အခန်း ၅၁

အခန်း (၅၁) ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ အလယ်ဗဟို။

ယခင်က ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော ပင်မဆောင်ကြီးမှာ ယခုအခါ ပြိုကျပျက်စီးနေသော အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နေရာအနှံ့တွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အရာများကိုသာ တွေ့မြင်ရတော့သည်။

ဘုန်း...

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ တစ်ကျန်းကျော်ခန့် မြင့်မားသော ခြံစည်းရိုးနံရံကြီးမှာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော ဧရာမစွမ်းအားကြီးတစ်ခု၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တိခနဲ ပြိုကျပျက်စီးသွားကာ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်စရစ်ခဲငယ်များအဖြစ် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်ထွက်သွားလေသည်။

ပြိုကျပျက်စီးသွားသော နံရံကြားမှ လွင့်စင်ထွက်ကျလာသူမှာ ပိုးသားအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရွှမ်ကော်သခင်ကြီး ချန်ကွမ် ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်သပ်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်လည်း သွေးစများ ကျန်ရစ်နေကာ ပုံမှန်အချိန်ကဲ့သို့ ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော အသွင်အပြင်မျိုး မရှိတော့ချေ။

"ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ ရွှမ်ကော်သခင်ကြီးကလည်း ဒီလောက်ပါပဲလား။"

မလှမ်းမကမ်းနေရာမှနေ၍။

တုတ်ရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးက မောက်မာသော မျက်နှာထားဖြင့် ခြေလှမ်းလာသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သွေးချီစွမ်းအင်များ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တက်ကြွနေပြီး ပြင်းထန်လှသော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများ ရောယှက်နေရာ၊ သူသည်ကား အဆင့် ၅ သိုင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ဘေးမှ ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အခြားအဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာကာ လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ဆိုလေသည်။

"သခင်ကြီး... ပုံမှန်အချိန်တွေမှာ အာဏာပြပြီး ဗိုလ်ကျနေတုန်းက ဒီလို သနားစရာကောင်းတဲ့နေ့မျိုး ရောက်လာမယ်လို့ တွေးမိခဲ့ဖူးရဲ့လား။"

ချန်ကွမ်က လက်ထဲရှိ ကွင်းတပ်ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း၊ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူနှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ အကဲခတ်လိုက်ပြီး ဆိုသည်။

"မင်းတို့လို ကြွက်သူခိုးကောင်တွေက ငါ့စံအိမ်တော်ကို ကျူးကျော်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒီမြို့တော်ထဲကို မင်းတို့ ဘယ်လို ခိုးဝင်လာသလဲဆိုတာ ငါမသိပေမယ့်၊ ကိုယ်ထင်ပြပြီး ထွက်လာရဲမှတော့ မနက်ဖြန်ရဲ့ နေမင်းကြီးကို ထပ်မြင်ရဖို့ မတွေးနဲ့တော့။ ဒီနေရာက မြို့တော်ကွ။"

ချန်ကွမ်၏ အသံမှာ မိုးကြိုးထစ်ချုန်းသကဲ့သို့ နားစည်ကွဲမတတ် ဆူညံသွားပြီး လူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ယခုမျိုးဆက်၏ ရွှမ်ကော်သခင်ကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရောဂါဘယဖြင့် ကွယ်လွန်သွားသော သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူထံမှ ရွှမ်ကော်သခင် ရာထူးကို လုယူနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း၊ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများ စုစည်းကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိတ်လန့်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ရေရွတ်လိုက်သော သူ၏ စကားများမှာ ရှေ့ရှိ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူနှစ်ဦးအပေါ် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ချေ။

ဓားကိုင်ဆောင်ထားသူက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးကာ ဆိုသည်။

