အခန်း ၁၃

အခန်း (၁၃) အရိုအသေပေးခြင်းနှင့် အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း

မြို့တော်၏ မြောက်ဘက်။

ချန်မုသည် အရက်အိုးတစ်အိုးကို ဆွဲကာ ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်တစ်ခုပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းသွားနေသည်။

ရန်ယန်က နောက်မှ သတိထား၍ လိုက်ပါလာသည်။

လောကကြီးတွင် မိစ္ဆာများနှင့် သရဲတစ္ဆေများ သောင်းကျန်းလေ့ရှိသဖြင့် မြို့ပြင်သည် တကယ်တမ်းတွင် မလုံခြုံလှပေ။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှောင်ချင်းဆန်း၏ အုတ်ဂူမှာ မြို့မြောက်ဘက်နှင့် အလွန်နီးကပ်သော နေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် လုံခြုံရေးအတွက် စိတ်ချရသေးသည်။

ထို့အပြင် နေမဝင်သေးသဖြင့် မြို့ပြင်တွင် သရဲတစ္ဆေများ လှုပ်ရှားသွားလာလေ့ရှိသော အချိန် မရောက်သေးချေ။

"အဲဒီနေရာပါပဲ။"

ရန်ယန်က ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လိုက်လာပြီးနောက် နောက်ဘက်မှနေ၍ တိုးတိုးလေး သတိပေးကာ အရှေ့ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

အရှေ့ဘက်ရှိ ကျယ်ပြန့်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် အထီးကျန်ဆန်စွာ တည်ရှိနေသော အုတ်ဂူတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အုတ်ဂူရှေ့တွင် ကျောက်တိုင်ပင် မရှိသော်လည်း အရိုအသေပေးထားသော အမှတ်အသားအချို့ကိုမူ တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင်။

အုတ်ဂူရှေ့၌ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏ ခါးတွင် ဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး အုတ်ဂူကို စိုက်ကြည့်ကာ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသကဲ့သို့၊ တစ်စုံတစ်ရာကို လွမ်းဆွတ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ချန်မုက ထိုအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အာရုံလွှဲလိုက်ကာ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ အရက်အိုးကို ဆွဲ၍ တိုက်ရိုက်ပင် လျှောက်သွားကာ ရှောင်ချင်းဆန်း၏ အုတ်ဂူရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ အရက်အိုးကို ဖွင့်၍ အထဲမှ အရက်များကို အုတ်ဂူရှေ့တွင် ညင်သာစွာ လောင်းချလိုက်သည်။

"စီနီယာ အသက်ရှင်စဉ်က အတူတူ အရက်မသောက်ခဲ့ရတာ ဝမ်းနည်းစရာပါပဲ။ ဒီနေ့တော့ စီနီယာ အမြဲတမ်း တမ်းတနေခဲ့ရတဲ့ အရက်ကို လာရောက် ဆက်သလိုက်ပါတယ်။ စီနီယာ စိတ်ကြိုက် သောက်သုံးနိုင်ပါပြီ။"

အရက်အိုးထဲရှိ အရက်များ အားလုံး ကုန်စင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

နားထဲတွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒင်... သင်သည် ဝိညာဉ်မှတ် ၅၉ မှတ်ကို ရရှိပါသည်။"

ဤတစ်ကြိမ် ရရှိလိုက်သော ဝိညာဉ်မှတ်များမှာ ပြီးခဲ့သော အကြိမ်က ချွေ့အာထံမှ ရရှိခဲ့သည်ထက် အများကြီး ပိုများပြားလှပြီး သုံးဆနီးပါးပင် ပိုများနေပေသည်။

ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ကွာဟချက်က ချန်မုကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ ရှောင်ချင်းဆန်းက ချွေ့အာထက် အများကြီး ပိုမြင့်မားနေခြင်းကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် စိတ်ထဲရှိ စွဲလမ်းမှုအရ ရှောင်ချင်းဆန်း၏ အရက်အပေါ် စွဲလမ်းမှုက ချွေ့အာထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမားနေခြင်းကြောင့်လား ဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။

