အခန်း ၁၃၄

အခန်း (၁၃၄) ဧကရီသစ်

မြို့တော်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ဆင်းသက်လာခြင်း၊ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း၊ ဧကရာဇ် ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားခြင်း... ဤကိစ္စ တစ်ခုစီတိုင်းမှာ လောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်ပြီး တစ်နေ့တည်းတွင် ပြိုင်တူ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းမှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ဘဲ တစ်နိုင်ငံလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

သာမန် အချိန်များတွင်သာ ဆိုပါက ဧကရာဇ် ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားခြင်းမှာ တာယွမ် တစ်ခုလုံးကို ဆူပူ သောင်းကျန်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေမည်မှာ သေချာသော်လည်း၊ ယခုအချိန်မှာ နတ်ဆိုးကပ်ဘေး ကျရောက်နေချိန် ဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် စစ်အုပ်ချုပ်ရေး ချမှတ်ထားသဖြင့် မည်မျှပင် ဆူပူ သောင်းကျန်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေကာမူ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

မြို့တော်မှာမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ပါး၏ မျက်စိအောက်တွင် တာယွမ် နန်းတွင်းရှိ မင်းသားများ၊ မှူးမတ်များ၊ အရာရှိကြီးများ မည်သူကမျှ ဆူပူ သောင်းကျန်းရန် မဝံ့ရဲကြသလို ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများလည်း မလုပ်ရဲကြပေ။

ချန်မု သည် နတ်ဆိုးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် မြို့တော်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားပြီး ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော်လည်း မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာမူ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများကို စတင် နေပြီ ဖြစ်သည်။

နန်းတော်။

တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းသော အဆောက်အအုံတစ်ခု အတွင်းတွင် ချန်မု က အလယ်ဗဟို၌ ရပ်နေပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ လေထဲတွင် လုံကျန်း ဧကရာဇ်၏ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ဖြစ်သော ရွှေရောင် တံဆိပ်တုံး တစ်ခု လွင့်မျောနေလေသည်။

မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်မှာ နေ့တစ်ဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် ကိစ္စမှာ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးကို ယူဆောင်လာပြီး ဤဓမ္မလက်နက်ကို သေချာစွာ လေ့လာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ။"

ချန်မု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်း အနည်းငယ် တောက်ပသွားတော့သည်။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး နှင့် သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ တို့မှာ ဆင်တူပြီး သူ၏ အမြင်တွင် ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်သော ဓမ္မလက်နက်များ ဖြစ်ကြကာ ဖန်ချီ၏ ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်း ထက် အဆင့် တစ်ဆင့် ပိုမို မြင့်မားကြောင်း သိသာလှပေ။

အကယ်၍ ဖန်ချီ ကိုင်ဆောင်ထားသည်မှာ ခရမ်းရောင် ခေါင်းလောင်း မဟုတ်ဘဲ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး သာ ဆိုပါက သူလည်း အနည်းငယ် အခက်တွေ့နိုင်ပြီး သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ ကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ ရိုက်ချိုးရလောက်ပေမည်။

သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ နှင့် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး တို့၏ အသုံးဝင်ပုံများမှာ ကွဲပြားလေသည်။

သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ က သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ပိုမို အာရုံစိုက်ပြီး ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကမူ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ပိုမို အာရုံစိုက်လေသည်။

ယခုအခါ ချန်မု သည် ဤဓမ္မလက်နက် များပေါ်ရှိ စာလုံးများ နှင့် မှော်အစီအရင်များကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နားလည်နေပြီ ဖြစ်ရာ သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ နှင့် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကြားရှိ ကွာခြားချက်များကိုလည်း အလွယ်တကူ ခွဲခြား သိမြင်နိုင်လေသည်။

ဤဓမ္မလက်နက် နှစ်ခု ကြားရှိ အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း နှင့် ဖိနှိပ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အသုံးပြုပုံ ဝိသေသလက္ခဏာ များ ပင် ဖြစ်သည်။ သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ ကို ပိုင်ဆိုင်သူ မည်သူမဆို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ပေါ်ရှိ မှော်အစီအရင်များမှာ အလွန် ထူးဆန်းပြီး မျိုးဆက်သွေးသား နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ဝိသေသလက္ခဏာ ရှိကာ အသုံးပြုသူ၏ အဆင့်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်ပေ။

လုံကျန်း ဧကရာဇ် ကဲ့သို့ပင် သွေးသားတော်စပ်မှု အားဖြင့် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ၏ ပိုင်ရှင် တိုက်ရိုက် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး တာအိုဆရာ မဟုတ်သလို သိုင်းပညာ အဆင့်လည်း မမြင့်မားသော်လည်း ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီ အမှတ်အသား တွေက သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ ပေါ်က အမှတ်အသား တွေထက် အများကြီး ပိုနက်ရှိုင်းတယ်။ အတင်းအဓမ္မ ဖယ်ရှားပစ်လို့ ရပေမယ့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရလောက်မယ်... ဒီလောက် အချိန်တွေ အလဟဿ ဖြုန်းတီးဖို့ မလိုပါဘူး။"

ချန်မု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းပြီး ဤဓမ္မလက်နက် ကို ပိုင်ဆိုင်လိုပါက အမှတ်အသားများကို ဖယ်ရှားရန် အချိန် အလွန် ကြာမြင့်စွာ ယူရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ ကို မရရှိခဲ့ပါက ချန်မု အနေဖြင့် အနည်းငယ် စဉ်းစားလောက်မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဤဓမ္မလက်နက် နှင့် ပတ်သက်၍ အတွေး သိပ်မရှိတော့ပေ။

