အခန်း ၂၉

အခန်း (၂၉) ချန်ရှင်း၏ ဒေါသ

အနောက်ဘက်ခြံဝင်း။

ချန်ရှင်းသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး မှုန်ကုပ်နေပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ ဒေါသတကြီး လှမ်းဝင်လာသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အစေခံများက သူ့ကို မြင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ခေါင်းငုံ့ကာ အရိုအသေပေးကြပြီး မည်သူကမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။ လေထုတစ်ခုလုံး တင်းကျပ်နေပြီး ဖိနှိပ်မှုတစ်ခုက ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ဝုန်း...

ချန်ရှင်းက အတွင်းခန်း တံခါးကို အားကုန် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

အိပ်ခန်း၏ အတွင်းခန်းထဲတွင် ဝမ်သခင်မက လဲလျောင်းကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီနေပြီး၊ သူမ၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အစေခံမ နှစ်ယောက်က ရဲယောင်နေသေးသော သူမ၏ ပါးပြင်ကို ရေခဲအိတ်များဖြင့် သတိထားကာ ကပ်ပေးနေကြသည်။

ချန်ရှင်းက တံခါးကို အားကုန် တွန်းဖွင့်လိုက်သော အသံကြောင့် အစေခံမ နှစ်ယောက်လုံး လန့်သွားပြီး ရေခဲအိတ်များပင် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လည်း ကမန်းကတန်း ဒူးထောက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"သ... သခင်ကြီး..."

ဝမ်သခင်မလည်း အသံကြောင့် မျက်လုံးပွင့်လာပြီး ချန်ရှင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မျက်ရည်များ လျှံကျလာကာ မတ်တပ်ရပ်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ မျက်နှာကို ကြည့်ပါဦး၊ အဲဒီ ခွေးကောင်က ကျွန်မကို..."

ဖြန်း...

စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ ရဲယောင်နေသော ပါးပြင်ပေါ်သို့ လက်ငါးချောင်းရာ တစ်ခု ထပ်မံ ထင်ကျန်သွားတော့သည်။

ဤပါးရိုက်ချက်ကြောင့် ဝမ်သခင်မမှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး မျက်ရည်များပင် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကာ၊ မျက်နှာကို အုပ်ထားရင်း ချန်ရှင်းကို မယုံနိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ချန်ရှင်းက ဝမ်သခင်မကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ရွယ်လိုက်သော်လည်း လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်း ထပ်ပြောနေစရာ လိုသေးလို့လား။ ငါ အိမ်တောင် မရောက်သေးဘူး၊ အဲဒီအကြောင်းကို ကြားရလွန်းလို့ နားထဲမှာ အသားမာတောင် တက်နေပြီ။ အခု အိမ်တော်တစ်ခုလုံးက အစေခံတွေအထိ အကုန်သိနေကြပြီ။ မင်းက ငါ့မျက်နှာကို ဒီလို အိုးမဲသုတ်တာလား။"

"ပြီးတော့၊ အဲဒီကောင်က ဘယ်လောက်ပဲ မိုက်ရိုင်းနေပါစေ၊ 'ခွေးကောင်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို မင်းက သုံးလို့ရလို့လား။ ပါးနှစ်ချက် ရိုက်ခံရတာတောင် မင်း သတိမဝင်သေးဘူး ထင်တယ်။"

ချန်ရှင်း၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကြောင့် ဝမ်သခင်မမှာ ပါးစပ်ဟသွားသော်လည်း အရှိန်အဝါ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားပြီး မျက်နှာကို အုပ်ကာ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေမိသည်။