"မှန်တယ်။ ဒီနေရာက မြို့တော်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး မြေပြင်အနေအထားကို ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးအလံ ဆယ့်ရှစ်လက် ရှိနေတာမို့၊ စစ်ထျန်းမျှော်စင် က လူတွေတောင် အနည်းဆုံး နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်လောက် ကြာမှပဲ သတိထားမိလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန် မရောက်ခင်မှာ ဒီရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်က ထာဝရသခင်ကြီး အတွက် သွေးရင်းမြစ်ပုလဲတစ်လုံး ဆက်သရမယ့် သွေးပူဇော်ရာ မြေပြင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ။"

"တခြားတစ်နည်းနဲ့ ပြောရရင် မင်းတို့ကို နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်လောက် ဆွဲထားနိုင်တာနဲ့၊ စစ်ထျန်းမျှော်စင် နဲ့ သိုင်း​ကျောင်းတော် က လူတွေ သိသွားပြီး ဒီနေရာဟာ မင်းတို့ အရိုးကြေအသားမွဖြစ်ရမယ့် နေရာဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

ချန်ကွမ်က လက်ထဲရှိ ကွင်းတပ်ဓားကို မြှောက်ကာ အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အားနည်းသွားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်အစဉ်မှာမူ တဖြည်းဖြည်း လေးလံကျဆင်းလာခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် အနီးနားရှိ တိုက်ပွဲအခြေအနေများကို ရှင်းလင်းစွာ အကဲခတ်မိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူရှိနေသော နေရာတွင်သာမက နေရာအနှံ့အပြား၌ အရေးနိမ့်နေပေသည်။

ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ တစ်ဖက်ရန်သူများထဲမှ အဆင့် ၄ သိုင်းသမား နှစ်ဦးက ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ ကျောက်လီ တစ်ယောက်တည်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲမုန့် ဘက်တွင်မူ သွေးချီစွမ်းအင်များကို အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ထားသော်လည်း အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ရာ အဆင့်ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်၍ အချိန်ကြာကြာ တောင့်ခံထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နံ့သာတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်ဆိုသည်ကို ထားလိုက်ဦး။

ယခုအခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ နံ့သာတိုင် နှစ်တိုင်စာ အချိန်မျှပင် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤသို့ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ရွှမ်ကော်သခင်ကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူသည် အံကြိတ်ကာ ဆက်လက်တောင့်ခံထားရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အခြေအနေများ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြိုလဲသွားပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သူလုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ထျန်းရှန်းဂိုဏ်း သည် မြို့တော်အတွင်း၌ ဤမျှ အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် တည်ဆောက်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တာယွမ် မြို့တော်၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ခြေတော်ရင်းတွင် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်အား ညအချိန်မတော် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရဲသည်အထိပင် ရဲတင်းနေကြသည်။

အကယ်၍ ဤသို့ဖြစ်လာမည်ကို စောစီးစွာ သိရှိခဲ့ပါက၊ နန်းတွင်းရေး အုပ်စုကွဲများအကြား အားပြိုင်မှုများ မည်မျှပင် ပြင်းထန်နေပါစေ၊ အငြိုးအတေးများကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားကာ မြို့တော်အား ဦးစွာ ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သင့်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။

မနက်ဖြန် ရောက်လာပြီး ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ကို ညသန်းခေါင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း သတင်းများ မြို့တော်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားချိန်တွင် နန်းတွင်းတစ်ရပ်လုံး တုန်လှုပ်သွားကာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အမျက်ဒေါသ ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အုပ်စုကွဲများအားလုံး ယာယီပူးပေါင်းကာ ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းကို ရှင်းလင်းကြမည် ဆိုလျှင်ပင်၊ ၎င်းမှာ မနက်ဖြန်မှ ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စရပ်သာ ဖြစ်တော့သည်။

"ဟီး... သခင်ကြီးက တကယ်ပဲ နံ့သာတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်လောက် တောင့်ခံထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

