အခန်း ၄၅

အခန်း (၄၅) မကျွတ်မလွတ်သော ဝိညာဉ်သရဲ

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်။ ခြံဝင်းအတွင်း။

ချန်မုနှင့် ချန်ယောင်တို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် တစ်ယောက်တစ်လမ်းစီခွဲကာ မိမိတို့၏ အဆောင်များသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ထိုအတောအတွင်း ချန်မုက နင်းသခင်မထံသို့ တစ်ခေါက်သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီးနောက် မိမိ၏ အိပ်ခန်းသို့ ပြန်ကာ မိုးချုပ်သည်အထိ ရွှေကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ချန်မုက စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ထုတ်ကာ မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်ခဲ့ပြန်သည်။

ဝါဖျော့ဖျော့ သင်္ချိုင်းမြေ ပေါ်တွင် ချန်မု၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်က တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည်။ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ ကန်ဟယ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး ဖြူဖျော့သော မျက်နှာပေါ်ရှိ နားထင်နေရာများတွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုအက်ကြောင်းများက သွေးမျက်ရည်စီးကြောင်း နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီး လည်ပင်းတွင် စွပ်ထားသော မည်းနက်သော ကြိုးကွင်းမှာလည်း ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်နေသည့် လက္ခဏာများ ပြနေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးမှ မည်းနက်သော မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကတော့ ပျက်စီးမသွားသေးပေ။ ချန်မုက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားဇနီး ဆုံးသွားပြီဆိုတာ ခင်ဗျား သိပြီးလောက်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားသမီးကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ မွေးထားတဲ့ကလေးကလည်း တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းတယ်။ နောင်ကျရင် သူတို့ကို ကျွန်တော် အစစအရာရာ ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။"

ကန်ဟယ်၏ အစွဲအလမ်းမှာ ချန်မုအပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေသဖြင့် လက်ရှိလောကတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သူ သိရှိနေပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်အထိ လုံးဝ မပျောက်ကွယ်သွားသေးသည်မှာ တစ်ဦးတည်းသော သမီးဖြစ်သူအပေါ် စိတ်မချနိုင်သေးသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ချန်မု၏ ကတိစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကန်ဟယ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ မျက်နှာပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများက လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သိပ်သည်းလာကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လည်ပင်းမှ မည်းနက်သော ကြိုးကွင်းမှာလည်း ဆွေးမြည့်ပြတ်တောက်ကာ မည်းနက်သော မြူခိုးများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ချန်မုကို တစ်ချက်ဦးညွှတ်ကာ ရွှေရောင်အလင်းစက်များအဖြစ် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်လျက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကန်ဟယ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အတူ ချန်မု၏ နားထဲတွင် အချက်ပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒင်... သင်သည် ဝိညာဉ်မှတ် ၂၅ မှတ် ရရှိပါသည်။"

"ဒီလောက်တောင် ဖုံးကွယ်ထားသေးတာလား... အသက်ရှင်စဉ်ကသာ ဒီလောက် ပါးနပ်ခဲ့ရင် ဒီလို အဆုံးသတ်မျိုး ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကန်ဟယ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နေရာကို ကြည့်ကာ ချန်မုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ယခုဆိုလျှင် သူသည် ဝိညာဉ်မှတ်များ၏ မြစ်ဖျားခံရာကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဤဝိညာဉ်သရဲများ သိုလှောင်ထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်၏ အစွဲအလမ်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးမှာ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းအားများကို စနစ်မျက်နှာပြင်က သန့်စင်သော ဝိညာဉ်မှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးကာ သူ့ကိုယ်သူ အဆင့်မြှင့်တင်ရာတွင် တိုက်ရိုက် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က သူတွေ့ဆုံရသော ဝိညာဉ်သရဲ ပိုမိုအားကောင်းလေ သူရရှိသော ဝိညာဉ်မှတ် ပိုများလေ ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြနေပေသည်။

