အခန်း ၂၂၅၅

အခန်း (၂၂၅၅) အရှေ့မြောက်ပိုင်း၏ အောင်ပွဲကြီး၊ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး ဝမ်းသာအားရ အောင်ပွဲခံခြင်း

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်၊ မဟာထန်၏ မြို့တော်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ မဟာထန် မြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် ငွေရောင်အဆင်တန်ဆာများကို ဆင်မြန်းထားသည့်အလား ဖြူဖွေးနေပြီး၊ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်ပါက အိမ်ခြေထောင်သောင်းချီ၏ ခေါင်မိုးများအပေါ်တွင် ထူထပ်လှသောနှင်းများ စုပုံနေသည်ကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ကာ၊ ကြီးမားလှသော ရေခဲပန်းဆွဲကြီးများမှာ သစ်တောတစ်ခုအလား ခေါင်မိုးအစွန်းများမှနေ၍ အောက်သို့တွဲကျနေပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သိပ်သည်းစွာတည်ရှိနေပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရှုပ်ထွေးစွာယှက်နွယ်နေသော မြို့တော်၏လမ်းမများအပေါ်တွင် လူသူကင်းမဲ့ပြီး လုံးဝဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ လုံးဝတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး အသံအနည်းငယ်မျှပင် မရှိတော့ဘဲ၊ လူသူကင်းမဲ့သော အဆုံးအစမရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အလားပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ရေခဲနှင့် နှင်းများကြောင့် အလွန်အမင်း အေးခဲနေသော ဤအချိန်တွင် မဟာထန်မြို့တော်၏ လူဦးရေ တစ်သန်းနီးပါးခန့်မှာ လူသူမမြင်တွေ့နိုင်သော နေရာများဆီသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် အသီးသီး၏ အိမ်များရှိ မြေအောက်ခန်းများအတွင်း၌ ကွေးကွေးလေး ပုန်းအောင်းနေကြရင်း အရာရာတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ယနေ့တိုင်အောင် အင်ပါယာကြီးတစ်ခု၏ မြို့တော်တွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် မြို့တော်၏အရှေ့တောင်ဘက်ထောင့်ရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော နှင်းမုန်တိုင်းကြီးအတွင်း မဏ္ဍပ်လေးတစ်ခုထဲတွင်မူ၊ လူရိပ်တစ်ခုမှာ မတ်မတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အရှေ့မြောက်ဘက်အရပ်ဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာလှမ်းကြည့်နေကာ တစ်စုံတစ်ခုကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ဖျပ် ဖျပ် ဖျပ်…

နှင်းသိမ်းငှက်တစ်ကောင်မှာ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ပျံသန်းဆင်းသက်လာခဲ့ရာ၊ ထို မဟာထန်၏ ဝူရှန်းသံချပ်ကာမြင်းစီးတပ်စစ်သည်လေးမှာ ရင်ထဲ၌ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ကာ၊ မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ထိုနှင်းသိမ်းငှက်ကို ဖမ်းယူလိုက်တော့သည်။

"ဒါက အရှေ့မြောက်ပိုင်းက သတင်းပဲ"

ထိုမြင်းတပ်စစ်သည်လေး၏ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း အံ့ဩမှင်တက်သွားတော့သည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤရေခဲနှင့်နှင်းကမ္ဘာကြီးအတွင်း၌ အပြင်ဘက်တွင် မတ်မတ်ရပ်ပြီး မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာရှိမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အဆုံးအစမရှိသည့်စောင့်ဆိုင်းမှုကြီးအတွင်း၌ အချိန်၏ဖြတ်သန်းမှုမှာ အလွန်အမင်းခက်ခဲလွန်းလှပြီး၊ စက္ကန့်တိုင်းမှာ ရာစုနှစ်တစ်ခုအလား အလွန်အမင်း ရှည်လျားနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် လေအေးများနှင့် နှင်းပွင့်များမှလွဲ၍ အခြားဘာမှမရှိဘဲ၊ နေရာတိုင်းတွင် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသောမြင်ကွင်းများသာရှိနေပြီး လုံးဝဖြူဖွေးနေတော့သည်။