တာယွမ် ၏ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး ရတနာ ဖြစ်သဖြင့် တာယွမ် အတွက်သာ ဆက်လက် အသုံးပြုခွင့် ပေးလိုက်မည်။

သွေးကျောက်စိမ်းပေတံ ဖြစ်စေ၊ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ထာဝရသခင်ကြီး များ၏ လက်ရာများသာ ဖြစ်လောက်သဖြင့် ဤ ပြင်ပ အရာများမှာ သိပ်အရေးမကြီးလှဘဲ မိမိ၏ အဆင့် နှင့် စွမ်းအား ကသာ အဓိက ဖြစ်သည်။

“ဝင်လာခဲ့။"

ချန်မု က အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အစေခံ တစ်ဦး ရောက်လာပြီး ရိုသေစွာဖြင့် "ရှိပါတယ်" ဟု ပြန်ထူးလိုက်သည်။

ချန်မု က "ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ခေါ်လာခဲ့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ထို အစေခံ လည်း ချက်ချင်း နာခံပြီး နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

ချန်မု ပြောပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရာ အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ လေထဲတွင် ထို ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ တံဆိပ်တုံးလေး တစ်ခုတည်းသာ လွင့်မျောနေလေသည်။

ခဏအကြာတွင်။

အရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေး တစ်ဦး အဆောက်အအုံ အတွင်းသို့ ဝင်လာတော့သည်။

နန်းတော် အတွင်းရှိ လုံကျန်း ဧကရာဇ်၏ သားတော်၊ သမီးတော်များ အားလုံး နီးပါး သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း နတ်ဆိုးဘုရင် မြို့တော်သို့ မရောက်မီက မင်းသား၊ မင်းသမီး အချို့ကို အခြား ပြည်နယ်များသို့ ကြိုတင် ပို့ဆောင်ထားခဲ့လေသည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး လည်း ထိုအထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လုံကျန်း ဧကရာဇ် ၏ ဆယ့်လေးယောက်မြောက် သမီးတော် ဖြစ်ကာ အမည်မှာ ရှီးယွီ ဖြစ်ပြီး အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ရှိလေပြီ။

မျက်လုံးမှိတ်၍ ရပ်နေသော ချန်မု ကို မြင်သောအခါ ဝူအန်း မင်းသမီး က ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ချန်မု ကို ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံမှာ တောင်ကျ စမ်းရေအလား ကြည်လင်နေလေသည်။

"ရှီးယွီ က ကောင်းကင်ဆရာသခင် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ချန်မု က သူမကို ဘာကြောင့် ခေါ်လိုက်သည်ကို မသိသော်လည်း ယခုအခါ တာယွမ် တွင် ချန်မု က တန်ခိုးအာဏာ အကြီးမားဆုံး ဖြစ်ပြီး ဧကရီ နေရာကို မည်သူ ဆက်ခံမည် ဆိုသည်ကိုပင် ချန်မု တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်ရာ ချန်မု ၏ ခေါ်ယူမှု မှာ ဧကရာဇ် ၏ ခေါ်ယူမှု ထက်ပင် ပိုမို အရေးကြီးလှပေသည်။

ချန်မု က သူ၏ အရှေ့ရှိ မိန်းကလေး ကို သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ် မျိုးဆက် ဖြစ်ကြောင်း သံသယ ဖြစ်စရာ မလိုပေ။ လုံကျန်း ဧကရာဇ် မှာ တာယွမ် ၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆောင်ရှိ မိဖုရားများ အားလုံးမှာလည်း လောက တွင် အလှဆုံး သူများ သာ ဖြစ်ကြရာ သူတို့ မွေးဖွားလာသော မင်းသမီး များမှာလည်း တိုင်းပြည်ကို တုန်လှုပ်စေလောက်သော အလှတရား များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြလေသည်။

ချန်မု ၏ အကဲခတ်ခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း ဝူအန်း မင်းသမီး မှာ မထိတ်လန့်ဘဲ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ချန်မု ကို ပြန်ကြည့်နေကာ ရိုသေ လေးစားမှု အနည်းငယ် ဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ချန်မု ၏ အကဲခတ်ခြင်းကို ခံယူနေလေသည်။

"ကောင်းပြီ။"

ချန်မု က အတန်ကြာ အကဲခတ်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ "ဧကရီ လုပ်ချင်လား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤ စကားမှာ အသံ အလွန် တိုးပြီး အဆောက်အအုံ အတွင်း တွင်လည်း အလွန် တိတ်ဆိတ် နေသော်လည်း ဤ စကား ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်မူ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားသည့်အလား ပင်။

အဆောက်အအုံ အတွင်းအပြင် တွင် ရှိနေသော အစေခံ များစွာ လည်း ချက်ချင်း မျက်လုံး ပြူးသွားကြတော့သည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး ပင်လျှင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

တိုင်းပြည် တွင် ခေါင်းဆောင် တစ်ရက်မျှ မရှိ၍ မဖြစ်ပေ။

လုံကျန်း ဧကရာဇ် ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် မည်သူ က ဧကရီသစ် ဖြစ်လာမည် ဆိုသည်မှာ ယခုလက်ရှိ တာယွမ် ၏ အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စ ဖြစ်ပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော မှူးမတ်များ နှင့် အရာရှိကြီးများ က ဆွေးနွေး တိုင်ပင်နေကြလေသည်။

သို့သော် ချန်မု က မိစ္ဆာဂိုဏ်း မှ လူသတ်သမား ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်သွားပြီး မြို့တော် တွင် မရှိသဖြင့် မည်သူကမျှ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက် မချရဲကြဘဲ လူတိုင်း၏ အမြင်များ တူညီနေလျှင်တောင်မှ ချန်မု သဘောတူမှသာ ဖြစ်မည်။

