အခန်း ၁၉

အခန်း (၁၉) သိုင်းသမားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ

အိပ်ခန်းအတွင်း၊ ချန်မုသည် ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။

ဝေဝါးသော အရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် မြေပြင်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်မု၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောနေသည်။ ထိုအရာမှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်၍ ဝိညာဉ်ခရီးနှင်နေသော ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

"အဆင့် ၄ သိုင်းသမား..."

ချန်မုက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ရှိ အဆင့် ၅ သိုင်းသမားများသည် သွေးချီစွမ်းအင် အားကောင်းကြသော်လည်း သူ့အပေါ် ထိန်းချုပ်ရခက်သော ဖိအားမျိုး မပေးနိုင်ကြပေ။ အနီးကပ် ရှိနေလျှင်ပင် သူ ကောင်းကောင်း ခံနိုင်ရည် ရှိသည်။

အဆင့် ၄ သိုင်းသမားနှင့် ဝိညာဉ်ခရီးနှင်နေစဉ် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် ချန်မု ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်းမူကား တစ်ဖက်လူတွင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း သို့မဟုတ် မြေငုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသရွေ့၊ သူ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာမတွေ့သရွေ့ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ဆုတ်ခွာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေချာပါသည်။ အကယ်၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရမည် ဆိုပါက အဆင်ပြေမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအဆင့် ၄ အကြီးအကဲ၏ သွေးချီစွမ်းအင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ဖိအားကို ချန်မု ခံစားနေရသည်။ အကယ်၍ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ပါက တစ်ဖက်လူ၏ ပြင်းထန်သော သွေးချီစွမ်းအင်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများနှင့် ပတ်သက်သော လျှို့ဝှက်ကျမ်းများကို သူ အတော်များများ ဖတ်ဖူးသလို သိုင်းသမားများ အကြောင်းကိုလည်း လေ့လာဖူးသည်။

သိုင်းပညာ လမ်းကြောင်းတွင် အဆင့် ၄ သည် အကန့်အသတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၄ ကို လူသားဘောင်ကို ကျော်လွန်သော အဆင့်ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး လူသားတို့၏ ဘောင်အတွင်းမှ ရုန်းထွက်သွားသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။ ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တစ်ကိုယ်တော်ပင် စစ်သည်တော် ထောင်သောင်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အဆင့် ၄ မှာ လူသားထက် သာလွန်သော အဆင့်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၃ ကိုမူ 'သိုင်းသူတော်စင်' ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ခေတ္တမျှ လေထုကို နင်းလျှောက်နိုင်ခြင်းမှာ သိုင်းသူတော်စင်တို့၏ အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအဆင့်မှလွဲ၍ သိုင်းသမားများမှာ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

၎င်းထက် မြင့်မားသော အဆင့် ၂ ကိုမူ 'သိုင်းအကျော်အမော်' ဟု ခေါ်ဆိုကာ ဂိုဏ်းကြီးများ တည်ထောင်နိုင်ပြီး အစိုးရကပင် ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုကို အသိအမှတ်ပြုကာ အလွယ်တကူ ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ရဲကြပေ။ အဆင့် ၁ မှာမူ 'သိုင်းအရှင်သခင်' ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် သိုင်းလောကအတွင်း အဆင့် ၄ သိုင်းသမားမှာ အလွန် ရှားပါးလှပြီး လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်ပေါ်လာခဲသည်။ ထိုအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် မင်းညီမင်းသား အိမ်တော်များတွင်ပင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားကြသည်။ ထို့အပြင် အဆင့်အတန်းမှာ ချန်မု ယခင်က ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပို၍ပင် မြင့်မားနေသည်။ ထိုအဆင့် ၄ သိုင်းသမားသည် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး လက်ရှိ စံအိမ်တော်သခင် ကိုယ်တိုင်ကပင် ရိုသေစွာ ဆက်ဆံနေရသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း မဆန်းပေ။ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ကို စတင် တည်ထောင်ခဲ့သော မူလသခင်မှာ အဆင့် ၃ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး တာ့ယွမ် အင်ပါယာ တည်ထောင်သူကို ကူညီကာ မိစ္ဆာများစွာကို နှိမ်နင်းခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာကျော်အတွင်း ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှာ ရာထူးနှင့် အာဏာကို ဆက်ခံခဲ့သော်လည်း သိုင်းသူတော်စင် ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ အချိန်တိုင်း ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ဤမျိုးဆက်တွင် ပို၍ပင် ရှားပါးနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် နောက်ထပ် တစ်ဆင့် တက်သွားရင်တော့ အဆင့် ၄ သိုင်းသမားကို ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး။"

