အခန်း ၆၄
Vol. 7 Ch. 64
အခန်း ၆၄
“မင်္ဂလာပါ စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီ။”
ကျန်းဟန်က အလွန်လေးနက်တည်ကြည်သောအမူအရာဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
မွေးမြူရေးပညာရှင်များကို သားရဲထိန်းချုပ်သူများကဲ့သို့ အဆင့်များစွာ ခွဲခြားထားခြင်းမရှိဘဲ အခြေခံ၊ အလယ်အလတ်၊ အဆင့်မြင့်နှင့် အထူးအဆင့်ဟူ၍ အဆင့်လေးဆင့်သာ ခွဲခြားထားသည်။
ထို့အပြင် သားရဲထိန်းချုပ်သူများနှင့်မတူဘဲ သူတို့တွင် သတ်မှတ်ထားသော ရာထူးတံဆိပ်မရှိချေ။ ယင်းအစား မွေးမြူရေးပညာရှင်အသင်း၏ အဆင့်စစ်ဆေးခြင်းစာမေးပွဲကို အောင်မြင်ရန် လိုအပ်သည့် လူသားတို့၏ ဆန်းစစ်အကဲဖြတ်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် သင်သည် သားရဲတစ်ကောင်အတွက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအစီအစဉ်ကို ကိုယ်တိုင်ဒီဇိုင်းဆွဲနိုင်ပြီး အောင်မြင်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပေးနိုင်ပါက သင်သည် အခြေခံမွေးမြူရေးပညာရှင်အဆင့်သို့ အကြမ်းဖျင်း ရောက်ရှိပြီဖြစ်သည်။
ဒါပေါ့...လက်တွေ့မှာတော့ ဒီလောက်မရိုးရှင်းပါချေ။ သားရဲများ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းအပြင် ဗဟုသုတသိုလှောင်မှု၊ ဝိညာဉ်အပင် စိုက်ပျိုးနိုင်စွမ်း၊ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်း စသည်တို့အတွက်လည်း လိုအပ်ချက်များရှိရာ စည်းကမ်းချက်များမှာ အလွန်တင်းကြပ်လှသည်။
ထို့ကြောင့် စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ဦး မည်မျှအစွမ်းထက်ကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် သူမ ဤမျှနုပျိုနေချိန်တွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းက ပို၍ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းလှသည်။
“ယဉ်ကျေးမှုတွေ လုပ်မနေပါနဲ့။ ရှောင်ယိ လျှောက်ပြောတာတွေကိုလည်း နားမထောင်နဲ့။ ငါက အလွန်ဆုံးရှိမှ စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ပိုင်းအဆင့်ပဲရှိတာပါ။ မွေးမြူရေးပညာရှင်အသင်းက ငါ့ကို အသိအမှတ်မပြုထားဘူး။”
စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။
သူမ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်စဉ်တွင် သူမ၏ လက်ချောင်းများသည် သာမန်ထက် ထူးခြားစွာ ရှည်လျားသွယ်လျနေသည်ကို ကျန်းဟန် သတိပြုမိလိုက်သည်။
“ဟွန့်... အပြင်ထွက်ပြီး သွားမေးကြည့်လိုက်စမ်း။ နင့်ရဲ့အဆင့်က စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင်အဆင့် မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူ ရဲရဲပြောရဲလဲ။ မွေးမြူရေးပညာရှင်အသင်းက အဲဒီအဘိုးကြီးတွေက ခေါင်းမာပြီး ပုံသေကားချပ်နိုင်လွန်းလို့ပဲ။ သူတို့က မွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ယောက်မှာ ရှိသင့်တဲ့ စူးစမ်းရှာဖွေလိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားကြပြီ။”
ဆရာမ ဝမ်ယိက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
ကျန်းဟန်ကတော့ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် လူမသိသူမသိ ရန်ငြိုးတစ်ခုခု ရှိနေပုံရသည်။ စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ဦး ကန်မြို့၌ အဘယ်ကြောင့် ရောက်ရှိနေရသနည်းဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။
“ကဲပါ... အဲဒီအကြောင်းတွေ မပြောကြရအောင်။ အရင်ဆုံး အထဲဝင်ပြီး အနားယူကြမယ်။ ပြီးမှ နင့်ကျောင်းသားရဲ့ သားရဲကို ငါကြည့်ပေးမယ်။”
စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီသည် ထိုအကြောင်းအရာများကို မဆွေးနွေးလိုတော့သဖြင့် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်တော့သည်။
လူစုမှာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကြပြီး ဆရာမ ဝမ်ယိသည်လည်း စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီအတွက် သူမ ယူဆောင်လာသော ကုန်ကြမ်းများနှင့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို သူမ၏ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပထမဆုံး ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ဒါတွေအားလုံးက နင့်အတွက်ပဲ။ နင့်အတွက် အဝတ်အစားတွေနဲ့ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းတချို့လည်း ငါပြင်ဆင်ပေးထားတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်ရှင်းအောင်ထားဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ အဝတ်အစားလဲဖို့တော့ မမေ့နဲ့။”
