အခန်း ၉၂

အခန်း (၉၂) သိုင်းဆရာသခင်၏ စွမ်းအား

မြို့ရိုးပေါ်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင်...

ရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုအလား ပြေးဝင်လာသော မရေမတွက်နိုင်သည့် နတ်ဆိုးများနှင့် လူသား သိုင်းသမား များမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အစုအဝေးနှစ်ခု အဖြစ် တည်ရှိနေပြီး ထိုအစုအဝေးနှစ်ခု အကြားရှိ မျဉ်းကြောင်းလေးမှာ အပြင်းထန်ဆုံးသော ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင် ဖြစ်လာတော့သည်။

အချို့က ဓားစွမ်းအင်များကို အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပစ်လွှတ်ကာ နတ်ဆိုး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်နေကြသည်။

အချို့က လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ရုံဖြင့် မြေကြီးကို ပြိုကျသွားစေပြီး နတ်ဆိုးများကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေသည်။

သို့သော် အချို့ကမူ တိုက်ခိုက်မှုများကို နတ်ဆိုးစွမ်းအင် များဖြင့် ခုခံတားဆီးခံလိုက်ရပြီးနောက် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ပစ်လွှတ်လာသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် များ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရကာ နောက်ဆုံးတွင် မခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မီးလောင်ကျွမ်းကာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြရသည်။

နတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ စည်းကမ်းတကျ မရှိဘဲ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း လူသား သိုင်းသမား များမှာလည်း စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော စစ်တပ်တစ်ခု မဟုတ်သဖြင့် အုပ်စုငယ်လေးများ ဖွဲ့ကာ တိုက်ခိုက်ရာတွင် သိပ်ပြီး အသာစီး မရလှချေ။

ထိုအချိန်မှာပင်...

"ရွှီး..."

ဖြူလွှလွှ အလင်းတန်း တစ်ခုက မြို့ရိုးပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုး အုပ်စုထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျဆင်းသွားကာ နတ်ဆိုး တစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

ထိုဖြူလွှလွှ အလင်းတန်းမှာ မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသော သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး ထဲမှ တစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရွှီး..."

နောက်ထပ် အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

နတ်ဆိုး အကောင်အနည်းငယ်၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် ကြီးမားသော ဖိအားများ ရင်ဆိုင်နေရသော သိုင်းသမား တစ်ဦးသည် သူ၏ ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုး နှစ်ကောင်မှာ ရုတ်တရက် အဖြူရောင် အလင်းတန်း ၏ ဖောက်ထွင်းမှုကို ခံလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်များ တောင့်တင်းကာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"တိမ်ဖောက် လက်ညှိုး..."

အဝေးမှနေ၍ နတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးခါစ ဖြစ်သော လင်ယွဲ့ က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဖူထျန်းဂိုဏ်း မှ သိုင်းဆရာသခင် ဂျီချောင် ၏ တိမ်ဖောက် လက်ညှိုး။

ပေသုံးရာခန့် အကွာမှနေ၍ လက်ညှိုးတစ်ချက် ညွှန်ပြလိုက်ရုံဖြင့် အဆင့် ၅ သိုင်းသမား များနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော နတ်ဆိုးကြီး များကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းက သိုင်းဆရာသခင် ၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်ပြီး သူမသည် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် များစွာ လိုအပ်နေသေးကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ပြတ်စမ်း..."

ဆူညံနေသော တိုက်ပွဲအသံများကြားမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက မြို့ရိုးပေါ်မှ တံမြက်စည်း လှည်းလိုက်သည့်အလား ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုး အုပ်စုထဲသို့ ကျဆင်းသွားကာ နတ်ဆိုး ဆယ်ကောင်ကျော်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ပေသုံးရာခန့် ရှည်လျားသော မြောင်းကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်သွားစေတော့သည်။

ထိုမြောင်းကြီးမှာ မြေကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ရုံသာမက ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခုအလား နတ်ဆိုး အမြောက်အမြားကို တားဆီးထားလိုက်သဖြင့် နတ်ဆိုး အများအပြားမှာ ထိုမြောင်းကြီး အရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားကြပြီး မကျော်ဖြတ်ရဲကြတော့ချေ။

"သိုင်းဆရာသခင် ကုန်းစွန်းယွီ ပါလား..."

