အခန်း ၂၇
Vol. 3 Ch. 27
အခန်း (၂၇) အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၉
ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်။
ခြံဝင်းအတွင်း။
ချန်မု ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
"သခင်လေး..."
ရှောင်မေးက အဝတ်လျှော်နေရာမှ ချန်မု ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကမန်းကတန်း မတ်တပ်ရပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
ချန်မုက ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ နှင်းရည်များနှင့် ရွှံ့များ အနည်းငယ် ပေကျံနေသော အင်္ကျီကို ချွတ်၍ ရှောင်မေးထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး သန့်ရှင်းသော ပိုးသားအင်္ကျီကို လဲဝတ်လိုက်သည်။
ဟေးရွှေဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခြေရာလက်ရာများကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သဲလွန်စများအတိုင်း လိုက်လံစုံစမ်းမည်ဆိုပါက သူ့ထံသို့ ရောက်လာနိုင်သော်လည်း ဤသည်မှာ ကိစ္စမရှိပေ။
အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက်အတွက် အဆင့်နိမ့် ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းမှာ ဘာမှ မဟုတ်ပေ။
ထိုမျှမက သူသည် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ သွေးသားမျိုးနွယ် ဖြစ်သေးသည်။
အကယ်၍ စုံစမ်းမှုများ ရောက်ရှိလာပါက သူ၏ အဆင့်အတန်းကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်ကြည့် မျှော်စင်သို့ ဝင်ရောက်လိုက်မည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပါက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရပြီး ပြဿနာအချို့တွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရနိုင်သော်လည်း၊ ကောင်းကင်ကြည့် မျှော်စင်၏ နောက်ခံကို ရရှိပါက သတင်းအချက်အလက် မျိုးစုံနှင့် ဧကရာဇ်စာကြည့်တိုက် ပါမကျန် လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်လေ့လာခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
မည်သည့် အခြေအနေမျိုးမဆို အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက် ကိုယ်စီ ရှိကြရာ ချန်မုသည် အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို အလိုအလျောက်သာ ဖြစ်ခွင့်ပေးထားလိုက်သည်။
တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
ချန်မုက သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်မည့် ကိစ္စကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။
အမည် - ချန်မု
အသက် - ၁၆ နှစ်
သိုင်းပညာ - လုံးဝမရှိ
စိတ်ဝိညာဉ် - အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၁ (+)
ဝိညာဉ်မှတ် - ၄၇ မှတ်
ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်း (မြေအောက်ကမ္ဘာ) - ဖွင့်နိုင်သည်
ဟေးရွှေဂိုဏ်းကို ချေမှုန်းပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်မှတ်မှာ ၄၁ မှတ် ဖြစ်ပြီး ယခင်တစ်ကြိမ်ထက် အနည်းငယ် နည်းပါးနေသည်။
ချန်မုကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၁ မှ အဆင့် ၂ သို့ မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်မှတ်မှာ ၂ မှတ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အနည်းဆုံး ၁၀ မှတ်ခန့် ကုန်ကျမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
ဝှစ်...
ဝိညာဉ်မှတ်များကို အသုံးပြု၍ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မြှင့်တင်ရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ချန်မုအတွက် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၁ မှ အဆင့် ၂ သို့ မြင့်တက်သွားပြီး နောက်ထပ် အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သို့သော် နှစ်ဆင့် ဆက်တိုက် မြင့်တက်သွားသော်လည်း ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲမျိုး မဖြစ်ပေါ်လာဘဲ၊ မြှင့်တင်နေစဉ်အတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်ထဲ၌ အေးမြသော ခံစားချက်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရုံမျှသာဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်သာ တိုးတက်သွားသည်။
"ကြည့်ရတာ အဆင့် ၃ က အတားအဆီး မဟုတ်တော့ဘူးထင်တယ်။"
ချန်မုက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူလည်း သိပ်ပြီး အံ့အားသင့်မသွားပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝိညာဉ်မှတ် အနည်းငယ်သာ ကုန်ကျခဲ့ရာ အကယ်၍ ယခင်တစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အဆင့်ကျော်ဖြတ်မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာပါကသာ ပို၍ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။
ဆက်လက် မြှင့်တင်လိုက်ရာ အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၃ မှ အဆင့် ၄ သို့ မြှင့်တင်ရန် ၄ မှတ် ကုန်ကျပြီး၊ ၎င်းမှာလည်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အနည်းငယ်သာ အားကောင်းလာစေပြီး ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲများ မဖြစ်ပေါ်လာပေ။
ချန်မုလည်း ရပ်တန့်မနေတော့ဘဲ ဆက်တိုက်ပင် မြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။
အဆင့် ၉ အထိ တောက်လျှောက် မြှင့်တင်လိုက်သည်။