ဧကရီသစ် ခန့်အပ်ခြင်း ကိစ္စ ကို ချန်မု တစ်ဦးတည်းသာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ရှိလေသည်။

ထို့ကြောင့်။

ယမန်နေ့ည က ချန်မု မြို့တော် သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ထီးနန်း ကို ဆက်ခံခွင့် ရှိသော မင်းသားများ အားလုံး နီးပါး ချက်ချင်း ပင် ချန်မု ထံသို့ လာရောက် ဂါရဝပြု ခဲ့ကြပြီး ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များလည်း ပါဝင်လေသည်။

သို့သော် အားလုံး ကို ချန်မု က လက်မခံဘဲ ယခုအချိန် အထိ တစ်ဦးကိုမျှ မတွေ့ဆုံသေးပေ။

ဝူအန်း မင်းသမီး မှာ ချန်မု ခေါ်ယူ တွေ့ဆုံသော ပထမဆုံး ဧကရာဇ် မျိုးဆက် ဖြစ်ပြီး ချန်မု ၏ အမိန့် ထွက်ပေါ်လာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤ သတင်းမှာ မြို့တော် ရှိ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီး ထံသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အားလုံး ကို တုန်လှုပ် သွားစေခဲ့သည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး မှာ မင်းသမီး တစ်ပါး သာ ဖြစ်ပြီး ထီးနန်း ကို ဆက်ခံရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ချန်မု က ဧကရာဇ် မျိုးဆက် ကို ခေါ်ယူ တွေ့ဆုံခြင်းမှာ လူအများအပြား ၏ အမြင် တွင် ဧကရီသစ် ကို မကြာမီ ဆုံးဖြတ်တော့မည် ဟူသော အချက်ပြမှု တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး ကိုယ်တိုင် လည်း ဤသို့ တွေးထင်ထားခဲ့လေသည်။

သူမ လာရာ လမ်းတစ်လျှောက် တွင် အများကြီး စဉ်းစားခဲ့ပြီး ချန်မု က သူမကို နန်းတွင်း ရေးရာ များနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းမည်၊ ထို့နောက် ဧကရီသစ် ခန့်အပ်ရေး နှင့် ပတ်သက်၍ အကြံဉာဏ် တောင်းမည် ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ချန်မု ၏ ဤ စကား တစ်ခွန်း မှာ သူမ၏ မျှော်လင့်ချက် များနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသဖြင့် သူမ ချက်ချင်း ကြောင်အမ်းသွားပြီး ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ချန်မု က အံ့အားသင့်နေသော မိန်းကလေး ကို ကြည့်ရင်း ဘာမှ မပြောဘဲ တည်ငြိမ်စွာသာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

စောစောက စကားမှာ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူ အမှန်တကယ်ပင် ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ဧကရီ နေရာ ပေးချင်နေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်း မှာ အလွန် ရိုးရှင်းပါသည်။ ယမန်နေ့ည က မြို့တော် သို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် ဝိညာဉ် လွှင့်နေစဉ် ဝိညာဉ် တစ်ခု နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ထို ဝိညာဉ် မှာ ဝူအန်း မင်းသမီး ၏ မိခင် ဖြစ်သော လုံကျန်း ဧကရာဇ် ၏ နောက်ဆောင် မိဖုရား ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ပါး အနက် မှ ကျန်းဖေး ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖေး မှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ် က ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး အသက်ရှင်စဉ် က မျက်နှာသာ အပေးမခံရသလို မင်းသား မဟုတ်ဘဲ မင်းသမီး ကိုသာ မွေးဖွားခဲ့သဖြင့် နောက်ဆောင် တွင် အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့် ခံခဲ့ရကာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ဆင်းရဲစွာဖြင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရသည်။

သေဆုံးပြီးနောက် စွဲလမ်းမှု များ မပျောက်ကွယ်ဘဲ မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် ဝိညာဉ် တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သင်္ချိုင်းမြေ ပေါ်တွင် လှည့်လည် နေခဲ့လေသည်။

သူမ၏ စွဲလမ်းမှု မှာ အရေးတယူ ပြုလုပ်ခံချင်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သေဆုံးသွားသူ တစ်ဦး အနေဖြင့် အရေးတယူ ပြုလုပ်ခံရရန် မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပြီး ချန်မု က သူမကို မိဖုရားခေါင်ကြီး အဖြစ် အတင်းအဓမ္မ ဘွဲ့နှင်းသဘင် ပေးအပ်၍ ရနိုင်သော်လည်း ယုတ္တိ မတန်သလို အဓိပ္ပာယ် လည်း မရှိဘဲ စွဲလမ်းမှု ကို မဖြေရှင်းနိုင်သည့် အပြင် မကျေနပ်မှု များကိုသာ ပိုမို တိုးပွားလာစေနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် စွဲလမ်းမှု ကို ဖြေရှင်းရန် အခြား နည်းလမ်း များကို စဉ်းစားရမည် ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ဧကရီသစ် အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပါက သူမ၏ မိခင် လည်း အလိုအလျောက် သင့်တော်သော ဘွဲ့နှင်းသဘင် ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အရာအားလုံး ယုတ္တိ တန်သွားမည် ဖြစ်သည်။

