အခန်း ၁၇

အခန်း (၁၇) ညအချိန် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၌ လှည့်လည်ခြင်း

"မို့ကျူ... ညီမလေး... ရှောင်မေး။"

ချန်မုက ထိုအရိပ်အယောင်ကို ကြည့်ရင်း တစ်ခုခုကို တွေးတောနေမိသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ကြည့်ပြီး ရှောင်မေးနှင့် ဆက်စပ်၍ မတွေးမိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သို့သော် သူက ရှောင်မေး၏ နာမည်အပြည့်အစုံကို မသိသလို မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်လည်း ရှောင်မေး၏ အတိတ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များ မရှိချေ။ သို့မဟုတ် ယခင်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အကယ်၍သာ တကယ်ပဲ ရှောင်မေး၏ အစ်မဖြစ်နေမည် ဆိုပါက အားလုံးက အကြောင်းအကျိုး ဆီလျော်သွားပေမည်။ ရှောင်မေး ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် အန္တရာယ်များသည့်ကြားမှ သိုင်းပညာကို ခိုးကျင့်နေရသနည်း ဆိုသည်နှင့် သူ ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားရသနည်း ဆိုသည်ကို နားလည်နိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်မေးမှာ မူလကတည်းက စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ ရင်ထဲရှိ အငြိုးအာဃာတကသာ သူမကို လှုပ်ရှားနိုင်ရန် တွန်းအားပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သေချာပါသည်။

ဤအရာများ အားလုံးမှာ ခန့်မှန်းချက်များသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကိုမူ မနက်ဖြန်ကျမှ သေချာ မေးမြန်းရပေမည်။

ဟေးရွှေဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချန်မုတွင် မည်သည့် မှတ်ဉာဏ်မျှ မရှိပေ။

ယခုလို မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော ခေတ်ကာလတွင် အခြားသော ပြည်နယ်များနှင့် မြို့များတွင်သာမက တာ့ယွမ်ပြည်၏ မြို့တော်အတွင်း၌ပင်လျှင် ဂိုဏ်းဂဏများစွာ ရှိနေပြီး လူကောင်းလူဆိုး ရောနှောနေကြသည်။

နာမည်ကြီးပြီး အလွန် ကြီးမားသော ဂိုဏ်းအချို့ကိုမူ သူ မှတ်မိသော်လည်း ဟေးရွှေဂိုဏ်းကိုမူ လုံးဝ မမှတ်မိချေ။ မြို့တော်အတွင်းရှိ ဂိုဏ်းလား၊ သို့မဟုတ် အခြား ပြည်နယ်တစ်ခုခုမှ ဂိုဏ်းလား ဆိုသည်ကိုလည်း မသိပေ။

သို့သော် ကြည့်ရသည်မှာ မြို့တော်အတွင်းရှိ အောက်ခြေ ဂိုဏ်းငယ်တစ်ခု ဖြစ်ရန် အလားအလာ ပိုများသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျန်းဟိုင် ဆိုသော ဂိုဏ်းချုပ်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရမ္မက်အတွက် မို့ကျူတို့ မိသားစုကို ပျက်စီးစေခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးတွင် မည်သည့် သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒမှ ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ သာမန် လူယုတ်မာ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ငါ ဟေးရွှေဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စကို သွားစုံစမ်းပါ့မယ်။ ကျန်းဟိုင်ကို မင်းဆီ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။"

"ဒါ့အပြင် ရှောင်မေးက အခု ငါ့ရဲ့ အစေခံ ဖြစ်နေပြီ။ အကယ်၍ သူမက မင်းရဲ့ ညီမလေး ဆိုရင် ဘယ်သူကမှ သူမကို အနိုင်ကျင့်လို့ မရစေရဘူးလို့ ငါ ကတိပေးပါတယ်။"

ချန်မုက မို့ကျူကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

မို့ကျူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ ယခင် သရဲတစ္ဆေများကဲ့သို့ပင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိဘဲ ထိုနေရာတွင်သာ တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

