အခန်း ၁၃၂

အခန်း (၁၃၂) ထာဝရသခင်ကြီး

လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးပေါ်တွင်။

ကျွမ်းချောင်သည် မြေပြင်နှင့်ကပ်ကာ အပြင်းအထန် ပြေးလွှားနေသည်။ သူ၏အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် အဝေးမှကြည့်လျှင် အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်း တစ်ကြောင်း ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့သာ မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ အသံထက်ပင် မြန်ဆန်နေသော အရှိန်မျိုးဖြင့် ပြေးလွှားနေသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေရာများ ချန်ထားခဲ့ခြင်း မရှိသလို၊ ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများလည်း ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှ ထကြွမလာခဲ့ချေ။

သိုင်းဆရာသခင်တစ်ဦး၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ လေထု၏ ခုခံမှုအားလုံးကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချထားသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေထဲတွင် ကူးခတ်နေသော ငါးတစ်ကောင်အလား အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေသော်လည်း မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှ ထကြွမလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ခဏတာ ပြေးလွှားပြီးနောက် ကျွမ်းချောင်မှာ ရုတ်တရက် ဦးတည်ချက်ပြောင်းကာ အနောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ တောင်တန်းများထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ထပ်မံ၍ ဦးတည်ချက်ပြောင်းကာ ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာသို့ ပြေးလွှားသွားပြန်သည်။

ဤသို့ အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အရှိန်ကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ အဆင်ပြေသွားပြီ ထင်တယ်..."

ကျွမ်းချောင် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှပြီး အကယ်၍ ထိုသူသာ စောစော ရောက်လာခဲ့ပါက သူ နန်းတော်မှထွက်ပြေးရန်၊ မြို့တော်မှထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသူ ရောက်လာချိန်တွင် သူနှင့် ဟယ်ပိုင်တို့မှာ လုပ်စရာရှိသည်များကို လုပ်ဆောင်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သည်။ မြို့တော် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီဖြစ်ရာ အမီလိုက်ခံရမည့် အန္တရာယ်မှာ များစွာ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း။

ကျွမ်းချောင်မှာ သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးဖြစ်သလို ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လည်းဖြစ်သဖြင့် အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဦးတည်ချက်များကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲကာ သဲလွန်စများကို ဖျောက်ဖျက်ပြီး နေ့ရောညပါ ပြေးလွှားခဲ့သည်။

အရှိန် အနည်းငယ် လျှော့လိုက်ချိန်တွင် သူသည် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ဤနေရာတွင် အဆင်ပြေသွားသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဟယ်ပိုင်မှာမူ အခြေအနေ သိပ်ကောင်းမည် မထင်ပေ။

သို့သော် သူလည်း ဂရုမစိုက်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟယ်ပိုင်မှာ ကျိလဲ့ဂိုဏ်းမှ လူဖြစ်ပြီး သူနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်အသက် ကိုယ်ကယ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် စိတ်အေးသွားပြီးနောက် ကျွမ်းချောင်က ထပ်မံ၍ အကြိမ်ကြိမ် အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်ခဲ့သည်။ မြို့ရွာများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ဆယ်ရက်ခန့် အချိန်ယူကာ ပင်ကျိုးပြည်နယ် တောင်ပိုင်းရှိ တောင်တန်းတစ်ခု အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တောင်တန်းများအတွင်းသို့ မိုင်တစ်ရာခန့် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် အရှေ့ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းသော တောင်ကြားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ကျွမ်းချောင်က တောင်ကြားအတွင်းသို့ တောက်လျှောက် ဝင်ရောက်သွားကာ တောင်ကြား၏ အလယ်ဗဟိုရှိ သာမန်ဂူတစ်ခု အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ရွှီး..."