တာယွမ် သမိုင်း တစ်လျှောက် တွင် ဧကရီ တစ်ပါးမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါ အရာအားလုံး မှာ ချန်မု ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပြီး သူ က ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ဧကရီသစ် အဖြစ် ခန့်အပ်ချင်ပါက မည်သူကမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ခုတည်းသော စဉ်းစားစရာ မှာ ဝူအန်း မင်းသမီး က ဧကရီ လုပ်ချင်သလား၊ လုပ်နိုင်မလား ဆိုသည် ပင် ဖြစ်ပြီး... ပထမ အချက်ကို ခဏ ထားလိုက်ပါ၊ ဒုတိယ အချက် ကတော့ ပြဿနာ မရှိလှပေ။

မိခင် မျက်နှာသာ အပေးမခံရသော မင်းသမီး တစ်ပါး အနေဖြင့် လုံကျန်း ဧကရာဇ် ၏ ဘွဲ့နှင်းသဘင် ပေးအပ်ခြင်း ကို ခံရပြီး 'ဝူအန်း' ဟူသော ဘွဲ့အမည် ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ကပင် သူမ တွင် အရည်အချင်း ရှိကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် မြို့တော် သို့ လာရောက် တိုက်ခိုက်ချိန် တွင် သူမ ကို လုံကျန်း ဧကရာဇ် က အခြား မင်းသားများ နှင့်အတူ မြို့တော် မှ ထွက်ခွာကာ အခြား ပြည်နယ် များသို့ ထွက်ပြေးရန် တာဝန်ပေးခဲ့ခြင်း ကလည်း ဤအချက်ကို သက်သေပြနေလေသည်။

သို့သော် ချန်မု က သူမကို ယခင်က မမြင်ဖူးသဖြင့် ဤအချက်များ ကိုသာ အခြေခံ၍ သေချာ မသိနိုင်သဖြင့် သူမကို ခေါ်ယူကာ အနီးကပ် သေချာစွာ အကဲခတ်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ က ဧကရီ နေရာ နှင့် လုံးဝ မထိုက်တန်ဘဲ မည်သည့် အရည်အချင်း မှ မရှိပါက ချန်မု လည်း ထို စွဲလမ်းမှု ကို ဖြေရှင်းရန် အခြား နည်းလမ်း များကို စဉ်းစားလောက်မည် ဖြစ်ပြီး ဧကရီ တစ်ပါးကို အတင်းအဓမ္မ ခန့်အပ်ခြင်း က တာဝန်ယူမှု အချို့ ရှိနေသောကြောင့် ပင်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသလောက် တော့ မဆိုးလှပေ။

မိမိ ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ပါး ၏ အရှေ့တွင် ဤ အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ် ဝူအန်း မင်းသမီး မှာ တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်သေးသလို သူမ၏ သိုင်းပညာ အဆင့် မှာလည်း အဆင့် ၆ တွင် ရှိနေပြီး သိပ်မမြင့်မားသော်လည်း ဤ အသက် အရွယ် ဖြင့် ဆိုလျှင် ပါရမီရှင် ဟု ဆိုနိုင်ပြီး ခေတ်ပြိုင် လူငယ်များ ကြားတွင်လည်း ထူးချွန်သူ တစ်ဦး ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ..."

ဝူအန်း မင်းသမီး ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး စကားပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ခွန်းတည်း ပြောပြီး ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူမ ၏ စိတ်နေစိတ်ထား ဖြင့် ဆိုလျှင်တောင်မှ ချန်မု ၏ ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်း ကို ကြားလိုက်ရချိန် တွင် ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး လုံးဝ မတည်ငြိမ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

"မလောပါဘူး၊ စဉ်းစားပြီးမှ ဖြေပါ။"

ချန်မု က တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ မင်း က အဲဒီ နေရာကို ရွေးချယ်လိုက်မယ် ဆိုရင် သိုင်းပညာ လမ်းစဉ် ကို ဆက်ပြီး လိုက်စားဖို့ အခွင့်အရေး ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဝူအန်း မင်းသမီး က ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ခပ်ဖွဖွ မှိတ်ကာ စိတ်ထဲရှိ ခံစားချက် များကို အလျင်အမြန် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာ တွင် မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဆရာသခင်... ဘာလို့ ကျွန်မ ကို ရွေးရတာလဲ။"

မင်း ရင်သား ကြီးလို့လေ….

ချန်မု က ဝူအန်း မင်းသမီး ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း "မင်းမှာ အရည်အချင်း ရှိလို့။" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး က နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရုန်းကန်နေရသည့် အမူအရာ အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး "အကယ်၍ ကောင်းကင်ဆရာသခင် က ဆန္ဒ ရှိတယ် ဆိုရင် ကျွန်မ သဘောတူပါတယ်။" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

သူမ သည် မင်းသမီး တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း မိခင် မျက်နှာသာ အပေးမခံရသဖြင့် ငယ်စဉ် ကတည်းက အခက်အခဲ များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး စားဝတ်နေရေး အတွက် မပူပန်ရသော်လည်း နန်းတွင်း တွင် အနိုင်ကျင့် ခံရမှုများ လည်း မနည်းလှသဖြင့် အရာများစွာကို စောစီးစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

အသက် ဆယ့်တစ်နှစ် အရွယ် မှ စတင်၍ သိုင်းပညာ ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး သိုင်းပညာ တွင် အံ့မခန်း ပါရမီ များကို ပြသကာ အချိန်တို အတွင်း အဆင့် ၉၊ အဆင့် ၈ သို့ ဆက်တိုက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လုံကျန်း ဧကရာဇ် ၏ သတိထားမိခြင်း ကို ခံရကာ ဝူအန်း မင်းသမီး အဖြစ် ဘွဲ့နှင်းသဘင် ပေးအပ်ခံရပြီး ထိုအချိန်မှ စ၍ အခက်အခဲ များမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမ သည် ယွမ်ဝူ လမ်းသွယ် သို့ သွားရောက်ခဲ့သလို ယွမ်ထျန်း အစောင့်တပ်ဖွဲ့ သို့လည်း ဝင်ရောက်ခဲ့ကာ ဒုက္ခပေါင်း များစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အခက်အခဲ ပေါင်း များစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသဖြင့် ဤ လောကကြီး မှာ ဤသို့ မဖြစ်သင့်ကြောင်း နှင့် သိုင်းပညာ ဖြင့် ဤ လောကကြီး ကို ပြောင်းလဲချင်ကြောင်း တွေးမိလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာလည်း သူမ၏ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အရာရာတိုင်း က မျှော်လင့်မထားသည်များ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။

