အခန်း ၉၄

အခန်း (၉၄) ဒီဓားရဲ့ နာမည်က၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ပြာမှုန့်များ

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က ရှေ့သို့ အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။

ဂျီဝူမင် နှင့် အခြား သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး ကို ကြည့်နေသော ၎င်း၏ ရွှေရောင် တောက်ပနေသည့် မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ရေကန်တစ်ခုအလား တည်ငြိမ်နေကာ သေလူ ခုနစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသည့်အလား ပင်။

အခြား နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် လည်း ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ကြပြီး ဂျီဝူမင် နှင့် အခြား သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး ကို ကြည့်ကာ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်...

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က တည်ငြိမ်စွာ စကားပြောလိုက်သည်။

"ဆုတ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။

နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် စလုံး နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားကြပြီး ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်တည်းသာ လေထဲတွင် ရပ်နေကာ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်ပတွင် ၃၆ ပေ မြင့်မားသော ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်နေပြီး အရှေ့ဘက်ရှိ ဂျီဝူမင် နှင့် အခြား သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

"မင်းတို့ကို... သေခွင့်... ပေးမယ်..."

၎င်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အသံက လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ဂျီဝူမင်၊ ချောင်ယန် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး စကားမပြောကြတော့ဘဲ ထို ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုများကို ခံစားနေကြရသည်။

"ဝုန်း..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ၎င်းက လက်ကို ရိုးရှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ရှေ့သို့ လှမ်း၍ ဖိချလိုက်သည်။

၃၆ ပေ မြင့်မားသော ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကလည်း ချက်ချင်းပင် တူညီသော လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ဧရာမ လက်တံကြီးကို မြှောက်ကာ ဂျီဝူမင် နှင့် အခြားသူများဆီသို့ ဖိချလိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အရောင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

ထို ရွှေရောင် လက်တံကြီး က ရှေ့သို့ ဆန့်ထွက်လာချိန်တွင် လေနှင့်အတူ ကြီးထွားလာပြီး ဧရာမ ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည့်အလား အောက်သို့ ကျဆင်းလာပြီး ဂျီဝူမင် နှင့် အခြားသူများ ခုနစ်ဦးစလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ဂျီဝူမင် နှင့် ချောင်ယန် တို့ အားလုံး မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားကြတော့သည်။

"ပြတ်စမ်း..."

"လှိုင်းပြာ..."

"နတ်ဘုရား ဖျက်ဆီးခြင်း..."

ခုနစ်ဦးစလုံး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး မည်သည့် နှောင့်နှေးမှုမျှ မရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သိုင်းဆရာသခင် ၏ ဖိနှိပ်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် များကို အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိအောင် စုစည်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး ဆီသို့ လက်သီးရာများ၊ ဓားစွမ်းအင်များကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ မည်သည့် လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး မဆို ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ပါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သိုင်းသမား များ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် အရောင် ခုနစ်မျိုးရှိသော အလင်းတန်းများ က တစ်နေရာတည်းသို့ စုဝေးသွားကြပြီး အောက်သို့ ဖိနှိပ်လာသော ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး ကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်တိုက်လိုက်ရာ တောင်ကြီးတစ်လုံး ပြိုကျသွားသည့်အလား ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုပေါက်ကွဲသံကြီးမှာ ရှေးဟောင်း ကြေးခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံးကို ထုလိုက်သည့်အလား နားစည်များကိုပင် အူသွားစေတော့သည်။

သို့သော်...

လူအများအပြား၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ထို ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး မှာ တိုက်ခိုက်မှု ခုနစ်ခုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် တုန်ခါသွားသော်လည်း ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိဘဲ အရောင် အနည်းငယ်သာ မှိန်သွားကာ ယန်ဟန်ယု နှင့် အခြားသူများ ခုနစ်ဦးဆီသို့ ဆက်လက် ကျဆင်းလာတော့သည်။

ဂျီဝူမင် နှင့် အခြားသူများလည်း အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ဤအချိန်တွင် နောက်ဆုတ်၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် ခုနစ်ဦး ပူးပေါင်းကာ ကျဆင်းလာသော ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး ကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အလွန် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ဝင်တိုက်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး မှာ ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်အောက်တွင် ပေဆယ်ချီခန့် လွင့်စဉ်သွားကြတော့သည်။

"ဂျွတ်..."

