အခန်း ၈၉

အခန်း (၈၉) ပြင်းထန်သော ဒေါသ

ဟုန်ယွဲ့ တောင်တန်း။

မိုင်သုံးရာခန့် ရှည်လျားသော ဤတောင်တန်းကြီးမှာ သိပ်ပြီး ကြီးမားကျယ်ဝန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ ပုံမှန်အချိန်များတွင် ဤတောင်တန်းမှာ အမဲလိုက်ရန် အလွန် ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မုဆိုးများ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ ရှိကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဟုန်ယွဲ့ တောင်တန်းမှာ လုံးဝ မတူညီတော့ချေ။

အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင် သိပ်မသိသာသော်လည်း အလယ်ပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ လရောင်ကိုပင် သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည့်အလား ပင်။

ဤဖိနှိပ်မှုနှင့် ပြင်းထန်သော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များက သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း ရူးသွပ်သွားစေနိုင်ပြီး အဆင့်နိမ့် သိုင်းသမားများပင်လျှင် ဤနေရာသို့ ရောက်ပါက စိတ်လွတ်သွားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်လေလေ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များက ပို၍ ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

တဖြည်းဖြည်းဖြင့် နတ်ဆိုးများ၏ အရိပ်အယောင်များကိုလည်း မြင်တွေ့လာရသည်။

သို့သော် ထိုနတ်ဆိုးများမှာ တစ်နေရာတည်းတွင် ငြိမ်သက်စွာ နေနေကြပြီး သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ပါက ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဝပ်တွားနေကြကာ ဦးတည်ရာ တစ်ခုတည်းသို့ ဦးညွှတ်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဆက်လက်၍ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်သွားသောအခါ နတ်ဆိုး အရေအတွက်မှာ များမလာဘဲ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးသွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာမူ ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ ထိုအထဲတွင် ယခင်က ချန်မု ဒွမ်ယွဲ့ချောက်ကမ်းပါး တွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော နတ်ဆိုးစပါးကြီးမြွေ ထက်ပင် များစွာ ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် နတ်ဆိုးစပါးကြီးမြွေ တစ်ကောင်ကိုပင် တွေ့မြင်ရပေသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးစပါးကြီးမြွေ ပင်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခွေလျက် ငြိမ်သက်စွာ နေနေရသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပါဝင်နေသလို တစ်စုံတစ်ခုကို မျှော်လင့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များလည်း ပါဝင်နေသည်။

ဆက်လက်၍ ဝင်သွားသောအခါ...

နောက်ဆုံးတွင် ဝပ်တွားမနေသော ပထမဆုံး နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေပြီး နဖူးတွင် ချိုတစ်ချောင်း ပေါက်နေကာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး အလွန် ဖိနှိပ်မှုရှိကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုနတ်ဆိုးမှာ ချန်မုနှင့် ယန်ဟန်ယုတို့ နေ့ဘက်က တွေ့ခဲ့ရသော နတ်ဆိုးကြီး ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

ဤနေရာတွင် လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်တည်းသာ ရှိနေသည် မဟုတ်ချေ။

အရှေ့ဘက်တွင်... နောက်ထပ် အပြာရောင် အရိပ်တစ်ခု ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အကြေးခွံများ အနည်းငယ် ရှိကာ ပါးပြင်နှစ်ဖက်တွင်လည်း ငါးပါးဟက်ပုံစံ အရေးအကြောင်းများ ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာလည်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

နှစ်ကောင်...။

သုံးကောင်...။

လေးကောင်...။

နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် အထိ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုနတ်ဆိုးကြီးများ၏ အကြည့်များမှာ ဦးတည်ရာ တစ်ခုတည်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သူတို့၏ အလယ်ဗဟို ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် လူတစ်ရပ်ခန့် မြင့်မားပြီး ပန်းချီကားများ ရေးဆွဲထားသော ထူးဆန်းသည့် ဧရာမ ဥကြီး တစ်လုံးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တည်နေသည်။ ဥခွံပေါ်တွင် မည်သည့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်မျှ မရှိဘဲ အလွန် သာမန်ပုံစံ ပေါက်နေသည်။

"ဒုတ်..."