ဘေးဘက်တွင်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ ချန်မု အရက်လောင်းချပြီး၍ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေပြီးနောက် ချန်မုဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ညင်သာစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ အသက်ရှင်စဉ်က ဒီ ရာစုနှစ် ရှင်းဟွာ အရက်ကို အကြိုက်ဆုံးပါပဲ။ သခင်လေးက ဘယ်ကနေ သိလာခဲ့တယ်ဆိုတာ မသိပေမယ့် ဆရာ့ကိုယ်စား သခင်လေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ချန်မုက ရှောင်ချင်းဆန်းတွင် တပည့်ရှိသည်ဟု မကြားဖူးခဲ့ပေ။ သို့သော် အရှေ့ရှိ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သိုင်းလောကသား တစ်ဦးမှန်း သိသာလှသည်။ သာမန်လူ တစ်ယောက်နှင့် တူနေသော်လည်း ယခုအခါ ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန် အားကောင်းနေပြီဖြစ်ရာ ထိုလူငယ်၏ ထူးခြားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် စုစည်းနေသော သွေးချီစွမ်းအင်များမှာ ရှင်းဟွာ အရက်ဆိုင်မှ အစောင့်များထက် အများကြီး ပိုမို အားကောင်းလှသည်။ အနည်းဆုံး အဆင့် ၆ တွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသော ထက်မြက်သည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခုကိုပင် သဲ့သဲ့လေး ခံစားနေရသည်။

ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်နေသေးသည်။

သိုင်းလောကထဲတွင်လည်း နာမည်ကြီးလှသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချန်မုက ထိုလူငယ်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စိတ်မဝင်စားပေ။ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ညင်သာစွာ ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းစတင် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ များမကြာမီမှာပင် မြို့တော်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကာ အဝေးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ချန်မု ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင်။

ရွှီး။

လူရိပ်တစ်ခုက အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ နောက်တွင် အသံတိတ် ပေါ်လာသည်။

"ဓားသခင်လေး... ဖူတျန်း ဂိုဏ်းက လင်းယဲ့ နဲ့ လန်ရှီ တို့ ကိုယ်ထင်ပြလာကြပါတယ်။ လင်ရီ ဂိုဏ်းကလူတွေလည်း ရောက်နေပုံရပါတယ်။"

ထိုသူ၏ ရုပ်ရည်က အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ထက် အများကြီး ပိုမို အသက်ကြီးပုံရသော်လည်း လူငယ်ကို ကြည့်သော မျက်လုံးများထဲတွင် ရိုသေလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုလူငယ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ လောကကြီးရှိ ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ဂိုဏ်းတွင် အပါအဝင်ဖြစ်သော ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်၏ လက်ရှိခေတ် ဓားသခင်လေး လင်းမော့ ပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

'ဓားသခင်လေး' ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို ရရှိထားခြင်းက ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များထဲတွင် အတော်ဆုံး ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုနေပေသည်။

"အင်း။"

လင်းမော့ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ထူးလိုက်သည်။

သူက လက်နောက်ပစ်ကာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်း ဝင်သွားသော နေဝန်းကြီးကို ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော နေရောင်ခြည်လေး မြေပြင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် မေးလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က ဘာစိတ်ဝင်စားစရာ သတင်းတွေများ ကြားသေးလဲ။"

နောက်ဘက်ရှိ လူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"စောစောက မြို့တော်ထဲမှာ ကဗျာနှစ်ကြောင်း ကြားခဲ့ရပါတယ်။"

"အို။"

လင်းမော့ က ခေါင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ဘက်ရှိ လူက ကဗျာကို တစ်ခေါက် ရွတ်ပြလိုက်သည်။

လင်းမော့ ကြားပြီးသောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

"မိုင်ပေါင်း ကိုးသောင်းအထိ အထက်ကို တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားတယ် ဆိုပါလား။ တော်တော်လေး ခမ်းနားတဲ့ စိတ်ဓာတ်ပဲ။ ဘယ်သူ ရေးခဲ့တာလဲ။"

"ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်က သခင်လေး တစ်ယောက်လို့ ကြားတာပါပဲ။ စာပေသမား တစ်ယောက်ပါ။"

