အခန်း ၇၉၆
Vol. 58 Ch. 796
အပိုင်း ၇၉၆ - နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး
ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ဒုန်းယွီနိုင်ငံသည် ဤကုန်းမြေ၏ ထိပ်သီးအင်အားစုများဖြစ်သော မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းထဲမှ မည်သည့်ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံမျှ မဟုတ်သော ရှားပါးလှသည့် လွတ်လပ်သော နိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ထိုနိုင်ငံသည် သေးငယ်လွန်း၍သော်လည်းကောင်း၊ ကျင့်ကြံခြင်း ရင်းမြစ်များ ခေါင်းပါးလွန်း၍သော်လည်းကောင်း မဟုတ်ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ထိုနိုင်ငံ၏ အကျယ်အဝန်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရင်းမြစ်များ ပေါကြွယ်ဝမှုတို့မှာ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဒေသ၌ ထိပ်ဆုံး ဆယ်နိုင်ငံစာရင်းတွင် ပါဝင်နေလေသည်။
ဒုန်းယွီနိုင်ငံသည် မည်သည့် မဟာအင်အားစု၏ လက်အောက်ခံမျှ မဖြစ်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်း၏ တည်နေရာကြောင့် ဖြစ်၏။
အလွန်ဝေးကွာလှသော နေရာတွင် ရှိသည့် ကိုးပြည်ထောင်စုမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော မဟာဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်း၏ ဗဟိုချက် အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် နယ်စပ်ချင်း ထိစပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုနိုင်ငံအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများ၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် နောက်ခံများမှာလည်း အမျိုးမျိုး ကွဲပြားကြပေသည်။ လမ်းမှန်တာအိုဂိုဏ်းများ၊ မိစ္ဆာတာအိုဂိုဏ်းများနှင့် တသီးတခြား ရပ်တည်ကြသောဂိုဏ်းငယ်လေးအချို့လည်း ရောနှောပါဝင်နေကြ၏။ သို့သော် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုနိုင်ငံ၏ ဒေသခံဂိုဏ်းကြီးများမှာ မည်သည့်ပြင်ပအင်အားစု၏ ဖိနှိပ်မှုကိုမဆို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ကြခြင်းပင်။ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ဒုန်းယွီနိုင်ငံသည် အခြားပြင်ပ မဟာဂိုဏ်းကြီးများ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းမခံရဘဲ လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အိမ်နီးနားချင်းဖြစ်ကြသော မဟာအင်အားစု သုံးဂိုဏ်းစလုံးသည် ဤနိုင်ငံကို လက်လွှတ်မခံလိုကြသဖြင့် နောက်ကွယ်မှနေ၍ အမျိုးမျိုး လှည့်ကွက်များ သုံးကာ လွှမ်းမိုးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ဘာမျှ ထူးခြားမှု မရှိခဲ့ချေ။ အဆုံးသတ်တွင်မူ ထိုမဟာဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းကြား၌ ဤနိုင်ငံ၏ အရေးကိစ္စများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုရန်နှင့် ဒုန်းယွီနိုင်ငံကို ကြားနေနယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရရှိခဲ့ကြတော့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုနိုင်ငံအတွင်းရှိ ဒေသခံဂိုဏ်းကြီးများမှာမူ ထိုမဟာဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းထံမှ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ကျောထောက်နောက်ခံပြုမှုများကို အသီးသီး ရရှိထားကြပြီး အင်အားမျှခြေဖြစ်နေရန် ကြိုးစားထားကြသည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် အမျိုးမျိုးသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများသည် ဤကြားနေနိုင်ငံသို့ စုရုံးလာကြပြီး အချိန်တစ်ခုအထိ စည်ကားစိုပြေလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဒုန်းယွီနိုင်ငံ၏ မြောက်ဘက် ချန်စီရင်စုတွင် ၎င်း၏ နယ်မြေသုံးပုံနှစ်ပုံခန့်အထိ ကျယ်ဝန်းသော မြေနိမ့်ပိုင်း ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုချိုင့်ဝှက်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းအများစုကို တောတောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ၎င်း၏ ဗဟိုချက်တွင်မူ လီပေါင်းသောင်းချီ၍ အဆုံးမရှိ သွယ်တန်းနေသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ရှိ၏။ ၎င်းကို ဒေသခံများက အသင်္ချေတောင်တန်း ဟု ခေါ်ကြသည်။
ထိုတောင်တန်းကြီးတွင် တောင်ထွတ်ပေါင်း မည်မျှ ရှိသည်ကို မည်သူမျှ တိတိကျကျ မသိနိုင်ကြသော်လည်း ထိုနေရာ၌ နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် ရှားပါးလှသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အလွန်တရာ ပေါများလှသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြားလည်း မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမျှ ဤတောင်တန်းကြီးအတွင်းသို့ မဆင်မခြင် မဝင်ရဲကြချေ။
ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်မူ ထိုတောင်တန်းကြီးကို ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမည်တစ်ခုဖြင့် သိထားကြပေသည်။ ၎င်းမှာ 'နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး' ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုတောင်တန်းကြီး၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော တစ်နေရာတွင် ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဒေသ၏ အန္တရာယ်အရှိဆုံးဇုန် ဖြစ်သော နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး စတင်ဖြစ်ပေါ်လာကတည်းက မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအားကြီး ကျင့်ကြံသူများသည် ရတနာများကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဤချောက်ကမ်းပါးအတွင်းသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်ခဲ့ကြဖူးသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကြီးစိုးခဲ့သည့် သေခြင်းတရားနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများကြောင့် မည်သူမျှ အနီးကပ် မချဉ်းကပ်ဝံ့ကြတော့ချေ။
မှန်ပါသည်။ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ကျင့်ကြံသူများကို တားဆီးထားနိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ထိုတောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ရံဖန်ရံခါဆိုသလို အဆိပ်မြူခိုးများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာတတ်ပြီး တောင်ကြီးကို လပေါင်းများစွာကြာအောင် ပိတ်ဆို့ထားတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုအဆိပ်မြူခိုးများမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှရုံတင်မကဘဲ အစီအရင်အတားအဆီးတစ်ခုအလား သိပ်သည်းလှသဖြင့် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးကို မှောင်မိုက်သွားစေတတ်၏။ ၎င်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ခွဲခြားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအဆိပ်မြူခိုးများကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် နတ်ဆိုးသားရဲများကို ဖမ်းဆီးရန် သို့မဟုတ် ဆေးပင်များကို ခူးယူရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ ထိုတောင်ကြီးကို အဝေးကနေ ငေးကြည့်ရင်း နှမြောနေရန် သို့မဟုတ် အဆိပ်မြူခိုးများ အားနည်းသော နေရာအချို့သို့သာ သွားရောက်ရန် ရှိတော့သည်။
သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ခန့် ကြာတိုင်း တောင်ကြီးပတ်လည်ရှိ အဆိပ်မြူခိုးများမှာ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပြီး နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းများမှာလည်း ပိုမိုငြိမ်သက်သွားတတ်ကြပေသည်။ ဤအချိန်အတောအတွင်း ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဒေသ တစ်လျှောက်လုံးမှ ရတနာအမဲလိုက်သူများသည် အဆိပ်မြူခိုးများ တစ်နှစ်တာလောက် ပျောက်ကွယ်နေမည့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ရတနာများကို ရှာဖွေရန် စုရုံးလာကြလေ့ ရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးအတွင်း၌ နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ မည်မျှပင် ပေါများနေပါစေဦးတော့... ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာလျှင် ရတနာများကို အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်ကြ၏။ ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား အစီအရင်ပွင့်တိုင်း ကျင့်ကြံသူပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ရောက်လာကြမြဲ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် တောင်ကြီး၏ အနီးဝန်းကျင်တွင် မျိုးနွယ်စုကြီးမျိုးစုံ၏ ကျောထောက်နောက်ခံပြုမှုကို ရရှိထားသော ကုန်သည်အချို့လည်း ရှိနေကြ၏။ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် ယာယီဈေးမြို့အချို့ကို တည်ဆောက်ကြပြီး တောင်ပေါ်မှ ရရှိလာသော ဆေးဝါးများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများကြောင့် အလွန်ပင် စည်ကားစိုပြေလာခဲ့ကြသည်။
မကြာသေးခင်ကပင် နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါး ပတ်ပတ်လည်ရှိ အဆိပ်မြူခိုးများမှာ စတင်၍ အားနည်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မကြာမီမှာပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ မြူခိုးများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရန် လအနည်းငယ်ခန့် လိုအပ်နေသေးသော်လည်း လက်ရှိ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ ယခင်အကြိမ်များထက်စာလျှင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် သူတို့ထဲတွင် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ပါဝင်နေသဖြင့် ဒေသခံ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများနှင့် မျိုးနွယ်စုများကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။
ဒေသခံ အင်အားစုများသည် သူတို့၏ တပည့်များကို အပြင်သို့ မဆင်မခြင် မထွက်ရန် ချက်ချင်း တားမြစ်လိုက်ကြပြီး ဤသည်မှာ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်ရသလဲဆိုသည်ကို စုံစမ်းရန် လူများကို စေလွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသော အချက်အလက်များကြောင့် သူတို့အားလုံး အံ့ဩမှင်သက်သွားကြရ၏။
...
