အခန်း ၂၆၆

အခန်း (၂၆၆) ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးပါ

စုယွမ်၊ လင်ရွှယ်အာ၊ လီဟူနှင့် အခြား ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးတို့သည် အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရပေ၏။

၎င်းသည် သူတို့၏ အလုပ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ကြည့်ရှုရန် လူအုပ်ကြီးက အစည်းအဝေးခန်းမ အဝင်ဝတွင် စုရုံးနေကြလေသည်။

ဒီလူက ဘယ်သူလဲ…

"ငါတို့ကုမ္ပဏီကို ဝယ်ဖို့ လာတဲ့လူတွေက ဒီလောက်တောင် ငယ်တာလား..."

"သူ့မျိုးရိုးက စူး လို့ ငါ ကြားတယ်..."

"မျိုးရိုးက စူး ဟုတ်လား… ဘယ် စူး လဲ..."

"အလားအလာ အကောင်းဆုံးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ ကျန်းချန် စီးပွားရေးလောကရဲ့ ကြယ်ပွင့်သစ် စုယွမ် များလား..."

"တကယ်ကြီးလား… ဥက္ကဋ္ဌစုက ငါတို့ကုမ္ပဏီကို တကယ်ကြီး ဝယ်တော့မှာလား… သူ့ရဲ့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက နည်းပညာကုမ္ပဏီ မဟုတ်ဘူးလား… ဒီက ငါတို့နဲ့ လုံးဝ အဆက်အသွယ် မရှိဘူးလေ..."

"မင်းတို့ ဒါကို သိချင်မှ သိမယ်… ဒါပေမဲ့ ဥက္ကဋ္ဌစုက Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးတင်မကဘဲ ယွန်းရှန် အရင်းအနှီးမြှုပ်နှံမှုကုမ္ပဏီ လို့ခေါ်တဲ့ သူ အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို သီးသန့် ပြောပြဖူးတယ်..."

"ကုမ္ပဏီရဲ့ ပြိုကျမှုမှာ ပါဝင်နေတဲ့ ဆက်ဆံရေး ကွန်ရက်တွေက ပိုပြီးတောင် ရှုပ်ထွေးသေးတယ်… ကျန်းချန် တစ်မြို့လုံးက ကုမ္ပဏီ အကြီးအသေးတွေမှာ သူတို့ရဲ့ ရှယ်ယာတွေ ရှိတယ်တဲ့..."

"ပြီးတော့ မနည်းဘူးနော်… မကြာသေးမီက နာမည်ကြီးနေတဲ့ Seres Auto မှာတောင်ပဲ..." ယွန်းရှန် အရင်းအနှီးမြှုပ်နှံမှုကုမ္ပဏီက အစောပိုင်းမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ပြုလုပ်ခဲ့သေးသည်။

" ဥက္ကဋ္ဌစုက အမြော်အမြင်ရှိတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်လို့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ အများအပြားက ဗီဒီယိုတွေ တင်ထားကြတယ်..." ဗဟုသုတကြွယ်ဝသူ တစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီလိုကိုး… အဲဒီ သူဌေးက တကယ့်ကို သူဌေးကြီးပဲ… သူ့ကို ငါတို့ ဖောက်ထွင်းသိမြင်နိုင်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..." လူအားလုံးက အံ့သြတကြီးဖြင့် အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ကြလေသည်။

စုယွမ်သည် သူတို့အထဲမှ အငယ်ဆုံးလူထက်ပင် အနည်းငယ် ငယ်ရွယ်နေသေးသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ဤသည်မှာ လူတွေကြားရှိ ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"သူ ကုမ္ပဏီကို ဝယ်ပြီးသွားရင် ဥက္ကဋ္ဌစုက ငါတို့ကို ဒီမှာ ဆက်ထားမလား မသိဘူး..." တစ်စုံတစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"အားလုံး ဆက်နေရဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ကုမ္ပဏီအသစ် တစ်ခု တည်ထောင်တာက အခွံလွတ်သက်သက် ဖြစ်နေလို့ မရဘူးလေ… ဒါကြောင့် သေချာပေါက် ငါတို့ ဝန်ထမ်းအချို့ကတော့ ဆက်နေရမှာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက တချို့ကတော့ ထွက်သွားရလိမ့်မယ်..."

"အဲဒီ မန်နေဂျာခုနစ်ယောက်လိုမျိုးပေါ့… သူတို့ရဲ့ တစ်ဝက်လောက် ထွက်သွားရမယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းမိတယ်… ငါတို့လို သာမန်ဝန်ထမ်းတွေထဲက ဘယ်နှယောက် ထွက်သွားရမလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး..."

