အခန်း ၇၃

အခန်း (၇၃) စစ်ထျန်းထိုင် ပိုင်ကျယ်

ရှေ့သို့ အနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီးနောက် အစေခံတစ်ဦးက လာရောက် ဆီးကြိုလိုက်သည်။

ထိုအစေခံက ချန်မုကို ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလျက် ဆိုသည်။ "တာအိုဆရာ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... တာအိုဆရာ အနေနဲ့ စစ်ထျန်းထိုင် ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိပ်မရင်းနှီးသေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး လမ်းပြပေးပါ့မယ်။"

"အင်း... မင်းပဲ လမ်းပြလိုက်ပါ။"

ချန်မုက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုအစေခံ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားကာ ကျယ်ဝန်းသော လမ်းကြားတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီး၊ ကြီးမားလှသော အဝိုင်းပုံစံ တံခါးကြီးတစ်ခုကို ကျော်လွန်ကာ စစ်ထျန်းထိုင် ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

စစ်ထျန်းထိုင် အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံများအားလုံးမှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်။ အနိမ့်ဆုံး အဆောက်အအုံပင်လျှင် အပြင်ဘက်မှ သုံး၊ လေးထပ်တိုက်ခန့် အမြင့်ရှိသည်။ ထို့အပြင် အဆောက်အအုံများအားလုံးကို အောက်ခြေမှ ထူးခြားသော ကျောက်တိုင်များဖြင့် ထောက်ခံထားပြီး လေထဲတွင် မျောနေသကဲ့သို့ တည်ဆောက်ထားသည်။

ဤသို့ တည်ဆောက်ထားခြင်းမှာ ကြွားဝါလို၍ မဟုတ်ချေ။

အဆောက်အအုံများ၏ အောက်ဘက် မြေပြင်နှင့် ထိစပ်နေသော နေရာများတွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးသော စွမ်းအင်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ချန်မု၏ ဝိညာဉ်အမြင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ နီရဲနေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ၊ မီးခိုးရောင် သန်းနေသော ယင်စွမ်းအင်များ နှင့် အဝါရောင် ရင့်ရင့် မြေကြောအဆိပ်ငွေ့များ ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

အလွန် ရှုပ်ထွေးသော ထိုစွမ်းအင်များမှာ မြေပြင်မှနေ၍ အထက် သုံးကျန်း (ပေ ၃၀ ခန့်) အထိ စုပုံနေပြီး၊ ချန်မုပင်လျှင် မျက်ခုံးတွန့်သွားကာ ထိုစွမ်းအင်များကို သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။

သူ့ကို လမ်းပြပေးနေသော ထိုအစေခံမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သေချာကြည့်လိုက်ပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးနှင့် အသားများ လုံးဝ မရှိဘဲ ယန္တရားရုပ်သေး တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် အလင်းစက်လေးများကိုလည်း တွေ့မြင်နေရသည်။

"ယင်စွမ်းအင်နဲ့ မြေကြောအဆိပ်ငွေ့တွေ ရှိနေတာက ထားပါတော့... ဘာလို့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေကော ရှိနေရတာလဲ။"

ချန်မုသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်၊ ထိုနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ လာရာလမ်းကြောင်းကို သူ၏ ဝိညာဉ်အမြင်ဖြင့် ခြေရာခံလိုက်ရာ၊ စစ်ထျန်းထိုင် အတွင်းရှိ မြင့်မားလှသော မျှော်စင်ကြီး အချို့ဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုမျှော်စင်ကြီး တစ်ခုချင်းစီမှ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ယိုစိမ့်ထွက်ကျနေပြီး၊ သေချာကြည့်လိုက်ပါက မျှော်စင်များအတွင်း၌ ပုံစံအမျိုးမျိုး၊ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် နတ်ဆိုးကြီးများကို တစ်ကောင်စီ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နတ်ဆိုးချည်နှောင်မျှော်စင်။

ထူးခြားသော မျှော်စင်တိုင်းတွင် အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးတစ်ကောင်စီကို ဖိနှိပ် ချုပ်နှောင်ထားသည်။

