အခန်း ၁၂၉

အခန်း (၁၂၉) ချန်မု ဖြစ်သော်လည်း၊ အခြားသော ချန်မု ဖြစ်နေသည်

မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်။ တောင်တန်းများ ပြိုကျသွားပြီး မြေကြီးတုန်ခါသွားသော်လည်း မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အသိစိတ်ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်သူ အားလုံးမှာ အနည်းဆုံး သိုင်းပညာအဆင့် ၆ အထက်ရှိသော သိုင်းသမားများဖြစ်ကြသဖြင့် မြေကြီးတုန်ခါမှုလောက်ဖြင့် သူတို့ကို လဲကျသွားအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဤမြေကြီးတုန်ခါမှုများကြားတွင် သတိပြန်ဝင်လာသူအချို့မှာ မြို့ရိုးဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသော ချန်မုကိုကြည့်ရင်း တဖြည်းဖြည်း ဒူးထောက်အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။ မည်သူက စတင်လိုက်သည်ကို မသိရသော်လည်း မကြာမီ ဒုတိယမြောက်လူ၊ ထို့နောက် တတိယမြောက်လူ အသီးသီး လိုက်လံအရိုအသေပေးကြတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အဆင့် ၃ တာအိုဆရာဖြစ်သော စစ်ထျန်းထိုင် ဌာနမှူး ရှီယန်ပင်လျှင် ချန်မုကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်ရာ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် မြို့တော်အပြင်ဘက် တစ်ခုလုံးတွင် ချန်မု တစ်ယောက်တည်းသာ မတ်တပ်ရပ်နေတော့သည်။

တကယ်တော့ လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီး လေးကောင်လည်း ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း အားလုံးမှာ နေရာတွင် တောင့်တင်းနေကြပြီး ချန်မု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများအောက်တွင် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

"ရှီယန်က ကောင်းကင်ဆရာသခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ရှီယန်က အရိုအသေပေးရင်း ချန်မုကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ အသက်အရွယ် အပိုင်းအခြားအရ ချန်မုမှာ သူ့ထက် များစွာငယ်ရွယ်သော်လည်း ဤလောကကြီးမှာ အမြဲတမ်း အစွမ်းအစနှင့် အဆင့်အတန်းကိုသာ အဓိကထားလေ့ရှိပြီး သိုင်းသမားလောကတွင် ဤသို့ဖြစ်သကဲ့သို့ တာအိုဆရာလောကတွင်မူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။

ကောင်းကင်ဆရာသခင်။ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ လောက၏ ဆရာသခင်၊ ဧကရာဇ်၏ ဆရာသခင်ပင် ဖြစ်သည်။

လောကတွင် အသက်ရှင်နေသော ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ပါးအနေဖြင့် မည်သူမဆို၊ ရွှေနန်းတော်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ချန်မု၏ အရှေ့တွင် တပည့်တစ်ဦးအလား အရိုအသေပေးရမည်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဆရာသခင်ပင် ဖြစ်သည်။ လောကကြီး၏ အထွတ်အထိပ်တွင် စိုးမိုးနေသော တည်ရှိမှုပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ဆရာသခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဒူးထောက်နေကြသော လူများအားလုံးလည်း ဤအချိန်တွင် ပြိုင်တူ အော်ဟစ်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းမှာ သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အသံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်ပြီး အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် အော်ဟစ်သံများ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မိုင်ရာပေါင်းများစွာအထိ ကြားသိရလေသည်။

အကယ်၍ ယခင်က ချန်မုသာ ဆိုပါက ဤကဲ့သို့ လူအများအပြား၏ အရိုအသေပေးမှုကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးများ ထကြွလာနိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူ နန်လီတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ဖြစ်သည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် မင်းသားများ အပါအဝင် ချန်ကွမ်လည်း ချန်မုကို အရိုအသေပေးနေလေသည်။

