အခန်း ၃၈

အခန်း (၃၈) တာအိုပညာရပ်

မြို့တော်အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ သင်္ချိုင်းမြေများ အားလုံးကို အထူးစီမံ လမ်းညွှန်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီး၊ မြေပြင်အနေအထားနှင့် ဖုန်းရွှေကို ပြောင်းလဲထားကာ ယင် စွမ်းအင်များ စုပုံမနေစေရန်နှင့် တစ္ဆေသရဲများ သောင်းကျန်းမှု မဖြစ်ပေါ်စေရန် သေချာစွာ စီရင်ထားသည်။

ချန်မုမှာ ယခုအခါ ဖုန်းရွှေအနေအထားများကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းမှာ စစ်ထျန်းထိုင်မှ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ပြီး သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ကန်ဟယ်၏ ဇနီးကို ဂါရဝပြုပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

သူ ပြန်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဝူဖန်တစ်ယောက် အပြင်မှ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ ကန်ရုံ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ချန်မု လာရောက်လည်ပတ်ကာ ရွှေလက်မှတ် ရွှေ ၁၀၀ ပေးသွားသည့် ကိစ္စကို ကြားသိလိုက်ရသောအခါ ဝူဖန် ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။

သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ရွှေလက်မှတ်များတွင် မည်သည့် ပြဿနာမှ မရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်သော်လည်း၊ ဝူဖန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မဟဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှ သူက ရွှေလက်မှတ်များကို ကန်ရုံထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး လေးနက်တည်ကြည်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလူကို နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေ့ရင် ကိုယ့်ကို ပြောပါ။ ကိုယ် မရှိရင်လည်း ကိုယ် ပြန်လာတဲ့အထိ သူ့ကို အိမ်မှာ အချိန်ဆွဲထားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာထားပါ။"

"အင်းပါ။" ဝူဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကန်ရုံက အနည်းငယ် စိုးရိမ်သောကရောက်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒီရက်ပိုင်း ခင်ပွန်းသည်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်ပူပန်နေရတာလဲ။ ဘာကိစ္စတွေများ ဖြစ်နေလို့လဲ။"

"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ မင်း ဘာမှ ထပ်မမေးပါနဲ့တော့။"

ဝူဖန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စကားထပ်မပြောတော့ဘဲ အပြင်သို့ ထွက်သွားတော့သည်။ သူ၏ အတွင်းခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီး တံခါးကို လုံခြုံစွာ ပိတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဖုံးကွယ်ထားသော ကြမ်းပြင်ကြွေပြား တစ်ချပ်အောက်မှ သစ်သားပြား တစ်ခုကို သတိထားကာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်အုပ်ချီကာ ဆုတောင်းသည့်ဟန် ပြုလုပ်ပြီး၊ မျက်လုံးများ ဝေဝါးနေလျက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီး နေရာအနှံ့ ကျရောက်လာပြီ။ ကပ်ကမ္ဘာပျက်မည့်အချိန် ဆိုက်ရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူလှည့်ပါ။ သုခဘုံသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိပါစေသတည်း။"

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်။

ချန်မုတစ်ယောက် သူ၏ ခြံဝင်းလေးဆီသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကန်ရုံကို ရွှေလက်မှတ်များ ပေးခဲ့ခြင်း၊ ကန်ဟယ်၏ ဇနီးကို ဂါရဝပြုခဲ့ခြင်းနှင့် ကန်ရုံနှင့် ဝူဖန်တို့၏ သားဖြစ်သူ (ကန်ဟယ်၏ မြေး) ကို ကြည့်ရှုခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ဤခရီးစဉ်အတွင်း ဝိညာဉ်မှတ်များ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရရှိခဲ့သည်။