ဟုတ်ပါသည်။

ချန်မုက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ သွေးသားမျိုးနွယ် ဖြစ်သည်။ မျက်နှာသာမရသော ကိုယ်လုပ်တော်သား တစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင်ပင်၊ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော သခင်ကြီး၏ သားအရင်း ဖြစ်သည်။ ဤစကားကို သခင်မကြီးသာ ကြားသွားပါက သူမ ပါးရိုက်ခံရမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဝမ်သခင်မက ထပ်မပြောရဲတော့ဘဲ ချန်ရှင်း၏ ဒေါသတကြီး အသက်ရှူသံများကိုသာ နားထောင်နေရသည်။ ချန်ရှင်း၏ အသက်ရှူသံများ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားမှသာ မျက်နှာကို အုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်ကြီး... ကျွန်မ မှားသွားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီကောင်က ကျွန်မကို ရိုက်တာတင် မကဘူး၊ သခင်ကြီးရဲ့ မျက်နှာကိုပါ ရိုက်လိုက်တာပဲလေ။ ဒီကိစ္စကို..."

ချန်ရှင်းက လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်လို့လဲ။ မင်းအတွက် သွားပြီး ပြန်ရိုက်ပေးရမလား။ ပုံမှန်အချိန်ဆိုရင်တော့ ငါ သူ့ကို သေလုမျောပါး ရိုက်ပစ်လိုက်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမယ့် အခု မင်းရဲ့ ကိစ္စက အိမ်တော်တစ်ခုလုံးက အစေခံတွေအထိ သိနေကြပြီ။ ငါသာ သွားပြီး ပြဿနာရှာရင်၊ ဒီကိစ္စက ဒုတိယသခင်ကြီးနဲ့ သခင်မကြီးဆီကို သေချာပေါက် ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းက အရှက်မရှိပေမယ့်၊ ငါကတော့ မျက်နှာလေး နည်းနည်းတော့ ထားချင်သေးတယ်။"

"ဒါ... ဒါပေမယ့်..." ဝမ်သခင်မက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ရှင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သူမ၏ စကားကို ဖြတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထပ်ပြောမနေနဲ့တော့။ အရှက်ကွဲပြီးသား မျက်နှာကို ပြန်ကောက်လို့မှ မရတော့တာ။ မနက်ဖြန် ငါ လူလွှတ်ပြီး အဲဒီကောင်ကို အရင် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားမယ်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာလို့ လေငြိမ်သွားရင်၊ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုရှာပြီး သူ့ကို ပညာပေးလိုက်မယ်။"

ချန်ရှင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်သခင်မ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် အဆိပ်ပြင်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ အဲဒီ နင်းချန် ဆိုတဲ့ မိန်းမ၊ ကလေး တစ်ယောက်တောင် မမွေးနိုင်ဘဲ အိမ်တော်ထဲမှာ နေနေတာ မျက်စိနောက်စရာပဲ။"

"ကလေး မမွေးနိုင်တာက..." ချန်ရှင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်သည်။

ဝမ်သခင်မ အံ့သြသွားသည်။

ထူးဆန်းနေစဉ်မှာပင် ချန်ရှင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စက သူမ အပြစ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ချန်ဝူ က 'အရပ်ရှစ်မျက်နှာ မူလစစ်မှန်ချီ' သိုင်းကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့တာလေ။ ဒီသိုင်းကျင့်စဉ်က ထူးဆန်းတာတော့ မရှိပါဘူး၊ ကျင့်ကြံတဲ့ အရှိန် နည်းနည်း ပိုမြန်ရုံတင်ပါ။ ဒါပေမယ့် အဆင့် ၆ မတိုင်ခင်အထိ လူပျိုစစ်စစ်ဘဝကို ထိန်းသိမ်းထားရတယ်။ အဲဒီ နင်းချန် ကလည်း သနားစရာ ကောင်းပါတယ်။"

"သြော်... ဒါကြောင့်ကိုး။"

ဝမ်သခင်မက ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သဘောပေါက်သွားသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့်လည်း သခင်မကြီးက သူ့ကို ဆက်နေခွင့် ပြုထားတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဒါကလည်း ချန်ဝူ နဲ့ သူတို့ဘာသာ ဒုက္ခရှာကြတာပဲ။ အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံပြီး၊ သွေးသားမျိုးဆက်လေး တစ်ယောက်တောင် မချန်ရစ်ခဲ့ဘဲ၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားတာ ခံပေါ့။"