ချန်စီရင်စု၏ နယ်စပ်ဒေသရှိ အမည်မသိ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခု၏ ထိပ်တွင် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့သည် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။ အမျိုးသားဖြစ်သူမှာ မိုးပြာရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသက်သုံးဆယ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိကာ ပညာရှိတစ်ဦး၏ ဟန်ပန်အမူအရာ ရှိ၏။ အမျိုးသမီးမှာမူ နန်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြည့်ဖြိုးသော်လည်း မျက်နှာသွင်ပြင်ကမူ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။
ထိုစုံတွဲမှာ အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း သူတို့၏ လှုပ်ရှားနေသော မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ် ရှိနေသည်ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ကြချေ။
ခဏအကြာတွင် အဝေးတစ်နေရာမှ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူတို့ဆီသို့ ငွေရောင်အလင်းတစ်ခု တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုစုံတွဲ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းမြောက်ရိပ်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့သည်။
ငွေရောင်အလင်းတန်းမှာ တောင်ငယ်လေး၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်ပျံသန်းသွားပြီးနောက် အသက်လေးဆယ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိသော ဝတ်စုံနက်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲကာ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။
အမျိုးသမီးဖြစ်သူက ထိုအဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။ "အစ်ကိုကြီး... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ... ချောက်ကမ်းပါးထဲ ဝင်ဖို့အတွက် အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြားကို ရခဲ့ရဲ့လား"
"ဟဲဟဲ... အချိန်မီ ရအောင် ယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်" အဘိုးအိုက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောကာ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတို့ဆီသို့ မိုးပြာရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ပျံသန်းသွားတော့သည်။
အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့က ၎င်းတို့ကို လက်ခံဖမ်းယူလိုက်သောအခါ ကြေးဝါရောင် အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြား နှစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ တံဆိပ်ပြား၏ တစ်ဖက်တွင် 'နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း' ဟု ရွှေရောင်စာလုံးများဖြင့် ရေးထွင်းထားပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ တူညီသော စာလုံးများ ပါရှိကာ ၎င်းထံမှ ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ အမျိုးသမီးဖြစ်သူမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း အမျိုးသားကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတော့သည်။
အမျိုးသမီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ "သိပ်ကောင်းတာပဲ... နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်းတံဆိပ်ပြားကို ရပြီဆိုမှတော့ ချောက်ကမ်းပါးထဲ ဝင်ပြီး ရတနာတွေကို စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ ရှာနိုင်ပြီပေါ့။ တကယ်လို့ ကျုပ်တို့သာ ရှေးဟောင်းခေတ်က ဆေးပင်အချို့ကို ရခဲ့မယ်ဆိုရင် စဦးစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရနိုင်တာပေါ့"
မိုးပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျင့်ကြံသူကမူ သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ပစ္စည်းလေးတစ်ခုကိုတောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသောင်းကျော် ပေးရတယ် ဟုတ်လား... သူတို့က တကယ်ပဲ ဒီဈေးနဲ့ ရောင်းဝံ့တာပဲ..." ထိုတံဆိပ်ပြား သုံးခုအတွက် သူတို့ စုဆောင်းထားသမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် နှမြောမိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အဘိုးအိုကမူ မတတ်သာသည့်ဟန်ဖြင့် ရှင်းပြလိုက်၏။ "ညီအစ်ကိုဝမ်... စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့ဦး။ ကျုပ်တို့နဲ့ သူတို့ကြားက ရင်းနှီးမှုကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီတံဆိပ်ပြားတွေကို ဒီဈေးနဲ့ ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ တကယ်တော့ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ရတနာတွေကို သူတို့ဘာသာ လုံးဝသိမ်းဖို့ ကြံစည်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု တခြားဂိုဏ်းတွေရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားတွေကြောင့်သာ ပြင်ပလူတွေကို ပေးဝင်ဖို့ သဘောတူလိုက်ရတာ ဖြစ်တယ်။ မဟုတ်ရင် ကျုပ်တို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်ပဲ ပေးပေး သူတို့ ဝင်ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
မိုးပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာမူ ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ဘာမှပြန်မပြောတော့ဘဲ သူ၏လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ပြန်သည်။
"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းကရော... တကယ်ပဲ စိတ်ချရရဲ့လား။ ကျုပ်ကြားတာကတော့ ချောက်ကမ်းပါးပွင့်တဲ့ အချိန်မှာ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတတ်တယ်တဲ့။ တကယ်လို့ သတိမထားမိရင် ခန္ဓာကိုယ်ပါ ပြာဖြစ်သွားနိုင်တယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဒါ့အပြင် တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲချုပ်တစ်ယောက် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကရော... တကယ်ပဲ မှန်ကန်မှု ရှိရဲ့လား"
အဘိုးအိုက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်၏။ "ဒါကတော့ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ကြားတာကတော့ အဲ့ဒီအကြီးအကဲချုပ်ရဲ့ စဦးစိတ်ဝိညာဉ်ပဲ လွတ်မြောက်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး သူ့ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကတော့ ချောက်ကမ်းပါးထဲမှာပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့တာပါ"
မိုးပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာမူ ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ပို၍ပင် တွေဝေသွားပြီး ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့... ချောက်ကမ်းပါးထဲ ဝင်ဖို့ဆိုတာ အန္တရာယ် အလွန်ကြီးနေတုန်းပါပဲ။ ကျုပ်တို့ ဒီတံဆိပ်ပြားတွေကို ဝယ်ယူလိုက်တာဟာ အမှားတစ်ခု ဖြစ်သွားမလား..."
အမျိုးသမီးဖြစ်သူကမူ သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှေး၍ ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။ "ကျုပ်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒီအဆင့်မှာတင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပိတ်မိနေခဲ့တာလေ။ တကယ်လို့ ကျုပ်တို့က ဒီအခွင့်အရေးကိုသာ လက်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ဒါ့ကြောင့် ဒီအန္တရာယ်ကို စွန့်စားကြည့်ရမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် ချောက်ကမ်းပါးရဲ့ အပြင်ဘက်ဒေသတွေမှာ ရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းတွေက အတွင်းပိုင်းလောက် အန္တရာယ်မကြီးဘူးလို့ ကျုပ်ကြားဖူးတယ်။ ကျုပ်တို့သာ သေသေချာချာ သတိထားမယ်ဆိုရင် ပြဿနာ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
အဘိုးအိုကလည်း တည်ငြိမ်စွာပင် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
"ကျုပ်ကြားတာကတော့ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဒီတံဆိပ်ပြား အမြောက်အမြားကို ထုတ်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး အများစုကတော့ အခြားဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားကြတာပါ။ ဒါ့အပြင် မောက်လန် မန္တာန်စစ်သည်အချို့လည်း ပါဝင်ကြဦးမှာ ဖြစ်သလို တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကလည်း တပည့် အမြောက်အမြား စေလွှတ်ဦးမှာ ဖြစ်လို့ ကျုပ်တို့ပဲ ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး..."
