အခန်း ၁၁၂

အခန်း (၁၁၂) အဆင့် ၂ သို့ တက်လှမ်းခြင်း

ပိုင်တန် တောင်။

မိုင်ရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော တောင်တန်းကြီး တစ်လျှောက်တွင် အဝါရောင် အဆိပ်ငွေ့များ အမြဲတမ်း ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

ထို အဝါရောင် အဆိပ်ငွေ့များမှာ သွေးသားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ စားသုံးပြီး ခြောက်သွေ့သွားစေနိုင်သည့် အဆိပ်ငွေ့ တစ်မျိုး ဖြစ်ကာ အဆင့် ၄ လူသားစွမ်းအားလွန် အဆင့်ရှိသူများ ပင်လျှင် ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မနေထိုင်နိုင်ကြချေ။

ထို အဝါရောင် အဆိပ်ငွေ့များ အတွင်းတွင် မွေးဖွားလာသော နတ်ဆိုးများ သာလျှင် ဤအဆိပ်ငွေ့များ၏ အန္တရာယ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ပိုင်တန် တောင်တန်း ၏ အလယ်ဗဟို။

ဤနေရာတွင် ဖြူဖွေးနေသော အရိုးခေါင်း များစွာဖြင့် ခင်းကျင်းထားသည့် လမ်းတစ်ခု ရှိပြီး ထိုလမ်း၏ အဆုံးတွင် အရိုးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ပလ္လင် တစ်ခု ရှိလေသည်။ ထိုအရိုးများပေါ်တွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ မခြောက်သွေ့သေးသော သွေးစက်များ ကျန်ရှိနေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

ထို အရိုးပုံ ပလ္လင်ကြီး ပေါ်တွင် လူရိပ်တစ်ခု ထိုင်နေသည်။ မီးခိုးရောင် ဆံပင်ရှည်များ ရှိပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင် များဖြင့် ဖန်တီးထားသော မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံ တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေလေသည်။

ပိုင်တန် တောင် ၏ အရှင်သခင်၊

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မန်ယာ။

ဤအဆင့်တွင် ရပ်တည်နေသည်မှာ နှစ်တစ်ရာ ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး ပိုင်တန် တောင် ကို အုပ်ချုပ်လာခဲ့သည်မှာလည်း နှစ်တစ်ရာ နီးပါး ရှိပြီ ဖြစ်ကာ သူ၏ အောက်ဘက်ရှိ အရိုးပုံကြီး ၏ အကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ ယခင် ပိုင်တန် တောင် ၏ အရှင်သခင် ထံမှ ရရှိထားခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ပလ္လင် ၏ အောက်ဘက်တွင်။

လူသားအသွင်ပြောင်း မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်က ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိုင်နေခဲ့ပုံ ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင်...

မန်ယာ က သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

"လူသား မြေကမ္ဘာနတ်မင်း လား..."

သူက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အရိုအသေပေးနေသော လူသားအသွင်ပြောင်း မိစ္ဆာကြီး ၏ အကြည့်များ အောက်တွင် အရိုးပုံ ပလ္လင် ပေါ်မှ တစ်လှမ်းချင်း ဆင်းလာခဲ့သည်။

အရိုးလမ်း ၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက စစ်ကြေညာတာပဲ..."

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ထပ် ဘာတွေ သိသေးလဲ... တကယ်ပဲ လူသား မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါးလား..."

"အ... အ..."

ဒူးထောက်နေသော လူသားအသွင်ပြောင်း မိစ္ဆာကြီး က တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တာယွမ် က လာတာလား... ဒါဆိုရင်တော့ မမှားနိုင်ဘူး..."

