အခန်း ၂၂၅၃

အခန်း (၂၂၅၃) ကျန်းရှို့ကွေး၏လက်ဖြင့် အန်းလုရှန်းအား အဆုံးစီရင်ခြင်း

ထိုမျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ကိုယ်တွင်းရှိ အရိုးများ အားလုံးမှာ တစ်စစီ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ကိုယ်တွင်း၌ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဆန္ဒကြီးတစ်ခုက သူ့ကို ဆက်လက်၍ အားပေး ထောက်ပံ့နေသည့်အလား ပင်ဖြစ်နေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်

အန်းလုရှန်းမှာ ရေခဲနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကုန်းလေး တစ်ခု၏ အပေါ်သို့ တွားသွား၍ ရောက်ရှိသွားသည့် အချိန်လေး တွင်၊ ဘုန်းခနဲ မြည်သံ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရပြီး ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း၏ အသံမှာ သူ၏ နောက်ကျောဘက် အလွန်အမင်း နီးကပ်လှသော နေရာ မှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အန်းလုရှန်း၏ အသက်ရှူသံများပင် ရပ်တန့်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်အမင်း စူးရှထက်မြက်လှသော ဓားရှည်ကြီး တစ်လက်မှာ သူ၏လည်ပင်းအပေါ်တွင် တင်နေပြီ ဖြစ်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

"အားလုံး အဆုံးသတ် သွားပြီ"

ဝမ်ချောင်မှာ အန်းလုရှန်းကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ အလင်းရောင် တစ်ချက် လတ်သွားတော့သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ရွှမ်ယွမ် နတ်ဘုရားဓားကို ရှေ့သို့ တစ်ချက် တိုးလိုက်ပြီး အန်းလုရှန်းကို နောက်ဆုံး ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းကာ အရာရာတိုင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်တော့မည့် မျက်တောင်တစ်ခတ်လေး အတွင်းမှာပင်၊ အရိုးထိအောင် အေးစက်နေသော အသံတစ်သံမှာ အနောက်ဘက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် လွင့်ပျံလာတော့သည်။

"ခဏ နေပါဦး"

အန်းလုရှန်းမှာ မူလက မျက်နှာ တစ်ခုလုံး အလွန်အမင်း ဖြူရော်နေခဲ့ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သေခြင်းတရားကို အေးဆေးစွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်အမင်း အံ့ဩထိတ်လန့်နေသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် ဝမ်ချောင်မှာ အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နောက်ကျောဘက် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော နှင်းမုန်တိုင်းကြီးအတွင်း၌ မတ်တပ်ရပ်နေသောပုံရိပ်တစ်ခုမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး မည်းမှောင်နေလျက် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ ဝမ်ချောင်နှင့် အန်းလုရှန်းတို့ နှင့် သိပ်မဝေးလှသော နေရာ တွင် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ကျန်းရှို့ကွေး။

အဆုံးအစမရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး ဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော ဤအရှေ့တာ့ခ်၏ ရေခဲပြင်ကြီး အပေါ်တွင်၊ သူတို့ နှစ်ဦး၏တိုက်ပွဲကြီးကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်လား ဒါမှမဟုတ် အခြားတစ်ခုခုကြောင့်လား မသိနိုင်ဘဲ၊ ကျန်းရှို့ကွေးမှာ စစ်မြေပြင် မှနေ၍ တစ်ကိုယ်တည်း ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ဤနေရာသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ချောင်၊ ဒီ လူယုတ်မာလေးကို ငါကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့မိတာပါ၊ သူ ဒီနေ့ လို အခြေအနေမျိုးအထိ ရောက်လာအောင်၊ ပြီးတော့ လူမျိုးခြားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အလယ်ပိုင်း ကုန်းမြေဒေသကို ပုန်ကန်တဲ့အထိ ဖြစ်လာအောင်၊ ငါ့မှာ လုံးဝငြင်းပယ်လို့ မရနိုင်တဲ့ တာဝန်တွေ ရှိနေတယ်။ ဒီကိစ္စ အားလုံးက ငါ့ကြောင့် စတင်ခဲ့တာ ဆိုတော့ အားလုံးကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ အဆုံးသတ် ပါရစေ"

ကျန်းရှို့ကွေးမှာ အသံနိမ့်ဖြင့် ဆိုလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးလာခဲ့သည်။ အသံပင် မဆုံးသေးမီ သူ၏အကြည့်များမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အသက် မျော့မျော့သာ ကျန်ရှိတော့သော အန်းလုရှန်း၏ကိုယ်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