သွေးသားတော်စပ်မှုအရ ချန်မုမှာ သူ၏ တူဝမ်းကွဲတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းပညာ အဆင့် ၄ မှ စတင်၍၊ တာအိုပညာ အဆင့် ၅ မှ စတင်၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လူ အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး အဆင့်အတန်းမှာ သွေးသားတော်စပ်မှုထက် ပိုမိုမြင့်မားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင်၊ လောက၏ ဆရာသခင်အဖြစ် လောကရှိ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေပြီး လူသားများ၏ အနာဂတ်ကို ဦးဆောင်မည့် လမ်းပြပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ကွမ်၏ မလှမ်းမကမ်းတွင် ကျင်းအန်းမင်းသား နှင့် သူ၏ သားအကြီးဆုံး ဟယ်မင်ရွှမ် တို့လည်း ချန်မုကို အရိုအသေပေးနေကြပြီး အခြားသော မင်းသားများနှင့် အိမ်တော်များမှ သားအကြီးဆုံးများ အားလုံးလည်း ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေပေးနေကြလေသည်။

သို့သော် အရိုအသေပေးနေစဉ် ဟယ်မင်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် မှိုင်းဝေနေကြလေသည်။

"ကောင်းကင်ဆရာသခင်..."

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခန့်က ချန်မုမှာ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ အမည်မသိ ကိုယ်လုပ်တော်သား တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ရှင်းဟွာစားသောက်ဆိုင်တွင် ချန်မု ရေးသားခဲ့သော ကဗျာကို ပြန်လည်သတိရမိကာ ထိုအချိန်က ချန်မု၏ ပါရမီများကို အသုံးချခွင့်မရသဖြင့် နှမြောခဲ့မိသေးသည်။

သို့သော် ထိုနေ့က ရှင်းဟွာစားသောက်ဆိုင်တွင် တစ်ပုဒ်တည်းသော ကဗျာကို ရေးသားခဲ့သည့် ချန်မုမှာ တစ်နှစ်တည်းအတွင်းမှာပင် လောကတွင် အသက်ရှင်နေသော ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ပါးအဖြစ် လောကကြီးကို စိုးမိုးကာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အခြေအနေကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားခဲ့မည်နည်း။

အိပ်မက်တစ်ခုအလားပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ရွှီး..."

ချန်မုက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူတစ်ကိုယ်လုံး မြို့ရိုးအောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြို့ရိုးအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ အင်္ကျီလက်စကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နူးညံ့သော လေပြေလေးတစ်ခုက ချန်ကွမ်နှင့် အခြားသူများကို မ,တင်လိုက်တော့သည်။

"ထကြပါ" ဟု ချန်မုက နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များက ချန်ကွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဘေးဘက်သို့ ဆက်လက် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စဉ်းစားနေသည့် အမူအရာအချို့ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

မူလက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ကိုယ်လုပ်တော်သား တစ်ဦးအနေဖြင့် သူနှင့် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော် ကြားရှိ ကံကြမ္မာအကြောင်းအကျိုးများမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး ချန်ကွမ်နှင့် ကံကြမ္မာအကြောင်းအကျိုးများမှာလည်း အလွန်ရှုပ်ထွေးနေမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ အခြေအနေက လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူနှင့် ချန်ကွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နေသော ကံကြမ္မာအကြောင်းအကျိုးများမှာ အလွန်နည်းပါးပြီး လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချန်ကွမ်၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော ချန်ယောင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ကံကြမ္မာအကြောင်းအကျိုးများ အများကြီး ရစ်ပတ်နေခြင်းမရှိဘဲ လုရှီယွင်နှင့် သိပ်မကွာခြားလှဘဲ အလွန်မှေးမှိန်သော ကြိုးမျှင်လေး တစ်ခုသာ ရှိနေလေသည်။

သီအိုရီအရ သူသာ စနစ်မရှိပါက အနှောင်အဖွဲ့များမှ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ချန်မိသားစုနှင့် ကံကြမ္မာအကြောင်းအကျိုးများကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူထင်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေလေသည်။

ငါက တကယ့် ချန်မု မဟုတ်လို့များလား...

