အခန်း ၅၂

အခန်း (၅၂) ပန်းပင်လယ်

ကျောက်လီက ထိုလူနှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

"လခြမ်းခွဲ လှံရှည် ရွှီကျန့်ရှို့ နဲ့ ရေခဲဓား စွန်းဖျင်... မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး သိုင်းလမ်းစဉ်ကို စွန့်ပယ်ပြီး ဒီပိုးမွှားကြွက်သူခိုးတွေနဲ့ လာပူးပေါင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။"

လခြမ်းခွဲ လှံရှည် ရွှီကျန့်ရှို့။

ရေခဲဓား စွန်းဖျင်။

အဆင့် ၄ သိုင်းသမား ဖြစ်လာနိုင်သူတိုင်းသည် လောကတစ်ခွင်၌ နာမည်မသိသူများ မဖြစ်နိုင်ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သော ဂုဏ်ပုဒ်အမည်များ ရှိကြစမြဲပင်တည်း။ မျက်မှောက်ရှိ လူနှစ်ဦးသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းသာ ပိုမြင့်မားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို မြင်ဖူးခဲ့ရင်၊ သာမည သိုင်းလမ်းစဉ်လေးတစ်ခုထဲမှာ ချုပ်နှောင်ခံနေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရွှီကျန့်ရှို့က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ဆိုလေသည်။

"ပိုမြင့်မားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ... မင်းတို့ပြောနေတဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ဆိုတာကို ပြောချင်တာလား။"

ကျောက်လီက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မင်း အဆင့် ၄ အထိ ရောက်လာတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး။ ပုံမှန်အချိန်ဆိုရင်တော့ မင်းနဲ့အတူ အရက်တစ်ခွက်လောက် သောက်ချင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီညတော့ မင်း အချိန်ဆွဲနေဖို့ ငါတို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိဘူး။"

ရွှီကျန့်ရှို့က တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက်၊ လှံရှည်ဖြင့် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

အခြားနေရာများရှိ တိုက်ပွဲအခြေအနေများက အရေးမကြီးသော်လည်း၊ ဤနေရာကိုတော့ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ကျောက်လီ အချိန်ဆွဲချင်နေလျှင်တောင်မှ သူက အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီကျန့်ရှို့ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျောက်လီ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အချိန်ထပ်ဆွဲ၍ မရနိုင်တော့မှန်း သူသိလိုက်သဖြင့်၊ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေပြီး ရှေ့သို့ လက်သီးတစ်ချက် ပင့်ထိုးလိုက်လေသည်။

အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိပါက၊ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို အခြေခံနားလည်လာသည့်အပြင်၊ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော သွေးချီစွမ်းအင်များသည် ကမ္ဘာမြေ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် အမှန်တကယ် ပေါင်းစပ်သွားကာ 'ချီစွမ်းအင်' ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ သိုင်းသမားအား လေဟာနယ်ကိုဖြတ်၍ လှမ်းတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိစေသည်။

အဆင့် ၅ သို့ ရောက်ရှိပါက၊ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ အပြည့်အဝ ပုံပေါ်လာပြီး၊ ချီစွမ်းအင်များသည် ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ကလီစာများအနှံ့ ပြည့်နှက်နေမည်ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်တွင် အသက်ရှူနှုန်း တည်ငြိမ်ရှည်လျားပြီး နေ့တစ်ရက် ညတစ်ည ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မည် မဟုတ်ချေ။

အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိပါက၊ ချီစွမ်းအင်များသည် 'စစ်မှန်သောစွမ်းအင်' အဖြစ်သို့ အရည်အသွေး ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အဆင့်တစ်ရပ် ခုန်တက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ အရွတ်အကြောများနှင့် သွေးကြောများမှာ အပြီးတိုင် ခိုင်မာသွားပြီး၊ ယခုအချိန်မှစ၍ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ လုံးဝ ပုံသေဖြစ်သွားကာ ထပ်မံပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဘုန်း...

စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များ ရစ်ပတ်နေသည့် လက်သီးသည် မည်းနက်သော မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ငွေရောင်လှံရှည်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ၎င်းကြောင့် အနီးနားရှိ လေထုပင် လိမ်ကောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

စွန်းဖျင်က ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ အဆင့် ၄ သိုင်းသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် တိုက်ပွဲ၏ အဓိကသော့ချက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။ ဤဓားချက်မှာ ကျောက်လီ၏ အားဟောင်းကုန်ခန်းသွားပြီး အားသစ်မဖြစ်ပေါ်လာသေးသည့် အချိန်ကို ကွက်တိကျကျ ချိန်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ကာ၊ အားနည်းချက်ကို တန်းမတ်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

ကျောက်လီသည် စွန်းဖျင်၏ ဓားချက်ကို မနည်း အသက်လု ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဓားကို ရှောင်နိုင်သော်လည်း ဓားပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နေသော ရေခဲစစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကိုမူ မရှောင်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နောက်သို့ မီတာအနည်းငယ်ခန့် လွင့်စင်သွားပြီး၊ ညာဘက်ပခုံးတစ်ခုလုံး ရေခဲလွှာများ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ကျောက်လီ၏ မျက်လုံးများ ဒေါသကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ ရှေ့မှ လူနှစ်ဦးအနက် မည်သူ့ကိုမဆို သူ မကြောက်ရွံ့သည့်အပြင် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟုပင် ယုံကြည်ထားသော်လည်း၊ သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လာသောအခါတွင်မူ မည်သို့မျှ မတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် တဖြည်းဖြည်း အရေးနိမ့်လာသည်ကို မျက်စိသူငယ်ဖြင့် ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ အခြားမရှိတော့ချေ။

နာကြည်းစရာကောင်းလိုက်တာ။

ကျောက်လီသည် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို လည်ပတ်စေကာ ပခုံးအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာသော ရေခဲစွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း ချေဖျက်လိုက်သည်။ သို့သော် ရရှိသွားသော ဒဏ်ရာမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ပခုံးတစ်ခြမ်းလုံး ထုံကျင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရွှီကျန့်ရှို့နှင့် စွန်းဖျင်တို့သည်လည်း အနည်းငယ်မျှ ညှာတာမည့် အရိပ်အယောင် မပြဘဲ၊ ဤအခွင့်အရေးကို အရယူကာ ကျောက်လီအား ပွဲချင်းပြီး အဆုံးစီရင်ရန် ထပ်မံ၍ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လာကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှေ့နောက်ညှပ်၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်လီမှာ ဒဏ်ရာရထားပြီးဖြစ်ရာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ပင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ရွှစ်...

ငွေရောင်လှံရှည်နှင့်အတူ လေဟာနယ်ကို ခွဲထွက်လာသော တောက်ပသည့် လခြမ်းရောင်စဉ်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ လမင်းကြီးကို ဆွဲချလိုက်သကဲ့သို့ အဟုန်ပြင်းလှသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ထက်မြက်လှသော ဓားချက်တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဓားသွားမှ စိမ့်ထွက်လာသော အအေးဒဏ်ကြောင့် လေထုပင် အေးခဲသွားကာ နှင်းခိုးဖြူများ အလွှာလိုက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မိမိအနေဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့မှန်း ကျောက်လီ သိလိုက်သည်။ သို့သော် ဘေးပတ်လည်ကို ပိတ်ဆို့ခံထားရသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန်လည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ သို့ဖြစ်ရာ အံကိုကြိတ်ကာ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ပြီး အသေခံ ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊

ထိုလခြမ်းရောင်စဉ်နှင့် အေးစက်သော ဓားသွားတို့ ကျဆင်းလာတော့မည့် ဆဲဆဲအချိန်လေးတွင်...

