အခန်း ၅၇

အခန်း (၅၇) စစ်ချန်း ဝေကျင်

အဆင့် ၃ သိုင်းဆရာသခင် ချီလီ တို့ သုံးဦးမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင်...

ရုတ်တရက် အဝေးတစ်နေရာမှ တောက်ပသော ရောင်စဉ်တန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းမှာ လမင်းကြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းလာသကဲ့သို့ တစ်ပြည်လုံးကို လင်းထိန်သွားစေပြီး၊ ရောင်စဉ်တန်းများအကြားတွင် လူရိပ်တစ်ခုမှာ လေထဲတွင် ပျံသန်းလာရာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး လောကသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင် ရှိတော့သည်။

ချီလီ တို့ သိုင်းဆရာသခင် သုံးဦးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒနှင့် သွေးချီစွမ်းအင်များ မရှိသော်လည်း၊ ထိုသူ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဖြာထွက်နေသော အလင်းတန်းများမှာ ပိုမို၍ပင် နတ်ဘုရားဆန်လှပေသည်။

ထိုရောင်စဉ်တန်းများထဲတွင်...

လူရိပ်တစ်ခုမှာ ဖြူလွှလွှ တိမ်တိုက်များကို နင်းဖြတ်ကာ၊ ရှည်လျားသော တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး၊ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံသို့ ပေါ့ပါးစွာ ရောက်ရှိလာကာ ချီလီ တို့၏ မလှမ်းမကမ်းတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော သွေးချီစွမ်းအင်များနှင့် သိုင်းပညာများ မရှိသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးတစ်စုံမှာမူ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှပေရာ ဝဲဂယက်တစ်ခုနှယ်ပင် ရှိနေသည်။ ရွှမ်ကော်သခင်ကြီး ချန်ကွမ် ကဲ့သို့ အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုမျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်မိရုံဖြင့် ခဏမျှ စိတ်လွတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ အသက်ရှူအကြိမ် အနည်းငယ်ကြာမှသာ သတိပြန်ဝင်လာနိုင်တော့သည်။

"ဝေစစ်ချန်း..."

ချီလီ က ထိုသူကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဝေကျင်...

စစ်ထျန်းမျှော်စင် ၏ စစ်ချန်း (နန်းတွင်းအချိန်နာရီနှင့် နက္ခတ်တာရာများကို တာဝန်ယူရသည့် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီး)

ထို့အပြင် လက်တစ်ဆုပ်စာသာရှိသော အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ ခြောက်ဦးထဲမှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

စစ်ထျန်းမျှော်စင် ၏ ကျန်းစစ် နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံ နေပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာမူ ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင် တွင် အမြဲရှိနေတတ်သည်။ ထိုနေရာမှာ တာယွမ်မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းရာနေရာဖြစ်ရာ၊ သူသည် ထိုနေရာမှ ခြေတစ်လှမ်းမျှ မခွာဘဲ စောင့်ကြပ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပုံမှန်ကိစ္စအရပ်ရပ်ကို စစ်ချန်း ခြောက်ဦးကသာ စီမံခန့်ခွဲကြရသည်။ ထိုခြောက်ဦးအနက် နှစ်ဦးမှာ လောကအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာနေကြပြီး၊ တစ်ဦးမှာ မြောက်ဘက်လွင်ပြင်ကြီး တွင် စောင့်ကြပ်နေကာ၊ အခြားတစ်ဦးမှာ မိစ္ဆာတောင်တန်း တွင် စောင့်ကြပ်နေသည်။ ကျန်တစ်ဦးမှာ နန်းတွင်း၌ အမြဲရှိနေတတ်ကာ မင်းသား၊ မင်းသမီးများ၏ ဆရာအဖြစ် တာဝန်ယူထားသဖြင့် ပုံမှန်အချိန်တွင် တွေ့ရခဲလှပေသည်။

