အခန်း ၂၅

အခန်း (၂၅) ထိတ်လန့်အံ့သြခြင်း

ကျိဖန်းမှာ မှင်တက်သွားမိသည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် လဲကျနေသော ဟေးရွှေဂိုဏ်းသားများနှင့် နေရာအနှံ့ရှိ သွေးများကို ကြည့်ရင်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင်၊ တဲအိမ်တန်းများ၏ အနောက်ဘက်မှ လူအချို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဦးဆောင်လာသူမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ဝဖြိုးဆူကြုံ့နေပြီး ပေါင်သုံးရာခန့် အလေးချိန်ရှိမည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လမ်းလျှောက်ရာတွင် ယိမ်းယိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အလွန် တည်ငြိမ်လှသည်။ သူ၏ မျက်လုံးသေးသေးလေးများထဲတွင် လူကို ထိတ်လန့်စေသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။

ဟေးရွှေဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်။

ကျန်းဟိုင်။

ကျန်းဟိုင် ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ တဲအိမ်တန်းများထဲမှ ကျန်ရှိနေသေးသော ဟေးရွှေဂိုဏ်းသားများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာကြကာ ကျန်းဟိုင်၏ ဘေးတွင် လာရောက် စုရုံးကြသည်။

ကျိဖန်းက ကျန်းဟိုင်၏ ရုပ်သွင်ကို မှတ်မိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အခြားအတွေးများ အားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကာ အံကြိတ်၍ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့အစ်မ ဘယ်မှာလဲ။"

"......"

ကျန်းဟိုင်က မျက်လုံးများကို မှေးကာ ကျိဖန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ နေရာအနှံ့မှ သွေးများနှင့် အလောင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက ဘယ်စီနီယာကိုများ ပြစ်မှားမိလို့ပါလဲ။ စီနီယာအနေနဲ့ မျက်နှာပြပြီး ကျွန်တော်မျိုးကို လက်ဖက်ရည်ကပ် တောင်းပန်ခွင့် ပြုပါခင်ဗျာ။"

ဟေးရွှေဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ငယ်ရွယ်စဉ်က အရပ်မျက်နှာအနှံ့ သွားလာခဲ့ဖူးပြီး ယခု မြို့တော်တွင်လည်း အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းသော်လည်း ဤအရာများက ကျိဖန်း ဆိုသော လူငယ်လေးနှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိကြောင်းကို သူ ချက်ချင်းပင် သိရှိလိုက်သည်။

အားနည်းသော လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို အဝေးမှနေ၍ စိတ်အာရုံဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ ဤနေရာတွင် ရမ်းကားသတ်ဖြတ်စေပြီး သူ၏ လက်အောက်ရှိ အဆင့် ၉ သိုင်းသမား နှစ်ယောက်ကိုပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ သိုင်းသမားများတွင် မရှိနိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦး၏ လက်ရာပင်။

ထိုမျှမက အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။

ကျန်းဟိုင်က အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက်၏ အဆင့်အတန်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မစော်ကားသင့်သူကို မစော်ကားခြင်းမှာ သူ၏ ရှင်သန်ရေး လမ်းစဉ်ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာပင် ဟေးရွှေဂိုဏ်းကို အုပ်ချုပ်ကာ တုန်းလင်လမ်းတွင် ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ရမ်းကားနိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနှစ်များအတွင်း သူသည် အရက်နှင့် မိန်းမများကိုသာ မက်မောနေသဖြင့် လူလည်း ဝလာကာ သိုင်းပညာလည်း ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ တုန်းလင်လမ်းတွင် ခေါင်းပုံဖြတ်စရာများလည်း ကုန်သလောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ မြို့စောင့်တပ်မှ လူများ၏ လောဘကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တော့သဖြင့် ဟေးရွှေဂိုဏ်းမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာခဲ့ရသည်။

ကျန်းဟိုင်က သူ့ကို ဂရုမစိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျိဖန်းက လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟေးရွှေဂိုဏ်းသားများ အားလုံး၏ အကြည့်များက သူ၏ ကျောဘက်သို့ ရောက်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖတ်... ဖတ်... ဖတ်...

