အခန်း ၉၃

အခန်း (၉၃) လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်

စောင့်ကြည့်နေကြစဉ်မှာပင်...

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က ရွှေရောင် တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စစ်မျက်နှာပြင် အနှံ့အပြားသို့ အေးစက်စွာ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဟကာ သိပ်ပြီး မပီသသော စကားလုံးအချို့ကို ပြောဆိုလိုက်သည်။ ၎င်း၏ အသံမှာ အလွန် ကျယ်လောင်လှပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"သွေးကို... ဆက်သစမ်း... မင်းတို့ကို... အသက်ချမ်းသာ ပေးမယ်..."

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် စစ်မျက်နှာပြင် တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သိုင်းသမား များမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြပြီးနောက် အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

လူစကား ပြောနေတယ်...။

ဒါက လူစကားပြောအဆင့် ရောက်နေတဲ့ နတ်ဆိုးကြီး လား...။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ဤအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးကြီးများမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး များသာလျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဂျီဝူမင် လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာကာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"စကားတောင် ပီအောင် မပြောတတ်ဘဲနဲ့... မနေ့ညက အရသာတွေ့ခဲ့တာကို ကျေနပ်နေတုန်းပဲလား..."

ထိုစကားကို မပြောလျှင် ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း...

ပြောလိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"မင်း... သေ..."

၎င်းမှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မနေ့ညက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် အနှောင့်အယှက် ခံလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသထွက်ကာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ပြိုကျလုနီးပါး အထိ ရိုက်ချိုးခဲ့ပြီးမှသာ ဒေါသအနည်းငယ် ပြေသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့ ယူရှန် ခရိုင်ကို လာရောက် တိုက်ခိုက်ရခြင်းမှာ ဒေါသဖြေရန် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် သွေးများစွာ လိုအပ်နေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ဂျီဝူမင် ၏ စကားက ၎င်း၏ အနာကို တိုက်ရိုက် ထိုးဆွလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာပြီး အရွယ်အစား တစ်ဆခန့် ပိုမို ကြီးမားသွားကာ စစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။

အရမ်း မြန်တာပဲ...။

ဂျီဝူမင် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ရယ်မောနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အမိဝမ်းထဲကနေ သေချာ မမွေးလာတဲ့ ကောင်က ဘယ်လောက်တောင် ခွန်အားရှိလဲ ဆိုတာကို ဒီအဘိုးကြီးက စမ်းကြည့်ပေးရသေးတာပေါ့..."

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း စစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်း နှင့် ဝင်တိုက်မိသွားတော့သည်။

"ဘုန်း..."

ကောင်းကင်ယံမှ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်း များ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း ဆုတ်သွားသည်။

ဂျီဝူမင် ကမူ နောက်သို့ ပေသုံးဆယ်ခန့် လွင့်စဉ်သွားပြီး လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ နည်းနည်းလေး စွမ်းတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်လေးနဲ့တော့ ငါ့ကို ကျော်သွားလို့ မရသေးပါဘူး..."

ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က အသာစီး ရသွားကြောင်း သိသာလှသော်လည်း ဂျီဝူမင် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် သူ့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မည့် အဆင့်မျိုးတော့ မရောက်ရှိသေးချေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ခုခံထားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

အဝေးတွင်...

အစပိုင်းက ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေခဲ့ကြသော လူသား သိုင်းသမား များသည် ဂျီဝူမင် က ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံထားနိုင်ပြီး တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ စိတ်ထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး အားလုံးမှာ စိတ်အားထက်သန် လာကြတော့သည်။

အနီးအနားရှိ နတ်ဆိုးများကို ကြည့်ကာ ပြင်းထန်သော သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒ များဖြင့် အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင်...

နေရာအနှံ့တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားလာပြီး အပြင်းထန်ဆုံးသော အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး နှင့် လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး ခုနစ်ကောင် တို့၏ တိုက်ပွဲများ။

ဂျီဝူမင် မှာ အနည်းငယ် အရှုံးပေးနေရသော်လည်း အခြား တိုက်ပွဲ ခြောက်နေရာတွင်မူ ယန်ဟန်ယု နှင့် အခြား သိုင်းဆရာသခင် များက အသာစီး ရနေကြောင်း သိသာလှသည်။ ရှေ့တန်း စစ်မျက်နှာပြင် တွင်လည်း လူသား သိုင်းသမား များက နတ်ဆိုးများကို မြို့ရိုးရှေ့ ပေတစ်ရာ့ငါးဆယ် အကွာတွင် သေချာစွာ တားဆီးထားနိုင်ပြီး နတ်ဆိုး တစ်ကောင်မှပင် ထိုခံစစ်မျဉ်း ကို မဖောက်ထွက်နိုင်ကြချေ။

...

