အခန်း ၁၃၁

အခန်း (၁၃၁) စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်

မြို့တော်၏ မြောက်ဘက်။ တောင်တန်းများကြားတွင်။

လူရိပ်တစ်ခုက အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားနေသည်။

သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး ရှည်လျားကာ၊ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦး အနေဖြင့် တောင်တန်းများကြားတွင် အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားနေခြင်းမှာ သာမန်လူများ မျက်စိဖြင့်ပင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပြီး အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းလေး တစ်ကြောင်းအလား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်သွားတော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ တစ်ယောက် ထွက်လာရတာလဲ..."

ဟယ်ပိုင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖိနှိပ်ခံထားရသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်နေသည်။

တာယွမ် နိုင်ငံ တည်ထောင်ပြီးကတည်းက မြို့တော်မှာ အလွန် ခိုင်မာ လုံခြုံခဲ့ပြီး နန်းတော်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုပေ။

သိုင်းနန်းတော် နှင့် စစ်ထျန်းထိုင် ကြားတွင် တည်ရှိသဖြင့် မည်သည့် ကျူးကျော် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ယခုတစ်ကြိမ် နတ်ဆိုးဘုရင် ပေါ်လာပြီး မြို့တော်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လာခြင်းမှာသာ လောကတွင် သိုင်းသူတော်စင် နှင့် ကောင်းကင်ဆရာသခင် မရှိသဖြင့် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ အတွင်း တစ်ကြိမ်မျှ မကြုံဖူးသော အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၊ ဟယ်ပိုင် သည် သိုင်းနန်းတော်၏ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

နန်းတော်၏ အခြေအနေကို အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ရုံသာမက ယနေ့တွင် နန်းတော်ကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ကျသူလည်း ဖြစ်ရာ နေရာအခွင့်အရေး ကို ရရှိထားပြီး၊ ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းထားသဖြင့် လူအခွင့်အရေး ကိုပါ ရရှိထားလေသည်။

အချိန်၊ နေရာ၊ လူ အားလုံး ပြည့်စုံနေပြီး ပိုင်ကျယ် က မြို့တော်၏ မြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြော များကို အသုံးပြုချိန်၊ လုံကျန်း ဧကရာဇ် က ကျိုယွမ် တံဆိပ်တုံး ကို အသုံးပြုချိန်၊ နန်းတော် အားအနည်းဆုံး အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အင်္ကျီလက်စ အတွင်းရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ် လေးထဲတွင် သန့်စင်သော ဧကရာဇ် သွေးများ ရှိနေလေသည်။

ဤအရာက ဘာအတွက် အသုံးဝင်သည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိပေ။

သူသည် ကျိလဲ့ဂိုဏ်းတွင် ဂိုဏ်းချုပ် ပြီးလျှင် ဒုတိယ အဆင့် အာဏာ အရှိဆုံး သူ ဖြစ်သော်လည်း အရာများစွာကို မသိရှိသေးပေ။

ဂိုဏ်းချုပ် ၏ အမိန့်အရ အခွင့်အရေး ရှာပြီး အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်သာ သိရှိထားပြီး အကယ်၍ အောင်မြင်ပါက မကြာမီ အချိန်အတွင်း ထာဝရသခင်ကြီး နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိကာ ဆုလာဘ်များ ရရှိမည် ဖြစ်ကြောင်းသာ သိရှိထားလေသည်။

ထာဝရသခင်ကြီး...

ထာဝရသခင်ကြီးကို တွေးမိတိုင်း ဟယ်ပိုင်၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူသည် ထို ထာဝရသခင်ကြီးနှင့် လူချင်း မတွေ့ဖူးသော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ကို ခံစားဖူးပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ နေနှင့်လ အလား ခမ်းနား ကြီးကျယ်ကာ ကောင်းကင်ကြီး အလား ကျယ်ပြန့်လှပေသည်။

အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်မျှ ကပင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ ရှိသူများထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး စစ်ထျန်းထိုင် ၏ ခေတ်အဆက်ဆက် ကောင်းကင်ဆရာသခင် များထက်၊ တာယွမ်၏ သိုင်းသူတော်စင် ရှစ်ဦး ထက်ပင် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။

သိုင်းသူတော်စင် ရှစ်ဦးစလုံးက သိုင်းသူတော်စင် တောင်ပေါ်တွင် သူတို့၏ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ များကို ချန်ထားခဲ့ကြပြီး သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦး အနေဖြင့် သူလည်း သိုင်းသူတော်စင် တောင်သို့ တက်ကာ ထို သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ များကို ခံစားဖူးလေသည်။

သို့သော် ထိုအရာများမှာ ထာဝရသခင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူ့ကို ဖော်ပြခိုင်းမည် ဆိုပါက...