ချန်မု၏ စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သူသည် ချန်မု၏ နေရာကို အစားထိုး၍ ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို ချန်မုဟု ထင်မှတ်နေကြသော်လည်း ဤလောကကြီးကမူ သူ့ကို ချန်မုဟု မသတ်မှတ်ထားပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ချန်မု ၏ ကံကြမ္မာအကြောင်းအကျိုးများကို အမှန်တကယ် လက်ခံရရှိထားခြင်း မရှိပေ။

ဤကံကြမ္မာ ကြိုးမျှင်များမှာ သူ ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကံကြမ္မာများသာဖြစ်ပြီး အလွန်အားနည်းကာ လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်မုက ဘေးဘက်သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်စိထဲတွင် ချန်ယောင်၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးအစုံကို တွေ့လိုက်ရပြီး ကြယ်ရောင်လေးများ လင်းလက်နေသည့်အလား သူ့ကို ကြည့်နေသော အကြည့်များထဲတွင် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများနှင့် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ အပြည့်ရှိနေလေသည်။

ချန်ကွမ်နှင့် ကျောက်လိ အပါအဝင် အခြားသူများလည်း ဤအချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှ လောကတွင် အသက်ရှင်နေသော ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ချန်မုသာ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ဂုဏ်သရေမှာ တာယွမ်၏ နန်းတော်ထက်ပင် သာလွန်နေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ ဧကရာဇ်မှာ တိုင်းပြည်အရေးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်ဆိုးကပ်ဘေးလည်း ကျရောက်နေကာ သိုင်းသူတော်စင်လည်း မရှိသဖြင့် ချန်မုမှာ ဤတာယွမ်၏ တစ်ဦးတည်းသော အုပ်ချုပ်သူဖြစ်သည်။

မင်းဆက်ပြောင်းလဲရန် ဆိုသည်မှာလည်း သူ၏ အတွေးတစ်ချက်တည်း အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့သည်။

သို့သော် ချန်ကွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ အချိန်အကြာကြီး မခံလိုက်ဘဲ ချန်မု၏ တိုးညင်းသော စကားတစ်ခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါက ချန်မု မဟုတ်ဘူး။"

ဤစကားတစ်ခွန်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်ကွမ်နှင့် အခြားသူများ အားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး ချန်ယောင်လည်း ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။

အသံမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ လွင့်ပျံ့လာသည့်အလားပင်။

"ငါက ချန်မု ဖြစ်ပေမယ့် အရင်က ချန်မု မဟုတ်တော့ဘူး။"

"ဒီခန္ဓာကိုယ်က လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကတည်းက ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ရဲ့ သီးသန့်အိမ်တော်လေးထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ငါက ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို အငှားယူပြီး လောကထဲကို ဝင်လာခဲ့တာပဲ ရှိတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို လက်ခံရရှိထားတဲ့အတွက် မင်းတို့ ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်ကို ခေတ်တစ်ခေတ်စာ ထွန်းကားအောင် လုပ်ပေးခဲ့မယ်။"

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက သူ့ကို ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ချန်မုဟု မသတ်မှတ်ထားသဖြင့် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်နှင့် ကံကြမ္မာအကြောင်းအကျိုးများကို ဖြတ်တောက်ရန် အလွန်လွယ်ကူလှပြီး မိမိ၏ မူလအမည်မှန်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရုံသာ ရှိလေသည်။

ယခင်က သူသည် ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ အရိပ်အောက်တွင် နေထိုင်ခဲ့ရသော်လည်း အဆင့် ၄ တာအိုဆရာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်ပိုင်း ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်ဟလိုက်လျှင်တောင်မှ ဘာမှမဖြစ်တော့သလို ယခုအခါ အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။

အကယ်၍ ကံကြမ္မာကြိုးမျှင်များ မရှိပါက သူသည် ဤကိစ္စကို သိပ်ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ဘဲ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားမည်ဖြစ်သော်လည်း ကံကြမ္မာအကြောင်းအကျိုးများ ရှိနေသဖြင့် 'ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၏ ချန်မု' ဟူသော အမည်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုနေပါက နောက်ပိုင်းတွင် ကံကြမ္မာများ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာပြီး ဖြေရှင်းရန် ပိုမိုခက်ခဲလာမည်သာ ဖြစ်သည်။

ချန်မု၏ စကားဆုံးသွားသောအခါ ဘေးနားရှိ အခြားသော မင်းသားများ အားလုံး အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

"ဒါ..."