ချန်ရှင်းက ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

ယခင်က ချန်ဝူ ၏ ပါရမီက အမှန်တကယ်ပင် အလွန် မြင့်မားခဲ့သည်။ အသက် နှစ်ဆယ် မတိုင်မီမှာပင် အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အဆင့် ၆ သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ သေချာသလောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် မတိုင်မီ အဆင့် ၆ သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါက၊ အသက် သုံးဆယ် မတိုင်မီ အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိခဲ့သည်။

ထိုပါရမီကို သူကိုယ်တိုင်ပင် အရှုံးပေးခဲ့ရသည်။

သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံ ကံကြမ္မာက ဤသို့ပင် ဖြစ်တတ်သည်။ ချန်ဝူ က မိစ္ဆာများ၏ သောင်းကျန်းမှုကြောင့် သိုင်းလမ်းစဉ်၏ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသော်လည်း၊ သူကမူ ယခုအချိန်အထိ ကောင်းမွန်စွာ အသက်ရှင်နေပြီး၊ ကိုယ်လုပ်တော်သားများ အားလုံးထဲတွင် သိုင်းပညာ အထူးချွန်ဆုံး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကံတရားပင် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ကိုယ်လုပ်တော်သားများ အားလုံးထဲတွင် သူကသာ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန် ကံကြမ္မာက ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

……

ချန်ရှင်း၏ အနောက်ဘက်ခြံဝင်းမှ လမ်းတစ်လျှောက် ကွေ့ကောက်သွားပြီးနောက်၊ ခြံဝင်းသုံးထပ်ရှိသော အိမ်ကြီးတစ်လုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများဖြင့် ခမ်းနားစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။

ဤနေရာမှာ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ တတိယမြောက် တရားဝင်သားဖြစ်သူ ချန်ယွီ ၏ ခြံဝင်းဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် ယောကျ်ားအစေခံများကို မတွေ့ရဘဲ အရွယ်စုံ အစေခံမလေးများသာ အလုပ်လုပ်နေကြသည်။ အသက်အလွန်ငယ်သော အစေခံမလေးများပင်လျှင် အရွယ်ရောက်လာပါက အလွန်လှပမည့် မိန်းမချောလေးများ ဖြစ်ကြောင်း မြင်သာသည်။ လှိုင်လှိုင်ကြွေလောက်အောင် မလှလျှင်ပင် ချစ်စရာကောင်းသူလေးများ ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

အထဲဆုံးရှိ အိပ်ခန်းထဲတွင် မီးဖိုမှ ထွက်ပေါ်လာသော နွေးထွေးသည့် လေငွေ့များက အခန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

ချန်ယွီ က အဖြူရောင် ပိုးသားအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လဲလျောင်းကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မှီနေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် လှပသော မိန်းကလေး တစ်ဦးက ချယ်ရီသီးထဲမှ အစေ့များကို သတိထား၍ ထုတ်ပေးကာ ချန်ယွီ ၏ ပါးစပ်နားသို့ ခွံ့ပေးနေသည်။

ရုတ်တရက်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့လေ။"

ချန်ယွီ က ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် အစေခံမ တစ်ယောက် ဝင်လာပြီး ချန်ယွီ ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး တစ်ခုခု ပြောလိုက်သည်။

ချန်ယွီ က နားထောင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ ချန်မု က ဘယ်အချိန်ကများ ဒီလို သတ္တိတွေ ရလာပြီး ချန်ရှင်းရဲ့ မိန်းမကိုတောင် ရိုက်ထုတ်ရဲသွားတာလဲ။ ချန်ဝူ ရဲ့ အငွေ့အသက်လေး နည်းနည်းတော့ ပါတာပဲ။"

ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ချန်ဝူ က ဘယ်သူလဲ။"

"သေသွားတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။"

ချန်ယွီ က ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တစ်ချိန်တုန်းကတော့ မာနတွေ ထောင်လွှားပြီး သိုင်းပညာနဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်ချင်ခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် လွယ်ပါ့မလဲ။ သူ့မိန်းမကတော့ သနားစရာပဲ၊ အဲဒီလောက် ချောမောလှပတဲ့ မိန်းမက သူ့ကို ယူလိုက်မိတော့ အခုထိ အထီးကျန်နေရတုန်းပဲ။"

ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးက မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ကာ ထူးဆန်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "အဲဒီ ချန်ဝူ က မိန်းမနဲ့ အတူမနေနိုင်လို့လား။"

ချန်ယွီ ၏ အိပ်ရာပေါ်ရှိ မိန်းမတစ်ယောက် အနေဖြင့် ချန်ယွီ ၏ လေသံထဲတွင် နင်းသခင်မအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းငယ် ပါနေသည်ကို သူမ ရိပ်မိလိုက်သည်။ သို့သော် ချန်ယွီ သည် တစ်ခုလပ် မိန်းမများကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားတတ်သူ ဖြစ်သည်။

ချန်ယွီ က ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... သူက နည်းနည်း တုံးနေတာ။ ပြီးတော့ အဲဒီ ချန်မု ကလည်း ကံနည်းနည်းကောင်းလို့ အခုထိ မသေသေးတာ..."

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူ စကားရပ်လိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ မိန်းကလေးကလည်း ချန်ယွီ ဤအကြောင်းကို ဆက်မပြောချင်တော့ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသဖြင့် လိမ်မ္မာစွာဖြင့် နှုတ်ဆိတ်သွားကာ ချန်ယွီ ၏ ဘေးတွင် မှီ၍ ချယ်ရီသီးများကို ဆက်လက် အခွံခွာနေတော့သည်။

ချန်ယွီ က မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ပြောလိုက်သည်။ "ဟိုဘက်ကို နည်းနည်း စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားလိုက်။ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲမှုရှိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း လာသတင်းပို့။"

ချန်ရှင်း က ဤမျှလောက် အရှက်ကွဲသွားသဖြင့် အလွယ်တကူ ကျေအေးမည် မဟုတ်ဘဲ အနှေးနှင့်အမြန် လှုပ်ရှားလာမည်မှာ သေချာသည်။ ချန်ရှင်း ၏ လုပ်ဆောင်ပုံအရ တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ချန်မု မှာ ချန်ဝူ မဟုတ်သဖြင့် လုံးဝ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ မသေလျှင်ပင် ဒုက္ခိတ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဤကိစ္စများက ဘာမှ မဟုတ်သလို သူလည်း စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နင်းချန် မှာလည်း သေသွားနိုင်သဖြင့် မစားလိုက်ရလျှင် နှမြောစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

တစ်ဆက်တည်းမှာပင်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ချန်ရှင်း ကိုလည်း သတိပေးလိုက်မည်။

ချန်ရှင်း မှာ တပ်မှူး ဖြစ်လာကတည်းက အနည်းငယ် မောက်မာလာခဲ့သည်။ သူ၏ တရားဝင် အစ်ကိုနှစ်ယောက်ကိုတော့ ရိုသေလေးစားသေးသော်လည်း၊ တတိယသားဖြစ်သော သူ၏ အပေါ်တွင်မူ သဘောထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

ချန်ရှင်း ကိုလည်း သင်ခန်းစာ ပေးရမည်။ သူက တတိယသား ဖြစ်သဖြင့် အစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို မမီသော်လည်း ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ တရားဝင်သား ဖြစ်သည်။ ကိုယ်လုပ်တော်သား တစ်ယောက်က မည်မျှပင် ထူးချွန်ပါစေ ကိုယ်လုပ်တော်သား သာလျှင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသော အစေခံမလေးက တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေပြီးနောက် ထွက်သွားတော့သည်။