ကန်ဟယ်၏ အခြေအနေမှာ သူ လက်ရှိလောကတွင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်များက အစွဲအလမ်းကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် မလုံလောက်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ချန်မု ရောက်လာသည်အထိ မကျွတ်မလွတ်ဘဲ တောင့်ခံစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောင်ကျရင် စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်" ဆိုသည့် ကတိစကားကို ကြားရတော့မှသာ လုံးဝ စိတ်ချလက်ချဖြင့် အစွဲအလမ်းများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အသက်ရှင်စဉ်က မပါးနပ်ဘဲ သေဆုံးပြီး အစွဲအလမ်းမျှသာ ကျန်ရှိတော့ချိန်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ပင် မရှိတော့ဘဲနှင့် သူ့ထံမှ ပိုမိုတောင်းဆိုတတ်သည်ကို တွေးမိကာ ချန်မု ပြုံးလိုက်မိသည်။ သို့သော် သူ သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ၏ အဆင့်အတန်းအရ ကန်ဟယ်၏ သမီးကို စောင့်ရှောက်ရန်မှာ စကားတစ်ခွန်း ပြောရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကန်ရုံ၏ သားဖြစ်သူမှာ နောင်တွင် အရည်အချင်းရှိပါက ရာထူးတစ်ခုအတွက် ထောက်ခံပေးရန်မှာလည်း လက်ဖျစ်တစ်ချက် တီးရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

ချန်မုအနေဖြင့် ဝိညာဉ်မှတ် ရာဂဏန်း၊ ထောင်ဂဏန်းအခြေအနေအထိ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရန်ပင် မျှော်လင့်မိသေးသည်။ ချန်မု ထိုနေရာတွင် ကြာကြာ မနေတော့ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လွင့်မျောသွားရာ ဝိညာဉ်ရိပ်အသစ်တစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံရပြန်သည်။

ထိုဝိညာဉ်ရိပ်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ ကြောက်စရာ မကောင်းပေ။ အလွန်အမင်း အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အဖိုးအို တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး ပြိုလဲသွားတော့မည့်အလား အိုမင်းနေပေသည်။ သို့သော် သူဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာမူ မှူးမတ်မျိုးနွယ်များသာ ဝတ်ဆင်ခွင့်ရှိသော မြွေနဂါးပုံပါ အဝတ်တန်ဆာ ဖြစ်နေသည်။

အမည် - ကျီရှန်း

နောက်ခံ - အန်းဖျင်မှူးမတ်

မကျေနပ်ချက် - တစ်ဦးတည်းသော တရားဝင်သားဖြစ်ပြီး ရာထူးအဆင့်အတန်းကို ဆက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံက မတရားပေ၊ အာဏာ၊ စည်းစိမ်နှင့် မိန်းမလှများစွာကို ပေးခဲ့သော်လည်း အသက်ရှည်မှုကိုတော့ မပေးခဲ့ပေ။ အသက် ၉၆ နှစ်တွင်ပင် သက်တမ်းကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။

အစွဲအလမ်း - ရှင်ပြန်ထမြောက်ရန်

စနစ်မျက်နှာပြင်၏ ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်ကာ ချန်မု မျက်နှာသေဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ခုနတင် သူတွေ့ရသမျှ ဝိညာဉ်များ၏ အစွဲအလမ်းမှာ ဖြေဖျောက်ရ လွယ်ကူသည်ဟု တွေးနေမိကာမှ ယခု ရှင်ပြန်ထမြောက်ရန် စိတ်ကူးယဉ်နေသော ဝိညာဉ်နှင့် လာတွေ့ရပြန်သည်။

