အခန်း ၇၂

အခန်း (၇၂) နန်းတော်ရှေ့

"အား... အား... ကျွန်တော်မျိုး ပြောပါ့မယ်... အကုန်ပြောပြပါ့မယ်..."

ချန်မု၏ ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းပြီး နောက်ဘဝမရှိတော့ဘူး ဆိုသည့် စကားကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် ပြင်းထန်လွန်းသော နာကျင်မှုကြောင့်လား မသိရသော်လည်း၊ အစေခံမှာ နောက်ဆုံးတွင် မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလေး ချန်ရှင်း ခိုင်းတာပါ..."

ဖောင်း...

ချန်ရှင်းက ကျောက်စရစ်ခဲတစ်လုံးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်တင်လိုက်ရာ၊ ထိုကျောက်ခဲမှာ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်နှယ် အစေခံ၏ ခေါင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်ဝင်သွားတော့သည်။

ချန်မုက တားဆီးခြင်း မပြုဘဲ ကျောက်ခဲက အစေခံ၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းကာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေလိုက်ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆိုလိုက်သည်။ "လူသတ်ပြီး နှုတ်ပိတ်လိုက်တော့ရော ဘာထူးသွားမှာမို့လို့လဲ။"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့်ပင်... ချန်မုက လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ချန်ရှင်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရိုးကျိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း သွေးရောင်လွှမ်းသွားကာ၊ မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခု၏ ဖိချခြင်းကြောင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။ တွန့်ကြေနေသော အဝတ်အစားများအောက်မှ ချွန်ထက်နေသော အရိုးများကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရပြီး သွေးများလည်း ဆက်တိုက် စီးကျလာတော့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်ပေါ်လွင်နေပြီး၊ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရသော်လည်း အသံတစ်သံမျှ ထွက်မလာတော့ချေ။

ချန်မုသည် သူ့ကို ထပ်မကြည့်တော့ဘဲ ချန်ကွမ်ကို လက်အုပ်ချီကာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဒုတိယဦးလေး... ကျွန်တော် စစ်ထျန်းထိုင် ကို အရင်သွားလိုက်ပါဦးမယ်... လုပ်ကြံစွပ်စွဲပြီး ဆွေမျိုးကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြံစည်တဲ့ အပြစ်အတွက်တော့ ဒုတိယဦးလေးကပဲ အိမ်တော်ရဲ့ စည်းမျဉ်းအတိုင်း အပြစ်ပေးလိုက်ပါတော့။"

ချန်ကွမ်သည်လည်း ချန်ရှင်းကို လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ချန်မုကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... အကြီးအကဲ ကိစ္စက ပိုအရေးကြီးတယ်... မင်း အရင်သွားလိုက်ပါ... တခြားကိစ္စတွေကို ပြန်လာမှ ဆက်ရှင်းကြတာပေါ့။"

ချန်မုသည် ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အစမှအဆုံးတိုင်အောင် ချန်ရှင်းကို တစ်ချက်မျှ ပြန်လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။

မျက်နှာထား တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသော ချန်ကွမ် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ အရိုးများအားလုံး ကျိုးကြေလုနီးပါးဖြစ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အရုပ်ကြိုးပြတ် ဒူးထောက်နေသော ချန်ရှင်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "အိမ်တော်ရဲ့ အပြစ်ပေးတုတ်ကို ယူခဲ့... စည်းမျဉ်းအတိုင်း အပြစ်ပေးမယ်။"

...

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်။

ခြံဝင်းငယ်တစ်ခုအတွင်း၌...