"တိရစ္ဆာန်လေး၊ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ မင်း သေချာ ကြည့်စမ်း"

ဘုန်း ဘုန်း

ကျန်းရှို့ကွေးမှာ ဘယ်ညာ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မည်းမှောင်နေသော "ဘောလုံးကြီး" နှစ်လုံးမှာ လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ အန်းလုရှန်း၏ရှေ့မှောက်သို့ တလိမ့်လိမ့် ရောက်ရှိလာတော့သည်။

လေအေးများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေပြီး အလွန်အမင်း အေးခဲနေခဲ့ရာ ဤ"ဘောလုံးကြီး" နှစ်လုံး၏ မျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် ရေခဲများ အထူကြီး ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် အန်းလုရှန်းမှာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံ ဖြင့်ပင် လျင်မြန်စွာ ခွဲခြား သိရှိလိုက်တော့သည်။

ကျောက်ကန်း။

ပိုင်ကျန်ထော်လော့။

ကျန်းရှို့ကွေးမှာ မည်သည့် အချိန်ကတည်းက သူတို့နှစ်ဦးကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ခေါင်းများကို ဖြတ်ယူလာခဲ့သနည်း ဆိုတာကို လုံးဝ မသိရှိနိုင်ပါချေ။

သူတို့ နှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်အမင်း ဖြူရော်နေခဲ့ပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ပါးစပ်များလည်း ပွင့်နေခဲ့သည်။ မသေဆုံးမီ အချိန်လေးတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသောကိစ္စတစ်ခုခုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့်အလားပင်ဖြစ်နေတော့သည်။

"အားး"

ဤလူ နှစ်ဦး၏ ခေါင်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ အန်းလုရှန်းမှာ အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရာ အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ တွားသွားပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့သည်။

"တိရစ္ဆာန်လေး၊ မင်းလည်း ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုး ရောက်လာတာပဲ"

ကျန်းရှို့ကွေး၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ရက်စက် ကြမ်းတမ်းနေခဲ့ပြီး သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော အန်းလုရှန်းကို တင်းကျပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ အကြည့်များဖြင့်သာ လူသတ်၍ ရမည်ဆိုပါက အန်းလုရှန်းမှာ အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီမှာ သေချာလှပေသည်။

"မွေးစား အဖေ၊ အဲဒီလို လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် မွေးစားအဖေကို လုံးဝသစ္စာမဖောက်ခဲ့ပါဘူး။ မွေးစား အဖေ မှတ်မိသေးလား ဟင်… ယိုကျိုးနယ်မြေမှာ ပုန်ကန်မှု ဖြစ်တုန်းက ကျွန်တော်က အသက်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ပြီး၊ ရန်သူတွေ ကြားထဲကနေ မွေးစားအဖေကို အသေအလဲ ကယ်တင်ခဲ့တာ လေ"

အန်းလုရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားနေခဲ့ပြီး သူ၏ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးလာနေသော ကျန်းရှို့ကွေးကို ကြည့်ရင်း ကြွက်က ကြောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလားပင်။ ထိုအလွန်နက်ရှိုင်းလှသော မွေးရာပါ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်မှုကြီးမှာ ဝမ်ချောင်၏ရှေ့မှောက်တွင်ပင်လျှင် ဤမျှလောက်အထိ ပေါ်လွင်ထင်ရှားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။

"ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်နေပြီ ဆိုမှတော့ မင်း ငါ့ရှေ့မှာ ဆက်ပြီး လိမ်နေဦးမလို့ လား”

ကျန်းရှို့ကွေးက အေးစက်စက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏စိတ်ထားမှာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှား ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပါချေ။

ဝမ်ချောင်မှာ သူတို့ နှစ်ဦး၏ အလယ် တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဘေးသို့ ရှောင်ဖယ်ပေးလိုက်တော့သည်။

ဘယ်နေရာကနေ စတင်ခဲ့သလဲဆိုတာ အဲဒီနေရာမှာပဲ ပြန်အဆုံးသတ် သွားရမယ်။

အန်းလုရှန်းကို ကျန်းရှို့ကွေးကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြှင့်တင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင် ဘဝတွင် ကျန်းရှို့ကွေးမှာ အန်းလုရှန်း၏ လုပ်ကြံဖန်တီးမှုများကို ခံခဲ့ရပြီး သေဆုံးသွားသည့် အချိန်အထိ အမှန်တရားကို လုံးဝမသိရှိခဲ့ရပါချေ၊ ဤနောက်ဆုံး အချိန်လေးတွင် ကျန်းရှို့ကွေးကိုယ်တိုင် အန်းလုရှန်းကို အဆုံးစီရင်ခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော ဓားဆွဲသံကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ ကျန်းရှို့ကွေးမှာ စစ်သံချပ်ကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားရှည်ကြီးကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

