အခန်း ၂၂၄၈

အခန်း (၂၂၄၈) လှောင်ချိုင့်တွင်းမှ သားရဲ၏ ရုန်းကန်မှု

လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှိနေသော ပုံရိပ်များနှင့် လုံးဝဖြောင့်ဖြောင့်ကြီး ဆန့်ကျင်နေသော အန်းလုရှန်းကို ကြည့်ရင်း၊ ဤလောကကြီး၏ ဘေးအန္တရာယ်ကြီးကို မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သေချာပေါက် အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်း ဖယ်ရှားပစ်မည် ဟု ရင်ထဲ၌ အစောကြီးကတည်းက အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည် ဆိုသော်ငြားလည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်၌ ဝမ်ချောင်၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှသော တုန်လှုပ်မှု ကြီး တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အန်းလုရှန်းက မဟာထန်ကို အားကျခဲ့တယ်။

အန်းလုရှန်းက မဟာထန်ကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ပြီး ထန်လူမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ခဲ့တယ်။

ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

"ရှန်းကျိုးကုန်းမြေကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ အလွန်အမင်း ရည်မှန်းချက်ကြီးမားခဲ့ပြီး မဟာထန်ကို ပြိုလဲသွားစေဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့တဲ့အပြင်၊ ကျူးကျော်သူတွေကိုပါ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖိတ်ခေါ်လမ်းပြခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အဆုံးအစမရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့ ကပ်ဘေးကြီးကို ဖန်တီးပြီး ကုန်းမြေကြီးတစ်ခုလုံးကို သွေးချောင်းစီးစေခဲ့ကာ၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပြည်သူတွေကို သေကြေပျက်စီးစေခဲ့တဲ့ တရားခံကြီးက မဟာထန်ကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး ထန်လူမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ခဲ့တယ်ပေါ့။

အကယ်၍ သူ ပြောဆိုခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နေခဲ့မည်ဆိုပါက ကံကြမ္မာက ကြီးမားလှသော နောက်ပြောင်မှုကြီးတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော် မျက်လုံးများအလွန်အမင်း နီရဲနေခဲ့ပြီး ဒေါသထွက်နေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေသည့် သူ၏ရှေ့မှောက်မှ အန်းလုရှန်းကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ချောင်မှာ ရုတ်တရက် စကား တစ်ခွန်း ပင် မဟနိုင်တော့ပါချေ။

"ငှက်တစ်ကောင် သေခါနီး အော်သံက ဆွေးမြည့်သလို၊ လူတစ်ယောက် သေခါနီး ပြောတဲ့စကားက မှန်ကန်တတ်တယ် ဆိုသကဲ့သို့ပင်..." ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အန်းလုရှန်းမှာ သူ သေချာပေါက် သေရတော့မည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများ နှင့် ပတ်သက်၍ ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားရန် လုံးဝမလိုအပ်တော့ပါချေ။

ဤမျှသာမက ဝမ်ချောင်၏ ရင်ထဲ၌ အန်းလုရှန်းပြောဆိုခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ အမှန်တရား များချည်းသာ ဖြစ်သည် ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ရေခဲပြင် ကြီမှာ အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး အဆုံးအစမရှိ တိုက်ခတ်နေသော လေအေးများ၏ အသံများ သာလျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အကြား၌ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

"ဟားဟားဟား..."

အန်းလုရှန်း၏ ရယ်မောသံကြီးမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းနေခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော အရိပ်အယောင် များ ပြည့်နှက်နေကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အကြား၌ အလွန်အမင်း ဝေးကွာသော နေရာ အထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

