← Chapters

အခန်း ၆၇

Vol. 7 Ch. 67

အခန်း ၆၇

Vol. 7 Ch. 67

အခန်း (၆၇) တုံ့ပြန်မှု

ချန်မုသည် လင်းယိဂိုဏ်းမှ တာဝန်ရှိသူ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အရပ်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

လင်းယိဂိုဏ်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူ သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု မရှိချေ။

သွေးသတ်ဂိုဏ်းမှ လီဖျင်သည် ကွေ့ယွမ်ဓားအိမ်တော်မှ လင်းမော့၏ လက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်စွာ မကြီးထွားနိုင်ခဲ့သော ပါရမီရှင်များမှာ ပါရမီရှင်များဟု မခေါ်ဆိုနိုင်တော့ချေ။ အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ယောက်ဆိုသည်မှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အဆင့်မြင့် တစ်ယောက် မဟုတ်သေးဘဲ လောကကြီး၏ ထိပ်တန်းအလွှာ ထဲသို့ မရောက်ရှိသေးပေ။

ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ဂိုဏ်းမှ ဤတပည့်ရင်းများသည် နှစ်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း မျိုးဆက်တစ်ဆက် ထွက်ပေါ်လာတတ်ပြီး၊ ကြီးထွားလာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားကြကာ၊ နောက်ထပ် လူသစ်များက ဝင်ရောက် အစားထိုးကြသည်။ ၎င်းမှာ ရေလှိုင်းများက သဲများကို ဆေးကြောသန့်စင်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

များပြားလှသော အလောင်းများပေါ်တွင် နင်းလျှောက်ပြီး သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သူများမှသာ သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်ကို လှမ်းကြည့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း...

ထိုသို့ဖြစ်လျှင်ပင် ချန်မုက ဂရုမစိုက်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ကြည့်နေသည်မှာ တာအိုဆရာများ၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများမှာ အဆင့် ၅ သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် တာအိုဆရာ ဟု အမည်ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်ခြင်း ခံရပြီး၊ သူတို့၏ အဆင့်မှာ သိုင်းသမားများထက် အမြဲတမ်း သာလွန်နေသည်။ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာကို ကောင်းကင်ဆရာ ဟု ခေါ်ဆိုကာ သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော သိုင်းသူတော်စင် နှင့် တန်းတူ ဖြစ်သည်။

မည်သည့် ပါရမီရှင်ကမျှ သူသည် အဆင့် ၂ သို့ အသေအချာ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု မပြောရဲသလို၊ အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာမည်ဟုဆိုလျှင် ပို၍ပင် မပြောရဲကြချေ။ သို့သော် ချန်မုကမူ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့် ၂ ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့် ၁ သို့ပင် ရောက်ရှိသွားမည့်သူ ဖြစ်သည်။

စွမ်းအားက လူတွေရဲ့ စိတ်ထားကို တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားစေတယ်။

ဤလောကသို့ စတင်ရောက်ရှိလာချိန်က ချန်မုသည် အလွန် သတိထားနေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ အနားရှိ အစေခံကောင်မလေးကိုပင် ချက်ချင်း မရှင်းထုတ်ပစ်ဘဲ မူလအခြေအနေအတိုင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူသည် အဆင့် ၅ ရောက်ရှိသွားသော တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ သူ၏နာမည်မှာ တစ်လောကလုံးသို့ ကျော်ကြားသွားလျှင်လည်း ပြဿနာမရှိတော့ချေ။

"တာအိုဆရာ သခင်လေး... အချိန်ရရင် ကျမတို့ ဖူထျန်းဂိုဏ်းကို အလည်လာခဲ့ပါဦး။ ကျမတို့ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းလုံးက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါ့မယ်..."

ကျင့်လင်ယွမ်ပုလဲကို ယူဆောင်ပြီး ကမ်းပေါ်သို့ တက်လာသော လင်းယွဲ့က ချန်မုကို ချစ်စဖွယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမ၏ အင်္ကျီလက်ပေါ်တွင် စွန်းထင်းနေသော သွေးကွက်များကိုသာ လျစ်လျူရှုလိုက်မည်ဆိုပါက ထိုအပြုံးမှာ အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းလှပေသည်။

ရွှစ်... ရွှစ်...

