အခန်း ၁၂၇

အခန်း (၁၂၇) ချန်မု ရောက်လာပြီ

"ဒါ..."

ချန်ယောင်၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

သူမ၏ သိုင်းအဆင့်မှာ ၆ သာရှိသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် အတွေ့အကြုံများကြောင့် အမြင်အာရုံ အလွန်ကျယ်ပြန့်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ခံစားနေရသော ဖိအားမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို သူမ ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းမိလေသည်။

မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းထားရသည့်အပြင် ဒဏ္ဍာရီလာ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး၏ ဖိနှိပ်မှုကိုပါ ခံထားရသည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော ဖိအားများကြားမှပင် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် သိုင်းဆရာသခင်ကြီး ခုနစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မည်မျှ ကြီးမားသော စွမ်းအားမျိုးနည်း။

ချင်းကျိုးပြည်နယ်တွင် ချန်မုက လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်ကို ဖိခြေသတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုစွမ်းအားနှစ်ခုကြားက ကွာခြားချက်ကို သူမ သိသာစွာ ခံစားနေရသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီသည် ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကို ခံစားနေရသည့်တိုင်အောင်၊ သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ ချင်းကျိုးပြည်နယ်တွင် ချန်မု ထုတ်ဖော်ခဲ့သော စွမ်းအားများထက် လုံးဝ လျော့နည်းခြင်း မရှိပေ။

"ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ စွမ်းအားကို မင်းတို့ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"မင်းတို့ လူသားတွေထဲမှာ သိုင်းသူတော်စင်နဲ့ ကောင်းကင်ဆရာသခင်တွေသာ ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်မင်းမြတ်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုခေတ်မှာ အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေ မရှိတော့ဘူးလေ။ ဒါဟာ ပြောင်းလဲလို့မရတဲ့ ကံတရားပဲ။ မင်းတို့က ကံတရားကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ အရူးတွေပဲ။"

လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး ခြောက်ကောင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်ကြသည်။

တကယ်တမ်းတွင် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၌ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း တိတိကျကျ မသိကြပေ။

ထိုစဉ်က နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီကို လူသားများ၏ အခြားမြို့များကို အရင်ဖျက်ဆီးပြီး လူသားများကို ခွဲခြားကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုက်ခိုက်ရန်၊ ထို့နောက်မှ လောကရှိ နတ်ဆိုးအားလုံးကို စုစည်း၍ မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အကြံပြုခဲ့သူများလည်း ရှိခဲ့သည်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပါက လူသားများအနေဖြင့် မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီက ထိုအကြံပြုချက်ကို လက်မခံခဲ့ပေ။

ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ထိုကဲ့သို့ ကွေ့ကောက်လှည့်ပတ်၍ လုပ်ဆောင်ရန် အမှန်တကယ်ပင် မလိုအပ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီမှာ လောကတွင် အမှန်တကယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်နေပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်အလား မည်သူကမျှ ခုခံ၍ မရနိုင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှီယန်က နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာကာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ အခြေအနေကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "စိတ်ဓာတ် မကျကြနဲ့။ သူ ခံစားနေရတဲ့ ဖိအားက အရမ်း ကြီးမားတယ်။ သူ ဟန်ဆောင်နေတာ။"

"သူ အချိန်ဆွဲနေတာ။"

စကားတစ်ခွန်းက အိပ်မက် မက်နေသူများကို လှုပ်နှိုးလိုက်သည့်အလား ပင်။

ရှီယန်၏ စကားကြောင့် တွေဝေနေကြသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများ အားလုံး ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာကြတော့သည်။

"တိုက်ကြ။"

တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

အခြားသူများလည်း ထပ်မံ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပြီး အသတ်အပုတ် စွမ်းအားများကို အသီးသီး ပေါက်ကွဲစေလိုက်ကြရာ၊ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများ ယှက်နွှယ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို သွေးရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင်။