အရောင်မှိန်သွားသော ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီး ပေါ်တွင် နောက်ဆုံး၌ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်စစီ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မှ ဝမ်းသာသည့် အမူအရာ မပေါ်လာဘဲ အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကို ထုတ်လွှတ်ထားသော ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး မှာ လူစကားပြောအဆင့် ၏ စွမ်းအားများကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်ပုံရပြီး သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်နေပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များက ရာသီဥတုကိုပင် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

အဝေးတွင်...

လွင့်စဉ်သွားသော ဂျီဝူမင် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြတော့သည်။

ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဒဏ်ရာ မရခဲ့သဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ခုနစ်ဦး ပူးပေါင်းမှသာ အနိုင်နိုင် ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်တွင် အခြား နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် ကလည်း အခွင့်အရေး စောင့်နေကြသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ..."

ချောင်ယန် မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ထို ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ အခြား နတ်ဆိုးကြီးများထက် သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ပိုမို အစွမ်းထက်သည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း ယခုအခါ ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ချိန်တွင် အဆင့်တစ်ခုလုံး မြင့်တက်သွားသည့်အလား ကောင်းကင်၏ အမျက်ဒေါသကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ထို ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး မှာ မည်သည့် နတ်ဆိုးပညာ ဖြစ်သဖြင့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေရသနည်း။

ယန်ဟန်ယု ၏ စိတ်နှလုံးများလည်း တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ဤ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး မှာ ချန်မု၏ တားဆီးမှုကြောင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ ဖြစ်နေချိန်မှာပင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေသေးရာ အကယ်၍သာ အပြည့်အဝ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အောင်မြင်ပြီး အမှန်တကယ် လူစကားပြောအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားများမှာ မည်မျှအထိ တိုးတက်လာမည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။ ယူကျိုးပြည်နယ် တွင် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

ယခုအခါ လောကတစ်ခွင်တွင် သိုင်းသူတော်စင် များ မရှိတော့ရာ အကယ်၍ နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင်သာ ပေါ်ထွက်လာပါက ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှပြီး လောကတစ်ခွင်တွင် မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိများ အားလုံး နတ်ဆိုးများ၏ အစာ ဖြစ်သွားကြရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"သတ်..."

ချောင်ယန် က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူက ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးထွက်သွားပြီး လေထဲမှနေ၍ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ဆီသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ဂျီဝူမင် နှင့် အခြားသူများလည်း စတင် လှုပ်ရှားလာကြပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ နေရာယူကာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဓားစွမ်းအင်များ၊ လက်ညှိုး အလင်းတန်းများ က အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှနေ၍ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲရန် ဦးတည်လာကြတော့သည်။

"ဟွန့်..."

သို့သော် ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ကမူ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သရော်လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကာ ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ပြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ထိုအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ရွှေရောင် လှိုင်းလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ထို ရွှေရောင် လှိုင်းလုံးများ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ဓားအလင်းတန်းများ ပျက်စီးသွားပြီး စစ်မှန်သောစွမ်းအင် များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ သိုင်းဆရာသခင် ခုနစ်ဦး ၏ တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံး တားဆီးခံလိုက်ရပြီး တစ်စစီ ပျက်စီးသွားကာ အနီးသို့ပင် မကပ်နိုင်တော့ချေ။

"ဘယ်လိုလုပ်..."

အောက်ဘက်ရှိ သိုင်းသမား အများအပြားမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များက လူများကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး နတ်ဆိုးများ အားလုံး လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားကြကာ အဆင့် ၄ သိုင်းသမား များပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျရောက်နေသည့်အလား လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုချင်းစီတိုင်းအတွက် အလွန် ကြီးမားသော ခွန်အားများကို အသုံးပြုနေရပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် များ သောင်းကျန်းနေသည်ကိုသာ ကြည့်နေရတော့သည်။

