အခန်း ၂၂၄၇

အခန်း (၂၂၄၇) အန်းလုရှန်း၏ တစ်ကိုယ်တော် စကားပြောခန်း

ထို ဓားချက်ကို သူက ထုတ်လွှတ်လိုက်တာလား။

သူက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီလား။

ဒါမှမဟုတ် သူက အချိန်တိုင်း လျှို့ဝှက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာများလား။

ထိုအခိုက်အတန့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အန်းလုရှန်း၏ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း မကောင်းသော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သို့သော် ဤအရာများအားလုံးမှာ ပြီးဆုံးရန် အများကြီး လိုအပ်နေသေးသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင်။

"ဂျွတ်"

ရုတ်တရက် ခါးဆီမှနေ၍ ကျိုးပဲ့သွားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ၊ အန်းလုရှန်းမှာ ခေါင်းငုံ့ကာ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူ၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အနက်ရောင် အရိုးပုလွေမှာ ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ရုတ်တရက် ပဲ့ကြွေပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး အပိုင်းအစများ မရေမတွက်နိုင်အောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ဤအနက်ရောင် အရိုးပုလွေမှာ ထိုက်ရှီက သူ့ကို လက်ဆောင် ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေများတွင်ဆိုပါက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါချေ၊ ထိုက်ရှီသာ...

ထိုအခိုက်အတန့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အန်းလုရှန်း၏ရင်ထဲ၌ အေးစက်သွားခဲ့ပြီး ချောက်နက်ကြီးသို့ ပြုတ်ကျသွားသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ထိုက်ရှီကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ တွေးတော မှန်းဆထားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။

"ပြေး"

"ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားမှ ရမယ်"

အန်းလုရှန်းမှာ လေးသံကြားရုံဖြင့် လန့်နေသော ငှက်တစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ ဦးနှောက်ထဲ၌ ဤအတွေး တစ်ခုတည်းသာ လွှမ်းမိုးထားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုက်ရှီ၏ သေဆုံးသွားမှုက သူ့ကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးခဲ့သော အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားမှုများကို ပေးစွမ်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဝုန်း"

အန်းလုရှန်းမှာ ဂန်ချီ စွမ်းအင်များကို သုံးကာ ရှိသမျှ ခွန်အား အကုန်ထုတ်၍ မြောက်ဘက်အရပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

အန်းလုရှန်းမှာ မူလက လက်ကျန်ခွန်အား အနည်းငယ်ကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သေးသည်။ အကယ်၍ ထိုက်ရှီက ဝမ်ချောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် အချိန်မရွေး ပြန်လှည့်သွားကာ အခြေအနေများကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဂန်ချီ စွမ်းအင်များ အကုန်အစင် ကုန်ဆုံးသွားမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ အန်းလုရှန်းမှာ ဤနေရာတွင် ဆက်လက် နေထိုင်ရန်အတွက် အနည်းငယ်မျှ လုံးဝမရဲဝံ့တော့ပါချေ။

ယာလုရှန်း။

ထိုအချိန်လေး အတွင်းမှာပင် အန်းလုရှန်း၏ဦးနှောက်ထဲ၌ မသိစိတ်အရ နေရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးတောမိလိုက်တော့သည်။

ထိုနေရာမှာ သူ မွေးဖွားရာ ဇာတိမြေပင်ဖြစ်ပြီး သူ၏နာမည်ကို ရရှိလာခဲ့သော အရင်းအမြစ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယာလုရှန်း ဆိုသည်မှာ တာ့ခ်စစ်နတ်ဘုရား၏ တောင်တော်ကိုဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏နာမည်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ "စစ်နတ်ဘုရား၏ သားတော်" ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်တော့သည်

အကယ်၍ ယခင်အချိန်များတွင်သာဆိုပါက အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လုံးဝယုံကြည်မည် မဟုတ်ပါချေ၊ သို့သော် လောကကြီး၏ဆန္ဒပင်လျှင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူသည် လောကကြီး၏ သားတော် ဖြစ်လာနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဆိုမှတော့ ဘာဖြစ်လို့ စစ်နတ်ဘုရား၏ သားတော် မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ။

မှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုကြီးအတွင်း၌ အန်ယာလုရှန်းမှာ မိမိ၏မိခင်ကို ရုတ်တရက် ပြန်လည် သတိရသွားတော့သည်။