မန်ယာ က တာယွမ် နိုင်ငံ ရှိရာ အရပ်သို့ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တာယွမ် နိုင်ငံ အကြောင်းကို သူလည်း သိရှိထားလေသည်။

ထိုနေရာမှာ နတ်ဆိုးများ အတွက် တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး သူ့ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး ပင်လျှင် အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ထိုနေရာတွင် သူနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိသူ အများအပြား ရှိနေပြီး နန်လီ သို့ ရောက်ရှိလာသော ချန်မု မှာလည်း ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာမှာ တာယွမ် မဟုတ်ချေ။

ဤနေရာမှာ နန်လီ ပင် ဖြစ်သည်။

မန်ယာ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှု တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ အရိုးလမ်း ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး အရှေ့ဘက်ရှိ အမှောင်ထု အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

ဝမ်တု စိမ့်ညွန် (အဆိပ်တစ်သောင်း စိမ့်ညွန်)။

ဤနေရာမှာ နန်လီ ၏ အန္တရာယ်များသော နေရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အလယ်ဗဟို ဧရိယာ မှာ သေမင်းတမန် နယ်မြေ ခုနစ်ခု ထဲတွင် ပါဝင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်ငွေ့များ စုဝေးနေသဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် များ ပင်လျှင် ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဝမ်တု စိမ့်ညွန် တွင် မွေးဖွားလာသော နတ်ဆိုးများမှာ ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နေသော်လည်း အလယ်ဗဟိုရှိ အမည်းရောင် စိမ့်ညွန် သေမင်းတမန် နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်မူ ခက်ခဲလှပေသည်။

အလယ်ဗဟို အမည်းရောင် စိမ့်ညွန် ၏ အစွန်းတွင်။

လူတစ်ယောက်က ညစ်ပတ် နံစော်နေသော စိမ့်ညွန်ရေ များ အတွင်းတွင် စိမ်နေပြီး ခေါင်းတစ်လုံးသာ ဖော်ထားကာ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ လူသားများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပြီး အမည်းရောင် ဆံပင်တိုများ ရှိလေသည်။

သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

"ဘုန်း..."

ညစ်ပတ် နံစော်နေသော စိမ့်ညွန်ရေ များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"နင်ဖုန်း မြို့ လား..."

"ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းရဲတယ် ဆိုမှတော့ ငါကိုယ်တိုင် လူသား မြေကမ္ဘာနတ်မင်း ရဲ့ စွမ်းရည်ကို သွားစမ်းကြည့်ရတာပေါ့..."

သူက အမည်းရောင် မြူခိုးများ ရစ်ပတ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်လာပြီး အဝေးသို့ အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ လူသားအသွင်ပြောင်း မိစ္ဆာကြီး များ အားလုံး မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ သူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

...

ဖူဖုန်း မြို့။

အလယ်ဗဟိုရှိ မြို့စား အိမ်တော် အတွင်း။

အနက်ရှိုင်းဆုံး သီးသန့်ကျင့်စဉ်ခန်း အတွင်းတွင် လူရိပ်တစ်ခုက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် များ ရစ်ပတ်နေကာ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ၏ ဖိအားများ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

ဖူဖုန်း မြို့စား။

"ရှူး..."

နံရံပေါ်ရှိ အပေါက်ငယ်လေး တစ်ခု အတွင်းမှ စက္ကူလိပ်လေး တစ်ခု ရုတ်တရက် လွင့်ထွက်လာပြီး သူ၏ အရှေ့သို့ ကျရောက်လာတော့သည်။

ဖူဖုန်း မြို့စား က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး စက္ကူလိပ်လေး ကို ကောက်ယူကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"မြေကမ္ဘာနတ်မင်း..."

"မဟုတ်သေးဘူး... တာယွမ် စစ်ထျန်းထိုင် ရဲ့ ဌာနမှူး..."

ဖူဖုန်း မြို့စား ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေတော့သည်။

နတ်ဆိုး အင်အားစု နှစ်ဆယ့်သုံးခု ကို ဆက်တိုက် အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့တယ်... ချန်မု က ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ...။

နန်လီ ၏ ဂေဟစနစ်ကို ပြောင်းလဲပစ်ချင်နေတာလား...။

မဖြစ်နိုင်ဘူး...။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် အတွက် အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ ၏ စွမ်းအား ဖြင့် မလုံလောက်ဘဲ ကောင်းကင်နတ်မင်း ဟု ခေါ်သော အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ၊ သို့မဟုတ် သိုင်းပညာ ၏ အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင် မှသာ နန်လီ ၏ ဂေဟစနစ်ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်လျှင်တောင်မှ နန်လီ ၏ နတ်ဆိုးများကို ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်မျှသာ ခေါင်းမပြူရဲအောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး သူတို့ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာချိန်၊ သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားချိန်တွင် နန်လီ မှာ နတ်ဆိုးများ၏ အုပ်ချုပ်မှု အောက်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

"အဓိပ္ပာယ် မရှိပါဘူး..."