"တိရစ္ဆာန်လေး၊ ဒီနေ့က မင်း သေရမယ့်နေ့ပဲ။ ငါ လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ပြန်လည်အဆုံးသတ်မယ်"

"မဟုတ်ဘူး။ မွေးစား အဖေ… ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာ ပေးပါ၊ နောက်တစ်ခါလောက် ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာ ပေးပါ..."

အန်းလုရှန်း၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ကျန်းရှို့ကွေး၏အပေါ်တွင် ထားရှိသော နက်ရှိုင်းလှသည့် မွေးရာပါ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အန်းလုရှန်းအနေဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီ ကျန်းရှို့ကွေး၏လက် တစ်ချက်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး လက်ထဲရှိ ထက်ရှလှသော ဓားရှည်ကြီးမှာ အန်းလုရှန်း၏ လည်ပင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

အန်းလုရှန်းမှာ သူ၏မျက်စိရှေ့ရှိ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး လည်ပတ်နေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး၊ အရာရာတိုင်းမှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေတော့သည်။

ဘုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အရာရာတိုင်း လုံးဝရပ်တန့်သွားသည့်အချိန်တွင်၊ အန်းလုရှန်းမှာ သိပ်မဝေးလှသော ရှေ့နေရာတွင် ရပ်နေသည့် ကျန်းရှို့ကွေးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲကျနေသော သံချပ်ကာအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ခေါင်းမပါသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

"အရာရာတိုင်းက ဒီလိုပဲ အဆုံးသတ်သွားပြီလား..."

အန်းလုရှန်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် တွေဝေ ငေးမောနေသော အရိပ်အယောင် များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။ ထို့နောက် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွားကာ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားတော့သည်။ မှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုကြီးအတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာသည့်အလားပင်ဖြစ်နေတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ အန်းလုရှန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီး ဘာကိုမှ လုံးဝမသိရှိတော့ပါချေ။

"နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးသတ် သွားပြီပဲ။ ငါ လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားကို နောက်ဆုံးတော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ အဆုံးသတ် လိုက်နိုင်ပြီပဲ"

လေအေးများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ ကျန်းရှို့ကွေးမှာ သွေးများ စွန်းထင်းနေသော ဓားရှည်ကြီးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း အထီးကျန် ဆန်နေတော့သည်။

တစ်သက်လုံး အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော အောင်မြင်မှုများ၊ ကျော်ကြားမှုများကို ရရှိခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် မဟာထန်၏ နံပါတ်တစ် ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ဝမ်ကျုံးစစ်ပင်လျှင် သူနှင့် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးဟု တွေးတောထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤမျှလောက်အထိ မောက်မာ ဝင့်ကြွားခဲ့သော သူက သက်တမ်း တစ်ဝက်ကျော် ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည့် အချိန်တိုင်အောင်၊ မိမိ၏အနီးအနားတွင် ကျေးဇူးကန်းသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို မွေးမြူထားခဲ့မိသည် ဆိုတာကို လုံးဝသတိမပြုမိခဲ့ပါချေ။