ဤစစ်ပွဲကြီးမတိုင်မီက သူသည် မိခင်ဖြစ်သူနှင့် တိတ်တဆိတ် တွေ့ဆုံခဲ့သေးသည်၊ ထိုအချိန်က မိခင်က သူ့ကို နတ်ဘုရားများ၏ အမိန့်တော်တစ်ခုကို ဆင့်ကဲ ပြောကြားပေးခဲ့ပြီး သူ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှု ရရှိလိမ့်မည် ဟု ပြောဆိုခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အန်းလုရှန်းမှာ သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရှာဖွေပြီး ဘာဖြစ်လို့ ကျရှုံးသွားရတာလဲ ဆိုတာကိုကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မေးမြန်းချင်နေခဲ့သည်။ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားများ၏ အမိန့်တော်ကို နောက်ထပ် ကွဲပြားခြားနားသော အဓိပ္ပာယ် ကောက်ယူမှုမျိုး ရှိနေသေးတာများလား။ အလယ်ပိုင်း ကုန်းမြေဒေသ၏ သမိုင်းကြောင်းတွင် ရှိခဲ့ဖူးသော ထို ဧကရာဇ် ကြီးများ ကဲ့သို့ပင်၊ သူသည်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ရရှိလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရန် လိုအပ်ပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကြိုးပမ်းမည့် အချိန်ကျမှသာ အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်မှာများလား။

ဤမျှသာမက အန်းလုရှန်းမှာ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော သူ၏ဖခင်ကိုလည်း ရုတ်တရက် သတိရသွားတော့သည်။

ထိုက်ရှီတို့မှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ နတ်ဘုရား များဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး အလွန်အမင်း ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလ ကြီး တစ်ခုလုံးကို အသက်ရှင် နေထိုင်လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့တွင် တကယ်ကို နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ အစွမ်းထက်လှသော နည်းလမ်းများလည်း ရှိနေကြသည်။ ထိုသို့ဆိုပါက ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင် ပြောဆိုထားကြသော တာ့ခ် စစ်နတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ လက်တွေ့တွင် အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့သည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ သူကသာ ထိုတာ့ခ် စစ်နတ်ဘုရားကို အောင်မြင်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ဆိုပါက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကြိုးပမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိလာနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤသို့ တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါတွင် အန်းလုရှန်းမှာ သွားများကို တင်းကျပ်စွာကိုက်ကာ မြောက်ဘက်အရပ်ဆီသို့ ထွက်ပြေးနေမှုကို ချက်ချင်း အရှိန်မြှင့်လိုက်တော့သည်။

"အန်းလုရှန်းမင်း ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်နိုင်မယ် လို့ ထင်နေတာလား"

ပြောသည့် အချိန်နှင့် ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အချိန်မှာ အလွန်အမင်း လျင်မြန်လွန်းလှသည်၊ အန်းလုရှန်းမှာ ရေခဲပြင်ကြီးပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးနေသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင်၊ ရုတ်တရက် အနည်းငယ်မျှ ခံစားချက် လုံးဝမပါဝင်သော အေးစက်စက် အသံကြီးတစ်ခုမှာ အနောက်ဘက် အဝေးဆီမှနေ၍ လွင့်ပျံလာတော့သည်။

ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မူလက ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးနေသော အန်းလုရှန်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်။

ထိုအခိုက်အတန့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အန်းလုရှန်း၏ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် ခြောက်ခြားသွားတော့သည်။

သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာရတာလဲ။

သူကိုယ်တိုင် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ထွက်ပြေးလာခဲ့ရာတွင် အလွန်အမင်း သတိထားခဲ့ပြီး အရှိန်အဝါများကို အကုန်အစင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ဘာဖြစ်လို့ သူက ဒီလောက် မြန်မြန် မိမိကို လိုက်ရှာတွေ့သွားရတာလဲ။

အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော သေခြင်းတရား၏ အရှိန်အဝါကြီးမှာ မျက်နှာပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။ အန်းလုရှန်းမှာ မျက်လုံးကြီးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားနေသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ၊ ရူးသွပ်စွာဖြင့် မြောက်ဘက် အရပ်ဆီသို့ ဆက်လက်၍ အပြင်းအထန် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်က သူ့ကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိဘူး။

သူက မိမိ ခြေရာဖျောက်ထားတာကို ဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် တမင်တကာ လှည့်စားပြောဆိုနေတာ ဖြစ်ရမယ်။

