အခန်း ၁၁၃

အခန်း (၁၁၃) နန်လီ၏ ကောင်းကင်ကို ငါ ပြန်လည် သတ်မှတ်မည်

နင်ဖုန်း မြို့။

တောင်ဘက် ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံး အစိမ်းရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြစိမ်းရောင် ရောင်ခြည်များ ယှက်နွှယ်နေကာ ထိုရောင်ခြည်များထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေပြီး ၎င်း၏ အရင်းအမြစ်မှာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစိမ်းရောင် ဆံပင်များ ရှိသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကျိုရိ တောင် ၏ အရှင်သခင်၊

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ။

လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ လွှမ်းမိုးလာသဖြင့် မြို့တွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ပြည်သူများမှာ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ 'ဘုန်း' 'ဘုန်း' အသံများနှင့်အတူ ဒူးထောက် ကျဆင်းသွားကြသူ မည်မျှ ရှိသည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်နေကြသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးချေ။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ သည် တောင်ဘက် ကောင်းကင်ယံမှ လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်ကာ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အနောက်ဘက်မှ ပြင်းထန်သော အပုပ်နံ့ တစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ထိုအပုပ်နံ့ကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားလှပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများ စိမ့်ညွန် ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ပုပ်သိုးနေသည့် အနံ့မျိုး ဖြစ်ကာ အနံ့ခံမိသည်နှင့် အန်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ထို ပြင်းထန်သော အပုပ်နံ့နှင့် အတူ ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ဝမ်လီ ထက် မလျော့နည်းသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိအားကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တူညီစွာပင် ကြီးမား ကျယ်ပြန့်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေပြီး နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံးကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားလေသည်။

"လူသား မြေကမ္ဘာနတ်မင်း... ဘယ်မှာလဲ..."

အေးစက်သော အသံက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အနောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံမှ ပုပ်သိုးနေသော အလောင်း တစ်ခုနှင့် တူညီသည့် လူရိပ်တစ်ခုက လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်ကာ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်တု စိမ့်ညွန် ၏ အရှင်သခင်၊

အဲ့။

"တကယ်ပဲ အတူတူ လာကြတာပဲ..."

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး က မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နှစ်ပါး ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကို အဝေးမှ ခံစားသိရှိလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် လေးနက်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါးတည်း သာ ဆိုပါက ချန်မု ကဲ့သို့သော မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး အနေဖြင့် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး မောင်းထုတ်ပစ်ရန်မှာ ပြဿနာ မရှိနိုင်ချေ။

သို့သော် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နှစ်ပါး အတူတကွ ရောက်ရှိလာပါက အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များမှာ သာမန် သားရဲများ မဟုတ်ကြဘဲ မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး ဆိုသည်မှာ အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်သော တည်ရှိမှု မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသဖြင့် အတူတကွ ပေါ်လာခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှု လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘဲ တမင်တကာ ပူးပေါင်း၍ လာရောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်မီမှာပင်...

"ဘုန်း..."

နောက်ထပ် ကြီးမား ကျယ်ပြန့်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်လာပြီး မြောက်ဘက်မှ ရောက်ရှိလာကာ မြောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို သွေးရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ၎င်းနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် များလည်း ပါဝင်လာလေသည်။

လူအများအပြား က မြောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မီးခိုးရောင် ဆံပင်များနှင့် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား တစ်ဦးက လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်လာပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ အရိုးခေါင်း များပေါ်တွင် နင်းလျှောက်နေသည့်အလား ဖြစ်နေကာ သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် အလောင်းကောင်များနှင့် သွေးပင်လယ်ကြီး ရှိနေသည့်အလား ပင်။

ပိုင်တန် တောင် ၏ အရှင်သခင်၊

မန်ယာ။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား သုံးပါး ၏ ဖိအားများ အားလုံး စုပေါင်း၍ နင်ဖုန်း မြို့ ဆီသို့ ကျရောက်လာရာ နင်ဖုန်း မြို့ ရှိ သာမန်လူ အများအပြားမှာ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ဖိအားများကြောင့် သတိလစ် မေ့မြောသွားကြတော့သည်။

အဆင့် ၉၊ အဆင့် ၈ ကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် သိုင်းသမား အချို့မှာလည်း ဤ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်သော ဖိအားများကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ဒူးထောက် ကျဆင်းသွားကြတော့သည်။

ချန်မု ၏ သီးသန့်ကျင့်စဉ်ခန်း အပြင်ဘက်တွင်။

"ဒါက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရဲ့ ဖိအားပဲ..."