စကားပြောပြီးနောက်။

ချန်မုက အဝေးရှိ ဒုတိယမြောက် အရိပ်အယောင်ဆီသို့ လွင့်မျောသွားလိုက်သည်။

ယခင်အကြိမ်က ဒုတိယမြောက် သရဲတစ္ဆေနှင့် ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် သရဲတစ္ဆေ နှစ်ကောင်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိတွေ့နိုင်ရန် ချန်မုက ကြိုးစားကြည့်လိုသည်။

သို့သော်။

ချန်မု၏ ပျံသန်းနှုန်းက အလွန် မြန်ဆန်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင် အလင်းမှုန်များ မှေးမှိန်သွားသည့် နှုန်းက ပို၍ပင် မြန်ဆန်နေသေးသည်။

အထူးသဖြင့် သူက ခေါင်းငဲ့၍ နောက်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ နှလုံးသားပင် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်သွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ အကြောင်းမူကား မို့ကျူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်က သူ၏ နောက်တွင် အသံတိတ် လိုက်ပါလာသောကြောင့်ပင်။

မဟုတ်သေး။

သူ၏ ကျောနှင့် တစ်ပေပင် မကွာလောက်အောင် ကပ်၍ လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အလင်းမှုန်များသာ မရှိပါက နောက်တစ်ခဏမှာပင် မို့ကျူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်က သူ၏ အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လာမည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေသည်။

ယခုအခါ သူသည် အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီမို့ သာမန် သရဲတစ္ဆေများက သူ့ကို မည်သို့မျှ ထိခိုက်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ခုန်အုပ်ခံရလျှင်ပင် ထိခိုက်သွားမည် မဟုတ်သော်လည်း မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်မှာ ခက်ခဲလှသည်။

ထိုသရဲတစ္ဆေများ ထောက်ပံ့ပေးမည့် ဝိညာဉ်မှတ်များကို သူ လိုအပ်နေသေးသည်။

သို့သော်။

အဖြူရောင် အလင်းမှုန်များ အပြည့်အဝ ပျောက်ကွယ်မသွားမီမှာပင် ချန်မု တစ်ကိုယ်လုံးက ထိုမျက်မြင်မရသော စွမ်းအား၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် မူလနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မို့ကျူ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင်မူ မျက်မြင်မရသော လေဝဲကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ချန်မု တစ်ကိုယ်လုံး ထိုလေဝဲထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မို့ကျူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်က ထိုလေဝဲအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ဖြတ်သန်းသွားရန် ကြိုးစားသောအခါ လေဝဲကို လုံးဝ ထိတွေ့၍ မရဘဲ ဝိညာဉ်ပုံရိပ် တစ်ခုလုံးက တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုလေဝဲမှာ ရေထဲရှိ လ၊ မှန်ထဲရှိ ပန်းကဲ့သို့ အတုအယောင်မျှသာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ လူ့ဘဝ တစ်လျှောက်လုံးကဲ့သို့ပင် မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည် ထိတွေ့၍ မရနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

မကြာမီမှာပင်။

လေဝဲလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် မို့ကျူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် ပြန်လည် လွင့်မျောလာကာ လေဝဲ ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လည်နေတော့သည်။

အိပ်ခန်းအတွင်း။

ချန်မု၏ အသိစိတ်များ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

သူက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ပွတ်သပ်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ဤတစ်ကြိမ် စွဲလမ်းမှုက ယခင်အကြိမ်များထက် ပိုမို ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ဟေးရွှေဂိုဏ်းကို အရင် စုံစမ်းရဦးမည် ဖြစ်ရာ မို့ကျူက သူ့ကို ဝိညာဉ်မှတ်များ ပိုမို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ရပေမည်။

စကားစပ်ရလျှင် ယခုအချိန်အထိ ဝိညာဉ်မှတ် အရေအတွက်ကို မည်သို့ သတ်မှတ်သည် ဆိုသည်ကို သူ မသိသေးပေ။ လူနှစ်ယောက်၏ စွဲလမ်းမှုကိုသာ ဖြေရှင်းပေးရသေးသဖြင့် နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်မံ ဖြေရှင်းပြီးမှသာ သေချာ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"မို့ကျူ..."