ကျွမ်းချောင် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် လူရိပ်တစ်ခုက ဂူဝတွင် အသံတိတ်စွာဖြင့် ပေါ်လာတော့သည်။

သူက ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရုပ်ရည်မှာလည်း အလွန်သာမန်ဖြစ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မည်သည့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါမျှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း မရှိဘဲ သာမန်လူတစ်ဦးအလားပင် ဖြစ်လေသည်။

အရှေ့ရှိ အမျိုးသားမှာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ပုံစံရှိသော်လည်း သူ၏ အသက်အရွယ် အတိအကျကိုမူ ကျွမ်းချောင် ကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိပေ။ သူ သိရှိထားသည်မှာ သူ ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန် ကတည်းက ဤသူမှာ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ သိရှိထားသလောက် ဤသူမှာ အနည်းဆုံး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကတည်းက ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ အချိန်ကာလကြီးက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် အရာမျှ ချန်ထားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ အပြင်ပန်း အသွင်အပြင် ပင်လျှင် သိပ်မအိုမင်းသွားခဲ့ပေ။

ဤအချက် တစ်ချက်တည်းကပင် အလွန် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သိုင်းဆရာသခင်များ ပင်လျှင် အသက် တစ်ရာ့ငါးဆယ်အထိ လွယ်ကူစွာ အသက်ရှင်နိုင်သော်လည်း အသက် တစ်ရာကျော်သွားပါက အိုမင်းရင့်ရော်သည့် အသွင်အပြင်များ စတင်ပေါ်ထွက်လာပြီး အနည်းဆုံးတော့ အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်မှာ အိုမင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ သိုင်းသူတော်စင်များ ပင်လျှင် အသက် နှစ်ရာထက် ပို၍ မနေနိုင်ကြပေ။ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အသက် နှစ်ရာအထိ နေသွားနိုင်သော သိုင်းသူတော်စင်မှာ အလွန်နည်းပါးလှပြီး အများစုမှာ အသက် တစ်ရာကျော်ပြီးနောက် လောကတွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။

အချို့မှာ သေမင်းတမန် နယ်မြေများသို့ သွားရောက်စူးစမ်းကြပြီး ပြန်မလာနိုင်ကြတော့ပေ။ ထို သိုင်းသူတော်စင်များလည်း အသက် တစ်ရာကျော်ပြီးနောက် အိုမင်းရင့်ရော်သည့် အသွင်အပြင်များ ပေါ်ထွက်လာကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖန်ချီ ဟူသော ဤ ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်းချုပ်မှာမူ ကွဲပြားလေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကတည်းက ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် သူ၏အသက်မှာ အနည်းဆုံး တစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့် ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအသက်အရွယ်တွင်ပင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ပုံစံရှိနေသေးကာ ဆံပင်အနည်းငယ်သာ ဖြူနေလေသည်။

သူ၏ အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်နှင့် အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာလောက် အသက်ရှင် နေနိုင်သေးသည့် ပုံစံရှိသည်။ အသက်အရွယ် တစ်ခုတည်းနှင့်တင် ခေတ်အဆက်ဆက် သိုင်းသူတော်စင်များနှင့် အဆင့် ၂ တာအိုဆရာများကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ယူလာပြီလား။"

ဖန်ချီက ကျွမ်းချောင်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဤအသံမှာ သူ၏ အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်နှင့် မလိုက်ဖက်ဘဲ အိုမင်းရင့်ရော်သည့် ခံစားချက်အချို့ ပါဝင်နေလေသည်။

"ဒီမှာ အားလုံးပါပါတယ်။"

ကျွမ်းချောင်က လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ကမ်းပေးရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ကျိလဲ့ဂိုဏ်းက ဟယ်ပိုင်က ကျွန်တော့်ကို လာပြီး ပူးပေါင်းဖို့ ပြောတယ်။ အစီအစဉ်တွေ ပျက်စီးသွားမှာစိုးလို့ ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို သဘောတူလိုက်ပြီး တစ်ဝက်စီ ယူလာခဲ့ကြတာပါ။"

ဖန်ချီက လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျွမ်းချောင်၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းမှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောလာပြီး သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"ကျိလဲ့ဂိုဏ်း..."

