အခန်း ၁၂၂

အခန်း (၁၂၂) သူတို့ တစ်ဆယ့်သုံးယောက်တည်းသာ ရှိတော့သည်

ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း။

နင်ချန်က ချန်ယောင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါ အန္တရာယ်က သိပ်ကို ကြီးမားနေလို့လား။ ဘာလို့ ရှောင်တိမ်းရမယ့် အခြေအနေအထိ ရောက်သွားရတာလဲ။"

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူမသည် မကောင်းတဲ့ သတင်းတွေကို ဆက်တိုက် ကြားနေရသည်။ အသေးစိတ် မသိရသော်လည်း၊ ဘေးအန္တရာယ်ကြီး တစ်ခု ကျရောက်လာတော့မည့် အရိပ်အယောင်များကိုတော့ ရိပ်မိနေသည်။

အထူးသဖြင့် ယနေ့တွင်။

စံအိမ်တော်အတွင်း လှုပ်ရှားမှုများ အလွန်များပြားနေပြီး၊ ချန်ယောင်ကိုပင် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာကာ တောင်ဘက်သို့ သွားရောက် ရှောင်တိမ်းခိုင်းနေသည်အထိ ဖြစ်သည်။

"သူတို့ ပြောသလောက်တော့ မဆိုးရွားပါဘူး မရီးရဲ့။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ညီမက မြို့တော်ကို မနည်း ပြန်ရောက်လာတာ၊ နှစ်ရက်တောင် မနားရသေးဘူး တောင်ဘက်ကို သွားရမယ်တဲ့... ညီမကတော့ မသွားနိုင်ပါဘူး။"

ချန်ယောင်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အသေးစိတ် အခြေအနေများကို သူမလည်း ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းခန့် သိထားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်မှာ တာယွမ်နိုင်ငံ တည်ထောင်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာအတွင်း အဆိုးရွားဆုံး အန္တရာယ်ကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှု အနည်းငယ် မှားယွင်းသွားပါက မြို့တော်ကြီး တစ်ခုလုံး သမိုင်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူမ၏ အမြင်တွင်မူ တောင်ဘက်သို့ သွားရောက် ရှောင်တိမ်းခြင်းမှာလည်း အဓိပ္ပာယ် မရှိလှချေ။ ယခုအခါ နေရာအနှံ့တွင် နတ်ဆိုးများ ဆူပူသောင်းကျန်းနေပြီး အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေရာ၊ မြို့တော်မှ ထွက်သွားလျှင်လည်း ပိုမို လုံခြုံလိမ့်မည်ဟု မပြောနိုင်ချေ။

မြို့တော်ကြီး ဤအခက်အခဲကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ မြို့တော်သာ ကျဆုံးသွားပါက၊ ဤလောကကြီး တစ်ခုလုံးလည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

နင်ချန်က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်ပြီး "မရီးကို အရာအားလုံး ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုပါဘူး။ မရီးလည်း နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိထားပါတယ်။ နတ်ဆိုးဘုရင် ပေါ်လာတယ်ဆို... အစကတော့ သိပ်မသေချာသေးပေမဲ့ ဒီနေ့ အိမ်တော်ထဲက လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ညီမလေးရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံတွေကို ကြည့်ရတာတော့ သေချာနေပါပြီ။"

သူမသည် သာမန်လူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာ၊ တာအိုပညာ များနှင့် အဆက်အသွယ် မရှိဘဲ ရွှမ်ကော် စံအိမ်တော်၏ အနောက်ဘက် ခြံဝင်းအတွင်းတွင်သာ နေထိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနေရာမှာ ရွှမ်ကော် စံအိမ်တော် ဖြစ်သဖြင့် သတင်းအချို့မှာ သူမထံသို့ ရောက်ရှိလာစမြဲ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ထက်မြက်သဖြင့် အချို့သောအရာများကို ခန့်မှန်းမိသော်လည်း အတည်မပြုနိုင်သေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ယောင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်... နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင် ပေါ်လာတာတော့ အမှန်ပဲ။ ပြီးတော့ မြို့တော်ဘက်ကို လာနေတယ်။ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ဆိုရင် ရောက်လာလောက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို သိုင်းနန်းတော်နဲ့ စစ်ထျန်းထိုင်က တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းကြမှာပါ။ မရီးက ဒီရက်ပိုင်း ညီမနဲ့အတူ စားစရာရှိတာစား၊ သောက်စရာရှိတာသောက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေလို့ရပါတယ်။ ဘာမှ ပူပန်မနေပါနဲ့။"

