အခန်း ၁၅

အခန်း (၁၅) ရှောင်မေး

ချန်မု အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

တစ်ခုခုကို တွေးတောနေစဉ်မှာပင်။

"ဒုတိယသခင်လေး... ညစာသုံးဆောင်ဖို့ အချိန်ကျပါပြီ။"

တံခါးဝမှ ရှောင်မေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမက တံခါးကို ချက်ချင်း တွန်းမဝင်လာခဲ့ပေ။

"ဝင်ခဲ့လေ။"

ချန်မုက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။

အသံဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်မေးက သစ်သားဗန်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝင်လာပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ချလိုက်သည်။

ချန်မုက ဝင်လာသော ရှောင်မေးကို တစ်ခုခု စဉ်းစားနေသည့်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက် အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို ပုတ်ချလိုက်သည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးက လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ရှောင်မေး၏ နဖူးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သို့သော် ရှောင်မေး၏ လှုပ်ရှားမှုများက ပုံမှန်ထက် အလွန် သွက်လက်နေသည်။ သူမက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငဲ့လိုက်ရုံဖြင့် လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်မုကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်မိပြီး ဘာဖြစ်သွားမှန်း ချက်ချင်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင် ချန်မု၏ တည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ခွင့်ပြုချက် မရဘဲနဲ့ သိုင်းပညာကို တိတ်တဆိတ် ခိုးကျင့်နေတာ မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ။"

ဤစကားတစ်ခွန်းကြောင့် ရှောင်မေး တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။

စောစောက သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သိုင်းပညာ ခိုးကျင့်ထားသည့် ကိစ္စ ပေါ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

သိသွားပြီပေါ့။

ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။

ထွက်ပြေးရမလား။ ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ ဤနေရာက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ဖြစ်သည်။ ချန်မုသာ အသံတစ်ချက် ထွက်လိုက်၍ အပြင်ဘက်ကို အသိပေးလိုက်ပါက အဆင့် ၉ သာ ရှိသေးသော သူမအနေဖြင့် မည်သို့မျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ပုံမှန်အားဖြင့် ချန်မုက သူမကို ဘယ်တုန်းကမှ အနိုင်မကျင့်ခဲ့ဖူးသည်ကို တွေးမိလိုက်သည်။ လူသတ် နှုတ်ပိတ်သည့် ကိစ္စမျိုးကိုလည်း သူမ မလုပ်ရက်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူဆိုးများနှင့် သူမ ဘာများ ကွာခြားတော့မည်နည်း။

ရှောင်မေးက အရှေ့ရှိ ချန်မုကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။

"ဒုတိယသခင်လေး... တောင်းပန်ပါတယ်။ ခဏလောက် အိပ်ပျော်သွားလိုက်ပါ။"

စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ ညာဘက်လက်ဝါးစောင်းဖြင့် ချန်မု၏ လည်ပင်းဘေးသို့ ညင်သာစွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

သူမက ချန်မုကိုလည်း မထိခိုက်စေလိုပေ။ ချန်မုကို သတိမေ့သွားအောင် အရင်လုပ်ပြီးမှ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားဖို့ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်။

ဤလက်ခုတ်ချက်က ချန်မု၏ လည်ပင်းကို မထိရသေးမီမှာပင် လေထဲ၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ လက်မောင်းတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်မေးက သူမ တစ်ကိုယ်လုံးကို ခုခံ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက မူလနေရာ၌ပင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ နေရာအနှံ့အပြားကို ထိုစွမ်းအားက ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။

လက်ချောင်း တစ်ချောင်းကိုပင် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ကြက်သေသေနေသော ရှောင်မေး၏ အကြည့်များအောက်တွင်။

ချန်မုက ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ထဲမှာတောင် သိုင်းပညာ ခိုးကျင့်ရဲတယ်ဆိုတော့ သတ္တိတော့ ရှိသားပဲ။ ဒါပေမယ့် နည်းနည်းတော့ ဉာဏ်နည်းတာပဲ။ ငါက မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဒီနေရာမှာ ထုတ်ပြောရဲမှတော့ မင်းရဲ့ ခုခံမှုတွေ အားလုံးက အလကားပဲ ဆိုတာကို မင်း တွေးမိသင့်တာပေါ့။"

ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ရှောင်မေးမှာ ချက်ချင်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

သူမ ဘာကြောင့် လှုပ်ရှား၍ မရဖြစ်နေသည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသိပေ။ အခန်းထဲတွင် အခြားလူ ရှိနေသည်ကိုလည်း မခံစားမိသလို သူမ စတင် လှုပ်ရှားချိန်မှစ၍ မည်သူကမျှ အနားသို့ ချဉ်းကပ်မလာခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးချီစီးဆင်းမှုမှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်ကာ အဆိပ်မိခြင်းမျိုးလည်း မရှိပေ။ လူတစ်ကိုယ်လုံး သံမဏိ အကာအရံတစ်ခုထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ လက်ချောင်းလေး တစ်ချောင်း လှုပ်ရှားရန်ပင် နေရာမရှိဖြစ်နေသည်။

ဒါမှမဟုတ်...

