အခန်း ၅၀

အခန်း (၅၀) ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်း

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်။ ချန်မု နေထိုင်ရာ ခြံဝင်းအတွင်း။

ရန်ယန်နှင့် ရှောင်မေးတို့က ရှောင်ဖုန်းကို စစ်ဆေးမေးမြန်းနေကြသော်လည်း လုံးဝ အကျိုးမရှိသလောက်ပင်။ ရိုက်နှက်ခြင်းဖြစ်စေ၊ ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်ခြင်းဖြစ်စေ၊ ပိုမို ရက်စက်သော ပြစ်ဒဏ်များ ပေးသည်ဖြစ်စေ ရှောင်ဖုန်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ထျန်းရှန်းဂိုဏ်း၏ ဂါထာမန္တန် စကားစုများကိုသာ တုန်ယင်သော အသံဖြင့် အထပ်ထပ်အခါခါ ရေရွတ်နေလေသည်။

ထိုမန္တန်စကားစုများက လောကီရေးရာ နာကျင်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ပြီး သုခကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သည့်အလား။

ရန်ယန်နှင့် ရှောင်မေးတို့လည်း အသီးသီး ထိတ်လန့်နေကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးက အစေခံများထဲတွင် အလွန်ပါးနပ်သူဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးက သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ဖူးကာ အမှောင်လောကကို မြင်တွေ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လူလိုလို သရဲလိုလို ဖြစ်နေပြီး မန္တန်များကိုသာ ဆက်တိုက် ရေရွတ်နေသော ရှောင်ဖုန်း၏ ထူးဆန်းလှသည့် ပုံစံက သူတို့ကို ကြက်သီးထသွားစေဆဲပင်။

ထိုသို့ စစ်ဆေးမေးမြန်းနေစဉ်မှာပင်။

မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံက ရုတ်တရက် တစ်ချက် တုန်ခါသွားသလို ဖြစ်သွားပြီး၊ အမည်းရောင် ကန့်လန့်ကာကြီး တစ်ခု ဖုံးအုပ်လိုက်သကဲ့သို့ မူလကတည်းက မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပို၍ မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံ သာမက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံးရှိ မီးရောင်များ အားလုံးမှာလည်း ရုတ်တရက် အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။ အကယ်၍ အထက်မှနေ၍ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုပါက အလင်းရောင်များ အားလုံး အနည်းဆုံး သုံးပုံတစ်ပုံခန့် မှေးမှိန်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။

မူလကတည်းက ညအမှောင်ထု ကြီးစိုးနေသောကြောင့် ရှောင်မေးနှင့် ရန်ယန်တို့မှာ ဤအပြောင်းအလဲကို သတိမထားမိကြပေ။

သို့သော် မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ရှောင်ဖုန်းကမူ ဤအချိန်တွင် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ ထုံထိုင်းနေသော ငါးသေမျက်လုံးများကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဖြဲကာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

သွေးများ ပေကျံနေသော မျက်နှာဖြင့် ရယ်မောနေမှုမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် ရန်ယန်နှင့် ရှောင်မေးတို့ပင် လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ လက်ထဲမှ လှုပ်ရှားမှုများကို အသီးသီး ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"လာပြီ... လာပြီ..."

ပါးစပ်ဖြဲကာ ရယ်မောနေသော ရှောင်ဖုန်း၏ ပါးစပ်မှ တိုးညင်းပြတ်တောက်သော ရေရွတ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရန်ယန်နှင့် ရှောင်မေးတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကျောချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ အလွန်ဆိုးရွားသော ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်တော့မည်ဟု အလိုလို သိလိုက်ကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်တော့...

