အခန်း ၈၅

အခန်း (၈၅) ကယ်ဆယ်ရေး

ဘုန်း...

နဂါးသွေးမြင်းများ၏ ခွာသံများသည် မိုးချုန်းသံအလား ဟိန်းထွက်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းတို့သည် သွေးရောင်မြှားတစ်စင်းအလား မြေပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေကြသည်။

သူတို့၏ အရှေ့တွင် ပြိုကျပျက်စီးနေသော ရွာတစ်ရွာ ပေါ်လာသည်။

နဂါးသွေးမြင်း နှစ်ကောင်၏ အရှိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားသည်။

ချန်မုသည် ထိုပျက်စီးနေသော ရွာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ရွာတစ်ရွာလုံးမှာ အုတ်ကျိုးအုတ်ပဲ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပြိုကျနေသော နံရံများပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့နေပြီဖြစ်သော သွေးကွက်များကို တွေ့ရသည်။ အချို့သော အပျက်အစီးများပေါ်တွင်မူ အသားစများက ရွှံ့နွံများအလား ကပ်ငြိနေသည်။

ရွာတစ်ခုလုံးမှာ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုကြီး လွှမ်းမိုးနေပြီး မည်သည့် သက်ရှိအရိပ်အယောင်မျှ မရှိတော့ချေ။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

"..."

ယန်ဟန်ယု နှင့် လင်ယွဲ့တို့၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူတို့သည် မရေမတွက်နိုင်သော သတ်ဖြတ်မှုများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြရာ ဤထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော မြင်ကွင်းများကိုပင် မြင်တွေ့ဖူးကြသည်။ သို့သော် လူအချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် နတ်ဆိုးများ သောင်းကျန်းခြင်းမှာ လုံးဝ ကွာခြားလှပေသည်။

ဤကစဉ့်ကလျား ခေတ်ကြီးတွင် လူ့အသက်သည် မြက်ပင်များအလား အလေးအနက် မထားခံရသလို ဖယောင်းတိုင်မီးလေးအလား အလွယ်တကူ ငြိမ်းသတ်ခံရနိုင်သည်။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုဖယောင်းတိုင်မီးလေးများကို ငြိမ်းသတ်သူမှာ နတ်ဆိုးများ မဖြစ်သင့်ချေ။

"အသက်ရှင်နေတဲ့သူ မရှိတော့ဘူး... သွားကြစို့...။"

ချန်မုက ထိုပျက်စီးနေသော ရွာကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံထဲတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ချေ။

ယန်ဟန်ယု နှင့် လင်ယွဲ့တို့လည်း တိတ်ဆိတ်စွာပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် နဂါးသွေးမြင်းများဖြင့် ခရီးဆက်လာခဲ့ကြပြီး မိုင်ခြောက်ရာခန့် အကွာသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့၏ အရှေ့တွင် မြို့တစ်မြို့ ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုမြို့မှာ မြို့တော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ သေးငယ်သော်လည်း ကျယ်ဝန်းသော လွင်ပြင်ကြီးပေါ်တွင် ခန့်ညားစွာ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မြို့ရိုးမှာ မြင့်မားထူထဲပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များကိုပင် တွေ့မြင်နေရသည်။

ယူလင် ခရိုင်မြို့။

ယူကျိုးပြည်နယ်၏ ခရိုင်မြို့ ခုနစ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်အရေးပါသော နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ဤမြို့တွင် နေထိုင်သော သာမန် ပြည်သူလူထု အရေအတွက်မှာပင် ဆယ်သန်းနီးပါး ရှိရာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ ပင် ဖြစ်သည်။

နဂါးသွေးမြင်း နှစ်ကောင် အဝေးမှ ပြေးလာသည်ကို မြို့ပေါ်ရှိ အစောင့်များက ကြိုတင် သိရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မုနှင့် ယန်ဟန်ယုတို့ မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မြို့တံခါးကြီးကို ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်ကာ လူအများအပြားက ထွက်ကြိုနေကြသည်။ သူတို့အားလုံး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော သွေးရနံ့များနှင့် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ လွှမ်းမိုးနေသည်။

