အခန်း ၁၂၆

အခန်း (၁၂၆) သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ အထက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ခြင်း

ကြီးမားခမ်းနားလှသော ဓမ္မရုပ်ပွားတော်ကြီး နှစ်ခု ဝင်တိုက်မိသွားကြပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပင် တုန်လှုပ်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများက မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ လိမ့်ဝင်လာပြီး လေထုကိုပင် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်သွားစေတော့သည်။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး တစ်ဆယ့်တစ်ဦးနှင့် ဌာနမှူး ရှီယန် တို့ ပူးပေါင်း၍ ခုခံလိုက်မှသာ ထို ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကို အနိုင်နိုင် တားဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး အောက်ဘက်ရှိ မြို့တော် ကို ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင်။

ကြီးမားခမ်းနားလှသော ဓမ္မရုပ်ပွားတော်ကြီး နှစ်ခု တစ်ကြိမ် ဝင်တိုက်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သူက အားသာသည်၊ မည်သူက အားနည်းသည် ဆိုသည်ကို ချက်ချင်း ခွဲခြားသိမြင်လိုက်ရတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် မှာ ပေရာပေါင်းများစွာသာ မြင့်မားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ စွမ်းအားများကို အသုံးချ၍ ပိုင်ကျယ် ဖန်တီးထားသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးထက် အတော်လေး ပုတိုနေသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး အကောင်အထည် ပေါ်နေသည့်အလား အလွန် ခိုင်မာ ကျစ်လစ်နေလေသည်။

အရွယ်အစား ပိုမို သေးငယ်သော်လည်း ဤ တစ်ချက် ဝင်တိုက်မိချိန်တွင်မူ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားခြင်း မရှိဘဲ ပင်လယ်ပြင်ရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီး တစ်ခုအလား ဆူပူ သောင်းကျန်းနေသော လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ကြားတွင် မားမတ်စွာ ရပ်တည်နေပြီး မြို့ပြင်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်နေလေသည်။

သို့သော် မြို့တော် ၏ အထက်ရှိ ပိုင်ကျယ် ဖန်တီးထားသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးမှာမူ ဤ တစ်ချက် ဝင်တိုက်မိပြီးနောက် ခဏတာ အားပြိုင်ပြီးသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကာ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော စွမ်းအား အချို့မှာ ရုတ်တရက် မှေးမှိန်သွားပြီး ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကွာကျကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များကို အားကိုး၍ ဖန်တီးထားသော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးမှာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ကို မယှဉ်နိုင်သေးချေ။

ဤသည်မှာ မြို့တော် ၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များ အားနည်းနေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။

အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်သော ပိုင်ကျယ် မှာ ကွမ်ရှင်းမျှော်စင် တွင် နေရာယူထားပြီး တာယွမ် နိုင်ငံ တည်ထောင်ပြီးကတည်းက နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အစီအမံများကို အသုံးပြုထားသော်လည်း မြို့တော် ၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

မြို့တော် ၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များမှာ နန်ကျန်း မြစ်ရေ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် အားနည်းသွားခဲ့သော်လည်း သူသည် အနိုင်နိုင်သာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး စွမ်းအား အရ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ထက် မလျော့နည်းသော်လည်း စုစည်းမှု အပိုင်းတွင်မူ သိသိသာသာ ကွာခြားနေလေသည်။

"ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ဆိုတာ ကြီးတိုင်း ကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး"

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက လက်နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး ပိုင်ကျယ် ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးကို တုန်လှုပ်သွားအောင် တစ်ချက် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို အထက်စီးမှ ကြည့်ရှုရင်း သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို အထက်စီးမှ ကြည့်နေသည့်အလား မှိုင်းဝေသော အကြည့်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ဒါက နတ်ဆိုးဘုရင် ရဲ့ စွမ်းအားပဲ"

ပိုင်ကျယ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်မှာ ကွမ်ရှင်းမျှော်စင် ၏ အပေါ်ဆုံး ထပ်တွင် ရပ်နေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

သူက အဝေးရှိ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှု ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်လည်း ယခု အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မှ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမှု ကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သွားတော့သည်။

မြို့တော် ၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် လျော့ကျသွားခြင်းမှာ တကယ်တမ်းတွင် သူ့အတွက် သိပ်အများကြီး မထိခိုက်လှချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မူလကတည်းက ထိုမျှ များပြားသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ပင်။

ယခုအခါ သူ အသုံးပြုနေသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော စွမ်းအားများမှာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ထက် မလျော့နည်းသော်လည်း ပေါင်တစ်ရာ အလေးချိန်ရှိသော သံတူကြီးကို အနိုင်နိုင် မ,ထားရခြင်းနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်ဆောင်ထားရခြင်း တို့ကြား ကွာခြားချက်လိုပင် နှစ်ခု ဝင်တိုက်မိချိန်တွင် ကွာခြားချက်မှာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