ဓားကိုင်ဆောင်ထားသူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် အလျင်လိုနေခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားနေရာများရှိ တိုက်ပွဲများမှာ အရေးမကြီးဘဲ၊ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထို အဆင့် ၄ သိုင်းသမားများကြားမှ တိုက်ခိုက်မှုများသာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သိုင်းလမ်းစဉ်၏ အဆင့် ၄ နှင့် အဆင့် ၅ ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားလှပေသည်။ အဆင့် ၅ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် အဆင့် ၄ သိုင်းသမား၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် ခုခံနိုင်စွမ်းမျှ မရှိဘဲ၊ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးပင် ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ဟိုဘက်ရှိ ကျောက်လီ နှင့် အကြီးအကဲမုန့် တို့သာ အသတ်ခံလိုက်ရပါက၊ ထို အဆင့် ၄ သိုင်းသမား သုံးဦး အားလပ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ရန်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်သာ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ကဲ့သို့ အဆင့် ၅ သိုင်းသမားများ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်အတွင်းရှိ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားများကို ဆွဲဆန့်ထားကာ ပြန့်ကျဲနေစေရန်နှင့်၊ စံအိမ်တော်ကို ပိတ်လှောင်ထားသည့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးအလံ ဆယ့်ရှစ်လက်ကို စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးခြင်းမျိုး မလုပ်နိုင်စေရန် တားဆီးထားရန်သာ ဖြစ်သည်။

ချန်ကွမ်သည်လည်း ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားပေသည်။ သို့သော်လည်း ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိပေ။

"မင်းတို့လို အဆင့် ၅ သိုင်းသမားတွေက ဘာလို့များ ထာဝရသခင်ကြီး ဆိုတာကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်နေရတာလဲ။ အဆင့် ၅ အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်ဆိုမှတော့ မင်းတို့မှာလည်း ခိုင်မာတဲ့ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒတွေ ရှိခဲ့မှာပဲ။ မင်းရဲ့ ဓားက မိစ္ဆာတွေကို ခုတ်ထစ်နိုင်တယ်၊ သရဲတစ္ဆေတွေကို သုတ်သင်နိုင်တယ်၊ တိုင်းပြည်နဲ့ လူမျိုးကို ကာကွယ်နိုင်တယ်။ ဘာလို့များ မရှိမှန်း မသိတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဒူးထောက် အညံ့ခံရတာလဲ။"

"ဘာလို့ ထာဝရသခင်ကြီး ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရတာလဲ ဆိုတော့..."

ဓားကိုင်ဆောင်ထားသူက သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားကို အကဲခတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သစ္စာရှိမှုအချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆိုလေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သိုင်းပညာရပ်ဆိုတာ ပိုးစုန်းကြူးလေးရဲ့ အလင်းရောင်လောက်ပဲ ရှိပြီး၊ ထာဝရသခင်ကြီး ကသာ ကောင်းကင်ယံက တောက်ပတဲ့ လမင်းကြီး ဖြစ်နေလို့ပဲ..."

"စကားတွေ များမနေနဲ့တော့။"

ဘေးနားမှ တုတ်ရှည်ကိုင်ဆောင်ထားသူက အေးစက်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "အချိန်ကုန်သက်သာအောင် မြန်မြန် ရှင်းလိုက်စမ်းပါ။ ပြဿနာတွေ ထပ်မရှာချင်နဲ့။"

ဓားကိုင်ဆောင်ထားသူမှာ စကားဖြတ်ပြောခံလိုက်ရသဖြင့် သတိပြန်ဝင်လာကာ လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးရင်း ဆိုသည်။

"မှန်တယ်။ သခင်ကြီးကို စောစောစီးစီး လမ်းဖြောင့်အောင် ပို့ပေးရမှာပေါ့။"

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် လူနှစ်ဦးမှာ ဘယ်နှင့်ညာ ခွဲထွက်သွားကာ အေးစက်ကြမ်းတမ်းလှသော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများကို အသီးသီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာစေပြီး ချန်ကွမ်အား အလယ်တွင် ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ဆူပွက်နေသော သွေးချီစွမ်းအင်များက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ ချန်ကွမ်ကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးစီရင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ချန်ကွမ်သည်လည်း လက်ထဲရှိ ကွင်းတပ်ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကြီးလေးသော မျက်နှာထားဖြင့် အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း၊

