အခန်း ၂၀

အခန်း (၂၀) ဓားပျံ

ချန်မုသည် စားပွဲတွင် ထိုင်နေရင်း လက်ချောင်းများဖြင့် စားပွဲခုံကို စည်းချက်ကျကျ ခေါက်နေသည်။

"ဟေးရွှေဂိုဏ်း..."

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်မုသည် ရန်ယန်ကို ခေါ်ယူကာ အချက်အချို့ မှာကြားလိုက်သည်။ ဟေးရွှေဂိုဏ်း၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းရန်မှာ ရန်ယန်ကဲ့သို့သောသူအတွက် ပိုမိုသင့်တော်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲကိစ္စအတွက် သူကိုယ်တိုင် လူပင်ပန်းခံနေရန် မလိုအပ်ပေ။

ရန်ယန် ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်မုသည် လက်ထဲမှ ကြွေခွက်ကို ဘေးသို့ ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ ကျန်ရှိနေသော ရွှေတုံးများကို သိမ်းဆည်းပြီး ညစာသုံးဆောင်ပြီးနောက် ခြံဝင်းအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် မကြာမီ အဆင့် ၅ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်လာပြီး တန်ခိုးအစွမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်လာမည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုမတိုင်မီတွင် မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်ရန် လက်နက်တစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။

ဓားပျံ။

"စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် မိုင်သုံးထောင် ခရီးနှင်နိုင်ပြီး ခြေလှမ်းတစ်ရာအကွာမှ ရန်သူ့ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ယူနိုင်သည်" ဟူသော ဆိုရိုးစကား ရှိသည်။

မိုင်သုံးထောင် ခရီးနှင်နိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာ အနည်းငယ် ချဲ့ကားထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း "ခြေလှမ်းတစ်ရာအကွာမှ ဓားပျံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း" မှာမူ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ညအချိန် ကောင်းကင်အခြေအနေကို အသုံးချနိုင်ပါက အဆင့် ၅ သိုင်းသမားနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အသာစီး ရနိုင်သည်။

ယခုအခါ ချန်မုသည် စိတ်ဖြင့် အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်ကာ ဓားပျံဖြင့် တိုက်ခိုက်မည့် စွမ်းပကားကို အတော်လေး မျှော်လင့်နေမိသည်။

မကြာမီ ချန်မုသည် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာကာ အပြင်လမ်းမကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ အသုံးပြုသော ဓားပျံသည် သိုင်းသမားများ အသုံးပြုသော ဓားနှင့် လုံးဝ မတူပေ။ ပြုလုပ်ပုံ၊ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းနှင့် အရွယ်အစား အားလုံး ကွဲပြားခြားနားလှသည်။

သို့သော် ဓားပျံ၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်းမှာ သတ္တုပင် ဖြစ်သဖြင့် ပန်းပဲဖိုသို့ သွားရန် လိုအပ်ပေသည်။ တာ့ယွမ်ပြည်သည် သိုင်းပညာကို အလေးထားပြီး လက်နက်ကိုင်ဆောင်ခြင်းကို တားမြစ်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် ပန်းပဲဖိုများကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ သာမန်လူများပင်လျှင် မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်ရန် လက်နက်များကို ဝယ်ယူလေ့ ရှိကြသည်။

ချန်မုသည် မကြာမီပင် ကြီးမားသော ပန်းပဲဖိုတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ အထဲသို့ မဝင်ရသေးမီမှာပင် အပူရှိန်ကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ လမ်းမပေါ်တွင် နှင်းများ ရှိနေသော်လည်း ပန်းပဲဖိုအတွင်းရှိ ပန်းပဲဆရာများမှာမူ အဝတ်အစား ပါးပါးလေးများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

ပန်းပဲဆရာများကို ကြီးကြပ်နေသော ပန်းပဲခေါင်းဆောင်သည် ချန်မုကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခရီးဦးကြို ပြုလိုက်သည်။

"ကြိုဆိုပါတယ် သခင်လေး... ဘာများ လိုအပ်လို့လဲ။"

"မင်းဆီမှာ ဘယ်လို သံအမျိုးအစားတွေ ရှိလဲ။" ချန်မုက တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ပန်းပဲခေါင်းဆောင်က ရယ်မောကာ "အများကြီး ရှိတာပေါ့ သခင်လေး... သာမန်သံတွေကိုတော့ သခင်လေး သဘောကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ သံမဏိအဆင့်မြင့်၊ ရာစုနှစ်သံမဏိ၊ သွေးကြောသံမဏိနဲ့ နတ်သံမဏိတွေ ရှိပါတယ်။" ဟု ပြောရင်း ချန်မုကို အတွင်းဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

အစွန်ဆုံးတွင် သံရိုင်းများ ရှိပြီး အလယ်တွင်မူ သန့်စင်ပြီးသား သံမဏိတုံးများ ရှိသည်။ အခြားတစ်ဖက်ရှိ စားပွဲများပေါ်တွင်မူ ထူးခြားသော သံတုံးများ ရှိနေပြီး အချို့မှာ အရောင်ရင့်ကာ အချို့မှာမူ သွေးကြောသဏ္ဌာန် အစင်းကြောင်းများ ပါဝင်နေသည်။