ကန်ရုံကို ရွှေလက်မှတ် ပေးစဉ်က ရရှိသော ဝိညာဉ်မှတ်မှာ အနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး ၁၂ မှတ်သာ ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ကန်ဟယ်၏ မြေးဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း စစ်ဆေးကြည့်ရှုစဉ်ကမူ ဝိညာဉ်မှတ် အများဆုံး ၃၅ မှတ်အထိ ရရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ဂါရဝပြုချိန်မှ ရရှိသည်များကိုပါ ပေါင်းလိုက်ပါက ချန်မု စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်မှတ် ၆၅ မှတ်အထိ အပြည့်အဝ ရရှိခဲ့သည်။ ဤပမာဏသည် ရှောင်ချင်းရှန်းထံမှ ရရှိခဲ့သည်ထက်ပင် ပိုများနေသေးသည်။

ဤမျှများပြားသော ရိတ်သိမ်းမှုများ ရရှိလိုက်သဖြင့် ချန်မုလည်း အခြားကိစ္စ အားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး၊ မိမိ၏ အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ချက်ချင်း ခေါ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

အမည် - ချန်မု

အသက် - ၁၆ နှစ်

သိုင်းပညာ - မြင်းလေးကောင်အား

စိတ်ဝိညာဉ် - အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၉ (+)

ဝိညာဉ်မှတ် - ၆၇ မှတ်

ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်း (မြေအောက်ကမ္ဘာ) - ဖွင့်လှစ်နိုင်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အခြေအနေများကို တစ်ချက် စစ်ဆေးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲရှိ အတွေးရှုပ်များကို တည်ငြိမ်သွားအောင် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ချန်မုက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ ဝိညာဉ်မှတ်များကို အသုံးပြု၍ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို မြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ မည်သည့် သတိပေးချက်မှ ထွက်မလာဘဲ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လက်သွားကာ၊ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာ အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၉ မှ တိုက်ရိုက် ကျော်ဖြတ်သွားပြီး အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ပူပြင်းလှ၏။ လောင်ကျွမ်းလှ၏။ အသည်းခိုက်မတတ် ပူလောင်လှ၏။

ဤပူလောင်မှုက နှလုံးသား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဗဟိုချက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ စိတ်နှလုံး မီးတောက်ကြီးအသွင်ဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုလောင်ကျွမ်းသွားစေကာ၊ ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးကြောတိုင်းကို အပ်ဖြင့် ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ စူးရှပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုများကြောင့် ချန်မု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားရသည်။ သို့သော် ဤတောင့်တင်းမှုက မည်သည့် အကျိုးမျှ မသက်ရောက်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရာအားလုံးက စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်တွင်သာ တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ရှီး..."

ချန်မု မနေနိုင်ဘဲ နာကျင်စွာ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။ သို့သော် ဤနာကျင်မှုမှာ ကြာရှည်မခံပေ။ မကြာမီ အပ်ဖြင့် ထိုးသကဲ့သို့ စူးရှသော နာကျင်မှုများက ကျင့်သားရသွားပြီးနောက် သက်သောင့်သက်သာ ရှိမှုအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

စိတ်နှလုံး မီးတောက်၏ သန့်စင်လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင်၊ မိမိ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အညစ်အကြေးများမှာ အပြင်သို့ တစ်စချင်း မောင်းထုတ်ခံနေရသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ အညစ်အကြေး တစ်ခု ထွက်သွားတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တွင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် စိတ်နှလုံး မီးတောက်က တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံးကို တစ်ပတ် သန့်စင်လိုက်ကာ၊ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အညစ်အကြေးများ အားလုံး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီးနောက်၊ လန်းဆန်းမှု တစ်ခုက တစ်ကိုယ်လုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ပျော်ရွှင်မှုမျိုး ဖြစ်ပြီး၊ အတွေးရှုပ်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ညစ်ညမ်းသော တပ်မက်မှုများ အားလုံးလည်း လွင့်စင်သွားသည်။

လူတစ်ကိုယ်လုံးမှာ လောကီဘုံမှ လွတ်ကင်းပြီး ခပ်သိမ်းသောအရာများကို ကျော်လွန်သွားသည့် သဘာဝလွန် ခံစားချက်မျိုးကို ရရှိသွားသည်။ သို့သော် ဤခံစားချက်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ချန်မု၏ အသိစိတ်များ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာသည်။

စိတ်နှလုံး မီးတောက်များ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ ကမ္ဘာကြီးကို လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