"ပြီးတော့ ဒုမန်နေဂျာတွေနဲ့ တခြားလူတွေက ဆက်နေရလောက်တယ်… ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီခေတ်မှာ မန်နေဂျာတွေကို အလုပ်ခေါ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ..." တစ်စုံတစ်ယောက်က သုံးသပ်လိုက်သည်။

"ဟူး… ဥက္ကဋ္ဌစုရဲ့ ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းခံစားခွင့်တွေနဲ့ လစာတွေ တကယ်ကောင်းတယ်လို့ အွန်လိုင်းမှာ ငါ တွေ့ခဲ့တယ်… ငါ အဲဒီမှာ နေခွင့်ရချင်လိုက်တာ..." တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ဟူး..." လူအချို့က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့အများစုမှာ ဤမန်နေဂျာများ၊ မန်နေဂျာများနှင့် အဆင်မပြေကြချေ။ အကယ်၍ ထိုသူများက သူတို့အကြောင်း မကောင်းပြောလိုက်ပါက ၎င်းတို့အနေဖြင့် သေချာပေါက် ဆက်နေခွင့်ရမည် မဟုတ်ပေ။

“မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ စုရုံးပြီး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ...

ဘာမှ နားမလည်တဲ့ ကောင်တွေ...

ဒီမှာ ဥက္ကဋ္ဌစူးနဲ့ သူဌေး ရှိနေတယ်...

အနည်းဆုံးတော့ ငါက မင်းတို့ရဲ့ မန်နေဂျာပဲ...

မင်းတို့လို သာမန်ဝန်ထမ်းတွေက ဒီမှာ ရပ်ကြည့်နေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...

မင်းတို့မှာ အမူအကျင့်ဆိုတာ မရှိကြဘူးလား...အကြီးကို လေးစားရမယ်ဆိုတာတောင် မသိကြဘူးလား...”

ဝူဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လျှောက်လာပြီး မောက်မာသော လေသံဖြင့် ဆူပူပြောဆိုလိုက်၏။

ဤလူအများစုက သူ့အကြောင်း မကောင်းပြောခဲ့ကြပြီး သူက အားလုံးကို သိထားပေသည်။ ယခု သူ့အလှည့် ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ကလဲ့စားချေမှုကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားလေ၏။

အချိန်တန်လာရင် ငါနဲ့ ပြဿနာရှိဖူးတဲ့ လူတွေအားလုံးကို ရှင်းထုတ်ပစ်မယ်… ငါ့ကို မျက်နှာချိုသွေးတဲ့ လူတွေကိုပဲ ထားခဲ့မယ်… ပြီးရင် လူအသစ်တစ်သုတ်ကို အလုပ်ခန့်မယ်… အဲဒီလိုဆိုရင် ကုမ္ပဏီက ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ရောက်သွားမှာပဲ…

ဒီ ဥက္ကဋ္ဌ စူး က မိုက်ပေမဲ့ သူ ကြိုမမြင်နိုင်တဲ့ အရာတွေ ရှိနေသေးတယ်…

"ဥက္ကဋ္ဌစူး… ဒါတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အချက်အလက်တွေပါ… ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး..." ချင်းယန်၏ လက်ရှိသူဌေး ကျန်းတာဗျောင် သည် စုယွမ်၏ နံဘေးသို့ အချက်အလက်ဖိုင်တစ်ခုကို တွန်းပေးလိုက်သည်။

စုယွမ်သည် ထိုအရာများ အားလုံးကို ကြည့်ရှုရန် သဘာဝကျကျပင် အနှောင့်အယှက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။ သေချာပေါက် ၎င်းသည် သူ အလုပ်ရှုပ်မည်ကို ကြောက်၍ မဟုတ်ဘဲ အဓိကအားဖြင့် ထိုအရာများကို သူ သိပ်နားမလည်သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အလုပ်များကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ်များထံ လွှဲထားလိုက်မည်ပင်။ စုယွမ်သည် အချက်အလက်များကို လင်ရွှယ်အာ၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် တွန်းပို့လိုက်လေသည်။

လင်ရွှယ်အာသည် အချက်အလက်များကို ဖွင့်ကာ အကြမ်းဖျင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်၏။

"သူဌေးကျန်း… ရှင်တို့က ဘာမှသာ နားမလည်တာ အစာအိမ်ကတော့ တော်တော်ကြီးတာပဲ..."