ယခုအခါ သူမသည် အတွေ့အကြုံပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ချန်မု ပေးထားသော သဘာဝဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ အကူအညီကြောင့် သိုင်းပညာ အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိကာ အဆင့် ၇ ၏ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုလက်ရှိ အခြေအနေအရ သိုင်းပညာ အဆင့် ၆ မှာ ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ချေ။ သတင်းထောက်လှမ်းရန်ပင် အသုံးမဝင်တော့ဘဲ မြို့ပြင်သို့ ထွက်နိုင်ရန် အနည်းဆုံး အဆင့် ၄ ရှိမှသာ ရပေမည်။

အဆင့် ၄ သိုင်းသမား ဖြစ်လျှင်တောင်မှ မြို့ပြင်တွင် အလွန် အန္တရာယ်များလှပြီး အနည်းငယ် မှားယွင်းသွားသည်နှင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ဤကိစ္စမှာ သူမ ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်သော အရာ မဟုတ်တော့ချေ။

နန်းတွင်း အဖွဲ့အစည်းများ၊ ယွမ်ထျန်း ကင်းတပ်ဖွဲ့ အပါအဝင် အခြားသော အဖွဲ့အစည်းများရှိ အဆင့် ၅ အောက် သိုင်းသမားများ အားလုံးမှာလည်း အနားပေးခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး အားလုံး ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ပြန်၍ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြရသည်။

"နှမြောစရာပဲ... ဒီနတ်ဆိုးကပ်ဘေးက နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်လောက်နေမှ ဖြစ်ရင် ညီမလည်း ပါဝင်လို့ရပြီ။ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်ကို နှိမ်နင်းကာ လောကသားတွေကို ကယ်တင်နိုင်မှာကို..."

ချန်ယောင်က တအင်းအဲ ညည်းတွားလိုက်သည်။

နင်ချန်မှာ ချန်ယောင်၏ ပုံစံကြောင့် ရယ်မောသွားမိသည်။ သူမသည် သိုင်းပညာ အကြောင်းကို နားမလည်သော်လည်း သိုင်းသူတော်စင် ဆိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်သည်ကိုမူ သိရှိထားသည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းဆောင်တွင် ပူဇော်ခံရပြီး သမိုင်းတစ်လျှောက် အမည်တွင်ကျန်ရစ်မည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်သည်။

တာယွမ်နိုင်ငံ တည်ထောင်ပြီးကတည်းက သိုင်းသူတော်စင် ရှစ်ဦးသာ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီများပင် ဖြစ်သည်။

လူအများကြားတွင် ပြောစမှတ်ပြုနေကြသော ပုံပြင်များထဲမှ ဇာတ်လိုက်များပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါက သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးများနှင့် အလွန် ဝေးကွာနေခြင်း မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်ထျန်းထိုင် ဌာနမှူး ဖြစ်သော ချန်မုမှာ သိုင်းသူတော်စင် မဟုတ်သော်လည်း ပုံပြင်များထဲမှ လူသားတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

ချန်ယောင်၏ ရယ်စရာ စကားများကြောင့် နင်ချန်၏ စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အတော်လေး လျော့ကျသွားပြီး "မတ်လေး သတင်းကော ကြားရသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ပေါ်လာပြီး မြို့တော် အန္တရာယ် ကျရောက်နေပြီဖြစ်ရာ စစ်ထျန်းထိုင် ဌာနမှူး တစ်ဦးဖြစ်သော ချန်မုမှာ သေချာပေါက် မြို့တော်သို့ ပြန်လာရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဘယ်အချိန် ပြန်ရောက်မည်ကိုမူ မသိရသေးချေ။

"မကြားသေးဘူး။"

ချန်ယောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဒုတိယအစ်ကိုက နန်လီကို သွားတာလေ။ ဟိုဘက်က သိပ်ဝေးပြီး ဆက်သွယ်ရေးလည်း ပြတ်တောက်နေတော့ အခုချိန်ထိ သတင်းတောင် ရသေးပုံ မပေါ်ဘူး။"