"ကြည့်ရတာ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအစ က ဒီလောက်ပဲ ရှိတာကိုး"

"ဒီလောက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြစို့"

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

သူက ညာဘက်ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

ထို ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော အစိမ်းရောင် ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးမှာလည်း သူနှင့်အတူ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ညာဘက်ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်ကာ အရှေ့ဘက်ရှိ ပိုင်ကျယ် ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီး နှင့် မြို့တော် တစ်ခုလုံး ဆီသို့ နင်းချလိုက်တော့သည်။

၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ ပိုင်ကျယ် ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးထက် များစွာ သေးငယ်သဖြင့် ဤသို့ နင်းချလိုက်ခြင်းမှာ အနည်းငယ် ရယ်စရာ ကောင်းနေသော်လည်း နင်းချလိုက်ချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားမှာမူ ဤ လောကကြီး ကိုပင် ဖိခြေပစ်တော့မည့်အလား ပင်။

"ရပ်စမ်း"

ပိုင်ကျယ် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ ၏ စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်အောင် ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး မြို့တော် ၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များကို အသုံးချကာ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီး တစ်ခုလုံးကို လက်နှစ်ဖက် မြှောက်၍ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ နင်းချလာသော နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ ခြေထောက် နှင့် ပိုင်ကျယ် ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီး မြှောက်ထားသော လက်နှစ်ဖက် တို့ ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်မိသွားကြတော့သည်။

ဤသည်မှာ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီး နှစ်ခု၏ ဒုတိယမြောက် ဝင်တိုက်မိခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

လောကကြီး တစ်ခုလုံး ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ပင်။

ထို့နောက်။

"ဘုန်း..."

မြို့တော် တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် အောက်သို့ ချိုင့်ဝင်သွားသည့်အလား ပင်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မတ်တပ် မရပ်နိုင်တော့ဘဲ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကြပြီး မြို့တော် အတွင်းရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော ပြည်သူများမှာလည်း ဤအချိန်တွင် လဲကျသွားကာ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ချန်ကွမ် နှင့် အခြားသူများ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များ အောက်တွင်။

ပိုင်ကျယ် ၏ ထို ပေတစ်ထောင်ခန့် မြင့်မားသော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီး၏ လက်နှစ်ဖက် ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာပြီး ထို အက်ကွဲကြောင်းများမှာ လက်နှစ်ဖက်စလုံး သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ ထို့နောက် ဖောက်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ အဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကွမ်ရှင်းမျှော်စင် တွင် ပိုင်ကျယ် ၏ မျက်နှာမှာလည်း ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ယိမ်းယိုင်သွားကာ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ရပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ မှာမူ မူလနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှု ကို နောက်ဆုံးတွင် ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထို ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်ပွားတော် မှာမူ အနည်းငယ်မျှ ပျက်စီးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အကယ်၍ စောစောက ပထမဆုံး ဝင်တိုက်မိချိန်တွင် ချန်ကွမ် နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည် ဆိုပါက ယခု ဒုတိယမြောက် ဝင်တိုက်မိခြင်း ကမူ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သည့် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း တွန်းချလိုက်တော့သည်။

မယှဉ်နိုင်ဘူး။

ကွာခြားချက် က အလွန် သိသာလွန်းနေတယ်။

မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များကို အားကိုး၍ ဖန်တီးထားသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးမှာပင် ဤ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ကို မယှဉ်နိုင်သေးချေ။

ဤအချိန်တွင်။

ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါ ကြီးမှာ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်းကို အသက်ရှူကျပ်သွားစေကာ ထို ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သည့် ခံစားချက် အချို့ကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

"မနိုင်နိုင်ဘူး..."

ချန်ကွမ် ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေလေသည်။

"ဒီ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ သက်တမ်းရှိတဲ့ မြို့တော် က ဒီနေ့တော့ အဆုံးသတ်ရတော့မှာလား..."