ချန်ကွမ် တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး အလွန်အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

ယခင်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အလား ခံစားနေရသော်လည်း ဤစကားတစ်ခွန်းကြောင့် လေထဲမှ ရုတ်တရက် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ခေါင်းနပန်းကြီးသွားတော့သည်။

ချန်မု၏ အဆင့်အတန်းဖြင့် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လိမ်ညာပြောဆိုမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှပြီး ချန်မုက ဤသို့ပြောသည် ဆိုပါက ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်မည်။

ခဏတာ အံ့အားသင့်ပြီးနောက် လူအများအပြားမှာ အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ ဒါကြောင့်ကိုး။

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်မှ ကိုယ်လုပ်တော်သား တစ်ဦးက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် တာအိုဆရာအဖြစ် နိုးထလာပြီး တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရသနည်း ဆိုသည်မှာ ယခုအခါ အဖြေပေါ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤလောကတွင် တာအိုဆရာများ ရှိသလို နတ်ဆိုးသရဲတစ္ဆေများလည်း ရှိပြီး အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အငှားယူ၍ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်း ဆိုသည့် ဒဏ္ဍာရီများလည်း အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ဤသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် အခြားကိစ္စ တစ်ခုကိုလည်း ရှင်းပြနိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုကိုး..." စစ်ထျန်းထိုင် ဌာနမှူး ရှီယန် လည်း ဤအချိန်တွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ချန်မု၏ အဆင့် တက်လှမ်းမှုများမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သူနှင့် ပိုင်ကျယ်တို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးပြီး ချန်မု စစ်ထျန်းထိုင်သို့ စတင်ဝင်ရောက်လာစဉ်က အဆင့် ၅ သာ ရှိသေးကြောင်း ပိုင်ကျယ်က အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

သူနှင့် ပိုင်ကျယ်တို့ ဤကိစ္စအပေါ် အလွန်သံသယ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး အထူးသဖြင့် ယနေ့တွင် ချန်မုက အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင်အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အဆင့် ၂ တာအိုဆရာတစ်ဦးက ပိုင်ကျယ်ပင် မသိအောင် မိမိ၏ အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော်လည်း ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ဘာကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားရမှာလဲ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အားလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မုမှာ မူလကတည်းက ရှေးခေတ်ကာလမှ အရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ဘယ်လိုအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အငှားယူ၍ ပြန်လည်ရှင်သန်လာကာ ဤလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ချန်မုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့် ၅ သာ ရှိသေးသော်လည်း အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဤရှေးခေတ်ကာလမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ စွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်နိုးကြားလာပြီး ယခင်က စွမ်းအားများ ပြန်လည်ရရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကောင်းကင်ဆရာသခင် အဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ရှီယန်က ချန်မုကိုကြည့်သော အကြည့်များတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းမှာ နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် နိုးထလာသော အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ဦးထက် ဤကဲ့သို့ အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အငှားယူ၍ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော ရှေးခေတ်ကာလမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် ပင်။

ချန်မုက ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဆိုးဘုရင်ကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာလည်း အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

နတ်ဆိုးဘုရင် ဆိုသည်မှာ လောကကြီးကို စိုးမိုးထားသော အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုဖြစ်ပြီး အဆင့် ၂ တာအိုဆရာနှင့် တူညီသော အဆင့်အတန်းတွင် ရှိသည်။

ချန်မုမှာ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာအဖြစ် ယခုမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာခြင်းသာ ဆိုပါက နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးဘုရင်ကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

သို့သော် အကယ်၍ ချန်မုမှာ ရှေးခေတ်ကာလမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦးသာ ဆိုပါက ဤအရာအားလုံးကို ရှင်းပြနိုင်ပြီဖြစ်ပြီး ယခုမှ ပေါ်လာသော နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင်က လောကကြီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ရှေးခေတ်ကာလမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးကို မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

ရှီယန် တွေးမိသော အချက်များကို အခြားသူများလည်း ချက်ချင်း တွေးမိသွားကြတော့သည်။ ရှေးခေတ်ကာလမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးက အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အငှားယူ၍ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်း။