ယွမ်ဝူ လမ်းသွယ်မှ သိုင်းဆရာသခင် ယွီချန်က အရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ "ငါတို့ ဝင်ပါလို့ မရဘူးလို့ ထင်ထားတာ... အခု ကြည့်ရတာ ငါတို့လည်း ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် ကူညီမှ ရတော့မယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ မပါဘဲ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။"

ဘေးနားရှိ အခြား သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးကလည်း ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်မှ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

အကယ်၍ နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့် တိုက်ပွဲမျိုးသာ ဆိုပါက သူတို့ကဲ့သို့သော သိုင်းဆရာသခင်များမှာ ပုရွက်ဆိတ်များအလား ဖြစ်နေပြီး ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ယခုအခါ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများ၏ ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရကာ၊ အခြားနေရာများတွင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူများနှင့် လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီးများ ရှုပ်ထွေးစွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့ကဲ့သို့သော သိုင်းဆရာသခင်များ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိလာပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ အားနည်းနေသေးသော်လည်း ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီးများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်ပေသည်။

"သိုင်းဆရာသခင် အောက် အဆင့်ရှိတဲ့ သူတွေ အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ။"

"ဝင်မရှုပ်ကြနဲ့။"

သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သိုင်းဆရာသခင်များက တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်သော်လည်း ၎င်းထက် အဆင့်နိမ့်သူများ ဝင်ရောက်လာပါက အနှောင့်အယှက် သက်သက်သာ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူ သတိပေးရန်ပင် မလိုအပ်ဘဲ ထို သိုင်းပညာ အဆင့် ၄ ရှိသူများ ပင်လျှင် ရှေ့သို့ မတက်ရဲကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထို ရောနှော ယှက်နွှယ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိအားများကပင် သူတို့ကို ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုများ ပေးစွမ်းနေသဖြင့် တိုက်ပွဲ ဧရိယာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ပင်။

"ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး..."

သိုင်းဆရာသခင်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

မြို့တော်တွင် စုဝေးနေသော သိုင်းဆရာသခင်များ စုစုပေါင်း သုံးဆယ်နီးပါးခန့် ရှိပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ သိုင်းဆရာသခင်များ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ရှိကာ အားလုံး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သောအခါ မထီမဲ့မြင် ပြု၍မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ ဖြစ်သော ရှီယန်နှင့် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး သုံးဦးတို့ ပူးပေါင်း၍ လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး ခြောက်ကောင်ကို အတင်းအဓမ္မ တားဆီးထားနိုင်ခဲ့ပြီး အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး ကိုးဦးက နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ တစ်ယောက်တည်းကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ လည်း နောက်ဆုံးတွင် မလွယ်ကူတော့ဘဲ ခုခံရာတွင် သိပ်မချောမွေ့တော့ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးလား။

လူတိုင်းက ဤ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ဆုတောင်းနေမိကြတော့သည်။

"ဘုန်း..."

သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးမှာ လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး အသံပင် မထွက်နိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း သွေးအိုင်များ အဖြစ် ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားရာ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ထို လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီးမှာလည်း တိုက်ခိုက်မှု အများအပြားကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ဒဏ်ရာများမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ အလွန် အရှက်တကွဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဂျွတ်..."

သိုင်းဆရာသခင်ကြီး ယန်နန်မှာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ လက်ညှိုး တစ်ချက် ထိုးနှက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ လက်ထဲရှိ လက်နက်မှာလည်း ချက်ချင်း အက်ကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုက နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် များကို ဖျက်ဆီးပစ်ကာ ကျောပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် အမှတ်အသား နှစ်ခု ချန်ထားနိုင်ခဲ့လေသည်။

သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲကြီး။

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းနီးပါး အသက်စွန့်၍ တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်နန်နှင့် အခြားသူများ အပါအဝင် သိုင်းဆရာသခင်များ အားလုံးက နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီကို ဖိနှိပ်၍ မရပါက၊ သူ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်ပါက လူတိုင်း သေဆုံးရမည် ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ သက်တမ်းရှိသော မြို့တော်လည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီးများ အားလုံးကလည်း ယန်နန်တို့က နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီကို ဖိနှိပ်သွားနိုင်ပါက အခြေအနေ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး လောကကြီးကို အုပ်ချုပ်ရန် ဆိုသည်မှာ ဝေလာဝေး၊ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ရန်ပင် ခက်ခဲမည် ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး အသက်စွန့်၍ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် သိုင်းဆရာသခင် ငါးဦး ဆက်တိုက် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။