ကျောက်လိ ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူ တစ်ယောက်တည်း သာမက အခြားသော တာယွမ် မင်းသားများ၊ မြို့စားများ နှင့် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသော သိုင်းဆရာသခင် များ၊ အခြားသော သိုင်းသမား များ အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ပြင်းထန်သော မကျေနပ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ သက်တမ်းရှိတဲ့ မြို့တော် ပါလား။

နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ အတွင်း လောကကြီးတွင် ဆူပူ သောင်းကျန်းမှု အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ် များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဤနေရာမှာ တစ်ကြိမ်မျှ မတုန်လှုပ်ခဲ့ဖူးဘဲ သိုင်းသမား အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် မတုန်မလှုပ် ရပ်တည်နေသော ကျောက်ဆောင်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မည်သို့သော သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ်မျိုး ဖြစ်စေ မြို့တော် သာ မတုန်လှုပ်ပါက အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်ပြီး ဤ လောကကြီး မှာလည်း သေချာပေါက် ဘေးကင်း လုံခြုံနေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်။

ဤ ကပ်ဘေးကြီး က... မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သည့်အလား ပင်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ မှာလည်း စကား အပို မပြောတော့ဘဲ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကို အသုံးပြု၍ ရှေ့သို့ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ပြန်ရာ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပိုင်ကျယ် ၏ ပျက်စီးနေသော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ဆီသို့ ကျဆင်းလာပြန်သည်။

ဤသည်မှာ တတိယမြောက် တိုက်ခိုက်မှု ပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျယ် ၏ ပျက်စီးနေသော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံး ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး မြေကြီးပေါ်မှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်း အများအပြား ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ လာရောက် စုစည်းကာ ပျက်စီးသွားသော လက်နှစ်ဖက်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း အချိန်မမီတော့ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ တတိယမြောက် တိုက်ခိုက်မှု ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပိုင်ကျယ် ၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် က ပြင်းထန်သော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲစေပြီး ထို အစိမ်းရောင် လက်ဝါးကြီး ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

သို့သော် အဓိပ္ပာယ် မရှိချေ။

"ဘုန်း..."

ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ကိုင်းများကို ချိုးဖျက်ပစ်သည့်အလား အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထိုးတက်သွားသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော စွမ်းအားများမှာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ လက်ဝါး ရိုက်ချက် အောက်တွင် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားပြီး ထို လက်ဝါးကြီးမှာ အရှိန်မပျက်ဘဲ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်။

ထို ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော ပေတစ်ထောင်ခန့် မြင့်မားသည့် ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးမှာ ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် တစ်ချက် ယိမ်းယိုင်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ရှိ အလင်းတန်းများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လင်းလိုက် မှိန်လိုက် ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

"ဖူး..."

ကွမ်ရှင်းမျှော်စင် ပေါ်တွင် ပိုင်ကျယ် ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်း အားအင် ကုန်ခန်းသွားတော့သည်။

တိုက်ခိုက်မှု သုံးချက်တည်းဖြင့် ပိုင်ကျယ် ဖန်တီးထားသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကို ပျက်စီးသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်နေကာ သူ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် မှာ ဤ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို အစားထိုးလိုက်ပြီး ကောင်းကင် အောက်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော တည်ရှိမှု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ..."

ယွီချန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦး အနေဖြင့် သူသည် သိုင်းသမား သန်းပေါင်းများစွာ ၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေသော တည်ရှိမှု ဖြစ်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ထို နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း၊ လောကကြီး ကို စိုးမိုးထားသော နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ကို မော့ကြည့်ရင်း သူ၏ သေးငယ်မှုကိုသာ ခံစားနေရတော့သည်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူ တစ်ဆယ့်တစ်ဦး ကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်မှု သုံးချက်တည်းဖြင့် မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

"သိုင်းသူတော်စင် မပေါ်ထွက်သရွေ့ နတ်ဆိုးဘုရင် ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိဘူး..."

တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သမိုင်း မှတ်တမ်းများ တွင် နတ်ဆိုးဘုရင် ၏ စွမ်းအားများကို ရေးသားထားသော်လည်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်ရဘဲ ထို စွမ်းအားများမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်၊ မည်မျှ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည် ဆိုသည်ကို ခံစားသိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းမှာ လောကတွင် အမှန်တကယ် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သော စွမ်းအား ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သာမန် သိုင်းသမားများ သာမက ရှီယန် ကဲ့သို့သော တာအိုဆရာများ၊ တိန့်ချန် အပါအဝင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး များ အားလုံး ပင်လျှင် စိတ်ထဲတွင် ခုခံ၍ မရနိုင်တော့သည့် အတွေးများ ပေါ်ထွက်လာကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း။

ဤ အတွေးများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်သူ တိုင်းမှာ စိတ်ဓာတ် ခိုင်မာ ပြတ်သားသူများ ချည်းသာ ဖြစ်ကြပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေလုမျောပါး တိုက်ပွဲများမှ တစ်ဆင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသူများ ဖြစ်ရာ ရှေ့တွင် သေမင်းတမန် ချောက်ကမ်းပါးကြီး ရှိနေလျှင်တောင်မှ မည်သူကမျှ လက်မြှောက် အရှုံးပေးကြမည် မဟုတ်ချေ။