ချန်မုသည် ထိုနတ်ဆိုးများ၏ အသုံးဝင်ပုံကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ နတ်ဆိုးများ၏ အလွန် ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးချကာ မြေကြောစွမ်းအင်များကို ချိတ်ဆက်ပြီး၊ မြေကြောအဆိပ်ငွေ့များကို ခြေဖျက်ရန် အစီအရင်၏ အောက်ခံတိုင်များအဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မြို့တော်၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများမှာ အလွန် များပြားရှုပ်ထွေးလှသဖြင့်၊ ထွက်ပေါ်လာသည့် အဆိပ်ငွေ့များမှာလည်း အလွန် များပြားလှသည်။ ထိုအဆိပ်ငွေ့များကိုသာ ဖိနှိပ် ရှင်းလင်းထားခြင်း မရှိပါက သာမန်လူများ အနေဖြင့် လုံးဝ အသက်ရှင် နေထိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခု ကြည့်ရသည်မှာ စစ်ထျန်းထိုင် သည် ထူးခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ မြို့တော် မြေအောက်ရှိ အဆိပ်ငွေ့များအားလုံးကို စစ်ထျန်းထိုင် အတွင်းသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူစုစည်းထားပြီး၊ ထိုအဆိပ်ငွေ့များကို နတ်ဆိုးချည်နှောင်မျှော်စင် များဆီသို့ ပို့လွှတ်နေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

ထိုနတ်ဆိုးများမှာ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် မြေကြောအဆိပ်ငွေ့များကို မဖြစ်မနေ ခုခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးများကို အသုံးပြု၍ မြေကြောအဆိပ်ငွေ့များကို ဖိနှိပ်ထားခြင်း ဖြစ်သလို၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း မြေကြောအဆိပ်ငွေ့များကို အသုံးပြု၍ နတ်ဆိုးများ၏ စွမ်းအားများကို အားနည်းသွားစေကာ၊ နတ်ဆိုးချည်နှောင်မျှော်စင် မှ ရုန်းထွက် မလွတ်မြောက်နိုင်စေရန် မျှတအောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ထိုမျှတမှုသည် အလွန် ပျက်စီးလွယ်လှသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်မု၏ အကြည့်များက ထိုနတ်ဆိုးချည်နှောင်မျှော်စင် များဆီသို့ ရောက်သွားချိန်တွင်၊ မျှော်စင်များအတွင်းမှ သူ့ထက် အနည်းငယ် အားနည်းသော အကြည့်အချို့နှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအကြည့်များမှာ နတ်ဆိုးချည်နှောင်မျှော်စင် များကို အချိန်ပြည့် စောင့်ကြည့်ထိန်းချုပ်ကာ မျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးနေသော စစ်ထျန်းထိုင် မှ တာအိုဆရာများပင် ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"

ချန်မုသည် တွေးတွေးဆဆ အမူအရာဖြင့် တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

စစ်ထျန်းထိုင် ရှိ အဆောက်အအုံများ အားလုံးကို အမြင့်တွင် တည်ဆောက်ထားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ မြေပြင်တွင် စုပုံနေသော ရှုပ်ထွေးလှသည့် အဆိပ်ငွေ့များနှင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်ရှိသော သိုင်းကျောင်းတော် မှာမူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။ အဆောက်အအုံများအားလုံးမှာ အနိမ့်ပိုင်းတွင်သာ ရှိပြီး နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံ တစ်ခုမျှပင် မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေပြင်နှင့် နီးလေလေ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမို ပြည့်ဝလေလေ ဖြစ်သဖြင့်၊ သိုင်းသမားများမှာ အမြင့်ပိုင်းတွင် မနေလိုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်...