ဟုတ်တယ်၊ သေချာပေါက် ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။

သူက မိမိ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတယ် ဆိုတာကို လုံးဝ မသိသေးဘူး ဖြစ်ရမယ်။

ဤသို့ တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါတွင် အန်းလုရှန်း၏ရင်ထဲ၌ သတ္တိများ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နှင်းမုန်တိုင်းကြီးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ရူးသွပ်စွာ ဆက်လက် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

သို့သော် အန်းလုရှန်းမှာ ပေ ရာနှင့်ချီခန့်သာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် အရှေ့ဘက်ရှိ ရေခဲနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကုန်းလေး တစ်ခု၏ အပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် လူငယ်လေး၏ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ အန်းလုရှန်း၏အသက်ရှူသံများမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ခြေလှမ်းများမှာလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ လူတစ်ယောက်၏အကြော ပိတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ထိုနေရာတွင် လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်။

အဆုံးအစမရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော နှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏အတွင်း၌ ဝမ်ချောင်မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးတိုက်လှည့်ကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည့်ပုံစံ ပေါက်နေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အန်းလုရှန်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားလုမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်း ရောက်လာပြီပဲ"

ထိုအချိန်မှာပင် ထိုတောင်ကုန်းလေး၏အပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဝမ်ချောင်မှာလည်း တစ်ခုခုကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသည့်အလား၊ ရုတ်တရက် အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ ခံစားချက် လုံးဝမပါဝင်သော မျက်လုံးအစုံဖြင့် အန်းလုရှန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။ မျက်ဝန်းထဲ၌ ပြင်းထန်လှသော အမုန်းတရားများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်လေးကို ရောက်ရှိလာရန်အတွက် သူသည် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သည့်အချိန်မှ စတင်၍ သူသည် ဤအခိုက်အတန့်လေးကို ရောက်ရှိလာရန်အတွက် ပြင်ဆင်မှု များကို အဆက်မပြတ် ပြုလုပ်နေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ ယခုလို သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နိုင်ရန်အတွက် သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"မင်း ထပ်ပြီး ထွက်ပြေး ဦးမလို့လား"

ဝမ်ချောင်၏အကြည့်များမှာ အလွန်အမင်း စူးရှထက်မြက်နေခဲ့ပြီး အပေါ်စီးမှနေ၍ ငုံ့ကြည့်ကာ အန်းလုရှန်းကို စိုက်ကြည့်လျက် ဆိုလိုက်တော့သည်။

ဂူကောင်းကင်အဆင့်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီဖြစ်ရာ အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် သူ၏လက်အောက်မှနေ၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါချေ၊ ကမ္ဘာမြေ၏အဆုံး အစွန်အဖျားအထိ ထွက်ပြေးသွားမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ သူသည် အန်းလုရှန်းကို သေချာပေါက် ရှာဖွေ တွေ့ရှိနိုင်မည် ပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဝမ်... ဝမ်ချောင်"

အန်းလုရှန်းမှာ ခြေထောက်နှစ်ဖက် စလုံး တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး၊ ထိုအလွန်အမင်း စူးရှထက်မြက်လှသော အကြည့်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူ၏ကိုယ်တွင်း အင်္ဂါများ အားလုံးပင်လျှင် ဖောက်ထွင်း မြင်ခံနေရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားမှု။

ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှု။

ထို့ပြင် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော အသက်ရှင် လွတ်မြောက်လိုစိတ်။

……

အမျိုးမျိုးသော စိတ်ခံစားချက် များမှာ တစ်ခုပြီး တစ်ခု မရိုးနိုင်အောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အန်းလုရှန်း၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အားလုံး စုပြုံရောက်ရှိလာတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူသည် မိမိအနေဖြင့် ဆက်လက်၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိလိုက်တော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်လေး အတွင်းမှာပင် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နေသော အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော်လည်း အလွန်အမင်း စူးရှထက်မြက်လှသည့် လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း၊ အန်းလုရှန်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အချိန်အကြာကြီး ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်ငြား သူသည် ယခင်က မြို့တော် သို့ ပထမဆုံး အကြိမ် ဝင်ရောက်လာခဲ့စဉ်က ထိုစားသောက်ဆိုင်အတွင်း၌ ဝမ်ချောင်နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ရသည့်အချိန်ကဲ့သို့ပင်၊ ဝမ်ချောင်၏အပေါ်တွင် ဤမျှလောက်အထိ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်ကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားတော့သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤကြောက်ရွံ့မှုမှာ ကျန်းရှို့ကွေး၏အပေါ်တွင် ထားရှိသော ကြောက်ရွံ့မှု ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေသေးသည် ပင် ဖြစ်တော့သည်။