ချန်ယွီ သည် ပက်လက်ကုလားထိုင်တစ်ခုပေါ်တွင် မှီထိုင်ရင်း၊ ဘေးနားရှိ အစေခံမလေး ခွံ့ကျွေးသော သစ်သီးများကို စားကာ၊ သူ၏ အရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော အစေခံ၏ တင်ပြချက်ကို နားထောင်နေသည်။

"မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေတယ် ဟုတ်လား။"

အစေခံ၏ တင်ပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ချန်ယွီက ခပ်ဟဟ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ချန်ရှင်းက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ... လက်စွမ်းပြလိုက်တာနဲ့ တစ်ဖက်လူကို သေတွင်းထဲ တစ်ခါတည်း ပို့လိုက်တာကိုး။"

ဘေးနားရှိ အစေခံမလေးက မျက်လုံးလေး ကစားရင်း တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။ "ခိုင်မာတဲ့ သက်သေတွေ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... အတုတော့ ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကလည်း အိမ်တော်က အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ထားတာဆိုတော့..."

"ဘယ်သူသိမှာလဲ။"

ချန်ယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အစစ်ဖြစ်ဖြစ် အတုဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးတော့ပါဘူး... ခိုင်မာတဲ့ သက်သေဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ချန်မုက ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ပြေးစရာလမ်း ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စက တော်တော်ကြီးကျယ်တယ်... မင်းတို့လည်း အပြင်မှာ လျှောက်မပြောကြနဲ့။"

ဘေးနားရှိ အစေခံမလေးနှင့် ဒူးထောက်နေသော အစေခံတို့က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့လည်း ကိစ္စ၏ ကြီးလေးပုံကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

"ညီမလေး ချန်ယောင်ကတော့ ငါ့ကို အံ့သြသွားစေတယ်... အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်လောက်ပဲ ရှိသေးတာကို အဆင့် ၇ ရောက်တော့မယ်တဲ့... အနာဂတ်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုက ချန်ရှင်းထက် သေချာပေါက် ပိုမြင့်မားလာမှာပဲ။"

ချန်ယွီက ထပ်မံ၍ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။

ချန်ယောင်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ မည်သို့မျှ သဘောမထားချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ယောင် မည်မျှပင် ထူးချွန်စေကာမူ မိန်းကလေးသာ ဖြစ်ရာ၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် အိမ်ထောင်မပြုဘဲ နေမည်ဆိုလျှင်တောင် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ထိခိုက်လာမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ချန်ရှင်းကဲ့သို့သော သူများသာလျှင် နောက်ထပ် တိုးတက်လာပြီး အာဏာရှိသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပါက သူ့အတွက် အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မယားကြီးသား ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ အထက်တွင် အစ်ကိုနှစ်ယောက် ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်း ဆက်ပြီး သွားစုံစမ်းချေ။"

"ချန်မု မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စကို သွားမစုံစမ်းနဲ့တော့... ချန်ရှင်းကိုပဲ အဓိကထားပြီး စောင့်ကြည့်... ဒီကိစ္စမှာ သူ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်... တကယ်လို့သာ လုပ်ကြံစွပ်စွဲတာ ဖြစ်နေခဲ့ရင်တော့... ဟီး။"

ချန်မု သေသည်ဖြစ်စေ၊ ရှင်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ သို့သော် ဤကိစ္စမှတစ်ဆင့် ချန်ရှင်း၏ အားနည်းချက်တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်ထားနိုင်မည် ဆိုပါက၊ နောင်တွင် ချန်ရှင်းကို သူ စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု အစေခံက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း၊ သူ မထွက်သွားရသေးခင်မှာပင် အခြား အစေခံတစ်ဦး ခြံဝင်းထဲသို့ အလျင်စလို ပြေးဝင်လာသည်။

"တတိယသခင်လေး... အရေးကြီးကိစ္စ ရှိပါတယ်။"

"စစ်ထျန်းထိုင် ရဲ့ အကြီးအကဲ က သခင်လေး ချန်မုကို ကွမ်ရှင်းတိုက် ဆီ လာတွေ့ဖို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်တယ်လို့ ခုလေးတင် ကြားလိုက်ရပါတယ်။"

ထိုစကားကြောင့် ချန်ယွီမှာ ကြက်သေ သေသွားတော့သည်။

ဘေးနားရှိ အစေခံမလေးမှာလည်း အံ့အားသင့်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လာသည်။

ကွမ်ရှင်းတိုက်...

