အခန်း ၆၆

အခန်း (၆၆) အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ

"သူက..."

လင်းယွဲ့သည် ချန်မု၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေမှုနှင့်အတူ၊ တွေဝေမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများလည်း ရောပြွမ်းနေတော့သည်။

တာအိုပညာရပ်...

ချန်မုသည် အဆင့် ၅ ရှိသော တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခင်တစ်ကြိမ် ချန်မုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က သူ၏အဆင့်မှာ ထိုမျှအထိ မမြင့်မားသေးကြောင်း သူမ အသေအချာ ခံစားခဲ့ရသည်။ မဟုတ်ပါက အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အမြင်ကို သူမအနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် ရိပ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် တာအိုဆရာများအတွက် အဆင့်တက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းဟူ၍ မရှိပေ။ တစ်ခုတည်းသော တိုးတက်နိုင်သည့် နည်းလမ်းမှာ ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင်သာ ရှိသော ထူးခြားသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်သစ်သီးများ ကို စားသုံးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ စားသုံးလျှင်ပင် အဆင့်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျော်ဖြတ်ကာ အဆင့် ၅ သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

အဆင့် ၅ တာအိုဆရာဆိုသည်မှာ အဆင့်အရပင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၄ နှင့် တန်းတူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ယခင်တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ချန်မုသည် သူမကို တမင်သက်သက် ရိပ်မိစေရန် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းသာ မဟုတ်လျှင်၊ သို့မဟုတ် သူမကို တွေ့သော်လည်း ဂရုမစိုက်သဖြင့် ဖွင့်မပြောခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။

"အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ..." လင်းယွဲ့၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ ထနေတော့သည်။

တာအိုဆရာများ၏ ထူးခြားမှုနှင့် ရှားပါးမှုတို့ကြောင့် အဆင့်နိမ့်နှင့် အဆင့်မြင့်များကြားတွင် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ အများစုသော တာအိုဆရာများကို တာယွမ်နန်းတွင်း က လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားပြီး၊ စစ်ထျန်းထိုင် တွင် စုစည်းထားလေ့ရှိကြသည်။

သူမတို့၏ ဖူထျန်းဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ဂိုဏ်းထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ရာချီသော သမိုင်းကြောင်းရှိကာ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းထဲတွင် တာအိုဆရာ ဆယ်ဦးကျော်ခန့်သာ ရှိပြီး အဆင့် ၆ တစ်ဦးတည်းသာ ပါဝင်သည်။

ချန်မုကို အဆင့်နိမ့် တာအိုဆရာ တစ်ယောက်အဖြစ်သာ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ မည်သည့် အင်အားစုတွင်မဆို အလွန် အရေးပါသည့် နေရာမှ ရပ်တည်နိုင်မည့် အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ချေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်...

လင်းမော့သည်လည်း ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"တာအိုပညာရပ်..."

သူသည်လည်း ချန်မုကို အဆင့်နိမ့် တာအိုဆရာ တစ်ဦးဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်မု၏ နာမည်ကို သူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့သောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ အဆင့်မြင့် တာအိုဆရာ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက တစ်လောကလုံးက မသိလျှင်တောင်မှ၊ သူတို့ကဲ့သို့သော တပည့်ရင်းများ အနေဖြင့် သူ၏နာမည်ကို ကြားဖူးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့် တာအိုဆရာ တစ်ဦးဖြစ်နေပါက ယခင်က သူ ဝင်ရောက် ကူညီခဲ့ခြင်းမှာ ရယ်စရာ ကောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ချန်မု မည်သို့မျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်မှာ မထူးဆန်းတော့ချေ။

လင်းမော့သည် ဝေမြစ်ကို ကန့်လန့်ဖြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ချောက်ကမ်းပါးကြီးကို တစ်ဖန် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

သူသည် ကွေ့ယွမ်ဓားအိမ်တော်၏ ဓားသခင်လေး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဂိုဏ်းထဲတွင် အဆင့်မြင့် တာအိုဆရာများ မရှိသဖြင့် တာအိုပညာရပ်၏ စွမ်းအားကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၅ ချင်း အတူတူဖြစ်သော ထူယွဲ့သည် လူငယ်ပါရမီရှင်များ၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများ ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သော်လည်း ထိုဓားအလင်းတန်းကို မခုခံနိုင်ခဲ့ဘဲ တာအိုပညာရပ်၏ အောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

"ကျုပ်လည်း ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လင်းမော့သည် ထိုတိုက်ကွက်ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ပြေးလို့ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ရှောင်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူသာဆိုလျှင်လည်း ထိုတိုက်ကွက်အောက်တွင် မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စာအုပ်များထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့် လောက၏ ဖန်တီးမှုကို လုယူပြီး၊ နတ်ဆိုးများကိုပါ တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် တာအိုပညာရပ်၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော် ဤတုန်လှုပ်မှုမှာ ခဏတာသာ ဖြစ်ပြီး လင်းမော့သည် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