"ယွမ် သန်းလေးဆယ် အကြောင်းကို ရှင်တို့ ထပ်တလဲလဲ ပြောနေတယ်… ချင်းယန်ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေက ယွမ် သန်းလေးဆယ် တန်တယ်လို့ ရှင် တကယ်ပဲ ယုံကြည်နိုင်လို့လား..." လင်ရွှယ်အာသည် အစကတည်းကပင် အရှိန်အဟုန် အပြည့်ဖြင့် ချင်းယန်၏ အမှုဆောင်များကို ကြီးမားလှသော ဖိအားများ ပေးလိုက်လေသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် တွေဝေစွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး အားနည်းပုံပေါ်သော ဤမိန်းကလေးက စကားပြောရာတွင် ဤမျှ ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

မှန်ပေသည်။ စုယွမ်က သူတို့၏ အနောက်တွင် ရပ်တည်နေသဖြင့် ဤနေရာငယ်လေးတွင် သူပြောချင်ရာကို ပြောနိုင်ပေ၏။

"ဒီဟာက..."

"ဥက္ကဋ္ဌစူး… သူဌေးလင်… ယွမ် သန်းလေးဆယ်ဆိုတာက အရမ်းကို မျှတတဲ့ ဈေးနှုန်းတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ..." ကျန်းတာဗျောင် တွင် လိုအပ်သော ဩဇာတိက္ကမ မရှိသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီး စုယွမ် ကဲ့သို့သော သူဌေးကြီး၏ ရှေ့တွင် သူ၌ မည်သည့် အားသာချက်မျှ မရှိချေ။

"သူဌေးကျန်း… ကျွန်မ စကားအပိုတွေ ပြောမနေတော့ဘူး..."

"ယွမ် သန်းလေးဆယ်ဆိုတဲ့ ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ချက်က တကယ်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ခဲ့ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကလေ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က… ချင်းယန် က တကယ်ကို ယွမ် သန်းလေးဆယ် တန်ခဲ့တာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ရှင်က ဆက်ပြီး ကြံ့ကြံ့ခံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်လေ..."

"ဒီတစ်နှစ်ကရော ပြီးသွားတဲ့နှစ်ကလို ယွမ် သန်းလေးဆယ် တန်သေးတယ်လို့ ရှင် ထင်နေတုန်းပဲလား..."

"အဲဒါက စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းပါတယ်..." လင်ရွှယ်အာက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျန်းတာဗျောင်သည် အနည်းငယ် အရှက်ရသွားခဲ့၏။

ယွမ် သန်းလေးဆယ်ဆိုသော ဈေးနှုန်းမှာ လက်တွေ့နှင့် မကိုက်ညီကြောင်း သူလည်း သိထားသည်။

သို့သော် စီးပွားရေးညှိနှိုင်းမှုတွင် အစဉ်အလာအတိုင်း ဈေးကို မြင့်မြင့်ခေါ်ထားမှသာ ဈေးဆစ်ရန် နေရာကျန်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စုယွမ်သည် ငွေကြေးသုံးစွဲရာတွင် လက်ဖွာသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ငွေလည်း မရှားသူ ဖြစ်၏။‘တကယ်လို့ သူသာ ဈေးမဆစ်ဘဲ သဘောတူလိုက်ရင်...ငါ့ဘက်က ပိုအကျိုးရှိသွားမှာပဲ...’ဟု ကျန်းတာဗျောင်က စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်… ကျွန်တော် ယွမ် သန်းဆယ်လောက် ဈေးလျှော့ပေးမယ်… ယွမ် သန်းသုံးဆယ်ပေါ့… ဒီဈေးနှုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသနိုင်တယ် မဟုတ်လား..." ကျန်းတာဗျောင် က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ရှင့်မှာ ရိုးသားမှု ရှိတာ မှန်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ယွမ် သန်းသုံးဆယ် ကလည်း မလုံလောက်သေးပါဘူး..."

"ကျွန်မတို့က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးမှ လာခဲ့တာပါ… တစ်ရက်လုံး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးတဲ့နောက် ချင်းယန်ကို အများဆုံး ယွမ် သန်းနှစ်ဆယ်ပဲ ပေးနိုင်မယ်လို့ ကျွန်မတို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်..." လင်ရွှယ်အာက တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ယွမ် သန်းနှစ်ဆယ် ဟုတ်လား..." ကျန်းတာဗျောင် သည် အံ့အားသင့်သွားရပေသည်။ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ချင်းယန်သည် ယွမ် သန်းနှစ်ဆယ့်ငါးသန်း တန်ကြေးရှိနေပေ၏။

ဒီဟာက…

ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ယွမ် ငါးသန်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လေပြီ။

"မဟုတ်ဘူး… မဟုတ်ဘူး… မဟုတ်ဘူး..."

"ဒီဈေးက အရမ်းကို နည်းလွန်းပါတယ်..."