လူအချို့က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဒဏ္ဍာရီထဲက မြစ်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ ဓားစွမ်းရည်ပဲ..."

အနီးအနားရှိ သိုင်းသမား များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးစားအားကျသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လမ်းများအရ သိုင်းဆရာသခင် ကုန်းစွန်းယွီ သည် မြောက်ပိုင်း သဲကန္တာရ မြစ်ကမ်းဘေးတွင် သိုင်းပညာကို လေ့လာဆင်ခြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ပေရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော မြစ်ကြီးကို ဖြတ်တောက်လိုက်နိုင်ပြီး မြစ်ရေကို ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ယခုအခါ ထိုဓားစွမ်းရည် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက နတ်ဆိုး အုပ်စုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး နတ်ဆိုး အများအပြားကို မကျော်ဖြတ်ရဲအောင် တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။

အနောက်ဘက်တွင်...

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အခြား သိုင်းဆရာသခင် များလည်း စတင် လှုပ်ရှားလာကြပြီး မြို့ရိုးနှင့် နီးကပ်လွန်းသော နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ကာ နတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မြို့ရိုးရှေ့ ပေတစ်ရာ့ငါးဆယ် ခန့် အကွာတွင် တားဆီးထားလိုက်ကြသည်။

"အဲဒီ လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး တွေက ဘာလို့ ထွက်မလာကြသေးတာလဲ... ငါတို့ရဲ့ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် တွေကို ဒီ အကောင်လေးတွေနဲ့ အရင်ဆုံး ကုန်ခမ်းအောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

ချောင်ယန် က တိုက်ခိုက်နေရင်း နတ်ဆိုး အုပ်စုကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချောင်ယန် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အခြား သိုင်းဆရာသခင် များလည်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ရေကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ကာ တောင်ကုန်းများ၊ လွင်ပြင်များ အနှံ့ ပြန့်နှံ့နေသည့် နတ်ဆိုး အုပ်စုထဲသို့ လိုက်လံ ရှာဖွေ ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

"ယခုအချိန်အထိ ထွက်မလာသေးတာကို ကြည့်ရင်... အဲဒီကောင်တွေက တကယ်ပဲ အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက်မျိုး ရှိနေပုံရတယ်..."

ကုန်းစွန်းယွီ က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဂျီဝူမင် က ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ..."

အမှန်တကယ်ပင် ဤအဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးများ မည်မျှပင် သေဆုံးသွားပါစေ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို ပြောင်းလဲစေမည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူတို့ သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦးသာ စွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းသွားပြီး ထို လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး များ၏ အခွင့်ကောင်းယူ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပါက အောက်ဘက်ရှိ စစ်မျက်နှာပြင်ထက် များစွာ ပိုမို ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှာ သေချာလှသည်။

အောက်ဘက်ရှိ သိုင်းသမား အများအပြား နတ်ဆိုးများ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ သိုင်းဆရာသခင် အချို့၏ မျက်နှာများ မကောင်းကြသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု နှင့် ကယ်တင်မှု အကြိမ်ရေကိုမူ လျှော့ချလိုက်ကြသည်။

"အကယ်၍ အဲဒီ လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး တွေက တခြား လမ်းကြောင်းကနေ မြို့ကို လာတိုက်ရင်..."

ယန်ဟန်ယု ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အချို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အခြား သိုင်းဆရာသခင် များ၏ မျက်နှာများလည်း ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဂျီချောင် က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အရှင်စစ်လိ ချန် က ဘာလို့ ရောက်မလာသေးတာလဲ..."