အဆင့် ၅ တာအိုဆရာမှာ သိုင်းပညာ အဆင့် ၄ နှင့် တန်းတူဖြစ်သော်လည်း၊ တာအိုဆရာများအတွက် ရှေ့ဆက်ရန် လမ်းကြောင်း မရှိတော့ချေ။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော လူသားမဟုတ်သည့် စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး တစ်လောကလုံးကို အထက်စီးမှ ကြည့်နိုင်မည့် အချိန်လည်း ရောက်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။

တာအိုပညာရပ်၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး ယခုအချိန်တွင် သူ့ထက် များစွာ သာလွန်နေသော်လည်း၊ အနာဂတ်တွင် သူက ပြန်လည် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"သူက တာအိုဆရာ ဖြစ်နေတာကိုး..."

ဖုန်းလန်မှာလည်း ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

လင်းယွဲ့က အဘယ်ကြောင့် ချန်မုနှင့် ရင်းနှီးအောင် တမင်သက်သက် လုပ်နေခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားသလို၊ လင်းမော့က အဘယ်ကြောင့် ချန်မုကို ကူညီခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကိုလည်း သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ပေသုံးရာကျော်ခန့် ရှည်လျားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးကို ကြည့်ရင်း၊ ယခင်က လင်းယွဲ့ကို စမ်းသပ်စဉ်က ချန်မုကိုပါ ရော၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့မိသည်ကို ပြန်လည် သတိရမိကာ ကျောချမ်းသွားတော့သည်။

"ကျုပ်ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် တာအိုဆရာ တစ်ယောက်နဲ့ ကြုံလာရင်တောင် ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။ ကြည့်ရတာ အဲဒီအတွေးက တော်တော်လေး ရယ်စရာ ကောင်းနေတာပဲ။ အဆင့် ၄ ကို ရောက်မှပဲ ဒီလိုမျိုး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ခုခံနိုင်မှာ..." လူတစ်ဦးက ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယခုခေတ်၏ ပါရမီရှင်များ အနေဖြင့် သူတို့ အားလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင် မာနများ ရှိကြသည်။ တာအိုဆရာများမှာ တူညီသော အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများထက် သာလွန်သည်ဟု ကြားဖူးသော်လည်း၊ သူတို့အနေဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမည်ဟုသာ တွေးထင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ထိုအတွေးများက ရယ်စရာပင် ဖြစ်တော့သည်။ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၅ တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေလျှင်ပင် တာအိုပညာရပ်၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို မခုခံနိုင်ချေ။ တာအိုဆရာများ၏ အဆင့် ၅ မှာ သိုင်းပညာ၏ အဆင့် ၄ နှင့် အမှန်တကယ် ညီမျှပေသည်။

နှစ်ခုစလုံးက လူသားမဟုတ်တဲ့ အဆင့်တွေချည်းပဲ။

များပြားလှသော ပါရမီရှင်များ အံ့အားသင့် တွေဝေနေချိန်တွင်...

ချန်မုသည် လက်ထဲရှိ ကျိုးပဲ့နေသော ဓားအပိုင်းအစများကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ ဝေမြစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အကြီးဆုံး ဝဲဂယက်၏ ဗဟိုချက်မှ ပုလဲလုံးလေး တစ်လုံးကို ဆွဲယူလိုက်တော့သည်။

ဘွတ်...

ထိုအထူးအဆင့် ကျင့်လင်ယွမ်ပုလဲမှာ ရေထဲမှ လွင့်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် မျဉ်းကွေးလေးတစ်ခု ရေးဆွဲကာ ချန်မု၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။

ချန်မုက ကျင့်လင်ယွမ်ပုလဲကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ချိန်တွင်မှ၊ ဝေမြစ်ကမ်းပါးနှစ်ဖက်ရှိ လင်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများမှာ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး ကိုယ်စီ မျက်စိကျထားသည့် ပုလဲများဆီသို့ အလုအယက် ပြေးသွားကြတော့သည်။

ချန်မုကမူ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ကျင့်လင်ယွမ်ပုလဲမှာ အထူးအဆင့် တစ်လုံးတည်းသာ လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။

ချန်မုက ကျင့်လင်ယွမ်ပုလဲကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ချိန်မှာပင် လူရိပ်မည်းတစ်ခုက သူ၏ အရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ထိုသူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးချီစွမ်းအင်များမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး အဆင့် ၅ သိုင်းသမားများထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၄။

