အခန်း ၈၃

အခန်း (၈၃) လင်ယွဲ့နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း

ယူကျိုးပြည်နယ်။

ဤပြည်နယ်သည် တာယွမ်နိုင်ငံ၏ အမြောက်ဘက်အစွန်းဆုံးတွင် တည်ရှိပြီး အလွန်အေးချမ်းကာ လူသူအရောက်အပေါက်အနည်းဆုံးသော ဒေသတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နွေဦးရာသီသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အခြားဒေသများတွင် ရာသီဥတုများ တဖြည်းဖြည်း နွေးထွေးစပြုနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယူကျိုးပြည်နယ်တွင်မူ ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဒဏ်ကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ကာ မြေပြင်အနှံ့အပြားတွင် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

အချို့သော အမြဲစိမ်းသစ်ပင်များမှလွဲ၍ သစ်ပင်အများစုမှာ အရွက်များ ကင်းစင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော တောအုပ်တစ်ခုအတွင်းတွင်...

အလွန် ပြင်းထန်ပြီး သွေးထွက်သံယိုများသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။

အဖြူရောင် နှင်းတောကြီးထဲတွင် နှင်းဝံပုလွေ ကောင်ရေတစ်ရာခန့်သည် လူရိပ်တစ်ခုကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ နှင်းဝံပုလွေများ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီး အချို့သော ဝံပုလွေကြီးများဆိုလျှင် အရပ်အမြင့် နှစ်မီတာနီးပါးပင် ရှိကြသည်။

၎င်းတို့ကို သာမန် နှင်းဝံပုလွေများဟု ခေါ်ဆို၍ မရတော့ပေ။

ပိုမိုတိကျစွာ ဆိုရလျှင်... ၎င်းတို့မှာ နတ်ဆိုးများ ပင် ဖြစ်သည်။

မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော သားရဲဖြစ်စေကာမူ အများဆုံး ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ ဟုသာ သတ်မှတ်နိုင်ပြီး အဆင့် ၇ သိုင်းသမားများပင်လျှင် အလွယ်တကူ အမဲလိုက်နိုင်သည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီဆိုပါက လုံးဝ မတူညီသော မျိုးစိတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး အဆင့် ၆ သိုင်းသမားများကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သည့် နတ်ဆိုးမဆို အဆင့် ၆ သိုင်းသမားများကို ဒုက္ခပေးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး အင်အားကြီးမားသော နတ်ဆိုးများဆိုလျှင် အဆင့် ၅ သို့မဟုတ် အဆင့် ၄ သိုင်းသမားများကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ဤနေရာတွင် စုဝေးနေသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေများမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

နတ်ဆိုးများထဲတွင် အားနည်းသော အဆင့်၌သာ ရှိသော်လည်း ကောင်ရေတစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အဆင့် ၆ သိုင်းသမားများကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ကောင်ရေတစ်ရာခန့် စုဝေးလာသောအခါတွင်မူ အဆင့် ၄ သိုင်းသမားများကိုပင် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားစေနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့မှာ သာမန် သားရဲများ မဟုတ်ဘဲ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသော နတ်ဆိုးများ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

နတ်ဆိုးဝံပုလွေများ ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံနေရသူမှာ မိန်းကလေး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးစွန်းနေပြီး ရင်ဘတ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝါနုရောင် အင်္ကျီလေးမှာလည်း နေရာအနှံ့ စုတ်ပြဲနေပြီး သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသည်။

အကယ်၍ သိုင်းလောကမှ သိုင်းသမားတစ်ဦးဦးသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရပါက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ လင်ယွဲ့။

ဟုတ်ပေသည်။ နတ်ဆိုးဝံပုလွေများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရသူမှာ ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ အမာခံတပည့် လင်ယွဲ့ ပင် ဖြစ်သည်။ ဝေ့မြစ်ကမ်းဘေးတွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့စဉ်ကပင် သူမသည် ဤမျှလောက် အခြေအနေ မဆိုးရွားခဲ့ဖူးချေ။ ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် အသက်နှင့် သေခြင်းကြား လွန်ဆွဲနေရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟူး... ဟူး..."

လင်ယွဲ့သည် မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေရင်း တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ရွှီး..."

ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးဝံပုလွေ တစ်ကောင်သည် သူမဆီသို့ ခုန်အုပ်လာသည်။

လင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများ တစ်ချက် အရောင်လက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှည့်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ညာဘက်လက်ငါးချောင်းကို စုစည်းကာ ဖြတ်အသွားတွင် ထိုနတ်ဆိုးဝံပုလွေ၏ လည်ပင်းသို့ အားကုန် လှမ်းထိုးလိုက်သည်။

သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်ချောင်းလေးများမှာ ကြည့်ရသည်မှာ လှပနူးညံ့လှသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သံမဏိထက်ပင် ပိုမို မာကျောလှသည်။ အထူးသဖြင့် လက်ချောင်းထိပ်များတွင် စုစည်းထားသော စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များမှာ ရွှေများကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးဝံပုလွေ၏ လည်ပင်းကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်...

လင်ယွဲ့၏ လက်ချောင်းများ နတ်ဆိုးဝံပုလွေ၏ လည်ပင်းနှင့် ထိခါနီးအချိန်တွင်...

"အူး... ဝူး..."

ဝံပုလွေ တစ်ကောင်၏ အူသံနှင့်အတူ နှင်းရောင် အကာအကွယ်လွှာ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများကို တားဆီးလိုက်သည်။

ဤနှင်းရောင် အကာအကွယ်လွှာမှာ သိပ်ပြီး ခိုင်မာလှသည် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များဖြင့် အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် ဒုတိယမြောက်နှင့် တတိယမြောက် ဝံပုလွေ အူသံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နှင်းရောင် အကာအကွယ်လွှာများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာကာ အလွှာဆယ်ခုကျော်အထိ ထူထပ်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ ထူထဲသော ဝါဂွမ်းထုပ်ကြီး တစ်ခုအလား သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူ ချေဖျက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"..."

လင်ယွဲ့သည် ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်သိရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည့်အလား သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးများပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ရှိကြပြီး အချင်းချင်း ပူးပေါင်းကာကွယ်တတ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များလည်း ရှိကြရာ ဤနှင်းရောင် အကာအကွယ်လွှာမှာ ဤနတ်ဆိုးဝံပုလွေအုပ်စု၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ကောင်တည်းဆိုပါက သူမအတွက် ဘာမှမဟုတ်ချေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးဝံပုလွေ အကောင်တစ်ရာကျော် စုဝေးနေချိန်တွင်မူ တစ်ကောင်ကိုပင် သတ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

"ရွှီး..."

လင်ယွဲ့သည် လွတ်နေသော နေရာတစ်ခုသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ နတ်ဆိုးဝံပုလွေများမှာလည်း အလောတကြီး ထပ်မံ မခုန်အုပ်ကြတော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း စုဝေးလာကာ သူမကို တစ်စစီ ပြန်လည် ဝိုင်းရံလာကြသည်။ လင်ယွဲ့ အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို သတ်ရန် မည်သည့် အားနည်းချက်၊ မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မပေးချေ။

တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေများကို ကြည့်ရင်း လင်ယွဲ့ သက်ပြင်းတိုးတိုး ချလိုက်မိသည်။

"ငါ့ကံက တကယ်ကို မကောင်းပါလား...။"

အကယ်၍ သူမသာ အဆင့် ၄ သိုင်းသမား တစ်ဦးဖြစ်နေပါက ဤနတ်ဆိုးဝံပုလွေ အားလုံးကို မသတ်နိုင်လျှင်တောင်မှ ၎င်းတို့က သူမကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိရန် များစွာ လိုအပ်နေသေးရာ ဤနတ်ဆိုးဝံပုလွေများမှာ သူမအတွက် ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော သေမင်းတမန် ခြံစည်းရိုးကြီးအလား ဖြစ်နေတော့သည်။ သတ်၍လည်း မရသလို ထွက်ပြေး၍လည်း မလွတ်နိုင်ချေ။

ခေတ္တမျှ ရပ်နားပြီးနောက်...

သူမသည် ညာဘက်လက်ဖြင့် ဖန်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ အမာခံတပည့် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမထံတွင် ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။ ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ တာအိုဆရာများ ဖန်တီးထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူမအတွက် နောက်ဆုံးတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ဤတောအုပ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေစဉ် သူမသည် နတ်ဆိုးများနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ဖူထျန်းဂိုဏ်းမှ တာဝန်ခံ နှင့်လည်း ကွဲကွာသွားခဲ့သည်မှာ ရက်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

"ရွှီး..."