ဤကဲ့သို့သော စစ်မျက်နှာပြင်မျိုးတွင် ချန်မု အနေဖြင့် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှသော်လည်း ထိုနတ်ဆိုးကြီးများ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ထွက်မလာသေးချိန်တွင် ချန်မု ရောက်လာပါက အသုံးဝင်လာပြီ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ထို လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး များ၏ လှုပ်ရှားမှုကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းပေးနိုင်ပြီး ရန်သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိရသည့် အခြေအနေမျိုးမှ ကင်းလွတ်စေမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ခရိုင်ရုံးတော် တွင် ရှိနေစဉ်က ကိစ္စမရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့အား ကူညီရန် လာရောက်သင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး များ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သေချာစွာ စုံစမ်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အကယ်၍ ထို လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး များက မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ မလာဘဲ အခြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှနေ၍ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ဤတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရသည်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်တော့ချေ။

"သွားရှာချေ..."

ချောင်ယန် လည်း ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အနောက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ကွန်ရက် မှ ကင်းထောက် တစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မြို့ရိုးပေါ်မှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်...

ဂျီဝူမင် က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ရပြီ... အဘိုးကြီး ချောင်... သွားခေါ်စရာ မလိုတော့ဘူး..."

ထိုစကားကြောင့် ချောင်ယန် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားကြပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း ပေါ်တွင် လူရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အကွာအဝေး ဝေးကွာလွန်းသဖြင့် သေချာ မမြင်ရသော်လည်း ထိုလူရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုလူရိပ်များ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ...

နတ်ဆိုး အုပ်စုကြီးမှာလည်း လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည့်အလား တဖြည်းဖြည်း ရူးသွပ်လာကြတော့သည်။

လင်ယွဲ့ နှင့် အခြား လူသား သိုင်းသမား များမှာ ချက်ချင်းပင် ဖိအားများ ပိုမို ကြီးမားလာကြပြီး မြို့ရိုးနားသို့ နတ်ဆိုးများ မကပ်နိုင်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား ခုခံနေကြရသည်။

ကုန်းစွန်းယွီ နှင့် အခြားသူများလည်း အောက်ဘက်ရှိ စစ်မျက်နှာပြင်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အဝေးမှ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသော လူရိပ်များကိုသာ လေးနက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"မင်းတို့က အခြေအနေကို သေချာ မသုံးသပ်နိုင်လို့ပါ... အကယ်၍ အဲဒီ နတ်ဆိုးကြီးတွေက အနောက်ကနေ ထိန်းချုပ်မထားဘူးဆိုရင် ဒီလောက်များပြားတဲ့ နတ်ဆိုးတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် စကားနားထောင်ပြီး သေရမှာကို မကြောက်ဘဲ ဝင်တိုက်နေပါ့မလဲ..."

ဂျီဝူမင် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ ခုနစ်ဦးစလုံးမှာ သိုင်းဆရာသခင် များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဤမျှ ကြီးမားသော နတ်ဆိုးကပ်ဘေး မျိုးကို အသက်အကြီးဆုံး ဖြစ်သော ကုန်းစွန်းယွီ ပင်လျှင် တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

ယခုမှသာ ထို လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး များ အခြား လမ်းကြောင်းမှ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ မဟုတ်ပါက မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဤနတ်ဆိုး အုပ်စုကြီးမှာ စောစောကတည်းက ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ စနစ်တကျ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နေမည် မဟုတ်ချေ။

ဂျီဝူမင် ၏ စကားကြောင့် တင်းမာနေသော လေထုမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

သို့သော် ကြာရှည် မခံလိုက်ချေ။

ချောင်ယန် နှင့် အခြား သိုင်းဆရာသခင် များက အဝေးမှ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသော နတ်ဆိုးကြီး များကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် စုစုပေါင်း ခုနစ်ကောင် ရှိပြီး ချန်မု ပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် ရွှေရောင် အသားအရေ ရှိပြီး လူသားများ၏ ပုံစံနှင့် အလွန် ဆင်တူကာ ခေါင်းဆောင်ပုံစံ ပေါက်နေသည့် နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင် ပါဝင်ပြီး ၎င်း၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာလည်း အခြား နတ်ဆိုးကြီး များထက် သိသိသာသာ ပိုမို ပြင်းထန်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ခံစားသိရှိမှုအရ အကန့်အသတ် တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားခြင်း မရှိသေးချေ။

"ကြည့်ရတာ အဲဒီကောင် ဖြစ်မယ်..."