သူက လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ငုံ့ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေသည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာကာ "တကယ်လို့ သူတို့မှာလည်း အစီအစဉ်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင်တော့ အားလုံး ယူလာဖို့ ခက်ခဲလောက်တယ်။ တစ်ဝက်ဆိုရင်လည်း လုံလောက်လောက်ပါပြီ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ချီက ဆက်မေးလိုက်သည်။ "မြို့တော်ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိလဲ။"

ကျွမ်းချောင်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။ "အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ တစ်ပါး ပေါ်လာတယ်။ မြို့တော်ကိုတော့ ကာကွယ်နိုင်လောက်ပါတယ်။ သူ တွေ့သွားမှာစိုးလို့ ကျွန်တော်လည်း နောက်ကြောင်း ပြန်မလှည့်ရဲတော့ဘူး။"

"အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ... ဟက်။"

ဖန်ချီက ကျွမ်းချောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဟက်ခနဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး "လမ်းစဉ်တု သက်သက်ပါပဲ... မဟုတ်ဘူး၊ လမ်းစဉ်တု လို့တောင် ခေါ်လို့ မရဘူး၊ ဝိညာဉ်တု သက်သက်ပါပဲ။ သူ့ကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုပါဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ချီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျွမ်းချောင်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာအချို့ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ယခင်က ဖန်ချီက အဆင့် ၂ တာအိုဆရာများ၊ သိုင်းသူတော်စင်များနှင့် နတ်ဆိုးဘုရင်များ အကြောင်း ပြောဆိုချိန်တွင် လေးနက်သည့် အမူအရာအချို့ ပါဝင်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ် အဆင့် ၂ တာအိုဆရာကို ပြောဆိုချိန်တွင်မူ အလွန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နေလေသည်။ ဤသည်မှာ တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားစေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်သွားပြီလား။"

ကျွမ်းချောင်က သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဖန်ချီက ပြုံးလိုက်ပြီး "စိတ်ဝိညာဉ်ဓာတ်လုံး အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်။ အဆင့်အနေနဲ့ ပြောရရင် သိုင်းသူတော်စင်တွေ၊ ကောင်းကင်ဆရာသခင် တွေထက် နည်းနည်းလေး နိမ့်နေသေးပေမယ့် ငါ ကျင့်ကြံနေတာက စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်ပဲ။"

"သိုင်းသူတော်စင်တွေ၊ ကောင်းကင်ဆရာသခင်တွေ ဆိုတာ လမ်းစဉ်တု တွေပဲ။ အနည်းငယ် ကွာဟနေပေမယ့်လည်း မကြောက်တော့ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီ ဧကရာဇ် သွေးဆက်ကို အသုံးပြုပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အတွက် ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖန်တီးပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ထာဝရသခင်ကြီး လောကထဲကို ဆင်းသက်လာတာနဲ့ ဒီလောကမှာရှိတဲ့ လမ်းစဉ်တုတွေ အားလုံးဟာ ရွှံ့နွံတွေအလား လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံနဲ့ ဖယ်ရှားပစ်လို့ ရသွားမှာပါ။"

ကျွမ်းချောင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းချုပ် အောင်မြင်သွားတဲ့ အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။" ဟု ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း။

အပေါ်ယံတွင် အလွန် ရိုသေလေးစားသည့် ပုံစံ ပြသနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အထင်သေးနေမိသည်။ သူ ကြောက်ရွံ့လေးစားသည်မှာ ထာဝရသခင်ကြီး ကိုသာ ဖြစ်ပြီး ဖန်ချီ ဟူသော ဤဂိုဏ်းချုပ်ကို မဟုတ်ပေ။