အိပ်ခန်းအတွင်း။

ချန်မုက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ထားရင်း နင်းချန်နှင့်အတူ ပုံပြင်အချို့အကြောင်း အေးဆေးစွာ စကားပြောဆိုနေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူက ရုတ်တရက် တစ်ချက် ကြောင်အမ်းသွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှုကို အာရုံခံမိသွားသဖြင့် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

နင်းချန်က ချန်မု၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သို့သော် ချန်မု တစ်ခုခု ပြန်မပြောရသေးခင်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအော်ဟစ်သံကြီးမှာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အဝေးမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း လူတို့၏ နားစည်များကို အူသွားစေသည်။

"ဘယ်က လူမိုက်တွေက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ကို လာရောက်ကျူးကျော်ရဲတာလဲ။"

နင်းချန်က အလိုအလျောက် လက်လှမ်းကာ နားနှစ်ဖက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်တွင် အမှန်တကယ်ပင် လာရောက်မွှေနှောက်ရဲသည်လား။

ထိုပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဖိနှိပ်မှုရှိသော လေထုကလည်း ပျံ့နှံ့လာရာ လေထုမှာ ပို၍ လေးလံသွားသလို နင်းချန် ခံစားလိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်တွင်လည်း ရှုပ်ထွေးဆူညံသော အသံပေါင်းစုံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သတ်ဖြတ်သံများ၊ ပေါက်ကွဲသံများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်နေကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော နင်းချန်မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာဖြူရော်သွားတော့သည်။ သူမ ခေါ်လာသော အစေခံမလေးများလည်း အလွန် ကြောက်လန့်သွားကြပြီး ပြတင်းပေါက်နားသို့ အပြေးအလွှား သွားကာ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကြလေသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ချန်မုက အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "လန့်မနေနဲ့၊ သူခိုးတချို့ ဝင်လာတာ နေမှာပါ။ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်က ဒီလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ကောင်တွေကို ဘယ်ကြောက်ပါ့မလဲ။ မရီး အခန်းထဲမှာပဲ နေပါ၊ အပြင်မထွက်ရင် ရပါပြီ။"

ချန်မု၏ စကားသံနှင့်အတူ အခန်းထဲရှိ ဖိနှိပ်နေသော လေထုမှာ နှင်းများ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သတ်ဖြတ်သံများနှင့် ပေါက်ကွဲသံများမှာလည်း ရုတ်တရက် များစွာ တိုးဝင်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

ချန်မု ဤမျှ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ စာအုပ်ပင် ဆက်ဖတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နင်းချန်၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အလျင်အမြန် တည်ငြိမ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... တို့တွေ အပြင်မထွက်ရင် ရပါပြီ။ အစောင့်တွေက ဖြေရှင်းလိုက်ပါလိမ့်မယ်။"

နင်းချန် မမြင်လိုက်ရသည်မှာ...

ချန်မု၏ ခေါင်းပေါ်မှ အပြာရောင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုက အသံတိတ် လွင့်မျောထွက်လာပြီး၊ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တက်သွားကာ အမိုးကို ဖောက်ထွက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းကိုပင်။

ချန်မုသည် ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်း ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး ခေါင်မိုးပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသည်။ ယခုအခါ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ပိုမို တိုးတက်လာပြီး၊ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

နေရာအနှံ့အပြားရှိ အခြေအနေများကို သူ၏ မျက်စိအောက်တွင် အားလုံး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

အဝေးတွင်။

ဒိုင်း...

ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ မီးရှူးမီးပန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမီး ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် မြို့တော်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုအချက်ပြမီးမှာ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားပြီးနောက် မည်းမှောင်နေသော ကောင်းကင်မျက်နှာကျက် အလွှာကြီးတစ်ခုထဲသို့ ဝင်တိုက်သွားကာ မီးပွားအနည်းငယ်မျှသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အသံတိတ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"တာအိုပညာရပ်လား... မဟုတ်ဘူး၊ မှော်လက်နက်လား။"

ချန်မုက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ၏ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးရှိ အစွန်အဖျားများဆီသို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ မြေပြင်ကို ဖောက်ထွင်း၍ မြေအောက်ရှိ မြေကြောများ လည်ပတ်နေမှုကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် တစ်ခုခုကို နားလည်သွားတော့သည်။