သိုင်းဆရာသခင် ဆယ်ဦးနီးပါးခန့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရသွားကြပြီး သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူ တစ်ဦး လည်း အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤ အရင်းအနှီးများဖြင့် လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင်ကို အပြီးတိုင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အခြား လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး လေးကောင် အနက် နှစ်ကောင် လည်း အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရသွားခဲ့သည်။

လူသားများ ဘက်က အသာစီး ရနေကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သို့သော်လည်း။

ဤဘက်မှ အသာစီး ရနေခြင်းမှာ အဓိက မကျဘဲ အခြား တစ်ဖက်ရှိ တိုက်ပွဲကို အနှောင့်အယှက် မပေးနိုင်အောင် တားဆီးထားနိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော အဆုံးအဖြတ်မှာ အခြား တစ်ဖက်တွင်သာ ရှိကြောင်း လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

သိုင်းဆရာသခင်ကြီး ကိုးဦးက မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး တို့ဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသော နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အသာစီး ရနေကြောင်း သိသာစွာ မြင်တွေ့နေရကာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ ဆက်တိုက် ရရှိနေလေသည်။

ဤ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဆိုးဘုရင်မှာ အတော်လေး အရှက်တကွဲ ဖြစ်နေကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သို့သော်လည်း။

ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ အဆက်မပြတ် ရရှိနေသော်လည်း ဤ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အမြဲတမ်း အေးစက်နေပြီး ဒေါသထွက်သည့် အရိပ်အယောင် မရှိသလို စိတ်ခံစားမှု ပြောင်းလဲသည့် အရိပ်အယောင်လည်း မရှိဘဲ အရာအားလုံးကို အေးစက်စွာသာ ကြည့်နေလေသည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်နေသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး ကိုးဦး၏ မျက်နှာများမှာ ပိုမို လေးနက်လာကြတော့သည်။

သူတို့ ကိုးဦးအနက် နှစ်ဦးသာ ဒဏ်ရာ ရရှိထားပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီမှာမူ နေရာအနှံ့တွင် ဒဏ်ရာများ ရရှိနေကာ အကြီးအကျယ် အသာစီး ရနေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူတို့ ဖန်တီးလိုက်သော ဒဏ်ရာများမှာ အခြေအနေကို အဆုံးအဖြတ် ပေးနိုင်လောက်အောင် မပြင်းထန်ပေ။

ထို့အပြင် အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းအားများမှာ သိသာစွာ ပိုမို အားကောင်းလာပြီး ယခုအခါ သူတို့ ကိုးဦးစလုံးမှာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မျှ ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရန်ပင် ခက်ခဲလာတော့သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှုကပင် သူတို့ကို ခက်ခက်ခဲဲခဲ ခုခံနေရစေတော့သည်။

ဤ မြင်ကွင်းကို အခြားသူများလည်း မြင်တွေ့နေရလေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများမှာ စိုးရိမ် ပူပန်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသော်လည်း ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘဲ မျက်လုံးပြူး၍သာ ကြည့်နေရုံ ရှိတော့သည်။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး တစ်ဦးက သွားကြိတ်ကာ အခြား တစ်ဖက်ရှိ တိုက်ပွဲကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွားကာ အခြား ကိုးဦးနှင့် ပူးပေါင်း၍ အင်အား တစ်ခု ထပ်မံ ဖြည့်တင်းရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

"ရွှီး..."