စစ်ထျန်းထိုင် ၏ အစွန်အဖျားပိုင်း တစ်နေရာတွင် သွေးချီစွမ်းအင်များ အလွန် ပြည့်ဝနေသည်ကိုလည်း ချန်မု တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူများမှာ အဆင့် ၅ နှင့် အဆင့် ၆ သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဤနေရာရှိ အဆိပ်ငွေ့များနှင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဆန္ဒများကို လေ့ကျင့်ပေးရန် ခွင့်ပြုချက်ရထားသူများ ဖြစ်ပုံရသည်။

အဆင့် ၆ အောက် သိုင်းသမားများ အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ကြာရှည်စွာ နေထိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အဆင့် ၆ သိုင်းသမားများမှသာလျှင် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များနှင့် အဆိပ်ငွေ့များ၏ ထိုးနှက်မှုကို ခုခံနိုင်ပြီး စိတ်အာရုံ လွင့်ပါးမသွားစေရန် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားစဉ်...

ယန္တရားအစေခံက စစ်ထျန်းထိုင် ၏ အဆောက်အအုံ တစ်ခုချင်းစီကို ချန်မုအား ရိုသေစွာ မိတ်ဆက်ပေးသွားသည်။

ဥပမာအားဖြင့် နတ်ဆိုးချည်နှောင်မျှော်စင် များအကြောင်း...

ထို့အပြင်... အဆင့် ၇ နှင့်အထက် တာအိုဆရာတိုင်းသည် စစ်ထျန်းထိုင် အတွင်း၌ ခြောက်ကျန်း (ပေ ၆၀ ခန့်) မြင့်သော မျှော်စင်တစ်လုံးကို သီးသန့် တည်ဆောက်ကာ နေထိုင်ခွင့် ရှိပြီး၊ အဆင့် ၅ နှင့်အထက် တာအိုဆရာများမှာမူ ဆယ်ကျန်း (ပေ ၁၀၀ ခန့်) အမြင့်ရှိသော မျှော်စင်များကို တည်ဆောက်ခွင့် ရှိသည်။

သို့သော် စစ်ထျန်းထိုင် အတွင်း၌ ဆယ်ကျန်းထက် မြင့်သော မျှော်စင်များမှာ အလွန် ရှားပါးလှပြီး အလုံး နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်သာ ရှိသည်။

"ရှေ့မှာ မြင်နေရတာက ကွမ်ရှင်းတိုက် ပါ... အကြီးအကဲ က အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ ရှိပါတယ်။"

ယန္တရားအစေခံသည် စစ်ထျန်းထိုင် ၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်ရှိ ကွမ်ရှင်းတိုက် အရှေ့သို့ ချန်မုကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

တိုက် ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ အခြားမျှော်စင်များထက် များစွာ မြင့်မားသော မျှော်စင်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ မျှော်စင်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ မြေပြင်မှ အမြင့် ကျန်းနှစ်ဆယ်ကျော် (ပေ ၂၀၀ ကျော်ခန့်) မြင့်မားပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် အမြင့်ဆုံး အဆောက်အအုံကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ကွမ်ရှင်းတိုက် ၏ အပေါ်ဆုံးထပ်မှနေ၍ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကိုပင် အပေါ်စီးမှ တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင်လျှင် တာအိုဆရာများမှလွဲ၍ တာယွမ်နိုင်ငံ၏ မှူးမတ်များနှင့် မင်းညီမင်းသားများပင်လျှင် ဧကရာဇ်၏ အမိန့်မပါဘဲ၊ သို့မဟုတ် အကြီးအကဲ၏ ဖိတ်ကြားချက် မရှိဘဲ ကွမ်ရှင်းတိုက် ပေါ်သို့ တက်ခွင့် မရှိချေ။ အကယ်၍ တက်ရောက်ခဲ့ပါက ဧကရာဇ်ကို ပုန်ကန်သည်ဟု သတ်မှတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ချန်မုသည် အပေါ်သို့ မော်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခြေလှမ်းများကို စတင် လှမ်းလိုက်သည်။

ကွမ်ရှင်းတိုက် အပြင်ဘက်ရှိ လှေကားထစ်များအတိုင်း တစ်ထစ်ချင်းစီ တက်သွားရာ နောက်ဆုံးတွင် မျှော်စင်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကွမ်ရှင်းတိုက် ၏ အောက်ခြေအထပ်များ အားလုံးမှာ အလွန် တင်းကျပ်သော ကျောက်တိုင်ကြီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ အတွင်းပိုင်း တစ်ခုလုံးမှာ လမ်းကြောင်းပေးကာ ချည်နှောင်ထားသည့် ဝိညာဉ်သွေးကြောများဖြင့် အပြည့် ဖြစ်နေသည်။ အပေါ်ဆုံးထပ် တစ်ခုတည်းသာ အလွတ်ဖြစ်နေသော အခန်းတစ်ခု ရှိသည်။