စစ်ချန်း ဝေကျင် တစ်ဦးတည်းသာ နေ့စဉ်ကိစ္စများကို တာဝန်ယူဖြေရှင်းနေသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံမှသာ တွေ့မြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ ဆိုသည်မှာ အဆင့်အတန်း တစ်ခုလုံး ခြားနားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၄ (နေ့လည်ခင်းလည်ပတ်ခြင်း) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက နေ့ခင်းဘက်၏ အလင်းရောင်ကို ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုတော့ဘဲ၊ တောင်တန်းနှင့် မြေပြင်၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ဆက်သွယ်ကာ ကမ္ဘာလောက၏ စွမ်းအားများကို ခဏတာ ငှားရမ်းအသုံးပြုနိုင်သော နည်းလမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လူသူကင်းမဲ့သော တောတောင်များထဲတွင် အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ တစ်ဦးသည် မည်သည့် ပြင်ဆင်မှုမျှ မရှိဘဲ အဆင့် ၃ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ပါက၊ အနိုင်အရှုံးကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့သော် သိုင်းဆရာသခင် က ပို၍ အသာစီးရရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများပေသည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ တစ်ဦးသည် သူ အမြဲစောင့်ကြပ်နေသော နေရာ၌ ကျယ်ပြန့်သော ဝိညာဉ်သွေးကြော အစီအရင်များကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဆိုပါက၊ သိုင်းဆရာသခင် အများအပြား ပူးပေါင်းလာလျှင်ပင် ထိုတာအိုဆရာ၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော သိုင်းဆရာသခင် ဖြစ်ပါစေ၊ ကမ္ဘာလောက၏ စွမ်းအားများကိုတော့ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ပြင်ဆင်မှု မည်မျှ ပြည့်စုံသနည်း ဆိုသည်ပေါ်တွင် မူတည်၍ တာအိုဆရာများမှာ ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာကြသည်။ ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင် တွင် စောင့်ကြပ်နေသော ထိုကျန်းစစ် မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင် ကို အခြေခံကာ မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ အရေးပေါ် အခြေအနေတွင် ကမ္ဘာလောက၏ စွမ်းအားများကို ငှားရမ်းအသုံးပြုလိုက်ပါက၊ သိုင်းကျောင်းတော်ရှိ အဆင့် ၂ သိုင်းသမားများဖြစ်သော နိုင်ငံတော်၏ အားထားရသည့် မဏ္ဍိုင်ကြီးတွေကိုပင် သူက တစ်ဖက်သတ် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်ပါက မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်သွေးကြောများ အားလုံးမှာလည်း ရှုပ်ထွေးသွားမည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ မလွှဲမရှောင်သာမှသာ အသုံးပြုမည့် နောက်ဆုံးလက်နက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ကျန်းစစ်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို လာကြည့်ခိုင်းလို့ ရောက်လာတာပါ။"

ဝေကျင် က ချီလီ တို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်လာကာ စူးစမ်းသောအမြင် ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ အတွင်းအပြင် နေရာအနှံ့အပြားကို စေ့စေ့စပ်စပ် စူးစမ်းရှာဖွေလိုက်သည်။

သူသည် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့် ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားမိသည်။

"ဟင်..."

ချီလီ တို့မှာ သိုင်းဆရာသခင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဤအဆင့်တွင် ကမ္ဘာလောက၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အာရုံခံနိုင်ကြသော်လည်း၊ မျက်စိဖြင့် တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နိုင်ခြင်းတော့ မရှိကြချေ။ အများဆုံးအနေဖြင့် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရှုပ်ထွေးနေသည်ကိုသာ အာရုံခံမိကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေကျင် ကမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ နေရာအနှံ့မှနေ၍ စံအိမ်တော်၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ စုစည်းသွားခဲ့သည့် အမှတ်အသားများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ဒါက သိုင်းသမားတွေရဲ့ နည်းလမ်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက တာအိုဆရာ တစ်ယောက်ပဲ။