ထာဝရသခင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါက သူ့ကို ပေးစွမ်းသော ခံစားချက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာဏာအလား ခမ်းနား ကြီးကျယ်ပြီး အဆုံးအစ မရှိလှပေ။

၎င်းမှာ သေချာပေါက် သိုင်းသူတော်စင် ထက် သာလွန်သော အဆင့် တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာမှာ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် မဟုတ်ပေ။

ဤလောကတွင် ပျံ့နှံ့နေသော လမ်းစဉ်တု များသာ ဖြစ်သည်။

ထာဝရသခင်ကြီးကို ကိုးကွယ် ယုံကြည်မှသာ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် ကို မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဟယ်ပိုင်က လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဤ ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေးထဲရှိ အရာကို ဘေးကင်းစွာ ပြန်သယ်သွားနိုင်ပါက သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန် ပြီးဆုံးပြီ ဖြစ်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး နှင့် လူချင်း မတွေ့ရလျှင်တောင်မှ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် ကို သင်ကြားပေးမည် ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ သူ အမြဲတမ်း တောင့်တနေခဲ့သော အရာ ပင် ဖြစ်သည်။

လုံကျန်း ဧကရာဇ်ကို ချောင်းမြောင်း သတ်ဖြတ်ပြီး နန်းတော် အတွင်းရှိ ဧကရာဇ် သွေးဆက်များ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးခဲ့ပြီး အချိန် အနည်းငယ်မျှပင် မဖြုန်းတီးခဲ့ပေ။

သို့သော်။

နန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာပြီး မြို့တော်နှင့် သိပ်မဝေးသေးမီ မှာပင် အနောက်ဘက်မှ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ထို ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါ ကြီးမှာ တစ်ခုခု၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦး အနေဖြင့် အလွန် ဝေးကွာနေသော်လည်း ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားမှာ သိုင်းသူတော်စင် မဟုတ်ဘဲ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။

ဤလောကတွင် အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်ပြီ။

မြို့တော် အတွက်တော့ သတင်းကောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ ရှိနေသဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင် အနေဖြင့် မြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ဟယ်ပိုင် အတွက်မူ သတင်းဆိုး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားတော့သည်။

မြို့တော်၏ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာ မည်သို့ ဖြစ်မည် ဆိုသည်မှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်သလို သူလည်း ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်သော်လည်း အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် နန်းတော်၏ အခြေအနေ ကို မကြာမီ သိရှိသွားမည် ဖြစ်ပြီး လျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ပေ။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ဟယ်ပိုင်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်ကာ အရှိန်ကို အမြင့်ဆုံး အထိ မြှင့်တင်ပြီး တောင်တန်းများ ကြားတွင် ပြေးလွှားနေတော့သည်။

"ငါ အမြဲတမ်း သတိထားခဲ့တယ်၊ ဘာ သဲလွန်စ မှ မချန်ထားခဲ့ဘူး..."

"ပြီးတော့ မြို့တော်နဲ့လည်း ဒီလောက် ဝေးနေပြီ ဆိုတော့ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ ဖြစ်ရင်တောင် ငါ့ကို လိုက်ရှာဖို့ ခက်ခဲသွားလောက်ပါပြီ။ ပြီးတော့ ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း က ကောင် လည်း ရှိသေးတာပဲ။"

ဟယ်ပိုင်က အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားနေရင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေလေသည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် မြို့တော်နှင့် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာလာပြီး အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မြို့တော်၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မမြင်ရတော့သဖြင့် စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်မှုများလည်း အနည်းငယ် လျော့ကျသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ ထူးဆန်းသော ခံစားချက် တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

တောင်တန်း တစ်ခုလုံးတွင် အရင်က လေတိုက်သံများကို ကြားနေရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ လုံးဝ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားပြီး ငှက်အော်သံ၊ အင်းဆက် မြည်သံများလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အစအန ပင် မကျန်တော့ပေ။

သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦး အနေဖြင့် သူ၏ အကြားအာရုံမှာ ယင်ကောင် အတောင်ပံ ခတ်သံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်သော်လည်း ယခုအခါ ရုတ်တရက် မည်သည့် အသံမျှ မကြားရတော့ပေ။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အရင်က လေတိုက်လို့ လှုပ်ခါနေသော သစ်ပင်များမှာလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ ရေခဲများဖြင့် အေးခဲ ခံလိုက်ရသည့်အလား မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

