အခန်း ၄၀

အခန်း (၄၀) အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသောသူ

ယွမ်ဝူလမ်းကြားတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှပြီး ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားသည်။ ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းတွင် သိုင်းစင်မြင့် စုစုပေါင်း ဆယ့်သုံးကွင်းရှိပြီး ယခုအချိန်တွင် အားလုံးကို ဖွင့်လှစ်ထားသည်။

ထိုစင်မြင့်များအနက် ဆယ်ကွင်းမှာ အရှုံးအနိုင်ပေါ်ရုံသာ ယှဉ်ပြိုင်ရသည့် ကွင်းများဖြစ်ပြီး ယွမ်ဝူလမ်းကြားမှ ဝါရင့်သိုင်းသမားများက ကြီးကြပ်ပေးကြသည်။ အရှုံးအနိုင် ပေါ်တော့မည့်အချိန်တွင် ၎င်းတို့က ဝင်ရောက်တားဆီးပေးသဖြင့် အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်ခြင်းမျိုးမှာ ဖြစ်ခဲလှသည်။

သို့သော် ကျန်ရှိသည့် သုံးကွင်းမှာမူ အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ရသည့် စင်မြင့်များဖြစ်သည်။ ထိုနေရာများတွင် ကြည့်ရှုသူများမှာ လူပင်လယ်ကြီးသဖွယ် မည်းမှောင်နေအောင် ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။ ယှဉ်ပြိုင်သူအများစုမှာ အဆင့် ၉ သိုင်းသမားများသာ ဖြစ်ကြပြီး အဆင့် ၈ သိုင်းသမားများ တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ရှားပါးလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၈ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အဆင့်အတန်းရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မည်သည့်အင်အားစုကိုမဆို ဝင်ရောက်အမှုထမ်းပါက ငွေကြေးအတွက် ပူပန်ရန် မလိုတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ချန်ယောင်သည် ယွမ်ဝူလမ်းကြားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ရသည့် ကွင်းများရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

မကြာမီမှာပင် သူမသည် သိုင်းစင်မြင့်တစ်ခု၏ နောက်လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သိုင်းသမားများစွာ စုဝေးနေကြပြီး လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းမာအုံ့မှိုင်းနေသည်။ ချန်ယောင် ဝင်လာသည်နှင့် လူအများ၏ အကြည့်များက သူမထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ခြယ်သထားသော်လည်း သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားအရ မိန်းမပျိုဖြစ်ကြောင်းမှာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိသာလှသည်။

"ဒီနေရာကို မိန်းမပျိုတစ်ယောက်တောင် လာသေးတာလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်း သူ့ကို မသိဘူးလား... ဒီကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာထင်တယ်"

ဘေးနားမှလူက တစ်ချက်ရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့အဆင့်က မင်းထက်တောင် မြင့်သေးတယ်၊ အဆင့် ၈ ကွ။ မိန်းမဆိုပြီးတော့ အထင်မသေးနဲ့၊ လက်ချက်က တော်တော်ပြင်းတယ်။ သူ့ကို အထင်သေးမိလို့ အကြီးအကျယ် ခံလိုက်ရတဲ့သူတွေ တစ်ယောက်နှစ်ယောက်မကဘူး"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လူအများက ချန်ယောင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လာကြတော့သည်။ ယွမ်ဝူလမ်းကြားတွင် အမျိုးသမီးများကို တွေ့ရခဲလှသည်။ အမျိုးသမီး သိုင်းသမားများသည် အနည်းငယ် အဆင့်မြင့်ပြီး ရုပ်ရည်လေးပါ ရှိနေပါက အခွင့်အလမ်း ပိုများတတ်သည်။

ချမ်းသာသော မှူးမတ်မျိုးနွယ် သခင်မလေးများမှာ မိန်းကလေး ကိုယ်ရံတော်များကိုသာ ခေါ်ယူလေ့ရှိရာ အဆင့် ၉ သိုင်းသမားဆိုလျှင်ပင် အလုပ်အကိုင် ပေါများလှသည်။ ထို့ကြောင့် အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ရသည့် ကွင်းမျိုးသို့ လာရောက်ရန် မလိုပေ။

