အခန်း ၈၂၁

အခန်း(၈၂၁) ဆိုင်းရပ်စ်

ထိုအရိုင်းအစိုင်းသည် မီးပုံဘေးတွင် ထိုင်နေရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အတိတ်ဟောင်း ဇာတ်ကြောင်းများထဲ၌ နစ်မြောနေပုံရပြီး မိမိလက်ထဲရှိ အစားအစာများ တူးသွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိချေ။

မေနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့သည် ဘာပြောရမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေကြတော့သည်။

ဤအရိုင်းအစိုင်းသည် ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့ကို စုပ်ယူထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပြီး သူ၏ ကံကြမ္မာသည်လည်း ပိုင်နှင့် မင်းသားကာရီတို့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအရိုင်းအစိုင်းမှာမူ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ဝါးမြိုဖျက်ဆီးခြင်း ခံထားရသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ပိုင်နှင့် မင်းသားကာရီတို့၏ မျက်လုံးများသည် သာမန်အချိန်တွင် ပကတိအတိုင်း ရှိနေတတ်သော်လည်း ဤအရိုင်းအစိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာမူ လုံးဝနီမြန်းနေခဲ့ပြီး မူလအတိုင်း ပြန်မပြောင်းလဲနိုင်တော့ချေ။

သို့သော်ငြားလည်း ထိုအရိုင်းအစိုင်းသည် သတိတရားကို ထိန်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် ရက်စက်လှသော တားမြစ်နယ်မြေမှ လက်နက်ဆိုး၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရစဉ်က စိတ်ရိုင်းဝင်ကာ လူသတ်မိစ္ဆာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤအရိုင်းအစိုင်းကမူ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေး၏။

ယင်းက ဤအရိုင်းအစိုင်းတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဆန္ဒ အရည်အချင်းရှိကြောင်း ပြသနေပြီး ထိုစိတ်ဆန္ဒသည် ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့၏ လွှမ်းမိုးမှုကိုပင် အံတုနိုင်စွမ်း ရှိချေသည်။

အတန်ကြာမှ ထိုတောလိုက်လူရိုင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ သတိပြန်လည်လာပြီး မီးကျွမ်းနေသော အစားအစာကို ကောက်ယူကာ တူးဖော်ခါးသက်၍ စားမကောင်းလှသည်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ဝါးမြိုတော့သည်။

"ခင်ဗျားမှာ ငွေမရှိဘူးဆိုရင်တောင် တစ်သက်လုံး ဒီနေရာမှာပဲ နေသွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက နောက်ဆုံးတွင် ဖွင့်ဟမေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုအရိုင်းအစိုင်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် "သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်မိအောင်လို့ ငါကိုယ်တိုင် သေကြောင်းကြံဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေကြောင်းကြံလိုက်တိုင်း ငါက မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒဏ်ရာတွေကလည်း ပြန်ပျောက်သွားတတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကိုယ်ငါ ဒီနေရာမှာပဲ ပိတ်လှောင်ထားဖို့ကလွဲလို့ တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

မေသည် လန့်ဖျပ်သွားပြီး "ဒါဆို အပြင်က ကောင်းကင်ဘုံဖောက်ထွင်းလှံ ဒူးလေးတွေကို ဆင်ထားတာ ခင်ဗျားပဲပေါ့လား" ဟု မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်၊ တကယ်လို့ ငါ့ကိုယ်ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့တဲ့ အချိန်ကျလာရင် အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံဖောက်ထွင်းလှံ ဒူးလေးတွေက ငါ့ကို ခဏလောက်တော့ တားထားနိုင်လိမ့်မယ်" အရိုင်းအစိုင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအရိုင်းအစိုင်းအပေါ် မသိစိတ်မှ ရိုသေလေးစားမှု တိုးပွားလာရသည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော စိတ်ဆန္ဒရှိပြီး သူတစ်ပါးကိုလည်း မထိခိုက်စေလိုသည့် စိတ်သဘောထားကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လေးစားမှုကို ခံယူထိုက်ပေသည်။