မြို့ထဲတွင်...

ပြည်သူများ အားလုံး အိမ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး အချို့မှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးကွေးလေး နေကာ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ရီနေကြသည်။

ချန်မုသည် လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်သွားနေရင်း ရှေးဟောင်း ရေတွင်း တစ်တွင်း၏ ဘေးသို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရေတွင်းဘေးတွင် ကွေးကွေးလေး နေပြီး ကြောက်လန့်နေသော သူတောင်းစား ကလေးငယ် တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီမှာ မနေနဲ့... ပုန်းဖို့ နေရာ သွားရှာချေ... ရော့... ဒါလေး ယူသွားလိုက်..."

ချန်မုက နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ငွေစအချို့က ထိုသူတောင်းစား ကလေးငယ်၏ ရှေ့သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ထိုငွေစများကို မြင်သောအခါ သူတောင်းစား ကလေးငယ်မှာ ခဏတာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကောက်ယူလိုက်ကာ ချန်မုကို ဦးညွှတ်ပြီး ဗလုံးဗထွေး ပြောလိုက်သည်။

"ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"သွားတော့..."

ချန်မုက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ကလေးငယ် မတ်တတ်ရပ်ကာ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ချန်မုသည် ရှေးဟောင်း ရေတွင်း ၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ အနောက်တောင်ဘက် မြို့ရိုးနှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံများကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

သူက တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေသော နေရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ငါ့ကို လိုအပ်တော့မယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး..."

ချန်မုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ဤနေရာမှာ အလွန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်အမြင် ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပါက စစ်မျက်နှာပြင် ၏ အခြေအနေ အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

သူ၏ ခြေအောက်ရှိ ကျယ်ဝန်းလှသော ဧရိယာ အတွင်း၌ ရှုပ်ထွေးနေသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်း ချိတ်ဆက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အချိန်တစ်ဝက်ခန့် အတွင်း ယူရှန် ခရိုင် တစ်ခုလုံး၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို မြို့တော်မှာကဲ့သို့ အသေးစိတ် ရှင်းလင်း ချိတ်ဆက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သို့သော် အဓိက အစိတ်အပိုင်းများကို ရွေးချယ်ကာ အကြမ်းဖျင်း ချိတ်ဆက်ထားပြီး ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်ခုကို ဖန်တီးထားနိုင်ခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်း ရေတွင်း ၏ အရှေ့မှာ နောက်ဆုံး နေရာ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်တော့မည့်ပုံ မပေါ်ချေ။

သို့သော်...

ချန်မုသည် စစ်မျက်နှာပြင် ကို လှမ်းကြည့်နေရင်း ထိုသို့ တွေးလိုက်မိချိန်မှာပင် သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းလေးများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

...

စစ်မျက်နှာပြင် တွင်...

တောင်ကုန်းများ၊ လွင်ပြင်များ အနှံ့ ပြန့်နှံ့နေသော နတ်ဆိုးများ အားလုံး တားဆီးခံထားရသည်။

လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး ခုနစ်ကောင် ကိုလည်း သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး က တားဆီးထားနိုင်ပြီး ထိုအထဲမှ ခြောက်ကောင်မှာ ကုန်းစွန်းယွီ နှင့် ချောင်ယန် တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်ပင် ရရှိနေကြပြီဖြစ်ကာ သတ်ဖြတ်ခံရမည့် လက္ခဏာများပင် ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဂျီဝူမင် တစ်ဦးတည်းသာ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အနည်းငယ် အရှုံးပေးနေရသော်လည်း အခြေအနေမှာ အလွန် ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အားလုံး စိတ်အေးသွားကြချိန်မှာပင်...

အခြေအနေ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဂျီဝူမင် နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ထို ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ဒေါသများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်မှုများဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာကာ ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဟပြီး ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"အန်း..."

ဤအသံမှာ စကားလုံး တစ်လုံးနှင့် တူသော်လည်း လူသားများ၏ ဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ချေ။ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရုံဖြင့်ပင် လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ရှေးခေတ်ကာလမှ လာသော အသံတစ်ခုအလား ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များကို ခံစားရစေသည်။

ဤအသံက လေထုကို တုန်ခါသွားစေပြီး ပဲ့တင်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ သိပ်ပြီး မစူးရှသော်လည်း လူများကို အလွန် နေရခက်စေပြီး ဂျီဝူမင် ကိုပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။

'ဘာတွေ အော်နေတာလဲ...' ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"မို..."

