အခန်း ၄၃

အခန်း (၄၃) နတ်ဘုရားတို့ပင် တုန်လှုပ်သွားရသော ဓားချက်

ထိုခပ်ဖွဖွ ရယ်မောသံမှာ အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေလေသည်။

ချန်ယောင် ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းသာကြည်နူးမှု အရောင်အဝါများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကာ နောက်သို့ လှည့်၍ စူးစမ်းလိုက်သည်။

သူမ၏ ကျောဘက်ရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားလေးထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ရိုးရှင်းသော်လည်း သပ်ရပ်သော အရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသူမှာ ချန်မု မဟုတ်လျှင် မည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"ဒုတိယအစ်ကိုတော်"

ချန်ယောင်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အံ့သြဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ချန်မု မည်သို့မည်ပုံ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာမှန်း မသိရသော်လည်း၊ သူမအတွက်မူ သူမကို မြိုချတော့မည့် အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုကြီးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်မုက အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ အကြည့်များက ချန်ယောင်ကို ကျော်လွန်ကာ အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် "သုခကမ္ဘာဂိုဏ်းက ဘယ်အချိန်ကစပြီး မြို့တော်ထဲမှာ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ထွက်ပေါ်လာရဲတာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ"

အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်း၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထိုစကားလုံးကို ညှစ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

တာယွမ် မြို့တော်၌ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာဆိုသည်မှာ တာယွမ် တော်ဝင်နန်းတော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များဟု ဆိုနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းထက်မဆို ပိုမို ထူးခြားမြင့်မားလှသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ စစ်ထျန်းမျှော်စင် မှ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ အားလုံးနီးပါးကို သူ သိရှိထားသော်လည်း၊ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ချန်မု ဆိုသူ မရှိခဲ့ပေ။ ချန်မုမှာ စစ်ထျန်းမျှော်စင် မှ လာသူ မဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

ထို့အပြင် ချန်ယောင်က ချန်မုအား ခေါ်ဝေါ်လိုက်သော အသုံးအနှုန်းကြောင့်၊ ချန်မုမှာ မကြာသေးမီကမှ နိုးထလာသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ မသိရှိသေးသလို စစ်ထျန်းမျှော်စင် သို့လည်း မဝင်ရောက်ရသေးသူ ဖြစ်တန်ရာသည်ဟု ထိုလူက ချက်ချင်း တွေးတောမိလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အဲဒီ မိစ္ဆာအယူအဆတွေကို ကျွန်တော့်ကို မပြောပြတော့ဘူးလား"

ချန်မုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆိုလိုက်သည်။

သုခကမ္ဘာဂိုဏ်းနှင့် ထျန်းရှန်းဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာဂိုဏ်းများအပေါ် သူ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသော်လည်း၊ ထိုလူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကျင့်ကြံသူ ပုဂ္ဂိုလ်မြတ် ဆိုသည်များနှင့် ကမ္ဘာပျက်မည့်နေ့ နီးကပ်လာပြီ ဆိုသော စကားများကိုမူ သူ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားမိလေသည်။

အကြောင်းမဲ့ သက်သက် လေတိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ သုခကမ္ဘာဂိုဏ်းနှင့် ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းဟူသော ဤမိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီး နှစ်ခုသည် တာယွမ် တော်ဝင်နန်းတော်နှင့် လောကရှိ ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ဂိုဏ်းတို့၏ ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းမှုများ အောက်တွင်ပင် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်နေသေးသည်မှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်းက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများ၏ စွမ်းရည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ မြို့တော်ကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦး၏ ခြေရာခံ လိုက်လံမှုကို ရှောင်ကွင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိကြောင်း သူ သိထားသဖြင့် ဆုတ်ခွာ ထွက်ပြေးရန်မှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိချေ။

အသံတိတ် ငြိမ်သက်နေစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ လက်အင်္ကျီတွင်းမှ လက်နက်တို တစ်လက် လျှောကျလာပြီး သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူက မူလနေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်သော်လည်း ကြောက်မခန်းလိလိ အငွေ့အသက်များက တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုဖိအားများကြောင့် လေထုပင်လျှင် လေးလံသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ချန်ယောင်၏ အသက်ရှူသံများပင် ခက်ခဲလာလေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ထိုလူမှာ ယခုအချိန်တွင် စွမ်းအင်များကို စုစည်းထားကာ အချိန်မရွေး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုက်ခိုက်လာနိုင်ကြောင်း သူမ သိရှိထားလေသည်။

အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ဦး၏ ပေါက်ကွဲတိုက်ခိုက်မှုက မည်မျှ ကြောက်မခန်းလိလိ ဖြစ်မည်ဆိုသည်ကို မေးခွန်းထုတ်ဖွယ် မလိုချေ။

လှုပ်ရှားလိုက်ပါက မိုးကြိုးလျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်ပြီး စစ်သည်တစ်သောင်းပင်လျှင် နောက်ဆုတ်သွားရလောက်ပေမည်။

အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် ဖိအားများကြောင့် ချန်ယောင်မှာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲနေသော်လည်း၊ ချန်မုကမူ မည်သည်ကိုမျှ သတိမထားမိသည့်အလား ဤဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

"ဒုတိယအစ်ကိုတော် သတိထား၊ သူက သိုင်းပညာ အဆင့် ၅ ပါ"

ချန်ယောင်က အားယူကာ သတိပေးလိုက်သည်။

အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာနှင့် အဆင့် ၅ သိုင်းသမားတို့မှာ အဆင့်အတန်းအရ တူညီမှု ရှိသော်လည်း၊ အကွာအဝေး နီးကပ်လေလေ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာအတွက် ပိုမို အားနည်းလေလေ ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ထို့အပြင် ယခုအချိန်မှာ နေ့ခင်းဘက် ဖြစ်နေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများအတွက် အားသာချက်ရှိသော ညအချိန် မဟုတ်ချေ။

ချန်မု ဤသို့ ရမ်းကားစွာ ရှေ့သို့ တိုးလာနေခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာပါက ချန်မုသည် အဆင့် ၆ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ ဖြစ်နေလျှင်ပင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်စာ အချိန်အတွင်း အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို အဆုံးအဖြတ် ပေးသွားနိုင်လေသည်။

သို့ရာတွင် ချန်မုက ချန်ယောင်၏ သတိပေးချက်ကို ကြားသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာကာ ချန်ယောင်၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

ထို့နောက်။

ချန်မုက လက်ကို ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်ကာ ချန်ယောင်၏ လက်ထဲမှ ထိုကျိုးပဲ့နေသော ဓားပိုင်းကို ယူလိုက်သည်။

အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်းကို တစ်ချက်မျှ စူးစမ်းခြင်း မပြုဘဲ ဓားပိုင်းကို မျက်နှာရှေ့သို့ ယူဆောင်ကာ သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဤဓားမှာ ဓားရိုးနှင့် တစ်လက်မမျှသာ ရှိတော့သော ကြေမွနေသည့် ဓားသွားသာ ကျန်ရှိတော့သည်အထိ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေသည်ကို တွေ့ရလေသည်။

အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်းက အစမှ အဆုံးတိုင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ချေ။

ချန်မုကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ဦး၏ ထိုဖိအားများက ပိုမို ပြင်းထန်လာရာ ဘေးနားရှိ ချန်ယောင်မှာ စိတ်အာရုံကို အပြည့်အဝ စုစည်းထားမှသာ ထိုဖိနှိပ်မှုကို အနိုင်နိုင် ခုခံထားနိုင်လေသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အစွန်အဖျားတိုင်အောင် တင်းမာနေပြီး မိမိ၏ နှလုံးခုန်သံနှင့် အသက်ရှူသံကိုပင် မကြားရတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ လောကကြီး တစ်ခုလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတော့သည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို စကားတစ်ခွန်းတောင် ပိုပြောမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူးပဲ"

ချန်ယောင် တစ်ယောက် ထိုလူ၏ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒမှ သက်ရောက်လာသော ဖိနှိပ်မှုများကို ဆက်လက် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သောအခါ၊ ချန်မုက အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် ထိုလူထံသို့ စူးစမ်းလိုက်သည်။

ချန်မု စကားဆိုလိုက်ခြင်းက ထိုလေးလံနေသော ဖိအားများကို တစ်ခဏမျှ လွင့်စင်သွားစေသည်။

သို့ရာတွင် ထိုတစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်းက လှုပ်ရှားလိုက်လေပြီ။

လက်ထဲရှိ လက်နက်တိုက ရုတ်ချည်း မြောက်တက်လာပြီး အချိန်အတော်ကြာ စုစည်းထားခဲ့သော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများက တစ်ခဏအတွင်း မြစ်ရေများ ဒလဟော စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

ရိုးရှင်းစွာ လက်မြှောက်၍ ထိုးသွင်းလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ချန်ယောင်၏ မျက်စိထဲတွင်မူ ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံး မှောင်မိုက်သွားသကဲ့သို့ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ယှက်နွယ်ကာ အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းမြိုချတော့မည့် သွေးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အဆင့် ၆ သိုင်းသမားများသာလျှင် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ၏ အခြေခံပုံစံကို ထက်မြက်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ပြီး မိမိ၏ သွေးချီစွမ်းအင်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် အဆင့် ၅ သိုင်းသမားများမှာမူ တကယ့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူတို့၏ တိုက်ကွက်တိုင်း၊ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ဆန္ဒများ ကိန်းအောင်းနေလေသည်။

အကယ်၍ မိမိ၏ စိတ်ဆန္ဒက ခိုင်မာမှု မရှိပါက စိတ်အာရုံမှာ တစ်ခဏအတွင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မခန်းလိလိ ထင်ယောင်ထင်မှား မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် မဆိုထားနှင့်၊ လှုပ်ရှားရန်ပင် အလွန်တရာ ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ယောင်သည် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို ယခင်က မြင်တွေ့ကြုံဖူးလေသည်။