အလွန် ဖွဖွလေး နင်းသော ခြေသံများ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်မုသည် ခြေလှမ်းများကို ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းကာ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှနေ၍ အထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းချင်းစီက ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး၏ နှလုံးခုန်သံများနှင့် ထပ်တူကျနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဟေးရွှေဂိုဏ်းသားများ အားလုံး ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ကျန်းဟိုင်က ချန်မုကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့သလို၊ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်လည်း ဤလူငယ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမရှိပေ။ ကောင်းကင်ကြည့် မျှော်စင် မှ လူများထဲတွင် မပါဝင်ပုံရသည်။

တစ်ခြံလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဤဖိအားများကြားတွင် ကျိဖန်းမှာ စကားတစ်ခွန်းမှပင် မဟနိုင်တော့ဘဲ နေရာတွင်သာ ရပ်နေမိသည်။

လူအားလုံး၏ အကြည့်များအောက်တွင် ချန်မုက ကျန်းဟိုင်၏ ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျန်းဟိုင်လား။"

"ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။"

ကျန်းဟိုင်က ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မို့ကျူ ကို မှတ်မိသေးလား။"

"မို့ကျူ..."

ကျန်းဟိုင်က အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက် နဖူးမှ ချွေးစေးများ ထွက်လာကာ သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေး ပြောတာ မိန်းကလေး တစ်ယောက်လား။ သူနဲ့ သခင်လေးနဲ့က ဘယ်လို ပတ်သက်..."

ချန်မုက အေးဆေးစွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူ့ညီမက အခု ငါ့ရဲ့ အစေခံမလေး ဖြစ်နေပြီ။ ပြီးတော့ မင်းကို သူမဆီ ဟွမ်ချွမ်လမ်း (ငရဲပြည်သို့သွားရာလမ်း) အထိ ပို့ပေးမယ်လို့လည်း ငါ ကတိပေးထားတယ်။"

"သခင်လေး... သခင်လေးက နောက်နေတာပဲ။ မိန်းမတစ်ယောက် အတွက်နဲ့များ..." ကျန်းဟိုင်၏ အသံက အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏမှာပင်။

ကျန်းဟိုင်၏ ဆူဖြိုးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ရိုသေဟန်ဆောင်နေသော မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သားရဲတစ်ကောင် သွေးဆာနေသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်သကဲ့သို့ ချန်မု၏ မျက်နှာဆီသို့ အားကုန် ကုတ်ဆွဲလိုက်တော့သည်။

"သတိထား။"

ရုတ်တရက် ခုန်ဝင်လာမှုကြောင့် မည်သူကမျှ သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ကျိဖန်းမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကာ အလိုအလျောက် သတိပေးလိုက်မိသည်။ သို့သော် သူ၏ အသံပင် မဆုံးသေးမီ ကျန်းဟိုင်၏ တိုက်ခိုက်မှုက ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟိုင်မှာ သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။ အောက်ခြေလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့ပြီး သေရေးရှင်ရေးများကို အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် ချန်မုက နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို အမှန်တကယ် သတ်ရန် လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိလိုက်သည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူမှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်ရာ သူ့ကို လုံးဝ အထင်ကြီးမည် မဟုတ်ဘဲ မည်သို့ပင် တောင်းပန်ပါစေ အလကားပင် ဖြစ်မည်ကို သိရှိထားသည်။

ထို့ကြောင့်။

ချန်မု၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းဟိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း အရက်နှင့် မိန်းမများကို မက်မောသဖြင့် သိုင်းပညာ ကျဆင်းလာခဲ့သော်လည်း အတိတ်က သူသည် အဆင့် ၇ သိုင်းသမား တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအချိန်အထိ ထိုအဆင့်မှ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများမှာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားပြီး အဆင့် ၇ အထက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများက အဆင့်တူ သိုင်းသမားများကို အသာစီးရသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း...