ထိုဧရာမ ဥကြီးထဲမှ လေးလံသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေးလံသော နှလုံးခုန်သံ တစ်ခုအလား ပင်။

ဤထူးဆန်းသော နှလုံးခုန်သံက မိုင်ဆယ်ချီ အကွာအဝေးအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝပ်တွားနေသော နတ်ဆိုးများ အားလုံးကို တုန်ရီသွားစေကာ ဧရာမ ဥကြီး အနီးရှိ နတ်ဆိုးကြီးများကိုပင် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

လေးလံသော နှလုံးခုန်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အားလုံးမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

မည်မျှ ကြာသွားသည်ကို မသိချေ။

"ဒုတ်..."

နောက်ထပ် နှလုံးခုန်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

နတ်ဆိုးများ အားလုံး ထပ်မံ၍ တုန်ရီသွားကြပြန်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်...

"ဒုတ်..."

နောက်ထပ် နှလုံးခုန်သံ တစ်ခု...။

နှလုံးခုန်သံ တစ်ခုနှင့် တစ်ခု အကြားရှိ အချိန်ကွာဟချက်မှာ အလွန် ကြာမြင့်လှသော်လည်း အကယ်၍ သေချာစွာ နားထောင်ပြီး မှတ်သားထားမည်ဆိုပါက ထိုနှလုံးခုန်သံ တစ်ခုနှင့် တစ်ခု အကြားရှိ အချိန်ကွာဟချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုတောင်းလာနေကြောင်း သိရှိနိုင်ပေသည်။

တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ထိုထူးဆန်းသော နှလုံးခုန်သံများမှလွဲ၍ မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ပေါ်လာချေ။

"ဒါက..."

"ဆင့်ကဲပြောင်းလဲ နေတာလား..."

ကောင်းကင်ယံတွင်...

မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အနီရောင် ဝိညာဉ်အရိပ် တစ်ခုမှာ အသံတိတ် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုနေရာတွင် ပျံဝဲနေကာ နတ်ဆိုးများ ဝိုင်းရံစောင့်ရှောက်ထားသော အလယ်ဗဟိုရှိ ဧရာမ ဥကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ချန်မု ရောက်လာပြီ။

ချန်မု၏ ဝိညာဉ်အမြင် က ဥခွံကို ဖောက်ထွင်း၍ ဥအတွင်းရှိ အခြေအနေကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ဥအတွင်းတွင် လူသားပုံစံ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ကွေးကွေးလေး နေနေပြီး လုံးဝ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သို့သော် နှလုံးတစ်ချက် ခုန်လိုက်တိုင်း ထိုနတ်ဆိုးမှာ အနည်းငယ် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သေချာစွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ချန်မုသည် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ ထိုဧရာမ ဥကြီး အတွင်းတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားရန် အဆင့်ကူးပြောင်းကာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရှိနေပြီး ၎င်း၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ အနီးအနားရှိ နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်ထက် လုံးဝ မလျော့နည်းချေ။

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေဆဲ အခြေအနေမှာပင် ၎င်း၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များက အနီးအနားရှိ နတ်ဆိုးကြီးများနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဤဧရာမ ဥကြီး အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးသာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အောင်မြင်သွားပါက အနီးအနားရှိ နတ်ဆိုးကြီးများထက် အနည်းဆုံး တစ်ဆင့် ပိုမို အစွမ်းထက်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

အနည်းဆုံးတော့...

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လောကတစ်ခွင်တွင် သိုင်းသူတော်စင် များ မရှိတော့ဘဲ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး များမှာလည်း အရေအတွက် နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်တော့ချေ။ အကယ်၍ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်သာ ပေါ်ထွက်လာပါက ယူကျိုးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးအတွက် အလွန် ကြီးမားသော ပြဿနာကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

ချန်မု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး စဉ်းစားခန်း ဝင်နေစဉ်မှာပင် ဧရာမ ဥကြီးကို ဝိုင်းရံထားသော နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်ထဲမှ တစ်ကောင်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားသည့်အလား ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အသားအရေ ညိုမည်းနေသော နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများမှာ အနက်ရောင် ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ချန်မု ရှိနေသော နေရာကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ဘဲ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ကာ လူသားတစ်ယောက်အလား စဉ်းစားနေသည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်... ထိုနတ်ဆိုးကြီး က ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်ခုံးကြားတွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု အသံတိတ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထို့နောက်...

ထိုအက်ကွဲကြောင်းက ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့ ပွင့်ထွက်သွားပြီး အနီရောင် တောက်ပနေသော ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထိုဒေါင်လိုက် မျက်လုံးက ချန်မု ရှိနေသော နေရာကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လာတော့သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...။"

ချန်မုမှာ အလန့်တကြား မဖြစ်သွားဘဲ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှူး..."