အသက် ၉၆ နှစ်အထိ နေရခြင်းမှာ မှူးမတ်မျိုးနွယ်များထဲတွင်ပင် အသက်အရှည်ဆုံး စာရင်းဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား အသက်ရှင်ခဲ့ရတာ လုံလောက်နေပါပြီ။" ချန်မုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျီရှန်း၏ ဝိညာဉ်ရိပ်မှာ ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသော မျက်တွင်းများထဲမှ ဝိညာဉ်မီးလျှံများဖြင့် ချန်မုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ချန်မု၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကွေးညွတ်နေသော သူ၏ အိုမင်းသည့် အရိုးစုကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဆတ်ခနဲ ဆန့်ထွက်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်မုမှာ သာမန်ဝိညာဉ်ရိပ်ကလေးတစ်ခုကို ကြောက်ရွံ့နေမည့်သူ မဟုတ်တော့ပေ။ ဤအန်းဖျင်မှူးမတ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အစေခံမလေး ဆွေ့အာထက်ပင် နိမ့်ကျနေသေးသည်။ ချန်မုက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် အန်းဖျင်မှူးမတ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ်မှာ ချန်မု၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် တွယ်ကပ်ရန် ကြိုးစားကာ နောက်မှ လိုက်ပါလာတော့သည်။

"ဟွန့်။"

ချန်မုက ခြေလှမ်းများကို ရပ်လိုက်ကာ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည်။ သေဆုံးပြီးသားဖြစ်ပြီး အစွဲအလမ်း အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သော ဝိညာဉ်သရဲတစ်ကောင်က သူ့အပေါ်တွင် ဤမျှ အတင်းအကျပ် လာရောက်တွယ်ကပ်နေသည်ကို သူက အလိုက်သင့် လက်ခံနေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

သူက လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ တစ်ချက် ညွှန်လိုက်သည်။

ဝုန်း...

ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အန်းဖျင်မှူးမတ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ်ကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အန်းဖျင်မှူးမတ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ်မှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားပြီး အလင်းစက်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

သို့သော် ချန်မုမှာ စိတ်သက်သာရာရသော အမူအရာ ပေါ်မလာဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုပေါက်ကွဲသွားသော အလင်းစက်များကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ပေါက်ကွဲသွားသော အလင်းစက်များ အားလုံး ပျက်စီးသွားပြီးနောက် သေးငယ်သော အမည်းစက်ကလေးများ ပေါ်လာပြီး မည်းနက်သော မြူခိုးတစ်မျှင်အဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။

ထိုမည်းနက်သော မြူခိုးတစ်မျှင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး အန်းဖျင်မှူးမတ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ်အဖြစ် ပြန်လည် ပုံပေါ်လာပြန်သည်။ ယခင်အတိုင်းပင် တစ်စက်မှ မပြောင်းလဲဘဲ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီမြေအောက်ကမ္ဘာက ဝိညာဉ်သရဲတွေက လက်ရှိလောကက သရဲတွေနဲ့ မတူဘူးပဲ..."

ချန်မု ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားနေမိသည်။ အန်းဖျင်မှူးမတ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအရဆိုလျှင် လက်ရှိလောကတွင် ဖြစ်ပါက သူ၏ စိတ်ဓား တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဝိညာဉ်လွင့်စင်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤမြေအောက်ကမ္ဘာတွင်မူ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်။ ဤမြေအောက်ကမ္ဘာမှ ဝိညာဉ်သရဲများမှာ ထိုမည်းနက်သော မြူခိုးများနှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။

ချန်မုက အဝေးသို့ ထပ်မံ ရှောင်ခွာလိုက်သော်လည်း အန်းဖျင်မှူးမတ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ်မှာ ချက်ချင်း လိုက်ပါလာပြန်သည်။

"ဒုက္ခပဲ။"

ချန်မု ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းများကို ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အန်းဖျင်မှူးမတ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ်ကို သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့လိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တာအိုပညာရပ်ကို အသုံးမပြုဘဲ သာမန်ထိတွေ့မှုမျိုးသာ ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အန်းဖျင်မှူးမတ်၏ ဝိညာဉ်ရိပ်မှာ ချန်မု၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ယံတွင် ရှိနေသော ဝေဝါးသော အဖြူရောင် အလင်းလွှာနှင့် ထိတွေ့သွားတော့သည်။

ဖောက်...

လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သွားသကဲ့သို့ပင် ထိုအဖြူရောင် အလင်းလွှာမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားတော့သည်။