လုရှီယွင် မှာလည်း ကောင်းကင်ယံကို ခက်ခက်ခဲခဲ မော့ကြည့်နေရသည်။

ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြောင့် အဆင့် ၆ သိုင်းသမား ဖြစ်သော သူမ ပင်လျှင် အသက်ရှူရ ခက်ခဲသွားပြီး တောင်ကြီး တစ်တောင်ကို ထမ်းထားရသည့်အလား လေးလံနေကြောင်း ခံစားနေရသည်။

ဤဖိအားမှာ နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူမ၏ အပေါ်သို့သာ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာပါက သူမ၏ အသိစိတ်များ ပင်လျှင် ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား သုံးပါး။

လုရှီယွင် ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ပိုမို ဆိုးရွားသော အတွေးများ ပေါ်လာတော့သည်။

သူမ ထင်သည့်အတိုင်းပင် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စတုတ္ထမြောက် ဖိအားကြီးက အရှေ့ဘက်မှ ရောက်ရှိလာပြီး အရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံကို ရေလှိုင်းများ ထသွားစေကာ ကျယ်ပြောလှသော မြစ်ကြီး တစ်စင်းအလား ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

ပြင်းထန်သော ရေငွေ့များက အရှေ့ဘက်မှ ရောက်ရှိလာပြီး လောကကြီး တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း စိုစွတ်သွားသည့်အလား ပင်။

ဤ စိုစွတ်မှုက နင်ဖုန်း မြို့ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကို သက်သာစေခြင်း မရှိဘဲ နောက်ထပ် တစ်လွှာ ထပ်မံ ဖိနှိပ်လိုက်သဖြင့် ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည့်အလား ပင်။

"ဘုန်း... ဘုန်း..."

အဆင့် ၇ သိုင်းသမား အချို့လည်း ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ချက်ချင်း သတိလစ် မေ့မြောသွားကြတော့သည်။

"လော့ယန် ရေကန် ရဲ့ အရှင်သခင်၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မြောင်မု..."

လုအိမ်တော်၏ ဘိုးဘေး က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ အစောပိုင်းကတည်းက ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ချန်မု က နန်လီ တွင် နတ်ဆိုးများကို အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်နေခြင်းက အင်အားစုကြီး လေးခု ကို လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားစေပြီး အင်အားစုကြီး လေးခု မှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး အားလုံး အတူတကွ ရောက်ရှိလာစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အင်အားစုကြီး လေးခု တွင် စုစုပေါင်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ငါးပါး ရှိပြီး လော့ယန် ရေကန် မှ နောက်တစ်ပါး မရောက်သေးသော်လည်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး ၏ ဖိအား တစ်ခုတည်းကပင် အဆုံးအစမရှိ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်နေပြီး နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံးကို သေမင်းတမန် မြို့တော် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

ချန်မု သည် မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး ကို မောင်းထုတ်ရန် လုံလောက်သလို နင်ဖုန်း မြို့ ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြော အနေအထား ကို အသုံးပြုပါက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နှစ်ပါး ကိုလည်း ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိလောက်ပေသည်။

သို့သော် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး အတူတကွ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမည်နည်း။