"ကျန်းရှို့ကွေးက ငါ သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း သစ္စာဖောက် ခံခဲ့ရတာက ငါပါ။ အဲဒီတုန်းက သူက အန်းတုံရဲ့ ကာကွယ်ရေးဗိုလ်ချုပ် ဖြစ်တယ်၊ မဟာထန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သူရဲကောင်း ကြီး ဖြစ်တယ်လို့ ငါ ကြားခဲ့ရတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ငါ ယာလုရှန်းတောင်ကနေ ထွက်လာပြီး သူ့ကို လာရှာခဲ့တာပဲ၊ ငါလည်း အရင်တုန်းက 'ချီပီဟယ်လီ'လိုမျိုး ကျန်းရှို့ကွေးအတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုပြီး မဟာထန်အတွက် အလွန်အမင်း ကြီးမားတဲ့ အကျိုးဆောင်မှုကြီးတွေ လုပ်ပေးချင်ခဲ့တာ ပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါ ယိုကျိုးကို ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ကို ဘာတွေ စောင့်ကြိုနေခဲ့လဲ။ နှိပ်စက်မှုတွေ၊ ညှဉ်းပန်းမှုတွေချည်းပဲ၊ ငါက ကျန်းရှို့ကွေးကို သူရဲကောင်းကြီးလို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့ပေမဲ့ သူကတော့ ငါ့ကို တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်လို သဘောထားခဲ့တယ်။ ငါ့ကို ကျွန်ဖမ်း ဗိုလ်ချုပ် ရာထူးပေးပြီး အရှက်ခွဲခဲ့တယ်။ နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း အဆက်မပြတ် လှောင်ပြောင် သရော်မှုတွေ၊ နှိပ်စက် ညှဉ်းပန်းမှုတွေ၊ စော်ကားမှုတွေကို ခံခဲ့ရတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ဖြစ်နေတာတောင် ငါ့ရင်ထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်လေး တစ်စက် ရှိနေသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် လူမျိုးတွေကိုတောင် သွားဖမ်းဖို့ ဝန်မလေးခဲ့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ရင်ထဲမှာ မဟာထန်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကိုးကွယ်တယ် ဆိုတာကို ကျန်းရှို့ကွေးကို သက်သေပြလိုက်နိုင်ရင် လူတိုင်းက ငါ့ကို လက်ခံလာကြလိမ့်မယ်လို့ ရိုးအစွာ တွေးတောခဲ့မိတယ်၊ ဒါပေမဲ့... ငါ ဘာတွေ ပြန်ရလိုက်လဲ”

အန်းလုရှန်းမှာ ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦးအလား ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ကျန်းရှို့ကွေးက ငါ့ကို ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လို သဘောထားခဲ့တယ်၊ နည်းနည်းလေးတောင် အရေးမပါတဲ့ အရာလေးတစ်ခုလို သဘောထားခဲ့တယ်။ မင်းက ဝန်ကြီးချုပ်တွေ ဗိုလ်ချုပ်တွေ မွေးထုတ်ပေးတဲ့ မိသားစုကနေ ဆင်းသက်လာတယ်၊ ငါတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြဘူး။ ဘာရန်ငြိုး ဘာအမုန်းတရားမှ မရှိခဲ့ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဟူလူမျိုးဖြစ်နေတဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုတည်းနဲ့၊ မင်းက လူတွေ ခေါ်လာပြီး စားသောက်ဆိုင်ထဲကို ဝင်လာတယ်၊ ငါ့ကို လိုက်သတ်တယ်၊ တစ်ကြိမ်ပြီး တစ်ကြိမ် အဆက်မပြတ် ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်"

"ကျန်းရှို့ကွေးလည်း ဒီလိုပဲ၊ မင်းလည်း ဒီလိုပဲ၊ မင်းတို့ ပါးစပ်က အမြဲတမ်း ပြောနေကြတဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးကျယ်ဆုံး ဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ သူတော်စင် ဧကရာဇ်ကလည်း ဒီလိုပဲ၊ မဟာထန်မှာ ဟူ လူမျိုးတွေနဲ့ ဟန် လူမျိုးတွေအားလုံး တစ်သားတည်းပဲလို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တော်ဝင် နန်းတော်ထဲမှာ ဟူ လူမျိုး ဗိုလ်ချုပ် ဘယ်နှယောက် ရှိလဲ၊ ဟူ လူမျိုး ဝန်ကြီးချုပ် ဘယ်နှယောက် ရှိလဲ"

"ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ငါ အားကျ မြတ်နိုးခဲ့ရတဲ့ မဟာထန်ကြီး၊ သမုဒ္ဒရာကြီးလိုပဲ မြစ်ချောင်း အားလုံးကို လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး အလွန်အမင်း ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့ သဘောထား ရှိတယ်ဆိုတဲ့ မဟာထန်ကြီးက လိမ်ညာမှုကြီး တစ်ခုသက်သက်ပဲ၊ အစကတည်းက တကယ် ရှိမနေခဲ့ဘူး"

"ငါ လိုချင်တဲ့ မဟာထန်ကြီးကို ငါ မရနိုင်ဘူး ဆိုမှတော့၊ အဲဒီမဟာထန်ကြီးကို အမြစ်ပြတ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မယ်၊ ပြီးတော့မှ အားလုံးကို တန်းတူ ညီမျှ လက်ခံနိုင်တဲ့ အစစ်အမှန် မဟာထန်ကြီး တစ်ခုကို ငါကိုယ်တိုင် ပြန်တည်ဆောက်မယ်"

အန်းလုရှန်းမှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေခဲ့ပြီး တစ်ယောက်လုံး ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦးအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ မိမိ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော အန်းလုရှန်းကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲ၌ သနား ဂရုဏာသက်သော အရိပ်အယောင်လေး အနည်းငယ် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အန်းလုရှန်း၏ ရင်ထဲ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာမှ ဤတစ်ကိုယ်တော် စကားပြောခန်းမှာ သူ တွေးတော မှန်းဆထားသည်ထက် များစွာသွေဖည်နေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူ့ကိုသာ အောင်မြင်ခွင့်ပေးလိုက်မည် ဆိုပါက လူဘယ်နှယောက် သေဆုံးသွားရမည်ကို သူ လုံးဝ ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း မရှိပါချေ၊ မိမိ၏ ရင်ထဲရှိ "မဟာထန်" ဆိုသည့် အရာကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကျူးကျော်သူများကိုပင်လျှင် ဖိတ်ခေါ် လမ်းပြရန် ဝန်မလေးခဲ့သူပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့ကို အမှန်တကယ် ယုံကြည် စိတ်ချစွာဖြင့် သူ၏ "စံပြ နိုင်ငံတော်"ကို တည်ဆောက်ခွင့် ပေးလိုက်မည် ဆိုပါက ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး တွင် လူဘယ်နှယောက် သေဆုံးသွားရမည်ကို လုံးဝခန့်မှန်း၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

"ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်ရဲ့ အောင်မြင်မှုဆိုတာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေ ရဲ့ အရိုး တွေ အပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတာပဲ" လို့ ဆိုကြတယ်။ သို့သော် အန်းလုရှန်းမှာ ထို"ဗိုလ်ချုပ်" ဆိုသည့် အတိုင်းအတာကို လုံးဝအပြည့်အဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အလောင်းကောင်များ တောင်လို ပုံပြီး သွေးများ သမုဒ္ဒရာ လို စီးဆင်းနေသည် ဆိုသည့် စကား ပင်လျှင်၊ သူ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး သို့ ယူဆောင်လာမည့် ကပ်ဘေး ကြီးကို ဖော်ပြရန် အတွက် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပါချေ။

"ငါ သေပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ကမ္ဘာကြီး ရေလွှမ်းမိုး သွားပါစေ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး" ဆိုသည့် စကားမှာ အန်းလုရှန်းကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ရည်ရွယ်၍ ပြောဆိုထားခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်

"အန်းလုရှန်း..."

