အခန်း ၁၀၈

အခန်း (၁၀၈) မြေကမ္ဘာနတ်မင်း

"ဒါ... ဒါက..."

လုရှီယွင်သည် ချင်းလင် မိစ္ဆာနတ်မင်း၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ လူသားအသွင်ပြောင်း မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး လူသားများ၏ သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်နှင့် ညီမျှသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း မက်မွန်ကိုင်း တစ်ကိုင်းတည်းဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖောက်ထွင်း သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလော။

မည်မျှတောင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလိုက်သနည်း။

အကြီးအကဲ ထျန်း လည်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အံ့အားသင့်နေမိသည်။

သူက ချန်မုကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ အသံမှာပင် အနည်းငယ် တုန်ရီနေတော့သည်။ "ဒါ... ဒါက မြေကမ္ဘာနတ်မင်း ရဲ့ စွမ်းအားလား..."

မြေကမ္ဘာနတ်မင်း။

ဤသည်မှာ နန်လီပြည်နယ်တွင် အဆင့် ၃ တာအိုဆရာကို ခေါ်ဝေါ်သော အမည်နာမ ဖြစ်သည်။

လူသားအသွင်ပြောင်း မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းမှာလည်း သိုင်းပညာနှင့် အနည်းငယ်မျှ မပတ်သက်ပါက ဤကဲ့သို့သော ရှင်းပြချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

နန်လီပြည်နယ် တွင်လည်း တာအိုဆရာများ ရှိသော်လည်း တာယွမ်နိုင်ငံ ထက် များစွာ ရှားပါးလှပြီး နှစ်တစ်ထောင် အတွင်း နန်လီ တစ်ခုလုံးတွင် အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ တစ်ဦးသာ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် မြင့်မြတ်သော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး များနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိကာ ပို၍ပင် လေးစား ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ ပြင်ပမှ ရောက်လာသော ဤလူငယ်လေးမှာ မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်နေသည်တဲ့လား။

လူတိုင်း ဤအချိန်တွင် အလွန် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ချန်မုကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မြေကမ္ဘာနတ်မင်း ပါလား။

ဤ နန်လီပြည်နယ် တွင်၊ အပြင်ဘက် တာယွမ်နိုင်ငံ ၏ အခြေအနေများကို အသေအချာ မသိရသေးသော်လည်း ဤ နန်လီပြည်နယ် တွင်မူ လူသတ္တဝါ အားလုံး၏ အထွတ်အထိပ်တွင် အမှန်တကယ် ရပ်တည်နေသော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး 'နတ်မင်း' ဟူသော အမည်နာမကို အမှန်တကယ် ခံယူထိုက်သော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။

လုရှီယွင် အံ့အားသင့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။

သူမက ချန်မုရှေ့တွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ရှီယွင် က မြေကမ္ဘာနတ်မင်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"အရင်က မြေကမ္ဘာနတ်မင်း ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မသိလို့ ရိုင်းစိုင်းမိတာတွေ ရှိရင် မြေကမ္ဘာနတ်မင်း အနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်..."

လုရှီယွင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရိုသေလေးစားမှု အပြည့် ရှိနေလေသည်။

မြေကမ္ဘာနတ်မင်း နှင့် အဆင့် ၅ သိုင်းသမား တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်း ကွာဟချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကဲ့သို့ ကွာခြားလှပြီး မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး ဆိုသည်မှာ သူမကို မဆိုထားနှင့်၊ အသက် တစ်ရာကျော်နေပြီ ဖြစ်သော သိုင်းဆရာသခင် ဖြစ်သည့် လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ပင်လျှင် ဒူးထောက် အရိုအသေပေးရမည် ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ထျန်း နှင့် အခြားသူများလည်း သတိဝင်လာပြီးနောက် ချန်မုရှေ့တွင် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"အရိုအသေပေးစရာ မလိုပါဘူး..."

ချန်မုက သူ၏ အင်္ကျီလက်စကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုက လုရှီယွင် ကို တွဲထူလိုက်ပြီး "မြေကမ္ဘာနတ်မင်း... မင်းတို့ နန်လီပြည်နယ် က ဝိညာဉ်အပြင်ထွက် အဆင့် တာအိုဆရာ တွေကို အဲဒီလို ခေါ်ကြတာလား..." ဟု မေးလိုက်သည်။

လုရှီယွင်က ချန်မု၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲဘဲ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ကာ တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်မတို့ နန်လီပြည်နယ် မှာ နှစ်တစ်ထောင် အတွင်း မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါးပဲ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးပါတယ်..."