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ၏ အတွင်းပိုင်းကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ နေရာတိုင်းတွင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး နေရာတိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဆင့် ၄ သုံးယောက်၊ အဆင့် ၅ ဆယ့်ကိုးယောက်၊ ပြီးတော့ မှော်လက်နက်ကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေကို ယာယီ ခွဲထုတ်ထားသေးတယ်။ အတွင်းအပြင်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး သတင်းတွေ အပြင်မထွက်အောင် တားဆီးထားတာပဲ။ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ကို တိုက်ခိုက်ရဲတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

ချန်မု၏ အကြည့်များမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။

ကျီလဲ့ဂိုဏ်း ၏ လှုပ်ရှားမှုများကပင် အတော်လေး ရဲတင်းလွန်းနေပြီဟု သူ ထင်ခဲ့မိသည်။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် အပြင်ထွက်ရဲရုံသာမက ယွမ်ဝူလမ်းကြား အနီးတွင် ချန်ယောင်ကိုပါ အကြံအစည် ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထျန်းရှန်းဂိုဏ်း က ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော စစ်ဆင်ရေးမျိုးဖြင့် နိုင်ငံတော်၏ အဆင့်မြင့် မှူးမတ်စံအိမ်တော် တစ်ခုကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ နောက်ဆုံး ရလဒ် မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ မနက်ဖြန်တွင် တစ်နန်းတော်လုံး တုန်လှုပ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးလည်း ပွက်လောရိုက်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

အသံတိတ်ပင် ချန်မု ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

မလှမ်းမကမ်းရှိ အခြား ခေါင်မိုးတစ်ခု အပေါ်တွင်။

ဤခေါင်မိုးပေါ်တွင် လူတစ်ဦး ရပ်နေပြီး အဝေးမှ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေသော နေရာအချို့ကို လှမ်းကြည့်နေသည်။ သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ သွယ်လျလှပနေပြီး ချန်ယောင် ပင် ဖြစ်သည်။

"အဆင့် ၄... တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ အဆင့် ၅ တွေလည်း ပါသေးတယ်။ ဒီမည်းမှောင်နေတဲ့ ကောင်းကင်မျက်နှာကျက်က တာအိုဆရာတွေရဲ့ လက်ရာ ဖြစ်ရမယ်။ အပြင်ကို သတင်းပို့တဲ့ အချက်ပြမီးပန်းတွေကို ဖြတ်တောက်ထားတာပဲ..."

ချန်ယောင်က အရပ်လေးမျက်နှာမှ လှုပ်ရှားမှုများကို နားစွင့်နေရင်း သူမ၏ အကြည့်များမှာ တစ်ခဏအတွင်း အလွန် လေးနက်သွားတော့သည်။

ဤနေရာမှာ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အချိန်များတွင် မည်သည့် လူမိုက်ကမျှ ပြဿနာ လာမရှာရဲပေ။ ထို့ကြောင့် တကယ်တမ်း ပြဿနာဖြစ်လာပြီ ဆိုပါက အလွန် ဆိုးရွားပြီး ကြီးမားသော ကိစ္စရပ် ဖြစ်ပေမည်။ တစ်ဖက်လူမှာ သေချာပေါက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပြီးမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အတွင်းအပြင် ပြတ်တောက်နေပြီး သတင်းပို့၍ မရတော့ပေ။ သူမ အာရုံခံမိသလောက် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ပြင်းထန်သည့် သွေးချီစွမ်းအင်များမှာ အနည်းဆုံး သုံးခုခန့် ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ အဆင့် ၄ သိုင်းသမားများ ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၄ သုံးယောက်တောင် ပါလား။