သူသည် ဤကဲ့သို့သောစောင့်ဆိုင်းမှုမျိုးကို အသားကျနေပြီဖြစ်သလို တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ဘာရလဒ်မှမရှိခြင်းကိုလည်း အသားကျနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ရုတ်တရက် အရှေ့မြောက်ပိုင်းယိုကျိုး၏သတင်းကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝတွေးတောမှန်းဆထားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

"အရှေ့မြောက်ပိုင်း... အောင်ပွဲရပြီလား"

"အရှေ့မြောက်ပိုင်းက အောင်ပွဲရပြီ"

ထိုမြင်းတပ်စစ်သည်လေးမှာ ပထမဆုံးအနေဖြင့် နှုတ်မှတီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ယောက်လုံး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွလာခဲ့ကာ၊ ရုတ်တရက် မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ရူးသွပ်နေသူတစ်ဦးအလား တော်ဝင်နန်းတော်ကြီးရှိရာအရပ်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ဒုန်းစိုင်းပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"အရှေ့မြောက်ပိုင်းက အောင်ပွဲရပြီ"

"အရှေ့မြောက်ပိုင်းက အောင်ပွဲရပြီ"

မြင်းခွာသံများမှာ လေထဲတွင်ပဲ့ တင်ထပ်နေခဲ့ပြီး နှင်းမုန်တိုင်းကြီးများကို လိပ်တက်သွားစေခဲ့ရာ၊ ထိုဝူရှန်းသံချပ်ကာမြင်းစီးတပ်စစ်သည်လေးမှာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အပြင်းအထန် ဒုန်းစိုင်းပြေးလွှားသွားခဲ့ပြီး သူ၏အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံကြီးများမှာ မြို့ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

လုံးဝဖြူဖွေးနေသော မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး လေအေးများနှင့်နှင်းပွင့်များ၏ အသံများသာရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် လျင်မြန်စွာပင် မြင်းတပ်စစ်သည်လေး ဖြတ်သန်းသွားသော လမ်းမများ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှနေ၍ ဆူညံသံကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဘာ။ အရှေ့မြောက်ပိုင်းက အောင်ပွဲရပြီတဲ့လား၊ မဟာထန်က အနိုင်ရသွားပြီလား”

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က တကယ်ကို အောင်မြင်သွားပြီပဲ"

လမ်းမများ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ လူကြီးလူငယ်အရွယ်စုံ၏ ခေါင်းများမှာ ပြတင်းပေါက်များကို တွန်းဖွင့်ကာ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးများကိုအန်တုပြီး အတွင်းမှနေ၍ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အအေးဒဏ်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လွန်းလှရာ ဤလူများ၏မျက်ခုံးများ၊ ဆံပင်များ၊ မုတ်ဆိတ်မွေးများပေါ်တွင် ဖြူဖွေးနေသော ရေခဲအလွှာများ လျင်မြန်စွာဖုံးလွှမ်းသွားတော့ပြီး ကလေးငယ်လေးများပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်း၏မျက်နှာများမှာမူ အလွန်အမင်းနီရဲနေကြပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေကြသည်။

လျင်မြန်စွာပင် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများမှာ ပြင်းထန်လှသော ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံကြီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အရှေ့မြောက်ပိုင်းနှင့် စစ်ပွဲကြီးသက်ဆိုင်သောကိစ္စများမှာ မူလက တော်ဝင်နန်းတော်ထံသို့သာ သတင်းပေးပို့ပြီး မှူးမတ်များကိုသာ အသိပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။ သို့သော် လီဟန်က လူတိုင်း၏သဘောထားကို ဆန့်ကျင်ပြီး မြို့တော်၏အရှေ့တောင်ဘက်ထောင့်တွင် မဏ္ဍပ်တစ်ခုကို အထူးတလည် တည်ဆောက်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အရှေ့မြောက်ပိုင်း ယိုကျိုး၏ သတင်းများအားလုံးကို တော်ဝင်နန်းတော်သို့ မရောက်ရှိမီ မြို့တော်၏ပြည်သူများကို ဦးစွာအသိပေးရမည်ဟု အမိန့်ပေးထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လီဟန်၏အဆိုအရဆိုလျှင် အင်ပါယာကြီးမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှသော အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ ဤကဲ့သို့သောအချိန်မျိုးတွင် အစိုးရနှင့်ပြည်သူ၊ ဧကရာဇ်နှင့်မှူးမတ်များ၊ အထက်နှင့်အောက် အားလုံးတစ်သားတည်းဖြစ်နေရန် ပို၍လိုအပ်ပေပြီး အင်ပါယာကြီး၏ ပြည်သူများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မသင့်တော်ချေ။