ထို ကောင်းကင်ဆရာသခင်များမှာ နိုးထလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ဆရာသခင်၏ စွမ်းအားများကို ရရှိကြပြီး အချိန်အနည်းငယ် အလိုက်သင့် နေထိုင်လေ့ကျင့်ပြီးသည်နှင့် လောကကို စိုးမိုးနိုင်ကြသည်။

သိုင်းသူတော်စင် ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။ ခေတ်အဆက်ဆက် သိုင်းသူတော်စင် ရှစ်ဦးစလုံးမှာ အသက် လေးဆယ်ကျော် အရွယ်တွင် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြပြီး လောက၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ဖန်ချီမှာမူ အချိန် တစ်ရာ့ငါးဆယ်တိုင်တိုင် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး သိုင်းပညာထက် သာလွန်သော စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံနေပါလျက်နှင့် ယခုအချိန်အထိ သိုင်းသူတော်စင်များနှင့် ကောင်းကင်ဆရာသခင်များကို ယှဉ်နိုင်မည့် အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိသေးသည်။

ဤပါရမီမှာ အလွန် ညံ့ဖျင်းလွန်းလှပြီး အကယ်၍ ခေတ်အဆက်ဆက် သိုင်းသူတော်စင်များသာ ဤ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ပါက ဤအသက်အရွယ်တွင် မည်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေမည်ကိုပင် မှန်းဆ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

စိတ်ထဲတွင် အပြစ်တင်နေသော်လည်း အပေါ်ယံတွင်မူ ကျွမ်းချောင်က အလွန် ရိုသေလေးစားသည့် ပုံစံ ဆက်လက် ပြသနေလေသည်။

သူ အလိုချင်ဆုံး အရာမှာ ထို ထာဝရသခင်ကြီး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရန်နှင့် စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ရရှိရန်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့တွင် ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိကာ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဖန်ချီ ဟူသော ဤ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျော်တက်ကာ လောက၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေလေသည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပူနွေးလာတော့သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ပြုံးနေသော ဖန်ချီမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားကာ တောင်ကြား အပြင်ဘက်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ၊ ပုန်းမနေနဲ့။"

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဤ အေးစက်သည့် အော်ဟစ်သံကြောင့် ကျွမ်းချောင်လည်း အလွန် လန့်သွားပြီး ဘာမှ မခံစားမိသော်လည်း ဖန်ချီ ကြည့်နေသော နေရာသို့ အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်။

ကျောက်ဆောင်တစ်ခု၏ အနောက်ဘက်မှ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်လာပြီး တောင်ကြားအတွင်းရှိ ချောင်းရေများကို နင်းကာ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ခြေတစ်လှမ်း ချလိုက်တိုင်း ရေပြင်ပေါ်တွင် မည်သည့် ရေစက်မျှ လွင့်စင်လာခြင်း မရှိပေ။

"တကယ်ပဲ အစွမ်းအစ ရှိတာပဲ။"

ချန်မုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဟယ်ပိုင် ဖြစ်စေ၊ ကျွမ်းချောင် ဖြစ်စေ သူ၏ ခြေရာခံမှုကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော်လည်း ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်းနှင့် ကျိလဲ့ဂိုဏ်း နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုကိုသာ လိုက်နိုင်သဖြင့် ဟယ်ပိုင်ကို အရင် သတ်ဖြတ်ပြီးမှ ကျွမ်းချောင် နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းချောင်မှာ သာမန် သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ခြေရာခံမှုကို သေချာပေါက် မခံစားမိနိုင်ဘဲ လမ်းခရီး တစ်လျှောက်တွင် ဟိုဒီ ကွေ့ကောက် သွားလာနေသော်လည်း ချန်မုအတွက်မူ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ သို့သော် ဖန်ချီက သူ့ကို မြင်တွေ့သွားခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းအစ ရှိကြောင်း ပြသနေလေသည်။

"..."