"ရှောင်မေးက တကယ်လို့ သူမရဲ့ ညီမလေး ဆိုရင် နာမည်ရင်းက မို့မေး ဖြစ်ရမှာပေါ့။"

ချန်မုက စဉ်းစားနေမိသည်။

သို့သော် ရှောင်မေးကို ခေါ်၍ မမေးမြန်းသေးပေ။

စောစောလေးကမှ အပြင်သို့ နှင်ထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်အထိ ငိုနေဆဲပင် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သေးသည်။ ပြန်ခေါ်၍ မို့ကျူ အကြောင်းကို မေးလိုက်ပါက သူ တွေးထားသလို အမှန်တကယ် ဟုတ်နေလျှင် ထပ်ပြီး ငိုကြွေးနေဦးမည်မှာ သေချာလှသည်။

ယခုအခါ မို့ကျူ၏ စွဲလမ်းမှုကလည်း ယခင်လူများကဲ့သို့ပင် သူ၏ အပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤစွဲလမ်းမှုများတွင် ပုံမှန် စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် အကယ်၍ သူမက ချန်မုကို ရှောင်မေးအား အနိုင်ကျင့်သည်ဟု ထင်မှတ်သွားပါက ပြဿနာ တစ်ခုခု ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်ရာ မေး၍ သိလာလျှင်လည်း ဘာမျှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေလျှင်ပင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဟေးရွှေဂိုဏ်း အကြောင်းကို သေချာ စုံစမ်းပြီးမှသာ စတင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ။

ချန်မုက ကုတင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ညင်သာစွာ လှဲလျောင်းလိုက်သည်။

သာမန် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း ချန်မုနှင့် ပုံစံတူ အရိပ်အယောင်တစ်ခုက လှဲလျောင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အသံတိတ် လွင့်မျောထွက်လာပြီး အလင်းမှုန်လေးများ တောက်ပနေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်ခြင်း။

စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်တွင် အိပ်စက်အနားယူရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

သို့မဟုတ် အိပ်စက်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ လိုအပ်ချက်သာ ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ညဘက် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ကျနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ညအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာကာ တရားထိုင်နိုင်သလို အရပ်လေးမျက်နှာသို့လည်း ဝိညာဉ်ခရီးနှင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မုက အဝေးကြီးသို့ ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ရန် အစီအစဉ် မရှိသော်လည်း ဤရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် အတွင်းတွင်မူ အနည်းငယ် လှည့်လည်ကြည့်ရှုရပေမည်။ ယခင်က သရဲခြောက်ခံရသည် ဆိုသော ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခုခု စုံစမ်းသိရှိနိုင်ရန် မျှော်လင့်မိသည်။

ယခုအခါ သူသည် အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားပျံ မရှိလျှင်ပင် အဆင့် ၆ သိုင်းသမားများကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အဆင့် ၅ သိုင်းသမားများပင်လျှင် ညအချိန်တွင် သူ့ကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲလှသည်။

ဝိညာဉ်သန့်သန့်ဖြင့် ခရီးနှင်နေသော အခြေအနေမျိုးတွင် အဆင့် ၄ သိုင်းသမားများပင်လျှင် ညအချိန်၌ သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

အသံတိတ်။

ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ်က အပေါ်သို့ လွင့်မျောသွားပြီး ခေါင်မိုးတန်းများကို ဖြတ်သန်းကာ အိမ်ခေါင်မိုး၏ အလယ်တည့်တည့်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဘေးဘက်အခန်းများမှ ရှောင်မေး၊ ရှောင်ဖုန်းနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေဆဲဖြစ်သော ရန်ယန်တို့ အားလုံး သူ၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ရှောင်မေးက သိုင်းပညာ မကျင့်တော့ပေ။

သူမ၏ အခန်းထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။

ရှောင်ဖုန်းကမူ အိပ်ရာဝင် အနားယူနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်မု၏ အကြည့်က သူမ၏ အခန်းထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ မတွေ့ရချေ။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်။