မြင်တွေ့နေရသည်မှာ မိမိ၏ အိပ်ခန်း မဟုတ်တော့ဘဲ၊ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ဖြူလွှလွှ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ အဖြူရောင်က ဤကမ္ဘာကြီး၏ တစ်ခုတည်းသော အရောင်ဖြစ်ပြီး၊ အခြား မည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့ချေ။

ဤကမ္ဘာကြီးမှာ အလွန် ထူးဆန်းလှသော်လည်း ချန်မု၏ အတွေးများမှာမူ ယခင်က တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးလောက်အောင် ရှင်းလင်းကြည်လင်နေသည်။ ဤနေရာကား သူ၏ စိတ်နှလုံး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာပင်တည်း။

ချန်မု၏ အတွေးလှိုင်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့်အမျှ ဤအဖြူရောင် ကမ္ဘာကြီးမှာလည်း ချက်ချင်း စတင် ပြောင်းလဲလာတော့သည်။

"ဝုန်း"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြောင်းပြန်လန်သွားကာ၊ ပူလောင်ပြင်းပြသော မီးတောက်မီးလျှံများက ကောင်းကင်ယံကို ဝါးမြိုလွှမ်းခြုံသွားပြီး ဤစိတ်နှလုံးကမ္ဘာကြီးကို မီးတောက်များ၏ မူလဇစ်မြစ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ပွက်ပွက်ဆူနေသော ချော်ရည်ပူများက ခြေအောက်တွင် ဒလဟော စီးဆင်းနေပြီး၊ မီးတောင်ကြီးများက လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာကာ ပြင်းထန်သော မီးခိုးငွေ့များကို အဟုန်ပြင်းပြင်း မှုတ်ထုတ်နေကြသည်။

ချန်မု မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အတွေးများ လှုပ်ရှားပြောင်းလဲသွားသည်နှင့်အမျှ...

"ဂျွတ်"

ပေါက်ကွဲထွက်နေသော မီးတောင်များမှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ချက်ချင်း အေးခဲသွားကာ၊ ခြေအောက်ရှိ ချော်ရည်များ အားလုံးမှာလည်း အသက်ဝင်မှုများ ပျောက်ဆုံးသွားတော့သည်။ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် ရေခဲလွှာများက ချန်မု၏ အသိစိတ် ဗဟိုချက်မှနေ၍ အရပ်လေးမျက်နှာ ရှစ်မျက်နှာသို့ အလျှင်အမြန် ကူးစက်ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးက အေးခဲလှသော ဆောင်းရာသီအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံး ရေခဲတုံးကြီးများအဖြစ် အေးခဲသွားတော့သည်။

"ဒါက..."

"အင်း... ဒီလိုလား။"

ဤအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ချန်မု အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားသည်။ စိတ်နှလုံး မီးတောက်ဖြင့် သန့်စင်ပြီးနောက် စိတ်နှလုံး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ အပြစ်ကင်းစင်ဆုံး အမှတ်အသား တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် စက္ကူအလွတ် တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ လိုချင်သော မည်သည့် စာသားကိုမဆို ရေးသားနိုင်ခွင့် ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နားထောင်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေသော်လည်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ အဆင့်များနှင့် ဆက်စပ်တွေးကြည့်လိုက်ပါက အလွယ်တကူ နားလည်နိုင်ပေသည်။

အဆင့် ၅ တာအိုပညာရပ်။

တာအိုပညာရပ် ဆိုသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ပြောင်းလဲမှုပင် ဖြစ်ပြီး၊ စိတ်နှလုံးက မည်သည့်အရာကို တိမ်းညွတ်သနည်း ဆိုသည်အပေါ် မူတည်၍၊ သဘာဝအလျောက် ထိုအရာနှင့် သက်ဆိုင်သော တာအိုစွမ်းအားကို ဖန်တီးပေးမည် ဖြစ်သည်။