ရှီယန် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး မိမိတို့၏ စွမ်းအားများကို အသီးသီး ပေါက်ကွဲစေလိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ကို စိုက်ကြည့်နေကြကာ မည်သူကမျှ နောက်ဆုတ်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိကြချေ။

"ခေါင်းမာလိုက်ကြတာ"

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ က အရာအားလုံးကို အထက်စီးမှ ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကို အသုံးပြု၍ ဘယ်ဘက် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ အရှေ့ဘက်ရှိ မြို့ရိုး ဆီသို့ နင်းချလိုက်ပြီး ရှီယန် နှင့် အခြားသူများကို နင်းခြေပစ်ရန် နှင့် မြို့ရိုး တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြိုခွဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင်။

ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဝုန်း..."

ရွှေရောင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်း တစ်ခုက မြို့တော် ၏ အလယ်ဗဟိုမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော ဖိအားကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားကြပြီး မြို့တော် ၏ အလယ်ဗဟို သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ လှုပ်ရှားမှု ပင်လျှင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာကာ ထို ရွှေရောင် အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာရာ နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်း အနည်းငယ် တောက်ပသွားတော့သည်။

"ဟင်"

သူက အာမေဋိတ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်။

လူတိုင်းက ထို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်စပ်နေသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းကြီးမှာ မြို့တော် ၏ အလယ်ဗဟိုမှ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးထားသည့်အလား ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက် ဖိနှိပ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည့်အလား အောက်ဘက်သို့ ဖိချလိုက်တော့သည်။

"ဟွန့်"

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ အထက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထို ကြီးမားလှသော အစိမ်းရောင် လက်ဝါးကြီးမှာ အထက်သို့ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားပြီး ထို တောက်ပလှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်း ကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ ဘုန်း ခနဲ အသံနှင့်အတူ ၎င်းကို လက်ထဲတွင် အတင်းအဓမ္မ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်တော့သည်။

"ဘုန်း..."

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုသာ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း တောင်တန်းကြီး တစ်ခုအလား လေးလံသော ဖိအားများ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ဤ တစ်ချက် ဝင်တိုက်မိသည်နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် မှာ တန်ချိန် သောင်းချီသော အလေးချိန်ကို ခံလိုက်ရသည့်အလား တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အောက်သို့ ကျဆင်းလာကာ မြေကြီးပေါ်သို့ အတင်းအဓမ္မ ဖိချခံလိုက်ရတော့သည်။

"အဲဒါ... ဘာလဲ"

ချန်ယောင် က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ထိုနေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ ကျောက်လိ နှင့် အခြားသူများလည်း အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

မကြာမီ။

လူတိုင်းက ထို ရွှေရောင် အလင်းတန်း အတွင်းရှိ အရာမှာ လူရိပ် တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေသော တံဆိပ်တုံး တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး ဤ တံဆိပ်တုံး ပေါ်တွင် လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးထားသည့် ဖိအားများ ပါဝင်နေကာ တာယွမ် ၏ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ သက်တမ်းရှိသော လေးလံသည့် ဖိအားများကို သယ်ဆောင်ထားသည့်အလား နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားတော့သည်။

"ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး"

တစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချန်ကွမ် လည်း အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး "တကယ်ပဲ အမှန်ပဲကိုး..." ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ချန်ယောင် သည် ထို နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကို ဖိနှိပ်ထားသော ရွှေရောင် တံဆိပ်တုံး ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း ချန်ကွမ် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လှည့်ကြည့်ကာ "ဘာက အမှန်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ချန်ကွမ် က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ထို ရွှေရောင် တံဆိပ်တုံး ကို မျက်လုံး အပြူးသားဖြင့် ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒဏ္ဍာရီတွေ အရ တာယွမ် တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ်ကြီး က လောက တစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးခဲ့ပြီး လောက တစ်ခုလုံးရဲ့ အနှစ်သာရ တွေကို စုစည်းကာ ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်။ နိုင်ငံတော် ရဲ့ ကံကြမ္မာ ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ စွမ်းအားတွေ ပါဝင်ကာ မည်သူမျှ စော်ကားလို့ မရဘူးလို့ ဆိုကြတယ်"

"တာယွမ် နိုင်ငံ တည်ထောင်ပြီးကတည်းက ဒီ ဧကရာဇ် တံဆိပ်တုံး က ခေတ်အဆက်ဆက် ဧကရာဇ် တွေရဲ့ ဘေးမှာ အမြဲ ရှိနေခဲ့ပေမယ့် တစ်ခါမှ အမှန်တကယ် အသုံးမပြုခဲ့ဖူးဘူး။ လူအများစုက ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခုပဲ၊ သင်္ကေတ တစ်ခု သက်သက်ပဲ လို့ ထင်ခဲ့ကြတာ"