"ယူလင် ခရိုင်က ကင်းလှည့်စစ်ဆေးရေးမှူး... သိုင်းဆရာသခင် ယန် နဲ့ အရှင်စစ်လိ ချန် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်...။"

ရှေ့ဆုံးမှ လူက ယန်ဟန်ယုကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီးနောက် ချန်မုကိုလည်း အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

သူသည် အဆင့် ၄ သိုင်းသမား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယူကျိုးပြည်နယ်မှာ မြို့တော်နှင့် မတူချေ။ ယူလင် ခရိုင်ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် သိုင်းဆရာသခင် ဆိုသည်မှာ အလွန် ရှားပါးလှပြီး အဆင့် ၄ သိုင်းသမား တစ်ဦးသည်ပင်လျှင် ခရိုင်တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ကာ နေရာအနှံ့ ကင်းလှည့်စစ်ဆေးရသည့် တာဝန်ကို ယူထားရသည်။

"ယွမ်ထျန်းတပ်ဖွဲ့က တပ်မှူး... သိုင်းဆရာသခင် ယန် နဲ့ အရှင်စစ်လိ ချန် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်...။"

ဘေးနားမှ အခြားလူတစ်ဦးကလည်း ရှေ့ထွက်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

သူသည်လည်း အဆင့် ၄ သိုင်းသမား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယွမ်ထျန်းတပ်ဖွဲ့ လက်အောက်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထိုနေရာတွင် ကောင်းကင်ကွန်ရက် မှ လူများနှင့် မြို့ကို အုပ်ချုပ်နေသော နန်းတွင်းအရာရှိများလည်း ရှိနေကြသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးများ သောင်းကျန်းနေချိန်တွင် နန်းတွင်းအရာရှိများမှာ နောက်လိုက်များအဖြစ်သာ နေရပြီး မြို့အတွင်းအပြင် ကိစ္စရပ်အားလုံးကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများကသာ ဆုံးဖြတ်ကြရသည်။

ယန်ဟန်ယု နှင့်အတူ မြင်းတစ်ကောင်တည်း စီးလာသော လင်ယွဲ့ကို သတိထားမိသူ အချို့လည်း ရှိသည်။

သို့သော် မည်သူကမျှ ဘာမှမပြောကြချေ။

ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ယခုမျိုးဆက် အမာခံတပည့် တစ်ဦးအနေဖြင့် လင်ယွဲ့၏ နာမည်မှာ ယူကျိုးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလှသော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် သီးသန့် မေးမြန်းနေရန် မလိုအပ်သေးချေ။

"ရိုသေနေစရာ မလိုပါဘူး... မြို့ထဲ ဝင်ကြတာပေါ့...။"

ယန်ဟန်ယုက ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ချန်မုကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မြို့ထဲ ဝင်ကြတာပေါ့...။"

သူတို့နှစ်ဦးလုံး နဂါးသွေးမြင်းများပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ကြသည်။ လင်ယွဲ့သည်လည်း မြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သော်လည်း ယူလင် ခရိုင်မှ ကင်းလှည့်စစ်ဆေးရေးမှူး များက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းနေပြီး ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်ထားကြောင်းကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။

လင်ယွဲ့က ယန်ဟန်ယုနှင့် ချန်မုကို အရိုအသေပေးကာ မြို့တံခါးဝတွင် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အသက်ကယ်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးအတွက် သိုင်းဆရာသခင် ယန် နဲ့ အရှင်တာအိုဆရာ ချန် ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျွန်မ ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး...။"

ဖူထျန်းဂိုဏ်းမှာ ယူကျိုးပြည်နယ်တွင် ဩဇာအာဏာ ကြီးမားလှရာ ယူလင် ခရိုင်မြို့တွင်လည်း သူတို့၏ အင်အားစုများ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။ ယူလင် ခရိုင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်၍ သူမအတွက် အန္တရာယ် မရှိနိုင်တော့ချေ။