“ဒါ့အပြင် အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေနဲ့ ကြုံလာရင်တောင် ကျုပ်တို့ ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါ အခွင့်အရေးကိုသာ လက်လွှတ်လိုက်ရင်တော့ ကျုပ်တို့ တစ်ဘဝလုံး နောင်တရနေရပါလိမ့်မယ်”
အမျိုးသမီးဖြစ်သူကလည်း အဘိုးအို၏ စကားကို ထောက်ခံသည့်အလား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
မိုးပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျင့်ကြံသူကမူ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ သဘောတူလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ ချန်စီရင်စု တစ်လျှောက်လုံးတွင် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် အသီးသီး ဖြစ်ပျက်နေကြစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။
လွန်ခဲ့သော ခြောက်လခန့်ကတည်းက တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသည် နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရရှိထားခဲ့ပြီး ရတနာများကို သူတို့ဘာသာ လုံးဝသိမ်းပစ်ရန် ကြံစည်နေခဲ့ကြသည်ဟူသော ကောလဟလ သတင်းစကားများမှာ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဒေသ တစ်လျှောက်လုံးတွင် အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ ဤသတင်းကြောင့် လောကတစ်ခွင်မှာ အကြီးအကျယ် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ရ၏။
မောက်လန်မျိုးနွယ်စုများနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စစ်ပွဲကြောင့် အထိနာခဲ့ရသော လမ်းမှန်တာအိုဂိုဏ်းများနှင့် ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်တို့မှာ ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ ငြိမ်မနေနိုင်ကြတော့ဘဲ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန်အတွက် တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဆီသို့ လူများကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။ မိစ္ဆာတာအိုဂိုဏ်းဝင်များကလည်း ထိုနည်းတူပင် အမှန်တရားကို စစ်ဆေးရန် လူများကို လွှတ်ခဲ့ကြသည်။
တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ အထက်လူကြီးများမှာ ဤသည်ကို အလွန်ပင် ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသော်လည်း အဖွဲ့အစည်းအားလုံး၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားများအောက်တွင် အမှန်တရားကို ဝန်ခံလိုက်ကြရုံသာ ရှိတော့သည်။ တကယ်တော့ အဖွဲ့အစည်းအားလုံးက အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးကြည့်ပြီးမှ ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ သူတို့ ငြင်းဆန်နေပါက စစ်ပွဲတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားလာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ရလဒ်အနေဖြင့် အခြားဂိုဏ်းကြီးများက ထိုနည်းလမ်းကို မျှဝေပေးရန် ဗြောင်ကျကျ တောင်းဆိုခဲ့ကြသော်လည်း တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက အစွမ်းကုန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ သူတို့သည် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရတော့မည်ဖြစ်ရာ ချောက်ကမ်းပါးထဲ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြား အချို့ကို အခြားဂိုဏ်းကြီးများထံ ခွဲဝေပေးရန် သဘောတူညီခဲ့ကြရတော့သည်။
ထိုတံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားနိုင်ပါက ချောက်ကမ်းပါး၏ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းများ ငြိမ်သက်သွားသည့် အချိန်တွင် တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများနှင့်အတူ ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုတံဆိပ်ပြား တစ်ခုချင်းစီအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ပေးဆောင်ခဲ့ရသည်မှာမူ ထည့်ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။
မှန်ပါသည်... လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ မကျေနပ်မှုများကို မခံရစေရန်အတွက် တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသည် ထိုတံဆိပ်ပြားပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများနှင့် အခြားဂိုဏ်းငယ်လေးများအတွက် သီးသန့် ဖယ်ချန်ထားပေးခဲ့သေးသည်။
အခုအခါ ချိန်းဆိုထားသော အချိန်နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်၍ ချန်စီရင်စု တစ်ခုလုံးမှာ အလွန်ပင် စည်ကားနေတော့သည်။ အသင်္ချေတောင်တန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားနိုင်ငံဒေသများမှ ရောက်ရှိလာကြသော ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ရတနာများကို ရှာဖွေရန် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြပေသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်ကိုမူ အထူးသတိထားနေကြဆဲပင်။