နင်ချန် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး "နန်လီလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူမသည် ပထဝီဝင် အကြောင်းကို သိပ်နားမလည်ဘဲ တာယွမ်၏ ပြည်နယ် ကိုးခု အကြောင်းကိုသာ သိရှိပြီး နန်လီ အကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးချေ။

ချန်ယောင်က နန်လီ၏ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြလိုက်ပြီး "ဒုတိယအစ်ကိုက နန်လီကို သွားတာက ဒီနတ်ဆိုးကပ်ဘေးမှာ ပေါ်လာနိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်ကို အစောကြီးကတည်းက သွားရှင်းလင်းဖို့ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံက သိပ်ဆိုးသွားတာပေါ့။ အရင်က နတ်ဆိုးဘုရင်တွေက နန်လီကနေ ပေါ်လာပေမဲ့ ဒီတစ်ခါကျတော့ ပင်ကျိုး ပြည်နယ်ကနေ ပေါ်လာတာကိုး။"

"နန်လီက အဲဒီလောက်တောင် အန္တရာယ် များတာလား။"

နင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်သည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချန်ယောင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "မရီး စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒုတိယအစ်ကိုက အရမ်း တော်တာပါ။ အဲဒီ နတ်ဆိုး သရဲတစ္ဆေ တွေက သူ့ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ဒုတိယအစ်ကိုက လူလိမ်ဖို့ အရမ်း ဝါသနာပါတာ။ မနက်ဖြန်ကျရင် ရုတ်တရက် အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ကြီး ဖြစ်လာပြီး အဲဒီ နတ်ဆိုးဘုရင် ဆိုတဲ့ကောင်ရဲ့ ခေါင်းကို ဗိုက်ထဲရောက်အောင် ရိုက်သွင်းပြလိုက်ဦးမယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နင်ချန်မှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားပြီး ချန်ယောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ယောင် ပြန်ရောက်လာသည့် နှစ်ရက်အတွင်း သူမကို ချန်မု၏ အကြောင်းများ အကြိမ်ကြိမ် ပြောပြခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ချန်မုက အဆင့် ၆ တာအိုဆရာ အဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ နောက်ပိုင်းတွင် အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ ဖြစ်လာခဲ့ပုံများကို အသားပေး ပြောပြခဲ့သည်။

နင်ချန်က ချန်ယောင်၏ နဖူးကို လက်ညှိုးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ တွန်းလိုက်ပြီး "လူလိမ်ဖို့ ဝါသနာပါတယ် ဆိုတာ ဘာစကားလဲ။ 'လူစွမ်းကောင်းဆိုတာ မိမိရဲ့ အရည်အချင်းကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အချိန်အခါကို စောင့်ကြည့်ရတယ်' တဲ့။ မတ်လေး ဒီလိုလုပ်တာက သူ့အကြောင်းပြချက်နဲ့သူ ရှိမှာပေါ့။"

"မရီးကမှ ဒုတိယအစ်ကို့ အကြောင်းကို အသိဆုံးပဲ။"

ချန်ယောင်က သဘောတူသည့် အမူအရာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ ချန်မု၏ အဆင့်များ အကြိမ်ကြိမ် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်နေခြင်းကို သူမလည်း အလွန် ထူးဆန်းနေမိပြီး ခန့်မှန်းချက်များစွာ ရှိသော်လည်း အသေးစိတ် ဆက်မစဉ်းစားခဲ့ချေ။

တာအိုဆရာများ၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်၍ မရနိုင်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသော်လည်း ၎င်းမှာ မပြောင်းလဲနိုင်သော အမှန်တရား မဟုတ်နိုင်ချေ။ ချန်မုသည် အဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်သည့် နည်းလမ်း တစ်ခုခုကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူက မိမိ၏ အဆင့်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ချန်ယောင်က တစ်ခါမျှ သွားမမေးခဲ့ချေ။

သူမသည် အပြောအဆို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ရှိသော်လည်း စိတ်သဘောထား မသိမ်မွေ့ဟု မဆိုလိုချေ။ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အကျိုးဆက်များမှာ အလွန် ကြီးမားနိုင်ပြီး သူမ သိရှိသင့်သော အရာ မဟုတ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ဤကာလအတွင်း သူမထံသို့ လာရောက်၍ ချန်မုအကြောင်း လာရောက် မေးမြန်းသူများ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုအထဲတွင် စစ်ထျန်းထိုင် ဌာနမှူး သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ရာသီဥတု လေးပါး အနက် ဆောင်းရာသီ ကို ကိုယ်စားပြုသော ဌာနမှူး ပင် ပါဝင်လေသည်။