ထိုအရိုင်းအစိုင်းက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နီမြန်းသော မျက်လုံးများထဲ၌ တွေးတောနေပုံရပြီး "မှန်သားပဲ၊ မင်းက ဒီနေရာကို ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့ ရှာဖို့လာတာဆိုတော့ အရင်ကလည်း ဒီပုတီးစေ့ကို ရဖူးတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "သူတို့ နှစ်လုံး ရခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒက ခင်ဗျားလောက် မခိုင်မာတော့ အားလုံး ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်"

ထိုအရိုင်းအစိုင်းသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး "ဒါဆို မင်းက အဲဒီဖျက်ဆီးရေးဘုရင်ကို သတ်နိုင်တယ်ပေါ့၊ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ငါ့ကို သတ်ပေးပါ"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မေပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ထိုအရိုင်းအစိုင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ရမ်းကားသတ်ဖြတ်တတ်သော ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်အဖြစ် မပြောင်းလဲအောင် တားဆီးနိုင်သော်လည်း ရေရှည်ခံစားခဲ့ရသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများက သူ့ကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။

"ခင်ဗျားကို သတ်ရမယ်ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အရိုင်းအစိုင်းကို ကြည့်ကာ "တကယ်ပဲ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

"ငါ ဒီနေ့ရက်ကို စောင့်နေခဲ့တာ ကြာပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းရင်းမသိဘဲ ငါရှာခဲ့ဖူးတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေက ငါ့ကို သတ်ဖို့ သဘောမတူကြဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် ကတိပေးပြီးမှ ကတိဖျက်သွားကြတယ်" အရိုင်းအစိုင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထိုလူများ ကတိဖျက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုသူများကို လာရောက်၍ ဤအရိုင်းအစိုင်းအား သတ်ဖြတ်ခြင်းမပြုရန် တားဆီးထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မေ၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရေရှည်တွေးတောချက်များအရ ကောက်ချက်ချရန် မခက်ခဲပေ။ မင်းသားများသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် လူသားများကို ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့များ စုပ်ယူစေကာ ထိုဖျက်ဆီးရေးဘုရင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲစေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယခင် ဟောမြို့တော်တွင် ရှိစဉ်က ချင်ယွမ်ဖုန်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ပိုင်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သူမဟုတ်ဘဲ မင်းသား၏ ယုံကြည်ရသော မည်သည့်လက်အောက်ခံမဆို သူ့ကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သော်လည်း သူတို့သည် မျက်ကွယ်ပြုကာ ပိုင်အား မကောင်းမှုများ ပြုလုပ်ခွင့် ပေးထားခဲ့ကြသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုမင်းသားများသည် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု အောင်မြင်ရန်အတွက် ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့ကို စုပ်ယူမည့်သူ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် စစ်သည်အမြောက်အမြား စောင့်ကြပ်ထားသော ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့အကြီးကြီး ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ယင်းက မူလက အမှားအယွင်းမရှိနိုင်သော အစီအစဉ်ဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ မင်းသား၏ အာဏာကို စိန်ခေါ်ရဲမည်မဟုတ်ချေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ထိုကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့သည် စစ်သည်များကို သွေးဆောင်ကာ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာများအဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေမှ ထူးခြားသော ဖြစ်တည်မှုဖြစ်သည့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုလည်း ဆွဲဆောင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

မင်းသားများ၏ အာဏာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ဘာမျှမဟုတ်ချေ။ တကယ်၍ သူသည် ထိုမင်းသားများကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ ရှိမနေခဲ့လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူတို့၏ အိမ်ရှေ့အထိ သွားရောက်ကာ ရိုက်နှက်ဆုံးမခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ရှိ မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ နီမြန်းသောအသွင်အပြင်မှာ ဤကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့နှင့် ခွဲခြား၍မရအောင် ဆက်စပ်နေသည်ဟု သံသယဝင်မိသည်။ သူ ကြည်လင်နီမြန်းသော ပုတီးစေ့အကြီးကို ယူဆောင်လိုက်စဉ်က မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ နီမြန်းသောအလင်းရောင်မှာ အနည်းငယ် အားနည်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

"ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို သတ်ပေးပါ၊ ငါ့ကို ကူညီပြီး လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးတဲ့ အနေနဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ" အရိုင်းအစိုင်းက လေးနက်စွာ ပြောဆိုသည်။