"စာပေသမား ဟုတ်လား။"

လင်းမော့ က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး ကဗျာကို နှစ်ခေါက်ခန့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ဂိုဏ်းက ဒီခေတ် မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ ဘယ်သူက အဲဒီ တာ့ဖန်ငှက်ကြီး ဖြစ်လာမလဲ မသိဘူးနော်။"

……

ကောင်းကင်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသည်။

ချန်မု စီးနင်းလာသော မြင်းလှည်းက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ခရီးသွားများကို သိပ်မတွေ့ရတော့ပေ။

သာမန်လူများအတွက်မူ ညအချိန်သည် အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ ဤမြို့တော်အတွင်း၌ပင်လျှင် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ညဘက် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်း အိမ်ပြန်လေ့ ရှိကြသည်။

မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဝိညာဉ်ကြောနှင့် ဖုန်းရွှေ အစီအရင်များကို ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း လက်ရှိ ဧကရာဇ်မှာ ပျော်ပါးရန်သာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် တိုင်းပြည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်မည့် လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဆက်တိုက် ကျဆင်းနေသော နှင်းများကြောင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အအေးမိကာ သေဆုံးနေရသူများလည်း ရှိနေသည်။

သေဆုံးသူ များပြားလာသောအခါ ယင်စွမ်းအင်များ ဖြစ်တည်လာသည်။ ယင်စွမ်းအင်များ များပြားလာသောအခါ စွဲလမ်းမှု အငြိုးအာဃာတများနှင့် ယင်စွမ်းအင်များ ရောယှက်သွားကာ သရဲတစ္ဆေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

သိုင်းသမားများမှာ သွေးချီစွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေသဖြင့် သရဲတစ္ဆေများကို ကြောက်လေ့မရှိကြပေ။ သို့မဟုတ် သရဲတစ္ဆေများ သောင်းကျန်းလာလျှင်ပင် သိုင်းသမားများကို မရွေးချယ်ဘဲ ရှောင်ကွင်းသွားလေ့ ရှိကာ ယန်စွမ်းအင် အားနည်းသော သာမန်လူများကိုသာ ရွေးချယ်လေ့ ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့်။

ညဘက်ရောက်သည်အထိ လမ်းပေါ်တွင် သွားလာရဲသူများမှာ အများစုက သိုင်းသမားများသာ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်မှာ မှောင်ရီပျိုးစ အချိန်သာ ရှိသေးပြီး ထိုကဲ့သို့သော အချိန်သို့ မရောက်သေးပေ။ ထို့အပြင် ချန်မု၏ မြင်းလှည်းတွင် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ အမှတ်အသားကို ချိတ်ဆွဲထားသဖြင့် ညဘက်ရောက်၍ လှုပ်ရှားလာကြသော ဂိုဏ်းဂဏများဖြစ်စေ၊ ပျင်းရိပျင်းတွဲ ကင်းလှည့်နေကြသော မြို့တော် အစောင့်တပ်ဖွဲ့များဖြစ်စေ မြင်းလှည်းကို မမြင်ယောင်သာ ဆောင်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်။

မြင်းလှည်းပေါ်၌။

ချန်မုက မျက်လုံးများကို တဖြည်းဖြည်း ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ အမှောင်ထဲတွင်ပင် တောက်ပနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ထိုအလင်းရောင်မှာ မှိုင်းညို့ကာ နက်ရှိုင်းလှပြီး ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်။

စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်လည်း အလွန် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အမည် : ချန်မု

အသက် : ၁၆ နှစ်

သိုင်းစွမ်းရည် : ကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် မဖမ်းနိုင်သော အားအင်

စိတ်ဝိညာဉ် : အဆင့် ၉ (+)

ဝိညာဉ်မှတ် : ၄၆ မှတ်

ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်း (မြေအောက်ကမ္ဘာ) : ဖွင့်နိုင်ပါပြီ

ဝိညာဉ်မှတ်များကို ရရှိပြီးနောက် မြင်းလှည်းပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်မုက စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ နှစ်ဆင့် ဆက်တိုက် မြှင့်တင်လိုက်ရာ အဆင့် ၇ မှနေ၍ အဆင့် ၉ သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