အကယ်၍ ဤစစ်ပွဲကြီးသာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက သူ ကျန်းရှို့ကွေးမှာ ဝံပုလွေကို အိမ်ထဲ သွင်းမိသလို ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်သားတစ်ဦး ဖြစ်လာကာ သမိုင်း မှတ်တမ်းများတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ထာဝရ ကျန်ရစ်နေခဲ့မည်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤသစ္စာဖောက်ကို အဆုံးစီရင် နိုင်ခဲ့ပြီး သူ လုပ်ခဲ့မိသော အမှားများကို ပြန်လည် တည့်မတ်နိုင်ခဲ့ပြီပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်ခဲ့သည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီးသော ကိစ္စများကို လုံးဝပြန်လည်ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်တော့ပါချေ။ ဤသည်မှာ သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် အကြီးမားဆုံးသော အမည်းစက်ကြီးတစ်ခု ပင်ဖြစ်တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဝမ်ချောင်မှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာ ရှိသည့် ကျန်းရှို့ကွေးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ တောင်ကုန်းလေးအပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲကျနေသော အန်းလုရှန်း၏အလောင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာ လှမ်းကြည့်နေသော ခေါင်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ရင်ထဲ၌ သက်ပြင်းမောချမိတော့သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော အခက်အခဲများ၊ အန္တရာယ်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ ဤအဆင့် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။ အန်းလုရှန်းကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဤနှစ်ဘဝတိုင်တိုင် ကြာရှည်ခဲ့သော ရန်သူတော်ကြီးကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အန်းလုရှန်း၏ လက်ထဲတွင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော မဟာထန်ကိုလည်း အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အလယ်ပိုင်း ကုန်းမြေဒေသ၏ သန်းနှင့်ချီသော လူများနှင့် ခက်ခဲစွာ တည်ဆောက်ထားခဲ့ရသော ကြီးမားခမ်းနားလှသည့် အင်ပါယာကြီးကို အောင်မြင်စွာ ကာကွယ် စောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည် ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သည့် အချိန်မှ စတင်၍ အချိန်အကြာကြီး မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မိမိ၏အကြီးမားဆုံးသောဆန္ဒကြီး အမှန်တကယ် ပြည့်ဝသွားသည့် အချိန်တွင်မူ၊ ခဏတာ ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ၌ ဝမ်ချောင်၏ ရင်ထဲ၌ ရုတ်တရက် လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ပြောမပြတတ်အောင် ထူးခြားလှသော ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ထိုမျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ဘဝတွင် ဦးတည်ချက် လုံးဝပျောက်ဆုံးသွားသည့်အလားပင်ဖြစ်နေတော့သည်။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သတိဝင်လာတော့သည်။ အန်းလုရှန်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဆိုသော်ငြားလည်း မဟာထန် ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ သေဘေး မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဤမျှသာမက ဧရာမ ရေခဲခေတ်ကြီး၏ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှု များကိုလည်း ခံစားနေရဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လီဟန်မှာလည်း ထီးနန်း တက်လာခဲ့သည်မှာ သိပ်မကြာသေးရာ ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်နေသော ကိစ္စများစွာလည်း သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

"သတိထား"

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသည့်အလား ဝမ်ချောင်၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လျှင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး အသေးစိတ် စဉ်းစားတွေးတောရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို တင်းကျပ်ထားလိုက်ကာ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော ကျန်းရှို့ကွေးကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူလိုက်ပြီး ဖြောင့်တန်းစွာ အနောက်သို့ ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

"မဟာလော့ဝ် နတ်ဘုရား သိုင်း"

"အလင်းစက်ဝန်း အကာအကွယ်အတားအဆီး”

"သံသရာ စစ်သံချပ်ကာအင်္ကျီ”

……

အလွန်အမင်း တိုတောင်းလှသော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်မှာ အလွှာပေါင်းများစွာသော အကာအကွယ်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော် အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက်၊ ရှိသမျှ ခွန်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ အန်းလုရှန်း သေဆုံးသွားခဲ့သော နေရာဖြစ်သည့် တောင်ကုန်းလေး၏အပေါ်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး၏ တစ်နေရာသို့ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

ဟင်းလင်းပြင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ကျန်းရှို့ကွေး၏ အလွန်အမင်း အံ့ဩထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များ ရှေ့မှာပင်၊ ကောင်းကင်ယံက လုံးဝမှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည့် အလွန်ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခုမှာ တောင်ကုန်းလေး၏ အထက်ပိုင်းရှိ တစ်နေရာမှနေ၍ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုအလွန်ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဂန်ချီ စွမ်းအင် ရေစီးကြောင်းကြီးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အလွှာပေါင်းများစွာသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးများကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်ကို အပြင်းအထန် ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။

"ဂျွတ်"

ဝမ်ချောင်က ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးထားသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် အကာအကွယ် များမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရပြီး အပိုင်းပိုင်း အပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ဝမ်ချောင်က မဟာလော့ဝ် ဂန်ချီ စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးထားသော အကာအကွယ်များမှာလည်း အသီးသီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်နှင့် ကျန်းရှို့ကွေးတို့မှာ ပေရာနှင့်ချီ အထိ အဝေးသို့ အပြင်းအထန် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကျန်းရှို့ကွေးမှာ သေခြင်းတရား၏ အစွန်းတွင် ရပ်တန့်နေရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြီး၏ စွမ်းအားကြီးမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လွန်းလှသည်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရမည်ဆိုလျှင် ထိုက်ရှီထက်ပင်လျှင် သာလွန်နေသေးသည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင်၏အလင်းစက်ဝန်း အကာအကွယ်အတားအဆီးနှင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ သံသရာ စစ်သံချပ်ကာအင်္ကျီတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် အလွန်အရေးကြီးလှသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သွားခဲ့ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။ ပေရာနှင့်ချီအထိ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည် ဆိုသော်ငြားလည်း သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ကြီးမားသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ လုံးဝရရှိခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။

သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းစက်ဝန်း နတ်လက်နက်နှင့် သံသရာ စစ်သံချပ်ကာအင်္ကျီတို့မှာ လုံးဝတွေးတော မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို ခံစားလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ၊ အစွမ်းထက်လှသော ရတနာကြီးနှစ်ခုစလုံးမှာ အဆက်မပြတ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေခဲ့ပြီး တချွမ်ချွမ် မြည်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

"ဘယ်သူလဲ”

ကျန်းရှို့ကွေးမှာ တစ်ဖက်ကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဝမ်ချောင်က မည်မျှလောက် အထိ အစွမ်းထက်နေသနည်း ဆိုတာကို သူ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုက်ရှီပင်လျှင် ဝမ်ချောင်၏လက်ထဲတွင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ ဝမ်ချောင်၏စွမ်းအားများ မည်မျှလောက်အထိ ကြီးမားနေသနည်း ဆိုတာကို လွယ်ကူစွာ ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်ပေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကြိမ်တည်း ဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဂန်ချီ စွမ်းအင်များကို အသီးသီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို ပေရာနှင့်ချီ အထိ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ ဤမျှသာမက ဝမ်ချောင်၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ သံချပ်ကာအင်္ကျီ ပင်လျှင် မြည်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လုံးဝတောင့်ခံထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်၊ ဤအချက် တစ်ခုတည်း ဖြင့် ပင်လျှင် တစ်ဖက်လူက မည်မျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေသနည်း ဆိုတာကို လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ပါချေ။

" 'ထျန်း'"

ဝမ်ချောင်က ပြောဆိုလိုက်သည်။ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံး အစုံမှာ တစ်ဖက်သို့ လှမ်းကြည့်နေခဲ့ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးလောက်အောင် အလွန်အမင်း လေးနက် တည်ကြည်နေတော့သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ ‘ထျန်း’ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါချေ၊ ‘ထျန်း’က ဘာလဲ ဆိုတာကို ပင်လျှင် လုံးဝမသိရှိပါချေ၊ သို့သော် ဝမ်ချောင်က ဤအရှိန်အဝါ ကြီးကိုတော့ အလွန်အမင်း ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေပေသည်။

အဲဒီတုန်းက မင်းသား သုံးပါး ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့စဉ်က ဟွမ်လုံ ကျန်းကျွင်းက အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားကို နောက်ကွယ် မှနေ၍ ပုန်ကန်ရန်အတွက် လျှို့ဝှက်စွာ ကူညီပံ့ပိုးပေးခဲ့သည့်အချိန်တွင်၊ ထိုအလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါကြီးမှာ တော်ဝင်နန်းတော်၏အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ဖူးသည်။ ဤမျှသာမက နောက်ပိုင်းတွင် သူတော်စင် ဧကရာဇ် သေဆုံးသွားရသည့် ကိစ္စတွင်လည်း၊ ထိုအရှိန်အဝါကြီးမှာ တော်ဝင် နန်းတော်၏အတွင်း၌ တစ်ခဏမျှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ဖူးသည။ သို့သော် ထိုအချိန်က ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခွဲခြားသိရှိနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

'ထျန်း'က ဤအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင် လုံးဝတွေးတော မှန်းဆထားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ၊ အကယ်၍ သူ၏ လက်ရှိ စိတ်စွမ်းအင်သာ အလွန်အမင်း အစွမ်းမထက်ခဲ့ဘူးဆိုပါက၊ ထို့ပြင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ဘူးဆိုပါက၊ ဤတိုက်ခိုက်မှုကြီးမှာ 'ထျန်း'၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုကို သေချာပေါက် အောင်မြင်သွားစေမည် ပင်ဖြစ်သည်။

'ထျန်း'၏ အစွမ်းထက်လှသည့် အတိုင်းအတာကို သံသယဖြစ်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပါချေ။