ဂုဏ်ထူးဆောင်သိုင်းဆရာ ကျောက်လီ မှာ အများဆုံး တစ်ယောက်ကိုသာ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းကျောင်းတော်မှ အကြီးအကဲမုန့် မှာ သွေးချီစွမ်းအင်များကို အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်လျှင်တောင် အများဆုံး တစ်ယောက်ကိုသာ အချိန်အနည်းငယ် ထိန်းထားနိုင်ပေမည်။ ကျန်ရှိနေသော နောက်တစ်ယောက်က အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ချန်ယောင်က လေးနက်နေသော်လည်း ထိတ်လန့်မနေပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ ဟန်ချက်ညီမှုကို ဖျက်ဆီးပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် နောက်ထပ် လူတစ်ဦး ရှိနေသေးကြောင်း သူမ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ ချန်မု ပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် တွင် ချန်မုကဲ့သို့ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားစွာ မသိရှိထားပေ။ သို့မဟုတ်ပါက အဆင့် ၄ သုံးယောက်တည်းသာ လာမည် မဟုတ်ဘဲ၊ ပို၍ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေမည့် အင်အားမျိုးကို သုံးလာပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်ယောင်၏ စိတ်ထဲ၌ ချန်မုအပေါ် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ တာအိုဆရာ အဖြစ် နိုးထလာပါက နေရာအနှံ့ ကြွားဝါပြောဆိုနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မုမှာ အစမှအဆုံးတိုင်အောင် မည်သည့် အပြောင်းအလဲမျှ မရှိခဲ့ဘဲ ယနေ့တိုင်အောင် ထိုခြံဝင်းငယ်လေးထဲတွင်သာ ဆက်လက် နေထိုင်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်သာ တစ်ဖက်လူက ချန်မု၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ဘဲ ယနေ့ည တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကြီးမားသော အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ စိတ်နေသဘောထား၊ ဤ ကြိုတင် မြော်တွေးနိုင်စွမ်း... ဤသည်မှာသာ သူမ လေးစားအားကျရသော အစ်ကို ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ယနေ့ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် မှာ ဤဘေးအန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ယောင် ဤသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ နားထဲတွင် ချန်မု၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လျှောက်မသွားနဲ့။"

ချန်ယောင်၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ ဆတ်ခနဲ ရပ်တန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ချန်မု၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ သို့သော် ဤသည်မှာ ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် စကားပြောခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... နားလည်ပါပြီ။"

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ၏ ရှုပ်ထွေးမှုများမှာ သူမ ဝင်ပါနိုင်သည့် ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူမတွင် အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံမှု ရှိမည်ဆိုပါက ဝင်ပါရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးသော်လည်း ယခုအခါ သူမက ခြံဝင်းထဲတွင် ရိုးသားစွာ နေရန်သာ တတ်နိုင်ပေသည်။

ချန်မု၏ အခြေအနေ မည်သို့ ရှိနေသည်ကိုလည်း သူမ မမေးမြန်းတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မေးမြန်းနေလျှင်လည်း အဓိပ္ပာယ် မရှိဘဲ ချန်မု၏ အချိန်ကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးရာသာ ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး ဤအချိန်မျိုးတွင် သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ ရှုပ်မယှက်မိစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအစ်ကို..." ချန်ယောင်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခု ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် သို့ ဝင်ရောက်လာသော ရန်သူများထဲတွင် အနည်းဆုံး အဆင့် ၄ သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို မည်သူကမျှ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ မှာ တာအိုပညာရပ်အဆင့် ဖြစ်ပြီး သာမန်လူတို့ထက် များစွာ သာလွန်သော်လည်း အဆင့် ၄ သိုင်းသမားများမှာလည်း သာမန်လူသား အဆင့် မဟုတ်တော့ပေ။ သမိုင်းတစ်လျှောက် အဆင့် ၄ သိုင်းသမားနှင့် အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တို့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တွေ့ရသည့် ဖြစ်ရပ်များ အလွန် ရှားပါးလှပြီး၊ အများစုမှာ အခြား သိုင်းသမားများ၏ ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်မှုများ ရှိတတ်သဖြင့် အနိုင်အရှုံးကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော်လည်း။

ချန်မု အနေဖြင့် အဆင့် ၄ သိုင်းသမားကို မခုခံနိုင်လျှင်တောင် အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးအနေဖြင့် အနည်းဆုံးတော့ ကောင်းကင်ယံရှိ အတွင်းအပြင် ဖြတ်တောက်ထားသော ကောင်းကင်မျက်နှာကျက်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ကို ထျန်းရှန်းဂိုဏ်း က တိုက်ခိုက်နေကြောင်း သတင်းပို့နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အပြင်ဘက်မှ သတင်းရရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရလာမည် ဖြစ်သည်။