လင်းယွဲ့၏ စကားက တစ်စုံတစ်ရာကို လှုံ့ဆော်လိုက်သကဲ့သို့၊ အဝေးမှ လူရိပ်အချို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့မှာ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တာဝန်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"ကျမတို့ ကြယ်လဂိုဏ်းကလည်း သခင်လေးကို လာလည်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ သခင်လေးသာ ကျမတို့ ဂိုဏ်းကို လာမယ်ဆိုရင် လောကရဲ့ အလှပဆုံး မိန်းမချောလေးတွေကို စိတ်ကြိုက် တွေ့မြင်ရမှာပါ..."

အလွန် လှပသော မိန်းမချောလေး တစ်ဦးက မလှမ်းမကမ်းတွင် ဆင်းသက်လာပြီး၊ ချန်မုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် မြူဆွယ်သည့် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

ကြယ်လဂိုဏ်းသည် ယောကျ်ားနှင့် မိန်းမတို့၏ ယင်ယန်စွမ်းအင်ဖလှယ်သည့် ကျင့်စဉ် များကို ကျင့်သုံးသဖြင့်၊ ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ဂိုဏ်းထဲတွင် လူအထင်အသေးခံရဆုံး ဖြစ်သော်လည်း၊ တပည့်အရေအတွက် များပြားပြီး အင်အား ကြီးမားလှသည်။

"ဝူရှန်းကျောင်းတော် ကလည်း ဒကာလေးကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ ဒကာလေး အချိန်မရွေး လာရောက် ဘုရားဖူးနိုင်သလို၊ ကျုပ်တို့ ဂိုဏ်းက ဒကာလေးနဲ့အတူ တရားဓမ္မတွေ ဆွေးနွေးဖို့လည်း အသင့်ရှိနေပါတယ်..." ဘုန်းတော်ကြီး တစ်ပါးက လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... လင်းယိဂိုဏ်းကတော့ တကယ်ကို မှားယွင်းသွားတာပဲ။ သိုင်းပညာ လက်ရည်စမ်းကြတဲ့နေရာမှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာ သေဆုံးတာက သဘာဝပဲလေ။ ဒါ့အပြင် သခင်လေးရဲ့ အသက်က ထူယွဲ့ထက် အများကြီး ငယ်သေးတော့ မျိုးဆက်တူ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြတဲ့နေရာမှာ သေသွားတာက သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်ဖို့ပဲ ရှိတော့တာပေါ့..."

ချီယွန်းဂိုဏ်းမှ တာဝန်ရှိသူက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ ချီယွန်းဂိုဏ်းနှင့် လင်းယိဂိုဏ်းတို့မှာ အမြဲတမ်း အဆင်မပြေကြရာ၊ ယခုအခါ လင်းယိဂိုဏ်းမှ တပည့်ရင်း တစ်ယောက် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ခဏအတွင်းမှာပင် လင်းယိဂိုဏ်းမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တာဝန်ရှိသူများ အားလုံးက ချန်မုကို ဖိတ်ခေါ်စကားများ ပြောကြားလာကြတော့သည်။

"သခင်လေး... ကျုပ်တို့ ဂျင်းအန်းအိမ်တော်ကိုလည်း အလည်လာနိုင်ပါတယ်။ လင်းယိဂိုဏ်းကို စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ သူတို့ မြို့တော်မှာ သောင်းကျန်းရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"အနက်ရောင်အဆောက်အအုံ ကလည်း သခင်လေးကို ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်..."