ချန်ယောင်သည် လူစုဝေးရာနေရာ၏ အတွင်းဘက်ဆုံးသို့ လျှောက်သွားပြီး "အဆင့် ၈ မြေခွေးနက်" ဟု ရေးထွင်းထားသည့် သစ်သားဆိုင်းဘုတ်ကို စင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် လူမရှိသည့် ထောင့်တစ်နေရာရှိ သစ်တုံးပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်တော့သည်။

သူမသည် ငွေမလိုပေ။ ဤနေရာသို့ လာခြင်းမှာ သိုင်းလမ်းစဉ်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၆ သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် လုံလောက်သော စိတ်ဆန္ဒ ကြံ့ခိုင်မှု မရှိပါက၊ သိုင်းလမ်းစဉ်အတွက် မိမိအသက်ကိုပင် စတေးဝံ့သည့် ပြတ်သားမှု မရှိပါက ကျော်ဖြတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

ချန်ဝူသည်လည်း ထိုစဉ်က ယွမ်ဝူလမ်းကြားတွင် အဆင့် ၇ အထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးမှ အပြင်လောကသို့ ထွက်ခွာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအစ်ကိုက တာအိုဆရာတောင် ဖြစ်နေပြီ၊ အဆင့် ၆ တောင် ရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါလည်း အရမ်း နောက်ကျနေလို့ မဖြစ်ဘူး"

ချန်ယောင်သည် ခြေကိုချိတ်ရင်း စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ချန်မုက သူမ၏ ရပ်တည်ဟန်များကို ပြင်ဆင်ပုံသွင်းပေးထားသဖြင့် အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရန် အလွန် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသာ နောက်ထပ်တစ်ပွဲ ထပ်နိုင်ခဲ့ပါက တစ်လပင် မကြာဘဲ အဆင့် ၇ သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်ယောင်သည် အေးဆေးစွာ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် ယွမ်ဝူလမ်းကြားမှ တာဝန်ခံအရာရှိတစ်ဦး ဝင်လာပြီး ကြေညာလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ပွဲ... မြေခွေးနက် နဲ့ လုရှန့်"

ချန်ယောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လုရှန့်က ရပ်နေသည်။ ပြင်းထန်သော သွေးချီစွမ်းအင်များကြောင့် သာမန်လူတစ်ဦးသာ အနားသို့ တိုးသွားပါက အသက်ရှူပင် ကျပ်သွားနိုင်လောက်သည်။

"မိန်းမတစ်ယောက်လား"

လုရှန့်က ချန်ယောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ယောင်က ဓားကိုမြှောက်ကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "နည်းနည်းလောက် လျှော့ပေးဦးနော်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ပွဲကြည့်စင်ပေါ်တွင် တာဝန်ခံအရာရှိနှစ်ဦး တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"မြေခွေးနက်က အဆင့် ၇ ရောက်တော့မယ်။ သူက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ဘက်က လူပဲ။ စောစောစီးစီး ထွက်သွားတာလည်း ကောင်းတာပါပဲ၊ ပြဿနာ မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့"

ထိုအချိန်တွင် ပွဲကြည့်စင်၏ မထင်မရှား ထောင့်တစ်နေရာ၌ ဖာထေးထားသော အဝတ်ကြမ်းများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူတစ်ဦးသည် ချန်ယောင်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဆင့် ၈... အပျိုစင်... ရှားရှားပါးပါး သင့်တော်တဲ့သူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်က ဖြစ်နေတယ်... အင်း... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကပ်ဘေးကြီးက ဆိုက်ရောက်တော့မယ်၊ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ရဲ့ အပြစ်ကြွေးတွေက အရမ်းကြီးမားလွန်းတယ်၊ ဒါကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမျက်ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ဖို့အတွက် ယဇ်ပူဇော်ရမှာပဲ။ ဒါမှ သုခကမ္ဘာကို ရောက်နိုင်မှာ"