ချန်မုက အကြည့်ကို ပို၍ ဝေးကွာသော နေရာများသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ခြံဝင်း အပြင်ဘက်တွင်လည်း ထူးခြားမှု မရှိပေ။ နောက်ဘက်ခြံဝင်း တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ ဖြတ်သန်းသွားသော အစေခံမများနှင့် အဘွားကြီးများမှာလည်း သတိထား၍ သွားလာနေကြပြီး မည်သည့် အသံမျှ မထွက်ရဲကြချေ။

ချန်မု၏ အကြည့်က အနီးအနားရှိ ခြံဝင်း အချို့ကိုလည်း ဖြတ်သန်း စူးစမ်းသွားသည်။

နင်းသခင်မကလည်း အိပ်ခန်းထဲတွင် ရှိနေပြီး အနားယူရန် ပြင်ဆင်နေပုံရသည်။ ဘေးနားတွင် အစေခံမလေးများက ပြုစုပေးနေပြီး သူ၏ ခြံဝင်းထက် အများကြီး ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်ရပုံရသည်။

မြောက်ဘက်ရှိ အခြား ခြံဝင်းတစ်ခုမှာမူ ချန်မု၏ မှတ်ဉာဏ်အရ ချန်ယောင် ၏ ခြံဝင်း ဖြစ်သင့်သည်။

ချန်ယောင်မှာ သူနှင့် ဖအေတူ မအေကွဲ ညီမလေး ဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆက်ဆံရေး အတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့ကြသည်။ သူမက သူ့ထက် အသက်အနည်းငယ် ငယ်ပြီး ယခုအခါ အသက် ၁၆ နှစ်ခန့် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မု လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်ယောင်က သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲတွင် ကိုယ်ဟန်အနေအထား တစ်ခုဖြင့် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံနေကြောင်း သိသာလှသည်။

"အဆင့် ၈ လား... ဒါကြောင့် ဒီအရွယ်အထိ အိမ်ထောင်မပြုသေးတာကိုး။"

ချန်မုက အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး သေချာ ထပ်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ချန်ယောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ သွေးချီစွမ်းအင်များက ရှောင်မေးထက် သိသိသာသာ ပိုမို တောက်ပနေသည်။ သူ၏ ခွဲခြားမှုအရ အဆင့် ၈ သိုင်းသမား ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှပြီး အဆင့် ၇ နှင့်လည်း သိပ်မဝေးတော့ပုံရသည်။

အသက် ၁၆ နှစ် အရွယ်ဖြင့် အဆင့် ၈ သိုင်းပညာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းက ပါရမီ အလွန် ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဒါကြောင့်လည်း သူမ၏ ခြံဝင်းထဲရှိ အစေခံမများနှင့် အဘွားကြီးများ အရေအတွက်က သူနှင့် နင်းသခင်မတို့၏ ခြံဝင်း နှစ်ခု ပေါင်းထားသည်ထက် ပိုများနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ယခင်က ဝိညာဉ်အမြင် စတင် ပွင့်လာချိန်ကသာ ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ အဆင့် ၈ သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို စူးစိုက်ကြည့်ပါက တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် သတိပြုမိသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ။

ချန်မုက အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ညဘက် ဝိညာဉ်ခရီးနှင်နေချိန်တွင် အဆင့် ၈ သာ ရှိသေးသော ချန်ယောင်က မည်သို့မျှ သတိမထားမိနိုင်ဘဲ အိပ်ခန်းထဲတွင် ဆက်လက်၍သာ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံနေတော့သည်။

သွေးသားတော်စပ်မှုက ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင်သာ ဖြစ်သော်လည်း ချန်မုက မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦး သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံနေသည်ကို ချောင်းကြည့်လိုစိတ် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် မကြာမီမှာပင် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ပို၍ ဝေးကွာသော နေရာများသို့ ဆက်လက် စူးစမ်းလိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကလည်း သူ၏ ခြံဝင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အကြမ်းဖျင်း စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဘက်ခြံဝင်း၏ ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာ တစ်ခုလုံးတွင် အားကောင်းသော သွေးချီစွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပြီး အပြင်းထန်ဆုံးမှာ အဆင့် ၇ သိုင်းသမား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြင်ကို လုံးဝ သတိမထားမိနိုင်ချေ။

"ငါ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုအားနည်းနေသလိုပဲ။"

ချန်မုက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။