ချန်မုက အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် "ဒါဆို ကောင်းကင်ဖြစ်တည်မှု အဆင့် ကိုကော ဘယ်လိုခေါ်လဲ..." ဟု မေးလိုက်သည်။

တာအိုဆရာ အဆင့် ၂ ၏ အမည်မှာ ကောင်းကင်ဖြစ်တည်မှု အဆင့် ဖြစ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မှာ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ကောင်းကင်၏ ဖြစ်တည်မှုများနှင့် တူညီကာ ဝိညာဉ်သွေးကြော အနေအထားကို အသုံးမပြုဘဲနှင့်ပင် ပေတစ်သောင်း မြင့်မားသော မဟာကိုယ်ပွားတော်ကြီး ကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး နတ်ဘုရားများ လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသည့်အလား တောင်တန်းများကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"ကောင်းကင်နတ်မင်း ပါ..."

လုရှီယွင်က ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤအဖြေမှာ ချန်မု ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၁ တာအိုဆရာ နှင့် ပတ်သက်၍မူ မေးစရာ မလိုတော့ချေ။ တာယွမ်နိုင်ငံ ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် စစ်မှန်သော အဆင့် ၁ တာအိုဆရာ တစ်ဦးမှ မပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးဘဲ တစ်ဦးတည်းသော အဆင့် ၁ တာအိုဆရာ မှာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တစ်ဝက် ရူးသွပ်နေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေကာ ထိုအဆင့်၏ အမည်နာမ ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ။

"ကောင်းပြီ... အားလုံး ထကြတော့... ခရီးဆက်ရအောင်..."

ချန်မုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ထျန်း နှင့် အခြားသူများလည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် သတိကြီးစွာဖြင့် အသီးသီး ထရပ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း အဖွဲ့၏ အရှေ့ဆုံးသို့ သွားကာ ချုံပုတ်များကို ခုတ်ထစ် ရှင်းလင်းရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြပြီး လမ်းကြောင်း တစ်ခု ဖောက်ပေးကြကာ မည်သူမျှ စကားမပြောရဲတော့ဘဲ အရှေ့တွင် အသံတိတ် လမ်းဖောက်ပေးနေကြလေသည်။

မူလက ချန်မု၏ အရှေ့တွင် လျှောက်နေသော လုရှီယွင် မှာ ယခုအခါ အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ချန်မု၏ ညာဘက် အနောက်ဘက်တွင် လိုက်ပါလာကာ ဝါးခြင်းတောင်း ကို လွယ်ထားသော လီချန်ရှင်း နှင့် ယှဉ်လျက် လျှောက်လာပြီး ချန်မု၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင် မငြိမ်သက်နိုင်သေးဘဲ အံ့အားသင့်မှု အချို့ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မူလက ချန်မုနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ရယူရန် တွေးတောခဲ့ပြီး ချန်မုကို လုအိမ်တော် တွင် နေထိုင်စေရန် ကြိုးစားလိုခဲ့ကာ သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း ချန်မုအပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုအတွေးများ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး။

ချန်မု၏ ဘေးတွင် အလုပ်အကျွေးပြုခွင့် ရလျှင်ပင် အလွန် ကြီးမားသော ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

...

နင်ဖုန်း မြို့။

ဤမြို့မှာ သိပ်မကြီးမားလှဘဲ တာယွမ် ၏ ခရိုင်မြို့များထက် များစွာ သေးငယ်ကာ ခရိုင်ခွဲမြို့ တစ်မြို့နှင့်သာ အရွယ်အစား တူညီသော်လည်း သိုင်းပညာ ပိုင်းတွင်မူ များစွာ ပိုမို ထွန်းကားပြီး လူတိုင်းနီးပါး အနည်းနှင့်အများ ဆိုသလို သိုင်းပညာ တတ်ကျွမ်းကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နန်လီပြည်နယ် ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထူးခြားပြီး သိုင်းပညာ အချို့ မတတ်ကျွမ်းပါက အသက်ရှင်သန်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ပင်။