ယခုအချိန်မှာ နတ်ဆိုးကပ်ဘေး ကျရောက်နေချိန် ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုရမည်။

အကယ်၍ ပုံမှန် အချိန်မျိုးသာ ဆိုပါက လောကရှိ လူအများအပြား၏ အကြည့်များက ချန်မုဆီသို့ ရောက်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး လူမည်မျှက ချန်မု၏ အကြောင်းများကို လာရောက် စုံစမ်းကြမည်ကိုပင် မှန်းဆ၍ မရနိုင်ချေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ နတ်ဆိုးဘုရင် ပေါ်လာသဖြင့် အရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံးက ထို နတ်ဆိုးဘုရင်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေရပြီး ချန်မု၏ ထူးဆန်းမှုများကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိကြချေ။

ဖြစ်နိုင်တာက...

ချန်မုမှာ တာအိုဆရာ အဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း တကယ် ရှိနေတာပဲ။

အကယ်၍ လူအများစုက သံသယ ဖြစ်ရုံမျှသာ ရှိပြီး မယုံကြည်ကြသော်လည်း၊ ချန်ယောင်မှာမူ ချန်မုနှင့် အတူတူ ရှိခဲ့သည့် အချိန်များကို ပြန်တွေးကြည့်ပါက အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဝက်ခန့် ယုံကြည်နေမိသည်။

အကယ်၍ ချန်မုက သူမကို မလိမ်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ချန်မုမှာ အဆင့်နိမ့် တာအိုဆရာ ဘဝမှ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လှမ်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ တိုးတက်မှု အရှိန်မှာလည်း ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။

ယူကျိုး ပြည်နယ်သို့ သွားစဉ်က အဆင့် ၄ သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ချင်းကျိုး ပြည်နယ်သို့ ရောက်ချိန်တွင်မူ အဆင့် ၃ ဖြစ်နေပြီ။

ယခုတစ်ကြိမ် နန်လီသို့ သွားပြန်သည်။

ဆက်တိုက် တွေးကြည့်လိုက်သောအခါ။

ချန်ယောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ကြောင်အမ်းသွားမိသည်။

ချန်မု ပြန်ရောက်လာချိန်ကျရင် တကယ်ပဲ အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင်ကြီး ဖြစ်နေမလားပဲ။

...

စစ်ထျန်းထိုင်။

ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မှောင်မိုက် ဖိနှိပ်နေသော်လည်း နေ့ခင်းဘက်ပင် ဖြစ်သေးသည်။

စစ်ထျန်းထိုင် တစ်ခုလုံးတွင် ရောနှောနေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များနှင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် ထူထပ်နေပြီး နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင်တိုင်းရှိ နတ်ဆိုးများ အားလုံးမှာ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေကြသည်။

ဤ အော်ဟစ်သံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး တစ်ခုခုကို တုံ့ပြန်နေသည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

မည်သူကမျှ ဤ အော်ဟစ်သံများကို ဂရုမစိုက်ကြဘဲ မျှော်စင်မြင့်ကြီးများ အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ် သေဆုံးနေသည့်အလား ဖြစ်နေကာ စစ်ထျန်းထိုင် တစ်ခုလုံးတွင် လူတစ်ယောက်မျှ သွားလာနေသည်ကို မတွေ့ရချေ။

ကွမ်ရှင်းမျှော်စင်။

ဤနေရာမှာ မြို့တော်၏ ဝိညာဉ်သွေးကြော အစီအရင်များ အားလုံး စုစည်းရာ အလယ်ဗဟို ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အပေါ်ဆုံး ထပ်ရှိ နှစ်ကျန်းခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသော အခန်းငယ်လေး အတွင်းတွင် ပြင်ပမှ အလင်းရောင် အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး မျက်နှာကြက်မှာ အလွန် မှောင်မိုက် နက်ရှိုင်းနေကာ ညကောင်းကင်ကြီး တစ်ခု ဖွင့်ဟထားသည့်အလား ပင်။

ညကောင်းကင်အောက်တွင် ကြိုးမျှင်များနှင့် ကြယ်ရောင်လေးများ ယှက်နွှယ်နေသော ကြယ်မြေပုံ တစ်ခု ရှိနေပြီး အလွန် နက်နဲ ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

ကြယ်မြေပုံကို ဝိုင်းရံထားသူများမှာ...