ယန်ဟန်ယုသည် အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ယူကျိုးပြည်နယ်၏ နတ်ဆိုးကပ်ဘေးတွင် ဖူထျန်းဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းရမည်မှာ သေချာသော်လည်း ယခုလောလောဆယ်တွင် ဆက်သွယ်ရန် အလျင်မလိုသေးဘဲ ဤနေရာရှိ အခြေအနေများကို အရင် သိရှိအောင် လုပ်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မြို့တံခါးဝတွင်ပင် လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။

လင်ယွဲ့သည် ယန်ဟန်ယုနှင့် ချန်မုတို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး မည်သည့်အရာကို တွေးနေသည်မသိ။ ထို့နောက် သူမသည် အခြားလမ်းသွယ်တစ်ခုမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

...

ယူလင် ခရိုင်ရုံးတော်။

ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမကြီး တစ်ခုအတွင်း၌။

ယန်ဟန်ယုသည် အဓိကနေရာတွင် ထိုင်နေပြီး ချန်မုမှာမူ ဘေးနားရှိ နေရာတွင် ထိုင်နေသည်။ သူတို့၏ အနီးတွင် လူအများအပြား အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကြပြီး ယူကျိုးပြည်နယ်၏ လတ်တလော သတင်းအချက်အလက်များကို လာရောက် သတင်းပို့နေကြသည်။

ထိုသတင်းများထဲတွင် အများစုမှာ နေရာအနှံ့မှ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အခြေအနေများနှင့် နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရန် ဖွဲ့စည်းထားသော သိုင်းသမား အဖွဲ့များ၏ တိုက်ပွဲဝင် မှတ်တမ်းများ ဖြစ်ကြပြီး ထိုသတင်းများကို သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူများက စီစဉ်ဆောင်ရွက်ပြီး ဖြစ်သည်။

ယန်ဟန်ယုမှာ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချန်မုမှာလည်း အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးဖြစ်ရာ ယူလင် ခရိုင်မြို့သို့ လာရောက်ခြင်းမှာ ဤကဲ့သို့သော အသေးအမွှား ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းရန် မဟုတ်ဘဲ ဤသတင်းပို့ချက်များမှတစ်ဆင့် လတ်တလော အခြေအနေများကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ယန်ဟန်ယုက သတင်းပို့ချက်များကို ဆက်လက် နားထောင်နေစဉ် ချန်မုက မတ်တတ်ရပ်ကာ ခန်းမအလယ်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဧရာမ မြေပုံကြီး တစ်ခုကို ဖြန့်ခင်းထားပြီး ၎င်းမှာ ယူကျိုးပြည်နယ် တစ်ခုလုံး၏ မြေပုံ ပင် ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ယန်ဟန်ယုသည် သတင်းပို့ချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် မြေပုံဘေးသို့ ရောက်လာကာ မေးလိုက်သည်။

"အရှင်စစ်လိ ချန်... အခု ယူကျိုးပြည်နယ်ရဲ့ အခြေအနေကို ဘယ်လိုမြင်လဲ...။"

"မကောင်းပေမယ့်လည်း အရမ်းမဆိုးလှပါဘူး...။"

ချန်မုက မြေပုံကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"နေရာအနှံ့မှာ သေဆုံးထိခိုက်မှုတွေ များပေမယ့် ရွာတွေက ပြည်သူတွေက ခရိုင်မြို့တွေဆီကို ထွက်ပြေးခိုလှုံနေကြပြီ... ဒီကာလအတွင်းမှာ လူအတော်များများ စုဝေးရောက်ရှိနေပြီမို့ နောက်ရက်တွေကျရင် အပြင်ဘက်က သေဆုံးထိခိုက်မှု အရေအတွက်က သိသိသာသာ လျော့ကျသွားလိမ့်မယ်...။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တစ်ဖက်မှာ သောင်းကျန်းနေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေကလည်း ပြန့်ကျဲနေရာကနေ စုဝေးလာကြပြီး ခရိုင်မြို့တွေကို စတင် တိုက်ခိုက်တော့မယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် နတ်ဆိုးကပ်ဘေးရဲ့ အဆိုးရွားဆုံး အချိန်ကို ရောက်လာတော့မှာပဲ...။"