မြို့တံခါးဝတွင်။

လူအုပ်ကြီး တစ်အုပ် ရောက်ရှိလာသည်။

အရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်များ ဖြူဖွေးနေသော အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လုအိမ်တော်၏ အသက် တစ်ရာကျော်နေပြီ ဖြစ်သော သိုင်းဆရာသခင် ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် နင်ဖုန်း မြို့စား ရာထူးမှ အနားယူသွားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံးတွင် အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်း ရှိသူအဖြစ် ဆက်လက် ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤဘက်မှ အခြေအနေများကို သတိထားမိသွားသော အဝေးရှိ လူအချို့က သံသယနှင့် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

"အဲဒါ လုအိမ်တော်ရဲ့ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး မဟုတ်လား... သူက လောကီရေးရာ တွေကို ဝင်မစွက်ဖက်တော့တာ ကြာပြီလို့ ကြားတယ်... ဒီနေ့ ဘယ်လိုလုပ် အပြင်ထွက်လာရတာလဲ... ဘာကိစ္စက သူ့ကို လှုပ်ရှားသွားစေတာလဲ..."

လူတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မသိဘူး..."

ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "လုအိမ်တော် ရဲ့ အိမ်တော်သခင် လည်း ပါလာတယ်... တစ်ယောက်ယောက်ကို စောင့်နေပုံ ရတယ်... ဒါပေမဲ့... ဘယ်လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကများ လုအိမ်တော် ကို ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ အခမ်းအနား နဲ့ ကြိုဆိုရအောင် လုပ်နိုင်တာလဲ..."

နင်ဖုန်း မြို့ တွင် မိသားစုကြီး လေးခု ရှိပြီး လုမိသားစု က ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ကာ လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် မြို့တံခါးဝသို့ ထွက်လာပြီး လူတစ်ယောက်ကို ကြိုဆိုနေသည်ဟူသော သတင်းကလည်း အခြား မိသားစုကြီး သုံးခု၏ နားထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး မှာ အသက် တစ်ရာကျော်နေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းရည်များ ကျဆင်းလာသည့် အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် သိုင်းပညာ အဆင့် ၃ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

နန်လီ တစ်ခုလုံးတွင် လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် မြို့တံခါးဝသို့ လာရောက် ကြိုဆိုရလောက်အောင် အဆင့်အတန်း ရှိသူမှာ အလွန် နည်းပါးလှပြီး ကျိုရိ တောင် မှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ နှင့် ဖူဖုန်း မြို့စား အဆင့်ရှိသူများသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ ကများ နင်ဖုန်း မြို့ သို့ လာရောက်မည်လား။

ဤခန့်မှန်းချက်ကြောင့် အခြား မိသားစုကြီး သုံးခုစလုံး အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။

နင်ဖုန်း မြို့ မှာ ကျိုရိ တောင် ၏ အုပ်ချုပ်မှု အောက်တွင် ရှိနေပြီး နှစ်တိုင်း အသားစိမ်းသွေးစိမ်း ပူဇော်သက္ကာ များ အချိန်မီ ပေးပို့လေ့ ရှိသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်လာခဲ့ရသော်လည်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နာမည် တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

အသေးစိတ် အခြေအနေကို သေချာ မသိရသေးသော်လည်း လုအိမ်တော် ၏ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို အခြား မိသားစု သုံးခုက လျစ်လျူရှုထား၍ မရနိုင်သဖြင့် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်မှုများ ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင်...

ဟွာ အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် သည် မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သိုင်းဆရာသခင် လု ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"သိုင်းဆရာသခင် လု... နှစ်တွေ အများကြီး ကြာသွားပေမယ့် အရင်လိုပဲ ကျန်းမာနေတုန်းပဲနော်..."

ဆွန်း အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် ကလည်း ထွက်လာပြီး ပြုံးရွှင်စွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လျို အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် လည်း လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကို ထွက်လာပြီး အရိုအသေပေးလိုက်ရာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် နင်ဖုန်း မြို့ ၏ မိသားစုကြီး လေးခု၏ ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး နင်ဖုန်း မြို့ ၏ မြို့တံခါးဝတွင် စုဝေးရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

ဤသည်က မြို့တစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားစေပြီး မြို့တွင်းရှိ ကြီးငယ်မဟူ အင်အားစု အသီးသီး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားကြကာ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိသဖြင့် မြို့တစ်ခုလုံးတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။

"သိုင်းဆရာသခင် လု က နှစ်တွေ အများကြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး ဒီနေ့ ရုတ်တရက် အပြင်ထွက်လာတာ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ..."