အမည် - ချန်မု
အသက် - ၁၆ နှစ်
သိုင်းပညာ - လုံးဝမရှိ
စိတ်ဝိညာဉ် - အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၉ (+)
ဝိညာဉ်မှတ် - ၃ မှတ်
ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်း (မြေအောက်ကမ္ဘာ) - ဖွင့်နိုင်သည်
ရရှိထားသော ဝိညာဉ်မှတ်များ အားလုံးကို ချန်မုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုလိုက်ရာ ၃ မှတ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်မှာ အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၁ မှနေ၍ အဆင့် ၉ သို့ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ အဆင့်တစ်ဆင့်ချင်းစီကြားတွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်သာ တိုးတက်လာသော်လည်း၊ အဆင့်ရှစ်ဆင့် ဆက်တိုက် ကျော်ဖြတ်လိုက်ခြင်းက သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ခန့် တိုးတက်လာကြောင်း ချန်မု ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ ကြီးမားသော အဆင့်ပြောင်းလဲမှုမျိုး မဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းမှာ ဧရာမ တိုးတက်မှုကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူသည် နေ့ခင်းဘက်တွင် အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အသာစီး ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။
"ကြည့်ရတာ အဆင့်ကျော်ဖြတ်မှုက နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"
ချန်မုက လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။
ယခု သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ရေကန်နက်ကြီး တစ်ခုနှင့် တူနေပြီး၊ ရေများက ကန်နှုတ်ခမ်းအထိ ပြည့်လျှံနေကာ နောက်ထပ် ထပ်မံ ထည့်သွင်း၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း ခံစားနေရသည်။ နောက်ထပ် အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံ မြှင့်တင်လိုက်သည်နှင့် ရေများ လျှံကျလာမည်မှာ သေချာလှသည်။
ရေလျှံကျလာခြင်းက အဆင့်ကျော်ဖြတ်မှု၊ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်က ‘အစပျိုးဝိညာဉ်’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အဆင့်ဆယ်ဆင့် ပြည့်တိုင်း တစ်ကြိမ် ကြီးမားသော အဆင့်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာပုံရသည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်မှတ်များ မလုံလောက်သဖြင့် အဆင့် ၁၀ သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မမြှင့်တင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသည်။
ချန်မုက ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ နေမင်း၏ နောက်ဆုံး အလင်းတန်းလေးက ကောင်းကင်ယံတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ဝိညာဉ်အမြင်ကို ဖွင့်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းအပြင်ကို တစ်ချက် စူးစမ်းလိုက်ပြီးနောက် သစ်သားကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ကာ ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။
……
မြေအောက်ကမ္ဘာ။
ဝဲကတော့ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ကောင်းကင်ယံရှိ အမှောင်ထု မြူခိုးများက ရုတ်တရက် ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး၊ အဆုံးအစမသိနိုင်သော အဝေးဆီမှ အရိုင်းဆန်ကာ နားကလော်စရာကောင်းသော တီးတိုးရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူနေသော မြူခိုးများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပြီး နားကလော်စရာ ရေရွတ်သံများလည်း အသံတိတ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
နောက်တစ်ခဏမှာပင်။
ချန်မု၏ ပုံရိပ်က ဝဲကတော့ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးကာ ခေါင်းမူးနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အသိစိတ်များ ပြန်လည် ကြည်လင်လာချိန်တွင် ချန်မုက မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေသော မျက်နှာတစ်ခုက သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အပြည့်နေရာယူထားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ပင် ဖိကပ်မတတ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့သော် ချန်မုမှာ မျက်နှာပျက်မသွားပေ။
တည်ငြိမ်စွာပင် နောက်သို့ သုံးပေခန့် ဆုတ်လိုက်သည်။
ထိုဖြူရော်နေသော မျက်နှာမှာ မို့ကျူ၏ မျက်နှာပင် ဖြစ်သည်။
"ကျန်းဟိုင် သေပြီ။"
ချန်မုက လိုရင်းကိုသာ တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်သည်။
မို့ကျူက နေရာတွင်ပင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေပြီး ချန်မု၏ စကားအပေါ် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြချေ။
သို့သော် သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော သူမ၏ သွေးစွန်းအင်္ကျီမှာ သိသိသာသာ အရောင်ဖျော့သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ချန်မုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ရာ မို့ကျူ၏ စွဲလမ်းမှုမှာ ကျန်းဟိုင်ကို သေစေချင်ရုံတင် မဟုတ်ဘဲ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဟွမ်ချွမ်လမ်းပေါ်တွင် ကျန်းဟိုင်ကို ပြန်လည်တွေ့ဆုံကာ အရှင်လတ်လတ် ဆုတ်ဖြဲစားသောက်ချင်နေပုံရသည်ဟု ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။