လူသုံးဦး ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ကြတော့မည့် ဆဲဆဲအချိန်တွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရပြီး သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သွားသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းလှည့်၍ တူညီသော ဦးတည်ရာတစ်ခုတည်းသို့ လှမ်း၍ အကဲခတ်လိုက်ကြလေသည်။

ဖြာဆင်းလာသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံမှ အောက်ဘက်သို့ ရိုက်ချလာသော ငွေရောင်လှံရှည်တစ်လက်က လေဟာနယ်အတွင်း၌ တောက်ပသော လခြမ်းကွေးတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

အောက်ဘက်တွင်ကား။

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ ကျောက်လီ သည် တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲသော အရောင်အဆင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ လက်သီးများမှာမူ မည်းနက်သော အရောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနေကာ ကျဆင်းလာသော လှံအလင်းတန်းကို ရင်ဆိုင်ရန် အားကုန်သုံး၍ လက်သီးဖြင့် ပင့်ထိုးလိုက်သည်။

ဤလက်သီးချက် ထွက်ပေါ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ဆူပွက်နေသော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ပေတစ်ထောင် ပတ်လည်ရှိ မြေပြင်တစ်ခုလုံး မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မည်းနက်သော မီးတောက်များက အရပ်ရှစ်မျက်နှာလုံးကို လောင်ကျွမ်းပစ်တော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။

ဘုန်း...

ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ငွေရောင်လှံအလင်းတန်းက ထိုမည်းနက်သော မီးတောက်ပုံရိပ်ယောင်များကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး ကျောက်လီ၏ လက်သီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရက်ရက်စက်စက် ဖိချပစ်လိုက်သည်။

ကျောက်လီ ရပ်နေသော မြေပြင်မှစ၍ ဗဟိုပြုကာ အောက်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသော မြည်ဟည်းသံကြီးများနှင့်အတူ ပေတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်။

ကျောက်လီ၏ ကျောဘက်မှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာကာ ကမ္ဘာမြေကိုပင် ပြောင်းလဲပစ်တော့မည့်အလား၊ အနီးနားရှိ ပြိုကျနေသော အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များအားလုံးကို ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးကို နှင်းခဲရေခဲပြင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ကျောက်လီက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများနှင့် သွေးချီစွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာစေကာ ထိုရေခဲနှင်း ပုံရိပ်ယောင်များကို အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွက်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုဓားအလင်းတန်းမှာ ယခုအခါ သူ၏ ကျောလယ်တည့်တည့်သို့ ချိန်ရွယ်ထားပြီးဖြစ်ကာ၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ထိုငွေရောင်လှံရှည်၏ ဖိနှိပ်ထားမှုကြောင့် မူလနေရာမှ ရွေ့လျားရန်ပင် ခက်ခဲနေချေပြီ။

ဤအသက်အန္တရာယ်နှင့် နီးကပ်နေသော ဆံတစ်မျှင်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင်၊ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းလိမ်ချိုးကာ ထိုဓားအလင်းတန်းကို အသက်လု ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။ သူ၏ ကျောပြင်တွင် သွေးထွက်နေသော ဓားရာတစ်ချက် ပေါ်လာသော်လည်း အသက်အန္တရာယ်ပေးနိုင်သော နေရာသို့တော့ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

"မီးလျှံလက်သီး ကျောက်လီ ဆိုတာ နာမည်လွတ်ကြီး မဟုတ်ပါလား။ ဒီလိုအခြေအနေမှာတောင် ငါ့ရဲ့ ဓားကို ရှောင်နိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို ရှောင်နိုင်ရုံနဲ့ နောက်ထပ် ဓားဘယ်နှချက်ကိုများ မင်း ထပ်ရှောင်နိုင်ဦးမလဲ။"

အမှောင်ထုထဲမှ ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူတစ်ဦး ကိုယ်ထင်ပြလာပြီး၊ ငွေရောင်လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အခြားအဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူနှင့် ရှေ့နောက်ညှပ်ကာ ကျောက်လီအား အလယ်တွင် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်ကြသည်။