ထိုက်ရှီ ဆိုသည်မှာ သူ၏အမိန့်များကို နာခံလုပ်ဆောင်ပေးရသော သူတစ်ဦး သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သူတော်စင် ဧကရာဇ်၏ တစ်သက်တာလုံး အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူတော်ကြီးမှာလည်း သူပင်ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် ဧကရာဇ်က အသက်အန္တရာယ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်ဘုရားစစ်သည်တော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရခြင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ရန်အတွက် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှသည်မှာ နောက်ဆုံးတွင် 'ထျန်း'၏ လျှို့ဝှက်လုပ်ကြံမှုကို ခံလိုက်ရပြီး မအောင်မြင်သွားခဲ့ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"သေးငယ်တဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေ၊ ငါက မင်းတို့ကို အထင်သေးမိသွားတာပဲ၊ ထိုက်ရှီနဲ့ အန်းလုရှန်းတို့ရဲ့ သန့်စင်ခြင်း စစ်ဆင်ရေးကြီးက မင်းရဲ့လက်ထဲမှာ လုံးဝပြိုကွဲပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝထင်မထားခဲ့မိဘူး၊ ငါ့ရဲ့ 'နေမင်း နတ်ဘုရား အလင်းစက်ဝန်း'ကတောင် မင်းရဲ့လက်ထဲကို ရောက်သွားခဲ့တယ်ပေါ့"

ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားလိုက် လင်းထိန်သွားလိုက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး အလင်းနှင့်အမှောင်များ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေတော့သည်။ အလွန်ခမ်းနားကြီးကျယ်ပြီး ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများ ပါဝင်သည့်အသံကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာမှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က ထျန်းကို ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအရာမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြီးတစ်ခုဖြစ်သလို ဝိညာဉ်၏ အရင်းအမြစ်မှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသော အလွန်နက်ရှိုင်းလှသည့် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်မှုကြီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေတော့သည်။ ဝမ်ချောင်၏လက်ရှိစွမ်းရည်ဖြင့်ပင်လျှင် ဤမျှလောက်အထိ ဖြစ်နေရသည်ဆိုမှတော့ အခြားလူများ၏အခြေအနေမှာ မည်သို့ရှိနေမည်နည်း ဆိုတာကို လွယ်ကူစွာ ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်ပေသည်။

ကျန်းရှို့ကွေး၏ မျက်နှာအမူအရာက အရာရာတိုင်းကို အပြည့်အဝ ရှင်းပြနေပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီလို အခြေအနေ မျိုး ရောက်နေပြီ ဆိုမှတော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ဝင်ပါပြီး မင်းကို သတ်ဖြတ်ရတော့မှာ ပေါ့"

'ထျန်း'၏အေးစက်စက်အသံမှာ အရပ်လေးမျက်နှာ မှနေ၍ လွင့်ပျံလာတော့သည်။ အသံပင် မဆုံးသေးမီ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီး အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ထိုသတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြီးမှာ ဒြပ်သား တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အရှိန်အဟုန်နှင့်အတူ သူတို့နှစ်ဦး၏ အာရုံခံစားမှုများအတွင်း၌ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ဟွန့်… မင်း တကယ် သတ်နိုင်မှာလား"

လူတိုင်းကို လုံးဝတွေးတော မှန်းဆမထားမိစေမည့်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာတော့သည်။ ဘေးတွင် ရှိနေသော ကျန်းရှို့ကွေးမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော ရန်သူတော်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ဖြစ်နေသည့်အချိန်လေးတွင်၊ ဝမ်ချောင်၏မျက်ဝန်းထဲ၌ အလင်းရောင် တစ်ချက် လတ်သွားခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ အလျှင်အမြန် ခုန်ထွက်သွားတော့သည်။

"ရွှမ်း"

ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော ဓားဆွဲထုတ်သံ တစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး အလွန်ခမ်းနားကြီးကျယ်လှကာ ပြိုင်ဘက်ကင်း စူးရှထက်မြက်လှသော ဓားချီစွမ်းအင်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သက်ရှိများနှင့် နတ်မိစ္ဆာများ ဖျက်ဆီးခြင်း ပညာရပ်။

ထိုအခိုက်အတန့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်မှာ ဓားနှင့်အတူတူ ပေါင်းစည်းလျှက် ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားလှသော အလွန်အမင်း စူးရှထက်မြက်လှသည့် ဓားစွမ်းအင်ကြီးမှာ တောင်ကုန်းလေး၏ အပေါ်တွင် ရှိနေသော ‘ထျန်း’ ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

******