ယန်ဟန်ယုက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

ချန်မု၏ သုံးသပ်ချက်မှာ သူမ၏ အမြင်နှင့် တူညီနေသည်။

နေရာအနှံ့တွင် နတ်ဆိုးများ ပြန့်ကျဲနေချိန်၌ ချန်မုကဲ့သို့ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ဟိုသွားဒီသွားဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသော နတ်ဆိုးအချို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးများ အုပ်စုလိုက် စုဝေးလာချိန်တွင်မူ အဆင့်မြင့် တာအိုဆရာ တစ်ဦး၏ အရေးပါမှုက ပေါ်လွင်လာတော့သည်။ သာမန် ကင်းထောက်များ အနေဖြင့် နတ်ဆိုးများ၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အင်အား ပမာဏကိုမူ အတိအကျ မခန့်မှန်းနိုင်ကြချေ။

အဆင့်မြင့် တာအိုဆရာများသာလျှင် ၎င်းကို အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ပေသည်။

စုဝေးလာမည့် နတ်ဆိုးများ၏ အင်အား ပမာဏကို ကြိုတင် သိရှိပါက ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး နေရာအနှံ့မှ သိုင်းသမားများကို ခေါ်ယူကာ စုဝေးလာသော နတ်ဆိုးများကို ဖြိုခွဲခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါတို့ ယူလင် ခရိုင် အနီးတစ်ဝိုက်က ပြန့်ကျဲနေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေကို အရင် ရှင်းလင်းပြီး အပြင်ဘက်က ပြည်သူတွေကို ခရိုင်မြို့တွေဆီ အမြန်ဆုံး ပို့ဆောင်ပေးကြတာပေါ့...။"

"အရှင်စစ်လိ ချန် ကတော့ ခရိုင်မြို့မှာပဲ နေခဲ့ပါ...။"

ယန်ဟန်ယုက ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။

ခရိုင်မြို့တွင် နေခဲ့ရန် ပြောခြင်းမှာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်တွင်မူ ချန်မု အပြင်ထွက်၍ အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ ကြုံတွေ့မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချန်မု၏ စွမ်းရည်မှာ မြင့်မားပြီး အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နိုင်သော်လည်း သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်ရှိသော နတ်ဆိုးကြီးများနှင့် တွေ့ဆုံပါက ထွက်ပြေးရန်ပင် မလွယ်ကူလှချေ။ ထိုအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးကြီးများမှာ များသောအားဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းနှင့် မြေအောက်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

"သာမန် နတ်ဆိုးတွေက ငါ့အတွက် အန္တရာယ် မဖြစ်စေနိုင်ပါဘူး...။"

ယန်ဟန်ယု၏ စိတ်ကူးကို ချန်မုက နားလည်သဖြင့် ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ယန်ဟန်ယုက လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အရှင်စစ်လိ ချန် အပြင်ထွက်မယ်ဆိုရင် ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်...။"

သူမ၏ တာဝန်မှာ ယူကျိုးပြည်နယ်ရှိ နတ်ဆိုးကပ်ဘေးကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်သလို ချန်မုကဲ့သို့ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးကို ကာကွယ်ပေးရန်လည်း ဖြစ်သည်။ ချန်မုကို ခရိုင်မြို့ထဲတွင် ထားခဲ့ခြင်းက ကိစ္စမရှိသော်လည်း သူ့ဘာသာ တစ်ယောက်တည်း အပြင်ထွက်သွားမည်ကိုမူ လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ချေ။

"ကောင်းပါပြီ...။"

ချန်မုက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှချေ။

သူလည်း အပြင်ထွက်ရန် အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ယူလင် ခရိုင်မြို့၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို လေ့လာပြီး အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုးတွင် လောကဓာတ် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုနိုင်ရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

သူ့အတွက်မူ သေချာစွာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးပါက ယူလင် ခရိုင်မြို့ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို အသုံးပြု၍ ဖော်ထုတ်လိုက်မည့် စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြီးမားလှပေမည်။

...

နောက်ရက်များတွင်...