လင်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ပေပေါင်းများစွာ အမြင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ သစ်ကိုင်းဖျားများကို နင်းလျက် ပျံသန်းနေသော ငှက်တစ်ကောင်အလား အဝေးသို့ လျှင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"အူး... ဝူး..."

နတ်ဆိုးဝံပုလွေများက ချက်ချင်းပင် အူသံများ ပေးလိုက်ကြသည်။

သူမ၏ ရှေ့တွင် နှင်းရောင် အကာအကွယ်လွှာများ အထပ်ထပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။

လင်ယွဲ့သည် တွေဝေမနေဘဲ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ချက်ချင်း ဖျစ်ချေလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ထိုနှင်းရောင် အကာအကွယ်လွှာများပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဘုန်း..."

နှင်းရောင် အကာအကွယ်လွှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။

လင်ယွဲ့သည် ထိုအပေါက်ကြီးထဲမှ တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းသွားကာ နတ်ဆိုးဝံပုလွေ အကောင်တစ်ရာကျော်၏ ခေါင်းပေါ်မှ ကျော်ဖြတ်သွားပြီး ဝိုင်းရံထားသည့် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိကာ လွတ်မြောက်သွားတော့မည်အလား ရှိနေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်...

အလွန် ဩရှနက်ရှိုင်းသော ဝံပုလွေ အူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောအုပ်အတွင်းရှိ နှင်းများမှာ ရုတ်တရက် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအလား လည်ပတ်သွားပြီး လင်ယွဲ့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်သွားကာ သူမကို အလုံးစုံ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

လင်ယွဲ့သည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်ကာ နှင်းမှုန်များကို ချေဖျက်ပစ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အရှိန်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျလာကာ နတ်ဆိုးဝံပုလွေ အုပ်စု၏ အလယ်တွင် ပြန်လည် ပိတ်မိသွားတော့သည်။

"ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ...။"

လင်ယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မတတ်နိုင်တော့သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤမျှများပြားသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေ အုပ်စုတွင် ဝံပုလွေဘုရင် မပါဘဲ မနေနိုင်ချေ။ သူမသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို အသုံးမပြုဘဲ ထားခဲ့ခြင်းမှာ ထိုဝံပုလွေဘုရင်ကို သတိထားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံထားပြီးနောက် သူမ၏ ခွန်အားများလည်း ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ရလဒ်ကမူ သူမ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော နှင်းမုန်တိုင်းမှာ ထိုဝံပုလွေဘုရင်၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ပင် ဖြစ်သည်။

တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေများကို ကြည့်ရင်း...

သူမ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ အမာခံတပည့် တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် အသက်ဆုံးရှုံးရမည်မှာ အနည်းငယ်တော့ ရှက်စရာကောင်းလှသည်။ သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မည်သူကမျှ မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခြားသော ဂိုဏ်းများမှ အမာခံတပည့်များကို ပြန်တွေးကြည့်ပါက ထူယွဲ့ သေဆုံးရပုံမှာ အဆိုးရွားဆုံး ဖြစ်မည်ဟု သူမ ထင်မိသည်။ မိမိမျိုးဆက်တွင် အားလုံးကို အနိုင်ယူကာ အတော်ဆုံးတပည့် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရခါနီး အချိန်လေးတွင် တာအိုဆရာ တစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားခဲ့ရသဖြင့် ထိုအကြောင်းကို ပြောပြတိုင်း လူတိုင်းက ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်သွားလေ့ ရှိကြသည်။

စကားစပ်၍ ပြောရလျှင်...

ထိုတာအိုဆရာ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်မှာ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ယခုတိုင် စွဲထင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာကောင်းတာက နောက်ဆိုရင် အဲဒီလိုမျိုး ထပ်မမြင်ရတော့ဘူးပေါ့။

သူမ စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ဘေးနားရှိ နတ်ဆိုးဝံပုလွေများမှာ ထပ်မံ၍ ခုန်အုပ်လာကြပြန်သည်။