ခပ်ဖွဖွ ရေရွတ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ မည်သည့်အရပ်မျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်အလွှာထဲမှ တိုက်ရိုက် ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဖြည်းညင်းတည်ငြိမ်သော လေသံဖြစ်သော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူသုံးဦးစလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တိခနဲ ရပ်တန့်သွားစေသည်။

"ပိုးမွှားကြွက်သူခိုးတွေမို့လို့ တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကလည်း အောက်တန်းကျလှချည်လား။ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကွက်လောက်ကိုရော ခံကြည့်ပါလား။"

"ဘယ်သူလဲ။"

ရွှီကျန့်ရှို့နှင့် စွန်းဖျင်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး အသီးသီး အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် အသံထွက်ပေါ်လာရာ နေရာကို ရှာဖွေရန် ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် အသံရှင်ကို မရှာတွေ့မီမှာပင်၊ အရပ်ရှစ်မျက်နှာရှိ ပြိုကျပျက်စီးနေသော အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များကြားမှ တိုက်ပွဲကြောင့် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေသော သစ်ပင်များပေါ်တွင် ရောင်စုံပန်းပွင့်များ ရုတ်တရက် ဖူးပွင့်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် အနီးဆုံးရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်။

တိုက်ပွဲ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သစ်ကိုင်းများအားလုံး အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ လေဟာနယ်ထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ကိုင်းအသစ်များ ထိုးထွက်လာပြီး အရောင်ဖျော့ဖျော့ ပန်းပွင့်ဖတ်များ ဖူးပွင့်လာလေသည်။

ဤပန်းပွင့်များမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်း၌ပင် ပေရာနှင့်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဖိနှိပ်မှုများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များအားလုံးကို လွင့်စင်သွားစေပြီး၊ နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာကာ ပန်းပေါင်းတစ်ရာ ဖူးပွင့်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အရှေ့လေညင်း တိုက်ခတ်လာချိန်၊ သစ်ပင်တစ်ထောင်မှ ပန်းများ ဖူးပွင့်လာ၏။"

တိုးညင်းသော ရေရွတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော ပန်းပွင့်ဖတ်များသည် လေထဲသို့ လွင့်မျောသွားကာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ပန်းရောင်လွှမ်းသွားပြီး တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ထဲရှိ ရွှီကျန့်ရှို့နှင့် စွန်းဖျင်တို့ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

"လှည့်ကွက်တွေသုံးပြီး ခြောက်လှန့်နေတာလား။"

ရွှီကျန့်ရှို့က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ငွေရောင်လှံရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာစေသည်။

အဆင့် ၆ သိုင်းသမားများသည် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ၏ အခြေခံပုံစံကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားရာ ပုံရိပ်ယောင်များ ဖန်တီးနိုင်လျှင်ပင် အလွယ်တကူ အထင်လွဲခံရလေ့ မရှိပေ။ အဆင့် ၅ သိုင်းသမားများမှသာ အပြည့်အဝ ပုံပေါ်လာပြီး ပိုမိုပြည့်စုံသော ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးနိုင်ကြကာ၊ အဆင့် ၄ သိုင်းသမားများကမူ ပိုမိုခမ်းနားကြီးကျယ်သော ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

မျက်မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း၊ သာမန် ပုံရိပ်ယောင် အနည်းငယ်ကိုသာ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကိုပင် အပြည့်အဝ မဖုံးလွှမ်းနိုင်သေးရာ၊ ရွှီကျန့်ရှို့ အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း၊ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လှံရှည်ကို မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော်လည်း၊ ရှေ့မှ လွင့်မျောလာသော ကောင်းကင်အပြည့်ရှိ ပန်းပွင့်ဖတ်များမှာ တစ်ပွင့်မျှ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်၍ ပျံသန်းလာဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါ..."

