← Chapters

အခန်း ၇

Vol. 1 Ch. 7

အခန်း ၇

Vol. 1 Ch. 7

အခန်း (၇) ရိတ်သိမ်းရရှိမှု

အခန်းတွင်း၌။

ချန်မုက ဝိညာဉ်အမြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ မျက်လုံးကို တင်းတင်းမှိတ်ထားလိုက်သည်။ မျက်လုံးမှနေ၍ တစ်ဆစ်ဆစ် နာကျင်လာသော ခံစားချက်ကို ခံစားနေရသဖြင့် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ထားမိသည်။

ဘေးနားရှိ ရန်ယန်က ချန်မုကို သတိထားကာ အကဲခတ်နေပြီး၊ ချန်မု ဒေါသထွက်နေသည်ဟု ထင်ကာ ချက်ချင်း စကားမပြောရဲဘဲ ဖြစ်နေသည်။

မကြာမီမှာပင်။

ချန်မု၏ မျက်လုံးထဲမှ နာကျင်မှုများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

သေချာပေါက်ပင် စောစောက သူရဲကောင်းမလေးမှာ သိုင်းသမား တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အလွန် အားကောင်းသော သိုင်းသမား တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၇ လား၊ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၆ များလား။

ထိုပြင်းထန်လှသော သွေးချီစွမ်းအင်များက ရှောင်မေးထက် အများကြီး ပိုမို အားကောင်းလွန်းလှသည်။ နှစ်ကြိမ်တိတိ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသည့် သူ၏ ဝိညာဉ်အမြင်ဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ခြေရာခံကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများပင် နာကျင်သွားရသည်အထိ ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာကြီးက လုံးဝ ငြိမ်းချမ်းနေခြင်း မရှိပေ။ အလွန်အမင်း ဆူပူလှုပ်ရှားနေသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ တောတောင်များထဲမှ သူရဲကောင်းများဖြစ်စေ၊ သိုင်းလောကမှ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်စေ၊ လူသားဖြစ်နေသရွေ့ အင်အားအကြီးဆုံးသူ၏ စည်းမျဉ်းကိုသာ လိုက်နာကြရမည် ဖြစ်သည်။

ဤမြို့တော်တွင် အင်အားအကြီးဆုံးသူမှာ နန်းတွင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူရဲကောင်းမလေး ဆိုတာ။

ဟက်။

ဒီလိုခေတ်ပျက်ကြီးထဲမှာ ဘယ်ကလာတဲ့ သူရဲကောင်းမလေး ရှိနိုင်မှာလဲ။

သို့သော် ထိုမိန်းကလေးက သူ့ဆီသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လာခဲ့ခြင်းတော့ မဖြစ်နိုင်ဘဲ လမ်းကြုံ၍ ဖြတ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။

ဤကဲ့သို့သော သိုင်းကျင့်စဉ် အဆင့်အတန်းနှင့် အသက်အရွယ်မျိုးကို သာမန် ဂိုဏ်းငယ်များက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာလောကရှိ ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုမှ မျိုးဆက်သစ် တပည့်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး ထိုအထဲတွင်မှ အလွန် ထူးချွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျပန်း ပေါ်ထွက်လာသူ တစ်ဦးတော့ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဆိုရလျှင် ယခုလက်ရှိ အချိန်တွင် သူက အားနည်းသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အမြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက်ဖြစ်လာကာ အဆင့် ၇ သိုင်းသမား တစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မြင့်မားသည့် အဆင့်အတန်းကို ရရှိထားသော်လည်း၊ တကယ့် စွမ်းအားပိုင်းတွင်မူ ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။

သို့သော် မကြာမီတွင် ဤအဆင့်မှာသာ ရပ်တန့်နေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ စောစောက သူ၏ နားထဲတွင် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော စနစ်၏ အသိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒင် - သင်သည် ဝိညာဉ်မှတ် ၁၇ မှတ် ရရှိပါသည်"

စောစောက ဖြစ်ရပ်လေးမှာ ကြားဖြတ်အဖြစ်အပျက်လေး တစ်ခုသာဖြစ်သဖြင့် ချန်မုက ချက်ချင်းပင် မေ့ပစ်လိုက်ပြီး၊ ယခုလေးတင် ရရှိလိုက်သော ဝိညာဉ်မှတ်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ချွေ့အာ၏ နောက်ဆုံးစွဲလမ်းမှုကိုလည်း ပြန်လည် သတိရသွားခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ အတွေးက မှန်တယ်ထင်တယ်။ ယင်ဝိညာဉ်တွေရဲ့ စွဲလမ်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မှသာ ဝိညာဉ်မှတ်တွေကို ရနိုင်တာပဲ။ ချွေ့အာလည်း အခုဆိုရင် လူဝင်စားဖို့ သွားလောက်ပြီထင်တယ်"

ချန်မုက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤဝိညာဉ်မှတ်များ ရရှိလာခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် တစ်ရက်ပင် မပြည့်သေးချိန်တွင် ဤမျှလောက် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခြင်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ လမ်းစဉ်ရှိ လူအများစုမှာ တစ်သက်လုံးတွင် ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် ရှေ့ဆက်၍ မရနိုင်ကြပေ။

"စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ လမ်းစဉ်မှာ အဆင့် ၉ နဲ့ အဆင့် ၈ တွေက တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေမယ့်၊ အဆင့် ၇ ကစပြီး အရာဝတ္ထုတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်လာကြတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် စွမ်းအားပိုင်းမှာ တူညီတဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတွေကို အများကြီး ကျော်လွန်သွားပြီး အဆင့်အတန်းကလည်း ပိုမို မြင့်မားသွားလိမ့်မယ်"

အဆင့် ၈ နှင့် အဆင့် ၉ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ အဆင့်အတန်း မြင့်မားနေရခြင်းမှာ ဝိညာဉ်အမြင် စွမ်းရည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းရည်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို စူးစမ်းလေ့လာနိုင်ပြီး နတ်ဝိညာဉ်ကြောများကို ရှာဖွေနိုင်ကာ ဖုန်းရွှေများကို ညွှန်ပြပေးနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှပင် အားကောင်းသော သိုင်းသမားဖြစ်ပါစေ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ခက်ခဲလှသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆင့် ၇ နှင့်အထက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများမှာမူ ဤအရာများကို မှီခို၍ အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။

စွမ်းအားကို အားကိုးခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများက အဆင့် ၇ နှင့်အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုံးဝ ခြားနားသွားမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်လာမည်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားပိုင်းတွင် အရည်အသွေးအရ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စိတ်အလိုရှိရုံမျှဖြင့်။

ခြေလှမ်းတစ်ရာ အကွာအဝေးမှနေ၍ ဓားပျံဖြင့် လူတစ်ယောက်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူနိုင်လေသည်။

တူညီသော အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ စွမ်းရည်များကို ခုခံရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများပင်လျှင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ အဝေးမှ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။

အထက်သို့ ဆက်တက်သွားလေလေ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ၏ အဆင့် ပိုမြင့်လေလေ နည်းလမ်းများက ပို၍ ဆန်းကြယ်ပြီး မှန်းဆရ ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။

ချန်မုသည် မနေ့က တစ်နေကုန် အလုပ်မရှိဘဲ နေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ စာအုပ်စာပေ အများအပြားကို ရှာဖွေဖတ်ရှုခဲ့ပြီး အများစုမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများနှင့် ပတ်သက်သော စာအုပ်များ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့် အဆင့် ၂ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက်က အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင် နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီနေရသနည်း။

အလွန် အားကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၂ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝစွမ်းအင်များကို လုယူနိုင်ပြီး၊ နတ်ဘုရားများပင် မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော ဆန်းကြယ်သည့် ပညာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရောင်အသွေးကိုပင် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်ပြီး၊ သူတို့၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းမှာ အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင် နှင့် လုံးဝ မယုတ်လျော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ လမ်းစဉ်တွင် အဆင့် ၁ ဆိုသည့် နေရာက လွတ်နေရသနည်း ဆိုသည်ကိုမူ ချန်မုအနေဖြင့် အလွန် ထူးဆန်းနေမိသော်လည်း၊ ရှေးဟောင်းစာပေ အများအပြားကို ဖတ်ရှုကြည့်ပြီးသည့်တိုင် တိကျသော အဖြေကို မတွေ့ရသေးပေ။

ချန်မု၏ အတွေးများ လွင့်မျောနေစဉ်မှာပင်။

အသံတစ်သံက သူ့ကို လက်ရှိ အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

"သခင်လေး... ဒါက ဆေးညွှန်းပါ။ ဘယ်ဆေးဆိုင်မှာမဆို သွားဝယ်လို့ ရပါတယ်"

သမားတော်က အဝါရောင် စက္ကူလေး တစ်ရွက်ကို ကိုင်ကာ ဘေးနားမှနေ၍ ချန်မုထံသို့ သတိထားကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချန်မုက အဝါရောင် စက္ကူကို လှမ်းယူကာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ငွေစ အနည်းငယ်ကို သမားတော်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ သမားတော်က အလျင်အမြန် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုကာ ဆေးသေတ္တာကို လွယ်ပြီး ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"ဒီဆေးညွှန်းကို ယူပြီး ဆေးဆိုင်မှာ ဆေးသွားဖော်လိုက်ပါ"

ချန်မုက ခေါင်းလှည့်ကာ ဆေးညွှန်းကို လျိုလျန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ကြင်နာစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ပေါ်ရှိ ငွေစ ဆယ်လျန်ကျော်ကို ထုတ်ယူကာ အမျိုးသမီးကြီး၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ဘေးနားတွင် ကြည့်နေသော ရန်ယန်မှာ ရင်ထဲတွင် တဆစ်ဆစ် နာကျင်သွားသော်လည်း၊ သတိထားကာ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ဘာမှ ဝင်မပြောရဲချေ။