ချန်မုက အရမ်း ငယ်ရွယ်လွန်းနေသည်။

ငယ်ရွယ်မှု၊ မာနကြီးမှု၊ ရမ်းကားမှုများကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်လျက်နှင့် သူ၏ ခြေခုနစ်လှမ်း အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာရဲခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်မု၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးချီစွမ်းအင်များ အလွန် အားနည်းနေသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ သိုင်းပညာ လုံးဝ မကျင့်ဖူးသည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး ဤခြေခုနစ်လှမ်း အကွာအဝေးအတွင်း ချန်မုက အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်နေလျှင်ကော ဘာအရေးလဲ။

ငယ်ရွယ်ပြီး မာနကြီးခြင်းကပင် ချန်မု၏ သေကြောင်း ဖြစ်သည်။

ချန်မုကို သတ်ပြီးနောက် ဘာဆက်လုပ်မည်ကိုလည်း ကျန်းဟိုင်က ချက်ချင်း တွေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ မြို့တော်တွင် ဆက်နေ၍ မရတော့သဖြင့် အရာအားလုံးကို စွန့်ပစ်ကာ မြို့တော်မှ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးပြီး မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ထွက်ပြေးမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ချန်မု၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်မျှပင် အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံရှိပါစေ သူ အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိသေးသည်။

အဆင့် ၇ သိုင်းသမား တစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုက မည်မျှ ပြင်းထန်သနည်း။

ဆူဖြိုးနေသော လက်ဝါးကြီး ဖြစ်သော်လည်း ထိုကုတ်ဆွဲမှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျားသစ်များ၏ ဦးခေါင်းခွံကိုပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်ပြီး သံမဏိကိုပင် ကွေးကောက်သွားအောင် ညှစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထွက်ပေါ်လာသော လေပြင်းကပင် လူကို အသက်ရှူမှားသွားစေနိုင်သည်။

ကျိဖန်းတို့လို လူတွေက ထားပါတော့။ ကျန်းဟိုင်နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ဟေးရွှေဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်၊ အဆင့် ၈ သိုင်းသမား တစ်ယောက်ပင်လျှင် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ဤမြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေရသည်။

ကျန်းဟိုင်က စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက်အပေါ် လက်ပါရဲလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ထိုမျှ ပြင်းထန်ပြီး ပြတ်သားလှသည်။

သို့သော် ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးအတွင်း ဤကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးက ထိုစိတ်ဝိညာဉ်ဆရာကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဟေးရွှေဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်က ချန်မု ပြန်လည် ခုခံချိန်မရလိုက်ဘဲ ခေါင်းတစ်ခေါင်းလုံး ကျန်းဟိုင်၏ လက်ထဲတွင် အပိုင်းပိုင်း အစအန ဖြစ်သွားမည့် မြင်ကွင်းကို မျက်လုံးထဲတွင် မြင်ယောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်။

ကျန်းဟိုင်၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ချန်မု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိဘဲ အေးစက်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ကျန်းဟိုင်ကို လုံးဝ အရေးမစိုက်သည့် ပုံပေါက်နေသည်။

ကျန်းဟိုင်၏ ခုန်ထွက်လာသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခြေခြောက်လှမ်း အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပြီး သို့သော် ချန်မုနှင့် နောက်ဆုံး တစ်လှမ်း အလိုတွင် လေထဲ၌ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူ၏ နဖူးတွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအပေါက်မှာ နဖူးမှနေ၍ နောက်စေ့အထိ ဖောက်ထွက်သွားပြီး ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် အနောက်ဘက်ရှိ ကြောင်အမ်းနေသော ဟေးရွှေဂိုဏ်းသားများနှင့် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ကိုပင် လှမ်းမြင်နေရသည်။

"......"