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုမှာ သူတို့ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ရန် မဆိုထားနှင့်၊ တားဆီးထားနိုင်ရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲလှပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ နောက်ဘက်တွင် အခြား နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် ကလည်း အခွင့်အရေး စောင့်နေကြသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ နောက်ထပ် သိုင်းဆရာသခင် နှစ်ဦး၊ သုံးဦးခန့် ထပ်ရောက်လာမည် ဆိုလျှင်ပင် ဤအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေမည်။

ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ...။

ချောင်ယန် ဖြစ်စေ၊ ကုန်းစွန်းယွီ နှင့် အခြားသူများ ဖြစ်စေ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသော ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကို ကြည့်ကာ အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် ပျက်ယွင်းနေကြတော့သည်။

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က ခုနစ်ဦးထဲတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သော ယန်ဟန်ယု ကို အရင်ဆုံး ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာကာ ယန်ဟန်ယု ကို မျိုချပြီး ယခင်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့မှု အတွက် အစားထိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မင်းကနေ... စလိုက်မယ်..."

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ အသံမှာ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ဤအချိန်တွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ပါဝင်နေပြီး သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးဖြစ်သော ယန်ဟန်ယု ကိုပင် ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုများ ခံစားရစေသည်။

ချောင်ယန် နှင့် အခြား သိုင်းဆရာသခင် ခြောက်ဦး က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အားလုံး သွားကိုကြိတ်ကာ ယန်ဟန်ယု ကို ကာကွယ်ပေးရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသော်လည်း သူတို့ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ခြောက်ခု က သူတို့ဆီသို့ ချက်ချင်း ဦးတည်လာတော့သည်။

ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ရာ...

နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် က လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်လာပြီး နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ချောင်ယန် နှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အနည်းငယ်သာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ဤနတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် က ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ဒုက္ခပဲ..."

ချောင်ယန် ၏ မျက်နှာက ပျက်ယွင်းသွားပြီး ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က ယန်ဟန်ယု ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေရတော့သည်။

"သိုင်းဆရာသခင် ယန်..."

လင်ယွဲ့ က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို တင်းကျပ်စွာ ကိုက်ထားကာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေတော့သည်။

အကယ်၍ သူမသာ ယခုအချိန်တွင် အဆင့် ၃ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦး ဖြစ်နေပါက ယန်ဟန်ယု နှင့်အတူ သွားရောက် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူမမှာ အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ထို ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် လှုပ်ရှား၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။

ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများကြားမှ ရရှိလာခဲ့သော အသိစိတ်က ယန်ဟန်ယု ကို သတိပေးနေတော့သည်။

မယှဉ်နိုင်ဘူး...။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က နောက်ဆုတ်ရန်၊ ထွက်ပြေးရန် ပြောနေတော့သည်။

သို့သော် ယန်ဟန်ယု က သွားကိုကြိတ်ကာ လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ နောက်ဆုတ်လိုသော အသိစိတ်ကို ခုခံနေလိုက်သည်။ သူမ နောက်ဆုတ်၍ မရသလို ထွက်ပြေး၍လည်း မရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ နောက်တွင် ယူရှန် ခရိုင် ရှိနေပြီး ပြည်သူ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ပင်။

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်လာပြီး တစ်လှမ်းချင်းစီ နီးကပ်လာကာ ခြိမ်းခြောက်မှုမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှု သို့၊ ထိုမှတစ်ဆင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်တွေက အလွန် နှေးကွေးနေသလို ခံစားရကာ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီက အလွန် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေသည့်အလား ပင်။

ယန်ဟန်ယု ၏ ခံနိုင်ရည် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာပင်...

ငြိမ်းချမ်းသော အသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမ၏ အနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"သိုင်းဆရာသခင် ယန်... နောက်ဆုတ်လိုက်ပါ..."

ထိုအသံက တင်းမာနေသော လေထုကို ချက်ချင်း ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး လူအများအပြားကို ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

သိုင်းသမား အချို့က ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဘက်ရှိ ယူရှန် ခရိုင် ၏ မြို့ရိုးပေါ်တွင် လူရိပ်တစ်ခု ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေသည်မသိ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အဖြူရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်။

ချန်မု...

မြို့ရိုးပေါ်ကို တက်လာပြီ။

"မင်း..."