“အင်း...ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မယီ။”
စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆရာမ ဝမ်ယိ ပေးသောအရာများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်းဟန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
“ကျောင်းသားလေး... မင်းရဲ့ သားရဲကို ထုတ်လိုက်ပါ။ ငါကြည့်ပေးမယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာမ။”
ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ ဟုတ်ဟုတ်နှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို အပြင်ထုတ်လိုက်သည်။
“ဂူးးး”
မြေပြင်ပေါ်တွင် ငွေရောင်အစီအရင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နိုးနိုးကြားကြားရှိသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသော ဟုတ်ဟုတ်သည် မည်သူ့ကိုမဆို အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်တော့မည့်အလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။
“ဟုတ်ဟုတ် မကြောက်ပါနဲ့။ ဒီနေရာက အရမ်းလုံခြုံပါတယ်။”
ကျန်းဟန်က သတိပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်....ဟုတ်”
ဟုတ်ဟုတ်က သူ့ကို အထင်သေးသလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်း ဘာသိလို့လဲ။ မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးသတိအဆင့်နဲ့ဆိုရင် အန္တရာယ်ရှိနေရင်တောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောနေသည့်အလားပင်။
သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်လည်မခုခံခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသဖြင့် ခုခံနေလည်း အလကားဖြစ်မည်ကို သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ရှောင်ယိ မျက်စိကျထားတဲ့ ကျောင်းသားဆိုတဲ့ အတိုင်းပဲ။ ဒီသွေးအရိပ်ညဇီးကွက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ထားတာက ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးပဲ။ မဟုတ်ဘူး...ဒါက ပြီးပြည့်စုံနေပြီ။ သူ့၏ ကိုယ်ထည်ပိုင်းပဲဖြစ်ဖြစ် အခြားသော ကဏ္ဍတွေမှာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင်ပဲ။”
ဟုတ်ဟုတ်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းကို နှစ်ကြိမ်ခန့် ဆန်းစစ်ကြည့်ပြီးနောက် ဆရာမ ဝမ်ယိကို ကြည့်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။
“ငါကိုယ်တိုင် စနစ်တကျ ကျွေးမွေးရင်တောင် အလွန်ဆုံး ဒီအခြေအနေအထိပဲ ရောက်လိမ့်မယ်။ မင်း ဒါကို ဘယ်လိုကျွေးမွေးထားတာလဲ။ ကျွမ်းကျင်တဲ့ မွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ယောက်ယောက်က အဆင့်မြင့်မွေးမြူရေးအစီအစဉ်ကို ပံ့ပိုးပေးထားတာလား။”
ဆရာမ ဝမ်ယိနှင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီက ခေါင်းလှည့်ပြီး ကျန်းဟန်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် အမှတ်မထင်ပဲ ကျွေးမွေးထားတာပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက အပြင်ကို ကိုယ်တိုင် ခဏခဏ ထွက်ပြေးဆော့တတ်တယ်။”
ကျန်းဟန်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အို... ဒါဆိုလည်း မင်းရဲ့ သားရဲက မရိုးရှင်းဘူးပဲ။”
စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီက ကျန်းဟန်၏ စကားကို ယုံကြည်ကြောင်း ပြသခဲ့ပြီး ထပ်မံ၍ အတင်းအကြပ် မမေးမြန်းတော့ပေ။ ဤသည်မှာ မွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ဦး၏ အခြေခံယဉ်ကျေးမှု ကျင့်ဝတ်ပင် ဖြစ်သည်။
“ကောင်လေး... မကြောက်ပါနဲ့။ ငါ မင်းကို အန္တရာယ်မပြုပါဘူး။”
စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီက ဟုတ်ဟုတ်ကို ကြည့်ကာ ကောင်တာပေါ်ရှိ သေတ္တာထဲမှ သွေးဓာတ်စွမ်းအင်ပါသည့် သီးနှံတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ ကျွေးလိုက်သည်။
“ဂူး...”
ဟုတ်ဟုတ်က ထိုသီးနှံကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် တိုက်ရိုက်မစားဘဲ ၎င်း၏ ခြေဖဝါးနားတွင်သာ ချထားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်သတိကြီးစွာ ရှိနေပြီး စိမ်းသက်သော အရင်းအမြစ်များမှ ပေးသည့်အရာများကို စားသုံးမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီ... ငါ မင်းကို ကိုယ်ခန္ဓာ စစ်ဆေးမှုလေး လုပ်ပေးမယ်နော်။”
စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီက ပြောပြီးနောက် နောက်ဖေးခြံထဲမှ သားရဲတစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်ရန် လက် မြှောက်လိုက်သည်။
ထိုသားရဲမှာ အလွန်ထူးဆန်းလှ၏။ ၎င်းသည် နီလာကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည့် မျက်လုံးကြီးတစ်လုံးနှင့် တူသည်။
ဤသည်မှာ မွေးမြူရေးပညာရှင်များ စာချုပ်ချုပ်ဆိုလေ့ရှိကြသည့် နီလာမျက်လုံးဟု ခေါ်သော သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မရှိသော်လည်း သားရဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကို စစ်ဆေးထောက်လှမ်းရာတွင်မူ အလွန် ထိရောက်လှသည်။
အခြေခံအဆင့်နှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မွေးမြူရေးပညာရှင်များအနေဖြင့် စစ်ဆေးရေးကိရိယာတချို့ကို အသုံးပြုနေကြရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင်များအတွက်မူ ထိုအရာများ မလိုအပ်တော့ချေ။ ယေဘုယျအားဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် တစ်ချက်စကန်ဖတ်ရုံဖြင့် ယေဘုယျအခြေအနေကို သိရှိနိုင်ကြသည်။
ထို့နောက် ဤအထူးပြုသားရဲမှတစ်ဆင့် ထပ်မံစစ်ဆေးခြင်းအားဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်မှုအစီအစဉ်ကို တိကျစွာ သတ်မှတ်နိုင်သည်။
ဤသည်မှာ အပ်နှံသူများအတွက်လည်း ကောင်းမွန်သောအချက် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိတို့ သားရဲ၏ အချက်အလက်များ စက်ပစ္စည်းများထဲ၌ သိမ်းဆည်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နီလာမျက်လုံးကြီးသည် ဟုတ်ဟုတ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြန်းပက်ကာ စကန်ဖတ်လိုက်ပြီးနောက် စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီနှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ အချက်အလက်များကို တစ်စုချင်းစီ ဖော်ပြပေးလိုက်သည်။
တိကျသော အချက်အလက်များကို ရရှိပြီးနောက် စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားခဲ့သည်။
“မင်းရဲ့ သွေးအရိပ်ညဇီးကွက်က လက်ရွေးစင်အဆင့် အလယ်အလတ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ စွမ်းရည် လေးခုတောင် တတ်မြောက်ထားပုံရတယ်။ ဒါက တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။”
စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီက ကျန်းဟန်နှင့် ဆရာမ ဝမ်ယိတို့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
ဝါရင့်မွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုလမ်းကြောင်းနှင့် အခြားသော အကဲဖြတ်ချက်များမှတစ်ဆင့် စွမ်းရည်အရေအတွက်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း မည်သည့်စွမ်းရည်များ ဖြစ်သည်ကိုမူ အတိအကျ မမြင်နိုင်ချေ။
ပိုကီဒက်စ်ပင်လျှင် အကြမ်းဖျင်းသာ ထောက်လှမ်းနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး သားရဲ အဆင့်မြင့်သွားပါက အခြေခံအချက်အလက်ကိုသာ ပြသနိုင်တော့သည်။
“လက်ရွေးစင်အဆင့် အလယ်အလတ်ဟုတ်လား။ စွမ်းရည် လေးခု ဟုတ်လား။”
