အခန်း ၇၈၁

အပိုင်း ၇၈၁ - မီးအိမ်လုပွဲ

"မူလဘူတအလင်းမီးအိမ်တွေနားမှာ ပုန်းအောင်းနေဖို့ တွေးမိတယ်ဆိုတော့... နင်ဟာ တကယ်ပဲ သေလမ်းရှာနေတာပဲ"

အမျိုးသမီးက မကျေမနပ်ဖြစ်နေဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုရလဒ်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။ သေဆုံးသွားသူမှာ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရုံနှင့်တင် သူမအတွက် လုံလောက်နေလေပြီ။

သူမသည် ထိုရှေးဟောင်းမီးအိမ်များကို စတင်ထွန်းညှိလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုမြင့်မြတ်သောငှက်ကြီးမှာ ရှေးဟောင်းမီးအိမ်များကို ဆင့်ခေါ်ပြီးနောက်မှသာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမီးအိမ်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် တောက်လောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ထိုမီးအိမ်များတွင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုခု ရှိနေမှန်း သိသာလှသဖြင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းအတတ်ပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ မီးအိမ်၏ မီးလျှံများကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မည်သူမျှ မအောင်မြင်ခဲ့ကြဘဲ ထိုအမျိုးသမီး၏ မီးလျှံများအောက်တွင်သာ အားလုံး သေဆုံးခဲ့ကြရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်လိမှာမူ သူမနှင့် မီတာရာချီ အကွာအဝေးတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အမည်မသိ ကျင့်ကြံသူမှာ ထိုအမျိုးသမီး၏လက်ထဲတွင် မပြောပလောက်သော အားစိုက်မှုဖြင့် အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟန်လိ၏နှလုံးသားမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရ၏။ သူသည် သူမရှိရာဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်နေခြင်းကို ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

ထိုအမျိုးသမီးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဟန်လိ၏ အံ့ဩစရာကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကြောင့် သူမ၏ စကားများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။ ဟန်လိက မနီးမဝေးတွင် ပျံဝဲနေသော ရှေးဟောင်းမီးအိမ်များရှိရာဘက်သို့ အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။ သူသည် သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သည်။ ထိုမီးအိမ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးဆန်းလှပေသည်။ ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုးငှက်ကြီးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ မည်သည့်ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်းအတတ်ပညာကိုမဆို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိကြပေသည်။ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို လက်ဝင်မည့် ကိစ္စတစ်ခုပင်။

ဟန်လိ၏ မျက်နှာတွင် တွေဝေသော အမူအရာများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်တော့သည်။ သူသည် သူ၏သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပစ္စည်းအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်အချို့ကို ကြည့်ကာ ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် မောက်လန်မန္တာန်စစ်သည် အမျိုးသမီးလဲ့သည် သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေးဟောင်းမီးအိမ်များရှေ့တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်၏။ သူမ၏ ပတ်လည်တွင် ကြာပန်းပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ဝိုးတဝါး ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ထိုမီးအိမ်များကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို မီးအိမ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် မီတာရာချီ အတွင်းရှိ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာလေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကိုးကိုက်ခန့်အကွာရှိ လေထုထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ကြီးမားသော လူဝံရုပ်သေး ဆယ်ခုကျော် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးမှာ အံ့ဩသွားရ၏။ ထိုရုပ်သေးများ၏ အနောက်တွင်လည်း နောက်ထပ် ရုပ်သေးအတန်းလိုက်ကြီး ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းရုပ်သေးအားလုံးမှာ သူတို့၏ လက်မောင်းများကို မြှောက်လိုက်ကြပြီးနောက် သူတို့၏ လက်ဝါးများမှ အလင်းတန်းပေါင်းများစွာကို တရစပ် ပစ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

"ရုပ်သေးတွေ ဟုတ်လား..."