သိုင်းဆရာသခင် ယန်ဟန်ယုသည် ယူလင် ခရိုင် အနှံ့အပြားသို့ သွားရောက်ကာ ပြန့်ကျဲနေသော နတ်ဆိုးအချို့ကို နှိမ်နင်းပြီး ပြည်သူများကို ခရိုင်မြို့များသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ရွာများအားလုံးကို ရွှေ့ပြောင်းပြီးသည်နှင့် နေရာအနှံ့တွင် သောင်းကျန်းနေသော နတ်ဆိုးများမှာ တဖြည်းဖြည်း စုဝေးလာမည့် လက္ခဏာများ ပြသလာပြီး နတ်ဆိုးများကို အမဲလိုက်သော သိုင်းသမားများမှာလည်း အုပ်စုလိုက် သွားလာနေသော နတ်ဆိုးများနှင့် စတင် တွေ့ဆုံလာရတော့သည်။

ချန်မုမှာမူ အပြင်ဘက်ရှိ အခြေအနေများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ညတိုင်း ခရိုင်မြို့၏ မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်ကို လှည့်လည် စစ်ဆေးခြင်းမှလွဲ၍ နေ့ဘက်များတွင် ခရိုင်မြို့ အနှံ့အပြား၌ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ချိတ်ဆက်နေခဲ့သည်။

ယူလင် ခရိုင်မှာ မြို့တော်နှင့် မတူချေ။

ဤနေရာရှိ မြေအောက်တွင်လည်း ရှုပ်ထွေးလှသော ဝိညာဉ်သွေးကြောများ ရှိနေသော်လည်း တာအိုဆရာများ၏ ထိန်းသိမ်းမှု မရှိခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေကာ တစ်ခုချင်းစီကို ရှင်းလင်း ချိတ်ဆက်ပေးရန် လိုအပ်နေသည်။

ချန်မုသည် ယခင်က မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် ပတ်သက်၍ လေ့လာခဲ့ဖူးခြင်း မရှိချေ။ ယခုအခါတွင် ၎င်းတို့အကြောင်းကို အနည်းငယ် သိရှိလာပြီ ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သဖြင့် လေ့လာရင်း စမ်းသပ်ရင်းဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်နေရသည်။

သူ ယူလင် ခရိုင်၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ရှင်းလင်းချိတ်ဆက်နေသည်မှာ ခြောက်ရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"ယွမ်ထျန်းတပ်ဖွဲ့က တပ်မှူးဝမ် နဲ့ သူ့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေဟာ အနောက်တောင်ဘက် မိုင်ခြောက်ရာ အကွာက ဒွမ်ယွဲ့ချောက်ကမ်းပါး မှာ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့နေရပါတယ်... နတ်ဆိုး အမြောက်အမြားရဲ့ ဝိုင်းရံထားခြင်းကို ခံနေရတယ်လို့ ယူဆရပြီး အကူအညီ တောင်းခံထားပါတယ်...။"

ကောင်းကင်ကွန်ရက် မှ ကင်းထောက် တစ်ဦးက အရေးပေါ် လာရောက် သတင်းပို့သည်။

အိမ်တော်အတွင်း၌...

ချန်မုသည် ယူကျိုးပြည်နယ် မြေပုံကို ကြည့်ရင်း လက်ထဲတွင် လက်ဖက်ရည်ပန်းကန် တစ်လုံးကို ကိုင်ထားသည်။ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး လက်ထဲရှိ ပန်းကန်ကို တဖြည်းဖြည်း ချလိုက်သည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။

"အရှင်စစ်လိ ချန်...။"

ဘေးနားရှိ အရာရှိတစ်ဦးက ချန်မု၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ချန်မုက နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အပြင်သို့ ဆက်လျှောက်သွားရင်း တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းဆရာသခင် ယန် လည်း မရှိဘူး... ကင်းလှည့်စစ်ဆေးရေးမှူး ကလည်း မြောက်ဘက်ကို သွားနေတယ်... ဖူထျန်းဂိုဏ်းက လူတွေကို သွားပြီး အကူအညီ တောင်းဖို့ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်...။"