သာမန် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများမှာ နိုးထလာချိန်မှာပင် အဆင့် ၅ ဖြစ်နေတတ်ပြီး၊ အများစုမှာ စိတ်နှလုံး မီးတောက်ဖြင့် သန့်စင်၍ အဆင့်တက်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်သောကြောင့်၊ နိုးထလာချိန်မှာပင် သူတို့၏ တာအိုပညာရပ် သဘောတရားမှာ အတည်တကျ ဖြစ်သွားလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ချန်မုမှာ မတူညီပေ။ ယခုအခါ သူ၏ စိတ်နှလုံး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ စက္ကူအလွတ် တစ်ရွက်ကဲ့သို့ သန့်စင်ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ သူက အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ဤစိတ်နှလုံးကမ္ဘာကြီးကို ပွက်ပွက်ဆူနေသော ချော်ရည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သလို၊ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ အေးခဲနေသော ဆောင်းရာသီ အဖြစ်သို့လည်း ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

"ဒီနေရာကို အချိန်အကြာကြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ အခြေအနေမှာ ထိန်းထားလို့ မရဘူး။ တိမ်းညွတ်မှု တစ်ခုကို မဖြစ်မနေ ရွေးချယ်ရမယ်။ ဆိုလိုတာက ငါ့ရဲ့ တာအိုပညာရပ်၊ ငါ့ရဲ့ အနာဂတ် လမ်းကြောင်းကို ငါကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမယ်။"

ချန်မုက စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အတွေးများ လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးက ချက်ချင်း မုန်တိုင်းထန်လာတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပြီး ရေခဲများ အားလုံး အရည်ပျော်သွားကာ အဆုံးအစမရှိသော ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် ဤပင်လယ်ရေများက လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းကြီးများအဖြစ် သောင်းကျန်းလာပြန်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ လေပြင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးများ ပစ်ချလာကာ၊ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ခရမ်းရောင်အလင်းများ ဖြာထွက်သွားပြီး အဆုံးအစမရှိသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများက အရာအားလုံးကို အမှုန့်ကြိတ် ဖျက်ဆီးပစ်တော့သည်။

နောက်ဆုံး၏ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤအရာများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဖြူလွှလွှ အရောင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ဤဖြူလွှလွှ ကမ္ဘာကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဓားတစ်လက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အရောင်မရှိ၊ ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသော်လည်း အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသော ဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။ ဤဓားမှာ မကြီးမားဘဲ သုံးပေခန့်သာ ရှည်လျားပုံရပြီး ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသည်။

ရုတ်တရက် လေတိုက်ကာ တိမ်များ လှုပ်ရှားလာပြီး ပူလောင်ပြင်းပြသော ချော်ရည်များ ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ပြီး မိုးကြိုးများ ပစ်ချလာကာ၊ ကောင်းကင်ယံက အမည်းရောင် ပြောင်းသွားပြီး ကြယ်များ အပြည့် လင်းလက်လာသည်။

ထို့နောက် အလွန်အမင်း အေးခဲသော အအေးဓာတ်က အဝေးမှ ရောက်လာပြီး အရာအားလုံးကို အေးခဲပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုပုံသဏ္ဍာန်မရှိသော ဓားက ညင်သာစွာ တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤညင်သာသော လှုပ်ရှားမှုလေး တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင်၊ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီ ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး အဆုံးအစမရှိသလို၊ လောကတွင် မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

လေပြင်းမုန်တိုင်းများကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ မိုးကြိုးများကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ ချော်ရည်များကို မှုတ်လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ညအမှောင်ကို ခွဲဖြာပစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်တာရာများကိုပါ အပြတ်အသတ် ခုတ်ချပစ်လိုက်သည်။

အရာအားလုံးမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ လွတ်ဟာနေသော ကမ္ဘာကြီးက အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြိုဆင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် တည်ရှိနေခြင်း ရှိ၊ မရှိ မသိနိုင်သော အမှတ်အသား တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည် စုစည်းသွားတော့သည်။

ချန်မု၏ ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ဘဝ၊ အိပ်ခန်းအတွင်း၌။

ချန်မုက မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်လုံးအိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက ဝေဝါးစွာဖြင့် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ငါ့တွင် ဓားတစ်လက် ရှိ၏။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ခပ်သိမ်းသောအရာများကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။"