စကားပြောနေစဉ် အတွင်း။

ချန်ကွမ် ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ လေးစားမှု အချို့ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဤ ဒဏ္ဍာရီ ကို လူတိုင်း သိကြပြီး သာမန်လူများက သံသယ ရှိကြသလို သူကိုယ်တိုင်လည်း သံသယ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအရာမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ပိုမို ယုံကြည်ခဲ့လေသည်။

ဤ လောက တွင် သိုင်းသမား များ ရှိသလို တာအိုဆရာ များလည်း ရှိပြီး သိုင်းဆရာသခင် ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှု များက လူတစ်ယောက်တည်း ၏ စွမ်းအားဖြင့် မြို့ တစ်မြို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ကာ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး များမှာမူ လူတစ်ယောက်တည်း နှင့် နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများကို မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် စုစည်းထားသော တည်ရှိမှု များ ရှိနေပါလျက် တာယွမ် နိုင်ငံ က လောကကြီး တွင် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ တိုင်တိုင် မည်သို့ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သနည်း။

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ဧကရာဇ် အာဏာ တစ်ခုတည်းဖြင့် လား။

မဟုတ်ဘူး။

သေချာပေါက် အခြေခံ အုတ်မြစ် တစ်ခုခု ရှိရမည်။

ခေတ်အဆက်ဆက် ဧကရာဇ် များ ထိန်းချုပ်ထားသော ဤ ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး မှာ တာယွမ် နိုင်ငံ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ တိုင်တိုင် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည့် အခြေခံ အုတ်မြစ် ပင် ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ ဧကရာဇ် အာဏာ ကို မထီမဲ့မြင် မပြုရဲအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုခေတ် ဧကရာဇ် မှာ သာမန်လူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သိုင်းသမား တစ်ဦး မဟုတ်လျှင်တောင်မှ ဤ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး ရတနာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသရွေ့ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး များ ပင်လျှင် ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေပေးရမည် ဖြစ်သည်။

"ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး..."

တိန့်ချန် နှင့် အခြားသော သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသည့် သိုင်းဆရာသခင်ကြီး များလည်း ဤ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အားလုံး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်စီ ရှူလိုက်ကြသည်။

အခြားသူများ မသိသော်လည်း သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး များ အနေဖြင့် ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး အကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသော်လည်း ဤ တံဆိပ်တုံး ၏ စွမ်းအား မည်မျှ ကြီးမားသည် ကိုမူ သူတို့လည်း သေချာ မသိကြချေ။

သူတို့ မျိုးဆက်ရှိ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူ များမှာ နတ်ဆိုးဘုရင် ကို တစ်ကြိမ်မျှ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်ဖူးသကဲ့သို့ ခေတ်အဆက်ဆက် ဧကရာဇ် များ လက်ဆင့်ကမ်း လာခဲ့သော ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး ကိုလည်း နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ တိုင်တိုင် အမှန်တကယ် အသုံးပြုသည်ကို မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

၎င်း၏ စွမ်းအားကို မည်သူမျှ မသိကြချေ။

၎င်းမှာ အပေါ်ယံ အသွင်အပြင်မျှသာ လား၊ သို့မဟုတ် အမှန်တကယ် လောက ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိသလား ဆိုသည်ကိုလည်း မသေချာကြချေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အပေါ်ယံ အသွင်အပြင်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် လောက ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သိသာ ထင်ရှားနေပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ပင်လျှင် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံလိုက်ရကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်နေသော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် မှာလည်း မြေကြီးပေါ်သို့ ဖိချခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှေးဟောင်း ရတနာ..."

ချိယွင် ဂိုဏ်းချုပ် က ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ယှက်နွှယ်နေသော ထို တံဆိပ်တုံး ကို မော့ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ တောက်ပသွားတော့သည်။

အခြားသူများ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူက ပိုမို သိရှိထားလေသည်။

ချိယွင် ဂိုဏ်း ၏ လျှို့ဝှက် မှတ်တမ်းများ အရ ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး နှင့် ပတ်သက်သော ဒဏ္ဍာရီများ မှာ တစ်ဝက် မှန်ပြီး တစ်ဝက် မှားနေကာ ၎င်းမှာ တာယွမ် တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ် ၏ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး ရတနာ အမှန်တကယ် ဖြစ်သော်လည်း ထို တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ် က ဖန်တီးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။

၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ် တစ်ခုမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ထို တာယွမ် တည်ထောင်သူ က ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရရှိခဲ့ကာ ၎င်း၏ စွမ်းအားများကို အသုံးချ၍ လောကကြီး ကို ဖိနှိပ်ကာ တိုင်းပြည် အနှံ့ ခြေဆန့်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဖြစ် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် တာယွမ် နိုင်ငံ ကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤ ရတနာ မှာ အလွန် နက်နဲ ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

သွေးသား မျိုးဆက် ဖြင့် လက်ဆင့်ကမ်း၍ ရနိုင်လောက်အောင် နက်နဲ ဆန်းကြယ်ပြီး ယခုခေတ် ဧကရာဇ် မှာ သာမန်လူ တစ်ဦး ဖြစ်ကာ သိုင်းသမား တစ်ဦး မဟုတ်လျှင်တောင်မှ ယခင် ဧကရာဇ် ထံမှ တံဆိပ်တုံး ကို လက်ခံရရှိပြီးပါက နည်းလမ်း တစ်ခုခု ဖြင့် အမွေဆက်ခံနိုင်လေသည်။

ချိယွင် ဂိုဏ်းချုပ် မှာ ဤ လျှို့ဝှက်ချက် များအပေါ် ယခင်က သံသယ တစ်ဝက်၊ ယုံကြည်မှု တစ်ဝက် ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အားလုံး အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားတော့သည်။

"ဝုန်း..."

ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကို အေးခဲနေသော နန်ကျန်း မြစ်ရေ ပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ထားကာ ခြေဖဝါး အောက်ရှိ ရေခဲမြစ် မှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားပြီး ၎င်းကို မြေကြီးထဲသို့ ဖိသွင်းပစ်တော့မည့်အလား ပင်။

ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ကို တံဆိပ်တုံး တစ်ခုတည်းဖြင့် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်မှု နှင့်အတူ ဝမ်းသာသည့် အမူအရာ အချို့ ပေါ်ထွက်လာကြပြီး အမှောင်ထုထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုကို ပြန်လည် တွေ့မြင်လိုက်ရသည့်အလား ပင်။

သို့သော်လည်း။

ဤ ဝမ်းသာမှု မှာ အချိန်အကြာကြီး မခံလိုက်ချေ။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ အစွမ်းအစ အနည်းငယ်တော့ ရှိသားပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်လေးနဲ့ ကံတရားကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကတော့ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက် မက်နေတာပဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

သူ တစ်ကိုယ်လုံး၏ အရှိန်အဝါ မှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မူလက ခမ်းနား ကြီးကျယ်ပြီး ဖိအားများ ပြင်းထန်နေသော်လည်း ဤအချိန်တွင်မူ ထို ခမ်းနား ကြီးကျယ်မှု များထဲမှ ရှေးဟောင်း ဆန်သော၊ အိုမင်း ရင့်ရော်သော ခံစားချက် တစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေးခေတ်ကာလ မှ နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် မတ်မတ် ရပ်တည်နေသည့်အလား ပင်။

"ဂွီ၊ မို၊ ချန်၊ ပို..."

ထူးဆန်းသော အသံ တစ်သံ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤ အသံမှာ ပထမဆုံး စကားလုံး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤနေရာရှိ လူများ အားလုံးကို ကြက်သီးမွှေးညင်းများ ထသွားစေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွေးအမျှင်များ အားလုံး ထောင်မတ်သွားစေတော့သည်။

နားထောင်ရ အလွန် ဆိုးရွားသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား၊ သွေးကြော အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ရှေးခေတ်ကာလ ကတည်းက အလွန် မုန်းတီးခဲ့သော ဗီဇ ကို ပြန်လည် နိုးကြားလာစေသည့်အလား လူတိုင်းကို ခေါင်းနပန်း ကြီးသွားစေတော့သည်။

ဤ အသံမှာ အလွန် မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မည်သူကမျှ တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ချေ။

နောက်ဆုံး စကားလုံး အဆုံးသတ်သွားချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ် သွားတော့သည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းက ချက်ချင်း မှိုင်းဝေ သွားကြပြီး ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ထောက်မထားနိုင်သော ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသည့် ပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အစိမ်းရောင် ငှက် တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင် မှာ နေမင်းကြီး အလား ကောင်းကင်ယံတွင် နေမင်း နှစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား ဖြစ်နေကာ အမွေး တစ်ပင်စီ တိုင်းမှာ အဆုံးအစမရှိသော နက်နဲမှု များ ပါဝင်နေပြီး ဤ လောကရှိ အရာအားလုံး၏ အထွတ်အထိပ်၊ အရာအားလုံး၏ အစအဦး ပင် ဖြစ်နေသည့်အလား ပင်။

ဤ ပုံရိပ်ကြီး မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်မျှသာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း..."

မြေကြီးထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဖိသွင်းခံနေရသော ဓမ္မရုပ်ပွားတော် မှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ရေခဲပြင် ပေါ်တွင် ပြန်လည် ရပ်တည်သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါ များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အပြင် ရှေးဟောင်း ဆန်ပြီး အိုမင်း ရင့်ရော်သော အငွေ့အသက် များပါ ထပ်မံ ရောနှောသွားတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ မှာ မျက်နှာထား အေးစက်စွာဖြင့် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ တန်ချိန် သောင်းချီ အလေးချိန် ရှိနေသည့်အလား ဖြစ်နေသော ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး ကို အတင်းအဓမ္မ မ,တင်လိုက်ပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် ထမ်းထားလိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး မှ တုန်ခါသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အပေါ်ရှိ အလင်းတန်းများ မှာလည်း လင်းလိုက် မှိန်လိုက် စတင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ပိုင်ကျယ် က မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များကို အသုံးချမည် ဆိုသည်ကို သူ ကြိုတင် တွက်ဆထားခဲ့သော်လည်း ဤ ထူးဆန်းသော တံဆိပ်တုံး ကိုမူ သူ မတွက်ဆထားခဲ့မိသလို ၎င်းက သူ့ကို မျှော်လင့်မထားသော ဖိအားများကို အမှန်တကယ် ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤမျှနှင့် မလုံလောက်သေးချေ။

"ဒုက္ခပဲ"

ဤ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော သူတစ်ယောက်က စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ မှာ မည်သည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည် မသိသော်လည်း စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ရုတ်တရက် တိုးတက်လာပြီး အခြေအနေ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားကာ ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး ကို ပြန်လည် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

ရှီယန် နှင့် အခြားသူများလည်း ဤ အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူတို့ ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားသေးဘဲ တစ်ခုခုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

"ဖိနှိပ်စမ်း"

တိုးညင်းသော အသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤ အသံမှာ မြို့တော် ၏ အလယ်ဗဟိုမှ၊ ကွမ်ရှင်းမျှော်စင် မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဌာနမှူး ပိုင်ကျယ် ၏ ဝတ်ရုံ ပေါ်တွင် သွေးစက်များ စွန်းထင်းနေပြီး မျက်နှာ မှာလည်း အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံး အစုံမှာမူ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးအောင် တောက်ပနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်နေသည့်အလား ပင်။

"ဘုန်း..."

မြို့တော် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မြေကြီး တုန်လှုပ်သွားသည့်အလား ပင်။

လူတိုင်းက အလွန် ပြင်းထန်သော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော သုံးခု က အေးခဲနေသော မြေကြီးကို ဆုတ်ဖြဲကာ မြေအောက်မှ ထိုးထွက်လာပြီး သံကြိုးကြီး သုံးချောင်း အဖြစ် ယှက်နွှယ်ကာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ဆီသို့ ရစ်ပတ်သွားပြီး သူ တစ်ကိုယ်လုံး နှင့် ထို ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးကိုပါ ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

"အောင်မြင်ပြီ"

ရှီယန် နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားကြတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ပေါ်လာပြီး လောကတွင် သိုင်းသူတော်စင် လည်း မရှိသဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ကို မောင်းထုတ်ရုံနှင့် မလုံလောက်ဘဲ သူ့ကို မြို့တော် တွင် လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးဘုရင် ၏ နည်းလမ်းများမှာ မှန်းဆ၍ မရနိုင်သလို သမိုင်း မှတ်တမ်းများ မှတစ်ဆင့် သူ၏ နည်းလမ်းများကို ခန့်မှန်းရန်မှာလည်း အလွန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေပြီး အကယ်၍ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားပါက ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားမည် ဖြစ်ပြီး အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်သဖြင့် ပိုင်ကျယ် သည် ဓမ္မရုပ်ပွားတော် တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားသည့် အထိ အရင်းအနှီး ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း..."