မြို့တော်မှ လူငယ်သူရဲကောင်းများကလည်း ကိုယ့်အင်အားစုများကို ကိုယ်စားပြုကာ ဖိတ်ခေါ်လာကြသည်။

အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် အင်အားစုသို့ သွားသည်ဖြစ်စေ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုခံရမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

ဒါကလည်း လင်းယိဂိုဏ်းမှ တာဝန်ရှိသူ စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ အခြေအနေက ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုသိနေသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍သာ သူက ချန်မုကို တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ချန်မု ကိုယ်တိုင် လက်ယှဉ်စရာပင် မလိုဘဲ၊ အခြားဂိုဏ်းများမှ တာဝန်ရှိသူများက ဝင်ရောက် တားဆီးကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေအတွက် ချန်မုက အံ့သြခြင်း မရှိချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာများကို လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်၍ မရဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပါရမီနိုးထမှု အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့် ၅ ရောက်ရှိကာ တာအိုဆရာအဖြစ် ခေါ်ဆိုခံရသူများမှာ အလွန် ရှားပါးလှပြီး ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ဂိုဏ်းတွင်ပင် ရှိချင်မှ ရှိမည်ဖြစ်သည်။

"အားလုံးရဲ့ စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခွင့်အရေးရရင် လာလည်ပါ့မယ်..."

ချန်မုက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ချန်မုသည် အဝတ်အစားများ တလွင့်လွင့်ဖြင့် ခြေလှမ်းမှန်မှန် လျှောက်သွားကာ မကြာမီ လွင်ပြင်ကြီး၏ အဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချန်မု ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တာဝန်ရှိသူများမှာ အချင်းချင်း ကြည့်ကာ နှမြောတသ ဖြစ်နေကြသည်။

ချန်မုကဲ့သို့ အသစ်ပေါ်ထွက်လာသော တာအိုဆရာများနှင့် ကြိုတင်၍ ရင်းနှီးအောင် လုပ်ထားနိုင်ပါက၊ မိမိတို့ ဂိုဏ်းသို့ ခေါ်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိပေသည်။

သို့သော် ယခင်က မည်သည့် ရင်းနှီးမှုမျှ မရှိခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ဂိုဏ်းသို့ ခေါ်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သည့်ဂိုဏ်းကမျှ တာယွမ်နန်းတွင်း ၏ စစ်ထျန်းထိုင် နှင့် လူလုယူရဲမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးက ပေးနိုင်သည့် အရာအားလုံးကို တာယွမ်နန်းတွင်း ကလည်း ပေးနိုင်ပေသည်။

ကြယ်လဂိုဏ်းတွင် အလှပဆုံး မိန်းမချောများ ရှိသည်ဆိုလျှင်တောင်၊ တစ်နိုင်ငံလုံးကို အုပ်စိုးထားသည့် တာယွမ်နန်းတွင်းတွင် မိန်းမလှလေးများ ရှားပါးနေမည် မဟုတ်ချေ။

"..."

လင်းယွဲ့သည် ချန်မု ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အရပ်သို့ ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

တကယ်ကို ထင်မထားခဲ့ပေ။

ချန်မုသည် အဆင့် ၅ အထိ ရောက်ရှိသွားသော တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု။

ယခင်က ချန်မုကို အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦးအဖြစ် အထင်သေးမိခဲ့သည်မှာ တကယ်ကို မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ အနာဂတ်တွင် သူမသည် သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်လျှင်တောင်မှ၊ တာအိုဆရာ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ချန်မုကို မိတ်ဆွေအဖြစ် လေးလေးစားစား ဆက်ဆံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာပါပဲ။

တာအိုဆရာတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းက ရှေ့ဆက်ဖို့ မရှိတော့ဘူး။ တစ်ခါတည်းနဲ့ ကောင်းကင်ကို မပျံတက်နိုင်ရင် နောက်ထပ် တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။

လင်းယွဲ့သည် အနီးနားရှိ ဖုန်းလန်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ... ရေစက်ရှိရင် ပြန်ဆုံကြတာပေါ့..."

စကားအဆုံးတွင် လင်းယွဲ့သည် ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ဖူထျန်းဂိုဏ်းမှ တာဝန်ရှိသူကလည်း လင်းယွဲ့၏ နောက်သို့ လိုက်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အခြားဂိုဏ်းများမှ တာဝန်ရှိသူများလည်း အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

"..."