ကျန်းဟိုင်၏ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော မျက်နှာထားမှာလည်း ဤအချိန်တွင် မျက်နှာပေါ်၌ အေးခဲသွားတော့သည်။

သူက ချန်မုကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် မှင်တက်အံ့သြမှုများ၊ မယုံနိုင်မှုများနှင့် နောက်ဆုံးတွင် လက်မခံနိုင်သော မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပါဝင်နေကာ ထိုဆူဖြိုးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားတော့သည်။

ဘုန်း...

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ မြေကြီးပင် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်မု၏ အကြည့်များက ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းသွားပြီး ကျန်းဟိုင်၏ သေလွန်သည့်တိုင် မျက်စိမမှိတ်နိုင်သော မျက်လုံးများနှင့် တစ်ချက် ဆုံတွေ့လိုက်သည်။

"မင်းကလည်း လူစွမ်းကောင်း တစ်ယောက်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာတွေရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကြားပဲ ကြားဖူးခဲ့တာကိုး။"

ကျန်းဟိုင်၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်မှာ ထျန်းဝမ် ဓားပျံပင် ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ၏ စွမ်းအားဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဓားပျံ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ကျန်းဟိုင် လုံးဝ တုံ့ပြန်ချိန် မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပြီး အခြားသူများဆိုလျှင် မြင်ပင် မမြင်လိုက်ရချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ချန်မုက အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေလျှင်ပင် ကျန်းဟိုင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကျရှုံးမည်သာ ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများက အဆင့်တူ သိုင်းသမားများကို အသာစီးရသည်ဆိုသည်မှာ လကား ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကျန်းဟိုင်က စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ စွမ်းရည်ကို အမှန်တကယ် မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ခြေခုနစ်လှမ်း အပြင်ဘက်တွင် ဓားပျံက မြန်ဆန်လှသည်။

ခြေခုနစ်လှမ်း အတွင်းမှာဆိုလျှင်တော့ ဓားပျံက မြန်ဆန်ရုံတင်မက၊ တိကျသေချာလွန်းလှသည်။

အကွာအဝေး ဆိုတာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။

ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် သိုင်းသမားများကသာ ဓားပျံကို ကာကွယ်နိုင်သော ခံနိုင်ရည် ရှိမည်၊ သို့မဟုတ် ဓားပျံကို ရှောင်တိမ်းနိုင်သော အမြန်နှုန်း ရှိမည် ဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်သာ အကွာအဝေး ဆိုသည်မှာ အဓိပ္ပာယ် ရှိပေမည်။

သို့သော် ကျန်းဟိုင်က ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်ကာ သူ့ကို လုပ်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချရဲခြင်းမှာ လူစွမ်းကောင်း တစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ချန်မုကို အနည်းငယ် အထင်ကြီးသွားစေခဲ့သည်။

တစ်ခြံလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ချန်မု၏ အကြည့်များက ဟေးရွှေဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြား ဂိုဏ်းသားများဆီသို့ ရောက်သွားသောအခါမှသာ လူအားလုံးက ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာကြတော့သည်။

"အသက်..."

ဟေးရွှေဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်က ချက်ချင်းပင် ချန်မုရှေ့၌ ဒူးထောက်ကာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ တောင်းပန်စကား တစ်ဝက်သာ ထွက်သေးချိန်တွင် သူ၏ ခေါင်းပေါ်၌ သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာတော့သည်။

ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...

ကျိဖန်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ခြံဝင်းထဲ၌ ကျန်ရှိနေသော ဟေးရွှေဂိုဏ်းသား ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ အချိန်တစ်ပြိုင်တည်းမှာပင် ခေါင်းများ၌ သွေးထွက်နေသော အပေါက်များ ပေါ်လာပြီး ရှေ့နောက် သွေးမြူခိုးများ ပွင့်ထွက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ အားလုံး မျက်နှာပေါ်တွင် အေးခဲသွားပြီးနောက် ဘုန်း... ဘုန်း... ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ဆက်တိုက် လဲကျသွားကြကာ အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

ချန်မု တစ်ယောက်တည်းသာ နေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး၊

လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် တူနေတော့သည်။