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် အများဆုံး လက်ခံနိုင်တဲ့ အနိမ့်ဆုံးဈေးက ယွမ် နှစ်ဆယ့်ငါးသန်းပဲ..."

"ဥက္ကဋ္ဌစူး… သူဌေးလင်… ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို ဆွေးနွေးပေးကြပါဦး..." ကျန်းတာဗျောင် က ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော်ထင်တာကတော့ ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး..."

"သူဌေးကျန်း..."

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ခင်ဗျားက အချိန်ဆွဲနေလို့ မရဘူးလေ..."

"အစတုန်းက ယွမ် ၁၅ သန်းနဲ့ ဝယ်မလို့ စဉ်းစားခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရမ်း ဈေးနည်းပြီး ခင်ဗျားကို အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားစေနိုင်တယ်လို့ တွေးမိတယ်… ခင်ဗျား သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလို့ ဈေးကို ယွမ် သန်းနှစ်ဆယ် အထိ တိုးပေးလိုက်တာ..."

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် လက်ရှိ အခြေအနေအရ ခင်ဗျားရဲ့ ချင်းယန်က နေ့တိုင်း ဈေးကျနေတာ… ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကလွဲရင် တခြားဘယ်သူက ဝယ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားနေလို့လဲ..."

"နောက်တစ်လနေရင် ဈေးက ဘယ်လောက်ဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား အာမခံနိုင်လို့လား… အဲဒီအချိန်ကျရင် ပိုပြီးတောင် နည်းသွားဦးမယ်..."

"ခင်ဗျားရဲ့ တခြားကုမ္ပဏီက ရန်ပုံငွေ လိုအပ်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ် သူဌေးကျန်း… ကျွန်တော်ကတော့ စောင့်နိုင်ပါတယ်… ခင်ဗျားကရော..."

"နောင်ပြီး ကျွန်တော်က လက်ငင်းငွေသား ပေးမှာပါ… တကယ့် ဘဏ်ငွေလွှဲနဲ့လေ..."

"ကျွန်တော် စဉ်းစားဖို့ မလိုပါဘူး… ခင်ဗျားပဲ သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်..." စုယွမ်က ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ လေသံတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုလောက်အောင် ပြတ်သားနေပေသည်။

ဤစကားကို ကြားရချိန်တွင် ကျန်းတာဗျောင် သည် နက်ရှိုင်းသော တွေးတောမှုထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး ကိစ္စရပ်ကို စဉ်းစားနေလေ၏။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် စုယွမ်၏ စကားများက အလွန် ယုတ္တိတန်လှပေသည်။ သူ တကယ်ကို ဆက်၍ မစောင့်နိုင်တော့ချေ။

"အမ်း… ကျွန်တော် စကားနည်းနည်းလောက် ပြောလို့ရမလား..."

ရုတ်တရက် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် စုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းတာဗျောင် ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

“ဟားဟားဟား...

ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ပြောနေတာကို ကျွန်တော် အနည်းငယ် ကြားလိုက်ရတယ်...

ကျွန်တော့်မှာ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်...

နှစ်ဖက်စလုံး နည်းနည်းစီ အလျှော့ပေးလိုက်ကြရအောင်...

ဥက္ကဋ္ဌစု... ခင်ဗျားက ယွမ်နှစ်သန်း ထပ်ပေးလိုက်...

သူဌေးကျန်း... ခင်ဗျားက ယွမ်သုံးသန်း လျှော့ပေးလိုက်...

ဒီလိုဆိုရင် နှစ်ဖက်စလုံးလည်း မျက်နှာပန်းလှမယ်၊ ဘာပြဿနာမှလည်း မရှိတော့ဘူး...

ဒါက အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်း မဟုတ်ဘူးလား...”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ ဝူဖုန်းက မိမိကိုယ်ကို အရေးပါသူတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်ကာ လေသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆက်လက် ပြောဆိုနေခဲ့၏။

သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ မိမိသည် အမှန်တရားကို မကြောက်မရွံ့ ပြောဆိုရဲသော သစ္စာရှိ အမတ်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။

“ဥက္ကဋ္ဌစူး...

ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာသာလေး ပေးလိုက်ပါလား...

ဘယ်လို သဘောရလဲ...”

ဝူဖုန်းက အခြေအနေကို လုံးဝ မရိပ်မိသေးသည့်အလား ဆက်ပြောလိုက်၏။

စုယွမ်က သူ့ကို တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဝူဖုန်း၏ အခြေအနေကို ဖတ်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းနှင့် အကင်းပါးမှု ကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် သူ စိတ်ပျက်သွားတော့၏။