အားလုံးစိတ်ဝမ်းတစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး အခက်အခဲများကို အတူတူကျော်ဖြတ်မှသာလျှင်၊ အင်ပါယာကြီးအနေဖြင့် ယခုလက်ရှိဤကပ်ဘေးကြီးကို သေချာပေါက် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နောင်အနာဂတ်တွင် ရင်ဆိုင်ရမည့်ကပ်ဘေးများကိုလည်း အောင်မြင်စွာရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှသာလျှင်၊ မဟာထန်အနေဖြင့် အမှန်တကယ် ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲသော အေးချမ်းသာယာမှုကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အလွန်ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော အင်ပါယာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ထာဝရရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံကြီးများ၏အကြားတွင် မြင်းခွာသံများမှာ အလွန်အမင်း လျင်မြန်စွာထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော တော်ဝင်နန်းတော်ကြီးအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်၏အတွင်း၌ ဧရာမမီးဖိုကြီးများအတွင်းမှ မီးသွေးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ နန်းဆောင်ကြီး၏အတွင်း၌ လီဟန်မှာ နဂါးပလ္လင်အပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့်အလား ဖြစ်နေကာ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင်မူ မှူးမတ်များအားလုံး စုံလင်စွာ ရှိနေကြပေသည်။

မီးသွေးများ တောက်လောင်နေသောအသံမှလွဲ၍ ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတော့သည်။

အအေးဒဏ်မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှရာ လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ရေခဲကမ္ဘာကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မဟာထန်၏ ဤဧရာမယန္တရားကြီးမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ လုံးဝရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန်အတွက် လိုအပ်သောကိစ္စများ လုံးဝမရှိတော့ချေ။ သို့သော် လီဟန်က မှူးမတ်များအားလုံးကို ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ဆင့်ခေါ်ထားဆဲပင်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးမှာ အရှေ့မြောက်ပိုင်း ယိုကျိုး၏ စစ်ပွဲကြီးစတင်ခဲ့သည့်အချိန်မှစတင်၍ ယခုတိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အင်ပါယာကြီး၏ကံကြမ္မာမှာ လူတိုင်း သတိမထားမိသည့်အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အရှေ့မြောက်ပိုင်း၏ ထိုစစ်ပွဲကြီး၏အပေါ်တွင် လုံးဝအပြည့်အဝ မူတည်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မဟာထန်က အနိုင်ရရှိမည်ဆိုပါက အေးချမ်းသာယာသောကမ္ဘာကြီးကိုရရှိမည်ဖြစ်ပြီး အရာရာတိုင်းမှာ ဆက်လက်၍ရှင်သန်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ၊ အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက... အရာရာတိုင်းမှာ လုံးဝအမြစ်ပြတ် ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ အရှေ့မြောက်ပိုင်းက အောင်ပွဲရပါပြီ"

ရုတ်တရက် ဘုန်းခနဲမြည်သံနှင့်အတူ နန်းဆောင်ကြီး၏တံခါးကြီးမှာ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုဝူရှန်းသံချပ်ကာမြင်းစီးတပ် သတင်းပို့စစ်သည်လေးမှာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် နှင်းများဖုံးလွှမ်းနေလျက် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောအသွင်ဖြင့် အမြန်ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

"ဝုန်း"

ထိုသတင်းပို့စစ်သည်လေး၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ နန်းဆောင်ကြီး၏အတွင်း၌ မူလက သေဆုံးနေသည့်အလား တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်ဆိုသော်ငြားလည်း၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မှူးမတ်များအားလုံး၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပွင့်လာကြပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေသော အသွင်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"အရှေ့မြောက်ပိုင်းက အောင်ပွဲရပြီလား။ တကယ်ကြီး အောင်ပွဲရသွားပြီလား”

လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေကြတော့သည်။ အဆုံးအစမရှိ များပြားလှသော နေ့ရက်များနှင့်ညရက်များတွင် အဆက်မပြတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရခြင်းမှာ ဤသတင်းတစ်ခုတည်းအတွက် သက်သက်သာဖြစ်သည်။

"ယူလာခဲ့စမ်း၊ ငါကိုယ်တော်ကို ပြစမ်း"

ထိုအချိန်မှာပင် နန်းဆောင်ကြီး၏အထက်ပိုင်းမှနေ၍ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ လီဟန်မှာ မူလက နဂါးပလ္လင်အပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့သည်ဆိုသော်ငြားလည်း၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေတော့သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ် အရမ်းကိုကောင်းတယ်"

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်၊ ငါကိုယ်တော်က မင်းကို လူရွေးမမှားခဲ့ဘူး"

လီဟန်မှာ နန်းဆောင်ကြီး၏အပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်ရေးသားထားသော အောင်ပွဲသတင်းလွှာကိုကြည့်ရင်း၊ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသောအသွင်မှာ မျက်နှာပေါ်တွင် အတိုင်းသားပေါ်လွင်နေတော့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော နေ့ရက်များနှင့်ညရက်များအတွင်း ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်ကြီး၏အတွင်း၌၊ သူသည် တစ်ခဏလေးပင်လျှင် မျက်စိမမှိတ်ခဲ့ရချေ။ ဤအရာအားလုံးမှာ ယခုအခိုက်အတန့်လေးကို ရရှိရန်အတွက် သက်သက်သာဖြစ်သည်။

"ငါကိုယ်တော်ရဲ့အမိန့်ကို နာခံကြ၊ ခေါင်းလောင်းထိုးစမ်း"

လီဟန်က ဆိုလိုက်တော့သည်။

"ဒေါင်"

ခဏမျှအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် နှင်းပွင့်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရာ၊ တော်ဝင်နန်းတော်၏အရှေ့တောင်ဘက်ထောင့်ရှိ အလွန်အမင်းမြင့်မားလှသော မြို့ရိုးကြီး၏အပေါ်တွင် ရှိနေသော ဧရာမကြေးခေါင်းလောင်းကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းလာတော့သည်။ ကျယ်လောင်ပြတ်သားလှသောအသံကြီးမှာ နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်လွန်းလှရာ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော နှင်းမုန်တိုင်းကြီးများကိုပင်လျှင် လုံးဝဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ဤအရာမှာ လီဟန်က ယခုတစ်ကြိမ် စစ်ပွဲကြီးအတွက် အထူးတလည် တပ်ဆင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် အင်ပါယာကြီး၏ကံကြမ္မာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် အရှေ့မြောက်ပိုင်း၏ ဤစစ်ပွဲကြီးမှာ၊ မဟာထန်၏ လုံးဝအပြည့်အဝ အနိုင်ရရှိမှုဖြင့် အဆုံးသတ်သွားပြီဆိုတာကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်"

"ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်"

"ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်"

ကျယ်လောင်ပြတ်သားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီးများမှာ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးများကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

"ဝုန်း"

အစပိုင်းတွင် တော်ဝင်နန်းတော်၏အနီးအနားတွင်ရှိနေသော ပြည်သူများသာလျှင် ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားလိုက်ရပြီး အိမ်များအတွင်းမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ပိုမို၍ကျယ်ပြန့်သောနေရာများသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ပြည်သူများ ပိုမို၍များပြားလာကာ ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လာကြတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းလိုလိုပင် အရှေ့မြောက်ပိုင်း၏ အောင်ပွဲကြီးသတင်းကို သိရှိသွားကြပြီဖြစ်ရာ ပြင်းထန်လှသော ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံကြီးများမှာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးသို့တိုင်အောင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်"

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်"

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်"

မူလက အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး လူသူကင်းမဲ့သော မြို့ပျက်ကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေခဲ့သော မြို့တော်ကြီးမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ လုံးဝအသက်ဝင်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ပြည်သူများမှာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေကြပြီး သူတို့အသီးသီး၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာများမှနေ၍ အပြင်သို့ထွက်လာကြကာ လမ်းမများအပေါ်သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်ရှိလာကြပြီး ရူးသွပ်နေသူများအလား အောင်ပွဲခံအော်ဟစ်နေကြတော့သည်။