လူရိပ် တစ်ဆယ့်သုံးခု ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲမှ အဓိက နေရာတွင် ရပ်နေသော လူရိပ်မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် လင်းလိုက် မှိန်လိုက် ဖြစ်နေသော ကြိုးမျှင်များစွာ ချိတ်ဆက်ထားကာ စစ်ထျန်းထိုင်၏ တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူကား စစ်ထျန်းထိုင် ဌာနမှူး ပိုင်ကျယ် ပင် ဖြစ်သည်။

ညာဘက် ပထမဆုံး နေရာတွင် ရပ်နေသူမှာလည်း စစ်ထျန်းထိုင်၏ တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကာ သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ နက်ရှိုင်းပြီး အေးစက်သော ဆောင်းရာသီ၏ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေကာ သူကား ဌာနမှူး ရှီယန် ပင် ဖြစ်သည်။

ရှီယန် နှင့် ပိုင်ကျယ် မှလွဲ၍။

ကျန်ရှိသော တစ်ဆယ့်တစ်ဦးစလုံးမှာ သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအထဲမှ လေးဦးမှာ ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုမှ ဖြစ်ပြီး ကျန် ခုနစ်ဦးမှာ သိုင်းနန်းတော်မှ ဖြစ်ကာ သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ ကွဲပြားခြားနားပြီး မျက်နှာအမူအရာများမှာ လေးနက်မှု၊ အေးချမ်းမှု၊ တည်ငြိမ်မှု၊ အေးစက်မှု စသဖြင့် အသီးသီး ရှိကြလေသည်။

သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သာမန် မဟုတ်သော အရှိန်အဝါများ ယှက်နွှယ်နေပြီး သိုင်းဆရာသခင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားကာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လေသည်။

သူတို့၏ အဆင့်ကို ပြောရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂။

လောကရှိ သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံး၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဤလောကကြီးကို အထက်စီးမှ ကြည့်ရှုနေကာ သိုင်းပညာ၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

တာယွမ် တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူ စုစုပေါင်း တစ်ဆယ့်ကိုးဦး သာ ရှိပြီး ယခု ဤနေရာတွင် တစ်ဆယ့်တစ်ဦး ရောက်ရှိနေကာ ပိုင်ကျယ် နှင့် ရှီယန် ကိုပါ ပေါင်းလိုက်ပါက စုစုပေါင်း တစ်ဆယ့်သုံးဦး ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုခေတ်တွင် လောက၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသူများ အနက် ထက်ဝက်ကျော်မှာ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ တခြားလူတွေ အချိန်မီ ရောက်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ပိုင်ကျယ် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ နွေဦးလေပြေအလား နူးညံ့ နွေးထွေးလှပေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ပေါ်လာပြီး လောကသားများ ကပ်ဘေး ဆိုက်ကာ တစ်လောကလုံး လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်နေချိန်တွင် သိုင်းနန်းတော် ၏ ထောက်တိုင် ခုနစ်ပါး စလုံး ရောက်ရှိနေပြီး ရှီယန် မှာလည်း လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်က ဝူရှန့်ချောက်နက် မှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူ အားလုံး ရောက်ရှိလာခြင်းတော့ မဟုတ်ချေ။

ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခုမှ လေးဦးသာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်၊ ရှင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၊ ချိယွင်ဂိုဏ်း နှင့် ဝူရှန့် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း တို့မှ ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲမှ ရှင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၊ ချိယွင်ဂိုဏ်း နှင့် ဝူရှန့် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း တို့တွင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူ နှစ်ဦးစီ ရှိသဖြင့် တစ်ဦးစီက မြို့တော် သို့ လာရောက် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အချို့က လမ်းခရီးတွင် ရှိနေနိုင်သေးသော်လည်း ယခုလက်ရှိ အခြေအနေ အရ အချိန်မီ ရောက်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