မျက်လုံးသုံးလုံး နတ်ဆိုးကြီး ၏ ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးမှာ ဝိညာဉ်အမြင် စွမ်းရည် ပါရှိပုံရပြီး ချန်မု၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးထဲမှ အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ချန်မုထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

အနီးအနားရှိ အခြား နတ်ဆိုးကြီး များလည်း သတိထားမိသွားကြပြီး ချန်မုကို မမြင်ရသော်လည်း အားလုံးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြကာ ဦးတည်ရာ တစ်ခုတည်းသို့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို ပြိုင်တူ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အလင်းတန်းများ၊ အလင်းစက်များ အမြောက်အမြား စုဝေးလာပြီး မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံရှိ ချန်မုကို ဝိုင်းရံသွားကာ ချန်မု၏ ဝိညာဉ်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေရန် တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

သို့သော်...

ထိုနတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ချန်မုက မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ချက်ချင်း ဖြတ်သန်းသွားပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင် များ အားလုံးကို တားဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချန်မုသည် ညာဘက်လက်မှ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးကာ လေထဲမှနေ၍ အောက်ဘက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုအဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း မှာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ကို လင်းထိန်သွားစေသော လခြမ်းကွေး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံးကို ခုတ်ပိုင်းပစ်နိုင်မည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။

ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော ဦးတည်ရာမှာ နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်ဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဧရာမ ဥကြီး ဆီသို့သာ ဖြစ်သည်။

"ရှူး..."

"ဟား..."

"ဂလု..."

နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အသံမျိုးစုံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ အသံများ မတူညီသော်လည်း အားလုံး၏ အသံထဲတွင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ပါဝင်နေသည်ကို ကြားနိုင်ပေသည်။

"ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး..."

နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် ပြိုင်တူ လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး အချို့က လက်သည်းများဖြင့် ကုတ်ကာ၊ အချို့က လက်သီးဖြင့် ထိုးကာ၊ အချို့က နဖူးရှိ ချိုဖြင့် ခတ်ကာ ကျဆင်းလာသော လခြမ်းကွေး ဓားအလင်းတန်း ကို ဝင်တိုက်လိုက်ကြသည်။

နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ခြောက်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုလခြမ်းကွေး ဓားအလင်းတန်း ကို အတင်းအဓမ္မ ခုခံထားကာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားစေတော့သည်။

"ဂျွတ်..."

လခြမ်းကွေး ဓားအလင်းတန်း မှာ အစစ်အမှန်အလား ဖြစ်နေပြီး ခဏတာ အားပြိုင်ပြီးနောက် အသံမြည်လာကာ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ချန်မုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ချန်မု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

အခြေအနေက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုလခြမ်းကွေး ဓားအလင်းတန်း မှာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ခြောက်ခု၏ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် ရုတ်တရက် လခြမ်းကွေးပုံစံ အစအန သေးသေးလေး သန်းပေါင်းများစွာ အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ထိုများပြားလှသော လခြမ်းကွေး အစအနလေးများမှာ နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်ကို ကျော်လွန်ကာ အောက်ဘက်ရှိ ဧရာမ ဥကြီး ဆီသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

မိုးချုန်းသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သန်းပေါင်းများစွာသော မိုးကြိုးများ ပစ်ချလိုက်သည့်အလား မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေကာ နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်၏ မျက်နှာများကိုလည်း ပျက်ယွင်းသွားစေတော့သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ထိုများပြားလှသော လခြမ်းကွေး အစအနလေးများက ဧရာမ ဥကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေရတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်...

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဧရာမ ဥကြီးကို ဗဟိုပြု၍ ပေတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော မြေတွင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဥက္ကာပျံ တစ်လုံး ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ဝင်တိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ပင်။

ထိုမြေတွင်းကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ ဥကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ထိုဥခွံပေါ်တွင်မူ အက်ကွဲကြောင်းများ အထပ်ထပ် ပေါ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ...

အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

အချို့က ချန်မုကို ဒေါသတကြီး ကြည့်နေကြပြီး အချို့ကမူ ဧရာမ ဥကြီးကို လောဘတကြီး ကြည့်နေကြကာ အချို့ကမူ ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် မည်သည့်အရာကို တွေးတောနေသည်မသိ။

သို့သော် ထိုနတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် ထပ်မံ မလှုပ်ရှားရသေးမီမှာပင်...

"ဒုတ်..."