ဝမ်ချောင်မှာ ရုတ်တရက် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လုံးဝအေးဆေးတည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး အသံတွင်လည်း အနည်းငယ်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းဂယက်လေးများ လုံးဝရှိမနေခဲ့ပါချေ။

"မင်းက အားလုံးကို တန်းတူ ညီမျှ လက်ခံနိုင်တဲ့ အသစ်စက်စက် အစစ်အမှန် 'မဟာထန်'ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်မယ် လို့ ပြောတယ် နော်၊ မင်း ပြောတဲ့ စကား တွေကို အမှန် တွေလို့ပဲ ငါ ယာယီ သဘောထား လိုက်ပါမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဒီအရာကို လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလဲ”

"ဘယ်လို အကြောင်းပြချက် နဲ့ လဲ”

အန်းလုရှန်းမှာ ပထမဆုံး အနေဖြင့် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ဟားဟားဟား၊ ငါက မင်းတို့ထက် ပိုပြီးကောင်းကောင်းမွန်မွန် လုပ်နိုင်တဲ့အတွက်ကြောင့်ပဲ လေ။ ငါက တာ့ခ်ကနေ ဆင်းသက်လာတယ် ဆိုပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ယိုကျိုး စစ်တပ်ထဲမှာ ချွေချန်းယုံက ဟန်လူမျိုးပဲ၊ ထျန်းချန်ကျန်းက ဟန်လူမျိုးပဲ၊ ထျန်းချန်းစီက ဟန်လူမျိုးပဲ၊ ကောင်းရှန်းကလည်း ဟန်လူမျိုးပဲ၊ ကျောက်ကန်းက ဟန်လူမျိုးပဲ... ငါ့လက်အောက်မှာ ရှိတဲ့ ဟန် လူမျိုး ဗိုလ်ချုပ်တွေက မဟာထန်မှာ ရှိတဲ့ ဟူလူမျိုး ဗိုလ်ချုပ်တွေ အားလုံး ပေါင်းထားတာ ထက်တောင် ပိုများသေးတယ်၊ ဒီလောက်တင် မကဘူး။ ငါ့ လက်အောက်မှာ ရှိတဲ့ စစ်တပ် ကြီးထဲမှာ လည်း ဟန်လူမျိုးတွေ အမြောက်အမြား ရှိနေတယ်၊ ငါက သူတို့ အားလုံးကို ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် သားသမီးတွေလို သဘောထားပြီး ဆက်ဆံခဲ့တယ်၊ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ငါ့လိုမျိုး လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလဲ”

"မင်း လား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ ပါးစပ်က အမြဲတမ်း ပြောနေကြတဲ့ သူတော်စင် ဧကရာဇ် ကြီးလား၊ သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးကျယ်ဆုံး ဧကရာဇ် ဆိုတဲ့ သူ လား”

အန်းလုရှန်းမှာ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စက်ဖြင့် လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးအထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ အခြား လူများထက် ပိုမို ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိရှိ ရှုံးနိမ့်သွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ရှေးကတည်းက ယနေ့တိုင်အောင် ဟူ လူမျိုး များနှင့် ဟန် လူမျိုး များကို တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်သူဆို၍ သူ့ထက် ပိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သူ မည်သူ ရှိခဲ့ဖူးသနည်း။

ဝမ်ချောင်၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ဆိုသူမှာ ကျဉ်းမြောင်းသော အတွေးအခေါ် ရှိသူတစ်ဦး သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့ကိုသာ ထိုနိုင်ငံစံပြနိုင်ငံတော်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်ခွင့် ပေးလိုက်မည် ဆိုပါက "မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်" ဆိုသည်မှာ ဘာမျှ အရေးပါတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးတွင် သဘောထား ကြီးမြတ်မှုကို ယှဉ်ပြိုင်မည် ဆိုပါက သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသူ မည်သူ ရှိမည်နည်း။

ဝမ်ချောင်မှာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေသော အန်းလုရှန်း၏ပုံစံကို ကြည့်ရင်း ရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

"ဒါဆို အခု... ချွေချန်းယုံ၊ ထျန်းချန်းစီ၊ ထျန်းချန်ကျန်းနဲ့ ကောင်းရှန်းတို့က ဘယ်မှာလဲ”

မိုးကြိုး တစ်ချက် ပစ်ချလိုက်သည့်အလား မြောက်လေအေးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေခဲ့ပြီး၊ အန်းလုရှန်း၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ဂုဏ်ယူ ဝင့်ကြွားမှုများ၊ မောက်မာမှုများ အားလုံး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လုံးဝရေခဲရိုက်သွားသည့်အလား အေးခဲသွားတော့သည်။ အန်းလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝတောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီး လည်ချောင်းမှာ တစ်ချက်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သို့သော် စကား တစ်ခွန်းပင် ထွက်မလာတော့ပါချေ။