မည်သည့် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး မဆို ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ခံရမည် ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် လုအိမ်တော် အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။ အစပိုင်းကတည်းက ချန်မု ကို လက်ခံခဲ့ကတည်းက ချန်မု ဘက်တွင် အပြည့်အဝ ရပ်တည်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချန်မု က နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး ကို ခုခံနိုင်ခဲ့ပါက ကောင်းမွန်သော်လည်း အကယ်၍ မခုခံနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးသွားရခြင်းမျိုး ဖြစ်ခဲ့ပါက လုအိမ်တော် မှာ သေချာပေါက် အပြစ်ပေးခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုအိမ်တော် သည် ဤရက်ပိုင်း အတွင်း လူအချို့ကို တိတ်တဆိတ် ပို့လွှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

မျိုးဆက် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားမည်တော့ မဟုတ်ချေ။

မြောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံတွင်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မြောင်မု ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် လုအိမ်တော် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ သီးသန့်ကျင့်စဉ်ခန်း မှာလည်း ရုတ်တရက် ပွင့်လာတော့သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များ၏ ဖိအားများ အောက်တွင် အလွန် ခက်ခဲစွာ ရပ်တည်နေရသော လုရှီယွင် သည် နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည် အလား စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခုက ဖိအားများ အားလုံးကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အသက်ရှူမှုကို ချက်ချင်း ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားစေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"အရှင် ချန်မု..."

လုရှီယွင် က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်မု က သီးသန့်ကျင့်စဉ်ခန်း ထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ခဏတာ ဝမ်းသာသွားပြီး အနည်းဆုံးတော့ ချန်မု က နင်ဖုန်း မြို့ ကို စွန့်ပစ်မသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်မိပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့ထဲတွင် ကျိုရိ တောင် ကို နှစ်ပေါင်း လေးရာ ကြာအောင် အုပ်ချုပ်လာခဲ့သော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ ကဲ့သို့ နက်နဲပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှု ပင် ပါဝင်နေလေသည်။

ယခုအခါ နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံး၏ အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် ပျက်စီးမှုမှာ ချန်မု တစ်ဦးတည်း အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

အရာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံး၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်သော ချန်မု ၏ မျက်နှာမှာမူ ဤအချိန်တွင် အလွန် တည်ငြိမ် အေးချမ်းနေလေသည်။

"ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာ ဘယ်လောက် ကြာသွားပြီလဲ..."

သူက အရပ်လေးမျက်နှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်နေပြီး နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး ကို မကြည့်ဘဲ လုရှီယွင် ကိုသာ ကြည့်ကာ နူးညံ့သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထိုအသံမှာ နွေဦးလေပြေလေး အလား နူးညံ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ တာအို သဘောတရား များပင် ပါဝင်နေသည့်အလား လုရှီယွင် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ခဏတာ မှိုင်းဝေသွားစေပြီး သူမ၏ စိတ်နှလုံးများပင် ထိုအသံ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

တာအိုဆရာ အဆင့် ၂။

ကောင်းကင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း။

စကားပြောဆို လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် တာအို သဘောတရား များ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

"..."

ချန်မု က မျက်ခုံး အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

ပျံ့နှံ့နေသော စွမ်းအားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ သူ တစ်ယောက်လုံး ချက်ချင်း သာမန်လူ တစ်ဦးအလား ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

လုရှီယွင် မှသာ ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး စောစောက သူမ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် မှိုင်းဝေသွားမှန်း မသိဘဲ အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အရှင် မြေကမ္ဘာနတ်မင်း ကို တင်ပြပါတယ်... ကိုးရက် ကြာသွားပါပြီ..."

"ကိုးရက် တောင်လား..."

ချန်မု က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားတွေ စစ်တုရင် တစ်ပွဲ ကစားတာ လူ့ပြည်မှာ နှစ်တစ်ထောင် ကြာသွားတယ် တဲ့..."

တစ်လှမ်း။

နှစ်လှမ်း။

သုံးလှမ်း။

သူသည် လုရှီယွင် ၏ အကြည့်များ အောက်တွင် တစ်လှမ်းချင်း ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး နင်ဖုန်း မြို့ ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံ သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

အသံတိတ်စွာဖြင့် နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ဖိအားများ အားလုံးမှာ နွေဦးလေပြေလေး တစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသည့်အလား အားလုံး လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နင်ဖုန်း မြို့ အတွင်း၌။

လူတစ်ယောက်က မှိုင်းဝေစွာဖြင့်...

ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်နေသော ရိုးရှင်းသည့် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော ချန်မု ကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အချိန်တိုအတွင်း စိတ်နှလုံးများ တုန်လှုပ်သွားပြီး လူတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အကြား ရောနှောနေသော ကောင်းကင် ဖြစ်စဉ် တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယ တစ်ယောက်၊ တတိယ တစ်ယောက်...

မကြာမီ နင်ဖုန်း မြို့ တစ်ခုလုံးရှိ သတိရှိနေသေးသော လူတိုင်း ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များက ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်း များ လွှမ်းခြုံထားသော လူရိပ်ဆီသို့ စုဝေးရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

နင်ဖုန်း မြို့ အရပ်လေးမျက်နှာ တွင် ရပ်တည်နေသော မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ အပါအဝင် အခြား မိစ္ဆာနတ်ဘုရား များ၏ အကြည့်များမှာလည်း ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိလာသော ချန်မု ဆီသို့ စုဝေးရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

"..."

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး စလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

မမြင်နိုင်သော နေရာတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ဘာမှားနေမှန်း မသိနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် လေးခု စလုံးမှာ ထို နွေဦးလေပြေလေး ၏ ဖယ်ရှားမှုကို ခံလိုက်ရပြီး နင်ဖုန်း မြို့ အတွင်းသို့ အနည်းငယ်မျှပင် ဆက်လက် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင်...

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ က စကားပြောလိုက်သည်။

သူက ချန်မု ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လူသား မြေကမ္ဘာနတ်မင်း... ဘာလို့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ရတာလဲ..."

"နန်လီ ဟာ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ နေရာပဲ... မင်းတို့ လူသား သိုင်းသူတော်စင် တွေတောင် နန်လီ ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ဘူး... ငါတို့နဲ့ တာယွမ် ဟာ နှစ်ပေါင်း ရာချီအောင် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်လာခဲ့ကြတာပဲ... အခု မင်းက အကြောင်းမဲ့ ပြဿနာ ရှာနေတာ ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့လဲ..."

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မြောင်မု ကလည်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နှစ်ပါး ၏ အသံများမှာ အလွန် တည်ငြိမ်သော်လည်း ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အထိ ပျံ့နှံ့သွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

သို့သော်...

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နှစ်ပါး ၏ စကားများကို ချန်မု က မကြားသည့်အလား ပြုမူနေပြီး ပို၍ တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် သူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ တို့ကို လုံးဝ မကြည့်ဘဲ ကြည်လင် ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ကြီး ကိုသာ မော့ကြည့်နေလေသည်။

ထို ကြည်လင် ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ကြီး ၏ ကျယ်ပြောလှသော အဆုံးအစမရှိမှုကို ငေးကြည့်နေပြီး ဤ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ အလှတရားကို ခံစားနေသည့်အလား ပင်။

ဤမြင်ကွင်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ ကို ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားစေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ မိစ္ဆာ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"လူသား မြေကမ္ဘာနတ်မင်း..."

"မင်းက ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းရဲတာလား..."

ဤ အေးစက်သော အော်ဟစ်သံက မိုးကြိုး တစ်စင်းအလား ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ချန်မု ၏ အကြည့်များ ရုပ်သိမ်းသွားပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ တို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ စကားပြောလိုက်ပြီ ဖြစ်ပြီး၊

အသံမှာ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

"ဒီ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မင်းတို့ သတ်မှတ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူး..."

"..."