ချန်မုသည် ထိုသံတုံးများကို တစ်ခုချင်းစီ လိုက်ကြည့်နေသည်။ သူက ဘာမှ မပြောဘဲ စိတ်အာရုံကို ညွှတ်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ထိုသံတုံးများကို တစ်ခုချင်းစီ စူးစမ်းလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ၏ ဓားပျံအတွက် အရေးကြီးဆုံးမှာ မာကျောမှု မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် လိုက်ဖက်မှု ရှိမရှိ ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိန်းချုပ်ရ လွယ်ကူလေလေ ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘာသံလဲ။" ချန်မုက လရောင်ကို ထင်ဟပ်နေသကဲ့သို့ ထူးခြားသော အစင်းကြောင်းများ ပါဝင်သည့် သံတုံးတစ်တုံးကို ကိုင်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ပန်းပဲခေါင်းဆောင်က "ဒါက လကွယ်သံရိုင်းပါ။ လကမ္ဘာကနေ ကျလာတာလို့ ပြောကြတယ်။ အေးစက်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ ရှိပြီး အလွန် ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ အပါးဆုံးနဲ့ အထက်မြက်ဆုံး လက်နက်တွေကို သန့်စင်သွန်းလုပ်နိုင်ပါတယ်။" ဟု ရှင်းပြသည်။

ချန်မုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခြား အမည်းရောင် သံတုံးတစ်တုံးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ဒါကရော။"

"ဒါကတော့ မြေအောက်အနက်ကြီးမှာ ရှိတဲ့ ကြယ်နက်သံရိုင်းပါ။ အင်အားကြီးတဲ့ သိုင်းသမားတွေမှပဲ တူးဖော်နိုင်တာပါ။ နတ်သံမဏိထက်တောင် ပိုပြီး မာကျောပါတယ်။"

ဤသံရိုင်း နှစ်မျိုးမှာ ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ထိတွေ့ရာတွင် အဆင်ပြေဆုံး ဖြစ်သည်။ ချန်မု ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မာကျောမှုကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဓားပျံသည် ပျော့ပျောင်းနေရန် မလိုအပ်ပေ။

"ကြယ်နက်သံရိုင်းက ဈေးဘယ်လောက်လဲ။"

ဈေးနှုန်းကို မေးမြန်းလိုက်သောအခါ ပန်းပဲခေါင်းဆောင်က ပိုမို ပြုံးရွှင်သွားပြီး "ဒီပစ္စည်းက ဒီနှစ်မှာ သုံးတုံးပဲ ရခဲ့တာပါ။ နှစ်တုံးက ရောင်းပြီးသွားပြီ၊ ဒါ နောက်ဆုံး တစ်တုံးပဲ။ သခင်လေး လိုချင်ရင် ရွှေတုံး တစ်ရာနဲ့ ပေးပါ့မယ်။" ဟု ပြောသည်။

ချန်မုသည် ဈေးနှုန်းကို များများစားစား မပြောတော့ဘဲ ရွှေတုံးများ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ကြယ်နက်သံရိုင်းအကြောင်းကို လျှို့ဝှက်ကျမ်းများတွင် ဖတ်ဖူးသဖြင့် ဤဈေးနှုန်းမှာ အနည်းငယ် မြင့်နိုင်သော်လည်း လက်ခံနိုင်စရာ ရှိသည်။

ပန်းပဲခေါင်းဆောင်က ရွှေတုံးများကို မြင်သောအခါ အားရကျေနပ်သွားပြီး "သခင်လေးက တကယ့်ကို သဘောထားကြီးတာပဲ။ ဒီသံတုံးက သုံးပေရှည်တဲ့ ဓားတစ်လက် သွန်းလုပ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။ အကယ်၍ သခင်လေးက ပိုလေးတဲ့ လက်နက် လိုချင်ရင်တော့ နတ်သံမဏိ နည်းနည်း ထပ်ရောပေးရပါလိမ့်မယ်။" ဟု ဆိုသည်။

"မလိုပါဘူး... ဒီသံတုံးပဲ ယူမယ်။"

ချန်မုသည် ထိုသံတုံးကို ယူကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤသံတုံးသည် သိုင်းသမားတစ်ဦးအတွက် ဓားတစ်လက် သွန်းလုပ်ရန် လုံလောက်သော်လည်း ဓားပျံအတွက်မူ ထိုမျှ မလိုအပ်ပေ။ သာမန်ဓား၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် သို့မဟုတ် ထိုထက် သေးငယ်လျှင်ပင် ရပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤသံတုံးတစ်တုံးတည်းဖြင့် ဓားပျံ သုံးလက်အထိ ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။ ချန်မု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း သုံးလက် ဖြစ်သည်။ သာမန် အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာသည် ဓားပျံ တစ်လက်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့်မူ သုံးလက်ကို အေးအေးဆေးဆေး ထိန်းချုပ်နိုင်ပေသည်။

ဓားပျံ သွန်းလုပ်ရန်အတွက် ပန်းပဲဖို မလိုအပ်ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ ကိုယ်တိုင် သန့်စင်သော ဓားပျံကသာ မိမိနှင့် အကိုက်ညီဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချန်မုသည် သွန်းလုပ်နည်းကို ကျမ်းစာထဲတွင် မဖတ်ဖူးသော်လည်း အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ပန်းပဲဖို မလိုဘဲ ဝိညာဉ်မီးသွေး တစ်တုံးရှိလျှင် လုံလောက်ပေပြီ။ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာသည် နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သာမန်မီးကို ဝိညာဉ်မီးလျှံအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထိုမီး၏ အပူရှိန်မှာ ပန်းပဲဖိုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပြင်းထန်ပြီး သတ္တုများကို အလွယ်တကူ အရည်ပျော်စေနိုင်သည်။

ချန်မုသည် မီးသွေးကို ရရှိပြီးနောက် မီးညှိလိုက်ပြီး အာရုံကို စုစည်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်အမြင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အမြင်အောက်တွင် လောကကြီး၏ နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီး သူ၏ အလိုအတိုင်း ခြယ်လှယ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မုသည် ဝိညာဉ်မီးလျှံကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပြီး နင်းသခင်မ နေထိုင်သော ခြံဝင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လက်ထဲမှ အလုပ်ကို ခေတ္တချထားကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။