မင်းသမီး တစ်ပါး အနေဖြင့် သူမ နှင့် ထီးနန်း နေရာ မှာ လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော်လည်း နတ်ဆိုးဘုရင် မြို့တော် သို့ လာရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ လုံကျန်း ဧကရာဇ် ကွယ်လွန်သွားခြင်း၊ ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဆရာသခင် ချန်မု က သူမကို ဧကရီသစ် အဖြစ် ခန့်အပ်ချင်ခြင်း တို့ကြောင့် မူလ က မဖြစ်နိုင်သော အရာများ မှာ ရုတ်တရက် ဖြစ်နိုင်လာခဲ့သည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာ အချိန်ယူကာ သိုင်းပညာ ဖြင့် အဆင့်အတန်း တစ်ခု ရယူပြီးမှ လောကကြီး ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ ယခု သူမ၏ အရှေ့တွင် ချက်ချင်း ကျော်ဖြတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိနေလေပြီ။

"ကောင်းပြီ။"

ချန်မု က ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါက မင်းတို့ ခေတ်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်း လာတဲ့ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ပဲ၊ မင်း ပိုင်ရှင် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု လိုက်ပါ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

သူ အင်္ကျီလက်စ ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး မှာ ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်လာပြီး ဝူအန်း မင်းသမီး ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကာ ဝူအန်း မင်းသမီး ၏ အရှေ့တွင် ငြိမ်သက်စွာ လွင့်မျောနေလေသည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်း အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး ဧကရာဇ် မျိုးဆက် တစ်ဦး အနေဖြင့် သူမ သည် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို သိရှိထားပြီး ဤသည်မှာ တာယွမ် ၏ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး ရတနာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း ပိုင်ရှင် အဖြစ် မည်သို့ အသိအမှတ်ပြု ရမည်ကိုမူ မသိရှိပေ။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို ပိုင်ရှင် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ရန်မှာ ဧကရာဇ် များ အချင်းချင်း လက်ဆင့်ကမ်း လာခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မု က မှော်အစီအရင် များကို အတိုင်းအတာ တစ်ခု အထိ နားလည်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စ ကို ကောင်းစွာ သိရှိနေလေသည်။

"လက်ဆန့်လိုက်ပါ။"

ဝူအန်း မင်းသမီး ကြောင်အမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်မု က ပြောလိုက်သည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး လည်း ချက်ချင်း ညာဘက်လက် ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သေးသွယ်သော လက်ဖဝါးလေး မှာ ကျောက်စိမ်း အလား နူးညံ့နေလေသည်။

ချန်မု က လက်ညှိုး တစ်ချက် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး မှာ လက်ညှိုး ထိပ်မှ စူးရှသော နာကျင်မှု အနည်းငယ် ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သွေးစက်လေး တစ်စက် ထွက်လာကာ လေထဲသို့ လွင့်မျောသွားတော့သည်။

အဆင့် ၆ သိုင်းသမား တစ်ဦး အနေဖြင့် နာကျင်မှု အနည်းငယ် နှင့် သွေး တစ်စက် ထွက်ခြင်း ကို သူမ ဂရုမစိုက်ဘဲ လွင့်မျောနေသော သွေးစက်လေး ကိုသာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေပြီး ထို သွေးစက်လေး မှာ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အသံတိတ်စွာဖြင့်။

သွေးစက်လေး မှာ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ၏ မျက်နှာပြင် ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် အတွင်းဘက် သို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဝူအန်း မင်းသမီး မှာ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ကို ဖုံးအုပ်သွားကာ နေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားစေပြီး အသက်ရှူ ကျပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

အကြားအာရုံ ထဲတွင် မရင်းနှီးသော၊ သို့သော်လည်း ရင်းနှီးသလို ခံစားရသော ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး မကြာမီ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

အဲဒါ တာယွမ် ရဲ့ ခေတ်အဆက်ဆက် ဧကရာဇ်တွေရဲ့ ပုံရိပ်တွေပဲ။

အဲဒီအထဲမှာ သူမရဲ့ ဖခင်၊ လုံကျန်း ဧကရာဇ် လည်း ပါဝင်လေသည်။

ထိုပုံရိပ်များ အားလုံးက သူမကို ကြည့်နေကြပြီး အကဲခတ်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည့်အလား ပင်။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ် အကြာတွင်။

သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသွားပြီး ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီး မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ပုံရိပ်များ အားလုံးလည်း တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ အရှေ့ရှိ လွင့်မျောနေသော ရွှေရောင် တံဆိပ်တုံး ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရင်ထဲတွင် သွေးသား ချိတ်ဆက်နေသည့် ခံစားချက် မျိုး ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မိမိ ခန္ဓာကိုယ် ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုအလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သူမ စိတ်ဆန္ဒ တစ်ချက် အတိုင်း။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး မှာ သူမ၏ လက်ဖဝါး ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကျရောက်လာတော့သည်။

"ရပြီ။"