"မင်း ပါးစပ်က အမြဲတမ်း ပြောနေတဲ့ မင်းရဲ့လူယုံတော် တွေ၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မင်းကို ကူညီ ပံ့ပိုးပေးခဲ့တဲ့ အားထားရတဲ့ မှူးမတ်တွေကို နောက်ဆုံး အချိန် ရောက်တော့ မင်းက အားလုံးကို စွန့်ပစ်ထားခဲ့တယ်၊ တစ်ယောက်ကို မှ ခေါ်မလာခဲ့ဘူး၊ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်အရ ဆိုရင် လူတစ်ယောက် နှစ်ယောက်လောက် ခေါ်လာတာက မင်းအတွက် ဘာမှ ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု မျိုး ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူးမလား”

ဝမ်ချောင်မှာ အေးစက်စက်ဖြင့် လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်၊ မည်မျှပင် ခမ်းနား ကြီးကျယ်သော ကြေညာချက်များ၊ ဆင်ခြေများပင် ဖြစ်ပါစေ အစစ်အမှန် အချက်အလက် များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း ဖြူရော် အားနည်းလွန်းလှပေသည်။

"အသက်အန္တရာယ် ရှိလာတဲ့ အချိန်ကျတော့ လူတိုင်းကို စွန့်ပစ်ထားခဲ့ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ဖို့ အတွက်ပဲ ထွက်ပြေးနေတဲ့ လူ တစ်ယောက်က သူ ပြောတဲ့ အရာတွေကို လုပ်နိုင်မယ်လို့ တခြားလူတွေ ယုံကြည်လာအောင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်မှာလဲ။ မင်းက အားလုံးကို တန်းတူ ညီမျှ လက်ခံနိုင်တဲ့၊ ဟူလူမျိုးတွေနဲ့ ဟန်လူမျိုးတွေကို လုံးဝ ခွဲခြားမှု မရှိဘဲ တန်းတူ ဆက်ဆံတဲ့ စံပြ 'မဟာထန်' ကြီး တစ်ခုကို တည်ဆောက်ချင်တယ် ဆိုတာတွေက၊ အမှန်တကယ်တော့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု သက်သက်ပဲ၊ မင်းရဲ့တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ လိုအင်ဆန္ဒ တွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ အတွက် မျက်နှာဖုံး တစ်ခု သက်သက်ပဲ"

"လူယုတ်မာ"

ရင်ထဲ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာရှိ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား၊ အန်းလုရှန်း၏မျက်နှာမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အလွန်အမင်း မည်းမှောင်သွားခဲ့ပြီး ဒေါသတကြီး အောါလိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အန်းလုရှန်းမှာ ဝမ်ချောင်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ဓားဖြင့် အပြင်းအထန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

"မင်း လျှောက်ပြောနေတာပဲ။ ဒါတွေက အမှန်တွေ လုံးဝမဟုတ်ဘူး"

"မြစ်တွေ တောင်တွေ ပြောင်းလဲလို့ ရပေမဲ့ မူလ စရိုက်ကတော့ ပြောင်းလဲဖို့ ခက်တယ်၊ မင်းက တခြားလူတွေကို လိမ်ညာလို့ ရကောင်း ရနိုင်ပေမဲ့ မင်းကိုယ်မင်း လိမ်ညာလို့ ရမှာလား။ အန်းလုရှန်း၊ ဒီလို အခြေအနေ မျိုးအထိ ရောက်နေပြီ ဆိုမှတော့ မင်း ဘာပြောပြော အလကား ပဲ၊ အသက်ကိုသာ ပေးလိုက်တော့"

ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး အန်းလုရှန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွန်အမင်း လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်ဖဝါးကို တစ်ချက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓားမှာ လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွင်းလျက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အန်းလုရှန်းကို အဝေးမှနေ၍ ချိန်ရွယ်လိုက်တော့သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ ငါက လောကကြီးရဲ့သားတော်ပဲ။ အနာဂတ်ရဲ့ ရှန်းကျိုးအရှင်သခင်ပဲ၊ ငါ ဒီနေရာမှာ လုံးဝ အသေခံလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဝမ်ချောင် ငါတို့ နှစ်ယောက် အကြားက တိုက်ပွဲက ဒီနေရာမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

အန်းလုရှန်းမှာ အံကို တင်းကျပ်စွာ ကြိတ်ကာ အသံကုန် ဟစ်အော်လိုက်တော့သည်။

လိပ်တက်နေသော အနက်ရောင် အငွေ့များမှာ သူ၏ကိုယ်တွင်းမှနေ၍ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ဖောက်ထွင်းလျက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အနက်ရောင် နဂါးကြီး တစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဝမ်ချောင်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အပြင်းအထန် တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် အန်းလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီး ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့ပြီး အနောက်မြောက်ဘက် အရပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"လူမိုက်"

အသံတစ်ခုမှာ အရိုးထိအောင် အေးစက်နေခဲ့ပြီး လေထဲမှနေ၍ တိုးတိုးလေး လွင့်ပျံလာတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဘုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပေသောင်းနှင့်ချီ ခန့် ရှည်လျားသော ဓားချီစွမ်းအင်ကြီး တစ်ခုမှာ အလွန်အမင်း စူးရှ ထက်မြက်စွာဖြင့်၊ အန်းလုရှန်း၏ရှေ့ဘက် မှနေ၍ ရုတ်တရက် ခုတ်ပိုင်းကျလာတော့သည်။ ထိုအဆုံးအစမရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော နှင်းမုန်တိုင်းကြီးနှင့် အဆုံးအစမရှိသော လေဟာနယ်မှာ ရေလှိုင်းများအလား ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လုံးဝခွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

ဓားစွမ်းအင် လာရာလမ်းကြောင်း၏ ပြောင်းပြန် အရပ်မျက်နှာတွင်မူ ဝမ်ချောင်မှာ ဆံပင်ရှည်များ လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် လွင့်ပျံနေလျက်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လေဟာနယ်၌ မတ်မတ်ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် အစောကြီးကတည်းက ရပ်နေခဲ့သည့်ပုံစံ ပေါက်နေတော့သည်။

အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် သူ၏ ရှေ့မှောက်မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းမှာ အလွန်အမင်း ရူးသွပ်လွန်းလှသော စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေမှန်း မသိဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား မိမိ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ဝမ်ချောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ အန်းလုရှန်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်အမင်း အံ့ဩထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့နေသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။ အသေးစိတ် စဉ်းစားတွေးတောရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်တရက် လှည့်ကာ အခြားအရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

ဝမ်ချောင်၏အေးစက်စက်အသံကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ပျံလာတော့သည်။ အသံပင် မဆုံးသေးမီ နောက်ထပ် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော လက်သီးစွမ်းအင်ကြီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းလျက် တောင်များကို ဖြိုခွဲပြီး ပင်လယ်များကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်မည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့်၊ အန်းလုရှန်းထွက်ပြေးနေသော အရပ်မျက်နှာဆီသို့ အပြင်းအထန် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"အားး"

အန်းလုရှန်းမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်တရက်လှည့်ကာ အခြားအရပ်မျက်နှာ တစ်ခုဆီသို့ အပြင်းအထန် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

သို့သော် သုံးကြိမ် ဆက်တိုက်ပင် အန်းလုရှန်းမည်သည့် အရပ်မျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးသည် ဖြစ်စေ၊ ဝမ်ချောင်မှာ အရှေ့ဘက်တွင် အစောကြီးကတည်းက စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည် ချည်းသာ ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် ဤနေရာလေးမှာ အကျဉ်းထောင်ကြီး တစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားသော အကျဉ်းထောင် ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤအရာက အန်းလုရှန်း၏ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများကို ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာစေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟည်းသံကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ ဝမ်ချောင်၏ ဓားစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ ကြယ်တာရာ မြစ်ကြီး တစ်ခုအလား တောက်ပလင်းလက်လှသော ဓားချက်ကြီး တစ်ချက်ဖြင့်၊ အန်းလုရှန်းကို ဟင်းလင်းပြင်ကြီး အတွင်းမှနေ၍ အပြင်းအထန် ခုတ်ပိုင်း ချလိုက်တော့သည်။

ဘုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အန်းလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နှင်းပွင့်များနှင့် ရေခဲတုံးများမှာ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။ မြေကြီးတစ်ခုလုံး ပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။

"အားး"

အန်းလုရှန်း၏ ဦးထုပ်မှာ ဘေးဘက် သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်မှနေ၍ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ရာ ဆံပင်ရှည်ကြီးများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး တစ္ဆေဆိုးကြီး တစ်ကောင်အလား အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

"ငါ လုံးဝ မကျေနပ်ဘူး၊ ငါ အန်းလုရှန်းက လောကကြီးရဲ့ သားတော်ပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ သာမန် လူတစ်ယောက်ကို ရှုံးနိမ့်ရတာလဲ"

"ငါ ဒီလောက် အချိန်တွေ အများကြီး ပေးပြီး ကြိုးစားတည်ဆောက်ခဲ့ရတာတွေကို၊ ဒီလိုမျိုး လွယ်လွယ်ကူကူ နဲ့ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာ ငါ လုံးဝမကျေနပ်ဘူးကွာ"

အန်းလုရှန်းမှာ နှင်းပြင်ပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်လျက် ကောင်းကင်ယံသို့ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း ဒိုင်း ဒိုင်း"

အနည်းငယ်မျှ ကြိုတင်သတိပေးချက် လုံးဝမရှိဘဲ အန်းလုရှန်း၏ ရင်တွင်းစကားများကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသည့်အလား၊ ရုတ်တရက် လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီး လျှပ်စီးများ လက်ကာ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အန်းလုရှန်း၏အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် လိပ်တက်နေသော တိမ်မည်းကြီးများ စုဝေးရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော လျှပ်စီးမြွေကြီး သောင်းနှင့်ချီမှာ ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးများအလား တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် အဆက်မပြတ် ပစ်ချလာတော့ရာ၊ ကောင်းကင်ယံကြီးပင်လျှင် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

အဆုံးအစမရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ကောင်းကင်ယံအမြင့်ပိုင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာတွင် ဧရာမ မိုးကြိုး တိမ်တိုက် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ပုံပေါ်လာတော့သည်။ လောကကြီး၏ဆန္ဒမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အန်းလုရှန်းမှာ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုမိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးအတွင်း၌ စုဝေးနေသော လောကကြီး၏ဆန္ဒမှာ ယခင်အကြိမ်များ အားလုံးထက် ပို၍ ကြီးမားပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

အန်းလုရှန်းမှာ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီး အတွင်းရှိ ထို ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် စွမ်းအင်များကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသည့်အခါ၊ မျက်လုံးကြီးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ဟားဟားဟား၊ ဝမ်ချောင် မြင်ပြီလား။ ဒီလောကကြီးက ငါ့ကို သေခွင့် မပေးဘူး"

အန်းလုရှန်းမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ အကြည့်များမှာ ဝမ်ချောင်၏ကိုယ်ပေါ်မှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး အန်းလုရှန်း၏ စိတ်စွမ်းအင်များမှာ ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီးအတွင်းမှ လောကကြီး၏ဆန္ဒထံသို့ လျင်မြန်စွာ အာရုံစူးစိုက်သွားတော့သည်။

"ငါ့ကို ကယ်ပါ၊ ငါ့ကို ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ကယ်ထုတ်သွားပါ၊ သူ့ကို မိုးကြိုး ပစ်သတ်ပေးပါ"

ယခု တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာသော လောကကြီး၏ ဆန္ဒမှာ အလွန်အမင်း ထူးခြားနေပြီး ဂူကောင်းကင်အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်များကိုပင် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်လောက်အောင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို အန်းလုရှန်းရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနေတော့သည်။

******