နောက်ထပ် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး တစ်ဦး ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး တစ်ဆယ့်တစ်ဦး စလုံး နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး အခြား တစ်ဖက်တွင် လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး လေးကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ရှီယန် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး လေးကောင် အနက် နှစ်ကောင်မှာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရရှိထားပြီး သူ၏ ဘေးတွင် သိုင်းဆရာသခင် နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့် ပူးပေါင်း ကူညီနေကြသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ အလွန် သိသာလွန်းနေသဖြင့် ချက်ချင်းပင် အကြီးအကျယ် အရှုံးပေါ်သွားတော့သည်။

"ဘုရင်မင်းမြတ်ကို သွားကူကြ။"

လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယခုလက်ရှိ အခြေအနေအရ လူသား သိုင်းဆရာသခင် များကို သတ်ဖြတ်နေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။

"ရွှီး... ရွှီး..."

လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင်က တိုက်ပွဲမှ ရုန်းထွက်ကာ အခြား တစ်ဖက်သို့ သွားရောက် ကူညီရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် သိုင်းဆရာသခင် အများအပြားက အသက်စွန့်၍ ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်ကြသဖြင့် ထို မိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင်ကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထားနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်သာ ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ကာ အခြား တစ်ဖက်သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း။

သူက နတ်ဆိုးပညာရပ် များကို အသုံးပြု၍ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီး တစ်ဆယ့်တစ်ဦး၏ ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသော နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီက ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ဆုတ်လိုက်တော့။"

ထို မိစ္ဆာကြီး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသော်လည်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"အမိန့်တော် အတိုင်းပါ။"

သူက မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

ဤဘက်တွင် တိန့်ချန်နှင့် အခြားသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများ ဤ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ကြိုတင် ခံစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသော်လည်း ဤအချိန်တွင် အခြား အတွေးများ မတွေးနိုင်တော့ဘဲ အားလုံး အော်ဟစ်ကာ မိမိတို့၏ စွမ်းအားများကို အသီးသီး ပေါက်ကွဲစေလိုက်ကြတော့သည်။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ဆယ့်တစ်ချက်က နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီး ရောင်စုံ အလင်းတန်းများ အဖြစ် စုစည်းသွားကာ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီကို ဤနေရာတွင် လုံးဝ သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီက မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နေသော မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော သံကြိုးများမှာ ချက်ချင်း ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ထပ်မံ လှုပ်ခါသွားချိန်တွင် တောင်တန်းများ ပြိုကျသည့်အလား မြေကြီး တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် မြို့တော် တစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန် လန်သွားတော့မည့်အလား ပင်။

ဤ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသော တုန်ခါမှုကြီး အတွင်း မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော သံကြိုး သုံးချောင်း အနက် တစ်ချောင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် မခံနိုင်တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်၊

ကွင်းဆက် တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုအလား အခြား မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော သံကြိုး နှစ်ချောင်း လည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော သံကြိုးများ ပျက်စီးသွားသဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ ဖိအားများ ရုတ်တရက် အဆမတန် တိုးတက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါများ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်၍ ရှေ့သို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း..."

လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်အလား ပင်။

သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ဆယ့်တစ်ချက်မှာ သူ၏ ဤ ဆုပ်ကိုင်မှု အောက်တွင် အတင်းအဓမ္မ ဖိချေခံလိုက်ရပြီး သူ၏ အရှေ့တွင် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားကာ သူ့ကို ထပ်မံ ထိခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ထို့နောက်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီက ညာဘက်လက်ကို အထက်သို့ ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။

သူ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော်၏ ညာဘက်လက်ပေါ်တွင် တင်ထားသော ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးမှာ ဤ မြှောက်တင်မှု အောက်တွင် လေထဲသို့ ပေငါးဆယ်ခန့် အတင်းအဓမ္မ မြှောက်တင်ခံလိုက်ရတော့သည်။

ပြန်လည် ကျဆင်းလာတော့မည့် အချိန်တွင် လက်ဖဝါး အစား လက်သီးဆုပ် ဖြင့် အစားထိုးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အောက်ခြေကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ပေါ်ရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ အလွန် တောက်ပလာပြီး ရူးသွပ်စွာ လင်းလိုက် မှိန်လိုက် ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

"ဂျွတ်..."