ချန်မု ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်သည်။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ၏ ပိုင်ရှင် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခြင်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းပြီး သွေးစက်ချ၍ အသိအမှတ်ပြု ခြင်း သာ ဖြစ်သော်လည်း ဧကရာဇ် မျိုးဆက် ဖြစ်ရန် လိုအပ်ပြီး ယခင် ဧကရာဇ် အသက်ရှင် နေသေးပါက အသိအမှတ်ပြု ၍ မရနိုင်ပေ။

ရိုးရှင်းသော်လည်း အလွန် ထိရောက်ပြီး တာယွမ် ၏ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ သက်တမ်းရှိသော ဧကရာဇ်၏ တန်ခိုးအာဏာ ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်၏ တန်ခိုးအာဏာ အားအနည်းဆုံး အချိန် တွင် ဧကရာဇ် မိသားစု တစ်ခုလုံး တွင် အစွမ်းထက်သော သိုင်းသမား မရှိလျှင်တောင်မှ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို အသုံးပြု၍ ထီးနန်း နေရာ ကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ၏ စွမ်းအားများ မှာ သိုင်းသူတော်စင် နှင့် ကောင်းကင်ဆရာသခင် အောက်ရှိ သူများ အားလုံးကို တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်း ဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ပင်။

သိုင်းသူတော်စင် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဆရာသခင် ဖြစ်လာပါက ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို မကြောက်ရွံ့တော့သော်လည်း ဧကရာဇ် နေရာ ကိုလည်း စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကိုယ်တိုင် က လောက ၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေပြီး ဧကရာဇ်၏ တန်ခိုးအာဏာထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

ဝူအန်း မင်းသမီး က လက်ထဲရှိ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး တွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားများကို ခံစားကြည့်လိုက်ရာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ကျော် က လုံကျန်း ဧကရာဇ် က နတ်ဆိုးဘုရင် ကို ဖိနှိပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်အထိ လုံးဝ ပြန်လည် မကောင်းမွန်သေးသော်လည်း ထိုထဲတွင် ပါဝင်နေသော ကောင်းကင်ဘုံ ၏ အာဏာ အလား စွမ်းအားများကို သူမ ခံစားနေရဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

သူမ ကိုယ်တိုင် ထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။

ဤအရာက သူမကို လောကကြီး ကို စိုးမိုးထားပြီး အရာအားလုံး ကို အထက်စီး မှ ကြည့်နေရသည့် ခံစားချက် မျိုးကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ဤ ခံစားချက် က လူကို ခဏတာ ယစ်မူးသွားစေသော်လည်း သူမ က အလျင်အမြန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး မည်သည့် တွေဝေမှု မျှ မရှိဘဲ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချန်မု ကို ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်တော့သည်။

"ကောင်းကင်ဆရာသခင် ရဲ့ ကျေးဇူး တွေကို ရှီးယွီ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ တိုင်းပြည် ရဲ့ အရှုပ်အထွေး တွေကို ဖြေရှင်းပြီး တစ်သက်တာ အစွမ်းအစ တွေနဲ့ ဒီ လောကကြီး ကို ငြိမ်းချမ်း သာယာတဲ့ ခေတ် တစ်ခု ဖြစ်အောင် ပြန်လည် တည်ဆောက်သွားပါမယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ထတော့။"

ချန်မု က ဝူအန်း မင်းသမီး ၏ အရိုအသေပေးမှုကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံပြီးနောက် လက်ကို ခပ်ဖွဖွ မြှောက်လိုက်သည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး လည်း နူးညံ့သော စွမ်းအား တစ်ခု က သူမကို ခပ်ဖွဖွ မ,တင်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်။

ချန်မု က အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားရင်း "လာ၊ မှူးမတ် တွေနဲ့ သွားတွေ့ရအောင်။" ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ဝူအန်း မင်းသမီး က ပြန်ထူးပြီး ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချန်မု ၏ အနောက်မှ ရိုသေစွာ လိုက်ပါသွားပြီး အဆောက်အအုံ ပြင်ပသို့ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ချန်မု က ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ဧကရီ လုပ်ချင်သလား ဟု မေးချိန်တွင် အဆောက်အအုံ ပြင်ပရှိ အစေခံ အချို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးသွားကြသော်လည်း ချန်မု က ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ပင်။

သူ က ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အတွင်းဆောင် မှ ထွက်ခွာလာပြီး နန်းတော် ကို ဖြတ်သန်းကာ နန်းတော် ၏ အလယ်ဗဟို ရှိ ခမ်းနား ကြီးကျယ်သော အဆောက်အအုံ ကြီး သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက် တွင် လူအများအပြား စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အရာရှိ များစွာ၊ စစ်သူကြီး များစွာ နှင့် သိုင်းနန်းတော် မှ သိုင်းဆရာသခင် များလည်း ပါဝင်လေသည်။

အဝေးတွင်။

အခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး အစိုးရ အရာရှိများ၊ မှူးမတ်များ၊ မင်းသားများ အားလုံး သတင်းရရှိပြီး နန်းတော် သို့ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်မု မြို့တော် သို့ ပြန်ရောက်လာချိန် ကတည်းက လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှု ကို ခံနေရပြီး လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ရှိသည်နှင့် ချက်ချင်း သတင်း ပျံ့နှံ့သွားခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်။

ရွှေနန်းတော် အပြင်ဘက် တွင် စုဝေးနေကြသော အရာရှိ များ နှင့် စစ်သူကြီး များ အားလုံး မျက်နှာ အမူအရာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေကြလေသည်။