လင်ယွဲ့သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် တိမ်းရှောင်လိုက်သော်လည်း အပြည့်အဝ မရှောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ နတ်ဆိုးဝံပုလွေ တစ်ကောင်၏ ကိုက်ခဲမှုကို သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းတွင် ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူမသည် နာကျင်နေသည့် အမူအရာ မပြဘဲ အကြံအောင်သွားသည့် အပြုံးမျိုး ပြုံးလိုက်ကာ ညာဘက်လက်ဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးဝံပုလွေ၏ လည်ပင်းကို အားကုန် ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး... နင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်... ငါနဲ့အတူ သေရွာကို လိုက်ခဲ့တော့...။"

နတ်ဆိုးဝံပုလွေမှာ ဝူးဝူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ လင်ယွဲ့၏ လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ကိုက်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်နေတော့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသော်လည်း လင်ယွဲ့ကိုမူ မတားဆီးနိုင်ချေ။

ဘေးနားရှိ နတ်ဆိုးဝံပုလွေများက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အားလုံးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး နှင်းရောင် အကာအကွယ်လွှာများကို ထပ်မံ ဖန်တီးလိုက်ကြသော်လည်း လင်ယွဲ့နှင့် ထိုနတ်ဆိုးဝံပုလွေမှာ ပူးကပ်နေသဖြင့် မည်သို့မျှ အသုံးမဝင်တော့ချေ။

"အူး... ဝူး..."

ဝံပုလွေ အူသံ ရှည်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘေးနားရှိ နတ်ဆိုးဝံပုလွေများမှာ ဟိန်းဟောက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး လင်ယွဲ့ကို နီရဲသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြကာ အနီးဆုံးရှိ ဝံပုလွေအချို့မှာ လင်ယွဲ့ကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲရန် တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်လာကြတော့သည်။

လင်ယွဲ့သည် ခုန်အုပ်လာသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူမ ဖက်တွယ်ထားသော ဝံပုလွေကိုသာ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ယွဲ့ကျန်း စစ်မှန်သောစွမ်းအင် များကို ထိုနတ်ဆိုးဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းပေးနေတော့သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုနတ်ဆိုးဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လည်ပင်းမှစတင်၍ တဖြည်းဖြည်း ကျောက်စိမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုနတ်ဆိုးဝံပုလွေ၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး အသက်ရှူသံများလည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အခြား နတ်ဆိုးဝံပုလွေများမှာမူ လင်ယွဲ့၏ ကျောပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

နည်းနည်းတော့ နှမြောစရာ ကောင်းပေမယ့်... ဒီလောက်ပါပဲလေ။

လင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ကျောက်စိမ်းရောင် ပြောင်းသွားသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော်...

အနောက်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုးဝံပုလွေများက သူမ၏ လည်ပင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုက်ခဲကာ တစ်စစီ ဆွဲဖြဲတော့မည့် အချိန်မှာပင် အဝေးမှနေ၍ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပျံသန်းလာတော့သည်။

ထိုအလင်းတန်းမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

လင်ယွဲ့၏ ကျောပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကိုက်ခဲတော့မည့် နတ်ဆိုးဝံပုလွေ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ထိုတစ်ကောင်တည်းသာ မကဘဲ အနီးအနားရှိ နတ်ဆိုးဝံပုလွေ အကောင်တစ်ရာကျော်လုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲရုပ်များအလား ရပ်တန့်သွားကြပြီး အချိန်တွေ ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။

လင်ယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမက ခေါင်းကို တဖြည်းဖြည်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ရပ်တန့်နေသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းစီ ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမျဉ်းကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို အထက်အောက် နှစ်ပိုင်း တိတိကျကျ ပိုင်းဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဆိုးဝံပုလွေများသာမက အနီးအနားရှိ တောအုပ်တစ်ခုလုံးနှင့် အဝေးမှ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီး တစ်ခုပေါ်တွင်ပင် အထက်အောက် နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ထားသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ပန်းချီကား တစ်ချပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အလယ်မှနေ၍ စုတ်တံဖြင့် တစ်ချက်တည်း ခြစ်ချလိုက်သည့်အလား ပင်။

ဤတိတ်ဆိတ်မှုမှာ အသက်အနည်းငယ်ရှူစာမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် တောအုပ်အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးဝံပုလွေ အကောင်တစ်ရာကျော်၏ အထက်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ထိုအက်ကွဲကြောင်းအတိုင်း တဖြည်းဖြည်း လျှောကျလာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ သွေးများကလည်း ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင် နှင်းတောကြီးကို နီရဲသွားစေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက နှင်းတောကြီးထဲတွင် ပွင့်လန်းနေသော ချယ်ရီပန်းလေးများအလား ပင်။

မှင်သက်နေစဉ်မှာပင်...

အဝေးမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရယ်သံလွင်လွင်လေး တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။

"ဖူထျန်းဂိုဏ်းက သူရဲကောင်းမလေးမှာလည်း ဒီလို အခြေအနေဆိုးမျိုး ကြုံရတာပဲလား...။"

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အသက်ဝင်လာသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သူပဲ...။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသည့် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အားပြုကာ အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ဤလှုပ်ရှားမှုလေးကပင် သူမ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ခွန်အားများကို ကုန်ခမ်းသွားစေပြီး မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားကာ သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့သည်။

လင်ယွဲ့ သတိလစ်သွားပြီးနောက် အသက်အနည်းငယ်ရှူစာ အချိန်အတွင်းမှာပင် လူရိပ်နှစ်ခုသည် လျှင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး သေဆုံးနေသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေများ အကြားတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

တစ်ဦးမှာ တာအိုဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချန်မု ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ရိုးရှင်းသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော သိုင်းဆရာသခင် ယန်ဟန်ယု ပင် ဖြစ်သည်။

"ဖူထျန်းဂိုဏ်းက ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ အမာခံတပည့် လား...။"

ယန်ဟန်ယုက သတိလစ်နေသော လင်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကြီးမြတ်သော ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခု၏ အမာခံတပည့် တစ်ဦးအနေဖြင့် လင်ယွဲ့၏ နာမည်မှာလည်း သူမ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂိုဏ်းကြီးရှစ်ခုမှ အမာခံတပည့်များမှာ ကြီးပြင်းလာပါက သေချာပေါက် သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့် သူများ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

"အင်း...။"

ချန်မုက ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးထွက်လွန်နေသော ဒဏ်ရာအချို့မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပိတ်ဆို့သွားကာ သွေးဆက်မထွက်တော့ချေ။

ယန်ဟန်ယုက ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဖူထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ အမာခံတပည့်တောင်မှ နတ်ဆိုးတွေ လက်ချက်နဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်ရတယ်ဆိုတော့... ဒီယူကျိုးပြည်နယ်ရဲ့ အခြေအနေက တကယ်ကို မလွယ်ဘူးပဲ...။"

မြေပုံပေါ်တွင် ဤတောအုပ်မှာ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ဖြတ်လမ်းတစ်ခုအဖြစ်ပင် ပြသထားသော်လည်း ယခုအခါတွင် ဤမျှများပြားသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေများ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အခြေအနေ မည်မျှ ဆိုးရွားနေသည်ကို သိမြင်နိုင်ပေသည်။

ချန်မုက လင်ယွဲ့၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"သိုင်းဆရာသခင် ယန် မှာ ဒဏ်ရာကုဆေးများ ပါလာပါသလား...။"

ယန်ဟန်ယုက ခေါင်းညိတ်ကာ "ကျွန်မ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်...။" ဟု ပြောပြီး လင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် သေဆုံးနေသော နတ်ဆိုးဝံပုလွေ အလောင်းများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မိသည်။

မြို့တော်မှ ယူကျိုးပြည်နယ်သို့ နေ့ရောညပါ ခရီးနှင်လာခဲ့သည်မှာ ဆယ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး လမ်းခရီးတွင် နတ်ဆိုးများနှင့် တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အများစုကိုမူ သူမ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအကြိမ်မှာ ချန်မု၏ လက်စွမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေရာချီအကွာအဝေးရှိ နတ်ဆိုးဝံပုလွေ တစ်ရာကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်သော သူ၏ စွမ်းအားနှင့် နည်းလမ်းများက သူမ၏ အမြင်များကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

သူမအနေဖြင့်လည်း တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပေရာချီ အကွာအဝေးကို မြေပြင်ပြိုကျသွားအောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး အင်အားအရဆိုလျှင် ချန်မု၏ တိုက်ခိုက်မှုထက် ပိုမို ကြီးမားပြင်းထန်ပေမည်။

သို့သော် သူမက သိုင်းဆရာသခင်၊ သိုင်းပညာ အဆင့် ၃ ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ချန်မုမှာမူ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလော။