အခန်း ၈၁၀

အခန်း(၈၁၀)

သိုင်းပညာရှင်က တာရင်ထံ သတင်းပို့သောအခါ တာရင်သည် ကိုယ်တိုင်တံခါးဝသို့ ထွက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့ကို မြို့စားမင်းဂေဟာအတွင်းသို့ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုလေသည်။

တံခါးဝရှိ သိုင်းပညာရှင်များအားလုံးမှာမူ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြချေသည်။ မနေ့ကတင် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သော အရှင်မော်ဖီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည် မဟုတ်လော။

ယနေ့ရောက်လာသော ထိုနှစ်ယောက်က မည်သူများနည်း။ သို့သော်လည်း ထိုလူနှစ်ယောက်သည် မည်သို့မျှ သာမန်လူများ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိုင်းပညာရှင်များ သိရှိကြပေသည်။

“မနေ့ညက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိပြီးပြီ မဟုတ်လား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မြို့စားမင်းဂေဟာထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် တိုက်ရိုက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

တာရင်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ကျွန်တော်သိပါတယ်၊ မင်းတို့ အရှင်မော်ဖီနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့နေရာကိုလည်း ကျွန်တော် သွားကြည့်ခဲ့ပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ကောင်းပြီလေ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “ပြီးတော့ မနေ့ကပဲ အဲဒီလူသတ်သမားကိုလည်း ငါရှာတွေ့ခဲ့တယ်” ဟု ပြောလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မနေ့ညက ကိစ္စရပ်များကို အလွန်အကျွံ ထည့်မပြောသည်ကို မြင်သောအခါ တာရင်မှာ ကျောချမ်းသွားရချေသည်။

မော်ဖီ ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း ဖုန်းက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာရာ ယင်းက မော်ဖီသည် ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟူသော သဘောပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။

“ဖုန်းက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ” တာရင်သည် စိတ်ထဲကနေ ထိုသို့ မှတ်ချက်ချလိုက်မိသည်။

“တော်သေးတာပေါ့၊ ငါသူ့ကို သွားမဆွမိဘဲ လုံလောက်တဲ့ စေတနာတွေ ပြသခဲ့လို့” တာရင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အဲဒီ ကလေးသူခိုး လူသတ်သမားကိုလည်း ရှာတွေ့ပြီ ဟုတ်လား၊ သူက ဘယ်သူလဲ” တာရင်က စူးစမ်းစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယင်းမေးခွန်းသည် သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ နှိပ်စက်နေခဲ့သော ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဤဖျက်ဆီးရေးဘုရင်က တိုက်ရိုက်ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

“ပိုင်လို့ခေါ်တဲ့ လူအလေးပဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် “သူက တစ်ခုခုကြောင့်မို့လို့ ကြီးမားတဲ့ အစွမ်းတွေကို ရရှိထားတာ၊ အခု ငါသူ့ကိုရှာဖို့ မင်းရဲ့အကူအညီ လိုအပ်တယ်” ဟု ဆိုသည်။

“ပိုင် ဟုတ်လား၊ ကျွန်တော် မှတ်မိသလိုပဲ” တာရင်က ရေရွတ်လိုက်၏။

“သူက လူအတစ်ယောက်ပဲ၊ လူအများကြီး သိကြပါတယ်၊ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေကို လွှတ်ပြီး သူ့ကို ရှာခိုင်းလိုက်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ထိပ်တိုက် သွားမတွေ့ခိုင်းနဲ့၊ ငါအရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ သူက အလွန်အစွမ်းထက်တယ်၊ အကယ်၍ သူ့ကိုတွေ့ရင် တည်းခိုခန်းကိုလာပြီး ငါ့ကို အကြောင်းကြားပေး” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မှာကြားလိုက်သည်။

တာရင်က ခေါင်းညိတ်လျက် “ကောင်းပါပြီ၊ အကယ်၍ ဒီလူသတ်သမားကို ရှင်းထုတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ပြန်လည်ဖြေကြားမှုကို ရရှိပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မေနှင့်အတူ မြို့စားမင်းဂေဟာမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြလေသည်။