နှစ်ဆင့် မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းပြန်လန်သွားသကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲများကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အရင်ကထက် သုံးဆကျော်မက ပိုမို အားကောင်းလာသည်ကို ချန်မု ခံစားမိလိုက်သည်။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားသာမက စိတ်ဝိညာဉ်၏ စုစည်းမှု အတိုင်းအတာမှာလည်း လုံးဝ မတူညီသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယခင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ပြန့်ကျဲနေသော သဲများကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်သီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အမှန်တကယ် လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်တည်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မုက လက်ဝါးကို ညင်သာစွာ ဖြန့်လိုက်သည်။

လက်ဝါးထဲတွင် သာမန် ကျောက်ခဲလေး တစ်လုံး ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အကြည့်အောက်၌ ထိုကျောက်ခဲလေးမှာ အသံတိတ် လေထဲတွင် လွင့်မျောလာသည်။ ထို့အပြင် မြင်းလှည်းနှင့်အတူ ရွေ့လျားသွားနေသော တည်ငြိမ်မှု အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် တုန်ခါခြင်း မရှိပေ။

အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း။

အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦး၏ စွမ်းအား။

ချန်မု၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

ရွှီး။

ကျောက်ခဲလေးမှာ ချက်ချင်းပင် မျဉ်းကွေးတစ်ခု အတိုင်း ပြေးထွက်သွားကာ သူ၏ အရှေ့မှနေ၍ နောက်ဘက်သို့ ကွေ့ပတ်သွားသည်။ ထို့နောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြင်းလှည်း ကုလားကာ၏ ကွက်လပ်ကြားမှနေ၍ လေထုကို ခွဲကာ ပျံသန်းထွက်သွားပြီး နှင်းများ ကင်းစင်နေသော မြေပြင်တစ်ခုပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ဖောက်ခနဲ သဲ့သဲ့အသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျောက်ခဲလေးမှာ မြေကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားသည်။ မာကျောသော မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားသည်နှင့် မတူဘဲ ရွှံ့ညွန်ထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ အောက်ခြေကိုပင် မမြင်ရသော အမည်းရောင် အပေါက်ငယ်တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဤတစ်ချက်က။

အဆင့် ၇ သိုင်းသမား တစ်ယောက်၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အကယ်၍ စိတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်မှာ ကျောက်ခဲလေး မဟုတ်ဘဲ ဓားပျံ တစ်လက်သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ခြေလှမ်း တစ်ရာအကွာမှနေ၍ လူတစ်ယောက်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပေမည်။ သိုင်းသမားများပင်လျှင် တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်။

နောက်ထပ် ပိုမို ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုမှာ ချန်မု၏ မျက်စိထဲတွင် မြင်တွေ့နေရသော ကမ္ဘာကြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်အမြင်ကို ဖွင့်ထားသော ချန်မုအတွက် မြင်ကွင်းမှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာရုံသာမက ဝိညာဉ်အမြင်၏ အတိုင်းအတာမှာ ခြေလှမ်း ရာပေါင်းများစွာ အထိ လွှမ်းခြုံထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်လုံးအစုံထဲတွင် ကြယ်လေးများကဲ့သို့ တောက်ပနေသော အလင်းမှုန်လေးများ၊ သစ်ပင် အကိုင်းအခက်များကဲ့သို့ တုတ်ခိုင်ကာ ရှုပ်ထွေးစွာ ယှက်နွယ်နေသော အလင်းတန်းများကိုပါ မြင်တွေ့နေရသည်။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်အမြင် အလွန် သိမ်မွေ့သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦးမှသာ မိမိ၏ အမြင်အာရုံဖြင့် တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နိုင်သော လောကကြီးတွင် ပြန့်ကျဲနေသည့် နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားပြီး ရှုပ်ထွေးစွာ ယှက်နွယ်နေသော ကမ္ဘာမြေ၏ နတ်ဝိညာဉ်ကြောများလည်း ဖြစ်ပေသည်။