ဖူဖုန်း မြို့စား က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

နတ်ဆိုး အင်အားစု နှစ်ဆယ့်သုံးခု ကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းခြင်းမှာ သူလည်း လုပ်နိုင်သော်လည်း မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမျှ မရှိဘဲ အချိန်ခဏတာ အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး တစ်သက်လုံး အတွက် မဖြစ်နိုင်ချေ။

နတ်ဆိုးကြီး များ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာဦးမည် ဖြစ်ပြီး အရပ်လေးမျက်နှာကို ဆက်လက် အုပ်ချုပ်နေဦးမည် ဖြစ်ကာ မျိုးတုံး သတ်ဖြတ်၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ပြုလုပ်ခြင်းက လူသားများ အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး နတ်ဆိုး အင်အားစုကြီး လေးခု ကိုလည်း ဒေါသထွက်သွားစေနိုင်ကာ နန်လီ တစ်ခုလုံး သွေးထွက်သံယို ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

မဟုတ်သေးဘူး...။

ဒေါသထွက်သွားလောက်ပြီ...။

ချန်မု က နန်လီ တွင် ဤကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းစွာ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ထို မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များက လျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်သလို ငြိမ်ခံနေမည်လည်း မဟုတ်ဘဲ ယခုအချိန်တွင် စတင် လှုပ်ရှားနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးကို တွေးမိသည်နှင့် ဖူဖုန်း မြို့စား ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားတော့သည်။

အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ ၏ စွမ်းရည်ကို သူ သိရှိထားပြီး ဝိညာဉ်သွေးကြော အနေအထား ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းပါက အချိန်တိုအတွင်း သူတို့၏ စွမ်းရည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် မြင့်တက်လာနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုး အင်အားစုကြီး လေးခု တွင် စုစုပေါင်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ငါးပါး ရှိလေသည်။

အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ က ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် စွမ်းရည် ရှိလျှင်တောင်မှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ငါးပါး ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်ပေသည်။

သွားသင့်သလား...။

ဖူဖုန်း မြို့စား သည် စိတ်ထဲတွင် တွေဝေနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းကာ သီးသန့်ကျင့်စဉ်ခန်း ထဲမှ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

နင်ဖုန်း မြို့။

နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံးတွင် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဖိနှိပ်မှုရှိသော လေထုက ဖုံးလွှမ်းနေကာ အင်အားစု အသီးသီး အားလုံး မျက်နှာများ ဖြူဖျော့နေကြပြီး စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်နေကြလေသည်။

အချို့သော လူများမှာ စတင် လှုပ်ရှားနေကြပြီ ဖြစ်ပြီး ဇနီးနှင့် သားသမီးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ နင်ဖုန်း မြို့ မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ဤ ပြဿနာများသော နေရာမှ အမြန်ဆုံး ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

လုအိမ်တော် ၏ ခြံဝင်း အတွင်း၌။

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး သည် နန်လီ နေရာအနှံ့မှ ရောက်ရှိလာသော သတင်းများကို နားထောင်ရင်း အစပိုင်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း အံ့အားသင့်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထုံထိုင်းသွားကာ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

သူ ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားခဲ့သင့်သည်။

ချန်မု ကဲ့သို့သော မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး၊ တာယွမ် စစ်ထျန်းထိုင် ၏ ဌာနမှူး တစ်ဦး နန်လီ သို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခြင်းမှာ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦး၏ အရိုးပြာကို ဇာတိမြေသို့ လာပို့ရုံ သက်သက် မဖြစ်နိုင်ဘဲ နန်လီ တွင် တစ်ခုခု သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်ကြောင်းကို ပင်။

သို့သော် ချန်မု ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ဤမျှ ရုတ်တရက် ဆန်ပြီး ဤမျှ တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိချေ။ သုံးရက် အတွင်း နတ်ဆိုး အင်အားစု နှစ်ဆယ့်သုံးခု ကို ဆက်တိုက် အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပြီး နန်လီ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင်...

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ...