သူသည် တစ်ချိန်က နောက်လူကိုသာလျှင် သူ အကြောက်ဆုံး ဖြစ်သည် ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှု။

အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှု။

အလွန်အမင်း ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး ပြင်ကျယ်ကြီး ဖြစ်နေသော ရေခဲပြင်ကြီးပေါ်တွင် သူတို့ နှစ်ဦးမှာ အဝေးမှနေ၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြရာ အချိန်ပင်လျှင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာ အရ တွေ့ဆုံမှုပင် ဖြစ်တော့သည်။

သူတို့ နှစ်ဦး၏ ရင်ထဲ၌ တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့်ပင် ခံစားချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ဘဝတွင် နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံမှုလည်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြားမှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

ခဏမျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် သူတို့ နှစ်ဦးမှာ အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ စကား တစ်ခွန်းပင် မဟခဲ့ကြပါချေ။

ရုတ်တရက် အန်းလုရှန်း၏ ဒူးများ ပျော့ခွေသွားခဲ့ပြီး အေးစက်နေသော နှင်းပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ဒူးထောက် ကျသွားတော့သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း ဖြူရော်နေခဲ့ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေတော့သည်။

"အရှင်၊ ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်၊ ကျွန်တော် လုံးဝအပြည့်အဝ ရှုံးနိမ့်သွားပါပြီ၊ မဟာထန်ကို နောက်ထပ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပါဘူး၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်မှာ ကြီးမားတဲ့ သဘောထား ရှိပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာ ပေးပါ"

အန်းလုရှန်း၊ အနာဂတ် တွင် "ရှန်းကျိုး၏ အရှင်သခင်" ဖြစ်လာရန် အတွက် အလွန်အမင်း ရည်မှန်းချက် ကြီးမားခဲ့သော ထိုလူမှာ ဝမ်ချောင်၏ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ကာ အသက်ချမ်းသာ ပေးရန် တောင်းပန်နေခဲ့သည်။

ဤရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော မြင်ကွင်းကို ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လုံးဝ တွေးတော မှန်းဆထားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး အေးစက်စက် ဖြင့် လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"မင်း အရင်တုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ ကျန်းရှို့ကွေးကို လိမ်ညာခဲ့တာ မလား"

ဒူးထောက်တာ။ အသက်ချမ်းသာ ပေးဖို့ တောင်းပန်တာ။ ဖားယားတာ။ မျက်နှာချို သွေးတာ။ အဆက်မပြတ် မျက်နှာလို မျက်နှာရ လုပ်တာ။

ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များကို အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် လူဘယ်နှယောက်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အသုံးပြုခဲ့ပြီးပြီလဲ ဆိုတာကို သူကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် သိရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

ယောက်ျားယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်က အလွယ်တကူ ဒူးမထောက်တတ်ဘူး လို့ ဆိုကြတယ် မလား။

အခြားလူများအတွက်မူ ထိုသို့ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် အန်းလုရှန်းအတွက်မူ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များမှာ အလွန်အမင်း ရိုးရှင်း သာမန် လုပ်ရပ်များပင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အနည်းငယ်မျှပင် အရေးမပါတော့ပါချေ။

အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို လာရောက် ရင်ဆိုင်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းမှာ အလွန်အမင်း ရီစရာ ကောင်းလွန်းလှပြီး အချည်းနှီး သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဝမ်ချောင်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အန်းလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပိုဖြူရော်သွားတော့သည်။

"အန်းလုရှန်းမှာ ဒီလို ရည်ရွယ်ချက်မျိုး လုံးဝမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်တပ်ကြီးကို မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က အပြည့်အဝ အနိုင်ယူ နှိမ်နင်းလိုက်ပါပြီ၊ ထိုက်ရှီလည်း အရှင်ရဲ့ လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ၊ ဒီနေ့က စပြီး ကျွန်တော့်အနေနဲ့ အလယ်ပိုင်း ကုန်းမြေဒေသကို နောက်ထပ် ဒုက္ခပေးနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီစစ်ပွဲ ပြီးသွားတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ တခြားဘာပြဿနာ မှ မရှိဘူးဆိုရင် နိုင်ငံအသီးသီး အားလုံးက မဟာထန်ကို အပြည့်အဝ အညံ့ခံ လာကြတော့မှာပါ၊ အရပ်လေးမျက်နှာလုံးမှာ မဟာထန်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ အင်အားစုတွေ တစ်ခုမှ လုံးဝရှိမနေတော့ပါဘူး"