"ဒါ...။"

အခန်းတွင်းရှိ အရာရှိများ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အမြန် လိုက်သွားကြသော်လည်း ချန်မု၏ အရိပ်ကိုပင် မမြင်ရတော့ချေ။

ကောင်းကင်ကွန်ရက် မှ ကင်းထောက်ပင်လျှင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူသည် သတင်းပို့ရန်နှင့် အကူအညီ တောင်းခံရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယန်ဟန်ယု မရှိသည့်အပြင် အကူအညီ သွားပေးနိုင်မည့် အဆင့် ၄ သိုင်းသမားများမှာလည်း ကိုယ်စီ တာဝန်များဖြင့် အလုပ်များနေကြမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယွမ်ထျန်းတပ်ဖွဲ့မှ တပ်မှူးဝမ် ၏ အခြေအနေမှာ အလွန် အရေးပေါ် ဖြစ်နေနိုင်သော်လည်း ချန်မု ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကယ်တင်ခြင်းမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားသော ပြဿနာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ ယူကျိုးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် ချန်မု တစ်ဦးတည်းသာ အဆင့်မြင့် တာအိုဆရာ အဖြစ် ရှိနေပြီး ယူကျိုးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးရှိ နတ်ဆိုးများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်ရန် တာဝန်ယူထားရသောကြောင့် ပင်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားပါက စစ်ထျန်းထိုင် ဘက်မှလည်း အချိန်တိုအတွင်း အဆင့်မြင့် တာအိုဆရာ အသစ်တစ်ဦးကို စေလွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒါ... အရှင်စစ်လိ ချန် က ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် သွားရတာလဲ...။"

"ဒါဆိုရင် ဒုက္ခပဲ...။"

"အရှင်စစ်လိ ချန် ရဲ့ တာအိုပညာက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... မြို့တော်မှာ တုန်းက တျန်းရှန်းဘာသာရေးဂိုဏ်း က အဆင့် ၄ သုံးယောက်ကို ဆက်တိုက် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်... သူ့ရဲ့ တာအိုပညာအပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိလို့ နေမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး အပြင်ထွက်ပြီး ကယ်တင်တာကတော့ အရမ်း စွန့်စားလွန်းပါတယ်... နတ်ဆိုးတွေ စုဝေးလာရင် ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလဲ ဆိုတာကို အရှင်စစ်လိ ချန် မသိသေးလို့ ဖြစ်မယ်...။"

အခန်းတွင်းရှိ ယွမ်ထျန်းတပ်ဖွဲ့မှ သိုင်းသမားများနှင့် ယူလင် ခရိုင်မှ အရာရှိများ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဖူထျန်းဂိုဏ်းမှ လူများကို အကူအညီ တောင်းခြင်းက ပိုကောင်းမည် ဖြစ်ပြီး ချန်မုကဲ့သို့ တာအိုဆရာ တစ်ဦးကို အပြင်ထွက်ခွင့် မပြုသင့်ချေ။

ချန်မု မရှိတော့သဖြင့် ခရိုင်ရုံးတော် အတွင်းတွင်လည်း ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ယန်ဟန်ယု၏ အရိပ်သည် ခရိုင်ရုံးတော် အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ဘာ...။"

ချန်မုသည် ယွမ်ထျန်းတပ်ဖွဲ့မှ တပ်မှူးကို ကယ်တင်ရန် အပြင်ထွက်သွားကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယန်ဟန်ယုပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း အတူနေလာခဲ့ရာမှ ချန်မုမှာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထားသဖြင့် သူ့ကို ခရိုင်မြို့တွင် ထားခဲ့ကာ သူမကိုယ်တိုင် အပြင်ထွက်၍ အကူအညီ ပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မည်သို့ဖြစ်၍ ဤမျှ ရမ်းကားသွားကာ တစ်ယောက်တည်း အပြင်ထွက်သွားရသနည်း။

ရွှီး...

ယန်ဟန်ယု၏ အရိပ်သည် ချက်ချင်းပင် ခရိုင်ရုံးတော် အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။