ဖန်ချီက ချန်မုကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားကာ ဘေးနားရှိ ကျွမ်းချောင်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျွမ်းချောင်လည်း ဤအချိန်တွင် သဘောပေါက်သွားပြီဖြစ်ပြီး ချန်မုမှာ သေချာပေါက် သူ၏ နောက်သို့ လိုက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသဖြင့် ဖန်ချီ၏ အကြည့်ကို ခံလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်မှုများနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သို့သော် ဖန်ချီက တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ ချန်မုကို ပြန်ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဧည့်သည်တော် ရောက်လာတာကို အဝေးကြီးကတည်းက ခရီးဦးကြို မပြုနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ငါ့အမှားပါ။"

ချန်မုက အပို စကားများ မပြောဘဲ လက်နောက်ပစ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါမေးတာဖြေရင် မင်းအလောင်းကို အကောင်းအတိုင်း ချန်ထားပေးမယ်။"

ဖန်ချီ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်နှာ ချက်ချင်း အေးစက်သွားကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဝိညာဉ်တုလေးတစ်ခုက ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းနေရသလား။ မင်းကို လွတ်လမ်းပေးမလို့ လုပ်နေတာကို... ကြည့်ရတာ ငါက သိပ်သဘောကောင်းလွန်းနေတယ် ထင်တယ်။"

"စကားများလိုက်တာ။"

ချန်မုက အေးစက်စွာ ပြောရင်း လက်လှမ်းကာ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ထျန်းရှန့် ဂိုဏ်းချုပ် အနေဖြင့် ဖန်ချီမှာ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိရှိထားမည်မှာ သေချာသော်လည်း ချန်မုမှာ ဆယ်ရက်ကျော်တိုင်တိုင် လိုက်လာခဲ့ရသဖြင့် ဖန်ချီနှင့် အချိန် မဖြုန်းချင်တော့ပေ။

"ရွှီး"

အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို အဖြူရောင်အဖြစ် လင်းထိန်သွားစေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးလည်း အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားသည့်အလား လောကကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ထို ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည့်အလား ပင်။

ချန်မုက သိပ်အများကြီး အင်အား မသုံးထားသော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် အင်အား ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပါဝင်နေပြီး တောင်များကို ခုတ်ပိုင်းကာ မြစ်များကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် ပင်လျှင် ဤ စိတ်ဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖန်ချီ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားမှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် အလွန် ကျော်လွန်နေပြီး ယခင်က သူ မြင်တွေ့ဖူးသော စစ်ထျန်းထိုင်၏ ယခင်မျိုးဆက် ကောင်းကင်ဆရာသခင်၏ တိုက်ခိုက်မှုထက်ပင် များစွာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

"ကာကွယ်စမ်း။"

မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ ဖန်ချီက ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးကို ကွေးကာ ထူးဆန်းသော လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်းငယ်လေး တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဤ ခေါင်းလောင်းငယ်လေး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေနှင့်အတူ ကြီးမားလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သုံးကျန်းခန့် ကြီးမားလာကာ ဖန်ချီ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာကာ ဖန်ချီ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်ထားလိုက်တော့သည်။

ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာသည့် အချိန်တွင်ပင်။

အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းလည်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"ဘုန်း..."

ဤ တိုက်ခိုက်မှု ကျရောက်သွားသည်နှင့် တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မည့်အလား ပင်။ ဘေးနားရှိ ကျွမ်းချောင်မှာ ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ထွက်သွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သိုင်းဆရာသခင် အဆင့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များမှာ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားကာ စုစည်း၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

လေထု ချက်ချင်း ချိုင့်ဝင်ကောက်ကွေးသွားပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော လှိုင်းဂယက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ခဏတာ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ကျွမ်းချောင်မှာ လက်ကို မြှောက်ကာ အနိုင်နိုင် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း လူတစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