လျို အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် က အရိုအသေပေးပြီးနောက် လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

အသက် တစ်ရာကျော်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဆံပင်၊ မုတ်ဆိတ်များ ဖြူဖွေးနေသော လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး က လျို အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး

"လူတစ်ယောက်ကို စောင့်နေတာ..." ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်ကို စောင့်နေတာ။

ဟွာ၊ လျို၊ ဆွန်း အိမ်တော် သုံးခု၏ အိမ်တော်သခင် များ အားလုံး ထိုစကားလုံးကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားကြသည်။

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး သည် တစ်စုံတစ်ဦးကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားသော်လည်း လူတစ်ယောက်ကို စောင့်နေသည်ဟု ပြောလိုက်ခြင်းက သူ စောင့်နေသည်မှာ နတ်ဆိုး မဟုတ်ဘဲ လူသား ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။

နန်လီ တစ်ခုလုံးတွင်...

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် မြို့တံခါးဝသို့ လာရောက် ကြိုဆိုရလောက်အောင် အရည်အချင်း ရှိသူ ဆိုလျှင်...

"ဖူဖုန်း မြို့စား လား..."

ဟွာ အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး တစ်ဦးသာလျှင် ဖူဖုန်း မြို့ တွင် နေထိုင်ကာ ကျိုရိ တောင် ကဲ့သို့သော နတ်ဆိုး အင်အားစုများနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိပြီး ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှသာ လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် ဤနေရာသို့ လာရောက် ကြိုဆိုရလောက်အောင် အရည်အချင်း ရှိပေလိမ့်မည်။

လျို နှင့် ဆွန်း အိမ်တော် နှစ်ခု၏ အိမ်တော်သခင် များမှာလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဖူဖုန်း မြို့စား နင်ဖုန်း မြို့ သို့ လာရောက်မည့် သတင်းကို သူတို့ မကြားခဲ့ရသလို ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဘာကြောင့် နင်ဖုန်း မြို့ သို့ လာရောက်မည်ကိုလည်း သူတို့ လုံးဝ မသိရှိကြချေ။

သူတို့ အံ့အားသင့်နေစဉ်...

တစ်ချိန်လုံး တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားသော လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး က ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပသွားကာ

"ရောက်လာပြီ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မြို့ပြင်ထွက်ပြီး ကြိုဆိုကြ..."

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးကာ မြို့ပြင်သို့ ထွက်သွားတော့သည်။

အနောက်ဘက်ရှိ လု အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် လည်း ချက်ချင်း သတိထားကာ နောက်မှ လိုက်သွားပြီး လု အိမ်တော် ၏ အကြံပေး အချို့လည်း အားလုံး မြို့ပြင်သို့ ထွက်သွားကြတော့သည်။

ဟွာ၊ လျို၊ ဆွန်း အိမ်တော် သုံးခု၏ အိမ်တော်သခင် များလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အနည်းငယ်မျှ မနှောင့်နှေးရဲဘဲ လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး တို့ အဖွဲ့နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်သွားကာ မြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ...

အမြင်အာရုံ၏ အဆုံးရှိ တောအုပ်လေး အရှေ့တွင် လူရိပ်အချို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုလူရိပ်များမှာ နင်ဖုန်း မြို့ ဘက်သို့ လျှောက်လာနေကြကာ များမကြာမီ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

"..."

ဟွာ အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် က နီးကပ်လာသော လူရိပ်များကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။

ဘယ်လိုလုပ် လု အိမ်တော် က လူတွေချည်း ဖြစ်နေရတာလဲ...။

သူ မသိသော လူအချို့ ပါဝင်သော်လည်း လု အိမ်တော် ၏ ဒုတိယ သခင်မလေး ဖြစ်သော လုရှီယွင် နှင့် လု အိမ်တော် ၏ ဝါရင့် အကြီးအကဲ ဖြစ်သော အကြီးအကဲ ထျန်း တို့ကိုတော့ သူ ကောင်းစွာ မှတ်မိလေသည်။

သူ အံ့အားသင့်နေစဉ်...

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး က ရှေ့သို့ သွားရောက် ကြိုဆိုလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘိုးဘေး..."