ချန်ယွီမှာ ပထမဆုံး တွေဝေသွားသည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စက မည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ အကြီးအကဲကို တုန်လှုပ်စေမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် ကွမ်ရှင်းတိုက် ဆိုသည်မှာ အလွန် အရေးကြီးသော နေရာဖြစ်ပြီး၊ မှူးမတ်များနှင့် မင်းညီမင်းသားများပင်လျှင် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်မပါဘဲ၊ သို့မဟုတ် ဖိတ်ကြားချက် မရှိဘဲ ခြေတစ်လှမ်းမျှ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိသော နေရာဖြစ်သည်။ ဒါဆိုရင်...

ချန်ယွီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် အံ့အားသင့်ကာ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထား ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူ နေရာမှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

"မင်း တစ်ခေါက် ပြန်ပြောစမ်း။"

"...စစ်ထျန်းထိုင် ရဲ့ အကြီးအကဲ က သခင်လေး ချန်မုကို ကွမ်ရှင်းတိုက် ဆီ လာတွေ့ဖို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်တာပါ..." အစေခံက တုန်ရီသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

ဒုက္ခပါပဲ... အဲဒါ သူ ဖြစ်နေတာကိုး...

ချန်ယွီမှာ နေရာမှာတင် ခဲသွားတော့သည်။

ထိုညက အဖြစ်အပျက်ကို အပြင်လူများ မသိစေရန် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး၊ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ခုခံကာကွယ်နိုင်ခဲ့ကာ သူတို့၏ ကြံစည်မှုများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်ဟုသာ သတင်းလွှင့်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုညက တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဝင်ရောက် ကူညီခဲ့ကြောင်း သူ သိထားပြီး၊ ထိုတာအိုဆရာမှာ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ထဲမှ လူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟုလည်း ကြားသိခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်က ချန်ယွီသည် ထိုစကားကို သိပ်မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူမဆို တာအိုဆရာ ဖြစ်လာပါက ဖုံးကွယ်ထားမည် မဟုတ်ချေ။ သခင်ဖြစ်စေ၊ အစေခံဖြစ်စေ တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ရာ ဖုံးကွယ်ထားရန် အကြောင်းအရင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ စစ်ထျန်းထိုင် ၏ အကြီးအကဲက ချန်မုကို ကွမ်ရှင်းတိုက် သို့ လာတွေ့ရန် ခေါ်လိုက်သည်။ အရာအားလုံးကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်ပါက အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"..."

ချန်ယွီမှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက်၊ မျက်နှာထား မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ချန်ရှင်းသည် သံပြားကို သွားကန်မိခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤတစ်ကြိမ် သူ၏ ဇာတ်သိမ်းမှာ ကောင်းမည် မဟုတ်တော့ချေ။ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံး ပြန်လည် ကြီးပွားတိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် မည်မျှပင် ကြီးပွားလာစေကာမူ သူ့အတွက်တော့ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ မရှိနိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မူလကတည်းက အမွေဆက်ခံရန် အခွင့်အရေး မရှိသောကြောင့်ပင်။

သူ၏ အထက်တွင် မယားကြီး၏ သားအကြီး နှစ်ယောက်က အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ထားသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ အထက်၌ ရပ်တည်မည့်သူ နောက်ထပ် တစ်ယောက် တိုးလာပြန်ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ယွီအတွက် ပို၍ လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိသောအရာမှာ... ဘာကြောင့် ပါရမီနိုးထလာသူက သူ မဖြစ်ရသနည်း ဆိုခြင်းပင်။

ပါရမီနိုးထခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးက ချန်မုဆီသို့ ရောက်သွားနိုင်သကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့လည်း ရောက်လာနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ပါရမီနိုးထလာမည်ဆိုပါက အဆင့်နိမ့်နေလျှင်တောင်မှ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ အစားအသောက်နှင့် အပျော်အပါးကိုသာ မက်မောသော တတိယသခင်လေး အဖြစ်မှ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ အင်အားအကြီးဆုံး အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ရုပ်ဆိုးနေတော့သည်။ ဘေးနားရှိ အစေခံများနှင့် အစေခံမလေးများလည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲကြတော့ချေ။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိ၊ အစေခံတစ်ဦး ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး တိုးတိုးလေး သတင်းပို့လိုက်သည်။ "တတိယသခင်လေး... သခင်ကြီးက ခုလေးတင်ပဲ အိမ်တော်ရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ အပြစ်ပေးလိုက်ပါတယ်... အတော်လေး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်တယ်လို့ ကြားရတယ်... သခင်လေး ချန်ရှင်း အသက်မရှူတော့ဘူးတဲ့။"