အကြီးအကဲမုန့် ထံမှ ပိုမို ပြင်းထန်သော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို သူမ ခံစားဖူးခဲ့သည်။

သို့သော် မြင်ဖူးရုံမျှဖြင့် သူမ ခုခံနိုင်မည်၊ ထိုးဖောက်သိမြင်နိုင်မည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် အဆင့် ၈ သိုင်းသမား တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးပြီး သိုင်းသမားများသည် အဆင့် ၆ သို့ မရောက်မီ ဤကဲ့သို့သော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများကို တကယ်တမ်း ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

ဤအချိန်တွင်။

ချန်ယောင်က မိမိကိုယ်ကိုယ် အလွန် သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံး ထိုသွေးပင်လယ်ကြီး၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကိုသာ မြင်တွေ့နေရပြီး သူမကိုယ်တိုင် ဖြစ်စေ၊ ဘေးနားရှိ ချန်မု ဖြစ်စေ ပုရွက်ဆိတ်ငယ်များပမာ အရေးမပါတော့ဘဲ လုံးလုံးလျားလျား မြိုချခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်နေမိသည်။

'ဒုက္ခပဲ၊ ဒုတိယအစ်ကိုတော်က သူ့နားကို အရမ်း ကပ်နေတယ်'

ချန်ယောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နှလုံးသားတစ်ခုလုံး အေးစက်သွားလေသည်။ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ၏ သက်ရောက်မှု အတိုင်းအတာမှာ အလွန် သေးငယ်ပြီး သွေးချီစွမ်းအင်၏ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသော်လည်း၊ ချန်မုက အလွန် နီးကပ်စွာ ရပ်နေသဖြင့် သက်ရောက်မှု ဧရိယာထဲတွင် ပါဝင်နေမည်မှာ သေချာပေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦးသည် သိုင်းသမား တစ်ဦးနှင့် အနီးကပ် ရင်ဆိုင်ရခြင်းက အသက်အန္တရာယ် ရှိလှပေသည်။

သို့ရာတွင်။

နောက်တစ်ခဏ၌။

ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်ကာ ရိုက်ခတ်လာတော့မည့် ထိုသွေးပင်လယ် ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ လေထဲတွင် ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ထင်ယောင်ထင်မှား မြင်ကွင်းများ အားလုံးမှာ စက္ကူစုတ်များပမာ အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဆုတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

ချန်ယောင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် တစ်ချက် ဝေဝါးသွားပြီးနောက် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားလေးနှင့် ထိုအဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်း၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူ၏ လက်ထဲရှိ လက်နက်တိုမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားမှန်း မသိရချေ။ သူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အလွန် နက်ရှိုင်းသော ခြေရာအချို့ပင် ထင်ကျန်နေလေသည်။

ချန်ယောင် အံ့ဩကြောင်အမ်းနေချိန် မရလိုက်မီပင်။

ဘေးနားတွင် ရပ်နေပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ချန်မုက လက်ကို ပေါ့ပါးစွာ မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ထိုတစ်လက်မခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သော ဓားပိုင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ခြေဆယ်လှမ်းခန့် အကွာရှိ အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်းထံသို့ အောက်စိုက်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် လေဟာနယ်ထဲမှ တောက်ပသော အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာသည်ကို ချန်ယောင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မြစ်ရေများ ဒလဟော စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ကျဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် အရောင်အဝါ မှေးမှိန်သွားစေသည်။

ဓားချက် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် နတ်ဘုရားတို့ပင် တုန်လှုပ်သွားရလေသည်။

"ကာကွယ်စမ်း"

အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်းက မိုးကြိုးသံပမာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ လမ်းကြားလေးထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူက လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို အပေါ်သို့ အပြင်းအထန် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ဦး၏ မူလစွမ်းအင်များ အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အကာအကွယ်နံရံ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုဓားအလင်းတန်းကို တားဆီးလိုက်သည်။

သို့သော် မည်သို့မျှ အသုံးမဝင်ချေ။

မူလစွမ်းအင် အကာအကွယ်နံရံမှာ ကျိုးပဲ့လွယ်သော ဖန်ခွက်တစ်ခုပမာ ဓားအလင်းတန်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြေမွပျက်စီးသွားလေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ဓားအလင်းတန်းထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရပြီး မျက်လုံးပြူးကာ အထက်မှ အောက်သို့ တစ်လက်မချင်းစီ ပြာကျပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ဦး၏ ကြေးနီအရေပြားနှင့် သံမဏိအရိုးအဆစ်များမှာ စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သွေးစက်များပင်လျှင် ထိုအဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းထဲတွင် ကြေမွ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အဆုံးတွင်။

အဝတ်စုတ်ဝတ် လူစိမ်းမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလနေရာတွင် တစ်လံခန့် ကျယ်ဝန်းသော အမည်းရောင် တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ တစ်ချက် စူးစမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ၎င်း၏ အနက်ကိုပင် ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်တော့ချေ။