အမျိုးသမီးလဲ့မှာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ထိုရုပ်သေးများမှာ အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်းရုပ်သေးများကို ထိန်းချုပ်နေသူ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမူ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

အမျိုးသမီးလဲ့ က ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် သူမ၏လက်ကို မြှောက်ကာ မန္တာန်ချိပ်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ကြာပန်းပုံရိပ်ယောင်မှာ လင်းလက်လာပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို အလွယ်တကူပင် တားဆီးပေးသွားသည်။ သည့်နောက်တွင်မူ သူမ၏ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး မီးအိမ်တစ်ခုထံမှ မီးပွားတစ်ခုကို လှမ်းယူလိုက်၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် ထိုမီးပွားကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်ခြင်းမရှိဘဲ လက်ထဲတွင် ပျံဝဲစေလျက် မီးအိမ်များ၏ အခြေအနေကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူမ၏အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ပါးစပ်မှ သန့်စင်လှသော ချီစွမ်းအင်များကို လက်ဝါးပေါ်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ မီးပွားမှာ စူးရှသော မိုးပြာရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် သဲလွန်စမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူမက ခေါင်းလှည့်ကာ ကိုးကိုက်ခန့်အကွာရှိ နေရာတစ်ခုသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ခပ်ဖွဖွ မြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ မိုးပြာရောင်အလင်းတန်းများကြားတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုအမျိုးသမီးက မန္တာန်တစ်ခုကို အလျင်အမြဲ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ မီးလျှံများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ကျေနပ်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

"ဟင်... ဘာလို့ သူတို့ အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ..."

အမျိုးသမီး၏ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုပုံရိပ်မှာ မီးလျှံများအောက်တွင် ပြာမဖြစ်သွားရုံတင်မကဘဲ ရုန်းကန်ခြင်းမျိုးလည်း မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ထိုပုံရိပ်ကို သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်၏။ "ဒီလူက... မဟုတ်ဘူး... လူမဟုတ်ဘူး။ ရုပ်သေးတစ်ရုပ်ပဲ။"

ထိုပုံရိပ်မှာ ဟန်လိ၏ ရုပ်သွင်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာမှာမူ အသက်မဲ့လျက် မာကြောနေ၏။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် မိုးပြာရောင်မီးလျှံများအောက်တွင် ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ရှိနေလေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

ထိုခဏချင်းမှာပင် သူမသည် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရှေးဟောင်းမီးအိမ်များရှိရာဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်မိ၏။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကိုလည်း အစွမ်းကုန် ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆယ့်ငါးကိုက်ခန့်အကွာရှိ လေထုထဲ၌ မိုးပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာ၏။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မိုးကြိုးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

အမျိုးသမီးလဲ့မှာ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တာန်ချိပ်ဟန်များစွာကို ချက်ချင်း ပြုလုပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် မီးအိမ်များဆီသို့ မန္တာန်တံဆိပ်များကို အဆက်မပြတ် ရိုက်နှိပ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းမီးအိမ်များ၏ ဘေးတွင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာ၏။ သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လေထဲတွင် အနက်ရောင်လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆယ်ပေခန့်အထိ ကြီးမားလာကာ ရှေးဟောင်းမီးအိမ်များကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။

"ဒီလူက ပင်မမီးအိမ်ကို သိနေတာပဲ။ ဒါကို မီးအိမ်သခင်ကိုယ်တိုင်ကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ မခွဲခြားနိုင်တာလေ... စဦးစိတ်ဝိညာဉ် နောက်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဆိုရင်တောင် ချက်ချင်းခွဲခြားနိုင်စရာ မရှိဘူး..."

အမျိုးသမီးမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် နှလုံးသားတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။

ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် အနက်ရောင်လက်ဝါးကြီးနှင့် အမျိုးသမီး၏ မန္တာန်တံဆိပ်တို့မှာ ရှေးဟောင်းမီးအိမ်ကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိမှန်သွားကြ၏။ မီးအိမ်မှာ အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး အသွင်ပြောင်းလဲရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အနက်ရောင်လက်ဝါးကြီးမှာ မီးအိမ်ကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ဖြစ်ကာ ၎င်းထံမှ မည်းနက်သော ယင်မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးအိမ်၏ စွမ်းအားကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အခြားမီးအိမ် ရှစ်ခုစလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အခိုးအငွေ့များအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးသွားကြတော့သည်။

"မဖြစ်ဘူး..."