တစ်ခုခု ပျက်စီးသွားသည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တံဆိပ်တုံး၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ မပေါ်လာသော်လည်း အပေါ်ရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်း များမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော်က တံဆိပ်တုံး၏ အောက်ခြေကို လက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ တံဆိပ်တုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ မှေးမှိန်သွားပြီး ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော သံကြိုးများ ပျက်စီးသွားပြီ။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး လွင့်စင်သွားပြီ။

အနှောင်အဖွဲ့များ အားလုံးမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားသော နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီမှာ ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားရှိ တစ်ဦးတည်းသော တည်ရှိမှု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထို နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်ပွားတော် ကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် မတ်မတ် ရပ်တည်နေကာ အရာအားလုံးကို ၎င်း၏ အရှေ့တွင် မှေးမှိန်သွားစေတော့သည်။

တိန့်ချန်၏ လက်ထဲရှိ ဓားမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ယန်နန်၏ လက်သီးမှာ လေထဲတွင် တောင့်တင်းနေသည်။

ယွီချန်နှင့် အခြားသော သိုင်းဆရာသခင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရပ်တန့်သွားကြပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရှိနေသော လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီးများလည်း အားလုံး ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ လူရိပ်ဆီသို့ စုစည်းသွားကြတော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီး မကြာမီ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ပြန်လည် လွှမ်းခြုံထားလိုက်တော့သည်။

ထို ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော နတ်ဆိုး ဓမ္မရုပ်ပွားတော်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ထောက်မထားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ လောကရှိ သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး အရာအားလုံးကို ဒူးထောက်သွားစေနိုင်သော ရှေးဟောင်း နှင့် အိုမင်း ရင့်ရော်သည့် ဖိအားများကို ခံစားရင်း နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ စကားမပြောပေ။

အရာအားလုံးကို အေးစက်စွာသာ ကြည့်နေလေသည်။

အစကတည်းက သူသည် အလွန် တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး တိမ်တိုက်များ အထက်မှ သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို အထက်စီးမှ ကြည့်နေသည့်အလား ပင်။

"ကြည့်ရတာ ဒီလောက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်သွားပြီ ထင်တယ်။"

ချန်ကွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးသည့် ခံစားချက် အချို့ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

နည်းလမ်း ပေါင်းစုံ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သမိုင်း မှတ်တမ်းများတွင် ရေးသားထားသည့် အတိုင်း သိုင်းသူတော်စင် မပေါ်ထွက်သရွေ့ နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ယှဉ်နိုင်မည့်သူ မရှိဘဲ ၎င်း၏ အရှေ့တွင် မည်သည့် နည်းလမ်းမဆို တိမ်တိုက်များအလား အလွယ်တကူ ပျောက်ကွယ်သွားမည် သာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လိက သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အနောက်ဘက်ရှိ တာယွမ်၏ မြို့တော်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ အထီးကျန်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"..."

တိန့်ချန်က လက်ထဲရှိ ဓားရိုးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

သူသည် လက်ထဲရှိ ဓားဖြင့် ထို ကောင်းကင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း အတားအဆီးကို ခုတ်ဖြတ်ချင်သော်လည်း သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ မှ အဆင့် ၁ သို့ တက်လှမ်းမည့် ခြေလှမ်းမှာ အတွေ့အကြုံများနှင့် ကျော်ဖြတ်၍ ရနိုင်သော အရာ မဟုတ်ဘဲ ထို ကောင်းကင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း အဆင့်ကို မခံစားနိုင်ပါက ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းစဉ်ကိုပင် မမြင်နိုင်ဘဲ အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိနိုင်ပေ။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း ကွာဟချက်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။

ကွမ်ရှင်းမျှော်စင်။

အပေါ်ဆုံး ထပ်။

မှောင်မိုက်နေသော အခန်းငယ်လေး အတွင်း မှေးမှိန်နေသော ကြိုးမျှင် အားလုံး တွန့်လိမ်နေပြီး ကြယ်ရောင်လေးများလည်း အားလုံး အလွန် မှေးမှိန်နေလေသည်။

ပိုင်ကျယ်က နံရံကို မှီကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် သက်ပြင်းချသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ရွေးချယ်မှု မှားသွားတာလား..."