“အကိုဖုန်း၊ ပိုင်က အန္တရာယ်ကို အလွန်အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ ရှာဖွေမှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား” မေက သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

မနေ့ညက ဖြစ်ရပ်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့သည် ပိုင်အား အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူသည် ဘေးအန္တရာယ် မကျရောက်မီ ကြိုတင်ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်ရှိသော ပုတီးစေ့ကြောင့် ပိုင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ လာသော အန္တရာယ်ကို သတိမပြုမိဘဲ ပုတီးစေ့ကို လုယူရန်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် လာရောက်ခဲ့ဟန် တူပေသည်။

“ငါက ပိုင်ကို စိုးရိမ်တုန်လှုပ်သွားအောင် တမင်လုပ်လိုက်တာပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အကယ်၍ ပိုင်က ထွက်ပြေးသွားရင်ကော၊ အဲဒီသိုင်းပညာရှင်တွေက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” မေက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလာသည်။

“သူက မထွက်ပြေးခင် ငါ့ကို အသေအချာ လာရှာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီပုတီးစေ့က သူ့အတွက် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိတာကိုး” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလေးအနက် ပြောကြားလိုက်၏။

သူသည် တာရင်ကို သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး လွှတ်၍ ပိုင်အား ရှာဖွေခိုင်းခြင်းမှာ ပိုင်ကို သူ့ထံသို့ လာစေရန် ဖိအားပေးခြင်းဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းကာ အခြားပုတီးစေ့ကို ရယူပြီး ထွက်ခွာသွားနိုင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုနေ့ညနေ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မေတို့သည် အခန်းတစ်ခုတည်းတွင် အတူတူ ကျင့်ကြံနေကြရာ အကယ်၍ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မေအား ချက်ချင်း အသိပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်ပယ်အတွင်းသို့ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု အာရုံခံမိလိုက်လေရာ ယင်းက အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လူအလေး ပိုင် ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ပိုင်သည် အလွန်တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားနေပုံရသည်။ သူသည် ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့ကို မရရှိမီကပင် သိုင်းပညာရှင်များကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ပြီး ဤကြောက်ရွံ့စိတ်သည် အစွမ်းများ ရရှိပြီးနောက်တွင်လည်း ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြား ထွက်လာပြီး သူ့ကို ရှာဖွေနေခြင်းက ဟောမြို့တော်သည် သူ၏အတွက် မလုံခြုံတော့ဟု ခံစားရစေကာ သူသည် ထွက်ခွာသွားချင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မထွက်ခွာမီတွင် အခြားပုတီးစေ့ကို ပြန်လည်ရယူရန်မှာမူ မလွဲဧကန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ပိုင်သည် တည်းခိုခန်းဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူ၏ ပါးစပ်နှင့် မျက်လုံးများမှာ စောင်းရွဲ့နေဆဲ ဖြစ်ကာ သွားရည်များကလည်း ပါးစပ်ထောင့်မှ စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မေအား နှိုးလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။

“မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ၊ မင်းကို တွေ့ရဖို့ တကယ်မလွယ်ဘူး” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

မေသည် ပိုင်၏ ရုပ်သွင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရသောအခါ မွေးရာပါ မသန်စွမ်းမှု ဖြစ်နေသော ဤလူအပေါ် သနားစိတ် မချိတင်ကဲ ဖြစ်သွားမိသည်။

သို့သော်လည်း ဤသူသည်ပင် ဟောမြို့တော်ရှိ ပျောက်ဆုံးနေသော ကလေးငယ် အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း တွေးမိသောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ဒေါသတရားများ တဖန် ပြန်လည် ဆူဝေလာရပြန်သည်။

“ပေး... ငါ့ကို ပေး...” ပိုင်က ဗလုံးဗထွေး ရေရွတ်ရင်း သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လာသည်။

“မင်းလိုချင်တာ ဒါမဟုတ်လား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်မြှောက်ပြလိုက်ပြီး “မင်းလိုချင်ရင် လာယူလေ” ဟု ဆိုလိုက်၏။

ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ပိုင်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ လောဘရိပ်များ ထင်ထင်ရှားရှား ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

“မင်းတို့... မင်းတို့က... လူဆိုးတွေပဲ”

ပိုင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်ချည်းပင် ဖောင်းကားလာလေသည်။

အတိအကျဆိုရသော် လေမှုတ်သွင်းခံနေရသည့် ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားလာခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

မေသည် ပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသော ကြီးမားလှသည့် ပြည်တည်နာများနှင့် အဖုအကျိတ်များကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့်အတူ ရွံရှာစက်ဆုပ်ဖွယ် ခံစားလိုက်ရပြီး “အဲဒီတုန်းက မင်းသားကာရီကလည်း ဒီလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့တာလား” ဟု မေးလိုက်မိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ဟုတ်တယ်၊ ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့တွေက လူတွေကို ဒီလို ရွံရှာစက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဲဒီကောင်တွေကို ကြီးမားတဲ့ ခွန်အားတွေ ပေးစွမ်းနိုင်တယ်” ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

ပိုင်သည် မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေကာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရုတ်တရက် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသဖြင့် မေမှာ မျက်စိပင် မဖွင့်နိုင်တော့ပေ။

“လူဆိုးတွေ အားလုံး သေရမယ်” ပိုင်၏ နက်ရှိုင်းလှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လက်မောင်းအသစ် အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ထိုဆူညံသံကို ကြားရသဖြင့် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်သည် တံခါးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုမကောင်းဆိုးဝါးကြီးကို မြင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခြေထောက်များ ပျော့ခွေကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေအား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ မေသည် တည်းခိုခန်းဝသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်တည်လိုက်သည်။

“ဒါ... ဒါကြီးက ဘာကြီးလဲ” တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ မေးမြန်းလေသည်။

“ဒါက လူသတ်သမားပဲ၊ သူက ဟောမြို့တော်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ကလေးတွေအားလုံးကို သတ်ခဲ့တာ” မေက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်၏။

ပိုင်က သူ၏ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလျက် ၎င်းထံသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည့် မင်းသားကာရီနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုပုတီးစေ့သည် အလွန်ပြင်းထန်လှသော အနီရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ကြောင်း သိရှိထားပြီး ယင်းအလင်းတန်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းပင်လျှင် တောင့်ခံနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ထို့အပြင် ဤနေရာ၌ အဆောက်အအုံ အမြောက်အမြား ရှိနေပြီး ထိုအဆောက်အအုံများအတွင်း၌ အပြစ်မဲ့သော အရပ်သား အမြောက်အမြား နေထိုင်နေကြသည် မဟုတ်လော။

ပိုင်သည် သူ၏ လက်မောင်းများကို အရူးအမူး လွှဲယမ်းနေခဲ့ရာ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲနေသော ကင်းခြေများကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူလှသဖြင့် အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော်လည်း လက်မောင်းတစ်ခုချင်းစီမှ ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ပင်လျှင် ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လျက် ပိုင်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ဝါးမှ တောက်လောင်နေသော ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ပွင့်ထွက်လာပြီး ပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့သည် အစောပိုင်းက သာမန်လူတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သော ပိုင်အား အလွန်အမင်း တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခဲ့သော်လည်း ယင်း၏ အာနိသင်သည် မင်းသားကာရီအပေါ်တွင်မူ ထိုမျှလောက် ထိရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

သနားစရာကောင်းသော မင်းသားကာရီသည် ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့၏ စွမ်းအားကို သုတေသနပြုနေခဲ့သော်လည်း သူသည် လူအတစ်ယောက်လောက်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်ကို မည်သို့မျှ တွေးမိခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဝါးသည် ပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများက လက်ဝါးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရချေသည်။

သို့သော်လည်း ဤမျှလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုသည်ပင် ပိုင်အား အလဲထိုးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ပွင့်ထွက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လွင့်စင်ထွက်သွားရလေတော့သည်။