အမျိုးသမီးလဲ့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားတော့သည်။ သူမသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ သူမ၏လက်များကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော ကြာပန်းပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုဖြင့် အနက်ရောင်လက်ဝါးကြီးကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့ကာ ရှေးဟောင်းမီးအိမ်ကို ပြန်လည်လုယူရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သို့သော်လည်း ဟန်လိမှာ ဤသည်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီး ဖြစ်သည်။ မီးအိမ်ကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မဆိုင်းမတွဘဲ အနောက်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။

သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် မိုးကြိုးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ အနက်ရောင်လက်ဝါးကြီးရော သူ၏ ပုံရိပ်ပါ ကောင်းကင်ယံမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် မိုးပြာရောင်မီးလျှံများအောက်တွင် ပိတ်မိနေသော ရုပ်သေး၏ဘေး၌ မီးအိမ်ကို ကိုင်လျက် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဟန်လိသည် သူ၏ ရုတ်တရက်ဆန်သော တိုက်ကွက်ကြောင့် အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

"နင် ပြေးလို့ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

အမျိုးသမီးလဲ့က ဒေါသတကြီးဖြင့် ကောင်းကင်ယံရှိ မြင့်မြတ်သောငှက်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိသေးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားရ၏။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မိုးပြာရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခိုက်သည့်နှယ် ဟန်လိ၏နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။

ဟန်လိ၏ မျက်နှာမှာ မသာယာတော့ချေ။ သူသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ မီးအိမ်ကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ထည့်သိမ်းလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ မိုးကြိုးတောင်ပံများကို ခတ်၏။ သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလနေရာနှင့် အတော်အတန်အဝေးတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ထိုအမျိုးသမီးမှာလည်း သူရှိခဲ့သော နေရာသို့ လေပွေတစ်ခုအလား ရောက်ရှိလာပြီး သူ့နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်လံနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဟန်လိ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားပြီး သူ၏လက်ကို မြှောက်ကာ မန္တာန်ချိပ်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် လေးနက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပေါက်ကွဲစမ်း..."

ထိုခဏချင်းမှာပင် ရုပ်သေး၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ ဝှက်ထားသော လျှပ်စီးပုတီးစေ့မှာ ဗုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ ရွှေရောင်လျှပ်စီးများနှင့် မိုးပြာရောင်မီးလျှံများမှာ ယှက်လိမ်ကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသဖြင့် ရုပ်သေး၏ တစ်ဝက်ကျော်မှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရုံတင်မကဘဲ အနီးနားရှိ အမျိုးသမီးလဲ့ကိုပါ ထိမှန်သွားသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ ပတ်လည်တွင် ကြာပန်းပုံရိပ်ယောင်က ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အသက်ကို အကာအကွယ် ပေးလိုက်၏။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို မငဲ့ကွက်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကြာပန်းဖတ်များမှာ အလင်းများ တောက်ပလာပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံပေးထားသည်။

သို့သော်လည်း လျှပ်စီးပုတီးစေ့၏ ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူမမှာ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့သော်လည်း အနောက်သို့ ကိုးကိုက်ခန့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး သူမ၏ လေပွေအလားလှုပ်ရှားမှုပညာရပ်မှာလည်း ပျက်ပြားသွားခဲ့ရသည်။

ဟန်လိက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ လျှပ်စီးပုတီးစေ့၏ စွမ်းအားမှာ ဤမျှသာ ရှိသဖြင့် သူသည် နောက်ထပ် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ မိုးကြိုးတောင်ပံများကို ခတ်ကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အမျိုးသမီးလဲ့မှာ စိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်လိုက်သည့် အချိန်တွင် ဟန်လိမှာ သူမနှင့် မီတာရာချီအကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးလဲ့မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့နောက်သို့ လိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျန်ရှိနေသော ရုပ်သေး၏ အစိတ်အပိုင်းများမှ ထူးဆန်းသော အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ အစောက တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူမသည် အထူးသတိထားလိုက်ပြီး ထိုရုပ်သေးကို စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ ရုပ်သေးမှ မိုးပြာရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သုံးရောင်ခြယ် ပိုးတောင်မာ အုပ်လိုက်ကြီးအဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အမျိုးသမီးလဲ့က ထိုအင်းဆက်အုပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အဖြူရောင်ကြာပန်း အတားအဆီးတစ်ခုဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်ရ၏။ သို့သော်လည်း ထိုပိုးတောင်မာများမှာ လေထဲတွင် ကြီးမားသော ဒိုင်းကာကြီးများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