ချန်မုက စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာတို့၏ အဆင့်အတန်းကို တွေးတောလိုက်သည်။ အကယ်၍ အဆင့် ၄ သိုင်းသမားမှာ လူသားထက် သာလွန်သော အဆင့်ဖြစ်ပြီး သိုင်းလောကထဲတွင် ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေလျှင် အဆင့် ၅ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာမှာလည်း ထိုအဆင့်အတန်းမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာမှာ ညဘက် ဝိညာဉ်ခရီးနှင်နိုင်သည့် အဆင့်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၅ မှာမူ 'တန်ခိုးအတတ်' အဆင့် ဖြစ်သည်။ အမည်အတိုင်းပင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မိမိကိုယ်ပိုင် တန်ခိုးအစွမ်းများကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိလာကြသည်။ မိုင်ပေါင်းများစွာကို အေးခဲစေခြင်း၊ မိုးကြိုးကို လက်ဝါးတွင် ဆုပ်ကိုင်ခြင်း၊ မီးတောက်များဖြင့် ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းတို့မှာ ထိုတန်ခိုးအစွမ်းများပင် ဖြစ်သည်။

မှတ်တမ်းများထဲရှိ ဖော်ပြချက်များလောက် အလွန်အမင်း ချဲ့ကားထားခြင်း မရှိသော်လည်း ထိုအဆင့်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများသည် သာမန်လူများနှင့် မတူတော့ဘဲ နတ်ဘုရားတို့၏ နည်းလမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"ဟေးရွှေဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်အောင် ရှင်းလိုက်ရင် ငါ အဆင့် ၅ ကို ရောက်နိုင်မလား မသိဘူး။"

ချန်မုက မျှော်လင့်နေမိသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် အတွေးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်ရာ စံအိမ်တော်အား ဆက်လက် စူးစမ်းလိုစိတ် မရှိတော့သဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြီး အနားယူလိုက်တော့သည်။

……

နောက်တစ်နေ့ နံနက်။ ချန်မုက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ခုတင်ပေါ်မှ ထထိုင်လိုက်သည်။

"ဒုတိယသခင်လေး... မင်္ဂလာရှိသော မနက်ခင်းပါရှင်။"

မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ရှောင်မေးက ခုတင်ဘေးတွင် လိမ်လိမ်မာမာနှင့် ရိုသေစွာ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လက်ထဲတွင် ပလုတ်ကျင်းရန် ကြွေခွက်ကို ကိုင်ထားပြီး ဘေးနားရှိ ကြေးဇလုံထဲတွင် အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော ရေနွေးနွေးများ ရှိနေသည်။

"အင်း။"

ရှောင်မေး၏ တစ်ညအတွင်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသော အမူအရာအပေါ် ချန်မု အံ့သြခြင်း မရှိပေ။ ချန်မုသည် မနေ့ညက ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ပြီး ပြန်လာကတည်းက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေခဲ့သည်။ ခြံဝင်း တစ်ခုလုံးရှိ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ သူ၏ အကြည့်မှ လွတ်ကင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ရှောင်မေးမှာ မနေ့ညက တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့ရသည်ကို သူ သိသည်။ သို့သော် သူမက စောစောထကာ အဝတ်လျှော်ခြင်း၊ ရေနွေးတည်ခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ချန်မုက ကြွေခွက်ကို ယူ၍ ပလုတ်ကျင်းလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်မေး၏ ပြုစုမှုဖြင့် မျက်နှာသစ်ကာ အဝတ်အစားလဲလိုက်သည်။ ဝတ်စုံလဲနေစဉ် ချန်မုက ရှောင်မေးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ နာမည်ရင်းက ဘယ်သူလဲ။"

ရှောင်မေး၏ လက်များ တုန်ယင်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေသည်။

"မို့... မို့မေး ပါ။"

ဒါဆိုရင် မှန်သွားပြီ။ ချန်မုက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်းမှာ ညီအစ်မတွေ ရှိလား။"

ရှောင်မေးမှာ ခေတ္တမျှ ဆိတ်ဆိတ်နေသွားပြီးမှ ပြန်ပြောသည်။

"မိသားစုထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ပါဘူး။ အရင်ကတော့ အစ်မတစ်ယောက် ရှိခဲ့ပါတယ်။"

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ချန်မု သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရှောင်မေးသည် ဟေးရွှေဂိုဏ်း အကြောင်းကို သိရှိထားသည်မှာ သေချာလှသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ရှောင်မေးမှာ အလွန်ပင် စည်းကမ်းရှိနေပြီး နာကျည်းမှုများကို အပြင်သို့ ထုတ်မပြဘဲ ချန်မု၏ မေးခွန်းများကိုသာ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေနေသည်။