"နတ်ဆိုးဘုရင် ပေါ်လာပြီး လောကကြီး ကပ်ဘေး ဆိုက်နေတဲ့ အချိန်၊ အခုလို အန္တရာယ် အများဆုံး အချိန်မှာ မြို့တော်ကို လာရောက် ကူညီပေးကြတဲ့ အတွက် မြို့တော်မှာ ရှိတဲ့ ပြည်သူ သန်းပေါင်းများစွာ ကိုယ်စား အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ပိုင်ကျယ် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဝူရှန့် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း အပါအဝင် ဂိုဏ်းကြီးများတွင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူ တစ်ဦးထက်မက ရှိကြသော်လည်း မြို့တော် က ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ နတ်ဆိုးဘုရင် ၏ အန္တရာယ် ဖြစ်သဖြင့် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူ ပင်လျှင် အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်ရာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သူမဆို မလာရောက်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှိကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လေးဦး ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရှင်ဌာနမှူး ပိုင် ဒီလို ပြောစရာ မလိုပါဘူး။"

"မြို့တော်ကို ကယ်တင်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ... အကယ်၍ မြို့တော် သာ ကျဆုံးသွားရင် နတ်ဆိုးဘုရင် က ပြည်နယ် အသီးသီးကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်မှာ သေချာပြီး တစ်လောကလုံးမှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိတော့တဲ့အတွက် လူတွေ အားလုံး သေကြေ ပျက်စီးရမှာ အမှန်ပါပဲ။"

ချိယွင် ဂိုဏ်းချုပ် က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဝူရှန့် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း မှ ကျောင်းထိုင် ဆရာတော် ကလည်း အေးချမ်းသော အသံဖြင့် "ယခုခေတ်မှာ သိုင်းသူတော်စင် လည်း မရှိ၊ အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင် လည်း မရှိတော့ နတ်ဆိုးဘုရင် ရဲ့ စွမ်းအားကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိပါဘူး။ မြို့တော် တစ်ခုတည်းသာ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ အနေနဲ့ အဲဒီ နတ်ဆိုးဘုရင် ကို တားဆီးရုံသာမက ဒီနေရာမှာ ဆွဲထားရပါမယ်။ အကောင်းဆုံး ကတော့ မြို့တော်မှာပဲ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ဖို့ပါပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် က မြို့တော် ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် လာနေခြင်းမှာ တစ်နည်းအားဖြင့် ကောင်းသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ထို နတ်ဆိုးဘုရင် က အခြား ပြည်နယ်များသို့ သွားရောက်မည် ဆိုပါက မည်သည့် နေရာကမျှ ၎င်း၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ကို ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ပင်။

ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ခု ထဲမှ မည်သည့် ဂိုဏ်းကမျှ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မြို့တော် တစ်ခုတည်းသာ...

တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျယ် က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီး "အဲဒီ နတ်ဆိုးဘုရင် ကို ဒီနေရာမှာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှသာ လောကကြီး ကို ကယ်တင်နိုင်မှာပါ။ နတ်ဆိုးဘုရင် ရဲ့ စွမ်းအားကို ကျွန်ုပ် ကိုယ်တိုင် မမြင်ဖူးတော့ ဒီ မြို့တော် ရဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြော အစီအရင် နဲ့ သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မလား ဆိုတာတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ပွဲ ကတော့ ဒီရလဒ် တစ်ခုတည်းပဲ ရှိရပါမယ်။"

"ဌာနမှူး ရှီယန် ရဲ့ သတင်း အရ အနောက်ကျဆုံး မနက်ဖြန် ဒီအချိန်လောက်ဆို နတ်ဆိုးဘုရင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။"

ပိုင်ကျယ် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ။

သိုင်းဆရာသခင်ကြီး များ အားလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံး သက်ပြင်း တစ်ချက် ကိုယ်စီ ချလိုက်ကြသည်။

ဤ နတ်ဆိုးကပ်ဘေး ကြီး မည်သို့ အဆုံးသတ်မည်၊ ဤ လောကသား အားလုံး မည်သို့ ဖြစ်မည် ဆိုသည်မှာ ယခုအခါ သူတို့ တစ်ဆယ့်သုံးယောက် အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲ က...

လောကကြီး ၏ ကံကြမ္မာ ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည် ပင်။