သိုင်းသမား များ အားလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ဒေါသများ ပါဝင်သည့် အသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထိုဒေါသက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ကူးစက်သွားကာ အရာအားလုံးကို မီးလောင်ကျွမ်းသွားစေမည့်အလား ပင်။

သိုင်းသမား အများအပြား အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာမတတ် အဆုံးစွန်ထိ ဒေါသထွက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ချန်မုကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက်...

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က ယန်ဟန်ယု ကို ချက်ချင်း လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ဖြင့် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ချန်မုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ဧရာမ ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရွှေရောင် လက်သီးရာကြီး တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်ကာ ချန်မုနှင့်တကွ မြို့ရိုး တစ်ခုလုံးကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေရန် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

လင်ယွဲ့ နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ချန်မုကို ဤမျှ ဒေါသထွက်နေသနည်း ဟု တွေးနေကြသော်လည်း ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို ကြည့်ကာ အားလုံး အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲသွားကြတော့သည်။

"ဒုက္ခပဲ..."

အကြောင်းရင်းကို သိရှိထားသော ယန်ဟန်ယု ၏ မျက်နှာက ပျက်ယွင်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် သွားရောက် ကူညီရန် ပြင်လိုက်သည်။

ချောင်ယန် နှင့် အခြားသူများလည်း မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားကြပြီး သွားရောက် ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသော်လည်း အခြား နတ်ဆိုးကြီး ခြောက်ကောင် ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း တားဆီးခံလိုက်ရကာ ကျဆင်းလာသော လက်သီးရာကြီး ကိုသာ ကြည့်နေရတော့သည်။

သို့သော်...

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

ယန်ဟန်ယု ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး မြို့ရိုးပေါ်ရှိ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဖြင့် လူရိပ်က ရွှေရောင် လက်သီးရာကြီး ကျဆင်းလာချိန်တွင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် ချန်မု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပိုမို မြင့်မားသွားသည့်အလား သေးငယ်သော အဖြူရောင် အရိပ်လေးမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့် ကြီးမားသွားတော့သည်။

ထို့နောက်...

ချန်မုက ကောင်းကင်သို့ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ် ပူးကာ ထိုးလိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုလေး တစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း ကျယ်ပြန့်လှသော မြေကြီးကို ဆွဲငင်လိုက်သည့်အလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေသော တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်အပြည့် အဝါရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဧရာမ ရေတံခွန်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော လက်သီးရာကြီး နှင့် ဝင်တိုက်မိသွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဘုန်း..."

ရွှေရောင် လက်သီးရာကြီး မှာ ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ အရောင်မှိန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်စစီ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

မြေဝါရောင် ဝိညာဉ်သွေးကြော ရေတံခွန်ကြီး မှာ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ဆီသို့ ဆက်လက် စီးဆင်းသွားပြီး ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

၎င်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ နေမင်းကြီးအလား ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်သွေးကြော ရေတံခွန်ကြီး ကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲလိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ နောက်သို့ ပေဆယ်ချီခန့် လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

မြေဝါရောင် ရေတံခွန်ကြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားပြီးနောက် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ချန်မု၏ အရိပ်ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် နေရာတွင်ပင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိပ်ပြီး မကြီးမားသော်လည်း ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ချိတ်ဆက်ထားသည့်အလား ဤလောကတွင် တစ်ခုတည်းသော အရာအဖြစ် တည်ရှိနေပြီး အရာအားလုံးကို အရောင်မှေးမှိန် သွားစေတော့သည်။

"ထိန်းချုပ်ရတာ တော်တော် ခက်တာပဲ..."

ချန်မုက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ လေထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို ပြင်းထန်ပြီး ကြီးမားလှသဖြင့် သူ၏ စိတ်ဓား ၏ စွမ်းအားကိုပင် အပြည့်အဝ မထုတ်သုံးနိုင်ခဲ့ဘဲ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ သီးသန့် ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့...

သာမန် အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ တစ်ဦး၏ အကန့်အသတ်မှာ ဤမျှသာ ဖြစ်သည်။

မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို အသုံးပြု၍ မြေကြီး၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို ရယူနိုင်သော်လည်း မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို တာအိုပညာ အဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာမူ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်ရန်မှာလည်း အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

မြို့ပြင်တွင်...