ဟယ်ပိုင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယ ဖြစ်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထူးဆန်းမှုများကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ အလိုအလျောက် အရှိန် လျှော့လိုက်တော့သည်။

သူ ရပ်တန့်သွားချိန်တွင်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် မည်သည့် အသံမျှ မကြားရသေးဘဲ သူ ကြားနေရသော တစ်ခုတည်းသော အသံမှာ သူ၏ အသက်ရှူသံ နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း သွေးကြောများထဲတွင် သွေးများ စီးဆင်းနေသော အသံ ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်။

သူလည်း တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး နေရာတွင် တောင့်တင်းစွာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ရပ်တန့် ခလုတ် တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်သည့်အလား သူ၏ အသက်ရှူသံ၊ သူ၏ နှလုံးခုန်သံ၊ သူ၏ သွေးစက် တစ်စက်စီ တိုင်း အားလုံး အသံတိတ်စွာဖြင့် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

အသံတိတ်စွာဖြင့် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချန်မုက အလွန် သာမန် ပုံစံဖြင့် အရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာကာ လက်လှမ်း၍ ဟယ်ပိုင်၏ အင်္ကျီလက်စ အတွင်းမှ ထို ကျောက်စိမ်းပုလင်း လေးကို ယူလိုက်ပြီး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဟယ်ပိုင်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ။"

ဟယ်ပိုင်။

သိုင်းနန်းတော်၏ သိုင်းဆရာသခင်။

သိုင်းနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော သိုင်းဆရာသခင် တိုင်းမှာ လောကတွင် နာမည်ကျော်ကြားသော သူများသာ ဖြစ်ကြပြီး ချန်မု လည်း ဟယ်ပိုင်၏ သိုင်းဆရာသခင် နာမည်ကို ကြားဖူးသလို ယခင်က ယူကျိုးပြည်နယ်တွင် တစ်ကြိမ် တွေ့ဖူးလေသည်။

သို့သော် ဤ သိုင်းဆရာသခင်မှာ ကျိလဲ့ဂိုဏ်း ၏ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

ဟယ်ပိုင်က ချန်မုကို ကြည့်နေပြီး သူ မလှုပ်ရှားနိုင်သလို အသက်လည်း မရှူနိုင်ကာ နှလုံးခုန်သံ လည်း ရပ်တန့်နေသော်လည်း အတွေးများကတော့ အလုပ် လုပ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သက်ပြင်းချသည့် အမူအရာများနှင့် ဝမ်းနည်းသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အနှောင်အဖွဲ့များ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သေးသော်လည်း စကားပြောနိုင်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းပဲ..."

ဟယ်ပိုင်က သက်ပြင်း ချလိုက်သည်။

ယူကျိုးပြည်နယ်တွင် ချန်မုကို တွေ့စဉ်က ချန်မုမှာ စစ်ထျန်းထိုင်၏ အဆင့် ၄ စစ်ချန် တစ်ဦးသာ ရှိသေးသော်လည်း ထို့နောက် ချန်မု ချင်းကျိုးပြည်နယ်တွင် အဆင့် ၃ တာအိုဆရာ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ကာ လူစကားပြောအဆင့် မိစ္ဆာကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သူ ကြားသိခဲ့ရသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့ချိန်တွင်မူ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ ဖြစ်နေလေပြီ။

"မင်းက စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား။"

ဟယ်ပိုင်က ချန်မုကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ တစ်ဦးက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မိမိ၏ အဆင့်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖုံးကွယ်ထားမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ တွေးမိပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ချန်မုလည်း တာအိုဆရာများ၏ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ချန်မုက စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် ဟူသော စကားလုံးကို ပထမဆုံး အကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး "အဲဒါက ဘာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်း မသိဘူးလား။"

ဟယ်ပိုင် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းသမားတွေ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ရောက်ရင် အထွတ်အထိပ် ရောက်ပြီလို့ ဆိုပေမယ့် ဒါဟာ သိုင်းပညာရဲ့ အဆုံးသတ် ပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီ လောကကြီးရဲ့ အဆုံးသတ်က သိုင်းသူတော်စင် မှာ ရပ်တန့်မနေဘူး။"

"ဒါကြောင့် သိုင်းပညာ ဆိုတာ ဒီ လောကမှာ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ လမ်းစဉ်တု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် ကသာ ပိုမို မြင့်မားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ သို့ တက်လှမ်းနိုင်တာ။"

ဟယ်ပိုင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ချန်မု လည်း သိပ်မအံ့အားသင့်လှပေ။

သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ နှင့် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး တို့ သာမက နန်လီ ရှိ သေမင်းတမန် နယ်မြေများ အားလုံးက အဆင့် ၂ တာအိုဆရာမှာ အဆုံးသတ် မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေပြီး အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ နှင့် ညီမျှသော သိုင်းသူတော်စင်မှာလည်း အဆုံးသတ် မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။

ချန်မုက စဉ်းစားရင်း "ဒါဆို မင်းတို့ ကျိလဲ့ဂိုဏ်း က ထာဝရသခင်ကြီးက သိုင်းသူတော်စင် ထက် သာလွန်တဲ့ တည်ရှိမှု ပေါ့။ ဘာလို့ လောက ထဲမှာ တစ်ခါမှ မပေါ်လာရတာလဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟယ်ပိုင်က ခေါင်းခါရင်း "မသိဘူး။" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ချန်မုက ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ကျိလဲ့ဂိုဏ်း ရဲ့ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်က ဘာလဲ။"

ဟယ်ပိုင်က ထပ်မံ ခေါင်းခါရင်း "မသိဘူး။" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ချန်မုက ဆက်မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ မင်း ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ။"

ဟယ်ပိုင်က ခေါင်းကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ခါယမ်းရင်း "ပြောလို့ မရဘူး။" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ချန်မုက ထပ်မေးလိုက်ပြန်သည်။ "အဆင့် ၁ တာအိုဆရာက ထာဝရသခင်ကြီး လား။"

ဟယ်ပိုင်က ခေါင်းခါရင်း "မသိဘူး။" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ချန်မုက နောက်ဆုံး မေးခွန်း အဖြစ် "ဒီ ဧကရာဇ် သွေးဆက် တွေကို စုဆောင်းပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟယ်ပိုင်က ထပ်မံ ခေါင်းခါရင်း "မသိဘူး။" ဟုသာ ဖြေလိုက်သည်။

သူနှင့် ချန်မု ကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ လုံးဝ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ဟယ်ပိုင်က ချန်မု၏ မေးခွန်းများကို အကုန် ပြန်ဖြေခဲ့သော်လည်း သူ မသိသော အရာများ နှင့် သူ မပြောချင်သော အရာများ မှလွဲ၍ အခြား ပြောပြသော အရာများမှာ ချန်မု အတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။

မေးခွန်းအချို့ မေးပြီးနောက် မသိဘူး ဟူသော အဖြေများကိုသာ ရရှိခဲ့သဖြင့် ချန်မု လည်း ဆက်မမေးတော့ဘဲ ဟယ်ပိုင်ကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဤ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှု နှင့်အတူ ဟယ်ပိုင် တစ်ကိုယ်လုံး နေရာတွင် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် အသံတိတ်စွာဖြင့် ဖုန်မှုန့်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ခေါင်းပိုင်း မှ စတင်၍ လေနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားပြီး လောကကြီး ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ကြည့်ရတာ အမှန်ပဲ ထင်တယ်။"

ချန်မုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခင်က သူသည် ကျိလဲ့ဂိုဏ်း နှင့် ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း တို့ ကိုးကွယ် ယုံကြည်ကြသော ထာဝရသခင်ကြီးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်များက ဖန်တီးထားသော အရာလား၊ သို့မဟုတ် လောကတွင် အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသော အရာလား ဆိုသည်ကို သေချာ မသိခဲ့ပေ။

သို့သော် ကံကြမ္မာ ကြိုးမျှင်များကို ထွင်းဖောက် မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ မည်သို့ တက်လှမ်းရမည် ဆိုသည်ကို ခံစားသိရှိလာရချိန်တွင်မူ သူ အနည်းငယ် ယုံကြည်လာခဲ့ပြီး ယခု ဟယ်ပိုင် နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် လုံးဝ ယုံကြည်သွားတော့သည်။

ဟယ်ပိုင်မှာ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးကို လှည့်စားရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

အကယ်၍ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးကပင် ဤလောကတွင် သိုင်းသူတော်စင် ထက် သာလွန်သော တည်ရှိမှုများ ရှိနေကြောင်း ယုံကြည်ပြီး ကျိလဲ့ဂိုဏ်း က ကိုးကွယ် ယုံကြည်သော ထာဝရသခင်ကြီးမှာ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေကြောင်း ယုံကြည်နေသည် ဆိုပါက အမှန်တကယ် ပင် တည်ရှိနေလောက်ပေသည်။

သို့သော် ဤ ထာဝရသခင်ကြီးမှာ ဘယ်လို အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ၊ ပိတ်လှောင် ခံထားရသည် ဖြစ်စေ၊ ကန့်သတ် ခံထားရသည် ဖြစ်စေ၊ အခြားသော အကြောင်းရင်းများကြောင့် ဖြစ်စေ လောက ထဲတွင် မပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ အဆင့် ၁ တာအိုဆရာ၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းဖို့ လိုနေပြီ..."