နတ်ဆိုး အင်အားစု နှစ်ဆယ့်သုံးခု ကို ဆက်တိုက် အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပြီးနောက် ချန်မု သည် နန်လီ မှ ထွက်ခွာမသွားဘဲ နင်ဖုန်း မြို့ သို့ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လာကာ လုအိမ်တော် ၏ ခြံဝင်း အတွင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ချန်မု ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နန်လီ တစ်ခုလုံး၏ ဂေဟစနစ်ကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် ဖြစ်ပုံရပြီး အချိန်တိုအတွင်း နန်လီ မှ ထွက်ခွာသွားမည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသဖြင့် လုအိမ်တော် ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မှန်ကန်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ထို မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များက ချန်မု ဤကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းစွာ လှုပ်ရှားနေသည်ကို လျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ချေ။

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ချန်မု နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများစွာကို သူ စုံစမ်း သိရှိထားပြီး ချန်မု သည် အပြင်ဘက် တာယွမ် နိုင်ငံတွင် လူစကားပြောအဆင့် နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးကြောင်း သူ သိထားသည်။

သို့သော် ထို နတ်ဆိုးကြီး မှာ နတ်ဆိုးကပ်ဘေး အတွင်း အသစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး နန်လီ ၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များမှာမူ ထိုအဆင့်တွင် ရပ်တည်နေသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ကာ ကျိုရိ တောင် ၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ ဆိုလျှင် ကျိုရိ တောင် ကို အုပ်ချုပ်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း လေးရာကျော် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမည်ကို ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ချန်မု နှင့် ရင်းနှီးမှု ရယူခဲ့ခြင်းက မှားယွင်းသော ရွေးချယ်မှု တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုအခါ လုအိမ်တော် တွင် နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘဲ နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် လူငယ်မျိုးဆက် အချို့ကိုသာ နင်ဖုန်း မြို့ မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားစေရန် စီစဉ်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"အရှင် မြေကမ္ဘာနတ်မင်း..."

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး မြို့တစ်မြို့တွင် နေထိုင်ကာ ဝိညာဉ်သွေးကြော အနေအထား ကို အသုံးပြုပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် မြေကမ္ဘာနတ်မင်း ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

အကယ်၍ ချန်မု သာ အင်အားစုကြီး လေးခု မှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များကို အမှန်တကယ် ပြန်လည် တိုက်ထုတ်နိုင်ပါက သူတို့ လုအိမ်တော် အနေဖြင့် ဤအခွင့်အရေး ကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

နန်လီ တစ်ခုလုံး၏ ဂေဟစနစ် လည်း လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

လုအိမ်တော် ၏ ခြံဝင်း အတွင်းပိုင်းရှိ...

တိတ်ဆိတ်သော သီးသန့်ကျင့်စဉ်ခန်း တစ်ခု အတွင်း၌။

အခန်း တစ်ခုလုံး သန့်ရှင်း သပ်ရပ်နေပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် ဖျာကြမ်း တစ်ချပ်သာ ရှိကာ ချန်မု က ထိုဖျာကြမ်းပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်နေလေသည်။

သူက စနစ်ပြကွက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။

အမည် - ချန်မု

အသက် - ၁၇

သိုင်းစွမ်းရည် - ဆင်ဆယ့်တစ်ကောင်အား

စိတ်ဝိညာဉ် - အစပျိုးဝိညာဉ် အဆင့် ၃၉ (+)

ဝိညာဉ်အမှတ် - ၇၄ မှတ်

သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် နတ်ဆိုး အင်အားစု နှစ်ဆယ့်သုံးခု ကို ဆက်တိုက် အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပြီးနောက် ထိုကလေးငယ် ဝိညာဉ်များ၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒ အချို့ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်အမှတ် အနည်းငယ် ရရှိခဲ့သည်။

ဤ ဝိညာဉ်အမှတ် များမှာ နည်းပါးသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံး အရာ ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၃ နှင့် အဆင့် ၂ အကြားရှိ နောက်ဆုံး ကွာဟချက်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် လုံလောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်..."

"စလိုက်ရအောင်..."

ချန်မု ၏ မျက်လုံးများမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး စနစ်ပြကွက် လှုပ်ခါသွားကာ ဝိညာဉ်အမှတ် များမှာ ၄၀ မှတ် ချက်ချင်း လျော့ကျသွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာလည်း အဆင့် ၃၉ မှ အဆင့် ၄၀ သို့ ချက်ချင်း တက်လှမ်းသွားတော့သည်။

"ဝုန်း..."