သူမသည် လေပွေလှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားလိုက်တိုင်း ထိုပိုးတောင်မာများ၏ တရစပ် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပျက်ပြားသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူမ၏ မန္တာန်အတတ်ပညာများစွာဖြင့် ထိုပိုးတောင်မာများကို တိုက်ခိုက်သော်လည်း ဘာမှ ဖြစ်မလာချေ။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် အံ့ဩထိတ်လန့်စွာဖြင့် ထိုပိုးတောင်မာများမှာ ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာများနှင့် ဆင်တူနေပြီး ၎င်းတို့၏ ကျောပေါ်တွင် အမည်းရောင်အစက်အပြောက်ငယ်များ ပါရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။ သူမသည် သူမ၏သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ သစ်သားဝိညာဉ်ရတနာကို ထုတ်ယူကာ ထိုအင်းဆက်များကို ဖမ်းဆီးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပိုးတောင်မာအုပ်ကြီးမှာ တဝီဝီ မြည်ဟီးလျက် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပျံသန်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏မျက်နှာမှာ ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် နီလိုက်၊ ဖြူလိုက် ဖြစ်နေတော့သည်။ သူမက အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ဟန်လိမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ ထွက်ပြေးသွားသည်မသိရဘဲ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးလဲ့သည် ကောင်းကင်ယံ၌ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေရင်း ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို မသိတော့ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် မောက်လန်မြင့်မြတ်သောငှက်ကြီးမှာ မိုးပြာရောင် မီးလုံးကြီးတစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး သစ္စာခုနစ်ပါးကျင့်ကြံသူခုနစ်ဦးထဲမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အကာအကွယ်ရတနာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။ ၎င်းသည် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ထိုကျင့်ကြံသူကို ခြေသည်းများဖြင့် ဆုတ်ဖြဲရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် လျော့နည်းသွားတော့သည်။

ထိုမြင့်မြတ်သောငှက်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ထိုကျင့်ကြံသူကို ဆက်လက်မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်းမီးအိမ်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ ငှက်ကြီးမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။ ၎င်းသည် မိုးပြာရောင်မီးလျှံများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းလည်း လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မိုးပြာရောင် မီးပင်လယ်ကြီးမှာလည်း ခဏမျှ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်သွားပြီးနောက် သဲလွန်စမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် သစ္စာခုနစ်ပါးကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦးမှာ အံ့ဩသွားကြရသည်။

ယင်ယန်မိစ္ဆာနှစ်ဦးမှာမူ ၎င်းတို့ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စိမ်းလန်းသော လေပွေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အားနည်းနေသော ငှက်ကြီးထံသို့ ရက်စက်စွာ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ငှက်ကြီးမှာ တစ်မီတာခန့်သာ ရှိတော့သော်လည်း ၎င်း၏မျက်လုံးများတွင် နာကြည်းသော အကြည့်များဖြင့် ထိုမိစ္ဆာနှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ရှောင်တိမ်းရန် မကြိုးစားတော့ချေ။ မိစ္ဆာနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု မထိမှန်မီမှာပင် ၎င်းငှက်ကြီးမှာ ဗုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိုးပြာရောင် အလင်းပွင့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထိုအဖြစ်အပျက် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ယင်ယန်မိစ္ဆာနှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ မလှုပ်မယှက်ဘဲ ရပ်နေကြတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ..."

သစ္စာခုနစ်ပါးကျင့်ကြံသူများထဲမှ အဘိုးအိုတစ်ဦးက သေဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ များစွာ ကုန်ခန်းနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် မည်သည့်ခုခံမှုမျှ မလုပ်နိုင်တော့ချေ။

"ဟိုမှာ လှမ်းကြည့်လိုက်... သူတို့ မြင့်မြတ်တဲ့ငှက်ကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ သုံးတဲ့ ရတနာမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိသွားပုံရတယ်။ အဲ့ဒီ ရှေးဟောင်းမီးအိမ်တွေ အခု မရှိတော့ဘူး..."

သည်ခုနစ်ဦးထဲမှ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူအဘိုးအိုက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းမီးအိမ်များ ရှိခဲ့သော နေရာကို လှမ်းကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။ သူသည် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ပင် များစွာ စိတ်အေးသွားသည်။ သူ့အနေဖြင့် သေခြင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်လား။