အအေးဒဏ်မှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး အပြင်ဘက်၏အပူချိန်မှာ အလွန်နိမ့်ကျနေသည်ဆိုသော်ငြားလည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်၌ လူတိုင်း၏ရင်ထဲရှိ အောင်ပွဲကြီးအတွက် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများမှာ အရာရာတိုင်းကို လုံးဝအပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ဝမ်ချောင်၏နာမည်ကြီးမှာ မဟာထန် ကြီးနှင့်အတူတူ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် ထာဝရကမ္ပည်းတင်ကျန်ရစ်နေတော့မည်မှာ သေချာလှပေသည်

……

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် အနောက်မြောက်ပိုင်း၏ သံမဏိမြို့တော်။

"သတ်"

ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသော အော်ဟစ်သံကြီးများမှာ မြို့ရိုး၏အထက်တွင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ အရှေ့မြောက်ပိုင်း၏ စစ်ပွဲကြီးမှာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဆိုသော်ငြားလည်း အနောက်မြောက်ပိုင်း၏ သံမဏိမြို့တော်ကြီးတွင်မူ ပြင်းထန်လှသောတိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။ ဤမျှသာမက အရှေ့မြောက်ပိုင်းနှင့် လုံးဝမတူညီဘဲ သံမဏိမြို့တော်ကြီး၏အတွင်း၌ မဟာထန်၏အင်အားစုများမှာ အရေးနိမ့်နေသောအခြေအနေတွင် လုံးဝအပြည့်အဝ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ယွီစန်းအတွက်"

အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသောဟိန်းဟောက်သံကြီးများနှင့်အတူ ယွီစန်း၏ ဝူရှန်းသံချပ်ကာမြင်းစီးတပ်စစ်သည်များမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အဆက်မပြတ် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြပြီး၊ အဆုံးအစမရှိသော ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုအလား မြို့ရိုး၏အထက်သို့ အဆက်မပြတ် တွယ်တက်လာကြတော့သည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး မြင်းကျောပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေထိုင်ကြသော ကုန်းပြင်မြင့်ပေါ်ရှိ ရေကြည်ရာမြက်နုရာ လှည့်လည်နေထိုင်သူများက မြင်းများမှဆင်းလာသည့်အခါတွင် မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲ၌ ဤမျှလောက်အထိ ရဲရင့်ကြမ်းတမ်းနေလိမ့်မည်၊ မဟာထန်၏ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲဝင်စစ်သည်များထက်ပင်လျှင် ပိုမို၍အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ တွေးတောမှန်းဆထားခဲ့မည်နည်း။

လအနည်းငယ်မျှ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် တာ့လုံချင်းလင်က ယွီစန်း အင်ပါယာအတွင်းမှနေ၍ ကြိုးများဖြင့်တိုက်ခိုက်သော အထူးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤလူများမှာ ကြိုးများကိုအသုံးပြု၍ မြို့ကိုတိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွန်အမင်းကျွမ်းကျင်နေကြပြီဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် သေခြင်းတရားကိုပင် အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ကြချေ။ ဤအရာမှာ လူတိုင်း၏တွေးတောမှန်းဆချက်များကို လုံးဝကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သံမဏိမြို့တော်ကြီး၏ မြင့်မားလှသောမြို့ရိုးကြီးမှာ ဤတပ်ဖွဲ့၏ရှေ့တွင် လုံးဝအသုံးမဝင်တော့သည့်အလား ပင်ဖြစ်နေတော့သည်

သံမဏိမြို့တော်ကြီး၏အတွင်းရှိ မဟာထန်၏တပ်ဖွဲ့များအနေဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် လိုအပ်သည်မှာ ဤအရာများသက်သက်သာ မဟုတ်ချေ။

"ဝုန်း"

ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟည်းသံကြီးတစ်ခုမှာ အရှေ့တောင်ဘက်အရပ်ဆီမှနေ၍ လွင့်ပျံလာတော့သည်။ အနည်းငယ်မျှ ကြိုတင်သတိပေးချက် လုံးဝမရှိဘဲ မြင့်မားလှသောမြို့ရိုးကြီးတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက်ပြိုကျသွားခဲ့ပြီး ဧရာမအပေါက်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ကျဘ်လောင်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အော်ဟစ်သံကြီးများနှင့် မြင်းခွာသံများအကြားတွင်၊ နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ယွီစန်း၏ဝူရှန်းသံချပ်ကာမြင်းစီးတပ် အမြောက်အမြားမှာ ဤအပေါက်ကြီးအတွင်းမှနေ၍ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

သံမဏိမြို့တော်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင်ရှိသော အမြင့်ဆုံး သံမဏိကင်းစင်၏အပေါ်တွင်မူ ချင်းယန်သခင်လေး၊ လီကျွင်းရှန်း၊ ဟူးဘားရှ်နှင့် အခြားသောလူများမှာ အပေါ်စီးမှနေ၍ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို အပြည့်အဝစောင့်ကြည့်နေကြပြီး မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေကြတော့သည်။

"ငါတို့အားလုံးက သူ့ကို အထင်သေးမိသွားတာပဲ၊ ဒီယွီစန်းရဲ့ နန်းရင်းဝန်ကြီးက ငါတို့ တွေးထားတာထက်ပိုပြီးတော့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ခက်ခဲနေတယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် နေ့တစ်ဝက်လောက် အချိန်ပေးလိုက်တာနဲ့ သံမဏိမြို့တော်ကြီး လုံးဝကျဆုံးသွားတော့မှာပဲ"

လီကျွင်းရှန်းမှာ ကင်းစင်ကြီး၏အပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေရင်း ခါးသီးစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ဤကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး ခန့်ညားလှသော ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ကိုယ်ပေါ်တွင်၊ ယခင်ကရှိခဲ့သော ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုများနှင့် လှပတင့်တယ်မှုများမှာ လုံးဝရှိမနေတော့ချေ။ သူ၏ဖြူဖွေးနေသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဝတ်ရုံကြီးအပေါ်တွင် သွေးများနှင့်ဒဏ်ရာများ လုံးဝအပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီး၊ ဒဏ်ရာအများအပြားမှာ ဓားများနှင့်လှံများ၏ ခုတ်ပိုင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်သည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ပေသည်။ မြင်ရသည်မှာ ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းနေခဲ့ပြီး ယခင်အချိန်က အလွန်အမင်းအန္တရာယ်များလှသောတိုက်ပွဲကြီးများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်းမှာ သိသာထင်ရှားနေတော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲကြီးမှာ အချိန်ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ လီကျွင်းရှန်း၊ ချင်းယန်သခင်လေး သို့မဟုတ် ဟူးဘားရှ်တို့ သာမက ဒူဝူစီလီနှင့် ကျိုးတုဖူလော့တို့ပင်လျှင် ပြင်းထန်လှသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများကို ရရှိထားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲကြီး၏ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှုမှာ လူတိုင်း၏တွေးတောမှန်းဆချက်များကို အများအပြား ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး၊ တာ့လုံချင်းလင်က တကယ်ကို အရမ်းအစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ စစ်ဗျူဟာပိုင်းမှာဆိုရင် ငါတို့သုံးယောက်ပေါင်းပြီး ရင်ဆိုင်ရင်တောင်မှ သူ့ကို လုံးဝယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိဘူး၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ဒီနေရာမှာရှိနေမှသာလျှင် သူ့ကို အောင်မြင်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်"

ဟူးဘားရှ်၏ အသက်ရှူသံများမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေခဲ့ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ အလွန်အမင်းခါးသီးစွာဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

တိုတောင်းလှသော အချိန်လေးအတွင်း၌ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်ဆိုသော်ငြားလည်း၊ သူ၏လက်အောက်ရှိ အနောက်တာ့ခ်၏ စစ်တပ်ကြီးမှာ ပြင်းထန်လှသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ တာ့လုံချင်းလင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည့်အတိုင်းအတာမှာ တွေးတောမှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

ယခင်အချိန်များကမူ ဟူးဘားရှ်အနေဖြင့် တာ့လုံချင်းလင် မည်မျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေပါစေ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုတော့ သေချာပေါက်ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူ ဤကဲ့သို့ လုံးဝတွေးတောတော့မည် မဟုတ်ချေ။