လေးလံသော နှလုံးခုန်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒုတ်... ဒုတ်..."

ထို့နောက် နောက်ထပ် နှစ်ချက် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ထိုနှလုံးခုန်သံများမှာ တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာပြီး အသက်အနည်းငယ်ရှူစာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ ကွဲအက်နေသော ဥခွံထဲမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အက်ကွဲကြောင်းများအတိုင်း ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ပေါက်ကွဲသံ တစ်ခုနှင့်အတူ ဧရာမ ဥကြီး တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် တောင်တန်းတစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားလောက်အောင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"မင်း... သေ..."

လူစကားသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင်...

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပင်လျှင် ထိုအသံထဲမှ ဒေါသကို ခံစားသိရှိနိုင်သည့်အလား ပင်။

အသက်နှင့် သေခြင်းကြားမှ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လုပ်ငန်းစဉ်မှ အတင်းအဓမ္မ မူလပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲခံလိုက်ရသဖြင့် ဤအချိန်တွင် ၎င်း၏ ဒေါသကို စကားလုံးများဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"ရွှီး..."

ရွှေရောင် အရိပ်တစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး လေထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကာ ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို အတိုင်းအဆမရှိ ပေါက်ကွဲထွက်စေပြီး ချန်မုကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ချန်မုက လုံးဝ အလန့်တကြား မဖြစ်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ လေထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနက်ရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ မြေကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"သေ... သေ... သေ... သေ..."

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများက တောင်တန်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းက အောက်ဘက်ရှိ မြေကြီးကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ပေရာချီ နက်သော မြေအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ မြေကြီးကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများကို ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

သို့သော် ၎င်း မည်မျှပင် ရူးသွပ်နေပါစေ အောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများကို မဖျက်ဆီးနိုင်သလို မြေကြီးကိုလည်း မတုန်လှုပ်စေနိုင်ချေ။

မြေအောက် ပေထောင်ချီ အကွာအဝေးတွင်...

ချန်မု၏ ဝိညာဉ်အရိပ် မှာ ထိုနေရာတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေပြီး အထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံများကို ခံစားနေရကာ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေသည်။

"တစ်ကြိမ်ပဲ တိုက်ခိုက်နိုင်လိုက်တယ်... နှမြောစရာပဲ...။"

ယူရှန် ခရိုင်မှာ ဟုန်ယွဲ့ တောင်တန်းနှင့် ဝေးကွာလွန်းလှသဖြင့် သူ ဤနေရာသို့ ဝိညာဉ်လွင့်မျော လာရခြင်းမှာ စိတ်ဓား ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကြိမ်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ထိုဧရာမ ဥကြီး အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးကြီးကို အတင်းအဓမ္မ ထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်ရုံသာမက ဘေးနားရှိ နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်ထဲမှ နှစ်ကောင်၊ သုံးကောင်ခန့်ကိုလည်း သတ်ဖြတ်နိုင်မည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်နေသော်လည်း ဤခရီးစဉ်မှာ လုံးဝ အကျိုးမရှိခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ အနည်းဆုံး ဥကြီး အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးကြီး၏ ပြန်လည်မွေးဖွားမှုကို အတင်းအဓမ္မ ရပ်တန့်လိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ၎င်း၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ အခြား နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေသေးသော်လည်း အဆင့်တစ်ခုလုံး ကွာခြားသွားသည့် အနေအထားမျိုးတော့ မရောက်ရှိနိုင်တော့ချေ။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော နတ်ဆိုးကြီးများမှာ လူစကားကို ပြောဆိုနိုင်စွမ်း ရှိကြသဖြင့် ၎င်းတို့ကို 'လူစကားပြောအဆင့်' ဟု ခေါ်ဆိုလေ့ ရှိကြသည်။ သို့သော် ယခု ပေါ်ထွက်လာသော နတ်ဆိုးကြီးမှာမူ အများဆုံး 'လူစကားပြောအဆင့်' တစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ဝက်ပင် မရှိနိုင်သလို အခြား လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး များထက် အနည်းငယ်သာ ပိုမို အစွမ်းထက်မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော 'လူစကားပြောအဆင့်' နတ်ဆိုးကြီးသာ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာပါက သူ ယူရှန် ခရိုင်တွင် ရှိနေလျှင်ပင် အခြေအနေမှာ အလွန် အန္တရာယ်များလှပေမည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အန္တရာယ် ကင်းရှင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။