ချောင်ယန် က ထိုရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

ဂျီဝူမင် က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အကန့်အသတ်ကို မကျော်လွန်သေးသရွေ့ ငါ့လို အဘိုးကြီးကတောင် တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်လောက်တော့ တားထားနိုင်ပါသေးတယ်..."

အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ချန်မု စစ်မျက်နှာပြင်သို့ ရောက်မလာခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ချန်မု အနေဖြင့် မြို့ထဲရှိ လုံခြုံသော နေရာတွင် အမြဲတမ်း နေနေမည် ဆိုလျှင်ပင် ဘာမှမဖြစ်ချေ။ ၎င်းက စစ်မျက်နှာပြင်၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ထို့ထက် ပိုမို တောင်းဆိုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

"ရောက်လာပြီ..."

ကုန်းစွန်းယွီ က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသံထဲတွင် စူးရှသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

အရှေ့ဆုံးရှိ နတ်ဆိုးကြီး ခုနစ်ကောင်ထဲမှ တစ်ကောင်က တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက် အရှိန်တင်လိုက်ကာ အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဆိုး အုပ်စု၏ အထက်မှ ပျံသန်းလာကာ စစ်မျက်နှာပြင်သို့ ဆင်းသက်လာတော့သည်။

၎င်း ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အနီးသို့ မရောက်မီမှာပင် ရှေ့တန်းရှိ အဆင့်နိမ့် သိုင်းသမား အများအပြားမှာ ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ခံစားလိုက်ရကာ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲသွားကြတော့သည်။

"ငါ သွားမယ်..."

ယန်ဟန်ယု က ချက်ချင်းပင် ထိုပြေးဝင်လာသော နတ်ဆိုးကြီး မှာ ယခင်က သူမနှင့် ချန်မုတို့ ဒွမ်ယွဲ့ချောက်ကမ်းပါး တွင် တွေ့ခဲ့ရသော နတ်ဆိုးကြီး ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားသည်။ အကယ်၍ ချန်မုသာ ဘေးတွင် မရှိခဲ့ပါက သူမသည် ထိုနတ်ဆိုးကြီး နှင့် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့မည်မှာ သေချာလှသည်။

ယခုအခါ ထပ်မံ တွေ့ဆုံရပြီဖြစ်ရာ လုံးဝ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

"ရွှီး..."

ယန်ဟန်ယု က မြို့ရိုးပေါ်မှ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ လေထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပြေးဝင်လာသော အနီရောင် နတ်ဆိုးကြီး ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

သိုင်းသမား အများအပြားက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုနှင့် အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုတို့က အနောက်တောင်ဘက် နှင့် အရှေ့မြောက်ဘက် တို့မှ မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြေးဝင်လာကြပြီး နတ်ဆိုး အုပ်စု၏ အထက်တွင် ဝင်တိုက်မိသွားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘုန်း..."

မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား ပင်။

လေထုမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင် ပုံပျက်သွားပြီး တုန်ခါမှု လှိုင်းတံပိုးများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုး အုပ်စုထဲမှ နတ်ဆိုး အများအပြားမှာ ထိုတုန်ခါမှုကြောင့် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စဉ်သွားကြပြီး သိုင်းဆရာသခင် နှင့် လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး တို့၏ တိုက်ပွဲတွင် လုံးဝ ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း နှင့် အနီရောင် အလင်းတန်း တို့ ရောထွေးသွားကြပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဝင်တိုက်မိကြရာ နတ်ဆိုး အုပ်စုကြီးမှာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ကြီးမားသော မြေတွင်းကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

"သိုင်းဆရာသခင် ယန် ပါလား..."

"ဒါက သိုင်းဆရာသခင် ရဲ့ စွမ်းအားလား..."

သိုင်းသမား အချို့မှာ သိုင်းဆရာသခင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်သည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က ယန်ဟန်ယု နှင့် အခြားသူများ မြို့ရိုးပေါ်မှ အဝေးသို့ လှမ်း၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကပင် စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ကာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင်မူ စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်နေတော့သည်။

"ရွှီး..."