"ကျွန်တော့်မှာ ပုန်ကန်ဖို့ အတွက် လိုအပ်တဲ့ အရင်းအနှီးတွေ လုံးဝ မရှိတော့ပါဘူး၊ အရှင်က အလွန်အမင်း မြင့်မားတဲ့နေရာမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်တစ်ပါး ပါ၊ ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာ ပေးလို့ မရဘူးလား။ လောကကြီးရဲ့ဆန္ဒကို တိုင်တည်ပြီး ကျွန်တော်မျိုး သစ္စာဆို ရဲပါတယ်။ ဒီနေ့က စပြီး ရှန်းကျိုး ကုန်းမြေဒေသထဲကို ခြေတစ်လှမ်းတောင် လုံးဝ ချတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

အန်းလုရှန်းမှာ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် ခြောက်ခြားနေခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြလိုက်တော့သည်။

သေခြင်းတရား၏ အရှိန်အဝါမှာ အရိပ်တစ်ခုအလား ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါနေခဲ့ရာ အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ စမ်းသပ် တိုက်ခိုက်ကြည့်ရန်ပင် လုံးဝမရဲဝံ့တော့ပါချေ။ ထိုက်ရှီကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပင်လျှင် ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲတွင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ သူ သွားရောက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက တိုက်ခိုက်မှု ဘယ်နှချက် လောက်ကို တောင့်ခံထားနိုင်မည်နည်း။

ဝမ်ချောင်မှာ စကားတစ်ခွန်းပင် မဟဘဲ သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အလွန်အမင်း စူးရှ ထက်မြက်လှသော မျက်လုံးအစုံမှာ သူ၏ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာအထိ ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည့်အလားပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

မိမိ၏ရှေ့မှောက်တွင် အိမ်မဲ့ခွေး တစ်ကောင်အလား အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် ခြောက်ခြားနေသော အန်းလုရှန်းကို ကြည့်ရင်း၊ ဝမ်ချောင်မှာ အပေါ်စီးမှနေ၍ ငုံ့ကြည့်ကာ အေးစက်စက်ဖြင့် လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ "ကျားကို တောထဲ ပြန်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ တွေ အများကြီး ရှိလာမယ် ဆိုတာကို ငါ နားမလည်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်းရဲ့ အခု ပုံစံကို သေချာ ပြန်ကြည့်စမ်းပါဦး၊ မင်း တစ်သက်လုံး ဘယ်တော့မှ အောင်မြင် ကြီးပွားလာမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး"

အရင်ဘဝမှာ ဒီလို လူတစ်ယောက်က ကျိုကျိုး ကုန်းမြေဒေသကြီး တစ်ခုလုံးကို၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေကို ချောက်ကမ်းပါးကြီးဆီကို တွန်းချခဲ့တယ်ပေါ့… ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားတော့သည်။

"အကယ်၍ မင်းက ထွက်မပြေးဘဲ ငါနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို အထင်ကြီး လေးစားမိဦးမယ်"

သူ၏မျက်ဝန်းထဲ၌ လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး အန်းလုရှန်း၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များနှင့် ရင်ထဲ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ အန်းလုရှန်းမှာ သူ မည်မျှပင် အသက်ချမ်းသာ ပေးရန် တောင်းပန်ပါစေ၊ ဝမ်ချောင်က သူ့ကို လုံးဝအလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

အန်းလုရှန်း၏ ရင်ထဲ၌ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လှိုင်းတံပိုးများအလား ပြင်းထန်လှသော ဒေါသများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လက်သီး နှစ်ဖက်စလုံးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲ၌ မနာလို ဝန်တိုမှုများနှင့် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ထင်တဲ့ အတိုင်း ပါပဲလား။ ဘာဖြစ်လို့ ငါ နည်းနည်းလေး မှ မအံ့ဩမိတာလဲ"