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ က အေးစက်စွာဖြင့် "ငါက တာယွမ် က မြေကမ္ဘာနတ်မင်း နဲ့ ရန်သူ မဖြစ်ချင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းက သေလမ်းကို ရှာနေပုံပဲ..." ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ချန်မု သည် တာယွမ် မှ မြေကမ္ဘာနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ချန်မု သာ လိမ္မာပါက သူ့ကို နန်လီ မှ မောင်းထုတ်ရုံသာ ရည်ရွယ်ထားပြီး တာယွမ် နှင့် ကြီးမားသော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာရန် သိပ်ပြီး ဆန္ဒမရှိချေ။

"ဝုန်း..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများ ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းသွားတော့သည်။

ဝမ်လီ တစ်ယောက်လုံး တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိုးကြိုး ပစ်ချလိုက်သည့်အလား ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုဖြင့် ချန်မု ကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်တော့မည့်အလား ပင်။

အခြား မိစ္ဆာနတ်ဘုရား သုံးပါး လည်း အလားတူပင် ဖိအားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင် များကို လည်ပတ်ကာ ချန်မု ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး ၏ ဝိုင်းရံထားမှုကို ခံနေရသော်လည်း...

ချန်မု ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုမျှ မရှိဘဲ လက်နောက်ပစ်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ နန်လီ ဟာ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ နေရာ ဖြစ်တယ် ဆိုရင် ဒီနေ့ကစပြီး ဒီ နန်လီ ရဲ့ ကောင်းကင်ကို ငါ ပြန်လည် သတ်မှတ်မယ်..."

"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား..."

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

မည်သည့် နှောင့်နှေးမှုမျှ မရှိဘဲ သူ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ကျိုရိ တောင် ကို နှစ်ပေါင်း လေးရာ ကြာအောင် အုပ်ချုပ်လာခဲ့သော အစွမ်းအထက်ဆုံး မိစ္ဆာနတ်ဘုရား က တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် ကြီးမား ခမ်းနားလှသော စွမ်းအားများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူက ချန်မု ဆီသို့ လက်သီး တစ်ချက် ထိုးချလိုက်ရာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများက ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော အစိမ်းရောင် လက်သီးရာကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချန်မု ဆီသို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

အခြား မိစ္ဆာနတ်ဘုရား သုံးပါး လည်း ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အဲ့ က ပါးစပ်ကို ဟကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမည်းရောင် အလင်းတန်း များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း များမှာ လောကရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့်အလား ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနီးအနားရှိ လောကဓာတ်စွမ်းအင် များကိုပင် အရည်ပျော်သွားစေပြီး ချန်မု ဆီသို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မန်ယာ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရိုးလှံ တစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး မည်သည့် နတ်ဆိုး၏ အရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားမှန်း မသိသော ထို အရိုးလှံ ကို လွှဲပစ်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှံအလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ချန်မု ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ခုတ်ပိုင်းတော့မည့်အလား ပင်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မြောင်မု ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြာရောင် အလင်းတန်း များ တောက်ပလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်း တစ်ခု တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ နောက်ဆုံးမှ တိုက်ခိုက်သော်လည်း အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိလာပြီး ချန်မု ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းတော့မည့်အလား ပင်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား လေးပါး ၏ စွမ်းအားများက အချိန်တိုအတွင်း ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုစီ တိုင်းမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သိုင်းပညာ အဆင့် ၃ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှပေသည်။

သို့သော်...

ဤ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှု လေးခု ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ချန်မု မှာ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။

သူက လက်နောက်ပစ်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်သည်။

"ရပ်..."

လေပြေများ ရပ်တန့်သွားသည်။

လောကကြီး တစ်ခုလုံး၏ အရောင်အသွေးများ အားလုံး ဤအချိန်တွင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ပင်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မြောင်မု ၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်း ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မန်ယာ ၏ အရိုးလှံ ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဝမ်လီ ၏ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း များ ဖြစ်စေ အားလုံး ကောင်းကင်ယံတွင် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး ချန်မု နှင့် သုံးပေခန့်သာ ကွာဝေးသော်လည်း အလွန် ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အလား နောက်ထပ် အနည်းငယ်မျှ ဆက်လက် မတိုးနိုင်တော့ချေ။