← Chapters

အခန်း ၃၁

Vol. 4 Ch. 31

အခန်း ၃၁

Vol. 4 Ch. 31

အခန်း (၃၁) သိုင်းခြံဝင်းကြီး

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်။

ကွေ့သစ်ပင်အောက်တွင်။

စုပုံနေသော နှင်းများကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ အစေခံကောင်လေး အချို့ စုဝေးကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

"ငါကြားတာတော့ ဝူမာလမ်းက လျိုရှားဂိုဏ်းနဲ့ ကျင်းချောင်ဂိုဏ်းတို့ မနေ့ညက အကြီးအကျယ် အချင်းများပြီး တိုက်ခိုက်ကြလို့ လူဆယ်ဂဏန်းလောက် သေသွားတယ်တဲ့။ မြို့စောင့်တပ်က လူတွေတောင် အလန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး ညတွင်းချင်း သွားနှိမ်နင်းရတယ်လို့ ကြားတယ်။"

"ငါလည်း ကြားတယ်။ လျိုရှားဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်ရဲ့ မယားငယ်ကို သူ့တပည့်က ခိုးအိပ်လိုက်လို့တဲ့။ အဲဒီကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားတော့ အဲဒီကောင်က တခြားလူအချို့ကိုပါ ခေါ်ပြီး ကျင်းချောင်ဂိုဏ်းဆီ သွားခိုလှုံလိုက်တယ်လေ... ကျွတ်ကျွတ်။"

အစေခံကောင်လေးများ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း အစေခံမလေးများလည်း ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသည်။

ရှောင်မေးက အခြားတစ်ဖက်မှ လျှောက်လာရင်း ထိုသူတို့၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း၊ သူမက စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသဖြင့် ရပ်မနားဘဲ ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လူတစ်ယောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒါနဲ့ မနေ့က တုန်းလင်လမ်းက ဟေးရွှေဂိုဏ်းကို တစ်ယောက်ယောက်က အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်သွားတယ်တဲ့။ တစ်ဂိုဏ်းလုံး ခြံဝင်းထဲမှာပဲ သေနေကြတာ တစ်ယောက်မှ အရှင်မကျန်ဘူးလို့ ကြားတယ်။ မြို့စောင့်တပ်က လူတွေတောင် ဒီကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားချင်နေပုံရလို့ တကယ့်အဖြစ်မှန်ကိုတော့ ဘယ်သူမှ သေချာ မသိကြဘူး။"

အစေခံကောင်လေး တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မိစ္ဆာတွေ၊ သရဲတစ္ဆေတွေများ သောင်းကျန်းတာလား။"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ မိစ္ဆာတွေ၊ သရဲတစ္ဆေတွေသာ ဆိုရင် ဒီနေ့ မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်နေလောက်ပြီ။ သူတို့ မစော်ကားသင့်တဲ့ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို သွားစော်ကားမိလို့ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရတာ နေမှာပါ။"

အခြားတစ်ယောက်က ခေါင်းခါကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားသော ရှောင်မေး၏ ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေသွားသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟေးရွှေဂိုဏ်း... အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီလား။

အရင်က သူမသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကလဲ့စားချေရန်သာ တွေးတောနေခဲ့ပြီး ထိုအမုန်းတရားကပင် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို တွန်းလှန်ရန် တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ရုတ်တရက်ကြီး ဟေးရွှေဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားပြီ ဆိုသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဤသတင်းက အလွန် ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူမ ကြောင်အမ်းသွားကာ ဘာလုပ်ရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်မူ။

စကားပြောနေသော အစေခံကောင်လေးများမှာ လူစုကွဲသွားကြပြီး အသီးသီး အလုပ်သွားလုပ်နေကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ဧရာမ ကွေ့သစ်ပင်ကြီး၏ အနီးတွင် ရပ်နေတော့သည်။

ရှောင်မေးက ထိုသူတို့ ထွက်သွားသော ကျောပြင်များကို ကြည့်ရင်း နောက်သို့ လိုက်သွားကာ ဟေးရွှေဂိုဏ်း တကယ်ပဲ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရတာလား၊ ဘယ်သူ လုပ်သွားတာလဲ ဟု မေးမြန်းချင်စိတ် ပေါ်လာသော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။

ချန်မုက ဟေးရွှေဂိုဏ်း အကြောင်းကို မေးခဲ့ဖူးသည်။

ချန်မု မေးမြန်းပြီး မကြာမီမှာပင် ဟေးရွှေဂိုဏ်းက အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ လောကကြီးတွင် ဤမျှ တိုက်ဆိုင်သော ကိစ္စမျိုး ရှိနိုင်ပါမည်လား။

ရှောင်မေးမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေ တွေးနေမိမှန်းပင် မသိတော့ဘဲ တွေဝေငေးမောစွာဖြင့် ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရန်ယန်နှင့် ဆုံတွေ့သောအခါ တွေဝေငေးမောစွာဖြင့်ပင် ရန်ယန်ကို မေးမြန်းလိုက်မိသည်။

"ဒုတိယသခင်လေးရဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်းဘာသာမင်း သွားမေးတာ ပိုကောင်းမယ်။"

ရန်ယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှောင်မေး၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း ရှောင်မေး၏ အပြောင်းအလဲများကို ပြန်တွေးမိပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ တစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ "မနေ့က ငါ ဟေးရွှေဂိုဏ်း အကြောင်း သွားစုံစမ်းခဲ့တယ်။"

ဤအရာမှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ရှောင်မေး သွားစုံစမ်းချင်လျှင်လည်း စုံစမ်း၍ ရနိုင်သော်လည်း အနည်းငယ် အလုပ်ရှုပ်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဟေးရွှေဂိုဏ်း တစ်ညတည်းနှင့် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍၊

ရန်ယန်လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေမိသည်။

အခြားသူများက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်တွင် အာဏာမရှိသော ကိုယ်လုပ်တော်သားလေး ချန်မုကို သံသယ ဝင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ သူကမူ ဤကိစ္စသည် သူ၏ ဒုတိယသခင်လေးနှင့် ပတ်သက်နေမည်ဟု ရိပ်မိနေသည်။

ရှောင်မေးက ရန်ယန် ထွက်သွားသည်ကို ငေးမောစွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

အကယ်၍ ချန်မုက သူမကို မေးမြန်းပြီးနောက် ဟေးရွှေဂိုဏ်း ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့မည် ဆိုပါက ဤကိစ္စက ချန်မုနှင့် မသက်ဆိုင်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ရန်ယန် ကိုယ်တိုင် သွားရောက် စုံစမ်းခဲ့သေးသည် ဆိုတော့... လောကကြီးတွင် ဤမျှအထိ နေရာတိုင်း တိုက်ဆိုင်နေသော ကိစ္စမျိုး မရှိနိုင်ပေ။

ရှောင်မေးက အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ အနည်းငယ် ပဲ့နေသော ကျောက်စိမ်းပြားလေး တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းပြားလေးပေါ်တွင် 'မေး' ဟူသော စာလုံးလေး ရေးထွင်းထားပြီး၊ ဤသည်မှာ သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူ သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က ပေးခဲ့သော လက်ဆောင်လေး ဖြစ်ကာ ယခုအချိန်အထိ သူမ လက်ဝယ်တွင် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော အရာလေး ဖြစ်သည်။

သူမက ကျောက်စိမ်းပြားလေးကို လက်ဖဝါးထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

"အစ်မ..."

ရှောင်မေးက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ အပြုံးထဲတွင် မျက်ရည်စများ ရောနှောနေသည်။

ချန်မုက ဘာကြောင့် ဤသို့ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူမ မသိပေ။

သူမက သာမန် အစေခံမလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဤဘဝတွင် ချန်မု၏ ကျေးဇူးကို ဆပ်နိုင်မည့် အရာ သူမထံတွင် ဘာမျှမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အသက်ကပင် ချန်မု ပိုင်ဆိုင်သော အရာဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤဘဝသာမက နောင်ဘဝ ဆက်ဆက်တိုင်အောင်၊ ချန်မုက သူမကို အနားတွင် ရှိနေစေချင်သရွေ့ သံသရာ အဆက်ဆက် ချန်မု၏ အနားတွင်သာ အစေခံအဖြစ် နေထိုင်သွားရန်သာ ရှိတော့သည်။

……

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ချန်မုလည်း ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ခြံဝင်းလေးဆီသို့ မပြန်ဘဲ၊ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ မြောက်ဘက်ရှိ အလွန် ကျယ်ဝန်းသော ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုဆီသို့ တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုခြံဝင်းကြီး၏ ပင်မတံခါးပေါ်တွင် စာလုံးကြီးများ ရေးထွင်းထားသည်။

သိုင်းခြံဝင်းကြီး။

ယွမ်မင်းဆက်ကြီးက သိုင်းပညာကို အလေးထားပြီး၊ လက်ရှိခေတ်ကာလတွင်လည်း ခွန်အားကြီးသူကသာ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ခေတ်ဖြစ်ရာ၊ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် တစ်ခုအနေဖြင့် သိုင်းလေ့ကျင့်ရာ နေရာမှာ စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံးတွင် ဧရိယာ အကျယ်ဝန်းဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံး နေရာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှ သခင်လေးများနှင့် သခင်မလေးများမှာ သိုင်းခြံဝင်းကြီးတွင် လာရောက် လေ့ကျင့်လေ့ မရှိဘဲ၊ သိုင်းကျင့်စဉ်များကို ယူဆောင်ကာ မိမိတို့၏ ခြံဝင်းများတွင် ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်တတ်ကြသည် သို့မဟုတ် သိုင်းခြံဝင်းကြီးမှ ဆရာများကို ခေါ်ယူ၍ သီးသန့် သင်ကြားပြသခိုင်းတတ်ကြသည်။

သိုင်းခြံဝင်းကြီးတွင် လာရောက် လေ့ကျင့်သူများမှာ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှ မွေးမြူထားသော ကိုယ်ပိုင်တပ်သားများနှင့် အစေခံများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ယွမ်မင်းဆက်ကြီးက အထက်တန်းလွှာများကို ကိုယ်ပိုင်တပ်သားများ မွေးမြူခွင့် ပြုထားသည်။

ထို့အပြင် အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်လည်း မရှိပေ။

ခွန်အားကြီးသူကသာ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ခေတ်ဖြစ်သဖြင့် ခွန်အားကြီးမားသူ တစ်ယောက်တည်းက စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ စွမ်းအားကြီးမားသော သိုင်းသမားများကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် အလွန် ရှားပါးလှသော သွေးချီ စစ်陣 (စစ်ဝင်္ကပါ) ဖွဲ့စည်းမှုများမှလွဲ၍ သာမန် အရေအတွက် များပြားနေခြင်းက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိချေ။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် မှူးမတ်မျိုးနွယ် စံအိမ်တော်ကြီးများကလည်း ကိုယ်ပိုင်တပ်သားများကို အမြောက်အမြား မွေးမြူလေ့ မရှိဘဲ အရေအတွက်ထက် အရည်အသွေးကိုသာ ပိုမို အလေးထားကြပြီး၊ အလားအလာကောင်းသော ကလေးများကို ရှာဖွေကာ ဝယ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် သိမ်းသွင်းခြင်းများ ပြုလုပ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း။

တကယ်တမ်း အကောင်းဆုံးနှင့် အလားအလာ အကောင်းဆုံးများမှာ ယွမ်မင်းဆက်ကြီး၏ တော်ဝင်မိသားစုမှ ယူဆောင်သွားခြင်း ခံရလေ့ရှိပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မှ ယွမ်မင်းဆက်ကြီး၏ မင်းညီမင်းသားများ၊ ထို့နောက် မျိုးရိုးမတူသော နယ်စားဘုရင်များဆီသို့ ရောက်ရှိကာ နောက်ဆုံးမှသာ မှူးမတ်မျိုးနွယ် စံအိမ်တော်ကြီးများထံသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်တွင် မွေးမြူထားသော သိုင်းသမားများ၏ ပါရမီမှာ ညံ့ဖျင်းသည်ဟု မဆိုသာသော်လည်း ပါရမီရှင်များဟုတော့ ခေါ်၍မရပေ။ ဤသည်မှာလည်း ယခု ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ရှိ သိုင်းသမားများထဲတွင် အဆင့် ၄ တစ်ယောက်နှင့် အဆင့် ၅ အနည်းငယ်သာ ရှိရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ချန်မုက သိုင်းခြံဝင်းကြီးထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ရောက်ဖူးသဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ စိမ်းသက်မနေပေ။ ဝင်သွားပြီးနောက် သိုင်းခြံဝင်းကြီး၏ အထဲဆုံးရှိ တန်းစီနေသော အဆောင်ငယ်များဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သိုင်းခြံဝင်းကြီးထဲတွင် လူအများအပြား သိုင်းလေ့ကျင့်နေကြပြီး ကိုယ်ဟန်အနေအထား အမျိုးမျိုးဖြင့် လေ့ကျင့်နေကြသည်။ အချို့မှာ တစ်ကိုယ်လုံး အရေပြားများ နီရဲကာ သွေးများ စုဝေးနေပြီး၊ အချို့မှာ လက်သီးနှစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။

ထိုသူတို့ အားလုံး ချန်မုကို မြင်လိုက်ကြသည်။

ထိုအထဲမှ အသက်ငယ်ပြီး သွေးချီစွမ်းအင် သိပ်မပြည့်ဝသေးသူများက ချန်မုကို ချက်ချင်း အရိုအသေပေးကြပြီး၊ အသက်ကြီးကာ သွေးချီစွမ်းအင် ပြည့်ဝသူများကမူ ခေါင်းညိတ်ရုံသာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟယ်... ဒုတိယအစ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ။"

အသံလေးက ကြည်လင်သာယာလှသည်။

ချန်မု လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက် ဆယ့်ခုနစ်၊ ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ် မိန်းကလေး တစ်ဦး အနောက်ဘက်မှ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်နှာပေါက် လှပပြီး မျက်ခုံးများကြားတွင် သူရဲကောင်းဆန်သော အငွေ့အသက်လေး ပါဝင်နေကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်နေသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ချန်မုထက် အသက်ပိုကြီးပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ ထိုမိန်းကလေးမှာ သွေးချီစွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေသဖြင့် ရွယ်တူ မိန်းကလေးများထက် ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ တကယ်တမ်း အသက်အရွယ်မှာ ချန်မုထက် နှစ်လခန့် ငယ်ပေသည်။

ထိုမိန်းကလေးမှာ ချန်ယောင် ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်မုက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူ အမှတ်တမဲ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရချိန်ကထက် သူမ၏ သွေးချီစွမ်းအင်များ ပိုမို ပြည့်ဝလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ရာ ဤနှစ်ရက်အတွင်း ကျင့်ကြံမှုမှာ အတော်လေး တိုးတက်လာပုံရသည်။

"သိုင်းကျင့်စဉ် တစ်ခု လာရှာပြီး လေ့ကျင့်မလို့ပါ။"

ချန်မုက နူးညံ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချန်ယောင်က အနားသို့ ရောက်လာပြီး မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ကာ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားသကဲ့သို့ လက်ကို မေးစေ့ပေါ် တင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒုတိယအစ်ကိုက ချန်ရှင်း လာပြီး ပြဿနာရှာမှာ ကြောက်လို့လား။ အဲဒီကိစ္စကို ညီမ ကြားပြီးပြီ... အဲဒီ မရီးက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရမ်းကားလွန်းလို့ ရိုက်လိုက်တာ မှန်တာပေါ့။ ဒုတိယအစ်ကို မကြောက်နဲ့... အကယ်၍ ချန်ရှင်း က ဒုတိယအစ်ကို့ကို လာပြီး ပြဿနာရှာရင် ညီမလည်း ကူညီပေးမှာပါ။"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ချန်ယောင်က ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ဒုတိယအစ်ကို သိုင်းလေ့ကျင့်ချင်တာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါပဲ။ အခု စတင်ဖို့က နည်းနည်း နောက်ကျနေပြီ ဆိုပေမယ့်၊ ဇွဲရှိရှိနဲ့ ဆက်လုပ်သွားရင် အကျိုးရှိလာမှာပါ။ ညီမ ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ အသင့်တော်ဆုံး ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရွေးပေးမယ်လေ။"

All Chapters