ရှောင်မေးက မယုံနိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ချန်မုကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်။

စောစောက ချန်မု ပစ်ပေါက်လိုက်သော လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို သူမ ရှောင်တိမ်းပြီးသည့်တိုင်အောင် အောက်သို့ ကျကွဲသွားသော အသံ မကြားရသေးသည်ကို သူမ သတိရသွားသည်။

သူမက အကြည့်များကို ခက်ခဲစွာ ရွှေ့လိုက်သည်။

မနီးမဝေး နေရာတွင်၊ မြေပြင်နှင့် နံရံမှ သုံးပေခန့် အကွာအဝေး၌ ချန်မု ပစ်ပေါက်လိုက်သော လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးက ဘာအထောက်အကူမျှ မပါဘဲ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး တဝီဝီ လည်ပတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်မုက လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုလက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးက အဝေးမှနေ၍ မျဉ်းကွေးတစ်ခုအတိုင်း လေကိုခွဲကာ အသံတိတ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်မု၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့နောက် စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်လည် ချထားလိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ။

ဤမျှလောက် ဆန်းကြယ်သော မြင်ကွင်းက သိုင်းသမား တစ်ယောက်၏ စွမ်းဆောင်ရည် မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦး၏ နည်းလမ်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။

ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်း ချန်မု တစ်ယောက် အရင်ကနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားလာခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ချန်မုက ရွှေလျန် နှစ်ရာတိတိကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရရှိလာခဲ့ခြင်းမှာလည်း အကြောင်းပြချက် ရှိနေခဲ့သည်။

ရှောင်မေးမှာ အစေခံမလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှ သခင်လေး တစ်ယောက်အနေဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သွားပါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းပြန်လန်သွားသကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်လာမည်ကိုလည်း သူမ သိထားသည်။

ဒါဆိုရင် သူမ ယခုအချိန်အထိ လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ဘာတွေလဲ။

တွေဝေငေးမောနေစဉ်။

ရှောင်မေး၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ တဖြည်းဖြည်း တက်လာခဲ့သည်။ နာကျင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောယှက် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက် မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာတော့သည်။

ရှောင်မေး ရုတ်တရက် ငိုချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချန်မု အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီး မျှော်လင့်မထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

စိတ်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်ကာ၊

သူမအပေါ် ထိန်းချုပ်ထားမှုကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်လည်ရရှိသွားသော ရှောင်မေးမှာမူ ရုတ်တရက် မြေကြီးပေါ်သို့ ခွေခေါက်ကျသွားသည်။ ခေါင်းငုံ့ကာ မြေကြီးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ စိတ်ခွန်အားများ အားလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရုန်းကန်ခြင်းလည်း မရှိ၊ ခုခံခြင်းလည်း မရှိသလို စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟတော့ချေ။ မျက်ရည်စီးကြောင်း နှစ်ခုသာ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေပြီး တရှုံ့ရှုံ့နှင့် ငိုကြွေးနေတော့သည်။

"......"

မြေကြီးပေါ်တွင် ခွေခွေလေး ထိုင်ကာ ငိုကြွေးနေသော ရှောင်မေးကို ကြည့်ရင်း ချန်မု တစ်ယောက် ဒေါသထွက်ရခက်၊ ရယ်ရခက် ဖြစ်နေမိသည်။

သိုင်းပညာ ခိုးကျင့်သည်ကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် မိမိကိုပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သေးသည်။ မိမိက ဖမ်းချုပ်လိုက်သောအခါတွင်လည်း ယခုလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားပြန်သည်။

ယခင်က ဤအစေခံမလေးကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ယနေ့တွင်မူ အဆင်သင့်ရှိနေသဖြင့် အနည်းငယ် ပညာပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လိမ်လိမ်မာမာနှင့် စကားနားထောင်သွားပါက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာအတွင်း နေ့စဉ် နေ့တိုင်း ထမင်းသုံးနပ်ကို မိုးရွာရွာ နေပူပူ လာပို့ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းကြီး သတ်ပစ်လောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

သို့သော် ရှောင်မေးက အသက်အန္တရာယ်ကို ပစ်ပယ်ကာ သိုင်းပညာကို ခိုးကျင့်ရဲသော်လည်း မိမိက ဖမ်းချုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း ငိုချလိုက်မည်ကိုတော့ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်မုလည်း စိတ်ပါဝင်စားမှု ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ပျင်းရိပျင်းတွဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နောင်ဆိုရင် ငါ့အမိန့် မရဘဲ ဒီခြံဝင်းထဲက ကိစ္စတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ တစ်ခွန်းမှ ထုတ်မပြောရဘူး။ ဒါ့အပြင် ဟို ရှောင်ဖုန်းမှာ ထူးခြားတာ တစ်ခုခု ရှိလာရင် ငါ့ကို အချိန်မရွေး လာသတင်းပို့။ အခု သွားတော့။"