ထို ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များ ၏ မျက်နှာများ မှာ အလွန် ဆိုးရွားနေပြီး လုံကျန်း ဧကရာဇ် ၏ သားတော် သုံးပါး မှာလည်း မျက်နှာ ပျက်ယွင်းနေကြလေသည်။

ဧကရီသစ် မှာ သူတို့ အထဲမှ တစ်ဦးဦး ဖြစ်လာမည် ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ချန်မု က ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ဧကရီသစ် အဖြစ် ခန့်အပ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိပေ။

တာယွမ် တည်ထောင်ပြီးကတည်းက ဧကရီ ခန့်အပ်သည့် ထုံးစံ မရှိခဲ့ဖူးဘဲ ဧကရာဇ် တစ်ပါး တွင် သားတော် မရှိပါက သူ၏ ညီတော် က ဆက်ခံရမည် ဖြစ်ပြီး ဧကရီ ခန့်အပ်လေ့ မရှိပေ။

အကယ်၍ ဧကရာဇ် မျိုးဆက် များ အားလုံး နီးပါး သေဆုံးသွားပြီး မင်းသား နှင့် ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များ အားလုံး သေဆုံးသွားပါက ဧကရီ တစ်ပါး ခန့်အပ်ခြင်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ မင်းသား များ က ဤနေရာတွင် အစီအရီ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

ချန်မု ဆိုသော ဤ ကောင်းကင်ဆရာသခင် မှာ ယခုအခါ လောက ၏ အထွတ်အထိပ် တွင် ရပ်တည်နေသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤသည်မှာ တာယွမ် ၏ ထီးနန်း နေရာ ဖြစ်သဖြင့် မည်သို့မျှ အလွယ်တကူ အရှုံးမပေးနိုင်ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြရမည် သာ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များ နှင့် မင်းသား များ ၏ အနောက်ဘက် တွင်။

သူတို့ လက်အောက်ရှိ အရာရှိ များ ၏ မျက်နှာများ တွင်လည်း ခါးသီးသော အပြုံးများ ပေါ်ထွက်နေကြလေသည်။

သူတို့ သခင် ၏ အတွေး များကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိကြသော်လည်း ချန်မု ဆိုသော ဤ ကောင်းကင်ဆရာသခင် က ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ဧကရီသစ် အဖြစ် ခန့်အပ်ရန် အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်ထားပါက မည်သူကမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီလောက် အချိန်တွေ ဖြုန်းနေတာ၊ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားတာပဲ။"

အန်းမြို့စား က အဝေးရှိ မင်းသားများ နှင့် ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

မည်သူ က ဧကရီသစ် ဖြစ်လာမည် ဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် သိပ်အရေးမကြီးပေ။ ချန်မု ဆိုသော ကောင်းကင်ဆရာသခင် ရှိနေသဖြင့် အရာရှိများ နှင့် မှူးမတ်များ အများစု မှာ ကြားနေ အဖြစ် ရပ်တည်နေကြပြီး ထီးနန်း နေရာ လုပွဲ တွင် ဝင်မပါကြသဖြင့် ဝင်မပါလျှင် သူနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

ဤ ဆယ်ရက် ကျော် အတွင်း မြို့တော် တွင် ဘာပြဿနာ မှ မရှိသော်လည်း နောက်ကွယ် တွင်မူ လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေပြီး အနည်းဆုံးတော့ မင်းသားများ နှင့် ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များ ၏ အဖွဲ့အစည်း များ မှာ အချင်းချင်း ပြဿနာ ရှာနေကြလေသည်။

သို့သော် အချိန် တိုတောင်းလွန်းသဖြင့် ထိခိုက်မှု အနည်းငယ် သာ ရှိခဲ့သည်။

အန်းမြို့စား ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဘေးဘက် သို့ မနာလိုစွာ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသူ မှာ ရွှမ်ကော် မြို့စား ချန်ကွမ် ပင် ဖြစ်သည်။

ဆယ်ရက် ကျော် အရင်က ချန်မု က သူ၏ မူလ အမည်မှန် ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီး ရွှမ်ကော် စံအိမ်တော် ၏ ကိုယ်လုပ်တော်သား မဟုတ်ဘဲ အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို အငှားယူ၍ ပြန်လည် ရှင်သန်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သော်လည်း ဤသည်မှာ ရွှမ်ကော် စံအိမ်တော် အတွက် မှူးမတ်များ အားလုံး မနာလို ဖြစ်ရလောက်အောင် ကြီးမားသော အခွင့်အရေး တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီ များ ထဲတွင် ဗုဒ္ဓ က ပြန်လည် ဝင်စားပြီး ကျင့်ကြံ အားထုတ်ကာ ဗုဒ္ဓ အဖြစ် ပြန်လည် ရောက်ရှိချိန် တွင် မိသားစု တစ်ခုလုံး ဗုဒ္ဓ ၏ ကောင်းချီး များကို ရရှိကာ လောကီ ဒုက္ခများ မှ ကင်းဝေးပြီး ဗုဒ္ဓ လောက သို့ ရောက်ရှိကာ ထာဝရ ငြိမ်းချမ်းမှု ကို ရရှိကြသည် ဟူသော ပုံပြင် များ နှင့် အတူတူ ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ကော် စံအိမ်တော် လည်း အရှိန်အဟုန် ဖြင့် တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ဧကရီသစ် နန်းတက်ပြီးရင် အနည်းဆုံးတော့ မင်းသား ဘွဲ့ တစ်ခုတော့ ရလောက်တယ်။"

အန်းမြို့စား စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

အန်း စံအိမ်တော် ကရော ဘာကြောင့် ဒီလို ကံကောင်းမှု မျိုး မရရှိခဲ့တာလဲ၊ ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ပါး အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို အငှားယူ၍ ပြန်လည် ရှင်သန်လာခြင်း မျိုးကို မကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလဲ။

အန်းမြို့စား အပြင် အခြားသူ အများအပြား ၏ အကြည့်များ ကလည်း ရွှမ်ကော် မြို့စား ချန်ကွမ် ဆီသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး ဤ အကြည့်များ ထဲတွင် မနာလိုမှု များ အနည်းနှင့်အများ ပါဝင်နေကြလေသည်။

ယခု ချန်ကွမ် မှာ မြို့စား အဆင့် တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း မကြာမီ အချိန် အတွင်း ပြောင်းလဲသွားလောက်ပေမည်။

"ဧကရီ ခန့်အပ်မှာလား..."