ချန်မုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သိုင်းသူတော်စင် ထက် သာလွန်သော တည်ရှိမှု မျိုး ဘာကြောင့် လောက ထဲတွင် မပေါ်ထွက်လာနိုင်သည် ဖြစ်စေ၊ အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး အမှန်တကယ် တည်ရှိနေပါက သူ သေချာပေါက် တွေ့ဆုံရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ယခုလက်ရှိ အဆင့်ဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် ရှစ်ဦးစလုံး သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူ၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်သလို ခေတ်အဆက်ဆက် ကောင်းကင်ဆရာသခင်များလည်း သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း သိုင်းသူတော်စင် ထက် သာလွန်သော တည်ရှိမှု မျိုး နှင့် တွေ့ဆုံရပါကမူ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူ မည်မျှ အစွမ်းထက်သည် ကို သူ လုံးဝ မသိရှိသောကြောင့် ပင်။

ပြောရလျှင်။

ချန်မုက လွန်ခဲ့သော အချိန် အတော်ကြာက ဖတ်ဖူးခဲ့သော ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များကို ပြန်လည် သတိရမိပြီး ထို ပုံပြင်များထဲတွင် နတ်ဘုရားများက တောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းကာ နတ်ဆိုးများကို ဖိနှိပ်ခဲ့ကြသည် ဟူသော အကြောင်းအရာများ ပါဝင်ပြီး နတ်ဘုရားများ အကြောင်း မပြောမီ နန်လီ တွင် အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ များကို ကောင်းကင်နတ်မင်း ဟု ခေါ်ဆိုကြကြောင်း သူ သိရှိထားလေသည်။

အဓိက အချက်မှာ တောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းကာ နတ်ဆိုး များကို ဖိနှိပ်ခြင်း ပင် ဖြစ်ပြီး ယခုလက်ရှိ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် တောင် တစ်တောင်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းရန် အလွန် လွယ်ကူသော်လည်း တောင်ကြီး တစ်တောင်လုံး ကို မ,တင်ကာ ပစ်ပေါက်ရန်မှာမူ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ထိုသို့ လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ယခုလက်ရှိ သူ့ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ထာဝရသခင်ကြီး..."

ချန်မု စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားနေလေသည်။

သူ ခံစားမိသည်မှာ အကယ်၍ ထာဝရသခင်ကြီး ဟူသည် အဆင့် တစ်ခု သာ ဆိုပါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အနှောင်အဖွဲ့များ မှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားသော၊ ကံကြမ္မာ အကြောင်းအကျိုး များကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်သော တည်ရှိမှု မျိုး ပင် ဖြစ်လောက်ပေမည်။

ဤသည်မှာ ကြီးမားသော အဆင့် တစ်ခု ကူးပြောင်းမှု ပင် ဖြစ်ပြီး ရှေ့နှင့် နောက် ကွာခြားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကဲ့သို့ ကွာခြားလောက်ပေမည်။

"နောက်တစ်ယောက်က ပိုသိမလား မသိဘူး။"

ချန်မုက အတွေးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နန်းတော်ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သော သိုင်းဆရာသခင် နှစ်ဦး ရှိပြီး တစ်ဦးမှာ ကျိလဲ့ဂိုဏ်းမှ ဟယ်ပိုင် ဖြစ်ကာ နောက်တစ်ဦးမှာ ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်လောက်ပေမည် ဟု ကျောက်ကောင်း၏ နောက်ဆုံး သတင်းစကား အရ သူ ခန့်မှန်းထားသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံး ကျိလဲ့ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်နိုင်ခြေ ကိုလည်း မပယ်ချနိုင်ပေ။

ချန်မုမှာ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် ဆိုသည်ကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသော်လည်း ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ ယခု ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာမှာ တစ်ဖက်လူ လုပ်ဆောင်နေသော ကိစ္စကို တားဆီးရန် ပင် ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် သွေးဆက် များကို စုဆောင်းခြင်းမှာ ကောင်းသော ကိစ္စ မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှပြီး တစ်ဖက်လူ ကိုးကွယ် ယုံကြည်သော ထာဝရသခင်ကြီး နှင့် သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေကာ ဤ ဧကရာဇ် သွေးဆက်များကို အသုံးပြု၍ ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖန်တီးလာနိုင်ပေသည်။

ချန်မုမှာ ပြဿနာများနှင့် မတွေ့ဆုံချင်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ သူ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်မီ ဤ လောကကြီး ငြိမ်းချမ်းနေပါက ပိုကောင်းပေမည်။