ရှောင်မေးက တရှုံ့ရှုံ့နှင့် ငိုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ငိုနေရင်းမှ တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းကို တွေဝေစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ ချန်မုက 'ဟက်' ခနဲ ရယ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ဘာလုပ်ဖို့ ဆက်နေနေတာလဲ။ ငါ့အိပ်ရာကို လာနွေးပေးမလို့လား။ မင်းရဲ့ အခုပုံစံကိုလည်း ပြန်ကြည့်ဦး။"

အခြားသူများအတွက်မူ အစေခံမလေး တစ်ယောက်က သိုင်းပညာ ခိုးကျင့်သည် ဆိုသော ကိစ္စမှာ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်၍ မရသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ သေဒဏ်ပေးရုံသာမက အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပြစ်ဒဏ်များကိုပါ ပေးလေ့ရှိကြသည်။

သို့သော် ချန်မု၏ အမြင်တွင်မူ ထိုမျှလောက် အရေးမကြီးလှပေ။

တစ်ဖက်တွင် သူကိုယ်တိုင်က ဤကိစ္စများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တတ်သလို အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ရှောင်မေး အနေဖြင့် သူ့အပေါ် မကောင်းကြံလိုစိတ် မရှိသည်ကို ခံစားသိရှိနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အနည်းငယ် အေးစက်စက် နေတတ်ရုံသာ ရှိသည်။

စောစောက မိမိကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးသင့်သော်လည်း ယခုလို တရှုံ့ရှုံ့နှင့် ငိုကြွေးကာ လူတစ်ကိုယ်လုံး ဝိညာဉ်လွင့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်မု တစ်ယောက် အပြစ်ပေးရန် စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

"ဒု... ဒုတိယသခင်လေး။"

ရှောင်မေးက ချန်မုကို ငေးကြောင်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး တွေဝေနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ စိတ်ဓာတ်က အလွန်အမင်း ပျော့ညံ့နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သိုင်းပညာ ခိုးကျင့်သည်ဖြစ်စေ၊ သခင်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်သည်ဖြစ်စေ အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ကာ ရိုက်သတ်ခံရပါက အပေါ့စား ပြစ်ဒဏ်ဟု ဆိုရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချန်မု၏ စကားများက သူမကို ကြောင်အမ်းသွားစေပြီး နားကြားများ မှားသွားသလားဟုပင် ထင်မှတ်သွားစေသည်။

ချန်မုက သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အဲဒီ ပြစ်ဒဏ်တွေကို မင်း စမ်းကြည့်ချင်လို့လား။"

"ဟင့်အင်း... မဟုတ်ပါဘူး။"

ရှောင်မေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး မြေကြီးပေါ်မှ ရုန်းကန်ထလိုက်ကာ အပြင်သို့ ကမန်းကတန်း ထွက်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် တံခါးအပြင်သို့ ရောက်သွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကာ ချန်မုကို ဒူးထောက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ချန်မုက ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ လက်ကိုသာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ရှောင်မေးက ထိုနေရာတွင် ဒူးထောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အတော်ကြာ ဒူးထောက်ပြီးနောက် ချန်မုက သူမကို ထပ်မကြည့်တော့သည်ကို မြင်မှသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားပြီး မျက်ထောင့်တွင် မျက်ရည်စများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြင့် နောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

ရှောင်မေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးသည့်တိုင်အောင်။

ချန်မုက သူမ ထွက်သွားသော နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ သူက အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီမို့ ခြံဝင်း တစ်ခုလုံးရှိ လေတိုက်သံ၊ မြက်လှုပ်သံမှစ၍ မည်သည့်အရာကမျှ သူ၏ မျက်စိအောက်မှ လွတ်ကင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ရှောင်မေး၏ အနာဂတ် ကံကြမ္မာကိုတော့ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဖန်တီးရပေတော့မည်။

ထို့နောက် ချန်မုက စိတ်ဖြင့် စေခိုင်းလိုက်ရာ အခန်းတံခါးမှာ အသံတိတ် ပိတ်သွားသည်။ ပြီးနောက် သူ ညစာကို စတင် သုံးဆောင်လိုက်သည်။

ညစာ စားပြီးနောက် အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသေးသော ဝိညာဉ်မှတ် ၄၆ မှတ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် များများစားစား တွေဝေမနေတော့ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်လိုက်သည်။

အမည် - ချန်မု

အသက် - ၁၆ နှစ်

သိုင်းစွမ်းရည် - ကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် မဖမ်းနိုင်သော အားအင်

စိတ်ဝိညာဉ် - အဆင့် ၁၀ (+)

ဝိညာဉ်မှတ် - ၃၆ မှတ်

ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်း (မြေအောက်ကမ္ဘာ) - ဖွင့်နိုင်ပါပြီ

အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်က အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ နောက်ထပ် တစ်ဆင့် တိုးတက်သွားသည်ကို သိသာထင်ရှားစွာ ခံစားမိလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အမြင်၏ အကွာအဝေးမှာလည်း ပိုမို ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ပေတစ်ထောင် ပတ်လည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဘက်ခြံဝင်းရှိ အိပ်ခန်းထဲမှ နင်းသခင်မ၏ ပုံရိပ်ကိုပင် တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။