အန်းလုရှန်းမှာ မူလက ဒူးနှစ်ဖက်စလုံးကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ထောက်ကာ မျက်နှာ တစ်ခုလုံးတွင် အသက်ချမ်းသာ ပေးရန် တောင်းပန်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်၌ ရုတ်တရက် မတ်တပ် ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ဒီလို အကြည့်မျိုးတွေ ချည်းပဲ၊ ကျန်းရှို့ကွေး ကလည်း ဒီလိုပဲ၊ မင်းကလည်း ဒီလိုပဲ၊ မဟာထန်ရဲ့ အထက်တန်းလွှာတွေ အားလုံးကလည်း ဒီလိုတွေ ချည်းပဲ၊ ငါတို့က ဟူ လူမျိုးတွေ ဖြစ်နေတဲ့အတွက်ကြောင့် မွေးကတည်းက တခြားလူတွေထက် အောက်ကျ နောက်ကျ ဖြစ်နေရမှာလား၊ မင်းတို့ရဲ့ မျက်နှာကိုပဲ ကြည့်ပြီး အသက်ရှင် နေရမှာလား”

ဤအခိုက်အတန့်၌ အန်းလုရှန်းမှာ သွားများကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ထားခဲ့ပြီး ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦးအလား ဖြစ်နေတော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ချောင်၏ မျက်ခုံးများ ချက်ချင်း တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။

"အန်းလုရှန်းမင်းက ယုတ်မာတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိတယ်၊ ပုန်ကန်ဖို့အတွက် ကြံစည်တယ်၊ အဆုံးအစမရှိ များပြားလှတဲ့ သတ်ဖြတ်မှုတွေကို ကျူးလွန်ခဲ့တယ်၊ လောကကြီး တစ်ခုလုံးကိုတောင်မှ စစ်မီးလျှံတွေထဲကို တွန်းချခဲ့တယ်၊ မင်း ဒီနေ့ လို အခြေအနေမျိုး ရောက်လာတာက မင်းကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာပဲ၊ သေဒဏ် အကြိမ်တစ်သောင်း ပေးရင်တောင် နည်းနေသေးတယ်၊ ဟူလူမျိုးဖြစ်တာ ဟန်လူမျိုးဖြစ်တာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ဝမ်ချောင်က အေးစက်စက်ဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

"အဆုံးအစမရှိ များပြားလှတဲ့ သတ်ဖြတ်မှု တွေကို ကျူးလွန်ခဲ့တယ်”

အန်းလုရှန်းမှာ ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲ၌ လှောင်ပြောင် သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ "ဒီ အရာတွေ အားလုံးက မင်းတို့ ဖိအား ပေးလို့ ဖြစ်လာရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ က မွေးကတည်းက ဒီလို စိတ်ထားမျိုး ရှိတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား၊ အစကတည်းက မဟာထန်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”

"စဉ်းစားကြည့်စမ်းပါဦး၊ အရင်တုန်းက ငါ အန်းတုံးမှာ ရှိနေတုန်းက ငါလည်း လက်နှစ်ဖက်စလုံးနဲ့ လေးကို ပစ်နိုင်တဲ့၊ လူတိုင်း လေးစား အားကျရတဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ငါလည်း မဟာထန်ရဲ့ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုတွေကို အားကျခဲ့ဖူးတယ်၊ ရင်ထဲမှာ အဆုံးအစမရှိ မျှော်လင့် တောင့်တမှုတွေ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ဖူးတယ်"

"သူတို့က ပြောကြတယ်၊ မဟာထန်မှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ အရပ်လေးမျက်နှာလုံးမှာ အလွန်အမင်း ချမ်းသာ ကြွယ်ဝတယ်။ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အလယ်ဗဟိုချက်ပဲ၊ မဟာထန်က သမုဒ္ဒရာ ကြီးလိုပဲ။ မြစ်ချောင်းအားလုံးကို လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိတယ်၊ ဟူလူမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ ဟန်လူမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ ခီတန် လူမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ ဂိုဂူလျော လူမျိုးဖြစ်ဖြစ်... အားလုံးက မဟာထန်ရဲ့ နိုင်ငံသားတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ လူတိုင်းကို တန်းတူ ညီမျှ ဆက်ဆံတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

"မဟာထန်ရဲ့ဧကရာဇ်က ထျန်းခယ်ဟန် (ထန်ထိုက်ကျုံး) ပဲ။ လောကမှာ အကြီးကျယ်ဆုံး ဧကရာဇ်ပဲ"