အဝေးတွင် ကျောက်တုံးများ တစ်စစီ ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားပြီး ကျောက်တောင် နံရံများ ပြိုကျသွားကာ တောင်ကြားအတွင်း စီးဆင်းနေသော ချောင်းရေများလည်း သန်းပေါင်းများစွာသော ရေပေါက်လေးများအဖြစ် ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ချန်မု တစ်ယောက်တည်းသာ လက်နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ့ဆီသို့ လိမ့်ဝင်လာသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများမှာ သူ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ချိန်တွင် အသံတိတ်စွာဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ နင်းထားသော ရေပြင်ပေါ်တွင်လည်း မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှ ထကြွလာခြင်း မရှိပေ။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"

ချန်မုက မျက်လုံးကို မှေးကာ အရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဖန်ချီမှာ မူလနေရာတွင် မတ်မတ် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ကြီးမားသော ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးပေါ်တွင် မည်သည့် အရာမျှ မရှိဘဲ စောစောက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အမှန်တကယ်ပင် ခုခံနိုင်ခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် သေချာ ကြည့်လိုက်ပါက ဖန်ချီ၏ မျက်နှာမှာ ယခင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုမို ဖြူဖျော့သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက ချန်မုကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

အားကြီးလိုက်တာ။ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အားကြီးလွန်းလှတယ်။ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ ပင်လျှင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်က ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီ ဓမ္မလက်နက်က မဆိုးဘူး။"

ချန်မုက မှတ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်ကို အင်္ကျီလက်စ အတွင်းမှ ထုတ်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

စောစောက ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ရေပေါက်လေးများမှာ ယခုအခါ မိုးရေအလား အောက်သို့ ကျဆင်းလာပြီး ချန်မု၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှုအောက်တွင် ထို ရေပေါက်လေးများ အားလုံး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသည့် ပန်းချီကား တစ်ချပ်အလား ဖြစ်သွားပြီး သာမန်လူများ ပင်လျှင် လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေသော ရေပေါက်လေးများကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သေချာ ကြည့်လိုက်ပါက။

ဤ ကြည်လင်တောက်ပနေသော ရေပေါက်လေးများ တစ်ခုစီတိုင်းတွင် အသံတိတ်စွာဖြင့် ဓားအလင်းတန်းလေး တစ်ခုစီ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လေထဲရှိ ရေပေါက်လေးများ အားလုံး အနောက်သို့ ပြန်လှည့်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရေပေါက်လေးများက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဓားသွား သန်းပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ ကျောက်တုံးများ အားလုံး တစ်စစီ ပြတ်တောက်သွားကာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဒဏ်ခတ်လိုက်သည့်အလား ပင်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

ရေပေါက်လေး တစ်ခုစီတိုင်းက ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်းကို ဝင်တိုက်မိတိုင်း ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေပေါက် သန်းပေါင်းများစွာ၏ ဝင်တိုက်မှုကြောင့် ပေါက်ကွဲသံများ တစ်ဆက်တည်း ထွက်ပေါ်လာကာ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးပင် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

တောင်ကြား၏ ဘေးတစ်ဖက်တွင် ကျွမ်းချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ကျောက်တောင် နံရံအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး အရိုးများ အားလုံး ပျက်စီးသွားလုနီးပါး ဖြစ်နေကာ တောင်ကြားအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို မျက်လုံးပြူး၍ ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ဆရာသခင်ရဲ့ စွမ်းအားလား..."

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ထို ဓားအလင်းတန်းများထဲမှ တစ်ခုကိုပင် သူ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော ဓားအလင်းတန်းများက ယခုအခါ တောင်ကြားတစ်ခုလုံးတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားက အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ စိတ်နှလုံးကို မှိုင်းဝေသွားစေပြီး သူ အမြဲတမ်း တောင့်တနေခဲ့သော စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်ကရော ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်လား။

သို့သော် ဤ တွေဝေမှုမှာ ခဏတာသာ ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းချောင်က ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာတော့သည်။

နိုင်တယ်။ သေချာပေါက် နိုင်မှာပါ။

ယခု ချန်မု ထုတ်ဖော်လိုက်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားများမှာ သူ မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပြီး သူကဲ့သို့သော သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်အလား သေးငယ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သို့သော် ဤ စွမ်းအားများမှာ ယခင်က သူ ခံစားခဲ့ဖူးသော ထာဝရသခင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နတ်ဘုရားနှင့် လူသား ကဲ့သို့ ကွာခြားနေပြီး တူညီသော အဆင့်တွင် မရှိပေ။

ဒါပေမဲ့...