မေသည် ရုတ်တရက် တောင်းဆိုမှုကြောင့် ကြောင်အသွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စော်ကားမိရတော့မယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။

ပြောပြီးသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဝါးသည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်သွားပြီး ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားများ တဖြန်းဖြန်း မြည်ဟည်းလျက် အတုမရှိ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းဖြင့် အရိုင်းအစိုင်း၏ နှလုံးသားဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ထိုခဏတွင် အရိုင်းအစိုင်းသည် ရုတ်တရက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဝါးကို မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအား၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်ပင် ထိုအရိုင်းအစိုင်းသည် မျက်မှောင်တစ်ချက်ပင် မကုတ်ချေ။

"ဟဲဟဲ၊ မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား၊ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူဘူးလေ"

ထိုအရိုင်းအစိုင်းသည် ရှေ့သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ပေတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် အဝေးမှ မျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် တစ်ဝက်ခန့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ကျောကုန်းကို ကွေးညွတ်ပြီး လက်တစ်ဖက်က ဓားအိမ်ကို ကိုင်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်က ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အရိုင်းအစိုင်း၏ အရှိန်အဝါသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော လူသတ်လိုသည့် စိတ်ရိုင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"အခု ရှိနေတာက ခင်ဗျားလား၊ ဒါမှမဟုတ် သေဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့သူလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတ်တပ်ရပ်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

အရိုင်းအစိုင်းက ဖြဲဖြဲကြီးရယ်ကာ အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် "ငါက ငါပဲ၊ မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်ခံ ပဉ္စမတပ်မဟာရဲ့ တပ်မှူး ဆိုင်းရပ်စ် ပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ တည်ကြည်သွားသည်။ ရှေ့မှ အရိုင်းအစိုင်းသည် ရေရှည် အထီးကျန်စွာ နေထိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မိမိကိုယ်ကို အစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြားထားပုံရသည်။ အခြားတစ်ဖက်သော စိတ်အာဃာတသည် မိမိကိုယ်ကို သေကြောင်းကြံစည်သည့်အခါ သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်ခံရသည့်အခါတွင် နိုးထလာတတ်သည်။

ထို့အပြင် ဤသူသည် အမှန်တကယ်ပင် စစ်သည်တော် သောင်းချီကို ဦးဆောင်နိုင်သော တပ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဆိုင်းရပ်စ်သည် မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ဓားရှည်သည် ဓားအိမ်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားသွားပေါ်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားကာ အဝေးရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လင်းလက်သွားစေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဤဓားသည် သူ့ကို အတုမရှိ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ဓားသွားသည် ချောမွေ့ပြီး အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာမရှိဘဲ အလယ်တွင် နက်ရှိုင်းသော သွေးမြောင်းတစ်ခုသာ ရှိချေသည်။

ဓားသွားက ဖြောင့်စင်းနေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ထန်ဟန်ဓားဟု ခေါ်သော လက်နက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိရမိစေကာ ပုံစံချင်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးမှာ ဓားသွားပေါ်တွင် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ လုံးဝမရှိခြင်း ဖြစ်ပြီး စင်ကြယ်သော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ မည်သည့်အရှိန်အဝါမျှ စွန်းထင်းခြင်းမရှိချေ။

"မေ၊ နည်းနည်း နောက်ဆုတ်နေလိုက်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောရင်း သူ၏ လက်ထဲတွင် သုံးခွလှံတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၌ လက်နက်မရှိသဖြင့် သူသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် အမြဲသိမ်းဆည်းထားခဲ့သော သေစေနိုင်သည့် လက်နက်ဖြစ်သော သုံးခွလှံကို သတိရလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသုံးခွလှံသည် မိစ္ဆာဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးက ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း ၎င်းကို ရရှိစဉ်က ခေတ္တမျှသာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက အတွင်းရှိ ရက်စက်မှုများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာသည့်အခါ စိတ်ရိုင်းဝင်ကာ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားစေနိုင်သည့် ရက်စက်မှု အမြောက်အမြား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ စိတ်ရိုင်းဝင်တတ်သော အမူအကျင့်ကို လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်သေးသော်လည်း အများစုမှာမူ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး အချိန်အတော်များများတွင် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။