"မင်း ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ထဲကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ။"

ရှောင်မေးက ချန်မု၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အရာအားလုံးကို ဖွင့်ပြောလိုက်တော့သည်။

"ဒုတိယသခင်လေးကို ဖြေကြားပါ့မယ်။ မိသားစု ဒုက္ခရောက်နေတုန်းမှာ စံအိမ်တော်က အစေခံတွေ ဝယ်နေတာနဲ့ ကြုံလို့ အရွေးခံခဲ့ရတာပါ။ အဘွားကြီးတွေဆီမှာ သင်ယူပြီးမှ ဒုတိယသခင်လေးဆီကို ရောက်လာခဲ့တာပါ။ အဲဒီနောက်ပိုင်း စံအိမ်တော်အပြင်ကို တစ်ခါမှ မထွက်ဖူးသလို တခြားသူတွေနဲ့လည်း အဆက်အသွယ် မရှိပါဘူး။ ဒုတိယသခင်လေးအပေါ် မကောင်းကြံစရာ အစီအစဉ်လည်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပါဘူးရှင်။"

သူမက ဆက်လက်ပြောပြသည်။ "ရှောင်မေးရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံး အသတ်ခံခဲ့ရလို့ ရင်ထဲမှာ အငြိုးတွေ ရှိနေခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း သိုင်းပညာကို ခိုးကျင့်ခဲ့တာပါ။"

စကားဆုံးသောအခါ သူမ ခေါင်းမော့၍ ချန်မုကို ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါတွေ အားလုံးက ရှောင်မေးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ အမှားတွေပါ။ ဘယ်လို ပြစ်ဒဏ်ပဲ ပေးပေး ရှောင်မေးမှာ ငြင်းဆန်စရာ မရှိပါဘူး။"

ချန်မုက ဘာမှ မပြောဘဲ ရှောင်မေးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ရှောင်မေးကို ရွေးချယ်စရာ လမ်းများစွာ ပေးခဲ့ပြီး ထိုလမ်းများထဲမှ ရှောင်မေးသည် အမှန်ကန်ဆုံး လမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ချန်မုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထတော့။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

"မင်းရဲ့ အရင်က ကိစ္စတွေကို ပြောပြဦး။ ဒုက္ခရောက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ အငြိုးအတေးတွေ အကြောင်းပေါ့။"

ရှောင်မေးသည် သူမ၏ အတိတ်ဇာတ်ကြောင်းများကို စတင် ပြောပြတော့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ လိမ်လည်လှည့်စားခံရပြီး အကြွေးများစွာ တင်သွားပုံ၊ အကြွေး မဆပ်နိုင်သဖြင့် ညီအစ်မ နှစ်ယောက်ကို အကြွေးဆပ်ရန် တောင်းဆိုခံရပုံနှင့် ငြင်းဆန်ခဲ့သဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ဟေးရွှေဂိုဏ်းသားများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပုံတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် ဟေးရွှေဂိုဏ်းကလူတွေက မင်း ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ထဲ ရောက်နေတာကို မသိကြဘူးပေါ့။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာလည်း မင်းရဲ့ အစ်မကို ထပ်မတွေ့ရတော့ဘူးလား။"

"ဟုတ်ကဲ့။" ရှောင်မေးက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချန်မုက ရှောင်မေးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းအစ်မရဲ့ အခုလက်ရှိ အခြေအနေကို မင်း သိလား။"

"မသိရပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အစ်မက သူတို့ လက်ထဲကို ရောက်သွားခဲ့တာဆိုတော့..." ရှောင်မေးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဟေးရွှေဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများ၏ လက်ထဲသို့ အစ်မဖြစ်သူ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သတင်းမကြားရခြင်းမှာ အဖြေပေါ်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဟေးရွှေဂိုဏ်း အကြောင်းကို မင်း ဘယ်လောက်အထိ သိထားလဲ။"

ရှောင်မေးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ စုံစမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ဟေးရွှေဂိုဏ်းက ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ တော်တော်လေး အင်အားဆုတ်ယုတ်သွားတယ်လို့ပဲ ကြားရပါတယ်။ တခြားဘာမှတော့ မသိရပါဘူး။"

ချန်မုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ... အားလုံး သိရပြီ။ မင်း သွားတော့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ချန်မုက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ရှောင်မေးက အရိုအသေပေးကာ အခန်းပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး တံခါးကို ဂရုတစိုက် ပိတ်ပေးခဲ့သည်။