ဖန်ချီက ထာဝရသခင်ကြီး မဟုတ်ပေ။ ဖန်ချီက ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဇာစ်မြစ်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ နည်းလမ်းများလည်း အလွန် ဆန်းကြယ်လှသော်လည်း ချန်မု၏ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာဏာအလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘုန်း"

နောက်ဆုံး ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ တောင်ကြားတစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

တိုက်ပွဲ နေရာတွင် ဖန်ချီ၏ လူရိပ် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်နေကာ အပေါ်တွင် ဓားရာ အနည်းငယ်ကိုပင် မြင်တွေ့နေရလေသည်။

ဖန်ချီ တစ်ကိုယ်လုံး၏ အသက်ရှူသံများမှာ အလွန် အားနည်းနေပြီး ပါးစပ်ထောင့်တွင် သွေးများ စီးကျနေလေသည်။ သူ ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

လက်ညှိုးကို ကွေးကာ ထူးဆန်းသော လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်းက 'ဝုန်း' ခနဲ အသံနှင့်အတူ အောက်သို့ ကျဆင်းလာပြီး သူ တစ်ကိုယ်လုံးကို အထဲတွင် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်ကာ ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"သေစမ်း။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ။"

ဖန်ချီ၏ မျက်နှာ အလွန်ပျက်ယွင်းနေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

သူ၏ ယခုလက်ရှိ အဆင့်နှင့် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော မှော်ပညာများ၊ ဓမ္မလက်နက်များဖြင့် ဆိုပါက ကောင်းကင်ဆရာသခင် ဖြစ်စေ၊ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်စေ မည်သူ့ကိုမဆို မကြောက်ရွံ့သင့်ပေ။ အနိုင် မယူနိုင်လျှင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ အလွယ်တကူ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မု ထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ထက် လုံးဝ ကျော်လွန်နေပြီး သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ယခင်မျိုးဆက် ကောင်းကင်ဆရာသခင်၏ စွမ်းအားများထက်၊ ယခင် သိုင်းသူတော်စင် နှစ်ဦး၏ စွမ်းအားများထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

"နည်းလမ်းတွေက မဆိုးဘူး။ ဒါက စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် လား။"

ချန်မုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

ဖန်ချီ၏ အဆင့်နှင့် နည်းလမ်းများက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး သူ၏ အာရုံခံမှုအရ တာအိုဆရာလည်း မဟုတ်၊ သိုင်းသမားလည်း မဟုတ်ဘဲ ထိုနှစ်ခု ကြားတွင် ရှိနေသည့်အလား ပင်။

တာအိုဆရာများ၏ နည်းလမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသလို သိုင်းသမားများ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ခုမှာ သီးခြားစီ မဟုတ်ဘဲ အလွန် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖန်ချီ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာကို မမီသလို သိုင်းပညာ အဆင့်မှာလည်း အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင်ကို မမီသော်လည်း သူ၏ စိတ်ဓား တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ဤသည်မှာ အလွန် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ရွှီး"

ချန်မုက တတိယမြောက် ဓားကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော ဓားအလင်းတန်းက ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာပြီး ထွက်ပြေးနေသော ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်းကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်းနှင့် ဖန်ချီတို့ တစ်ကိုယ်လုံး ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာပြီး ဘုန်း ခနဲ အသံနှင့်အတူ မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

တောင်တစ်ခုလုံး ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ထိပ်ပိုင်းမှ စတင်၍ အက်ကွဲသွားကာ အက်ကွဲကြောင်းများက တောင်ခြေအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အတွင်းဘက်တွင် ခရမ်းရောင်နှင့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ယှက်နွှယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"ဘုန်း..."