တာ့လုံချင်းလင်မှာ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလှသော ကျားရိုင်းကြီးတစ်ကောင်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ လက်သည်းများနှင့် အစွယ်များကို ဖုံးကွယ်ထားကာ သူတို့၏ဘေးနားတွင် အမြဲတမ်းပုန်းအောင်းနေခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ပင်ဖြစ်တော့သည်။

ယခင်အချိန်က သူ လုံးဝမလှုပ်ရှားခဲ့ခြင်းမှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီးအနေဖြင့် သူတို့၏ဘေးနားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဤသားရဲကြီး၏တည်ရှိမှုကို လျစ်လျူရှုထားစေရန်အတွက် သက်သက်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏လက်သည်းများနှင့် အစွယ်များကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာသည့်အချိန်တွင်မူ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလှသည့် အတိုင်းအတာမှာ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ လုံးဝတွေးတောမှန်းဆနိုင်စွမ်းရှိမည် မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ ဤယွီစန်း၏ နန်းရင်းဝန်ကြီး၏လက်အောက်တွင် ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့ခြင်းကိုပင်လျှင်၊ ဟူးဘားရှ်ကိုယ်တိုင်အနေဖြင့် အံ့ဩစရာကောင်းလှသော အရာတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်က ဤသံမဏိမြို့တော်ကြီးကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့ဘူးဆိုပါက၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော လွင်ပြင်ကြီးအတွင်း၌ တာ့လုံချင်းလင်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ရမည်ဆိုလျှင် မည်ကဲ့သို့သော အဆုံးသတ်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ဟူးဘားရှ် ပင်လျှင် လုံးဝတွေးတောမှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်ချေ။

"သတင်းပို့ပါတယ်"

ပြောသည့်အချိန်နှင့် ဖြစ်ပျက်သွားသည့်အချိန်မှာ လျင်မြန်လွန်းလှသည်။ သူတို့စကားပြောဆိုနေသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ အလျင်စလို ခြေလှမ်းသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သတင်းပို့စစ်သည်လေးတစ်ဦးမှာ မျက်နှာအမူအရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေလျက် ကင်းစင်ကြီး၏အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာတက်လာတော့သည်။

"သခင်တို့ အနောက်တောင်ဘက်အရပ်ကနေ အရေးပေါ်သတင်း ရောက်လာပါတယ်၊ ဗိုလ်ချုပ် တွမ်ဆီက သတင်းပါ၊ အဲဒီနေရာမှာရှိတဲ့ အပေါက်ကြီးကို သူတို့ လုံးဝတောင့်ခံထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါဘူးတဲ့၊ သခင်တို့အနေနဲ့ အမြန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးပြီး တပ်ဖွဲ့တွေ အမြန်ဆုံး စေလွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုထားပါတယ်"

သတင်းပို့စစ်သည်လေး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကင်းစင်ကြီး၏အပေါ်တွင်ရှိနေသော လူသုံးဦးစလုံး၏မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အလွန်ခါးသီးသောအသွင်များကို ဆောင်လာကြတော့သည်။

"ကြည့်ရတာ နေ့တစ်ဝက်လောက်တောင် တောင့်ခံထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်လောက်နေရင် သံမဏိမြို့တော်ကြီး လုံးဝကျဆုံးသွားတော့မှာ သေချာတယ်"

လီကျွင်းရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားနေတော့သည်။

ယခုလက်ရှိ သံမဏိမြို့တော်ကြီး၏နေရာတိုင်းတွင် အရေးပေါ်အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်သည်။ စေလွှတ်၍ရနိုင်သော စစ်တပ်များအားလုံးကို စေလွှတ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ နောက်ထပ်အသုံးပြုရန် စစ်တပ်လုံးဝကျန်ရှိနေခြင်း မရှိတော့ချေ။ ဤအရာက သံမဏိမြို့တော်ကြီးအနေဖြင့် အချိန်မရွေး လုံးဝပြိုကွဲပျက်စီးသွားနိုင်ပြီဆိုတာကိုကိုယ်စားပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။

******