မူလက ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး ကို ပြန်လည် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ မှာ ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကို မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး နောက်တစ်ကြိမ် အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြန်သည်။

ထို တံဆိပ်တုံး မှာ တန်ချိန် သောင်းချီသော အလေးချိန်ဖြင့် ဖိနှိပ်နေရုံသာမက ကိုယ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်ထားသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော သံကြိုးများမှာလည်း မြို့တော် တစ်ခုလုံးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည့်အလား ဤအချိန်တွင် မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းထားရသည့်အလား ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

"တိုက်ကြ"

ရှီယန် က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ တစ်ကိုယ်လုံး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ ၏ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ လေထုမှာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ရေခဲပွင့်များ အဖြစ် အေးခဲသွားပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ဆီသို့ အေးခဲသွားစေတော့သည်။

အခြားသော သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသည့် သိုင်းဆရာသခင်ကြီး တစ်ဆယ့်တစ်ဦး လည်း ဤအချိန်တွင် အားလုံး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

"ကောက်ကျစ်လိုက်တာ"

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး ခြောက်ကောင် လည်း ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း သတိဝင်လာကြပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

မြို့တော် ၏ အပြင်ဘက် တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

အမျိုးမျိုးသော အလင်းတန်းများ က ဤနေရာတွင် ရောနှော ယှက်နွှယ်ပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဓားစိတ်ဆန္ဒ များ ကန့်လန့်ဖြတ် ပျံသန်းနေပြီး နတ်ဆိုး အလင်းတန်းများ က အရာအားလုံးကို မျိုချကာ ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော နေရာ တစ်ခုလုံးကို အဆက်မပြတ် ပျက်စီး ပြိုကျသွားစေတော့သည်။

လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး ခြောက်ကောင် က တိုက်ခိုက်မှု အများအပြားကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး ခုနစ်ဦး ၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှု များက အတားအဆီး များကို ကျော်ဖြတ်ကာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း။

လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေမည့် မြင်ကွင်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ မှာ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး တန်ချိန် သောင်းချီသော ဖိအားများကို ခံစားနေရသည့်အလား သူ၏ ကျောရိုးမှာ သိသိသာသာ ကွေးညွှတ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်လင့်ကစား သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး ခုနစ်ဦး ၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှု ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက ဘယ်ဘက်လက်ကိုသာ မြှောက်၍ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မည်သည့် အသံမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသော်လည်း လက်ချောင်းများ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ ဓားအလင်းတန်း များ၊ ဓားရိပ်များ အားလုံး အစုလိုက် အပြုံလိုက် ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားပြီး သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ။

တစ်လောကလုံး အသံတိတ် သွားတော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ယန်နန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဌာနမှူး ရှီယန် ဖြစ်သော အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ ပင်လျှင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး ဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရကာ မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များဖြင့်လည်း ချည်နှောင်ခံထားရပါလျက်နှင့် ဤ နတ်ဆိုးဘုရင် တွင် အင်အား ကျန်ရှိနေသေးသည် ဆိုသည်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိချေ။

ထို ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး ၏ စွမ်းအားမှာ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူ ဆယ်ယောက် ပေါင်းလျှင်တောင်မှ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မြို့တော် ၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များဖြင့် ချည်နှောင်ထားခြင်းမှာလည်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ထိုနှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ခံစားရမည့် ဖိအားမှာ မည်မျှ ကြီးမားမည် ဆိုသည်ကို မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်တော့ဘဲ မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီး တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ထမ်းထားရသည့်အလား ပင်။

"ဘုန်း..."

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ကြည့်နေကြစဉ် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ မှာ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ၏ ကွေးညွှတ်နေသော ကျောရိုးကို အတင်းအဓမ္မ တစ်ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ဆန့်တန်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤ လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကို ခံစားရမည် ဆိုသည်ကို သိသာ ထင်ရှားလှသော်လည်း မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိဘဲ တစ်ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် မတ်တတ်ရပ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။

ကိုယ်ပေါ်ရှိ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော သံကြိုးများ တုန်ခါသွားသဖြင့် မြို့တော် တစ်ခုလုံးပါ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဤ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှု အတွင်းမှာပင် လူနေအိမ် အများအပြား ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားတော့သည်။

တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေမှုများ ကြားတွင်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ က သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို အထက်စီးမှ ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်ပဲလား"

သူကား နတ်ဆိုးဘုရင် ပင်။

သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံး၏ အထွတ်အထိပ် တွင် ရပ်တည်နေပြီး လောကကြီး ၏ အမြင့်ဆုံး နေရာတွင် ရပ်တည်နေသူ ဖြစ်ကာ သူ၏ အဆင့်သို့ မရောက်ဖူးသူများ အနေဖြင့် သူ ရပ်တည်နေသော အမြင့်ဆုံး နေရာနှင့် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားများကို မည်သည့်အခါမျှ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တာယွမ် ၏ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ သက်တမ်းရှိသော နိုင်ငံတော် ကံကြမ္မာ ကို ထမ်းထားရလျှင်တောင်မှ၊ မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းထားရလျှင်တောင်မှ သူသည် သာမန် လူများ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသော၊ သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံး၏ အထက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တည်ရှိမှု ပင် ဖြစ်သည်။