သူသည် လင်းယိဂိုဏ်းမှ တာဝန်ရှိသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထူယွဲ့ကို နောက်မှ လိုက်ပါ စောင့်ရှောက်ပေးရသူ ဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်တူ လူငယ်များ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုများတွင် သူက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ထူယွဲ့ သေဆုံးသွားလျှင်တောင်မှ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်၍ သတင်းပို့ရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် အကယ်၍ မျိုးဆက်ဟောင်းမှ အဆင့်မြင့် သိုင်းသမားများက လူငယ်များကို အနိုင်ကျင့်မည်ဆိုပါက သူက ဝင်ရောက် ကူညီပေးမည် ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ခိုက်သူကို မှတ်သားထားကာ လင်းယိဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် တင်ပြမည် ဖြစ်သည်။

လင်းယွဲ့တို့၏ နောက်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော သူများ ရှိကြသည်။ သွေးသတ်ဂိုဏ်းမှ လီဖျင်ကို လင်းမော့ သတ်ဖြတ်လိုက်စဉ်ကလည်း အဆင့် ၄ တာဝန်ရှိသူ တစ်ဦးက အဝေးမှနေ၍ ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ထူယွဲ့တို့ကို အဝေးမှ လိုက်လံစောင့်ရှောက်ပေးနေကြသော ဤအဆင့် ၄ သိုင်းသမားများကို ချန်မု အစောကြီးကတည်းက သတိထားမိခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ ထိုလူ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

"မင်း လုပ်ရပ်က နည်းနည်းတော့ လွန်သွားပြီ ထင်တယ်..."

လင်းယိဂိုဏ်းမှ တာဝန်ရှိသူက ချန်မု၏ အရှေ့တွင် ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့မှာလည်း ခေါင်းကိုက်နေရသည်။

တာအိုဆရာ... အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ...

ဤလောကရှိ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာတိုင်းကို သူ သိရှိထားသော်လည်း၊ ချန်မုမှာ ထိုစာရင်းထဲတွင် မပါဝင်ချေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤလူငယ်လေးမှာ အဆင့် ၅ သို့ ယခုမှ ရောက်ရှိလာသည့် တာအိုဆရာသစ် တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အကယ်၍ အဆင့် ၄ သိုင်းသမား တစ်ဦးက သူတို့၏ တပည့်ရင်းကို အနိုင်ကျင့် သတ်ဖြတ်သွားမည်ဆိုပါက လင်းယိဂိုဏ်းအနေဖြင့် အလွယ်တကူ ကျေအေးမည် မဟုတ်ချေ။ သူသည်လည်း ယခုကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ပြောမည်မဟုတ်ဘဲ အလွန် ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ဆံမည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် ချန်မုက တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ ထို့အပြင် အသက်အရွယ်မှာလည်း ထူယွဲ့ထက်ပင် ငယ်ရွယ်နေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် အသက်ကြီးသူက အငယ်ကို အနိုင်ကျင့်သည် ဟု သတ်မှတ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။ တာအိုဆရာ ဆိုသည့် အဆင့်အတန်းကပင် အလွန် ရှုပ်ထွေးလှရာ၊ တကယ်တမ်း အနိုင်ကျင့်သည်ဟု ဆိုလျှင်တောင် သိုင်းသမားများထက် ပို၍ ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ မကျေနပ်မှုများသာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ အသစ်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ကျင့်လင်ယွမ်ပုလဲကို လာလုရတာလဲ။ ထူယွဲ့ကလည်း သူနဲ့ ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သေးလို့ နေရာမှာတင် ပြာကျသွားခဲ့ရတယ်။

ထူယွဲ့သာ သာမန် တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင် သူသည် ဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး ကွေ့ယွမ်ဓားအိမ်တော်မှ လင်းမော့ကိုပင် အနိုင်ယူကာ ဤခေတ်ကာလ၏ ပထမဆုံးလူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် လမ်းခုလတ်၌ မသေဆုံးပါက သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည်မှာ သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထူယွဲ့သည် သူ၏ အရည်အချင်းများကို အပြည့်အဝ မပြသနိုင်မီမှာပင် ယခုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ လင်းယိဂိုဏ်းမှ တာဝန်ရှိသူမှာ အလွန်ပင် ခေါင်းကိုက်နေရတော့သည်။

"တိုက်ပွဲဆိုတာ သေချင်လည်း သေမှာပဲ..."

ချန်မုသည် ထိုသူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်တူ အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ထူယွဲ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သော်လည်း လင်းယိဂိုဏ်း အနေဖြင့် မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်လာမည် မဟုတ်ချေ။ လင်းယိဂိုဏ်းနှင့် အချင်းများရမည်မှာ သေချာသော်လည်း ချန်မုအနေဖြင့် ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလောကတွင် အင်အားအကြီးဆုံးမှာ တာယွမ်နန်းတွင်း သာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ဒါက... ကောင်းပြီလေ..."

လင်းယိဂိုဏ်းမှ တာဝန်ရှိသူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းကို အဖြစ်မှန်အတိုင်း ပြန်တင်ပြလိုက်ပါ့မယ်..."

စကားအဆုံးတွင် သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။