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်စီ ရှူလိုက်ကြပြီး ချန်မုကို ကြည့်သော အကြည့်များတွင် ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုများ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာကာ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမှာ ရုတ်တရက် နိုးထလာသော အဆင့် ၂ တာအိုဆရာထက် များစွာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ချန်မုမှာ ရှေးခေတ်ကာလမှ မည်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်သည် ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိကြဘဲ အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင်အဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်သူမှာ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် နာမည်မရှိသူ မဖြစ်နိုင်ဘဲ ယခင်က လောကကို စိုးမိုးခဲ့ဖူးသော အရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပြီး သူ၏ အမည်နာမကို ပြောလိုက်ရုံဖြင့် လောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ ကြောက်ရွံ့လေးစားစွာ ကြည့်နေကြသော အကြည့်များအောက်တွင် ချန်ယောင်က ချန်မုကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်ရင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး ယိမ်းယိုင်သွားကာ မျက်လုံးထောင့်တွင် မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်းလာပြီး နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ အဆက်မပြတ် တုန်ရီနေတော့သည်။

"ဒု... ဒု..."

ဒုတိယအစ်ကို ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကို ဆက်လက် မခေါ်ဆိုနိုင်တော့ပေ။

မည်မျှပင် သတ္တိကောင်းသူ ဖြစ်ပါစေ၊ နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်၊ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤအချိန်တွင်မူ သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး ရင်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အကယ်၍ အခြားသူများက သံသယ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း သူမကမူ ချန်မု၏ စကားအဆုံးတွင် ဤအရာအားလုံးမှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားတော့သည်။ ချန်မုမှာ ဤကဲ့သို့သော နောက်ပြောင်မှုမျိုးကို လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ချန်မုမှာ အချိန်တစ်ခုမှ စတင်၍ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သူမသည် ချန်မု၏ အပြောင်းအလဲများကို အစောကြီးကတည်းက သတိထားမိခဲ့ပြီး ဤအပြောင်းအလဲများမှာ အလွန်သိမ်မွေ့သော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူတူကြီးပြင်းလာခဲ့သော ညီမတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် သူမက ထိုအချိန်က သိပ်မစဉ်းစားခဲ့ဘဲ ချန်မုမှာ သေလုမျောပါး အခြေအနေမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် စိတ်နေစိတ်ထားများ ပြောင်းလဲသွားခြင်းဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး ဤသည်မှာလည်း အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်သော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ကာ သေလုမျောပါး အခြေအနေများကို ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် လူများ ပြောင်းလဲသွားတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ သေလုမျောပါး အခြေအနေကို ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။

အဆိုးရွားဆုံးမှာ ခံစားချက်နှစ်ခု ရောနှောသွားပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အရှုပ်အထွေးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အတွေးများအားလုံး လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမကို အမြဲတမ်းဂရုစိုက်ခဲ့ပြီး သူမက အစ်ကိုအရင်းအလား သဘောထားခဲ့သော ချန်မုအပေါ် ထားရှိသည့် ခံစားချက်များနှင့် ဤတစ်နှစ်တာအတွင်း ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လောကကြီးကို စိုးမိုးထားသော ချန်မုအပေါ် ထားရှိသည့် ခံစားချက်များ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်နှစ်တာအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ယွမ်ဝူ လမ်းသွယ်အပြင်ဘက်မှ ဓားတစ်ချက်။

ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်အတွင်း ညဘက်ပွင့်လန်းခဲ့သော ပန်းသောင်းချီ။

ဝေ့မြစ်လှိုင်းတံပိုးများကြားမှ ကျင်းလင်ဓာတ်လုံး။

သူမကို ကိုယ်တိုင်လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော တာအိုအဆောင်လက်ဖွဲ့။

ဖုန်းယန်မြို့အပြင်ဘက်တွင် လက်တစ်ချက် ရိုက်ချရုံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မိစ္ဆာကြီး။

"အဲဒါတွေ... အဲဒါတွေ အားလုံးက..."

ချန်ယောင်က နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ မျက်ရည်များ မကျလာစေရန် အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်ထားရင်း ချန်မုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအရာများ အားလုံးက ကံကြမ္မာအကြောင်းအကျိုးများကို ပြန်ဆပ်ရန်အတွက်သာ လား။

ချန်မုက သူမကို ကြည့်နေလေသည်။ ချန်ယောင်၏ စကားများ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် ရပ်တန့်သွားသော်လည်း သူမ ဘာပြောချင်သည် ဆိုသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိနေလေသည်။

"ဒီ တစ်နှစ်တာ အချိန်လေးက အရမ်းပျော်စရာကောင်းခဲ့တယ်... မဟုတ်ဘူးလား။"

ချန်မုက နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။