နတ်ဆိုးဘုရင် မဆင်းသက်လာမီက သူသည် အခြား တာအိုဆရာများ၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို မျိုချကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆင့် ၂ အထိ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ရန် အချိန်ရခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပါက နောက်ဆုံးတွင် သူ ရူးသွပ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်ကို တားဆီးနိုင်လျှင်တောင်မှ သူကိုယ်တိုင်က မြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည် ဖြစ်ကာ ပိုမို ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ ထို ရွေးချယ်မှုကို မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး နှင့် မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များကို အားကိုး၍ နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ဖိနှိပ်ရန်သာ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီ။

မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောများ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်လည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ တစ်ခုခု ထပ်မံ လုပ်ဆောင်ချင်လျှင်တောင်မှ အင်အား မရှိတော့သလို အင်အား ရှိလျှင်လည်း အချိန် မမီတော့ပေ။

ပိုင်ကျယ်က အရှေ့ဘက် သို့ အထီးကျန်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စစ်ထျန်းထိုင် ဌာနမှူး အဖြစ် စတင် တာဝန်ယူကတည်းက သူသည် ဆယ်နှစ်ကျော် တိုင်တိုင် ကွမ်ရှင်းမျှော်စင်မှ တစ်လှမ်းမျှ မထွက်ခဲ့ဘဲ မြို့တော်ကို ကာကွယ်ရန်၊ တိုင်းပြည်ကို တည်ငြိမ်စေရန်၊ လောကကြီးကို ငြိမ်းချမ်းစေရန် သာ ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် ဤအရာများ အားလုံးမှာ အိပ်မက် တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးခြင်း သို့သာ ဦးတည်သွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မြို့တော် ပျက်စီးသွားပါက တာယွမ် လည်း ကျဆုံးသွားမည် ဖြစ်ပြီး ဤ လောကကြီး လည်း နန်လီ အလား မှောင်မိုက် သွားမည် ဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးများ သောင်းကျန်းပြီး သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို အုပ်ချုပ်သွားမည် ဖြစ်ကာ အနာဂတ် ကာလ တစ်ခုတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက သိုင်းပညာ လမ်းစဉ်ကို အဆုံးထိ လျှောက်လှမ်းနိုင်ပြီး သိုင်းသူတော်စင် အဖြစ် ပြောင်းလဲလာမှသာ၊ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ဦးက ကောင်းကင်ဆရာသခင် အဖြစ် ပြောင်းလဲလာမှသာ နတ်ဆိုးများကို ပြန်လည် မောင်းထုတ်နိုင်ပြီး လောကကြီးကို အလင်းရောင် ပြန်လည် ရရှိစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အလွန် ကြာမြင့်မည့် အချိန် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး၊

သူလည်း မြင်တွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ပိုင်ကျယ်က အကြည့်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း မျက်လုံး မှိတ်တော့မည့် အချိန်တွင်။

သို့သော်လည်း။

ထိုအချိန်တွင်။

သူ၏ အကြည့်များ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားကာ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်၍ နေရာတစ်ခုသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

"အဲဒါက..."

...

မြို့ရိုးပေါ်တွင်။

တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှုများ ကြားတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သည့် ခံစားချက်များ ရောနှောနေလေသည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံးမှာ သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြပြီး အသိစိတ် ကြည်လင်နေဆဲ ဖြစ်သူ အားလုံးမှာ အဆင့် ၆ အထက် သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြကာ အားလုံးက မိမိတို့၏ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများကို အသီးသီး ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း ဤအချိန်တွင်မူ မည်သူကမျှ ခုခံလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒများ မရှိကြတော့ပေ။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ ဓမ္မရုပ်ပွားတော်ကို မော့ကြည့်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော၊ ကျော်ဖြတ်၍ မရနိုင်သော တောင်တန်းကြီး တစ်ခုကို မော့ကြည့်နေရသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး ၎င်းမှာ သာမန်လူများ မကျော်ဖြတ်နိုင်သော အမြင့် ပင် ဖြစ်သည်။

လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး လေးကောင်က အရှေ့ဘက် သို့ အေးစက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

စောစောက သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတွင် သူတို့ အထဲမှ နှစ်ကောင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူတို့ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ထို တိုက်ခိုက်မှုများက သူတို့ကို သေလုမျောပါး အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။

သူတို့က သူတို့၏ အရှေ့ရှိ လူများ အားလုံးကို အစားအစာ အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီက စကား မပြောသေးသဖြင့် သူတို့က ဘေးတွင် အေးစက်စွာ ရပ်နေရုံသာ ရှိပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ အမိန့်ကို ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သတ်ဖြတ်မှုများ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ အကြည့်များ အောက်တွင်။

အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေသော နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီက နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်စွာ စကားပြောလိုက်တော့သည်။

"ပြီးဆုံးသင့်ပြီ။"

သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဤ စကားလုံးက...

အရာအားလုံး၏ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာကို သတ်မှတ်ပေးလိုက်သည့်အလား ပင်။

ရှီယန် မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ဆက်လက် ခုခံရန် ကြိုးစားချင်သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အားအင် ကုန်ခန်းနေမှုများကိုသာ ခံစားနေရတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်။

သူ၏ အကြည့်များ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ အချို့ ပေါ်ထွက်လာကာ တစ်ခုခုကို သတိထားမိလိုက်သည့်အလား တောင်ဘက် ကောင်းကင်ယံ သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အခြားသူများ သတိမထားမိကြဘဲ အားလုံးက နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီကိုသာ ကြည့်နေကြလေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ တွင် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုလည်း အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားကာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှီယန် ကြည့်နေသော နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း သတိထားမိသွားကြပြီး အားလုံး ခဏတာ တောင့်တင်းသွားကာ တိန့်ချန်နှင့် အခြားသော သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများ၊ ချန်ကွမ်နှင့် အခြားသော မင်းသားများ အားလုံး အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

တောင်ဘက် ကောင်းကင်ယံတွင်။

အမြင်အာရုံ၏ အဆုံးတွင်။

ထို ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ကြီးထဲတွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိသော အနီရဲရဲ သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤ သွေးရောင် အလင်းတန်းက အမှတ်လေး တစ်ခုမှ လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာပြီး တိမ်ဖြူများကို အနီရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေကာ တောင်ဘက် ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို အဆုံးအစမရှိသော သွေးရောင် အဖြစ် ထင်ဟပ်သွားစေတော့သည်။

ဤ အဆုံးအစမရှိသော သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ကြားတွင် သွေးရောင် တိမ်တိုက်တန်း တစ်ခုက ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် တောင်ဘက် မှနေ၍ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းလာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် အနီရဲရဲ လမ်းကြောင်း တစ်ခု ချန်ထားခဲ့လေသည်။

ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို နှစ်ခြမ်း ခွဲပစ်လိုက်သည့်အလား ပင်။

အသံတိတ်စွာဖြင့်...

သွေးရောင် တိမ်တိုက်တန်းက မြို့တော်၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရပ်တန့်သွားကာ အနောက်ဘက်တွင် သွေးရောင် အဖြစ် ထင်ဟပ်နေသော ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး ရှိနေလေသည်။

"ကြည့်ရတာ ငါ အချိန်မီ ရောက်လာတယ် ထင်တယ်။"

နူးညံ့သော အသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ အကြည့်များ အောက်တွင် ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူရိပ်တစ်ခုက သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသူမှာ အလွန် သာမန် ဖြစ်နေကာ မည်သည့် အရှိန်အဝါမျှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း မရှိဘဲ သာမန်လူ တစ်ဦးအလား ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် သူက လေထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

ချန်မု ရောက်လာပြီ။