"ငါ အလွန်အမင်း တောက်ပလင်းလက်တဲ့ ရှူ ပိုးသားတွေကို မြင်ဖူးတယ်။ အလွန်အမင်း သပ်ရပ်လှပတဲ့ ကြွေထည်တွေကို မြင်ဖူးတယ်။ ရေပြင်လိုပဲ ချောမွေ့တောက်ပနေတဲ့ ပိုးသားတွေကို မြင်ဖူးတယ်၊ ငါ ယီကျင်း(ယင်နဲ့ယန်၊ ဗေဒင်ယတြာ၊ နက္ခတ်တာရာနဲ့ လောကနိယာမတွေကို တွက်ချက်ပြသတဲ့ အလွန်ရှေးကျပြီး နက်နဲတဲ့ကျမ်းကြီး)၊ လွန်းယွီ(ကမ္ဘာကျော် ဒဿနပညာရှင် ကွန်ဖြူးရှပ်ရဲ့ အဆုံးအမတွေ၊ ဟောပြောချက်တွေနဲ့ လူမှုကျင့်ဝတ်တွေကို သူ့ရဲ့တပည့်တွေက စုဆောင်းမှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ကျမ်း)၊ ရှန်းရှု(တရုတ်ရှေးခေတ် မင်းဆက်တွေ ဥပမာ..ရှန်းမင်းဆက်၊ ကျိုးမင်းဆက်ရဲ့ နိုင်ငံရေး အမိန့်ပြန်တမ်းတွေ၊ အုပ်ချုပ်ရေး မှတ်တမ်းတွေနဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေကို ရေးသားထားတဲ့ မှတ်တမ်းကျမ်းကြီး)၊ ကွမ်ဇီ(နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ တရားဥပဒေနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး ဒဿနတွေကို စုစည်းထားတဲ့ကျမ်း)... စတဲ့ စာအုပ်တွေကို ဖတ်ဖူးတယ်၊ တစ်ချိန်တုန်းက ငါလူ့ပြည်က ကောင်းကင်ဘုံကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီလို့ ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ လောကကြီးထဲက သုခဘုံကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီလို့ ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ သေချာပေါက် ထန်လူမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရမယ်၊ ပြီးတော့ ဒီအင်ပါယာကြီးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့အသက်ကို ပေးဆပ်သွားမယ်လို့တောင် ငါ သစ္စာဆို ခဲ့ဖူးတယ်"

"ဒါတွေကြောင့် ငါ တခြားလူတွေနဲ့ အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရန်ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ငါနဲ့ အဆင့်အတန်း တူညီတဲ့ တခြားဟူလူမျိုးတွေရဲ့ ဖယ်ကျဉ်ချခံရမှုတွေ၊ လှောင်ပြောင် ရယ်မောခံရမှုတွေကို ခံခဲ့ရတယ်၊ သူတို့က ပြောကြတယ်၊ ဟူ လူမျိုးတွေက ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့ မြက်ခင်းပြင်ကြီးနဲ့ပဲ ထိုက်တန်တယ်တဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ထန် လူမျိုး တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ချင်ခဲ့တာ"

"ငါက ဟူလူမျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းတို့ ထန်လူမျိုးတွေ အားလုံးထက် မဟာထန်ကို ပိုပြီးချစ်မြတ်နိုးခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဘာတွေ ရလိုက်လဲ”

"တိရစ္ဆာန်၊ ဟူ လူရိုင်း၊ အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်ခံရမှုတွေ၊ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်ခံရမှုတွေ၊ မင်းကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာ သေဒဏ် အကြိမ်တစ်သောင်း ပေးရင်တောင် နည်းနေသေးတယ် ဆိုတဲ့ စကား တစ်ခွန်းပဲ"

နောက်ဆုံး စကားကို ပြောလိုက်သည့်အခါတွင် အန်းလုရှန်း၏မျက်လုံးမှာ အလွန်အမင်း နီရဲနေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နေသော ဝမ်ချောင်ကို တင်းကျပ်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အန်းလုရှန်းမှာ အချိန်အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဆွဲခွာလိုက်သည့်အလား၊ သူ၏အစစ်အမှန် ပုံစံကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော် ပြသလိုက်တော့သည်။ သူ၏ဒေါသများ အားလုံး၊ မကျေနပ်ချက်များ အားလုံး၊ သူ ရင်ထဲ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာတွင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး အခြားမည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ လုံးဝမပြောပြခဲ့ဖူးသော အရာများ အားလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

******