ချောင်ယန် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ယန်ဟန်ယု လည်း ချန်မုကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ ရစ်ပတ်နေသော ထိုမြင်ကွင်းကို သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

နေ့ခင်း ဝိညာဉ်လွင့်မျောခြင်း အဆင့်...။

အဆင့် ၄ နေ့ခင်း ဝိညာဉ်လွင့်မျောခြင်း အဆင့် သာလျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို မိမိအတွက် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ချောင်ယန် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့ အားလုံး နောက်ဆုံး၌ သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ ချန်မုသည် ယူရှန် ခရိုင် သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် အနားယူကာ မြို့ထဲသို့ လျှောက်သွားနေခြင်းမှာ အလကား သွားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ယူရှန် ခရိုင်၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ချိတ်ဆက်ကာ တစ်ခုတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသွားကြတော့သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ချန်မုသည် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော ဟုန်ယွဲ့ တောင်တန်း သို့ ဝိညာဉ်လွင့်မျော နိုင်ရုံသာမက ဟုန်ယွဲ့ တောင်တန်း တွင်လည်း ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရာ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူက... အဆင့် ၄ လား..."

လင်ယွဲ့ လည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ ချန်မုကို အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ တစ်ဦးဟု အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ချန်မုမှာ အဆင့် ၄ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို မိမိအတွက် အသုံးပြုနိုင်ကာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အဆင့် ၄ နေ့ခင်း ဝိညာဉ်လွင့်မျောခြင်း အဆင့် ဖြစ်နေမည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့မိချေ။

တာအိုဆရာ လမ်းကြောင်းတွင် အဆင့် ၄ နှင့် အဆင့် ၅ မှာ လုံးဝ မတူညီသော အယူအဆ နှစ်ခု ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ နှင့် အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ အကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ သိုင်းပညာ လမ်းကြောင်းရှိ အဆင့် ၃ သိုင်းဆရာသခင် နှင့် အဆင့် ၄ လူစွမ်းကောင်း တို့ အကြားရှိ ကွာဟချက်ထက်ပင် များစွာ ပိုမို ကြီးမားလှပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ မှာ အများဆုံး အဆင့် ၄ သိုင်းသမား နှင့်သာ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော်လည်း အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ ကမူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီး ယူရှန် ခရိုင် ကဲ့သို့သော ခရိုင်မြို့များတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပါက သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ကိုပင် အချိန်တိုအတွင်း ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ပင်။

အကယ်၍ အဆင့် ၅ တာအိုဆရာ မှာ ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကြောင့် အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ရှိသည်ဟု ဆိုပါက အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ မှာမူ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် တည်ရှိမှုကပင် အရပ်တစ်မျက်နှာကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်...

မူလက ထာဝရ ညဉ့်နက်ကြီးထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီဟု ထင်ရသော အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် အလင်းရောင်များ ပြန်လည် တောက်ပလာတော့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ချန်မုသည် ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ပြီး ယန်ဟန်ယု နှင့် အခြားသူများ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အခုတော့ နည်းနည်း အသားကျသွားပြီ..."

ထိုသို့ ပြောရင်း...

သူက အဝေးရှိ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရင်တစ်ခေါက် တိုက်ပွဲက မပြီးသေးဘူးလေ... ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းကို သက်တောင့်သက်သာလေး သေခွင့်ပေးမယ်..."

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က ပေဆယ်ချီခန့် အကွာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ချန်မုကို စိုက်ကြည့်နေကာ ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဒေါသများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနက်သည့် အမူအရာများဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

ချန်မုဆီမှ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ၎င်း ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။

သို့သော် အိပ်မက်ထဲမှ မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် သတိရမိပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်စပ်ထားသော ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကို ပြန်လည် သတိရမိသောအခါ ၎င်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ချန်မုကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ယန်..."