ကျန်းဟန်နှင့် ဆရာမ ဝမ်ယိတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မင်းကိုယ်တိုင်တောင် မသိဘူးလား။”
ဆရာမ ဝမ်ယိက အံ့ဩတကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ သူ လက်ရွေးစင်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ရောက်သွားတာ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။”
ကျန်းဟန်က ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် “ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
သူ ဟုတ်ဟုတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤအရာမှာ လုံးဝ ယုတ္တိမရှိဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကောင်လေးသည် အမှောင်စွမ်းအင် ကိုယ်ဖျောက်စွမ်းရည်ကို တတ်မြောက်ထားသည်ကို သူသိသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ အများကြီး လျှို့ဝှက်ထားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ထို့အပြင် ၎င်းအသုံးမပြုဖူးသေးသော စွမ်းရည်များကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမှာ ပုံမှန်ဖြစ်သော်လည်း သူနှင့် ဟုတ်ဟုတ်ကြားတွင် စာချုပ်နှောင်ကြိုး ရှိနေပါလျက်နှင့် ၎င်းသည် မည်သို့ ချက်ချင်း ဖုံးကွယ်သွားနိုင်သနည်း။
“မင်းရဲ့ သားရဲက တကယ် ထူးခြားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ မင်းအိပ်ပျော်နေတုန်းမှာ သူက အဆင့်တက်သွားတာမျိုးပေါ့။ ပုံမှန်အားဖြင့် အသေးစား အဆင့်တက်လှမ်းမှုကနေ ရရှိတဲ့ တုံ့ပြန်မှုက အရမ်းအားနည်းတတ်လို့ နိုးလာတဲ့အခါ သတိမထားမိဘဲ နေတတ်တယ်။”
စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီက ရှင်းပြပြီးနောက် ဟုတ်ဟုတ်ကို ဆက်ကြည့်လိုက်၏။
“ပြီးတော့ သူက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းစွမ်းရည်ကိုပါ တတ်မြောက်ထားပြီလို့ ငါ သံသယရှိတယ်။”
“ဂူးးး”
ထိုအချိန်တွင် ဟုတ်ဟုတ်သည် ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ထိုင်ချလိုက်ကာ စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီကို စကားမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်တော့သည်။
‘နင်က ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ တိုးတက်အောင် ကူညီပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လျှောက်ပြောနေရတာလဲ။’
၎င်းအနေဖြင့် ထိုဆရာစားမကျန်သည့် ကျန်းဟန်၏ စကားကို လုံးဝ နားမထောင်ချင်တော့ပေ။ ယခုမူ ယင်း၏ဝှက်ဖဲများအားလုံးကို လူတိုင်း သိသွားကြလေပြီ။ ယင်း၏ ငှက်ဘဝလေးမှာ ပျင်းစရာကောင်းပြီး အရောင်အဆင်း ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရချေပြီ။
“ဟားဟား... မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ငါတို့ ဒါကို ဘယ်သူ့ကိုမှ အသိပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျူယွီ၏ ပါရမီမှာ ဆက်သွယ်ခြင်း နှလုံးသား မဟုတ်သော်လည်း သူမသည် သားရဲများ၏ ဘာသာစကားကို နားလည်နိုင်ပုံရသည်။
သူမက ဟုတ်ဟုတ်အား နှစ်သိမ့်သည့်အနေဖြင့် သီးနှံနှစ်လုံး ထပ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ ပြုစုပျိုးထောင်မှုအစီအစဉ်နှင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အစီအစဉ်များကို စတင်ရေးသားလိုက်တော့သည်။
“ဂူးးး”
ဟုတ်ဟုတ်က ကျန်းဟန်ကို ဒေါသတကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းအနေဖြင့် စိတ်ငြိမ်သွားအောင် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့သာ ချက်ချင်း ပြန်ဝင်ချင်တော့ကြောင်း ပြသလိုက်တော့သည်။
၎င်း တကယ့်ကို ဒေါသထွက်နေချေပြီ။