အမျိုးသမီးကြီးက အလျင်အမြန် ကိုယ်ကို ထူလိုက်သော်လည်း လှုပ်ရှား၍ မရသဖြင့် ငွေများကိုသာ ကိုင်ထားကာ ခက်ခဲစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ သခင်လေးရဲ့ ကယ်တင်မှုကို ရလိုက်လို့ ကျွန်မတို့ သားအမိ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့တောင် ခက်ခဲနေပါပြီ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထပ်ယူရဲမှာလဲ"

ချန်မုက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး ပြန်မယူဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ခင်ဗျားတို့ ရသင့်တာပါ။ ငြင်းနေစရာ မလိုပါဘူး"

ချွေ့အာထံမှ ရရှိလိုက်သော ဝိညာဉ်မှတ်များက ဤငွေ အနည်းငယ်ဖြင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်မည်တဲ့လား။

ပြောပြီးသည်နှင့်။

ချန်မုက ဘေးနားတွင် ကြောင်တောင်တောင်လေး ဖြစ်နေသော လျိုလျန်၏ ခေါင်းလေးကို လှမ်းပွတ်ပေးလိုက်ပြီး ကြင်နာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ကာ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒီအပေးအယူက တော်တော်လေး အရှုံးပေါ်တာပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီ ကလေးမလေးကို ကျွန်စာချုပ် ချုပ်ယူလိုက်သင့်တယ်"

ရန်ယန်က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း ချန်မုနောက်သို့ အမြန် လိုက်သွားခဲ့သည်။

ချန်မုက ရောဂါပြင်းထန်ရာမှ ပြန်လည် သက်သာလာပြီးနောက် အနည်းငယ် စိမ်းသက်သွားသလို ခံစားရသည်။ စိတ်စွမ်းအားနှင့် အငွေ့အသက်များက အရင်ကနှင့် မတူတော့ဘဲ သူ့ကို နားလည်ရန် ခက်ခဲလာစေသဖြင့် သူလည်း ပို၍ သတိထားနေမိတော့သည်။

တံခါးအပြင်သို့ ရောက်သောအခါ နှင်းပွင့်များ ဝေဝဲနေသည်။

ရန်ယန်က ဝါးထီးတစ်လက်ကို ဖွင့်ကာ ချန်မု၏ ခြေလှမ်းများနောက်သို့ လိုက်ပါသွားရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယသခင်လေးက သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို အိမ်တော်ထဲ ပြန်ပြောရင်လည်း ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ လူယုတ်မာတွေက အတင်းအဖျင်း လိုက်ပြောနေကြမှာကိုပဲ စိုးရိမ်ရတာပါ"

"ပြောချင်ရာ ပြောပါစေ"

ချန်မုက အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရန်ယန်က တစ်ချက် အသံပြုလိုက်ပြီး ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဘေးနားမှနေ၍ ထီးကို သေချာ ကိုင်မိုးပေးရင်း ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်လာခဲ့ကာ ချန်မု၏ ခြံဝင်းငယ်လေးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ချန်မု အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါမှသာ သူ အနည်းငယ် သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ထိုသားအမိ နှစ်ယောက်အတွက် ချန်မု ထားခဲ့သော ငွေများကို တွေးမိပြီး ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုကိစ္စကို ခေါင်းထဲမှ ထုတ်ပစ်လိုက်ကာ သူ၏ အခန်းငယ်လေးဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့လေသည်။

……

အိပ်ခန်းအတွင်း၌။

ချန်မုက တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အကြည့်များက တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ ရန်ယန်က သူ၏ အခန်းငယ်လေးထဲသို့ ရိုးရိုးသားသား ပြန်သွားသည်ကို မြင်သောအခါမှ ဟက် ခနဲ တစ်ချက် အသံပြုလိုက်ပြီးနောက် အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

အမည် - ချန်မု

အသက် - ၁၆

သိုင်းစွမ်းရည် - ကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် မဖမ်းနိုင်လောက်အောင် အားနည်းသူ

စိတ်ဝိညာဉ် - အဆင့် ၅ (+)

ဝိညာဉ်မှတ် - ၁၇ မှတ်

ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်း (မြေအောက်ကမ္ဘာ) - ဖွင့်၍ရသည်

ထို့နောက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားရန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်မှတ်များကို အသုံးပြုကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မြှင့်တင်ရန် စတင်လိုက်သည်။

ဝုန်း။

ခေါင်းလောင်းထိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုက တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုနွေးထွေးမှုထဲတွင် အေးမြမှု အနည်းငယ် ရောနှောနေလေသည်။ အေးမြမှုနှင့် နွေးထွေးမှုတို့ တစ်လှည့်စီ ရောက်ရှိလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားရာ ချန်မုမှာ ခဏတာမျှ အသိစိတ်များ လွင့်မျောသွားခဲ့ရသည်။

ဤအေးမြမှုနှင့် နွေးထွေးမှုတို့က အပြင်ဘက်မှနေ၍ အတွင်းပိုင်းအထိ၊ နှလုံးသားထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ဤစိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် သက်ရောက်လာသော အပြောင်းအလဲများက ခန္ဓာကိုယ်၏ ခံစားရမှုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။

All Chapters