ရွှီကျန့်ရှို့ အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ပွင့်က သူ၏အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူက မသိစိတ်အရ ငွေရောင်လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပုတ်ချလိုက်ရာ ပန်းပွင့်ဖတ်နှင့် ရိုက်ခတ်မိသွားပြီး၊ သံမဏိနှင့် သံမဏိ ထိခိုက်မိသကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ မီးပွားများ လွင့်စင်ထွက်သွားလေသည်။

သူ၏ မျက်နှာသွေးရောင်များ ချက်ချင်း ဆုတ်ယုတ်သွားသည်။

ဤပန်းပွင့်ဖတ်များမှာ ပုံရိပ်ယောင်များ မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် အရာဝတ္ထုများ ဖြစ်နေသည်။

သိုင်းသမားတစ်ယောက် မည်မျှပင် အင်အားကြီးမားပါစေ၊ အဆင့် ၃ သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်ထိ ရောက်ရှိသွားလျှင်တောင်မှ စိတ်ကူးယဉ် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများကို အစစ်အမှန် အရာဝတ္ထုဖြစ်အောင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် မျက်မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ၏ ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

အကယ်၍ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ပါက၊ ဤထူးဆန်းလှသော မြင်ကွင်းအတွက် အဖြေတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

ဆွေးမြေ့ပျက်စီးနေသော အရာများကို အံ့ဖွယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း၊

ဤသည်ကား အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

တာအိုပညာရပ်။

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့် ၅ တာအိုပညာရပ်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တာအိုဆရာ တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ။

ရွှီကျန့်ရှို့ ဖြစ်စေ စွန်းဖျင် ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်နေကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအရာသည် သူတို့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များနှင့် လုံးဝ ကိုက်ညီမှုမရှိသည့်အပြင် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲမုန့် ရှိနေသည်ကို သူတို့သိသည်။ ကျောက်လီ ရှိနေသည်ကိုလည်း သိသည်။ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်တွင် အခြား အဆင့် ၄ သိုင်းသမား တစ်ယောက် ပုန်းကွယ်နေနိုင်သေးသည်ကိုပင် ကြိုတင်တွက်ဆထားသောကြောင့် အဆင့် ၄ သိုင်းသမား သုံးယောက် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်တွင် အဆင့် ၄ သိုင်းသမား နောက်တစ်ယောက် ရှိနေလျှင်ပင် သူတို့နှစ်ဦးက ဟန့်တားထားနိုင်ပြီး၊ ကျန်တစ်ဦးက အကြီးအကဲမုန့်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းကာ ကူညီပေးနိုင်သဖြင့် နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်အတွင်း အဆုံးသတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ ဆိုသည်မှာ သူတို့၏ တွက်ဆမှုထဲတွင် လုံးဝ ပါဝင်မနေခဲ့ချေ။

ညအချိန်တွင် အဆင့် ၅ တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ စွမ်းအားမှာ ပုံမှန်ထက် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ပိုမိုအားကောင်းနေမည်ကို ထားလိုက်ဦး။ သူတို့ တပ်ဆင်ထားသည့် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ပိတ်လှောင်ထားသော မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးအလံ ဆယ့်ရှစ်လက်သည် တာအိုဆရာတစ်ဦးကို လုံးဝ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"တာအိုဆရာ တစ်ယောက်က ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ။"

စွန်းဖျင်မှာ ရင်ထိတ်သွားသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်အပြည့် လွင့်မျောလာသော ပန်းပွင့်ဖတ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ အတွေးများရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ၊ ဓားဖြင့် အဝိုင်းပုံစံ ကာကွယ်ရေးစက်ကွင်းတစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ဖန်တီးကာ လာနေသော သောင်းချသည့် ပန်းပွင့်ဖတ်များကို ခုခံလိုက်ရသည်။

ချွင်... ချွင်... ဒေါင်...

ဓားသွားနှင့် ပန်းပွင့်ဖတ်များ ထိခိုက်မိချိန်တွင် မီးပွားများ လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။

ဤသို့ ထိခိုက်မိလိုက်သည်နှင့် စွန်းဖျင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပန်းပွင့်ဖတ် တစ်ပွင့်စီတိုင်းတွင် ဓားစိတ်ဆန္ဒ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေပြီး သာမန် ရမ်းသန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်သည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပန်းပွင့်ဖတ် တစ်ပွင့်စီတိုင်းသည် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုစီ ဖြစ်နေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပန်းပွင့်ဖတ်များမှာ ယခုအခါ ကောင်းကင်ယံအနှံ့ ပြန့်ကြဲနေပြီး မည်မျှများပြားသည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ။

ဤသည်မှာ အတင်းအဓမ္မ ခုခံနိုင်မည့် တိုက်ကွက်မျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ ရှောင်တိမ်းရန်သာ ရှိတော့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။

သူဖြစ်စေ၊ ရွှီကျန့်ရှို့ဖြစ်စေ ပထမဆုံး အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ ကောင်းကင်အပြည့်ရှိ ပန်းပွင့်ဖတ်များ၏ ပိတ်လှောင်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အရပ်လေးမျက်နှာလုံး ပန်းပွင့်ဖတ်များ ပြည့်နှက်နေကာ အပြင်ဘက်ကိုပင် မမြင်ရတော့ချေ။

"ကွဲစမ်း။"

စွန်းဖျင်သည် အားကုန်ထုတ်ကာ ဓားသွားမှနေ၍ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်သည်။ ဖြူလွှာသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝှေ့ယမ်းထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မြေပြင်မှာ သူ၏ ခြေအောက်မှစတင်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ အေးခဲသွားလေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုက ပန်းပွင့်ဖတ် မည်မျှကို အေးခဲသွားစေမှန်း မသိရဘဲ၊ အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေကာ အရောင်ဖျော့တော့ ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

သို့သော်လည်း။

မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သလောက် နေရာတိုင်းတွင် ပန်းပွင့်ဖတ်များမှာ အဆုံးအစမရှိ လွင့်မျောနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်လီမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ရှေ့၌ သန်းချီသော ပန်းပွင့်ဖတ်များက ကြီးမားကျယ်ပြန့်စွာ လွင့်မျောနေပြီး စွန်းဖျင်နှင့် ရွှီကျန့်ရှို့တို့တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ အတွင်းမှ လခြမ်းရောင်စဉ်များနှင့် ရေခဲအလင်းတန်းများ အခါအားလျော်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ဤကျယ်ပြောလှသော ပန်းပွင့်ပင်လယ်ကြီးကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

"တာအိုပညာရပ်..."

ကျောက်လီ၏ ရင်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

တာအိုဆရာ တစ်ဦး တိုက်ခိုက်သည်ကို သူ တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် မိုးကြိုးများ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာရာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း ထိုမိုးကြိုးများကို သူ ခုခံနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ရပါက၊ သူ မလွဲမသွေ ရှုံးနိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ တာအိုဆရာ၏ အနီးသို့သာ ရောက်အောင် သွားနိုင်ပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ခုတ်ထစ်ကာ အဆုံးစီရင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိသည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် မျက်မှောက်ရှိ တာအိုပညာရပ်မှာမူ လုံးဝ ခြားနားနေပေသည်။

အဆင့် ၄ သိုင်းသမား နှစ်ဦးမှာ ၎င်းအတွင်း၌ အသေအလဲ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး မည်သို့မျှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ထို့အပြင် အတွင်းမှ အနီရောင်များ အဆက်မပြတ် လွင့်စင်လာသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နေရရာ ဒဏ်ရာရကာ သွေးထွက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ထဲမှာ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ယောက် ရှိနေတာလား။

နန်းတွင်းက ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်အကြံအစည်ကို ကြိုတင်သိရှိသွားလို့ တာအိုဆရာတစ်ယောက်ကို စံအိမ်တော်ထဲမှာ ကြိုတင်ပုန်းကွယ်နေခိုင်းထားတာများလား။

ကျောက်လီ မသိတော့ပေ။

သို့သော် သူ သိလိုက်ရသည်မှာ... ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေမှာ ဤတာအိုပညာရပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြောင်းပြန်လန်သွားသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဆိုသည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။