အဝေးမှ နောက်ထပ် နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်က မနေနိုင်တော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး အပြာရောင် ရှိပြီး အကြေးခွံများ အပြည့်ပါရှိကာ အပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ပြေးဝင်လာပြန်သည်။

"ငါ သွားမယ်..."

ကုန်းစွန်းယွီ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အသံက ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း လူမှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သူ၏ နာမည်ပြောင်မှာ 'မြစ်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်သူ' ဖြစ်ပြီး မြစ်ကမ်းဘေးတွင် သိုင်းပညာကို လေ့လာဆင်ခြင်ခဲ့ကာ ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကိုလည်း ရေထဲမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ပြေးဝင်လာသော နတ်ဆိုးမှာ မြစ်ထဲမှ နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှရာ သူကသာ ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။

"ချွင်..."

အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း နှင့် အပြာရောင် အရိပ် တို့ ဝင်တိုက်မိသွားရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် ကျယ်လောင်သော သံမဏိများ ရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးအနားရှိ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများမှာ လဲကျသွားကြကာ သိုင်းသမား အများအပြားမှာလည်း နားစည်များ အူသွားကြတော့သည်။

အပြာရောင် အရိပ် က ရုတ်တရက် အရိပ် ခြောက်ခု၊ ခုနစ်ခုခန့် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကုန်းစွန်းယွီ ကို အလယ်တွင် ဝိုင်းရံထားလိုက်သော်လည်း ကုန်းစွန်းယွီ က လုံးဝ အလန့်တကြား မဖြစ်ဘဲ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်...

ဓားစွမ်းအင်များက ပြန့်နှံ့သွားပြီး အပြာရောင် အရိပ်များကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"မကောင်းဆိုးဝါးကောင်... သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့..."

မြို့ရိုးပေါ်မှ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးက အောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ကာ အသံက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ထိုနတ်ဆိုးကြီး ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ရှိနေပြီး တစ်ဝက်ခန့် ပွင့်နေကာ မျက်လုံးသုံးလုံးစလုံးတွင် လူသားများ၏ ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေပြီး ရုတ်တရက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"စတင်ကြတာပေါ့..."

ချောင်ယန် ကလည်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ မြို့ရိုးပေါ်မှ ထွက်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ ထို လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး များကို မြို့ရိုးအနီးသို့ ရောက်ရှိခွင့် ပေးလိုက်ပါက လူသား သိုင်းသမား များ၏ အုပ်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော သေဆုံးထိခိုက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မှာ သေချာလှသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ရေး မျဉ်းကြောင်း၏ အရှေ့တွင် အကုန်လုံး တားဆီးထားရမည် ဖြစ်သည်။

"ရွှီး... ရွှီး..."

ချောင်ယန် နှင့် အခြား သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးတို့က အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြပြီး နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်ကို အသီးသီး သွားရောက် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြသည်။

သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး ထဲတွင် ဂျီဝူမင် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူက အဝေးမှ အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သော ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစွမ်းအထက်ဆုံး ကောင်ကိုမှ ငါ့အတွက် ချန်ထားရတယ်လို့... မင်းတို့ကလည်း တကယ်ပဲ မငဲ့ညှာကြဘူး..."

ပါးစပ်မှ ထိုသို့ ပြောနေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ ထိုရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ကိုသာ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဤနတ်ဆိုးကြီးမှာ အခြား နတ်ဆိုးကြီးများနှင့် မတူချေ။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားလျှင်တောင်မှ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်၍ ရမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို အဓိကထား၍ အချိန်ဆွဲထားရမည် ဖြစ်ပြီး သတ်နိုင်လျှင် သတ်ကာ၊ မသတ်နိုင်လျှင် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တစ်ဖက်မှ မလှုပ်ရှားသရွေ့ ဂျီဝူမင် သည်လည်း အတင်းအဓမ္မ သွားရောက် တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်ဘဲ အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေမည် ဖြစ်သည်။