ပထမ အသံက ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ အချိန်မှာပင် ဒုတိယ အသံက ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပဲ့တင်သံများ ပိုမို ထွက်ပေါ်လာကာ အနီးအနားရှိ နတ်ဆိုးများ အားလုံးကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားစေတော့သည်။

ထိုနတ်ဆိုးများ အားလုံး တုန်ရီနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာကာ သွေးကြောထဲမှ နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ မပြုလုပ်ကြတော့ဘဲ အားလုံး မြေကြီးပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေကြတော့သည်။

အနီးအနားရှိ သိုင်းသမား များက ဓားများဖြင့် ခုတ်ပိုင်းကာ ၎င်းတို့၏ ခေါင်းများကို ဖြတ်ချလိုက်ချိန်တွင်ပင် ဝပ်တွားနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပြတ်ကျသွားသော ခေါင်းများပေါ်တွင်ပင် ရူးသွပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု အမူအရာများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထိုနတ်ဆိုးများ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက...

အနီးအနားရှိ လူသား သိုင်းသမား များမှာလည်း ထိုအသံ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရပြီး သွေးများ ဆူပွက်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အလွန် နေရခက်သော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုခံစားချက်၏ ဇစ်မြစ်ကိုမူ ရှာမတွေ့ကြချေ။

ခုတ်ပိုင်းခံနေရသော်လည်း ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်တွားနေသော နတ်ဆိုးများကို ကြည့်ကာ အနီးအနားရှိ သိုင်းသမား များ အားလုံး ကြက်သီးထသွားကြပြီး ဘာတွေ ဖြစ်နေမှန်း မသိတော့ချေ။

"ဘာတွေ အော်နေတာလဲ..."

ဂျီဝူမင် လည်း သွေးများ အနည်းငယ် ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အခြေအနေ မကောင်းတော့ကြောင်း သိရှိလိုက်သဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကာ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ဆီသို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ထို ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ခုခံရင်းဖြင့် တတိယမြောက် အသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"တာ..."

တတိယမြောက် အသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်...

ပေသုံးထောင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများ အားလုံး မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ အားလုံး ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားတော့သည်။

လူသား သိုင်းသမား များမှာလည်း အလွန် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားကြပြီး ထိုအသံက ယခင် အသံနှစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ နားစည်မှတစ်ဆင့် ဦးနှောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာပြီး ဦးနှောက် တစ်ခုလုံးကို အူသွားစေတော့သည်။

ဤထူးခြားသော အခြေအနေက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားတော့သည်။

"ရွှီး..."

ယန်ဟန်ယု နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော အနီရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရုတ်တရက် ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာသို့ နောက်ဆုတ်သွားကာ ယန်ဟန်ယု နှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ယန်ဟန်ယု က လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မျက်စိထောင့်မှ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ဘက်ရှိ ထူးခြားသော အခြေအနေကို သတိထားမိသွားသဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် သံသယဖြစ်ဖွယ် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ရွှီး... ရွှီး..."

အခြား တိုက်ပွဲများ လည်း အားလုံး ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ကုန်းစွန်းယွီ ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ မကောင်းသော အခြေအနေ တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ကို အကြမ်းဖျင်း ခံစားသိရှိလိုက်သည်။

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က ဂျီဝူမင် ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် လုပ်ဆောင်နေချိန်တွင် ၎င်းသည် အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့သည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် ၎င်းသည် စိမ်းလန်းသော တောင်ကုန်း တစ်ခုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ကို ခေါင်းဖြင့် ရွက်ထားပြီး မြေကြီးကို ခြေဖြင့် နင်းထားကာ တိမ်တိုက်များကို ကျော်လွန်နေသော ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအရိပ်ကြီးမှာ အလွန် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပေသည်။

လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်ပြီး မြေကြီးကို ခြေမွပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ပင်။

ထို ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး က ၎င်းကို လက်ယပ်ခေါ်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောဆိုနေသော်လည်း ၎င်းက ဘာကိုမှ မကြားရဘဲ နားထောင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် မှုန်ဝါးဝါး အသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သို့သော် အသံအနည်းငယ် ကြားလိုက်ရချိန်မှာပင် အိပ်မက်ကြီးက ရုတ်တရက် ပျက်စီးသွားတော့သည်။

အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

၎င်းမှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး ရူးသွပ်လုမတတ် ပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သွေးကြောထဲမှ မှတ်ဉာဏ်များက ပြောပြနေသည်မှာ ၎င်းသည် အမွေဆက်ခံခြင်း ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးများထဲတွင် အလွန် ရှားပါးသော သွေးကြော အမွေဆက်ခံခြင်း ဖြစ်ကာ အနည်းငယ်သော လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး များသာလျှင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်း မှတ်ဉာဏ်များကို နိုးထစေနိုင်ပြီး တန်ဖိုးရှိလှသော မှတ်ဉာဏ်များကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အခွင့်အရေးက တစ်ကြိမ်သာ ရှိသည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း မှတ်မိလိုက်သည်မှာ စကားလုံး လေးလုံးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုစကားလုံးများမှာ အလွန် ရှေးကျသော ဘာသာစကား ဖြစ်ပြီး စကားလုံးတိုင်းတွင် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေကာ စကားလုံး လေးလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက အလွန် အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးပညာ တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ၎င်း၏ မူလ စွမ်းရည်များထက် များစွာ သာလွန်ကာ အခြား လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး များ၏ တတ်ယောင်ကား နတ်ဆိုးပညာ များထက်လည်း များစွာ သာလွန်လှပေသည်။

၎င်း၏ ပင်ကိုယ် အသိစိတ်အရ အကယ်၍ စကားလုံးများ အားလုံးကိုသာ အဆုံးအထိ နားထောင်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် သေချာပေါက် နတ်ဆိုးဘုရင် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး လောကတစ်ခွင်ရှိ နတ်ဆိုးများ အားလုံးကို အုပ်ချုပ်ကာ ဤကမ္ဘာမြေကို လူသားများ၏ လက်ထဲမှ ပြန်လည် လုယူနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ခံစားသိရှိနေသည်။

သို့သော်...

ထို သေနာကျမယ့် ကောင်ကြောင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လုပ်နိုင်သော်လည်း သွေးကြောထဲမှ ရှေးဟောင်း မှတ်ဉာဏ်များကို နိုးထစေခြင်းမှာ တစ်သက်တွင် တစ်ကြိမ်သာ ရနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး မှာ မသိမသာပင် သွားများကို ကြိတ်ထားမိပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်လာကာ ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဟပြီး နောက်ဆုံး စကားလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

"ယန်..."

"ဘုန်း..."

၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အလွန် ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

၎င်းကို တားဆီးရန် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေသော ဂျီဝူမင် ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အတင်းအဓမ္မ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရကာ ပေဆယ်ချီခန့် အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ကို မျက်နှာပျက်ယွင်းစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေရတော့သည်။

စစ်မျက်နှာပြင် တွင်...

နတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံး ရပ်တန့်သွားကြသည်။

နတ်ဆိုး အမြောက်အမြား သာမက လူသား သိုင်းသမား များထဲတွင်လည်း အဆင့် ၄ အောက် သိုင်းသမား များ အားလုံးမှာ ထိုမြေကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားသော ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

လင်ယွဲ့ ၏ အဖြူရောင် အင်္ကျီလေးပေါ်တွင် သွေးစက်လေးများ စွန်းထင်းနေပြီး သူမသည်လည်း ထိုဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် နေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ကျောပိုးထားရသည့်အလား အလွန် လေးလံမှုကို ခံစားနေရသည်။

သူမသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ မိမိ၏ စိတ်ဆန္ဒ ဖြင့် ခုခံကာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားနိုင်အောင် ကြိုးစားပြီးနောက် ဖိနှိပ်မှု ထွက်ပေါ်လာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒါ... ဘာကြီးလဲ..."

မြင်လိုက်ရသည်မှာ...

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပြင်ပတွင် ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ထိုအရိပ်ကြီးမှာ ၃၆ ပေခန့်သာ မြင့်သော်လည်း ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် နေနှင့် လ ကိုပင် မျိုချပစ်နိုင်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် များကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

"ရွှီး... ရွှီး..."

ယန်ဟန်ယု နှင့် အခြား သိုင်းဆရာသခင် များ အားလုံး ထိုနတ်ဆိုးကြီး များကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ ဂျီဝူမင် ၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကြပြီး ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဆိုးကြီး ကို ကြည့်ကာ ထိုဖိနှိပ်မှုများကို ခံစားသိရှိပြီး အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် လည်း တစ်နေရာတည်းသို့ စုဝေးသွားကြပြီး ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ အနောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထို ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကို ကြည့်ပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေသည့် အမူအရာများ အသီးသီး ပေါ်ထွက်လာကြတော့သည်။