တောင်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်တုံးများ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ပြိုကျသွားသော တောင်တန်းများကြားတွင် ကြီးမားသော ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်းကို မြင်တွေ့ရပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင်များမှာ မှေးမှိန်နေကာ ထိပ်ပိုင်းမှ အောက်သို့ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားတော့သည်။

ဖန်ချီ၏ လူရိပ်က ထိုအထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ အလွန် ဆိုးရွားနေကာ မျက်စိ၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်နှင့် နားရွက်များမှ သွေးများ စီးကျနေပြီး အသက်ရှူသံ အလွန် အားနည်းနေကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

"အဟွတ်..."

သူ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ခက်ခက်ခဲခဲ ထရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အနိုင်နိုင် ထောက်မထားချိန်တွင် ပြိုကျနေသော ကျောက်တုံးများကြားတွင် ချန်မု၏ လူရိပ်က အသံတိတ်စွာဖြင့် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါမေးတာဖြေရင် မင်းအလောင်းကို အကောင်းအတိုင်း ချန်ထားပေးမယ်။"

ချန်မုက ဖန်ချီကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤစကားကို ယခင်က ပြောခဲ့စဉ်က ဖန်ချီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပြန်လည် ကြားရချိန်တွင်မူ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ထာဝရသခင်ကြီး ဆိုတာ ဘာလဲ။"

ချန်မုက မေးလိုက်သည်။

"မင်း... မင်း မလုပ်နိုင်ဘူး..."

ဖန်ချီ၏ အသံတွင် တုန်လှုပ်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေလေသည်။ သို့သော် သူ၏ စကား မဆုံးမီမှာပင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ဖန်ချီ၏ လည်ပင်းဘေးရှိ ကျောက်တုံးကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ ကျောက်တုံးမှာ သေးငယ်သော အပိုင်းအစလေးများအဖြစ် တစ်စစီ ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ချန်မုက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ နောက်ထပ် ဒုတိယအကြိမ် မမေးချင်တော့ဘူး။"

ဖန်ချီ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပါးစပ်ကို ဟကာ တစ်ခုခု ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုခုကို သတိရသွားသည့်အလား ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဝါရောင် ဖျော့ဖျော့ ဓာတ်လုံးလေး တစ်ခုက သူ၏ အင်္ကျီလက်စ အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျလာပြီး ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ဒလိမ့်ခေါက်ကွေး လိမ့်ဆင်းသွားကာ ချိုင့်ခွက်တစ်ခု အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်။

ထို ဓာတ်လုံးလေးမှ အလင်းရောင် အနည်းငယ် တောက်ပလာတော့သည်။

"အတုအယောင်များကို ဖယ်ရှားပြီး အမှန်တရားကို ထိန်းသိမ်းခြင်းက... ထာဝရသခင်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။"

ထို ဓာတ်လုံးလေးထဲမှ အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤအသံထဲတွင် အဆုံးအစ မရှိသော ခမ်းနား ကြီးကျယ်မှုများ ပါဝင်နေကာ လောကရှိ အရာအားလုံး၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေသည့်အလား ပင်။

ဤအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဖန်ချီနှင့် ချန်မု နှစ်ဦးစလုံး၏ အကြည့်များက ထို ဓာတ်လုံးလေး ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

"လောကီအာရုံများကို ကျော်လွန်ခြင်းက... ထာဝရသခင်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။"

"အနှောင်အဖွဲ့များကို ဖြတ်တောက်ခြင်းက... ထာဝရသခင်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။"

"ကံကြမ္မာကို ဖြိုခွဲခြင်းက... ထာဝရသခင်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။"

"အဆုံးအစမရှိသော သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းက... ထာဝရသခင်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။"