ချန်မု ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည် ပေါ်ရှိ တောက်ပသော သွေးရောင် အလင်းတန်း များ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ အနီရင့်ရောင် တစ်မျှင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည် တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်သွားကာ ချန်မု ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို အနီရင့်ရောင် အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်မု သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အထက်အောက် ကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ တစ်ကိုယ်လုံး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး သို့ ချိတ်ဆက်သွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်သွေးကြော အနေအထား ကို ချိတ်ဆက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ထဲသို့ ရောနှောသွားသည့်အလား ပင်။

တာအိုဆရာ အဆင့် ၂။

ကောင်းကင်ဖြစ်တည်မှု အဆင့်။

အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်လာပြီး မည်သည့် နေရာတွင် ရောက်နေပါစေ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းကာ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့် ပေတစ်သောင်း မြင့်မားသော မဟာကိုယ်ပွားတော်ကြီး ကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး တောင်တန်းများကို ဖြိုခွဲနိုင်စွမ်း ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင် နှင့် ညီမျှပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ အရပ်လေးမျက်နှာ မိုင်သောင်းချီ အထိ လွင့်မျောသွားနိုင်ကာ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒများက ပြည်နယ် ကိုးခု နှင့် တောင်တန်း ငါးခု အထိ ပျံ့နှံ့သွားနိုင်ပေသည်။

တာယွမ် နိုင်ငံ တည်ထောင်ပြီးကတည်းက စတုတ္ထမြောက် အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ယခု ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

မှတ်တမ်းများတွင် နတ်ဆိုး အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ပြီး တစ်ဝက် ရူးသွပ်နေသည့် 'အဆင့် ၁ တာအိုဆရာ' ကို ထည့်မတွက်ပါက ယခုအခါ ချန်မု သည် တာယွမ် ပြည်နယ် ကိုးခု ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေပြီ ဖြစ်ပြီး တာယွမ် တည်ထောင်ပြီး နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ အတွင်း လူသားများ ရောက်ရှိနိုင်သော အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့... အောင်မြင်သွားပြီပဲ..."

ချန်မု က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

သူသည် ကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ထဲသို့ ရောနှောသွားသည့်အလား ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မြောနေပြီး သူ ကိုယ်တိုင် မရှိတော့သည့်အလား ခံစားရကာ သူ၏ အတွေးတိုင်းက နေ၊ လ၊ ကြယ်များ နှင့် ဆက်စပ်နေပြီး အရာအားလုံး၏ ဖြစ်တည်ပျက်စီးမှု များကို ခံစားနေရလေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်မသိဘဲ မည်သူကမျှ လာရောက် မနှောင့်ယှက်ခဲ့ချေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်...

"ဝုန်း..."

ပြင်းထန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအရာက ချန်မု ကို မှိုင်းဝေပြီး လမ်းပျောက်နေသော အခြေအနေမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာစေတော့သည်။

ချန်မု ၏ မျက်လုံးများထဲမှ မှိုင်းဝေမှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသိစိတ်များ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာကာ နက်နဲသော အကြည့်များ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်ကာ နေရာတစ်ခုသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် တစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေလေသည်။

ဖိအားကြီး တစ်ခုက ပျံ့နှံ့လာပြီး နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများမှာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲသွားပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ဤဖိအားမှာ နတ်ဆိုးကြီး ကူရိ နှင့် ဆင်တူသော်လည်း များစွာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီး အဆင့်တစ်ခု ပိုမို မြင့်မားနေကြောင်း သိသာလှကာ ကူရိ တွင် မရှိသော ရှေးကျမှုနှင့် အိုမင်းရင့်ရော်မှုများ ပါဝင်နေလေသည်။

"ငါက ဝမ်လီ ပဲ..."

"လူသား မြေကမ္ဘာနတ်မင်း... ထွက်လာခဲ့စမ်း..."

အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း ဖိအားများ ပါဝင်နေပြီး ကြီးမား ကျယ်ပြန့်ကာ နင်ဖုန်း မြို့ ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။