ထိုအခန်းမှာ သိပ်မကျယ်ဝန်းလှဘဲ နှစ်ကျန်း (ပေ ၂၀ ခန့်) ပတ်လည်ခန့်သာ ရှိသည်။

အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပြတင်းပေါက် တစ်ပေါက်မျှ မရှိသော်လည်း၊ ချန်မု ဝင်သွားချိန်တွင် အပေါ်ဘက် မျက်နှာကြက်မှာ ညကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေပြီး၊ အလင်းတန်းများနှင့် အလင်းစက်လေးများ ယှက်နွယ်နေကာ တောက်ပလှသော ကြယ်တာရာ မြေပုံကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုတောက်ပလှသော ကြယ်တာရာ မြေပုံကြီး၏ တစ်ဖက်တွင် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ညင်သာသော မျက်နှာထားရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက လေထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လူတစ်ယောက်ဟု မထင်ရဘဲ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲမှ ကမ္ဘာတစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင်။

စစ်ထျန်းထိုင် ၏ အကြီးအကဲ။

အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ။

ပိုင်ကျယ်။

တာအိုဆရာများ၏ အဆင့် ၄ ကို နေ့လယ်ခင်း ခရီးသွားအဆင့် ဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ အဆင့် ၃ ကို ပုံဖော်ခြင်းအဆင့် ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်ဖော်ကာ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်များကဲ့သို့ ပုံဖော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြေကြောများနှင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ချိတ်ဆက်ထားခြင်း မရှိလျှင်ပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို အနည်းအကျဉ်း အသုံးချနိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပေသည်။

စစ်ထျန်းထိုင် ၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သော ပိုင်ကျယ် သည် ကွမ်ရှင်းတိုက် ကို စောင့်ကြပ်ကာ မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ မြေကြောများနှင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ထိန်းချုပ်ထားသူ ဖြစ်ရာ၊ သူ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ပင်လျှင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

"ရပါတယ်... အားနာစရာ မလိုပါဘူး။"

ပိုင်ကျယ်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုံးမှာ နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ နူးညံ့လှပြီး ချန်မုကို သေချာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက သိုင်းပညာ အဆင့် ၄ သုံးယောက်ကို ဆက်တိုက် သတ်နိုင်ခဲ့တာ မထူးဆန်းပါဘူး... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ခိုင်မာမှုက ငါမြင်ဖူးသမျှ အဆင့် ၅ တွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံးပဲ... ဒီအဆင့်မှာ နှစ်ဆယ်ချီပြီး နေလာတဲ့သူတွေတောင် မင်းလောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား မပြည့်ဝကြဘူး။"

တာအိုဆရာများအတွက် ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်း မရှိဘဲ အဆင့်တက်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စဉ်ဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ပိုမို ခိုင်မာလာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် အများစုသော တာအိုဆရာများမှာ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် ပျင်းရိကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်မျှပင် လေ့ကျင့်စေကာမူ အဆင့်ကတော့ အတူတူပင် ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး၊ တူညီသော အဆင့်တွင် အနည်းငယ် ပိုမို အားကောင်းလာရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဆယ်နှစ်ချီ၍ လေ့ကျင့်လျှင်ပင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ချေ။

ချန်မု၏ အခြေအနေကမူ ပိုင်ကျယ်ကို အလွန် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

တာအိုဆရာများထဲတွင် လောကီရေးရာများကို စိတ်မဝင်စားဘဲ နှစ်ရှည်လများ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတတ်သူများ ရှိသော်လည်း၊ ထိုသူများပင်လျှင် ချန်မုလောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ခိုင်မာပြည့်ဝမှု မရှိကြချေ။