လင်းမော့သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူလည်း ပေါ့ပါးဖျတ်လတ်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လင်ရှီ၊ ဖုန်းလန်နှင့် အခြားသူများလည်း အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်ကြပြီးနောက် အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့ကဲ့သို့သော တပည့်ရင်းများသည် သိုင်းပညာကိုသာ အာရုံစိုက်ကြပြီး၊ တာဝန်ရှိသူများလောက် ချန်မု၏ နောက်ခံနှင့် သွားမည့်နေရာတို့ကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။ သူတို့ ဂရုစိုက်သည်မှာ ဤအဆင့်ကို မည်သည့်အချိန်တွင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ကိုသာ ဖြစ်သည်။

ယခု ဝေမြစ်ရေလှိုင်း ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အားလုံးက ကျင့်လင်ယွမ်ပုလဲများကို ရရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ မိမိတို့ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ကာ အခြေခံကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မကြာမီ အချိန်အတွင်း သူတို့အားလုံး အဆင့် ၄ သို့ တက်လှမ်းကာ လူသားလွန်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ ချန်မုကဲ့သို့သော အဆင့် ၅ တာအိုဆရာများကို သူတို့က နောက်တွင် အဝေးကြီး ချန်ထားခဲ့နိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင်...

ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ရင်းများနှင့် တာဝန်ရှိသူများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

မြို့တော်မှ လူငယ်သူရဲကောင်းများနှင့် အဆင့် ၅၊ အဆင့် ၆ သိုင်းသမား အနည်းငယ်သာ ဝေမြစ်ကမ်းပါးနှစ်ဖက်တွင် ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ဒီလူကို ကျုပ် တစ်ခါ မြင်ဖူးသလိုပဲ။ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် က လူနဲ့တူတယ်..."

"မနေ့ညက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ကို ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းက လာတိုက်တုန်းက စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ယောက်က ဝင်ကူညီခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ သူများ ဖြစ်နေမလား..."

"အင်း... ဒီလိုဆိုရင်တော့ သူပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

"ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ကနေ အဆင့် ၅ အထိရောက်သွားတဲ့ တာအိုဆရာ တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတာလား..."

သိုင်းသမားများစွာက အချင်းချင်း ပြောဆိုဆွေးနွေးနေကြပြီးနောက်၊ ချန်မု၏ နောက်ခံအကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ ခန့်မှန်းမိသွားကြကာ အားလုံး၏ မျက်နှာများတွင် မနာလိုအားကျမှုများ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ လင်းယွဲ့တို့ကဲ့သို့ သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းလိုသည့် ယုံကြည်ချက်မျိုး မရှိကြချေ။ သူတို့ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရခြင်းမှာ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ချန်မုကဲ့သို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ တစ်ဦးအဖြစ် ပါရမီနိုးထလာပြီး တာအိုဆရာအထိ အဆင့်တက်သွားခြင်းမှာမူ ထိုအချိန်ကစ၍ သူတို့ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ခဲ့သော အရာကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တာအိုဆရာတဲ့... ဒါ့အပြင် အဆင့် ၅ တဲ့...

တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ကောင်းကင်ကို ရောက်သွားသလိုပဲ။

တာအိုဆရာများအတွက် ရှေ့ဆက်ရန် လမ်းကြောင်း မရှိလျှင်တောင်မှ ကိစ္စမရှိပေ။ ဤအဆင့်အတန်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် မည်သည့် အင်အားစုသို့ သွားသည်ဖြစ်စေ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုခံရမည် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းကြီးများမှ တာဝန်ရှိသူများ ချန်မုအပေါ် ဆက်ဆံပုံကို ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤအရာမှာ ချန်မု တစ်ယောက်တည်း၏ ကံကောင်းမှု မဟုတ်ဘဲ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ကံကောင်းမှုလည်း ဖြစ်သည်။ ထျန်းရှန်းဂိုဏ်း၏ ညတွင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခြင်းက အခြေအနေကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုပြီးနောက် အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

သတင်းများ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ...

အင်အားစုကြီးများ အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

All Chapters