၎င်းက ထူးဆန်းသော စကားလုံး တစ်လုံးကို လေးနက်စွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ချန်မု၏ ဝိညာဉ်အမြင် တွင် ကောင်းကင်အပြည့် ရှိနေသော လောကဓာတ်စွမ်းအင် များမှာ ဆွဲငင်ခံလိုက်ရသည့်အလား အရူးအမူး စုဝေးလာကြပြီး ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ဆီသို့ စီးဝင်သွားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အနည်းငယ် အရောင်မှိန်နေသော ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပြည့်ဝလာပြီး ၃၆ ပေ မြင့်မားသော ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး အဖြစ် ကောင်းကင်ယံတွင် ပြန်လည် ရပ်တည်လာကာ ကောင်းကင်ကို ခေါင်းဖြင့် ရွက်ထားပြီး ကြယ်တာရာများကို ခြေဖြင့် နင်းထားသည့်အလား ပင်။

"ဒီ နတ်ဆိုးပညာ က မဆိုးဘူးပဲ..."

ချန်မု၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ သာမန် မှတ်ချက်တစ်ခုကိုသာ ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ လက်ကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အတော်ပဲ... ငါ့မှာလည်း ပညာအသစ် တစ်ခု ရှိတယ်..."

"ဝုန်း..."

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ယူရှန် ခရိုင် ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် အဆုံးအစမရှိသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် တိမ်မည်းကြီး များမှာ ရုတ်တရက် ပုံပျက်သွားပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော လေဝဲကတော့ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ထို လေဝဲကတော့ က ရုတ်တရက် ကြီးမားလာပြီး တိမ်မည်းကြီး များကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲလိုက်တော့သည်။

"ရွှီး..."

တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက တိမ်တိုက်များ၏ အပေါက်ထဲမှ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီး ချန်မု တစ်ယောက်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ဤသည်မှာ နေရောင်ခြည် ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အပြည့် ရှိနေသော နတ်ဆိုးတိမ်တိုက် များကို ဖောက်ထွင်း လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ချန်မုသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ထိုအလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် အတွင်းသို့ စုစည်းသွားပြီး အနီရောင် မီးတောက်များ ပါဝင်သော အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုအနီရောင် မီးတောက်မှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ဓားတစ်လက် အလား ပင်။

"ဒီဓားရဲ့ နာမည်က၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ပြာမှုန့်များ လို့ခေါ်တယ်..."

ချန်မု၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းသည် ထိုအနီရောင် မီးတောက် အလင်းတန်း ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အဝေးရှိ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ဆီသို့ တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

ခုတ်ပိုင်းလိုက်ချိန်တွင် အသံတိတ်နေသည့်အလား ထင်ရသော်လည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တောက်ပသော နေရောင်ခြည် အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားစေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေကာ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့် အဖျက်စွမ်းအားများလည်း ပါဝင်နေသည်။

သာမန် အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ များ အနေဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို မိမိအတွက် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲပြီး တာအိုပညာ အဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သို့သော် ချန်မု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မှာ အခြား တာအိုဆရာ များထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှပြီး ယခုအခါ အဆင့် ၃ နှင့် သိပ်ပြီး မကွာခြားတော့ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မှာ အဆင့် ၄ တာအိုဆရာ များထဲတွင် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်အောင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ပြန့်ကျဲနေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကပင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီး ယခုအခါ ထိုစွမ်းအားများကို ချန်မုက စိတ်ဓား ဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ တာအိုပညာ တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြီးမားလှပြီး မည်သူမျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားများကို ခံစားသိရှိလိုက်ရချိန်တွင် ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး မှာ နောက်ဆုံး၌ အံ့အားသင့်သွားပြီး အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ပင်ကိုယ် အသိစိတ်ဖြင့် ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေမည့် ထိုဓားကို ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး က အပေါ်သို့ တက်သွားပြီး ကြယ်တာရာများကို ကျော်ဖြတ်သွားသည့်အလား တောက်ပနေသော ရွှေရောင် ဧရာမ လက်ဝါးကြီး နှစ်ဖက်ကို ပူးပေါင်းကာ ချန်မု၏ အနီရောင် မီးတောက် ဓားကို ညှပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လက်ဝါးထဲတွင် ညှပ်ထားလိုက်တော့သည်။

သို့သော်...