"သေပါစေလေ။" ချန်ယွီက စိတ်ရှုပ်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အကုန် ထွက်သွားကြတော့။"

...

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် အပြင်ဘက်။

ချန်မုသည် ဘေးပေါက်မှနေ၍ လျှောက်ထွက်လာရာ၊ အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ချို့ ချက်ချင်း ဆီးကြိုလိုက်ကြသည်။

"သခင်လေး ချန်မု... သခင်ကြီးက သူ့ရဲ့ ထမ်းစင်ကို စီးသွားပါတဲ့... အဲဒါက ပိုမြန်လိမ့်မယ်တဲ့။"

မြို့တော်အတွင်း ခရီးသွားလာရာတွင် အမြန်ဆုံးမှာ မြင်းလှည်း မဟုတ်ဘဲ ထမ်းစင်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထမ်းစင်ထမ်းမည့်သူများမှာ သိုင်းသမားများ ဖြစ်ရမည့်အပြင် အဆင့်လည်း မနိမ့်ရချေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် အရှင်သခင် ချန်ကွမ်အတွက် ထမ်းစင်ထမ်းပေးသူများမှာ အဆင့် ၇ သိုင်းသမား လေးဦး ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၇ သိုင်းသမားများမှာ အဆင့်အတန်း တစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် အရှင်သခင်အတွက် ထမ်းစင်ထမ်းပေးရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် သိက္ခာကျစရာ မဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် အရှင်သခင်၏ အဆင့်အတန်းမှာ သိုင်းပညာ အဆင့် ၃ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးနှင့် တန်းတူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးအတွက် ထမ်းစင်ထမ်းခွင့် ရခြင်းမှာ အဆင့် ၆ အောက် သိုင်းသမားများအတွက် ဂုဏ်ယူစရာ တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

"သခင်လေး ချန်မု... ထမ်းစင်ပေါ် တက်ပါခင်ဗျာ။" ထမ်းစင်ထမ်းသူ အချို့က ချန်မုကို ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်ကြသည်။

အိမ်တော်အတွင်းမှ သတင်းများမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှရာ၊ သူတို့က ချန်မု၏ အထောက်အထားကို သိရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးတဲ့လေ။

ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုးက သူတို့ကို ထမ်းစင်ထမ်းခိုင်းရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပေသည်။

"ကောင်းပြီ။" ချန်မုက တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ထမ်းစင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ တက်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ရှိ စိတ်နေစိတ်ထားအရ အဆင့်အတန်း ပြောင်းလဲသွားမှုအပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားမှုမျှ ဖြစ်ပေါ်မည် မဟုတ်ချေ။ မဟုတ်ပါက သူ၏ တာအိုဆရာ အထောက်အထားကို စောစောစီးစီးကတည်းက ဖွင့်ပြောခဲ့မည် ဖြစ်ပြီး ယနေ့အထိ ဖုံးကွယ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

"သခင်လေး... သေချာ ထိုင်ပါခင်ဗျာ။" ထမ်းစင်ထမ်းသူ လေးဦးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်...

ရွှစ်...