လုရှီယွင် က လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကို လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကာ အကြီးအကဲ ထျန်း နှင့် အခြား လူတစ်အုပ်လုံး လည်း လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကို ချက်ချင်း အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကမူ လုရှီယွင် တို့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကာ ချန်မု ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဆွန်း နှင့် လျို အပါအဝင် အိမ်တော် သုံးခု၏ အိမ်တော်သခင် များ အံ့အားသင့်နေသည့် အကြည့်များ အောက်တွင် ချန်မု ကို အရိုအသေပေးလိုက်တော့သည်။

ထို လူငယ်လေးက... ဘယ်သူလဲ...။

အနောက်ဘက်ရှိ လူအများအပြား လည်း ချန်မု ကို သံသယနှင့် အံ့အားသင့်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်း ရှိသူ တစ်ယောက်၊ လူသားအသွင်ပြောင်း မိစ္ဆာကြီး များနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည့် ကြီးမြတ်သော သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးက အသက် နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးပုံရသော လူငယ်လေး တစ်ဦးကို အရိုအသေပေးနေသည်တဲ့လား...။

သို့သော် မကြာမီ...

အကြောင်းရင်းကို သူတို့ နားလည်သွားကြတော့သည်။

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး က အရိုအသေပေးပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သော စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။

"နင်ဖုန်း မြို့ က လုအိမ်တော် ရဲ့ လုချုံကျီး က တာယွမ် ရဲ့ မြေကမ္ဘာနတ်မင်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... မြေကမ္ဘာနတ်မင်း မြို့ထဲကို ဝင်ရောက်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်..."

ဤစကားသံမှာ အိုမင်းသော်လည်း ကျယ်လောင်ပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားချိန်၌ မိုးကြိုး တစ်စင်းအလား ဖြစ်သွားကာ နင်ဖုန်း မြို့ ရှိ အင်အားစု အသီးသီး၏ ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး စိတ်နှလုံးများ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ထိုလူငယ်လေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

မြေကမ္ဘာနတ်မင်း...

ဤလူငယ်လေးက ဤလောကတွင် အသက်ရှင်နေသော မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်နေသည်တဲ့လား...။

ဒါကြောင့်မို့လို့ လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ကိုယ်တိုင် မြို့ပြင်ထွက်ပြီး ကြိုဆိုရတာကိုး...။

"မြေကမ္ဘာနတ်မင်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ဟွာ အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် လည်း သတိဝင်လာပြီး မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် ချန်မု ကို ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်တော့သည်။

ဘေးနားရှိ လျို အိမ်တော် နှင့် ဆွန်း အိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် များ၊ သတင်းကြား၍ ရောက်လာကြသော နင်ဖုန်း မြို့ ရှိ ကြီးငယ်မဟူ အင်အားစု အသီးသီး၏ ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး လည်း ချန်မု ကို ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်ကြတော့သည်။

ဒူးထောက် အရိုအသေပေးနေရင်း အားလုံးက ချန်မု ကို သတိထားကာ ခိုးကြည့်နေကြသည်။

သိုင်းဆရာသခင် လု ကိုယ်တိုင် ဒူးထောက် အရိုအသေပေးနေပြီ ဖြစ်ရာ ချန်မု ၏ အဆင့်အတန်းမှာ လုံးဝ အတုအယောင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သေချာလှသော်လည်း တာယွမ် မှ ရောက်လာသော ဤ မြေကမ္ဘာနတ်မင်း က နင်ဖုန်း မြို့ သို့ ဘာကြောင့် ရောက်လာသနည်း၊ ဘာများ လုပ်မည်နည်း ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိကြချေ။

အချိန်တိုအတွင်း လူအများအပြား စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။

သို့သော် ချန်မု က စကားမပြောဘဲ သူ၏ အင်္ကျီလက်စကိုသာ တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

လေထုက ချက်ချင်း မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်အောင် တွန့်လိမ်သွားတော့သည်။

မြို့ပြင်တွင် ဒူးထောက် အရိုအသေပေးနေကြသော အိမ်တော် အသီးသီး၏ အိမ်တော်သခင် များနှင့် အင်အားစု ခေါင်းဆောင် အများအပြား မှာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့ အားလုံးကို မြေကြီးပေါ်မှ တွဲထူလိုက်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့သော သိုင်းပညာ အဆင့် ၄ သိုင်းသမား များ ပင်လျှင် ဤ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအား အောက်တွင် အနည်းငယ်မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ တွဲထူခံလိုက်ရပြီးနောက် အားလုံး စိတ်နှလုံးများ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြကာ ချန်မု ကို ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ရိုသေလေးစားမှုများ ပေါ်ထွက်လာကြတော့သည်။