အနီရောင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားစေမည့် စွမ်းအားများ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ထိုလက်ဝါးကြီး နှစ်ဖက်ကို ပြာအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကာ အတားအဆီးမရှိ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ရိုးရှင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားရုံမျှဖြင့် ရွှေရောင် အရိပ်ကြီး ကို အလယ်မှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး အရိပ် တစ်ဝက်ခန့်မှာ အနီရောင် မီးတောက်များထဲတွင် အပြင်းအထန် လောင်ကျွမ်းသွားကာ အသက်မပါသော ထိုမျက်လုံးများက ချန်မု ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အနီရောင် မီးတောက်များထဲ၌ လုံးဝ လောင်ကျွမ်း ပျက်စီးသွားတော့သည်။

"မလုပ်နဲ့..."

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သေမင်းနှင့် နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်ရွံ့သွားတော့သည်။

၎င်း ဤနေရာတွင် သေလို့ မဖြစ်သေးချေ။ အချိန်တစ်ခုကြာအောင် သွေးများကို ဆက်လက် စားသောက်ရုံဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်မည်မှာ သေချာလှသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုအမွေဆက်ခံမှုများကို အသုံးပြု၍ နတ်ဆိုးဘုရင် အသစ် ဖြစ်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က လေထဲတွင် ခြေတစ်ချက် ထောက်ကာ နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဤစစ်မျက်နှာပြင် မှ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်...

ချန်မုက အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး လက်ညှိုးကို ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထိုအနီရောင် မီးတောက် ဓားမှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာပြီး ပေထောင်ချီ ကျယ်ပြန့်သွားကာ ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပြီး မည်သည့် ညှာတာမှုမျှ မရှိဘဲ အောက်သို့ ကျဆင်းလာကာ ၎င်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်တော့သည်။

"အား..."

ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် များဖြင့် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး အနီရောင် မီးတောက်များ ဖုံးအုပ်ခံလိုက်ရကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

၎င်း၏ မျက်ခုံးကြားမှ အောက်ဘက်သို့ သွေးရောင် မျဉ်းကြောင်း တစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဤဓားမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ အောက်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုး အုပ်စုဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဆက်လက် ကျဆင်းသွားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ပေထောင်ချီ ရှည်လျားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်သွားစေကာ ပြင်းထန်သော အနီရောင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အနီးအနားရှိ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုနတ်ဆိုးများမှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အနီရောင် မီးတောက်များထဲတွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အကြွင်းအကျန် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထို ရွှေရောင် နတ်ဆိုးကြီး လည်း ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် အောက်သို့ ကျဆင်းသွားကာ ကျဆင်းနေစဉ်မှာပင် လျင်မြန်စွာ ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် လွင့်ပါး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မြို့အရှေ့ဘက်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး စောစောက မြင်ကွင်းမှာ အိပ်မက် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်းကို သက်သေပြနေတော့သည်။

...

တာယွမ်နိုင်ငံ၊ လုံကျိန်း ၁၆ နှစ်၊ ဧပြီလအစ၊ တတိယအကြိမ်မြောက် နတ်ဆိုးကပ်ဘေး စတင်ချိန်။

ဧပြီလလယ်တွင် ရွှမ်နယ်စားကြီး ၏ မျိုးဆက်၊ စစ်ထျန်းထိုင် မှ အရှင်တာအိုဆရာ ချန်မု သည် ယူကျိုးပြည်နယ် ယူရှန် ခရိုင် မြို့ပြင်တွင် မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ချိတ်ဆက်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး လူသားအသွင်ပြောင်း နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုး ရာပေါင်းများစွာကို မီးရှို့သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာ လောကတစ်ခွင်လုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲကြောင့်...

ယူကျိုးပြည်နယ် သည် လအနည်းငယ်ကြာ အေးချမ်းသွားခဲ့သည်။

ယူကျိုးပြည်နယ် ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး လျိုဖူ က ယူကျိုးပြည်နယ် ၏ နှစ်တစ်ရာ သမိုင်းမှတ်တမ်း တွင် မှတ်တမ်းတင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး မျိုးဆက်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်သွားစေခဲ့သည်။