သူတို့လေးဦး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းပင် ထမ်းစင်ကို မတင်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ အကြိမ်အနည်းငယ် ခုန်ပျံသွားကာ လမ်းသွယ်များစွာကို ကျော်ဖြတ်၍ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ချန်မုသည် ထမ်းစင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းများ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

အဆင့် ၇ သိုင်းသမား လေးဦးပီပီ၊ ခွန်အားကို အသုံးချရာတွင် အလွန် တိကျလှသည်။ ခုန်ပျံသွားလာမှုတိုင်းတွင် အားကို ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် လျှော့ချခြင်းများ ပါဝင်နေသဖြင့် ထမ်းစင်ပေါ်ရှိ လူကို လုံးဝ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင်တောင်မှ သူ ခံနိုင်ရည် ရှိပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းသူ တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ သိုင်းပညာ အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ၊ ရွှေရောင်အရေပြားနှင့် ကျောက်စိမ်းရောင်အရိုးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဓားများဖြင့်ပင် ခုတ်ထစ်၍ မရနိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေပြီး၊ အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် မည်မျှ ဝေးကွာသော ရပ်ကွက်များကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့သည် မသိ၊ အလွန် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

ရွှစ်... ထမ်းစင်မှာ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထမ်းစင်ထမ်းသူက လိုက်ကာကို လှန်ပေးလိုက်သည်။ ချန်မုသည် ထမ်းစင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ရာ၊ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ကောင်းကင်ယံသို့ မော်ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသည့်ပုံစံဖြင့် ရစ်ခွေနေသော ပေဆယ်နှင့်ချီ၍ ရှည်လျားသည့် ရွှေရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုရွှေရောင်နဂါးကြီးကို ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးတည်းဖြင့် ထုဆစ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ နန်းတော်၏ မျက်နှာစာတွင် တည်ရှိသည်။ နဂါး၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပြီး ဖိအားအချို့ ပါဝင်နေကာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ချန်ကွမ် နန်းတက်ရာတွင် ထမ်းစင်ထမ်းပေးရချိန်၌လည်း ဤနေရာတွင်သာ ရပ်လေ့ရှိသဖြင့် ထမ်းစင်ထမ်းသူများမှာ ဤနေရာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြသည်။ ချန်မုက ရွှေရောင်နဂါးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနဂါးကြီးက တာယွမ်နိုင်ငံ စတင်တည်ထောင်ကတည်းက ရှိနေတာပါ... ကောင်းကင်ဆရာ သုံးပါးက အဆင့်ဆင့် မျက်လုံးဖွင့်ပေးခဲ့တာမို့လို့ ဒီလောက် အသက်ဝင်နေတာပါ... သာမန်လူတွေဆို ဒီမှာ ရပ်နေရုံနဲ့တင် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားပြီး ရှေ့ဆက် မလျှောက်နိုင်တော့ပါဘူး။"

"ဒီလိုကိုး။" ချန်မုက အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် ရွှေရောင်နဂါးကြီးထံမှ အားနည်းအားကြီး မတူညီသော စိတ်ဆန္ဒ သုံးခုကို ခံစားမိခဲ့သည်။ ထမ်းစင်ထမ်းသူ၏ စကားအရ ထိုအားနည်း၊ အားကြီး ဖြစ်နေမှုမှာ ခေတ်ကာလ မတူညီသောကြောင့် ပျော့ညံ့သွားသည့် အတိုင်းအတာများ ကွာခြားသွားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၂ တာအိုဆရာများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပင်လျှင် လောကကြီးတွင် ထာဝရ တည်တံ့နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ အချိန်ကာလကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်ဘက်က သိုင်းကျောင်းတော် ပါ... အလယ်က နန်းတော် ဖြစ်ပြီး၊ ညာဘက်ကတော့ စစ်ထျန်းထိုင် ပါပဲ... သခင်လေး အဲဒီဘက်ကို သွားလိုက်ရင် လမ်းပြပေးမယ့်သူ ရှိလာပါလိမ့်မယ်... ကျွန်တော်တို့က ရှေ့ဆက်သွားလို့ မရတော့လို့ ဒီကနေပဲ သခင်လေးကို စောင့်နေပါ့မယ်။"

အခြား ထမ်းစင်ထမ်းသူ တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ချန်မုသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး နန်းတော်ရှေ့ရှိ ရွှေရောင်နဂါးကြီးကို ကွေ့ပတ်ကာ စစ်ထျန်းထိုင် ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်တော့သည်။