သို့သော်။
သူ၏ တာဝန်အပိုင်းကတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ချန်မုက မို့ကျူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်ကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ လွင့်မျောသွားလိုက်သည်။
သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မို့ကျူမှာ နေရာတွင်သာ ရပ်နေပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ သူ၏ နောက်မှ လိုက်မလာတော့ချေ။
"ကြည့်ရတာ မို့ကျူဆီက ရတဲ့ ဝိညာဉ်မှတ်က ရှောင်ချင်းဆန်းထက် နည်းနေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ သူမရဲ့ စွဲလမ်းမှု အားလုံးကို အပြည့်အဝ မဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့လို့ ရတဲ့ ဝိညာဉ်မှတ်က ရှောင်ချင်းဆန်းဆီက ရတာထက် နည်းသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။"
ချန်မု၏ ခေါင်းထဲတွင် ဤအတွေးများ ပေါ်လာသည်။
အမှန်တကယ်တော့။
အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် ဝိညာဉ်ဖမ်းချုပ်နိုင်သော စွမ်းရည် ရှိသည်။ သို့သော် ကျန်းဟိုင်မှာ နေ့ခင်းဘက်တွင် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး ယင်စွမ်းအင်များ စုဝေးနေသော နေရာမျိုးလည်း မဟုတ်သဖြင့် သေဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝိညာဉ်ပါ ပြိုကွဲလွင့်စင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သေချာ ပြန်တွေးကြည့်လျှင် သူက ညဘက်တွင် သတ်ကာ ကျန်းဟိုင်၏ ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းချုပ်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုဝိညာဉ်ကို မို့ကျူ၏ ရှေ့သို့ မည်သို့ ခေါ်ဆောင်လာရမည်ကို သူ မသိချေ။
သူ မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ရောက်လာနိုင်ခြင်းမှာ စနစ်မျက်နှာပြင်၏ ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်း စွမ်းရည်အပေါ် မှီခိုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူ့ကိုယ်တိုင် ကျန်းဟိုင်၏ ဝိညာဉ်ကို သယ်ဆောင်ကာ လူ့လောကနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာကြားရှိ အတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းရမည် ဆိုပါက... ထိုသို့လုပ်နိုင်လျှင် မို့ကျူထံမှ ရရှိမည့် ဝိညာဉ်မှတ် အနည်းငယ်ကို သူ လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဝိညာဉ်ပြိုကွဲ လွင့်စင်သွားတာက တကယ်ပဲ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ လောကကြီးထဲ ပြန်လည် ပျော်ဝင်သွားတာ ဖြစ်နိုင်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာထဲကို တစ်ချိန်မဟုတ် တစ်ချိန် ပြန်ရောက်လာနိုင်တယ်။ ဘယ်အချိန်ရောက်လာမလဲ၊ ဘယ်နေရာကို ရောက်လာမလဲ ဆိုတာကိုတော့ မသိနိုင်ဘူး။"
ချန်မုက မို့ကျူ၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို လှည့်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သို့သော် ဤသည်မှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာကို စူးစမ်းလေ့လာနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။ စနစ်၏ ကာကွယ်မှုသာ မရှိပါက ဤနေရာရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် အရာများက သူ၏ အသိစိတ်နှင့် အတ္တ အားလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖျက်ဆီးပစ်ပေလိမ့်မည်။
သင်္ချိုင်းမြေပေါ်တွင်။
ချန်မုက စတင် လှည့်လည်သွားလာနေသည်။
ယခင်က သူ အရမ်း အားနည်းနေသဖြင့် ဤနေရာတွင် သွားလာနေသော ယင်ဝိညာဉ်များ၏ စွမ်းအားများကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ချွေ့အာမှာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး ရှောင်ချင်းဆန်းနှင့် မို့ကျူမှာ အင်အား သိပ်မကွာလှကြောင်းကို သူ အကြမ်းဖျင်း သိရှိနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ချွေ့အာထံမှ ရရှိသော ဝိညာဉ်မှတ်က အနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး ရှောင်ချင်းဆန်းနှင့် မို့ကျူတို့ထံမှ အများအပြား ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
စွဲလမ်းမှုများကို ဖြေရှင်းရသည့် အခက်အခဲမှာမူ ကံတရားအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပုံရသည်။
အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယင်ဝိညာဉ် အချို့၏ စွဲလမ်းမှုမှာ အရက်ကောင်း တစ်အိုးသာ ဖြစ်ချင် ဖြစ်နေနိုင်သည်။
အလွန် အားနည်းသော ယင်ဝိညာဉ် အချို့၏ စွဲလမ်းမှုမှာမူ နောက်ထပ် နှစ်ငါးရာ ထပ်မံ အသက်ရှင်ချင်ခြင်းမျိုး ဖြစ်နေနိုင်သည်။
ပထမတစ်ခုက ပြီးမြောက်ရန် အလွန် လွယ်ကူသော်လည်း ဒုတိယတစ်ခုမှာမူ ယုံတမ်းစကားသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သေရာမှ ပြန်ရှင်လာခြင်းက ထားပါတော့၊ အသက်ရှည်ရှည် နေရရန် ဆိုသည်ကပင် အလွန် ခက်ခဲသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
အလွန် ရှားပါးလှသော သဘာဝ နတ်သစ်သီး အချို့မှလွဲ၍ သိုင်းသမားများ အဆင့် ၄ လူသားဘောင်ကို ကျော်လွန်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ သက်တမ်းမှာ နှစ်နှစ်ရာအထိ ရှည်ကြာနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ထိုအသက်အရွယ်အထိ နေရရန်ပင် အလွန် ခဲယဉ်းလှသည်။