ခဏအကြာတွင် ဝေကျင် က သူ၏ အမြင်အာရုံကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ချန်ကွမ် ကို မေးခွန်းအချို့ မေးမြန်းကာ အဖြေများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားဟန် ပြုလိုက်ပြီးမှ အခုလို ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ဆက်ပြီး မစုံစမ်းပါနဲ့တော့... ခင်ဗျားတို့ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို ကူညီဖြေရှင်းပေးခဲ့တဲ့ အဲဒီဆရာကြီး က ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။"

"ဓားပညာနဲ့ တာအိုပညာရပ်ကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ တိုက်ကွက်က တကယ်ကို ရှားပါးလှတာပဲ။ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတာလည်း မဆန်းပါဘူး။"

ချီလီ တို့မှာ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ အားလုံးကို မသိနိုင်သော်လည်း၊ ဝေကျင် ကမူ လူတိုင်းကို သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာရှိ အမှတ်အသားများမှာ စစ်ထျန်းမျှော်စင် ရှိ တာအိုဆရာ တစ်ဆယ့်ခုနစ်ဦးထဲမှ မည်သူနှင့်မျှ မသက်ဆိုင်ကြောင်း သူ အသေအချာ ပြောနိုင်ပေသည်။

မည်သည့် အဆင့်မြင့် တာအိုဆရာမဆို စိတ်ခံစားချက်များ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အကန့်အသတ်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော စွမ်းအားများကို နိုးထစေခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအားများမှာ အတိအကျအားဖြင့် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာသနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ မမည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

ထိုသို့ ပေါ်ထွက်လာသော တာအိုပညာရပ်များမှာ စိတ်ခံစားချက်နှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့်၊ 'ဓားပညာ' ကဲ့သို့သော တာအိုပညာရပ်မျိုး ထွက်ပေါ်လာရန်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ခံစားချက်များမှာ ဓားနှင့် ထပ်တူကျနေမှသာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝေကျင် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချီလီ တို့မှာ ကြောင်အမ်းသွားကြတော့သည်။

"ဝေစစ်ချန်း ပြောချင်တာက..."

"ခင်ဗျားတို့ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ... ဒါက အဆင့် ၅ တာအိုပညာရပ်ကို အသစ် ရောက်ရှိသွားတဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက်ပဲ။ အဲဒီဆရာကြီး နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ ဆက်ပြီး မစုံစမ်းပါနဲ့တော့။ သူသာ လူကိုယ်တိုင် ထွက်လာချင်တယ်ဆိုရင် သူ့အလိုလို ထွက်လာပါလိမ့်မယ်။"

ဝေကျင် က တစ်စုံတစ်ရာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ တာအိုဆရာ တစ်ဦးသာ ပုန်းကွယ်နေချင်သည်ဆိုပါက ရှာဖွေရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထို့အပြင် ရှာဖွေနေရန်လည်း မလိုပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူက ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းဝင်များကို သတ်ဖြတ်ကာ ကူညီပေးခဲ့ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဆိုးသွမ်းသူ တစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် ဆိုးသွမ်းသူ ဖြစ်လျှင်တောင်မှ မြို့တော်အတွင်းတွင်တော့ မည်သည့် ပြဿနာမျှ ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက မိမိအလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်ထျန်းမျှော်စင် သို့ ဝင်ရောက်လိုသည်ဆိုပါက၊ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးအနေဖြင့် စစ်လီ ရာထူးကိုတော့ အသေအချာ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း မြင့်မားလှသော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး၊ အဆင့် ၄ သိုင်းသမားများကိုပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေရာ၊ သာမန် အဆင့် ၅ တာအိုဆရာများစွာတွင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုး မရှိကြချေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း အနည်းငယ် ပို၍ မြင့်မားနိုင်ပေသည်။

ဝေကျင် သည်ပင် ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် နှမြောသွားမိသည်။

အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးအဖြစ် ပွင့်လန်းလာနိုင်ခြင်းဟာ ကံကောင်းလှသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ အဆင့် ၄ နှင့် တစ်ဆင့်သာ ခြားနားနေခြင်းမှာတော့ အနည်းငယ် နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။ ဤတစ်ဆင့်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။

အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးသည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ဝိညာဉ်သွေးကြော အစီအရင်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်သကဲ့သို့ ကမ္ဘာလောက၏ စွမ်းအားများကိုလည်း ခဏတာ ငှားရမ်းအသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းမှာ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာများကို အဆင့်အတန်းတစ်ခုတွင်သာ ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

အဆင့် ၄ ကမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ ဝေကျင် အတွက်မူ အကယ်၍ သူသာ မြို့တော်ရှိ ဝိညာဉ်သွေးကြော အစီအရင် အချို့ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ရမည်ဆိုပါက၊ အဆင့် ၂ သိုင်းသမား တစ်ဦးကိုပင် သူက ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အမှန်စင်စစ် မြို့တော်၏ ဝိညာဉ်သွေးကြော အစီအရင်များ အားလုံးမှာ ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင် ရှိ ထိုကျန်းစစ် ၏ လက်အောက်တွင်သာ ရှိပြီး မည်သူမျှ မလှုပ်ခတ်နိုင်ပေ။ သို့သော် အကယ်၍ တာယွမ် ၏ အခြားသော နယ်မြေများသို့ သွားရောက်မည်ဆိုပါက၊ အဆင့် ၄ တာအိုဆရာများ၏ နည်းလမ်းများမှာ အစွမ်းကုန် ထွက်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

"နှမြောစရာပါပဲ..."

ဝေကျင် က စိတ်ထဲမှ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ယခုအခါ စစ်ထျန်းမျှော်စင် တွင် အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ မရှိတော့ဘဲ၊ ထိုကျန်းစစ် မှာလည်း အဆင့် ၃ သာ ရှိသဖြင့် မြို့တော်၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင် မှ ခြေတစ်လှမ်းမျှ မခွာနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ကျန်ရှိသော အဆင့် ၄ တာအိုဆရာများမှာလည်း လောကအနှံ့ လှည့်လည်နေကြသူများ ရှိသကဲ့သို့ အရေးကြီးသော နေရာများကို စောင့်ကြပ်နေကြသူများလည်း ရှိကြသည်။ စစ်ထျန်းမျှော်စင် ၏ ကိစ္စအရပ်ရပ်ကို စီမံနေရသော သူ၏ အတွက်မူ၊ နောက်ထပ် အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်ရန် အလွန်ပင် မျှော်လင့်နေမိသည်။

သို့သော် တာအိုဆရာ ဆိုသည်မှာ သိုင်းလမ်းစဉ်ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ဇွတ်အတင်း ပြုလုပ်၍ မရနိုင်ချေ။ စစ်ထျန်းမျှော်စင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အဆင့် ၄ တာအိုဆရာပေါင်း ဆယ်ဦးထက်မက ရှိခဲ့ပြီး၊ အဆင့် ၃ တာအိုဆရာပင် လေးဦးအထိ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအချိန်မှာမူ အင်အားများ မှေးမှိန်နေသော အချိန်ဖြစ်ရာ၊ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာလည်း မဆိုးလှဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ ထိုသူက စစ်ထျန်းမျှော်စင် သို့ ဝင်ရောက်လိုသည်ဆိုပါက သူ့အတွက် အလုပ်အချို့ကို ဝေမျှပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အဆင့် ၅ တာအိုဆရာများထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီး လှုပ်ရှားရန်ပင် ခက်ခဲနေကြသော အသက်ကြီးသူများကို တွေးလိုက်မိချိန်တွင် ဝေကျင် က သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ထိုသူများကိုတော့ အလုပ်များ ခိုင်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ယခုအခါ တာယွမ် တစ်ပြည်လုံးမှာ ရှုပ်ထွေးပွေလီနေတာပဲ... တကယ်ကို စိတ်ညစ်စရာ ကောင်းလှတယ်။ တစ်ခါတစ်လေကျရင် ဝေကျင် တစ်ယောက် အလုပ်တွေအားလုံးကို ပစ်ချထားခဲ့ပြီး ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အပျော်အပါးနဲ့ပဲ အချိန်ဖြုန်းပစ်လိုက်ချင်တော့တယ်...