ချန်ကွမ် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ချန်မု က မည်သူ့ကို ဧကရီသစ် အဖြစ် ခန့်အပ်မည် ဆိုသည်ကို သူ အမြင် မတူစရာ အကြောင်း မရှိသော်လည်း၊ ချန်မု မှာ အခြားသူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို အငှားယူ၍ ပြန်လည် ရှင်သန်လာခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ တူဝမ်းကွဲ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းမိသည်။

ယခုကဲ့သို့ အခွင့်အရေး မျိုးကို ရရှိပြီး တစ်ခေတ်စာ ထွန်းကားလာမည်မှာ သေချာသော်လည်း၊ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက ရွှမ်ကော် စံအိမ်တော် အနေဖြင့် ဤထက် ပိုမို ရရှိနိုင်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊

ချန်မု က တစ်ခေတ်စာ ထွန်းကားစေမည် ဟု ကတိပေးခဲ့ရုံသာမက၊ ယမန်နေ့ က မြို့တော် သို့ ပြန်ရောက်လာချိန် တွင် ရွှမ်ကော် စံအိမ်တော် သို့ တစ်ခေါက် ပြန်လာခဲ့ပြီး နင်းချန် နှင့် ချန်ယောင် တို့ကို တွေ့ဆုံခဲ့သေးသည်။

ဘာတွေ ပြောခဲ့ကြသည်ကို သူ မသိသလို သွားရောက် မမေးမြန်းရဲသော်လည်း၊ ချန်မု က ချန်ယောင် ကို ညီမလေး တစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်လက် သတ်မှတ်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး နင်းချန် ကိုလည်း အခြားသူများ နှင့် မတူကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ရွှမ်ကော် စံအိမ်တော် အနေဖြင့် တစ်ကြိမ်သာ ဆုချီးမြှင့် ခံရနိုင်သော်လည်း၊ ချန်ယောင် နှင့် နင်းချန် တို့ အတွက်မူ ဤမျှ နှင့် အဆုံးသတ်မည် မဟုတ်ပေ။

ချန်ကွမ် စဉ်းစားနေစဉ်။

အခြားသူများ လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ရွှေနန်းတော် အပြင်ဘက် တွင် အရာရှိများ စုဝေးလာကြပြီး မှူးမတ်များ နှင့် စစ်သူကြီး များ အားလုံး စုံလင်သွားချိန် တွင် နောက်ဆုံး တွင် တစ်စုံတစ်ဦး က ရွှေနန်းတော် အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

သူ က စစ်ထျန်းထိုင် ၏ တာအိုဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝတ်ရုံ ပေါ်တွင် စစ်ချန် ၏ အမှတ်အသား ပါဝင်နေကာ စစ်ချန် ဝေ့ကျင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ဆရာသခင် ရဲ့ အမိန့်တော် ကို ဆောင်ကြဉ်းလာပါတယ်။"

"အရာရှိ တွေ အားလုံး နန်းတော် ထဲကို ဝင်ပြီး ဆွေးနွေးကြပါ။"

ဝေ့ကျင်း က နန်းတော် အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

နန်းတော် အရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော အရာရှိ များ အားလုံး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်စီ ရှူလိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း လှမ်းကာ အရှေ့ဘက် ရှိ နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ထို ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များ နှင့် မင်းသား များ မှာမူ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ အရှေ့ဆုံး မှ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ရွှေနန်းတော် အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

နန်းတော် တစ်ခုလုံး အလွန် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။

အထွတ်အထိပ် တန်ခိုးအာဏာကို ကိုယ်စားပြုသော ထို နဂါးပလ္လင် ပေါ်တွင် မည်သူမျှ ထိုင်မနေသော်လည်း နဂါးပလ္လင် ၏ အရှေ့တွင် မိန်းကလေး တစ်ဦး ရပ်နေပြီး လက်ထဲတွင် ရွှေရောင် တံဆိပ်တုံး တစ်ခု ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ဝူအန်း မင်းသမီး ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်မု က ထို နဂါးပလ္လင် ၏ ဘေးတွင် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား ဖြင့် လက်နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေလေသည်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသော အရာရှိ များကို ကြည့်ရင်း ချန်မု ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ဘာမှ မပြောင်းလဲသလို ဘေးနားရှိ ဝူအန်း မင်းသမီး ကလည်း ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား ဖြင့် မည်သည့် တုန်လှုပ်မှု မျှ မရှိပေ။

နောက်ဆုံးတွင်။

အရာရှိ များ အားလုံး နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ထို့နောက် အားလုံး က ချန်မု ကို ပြိုင်တူ ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်ကြတော့သည်။

"ကောင်းကင်ဆရာသခင် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

အရာရှိ များ ဖြစ်စေ၊ မှူးမတ်များ ဖြစ်စေ အားလုံး ပြိုင်တူ အော်ဟစ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီး အသံတိုင်း တွင် ကြောက်ရွံ့ လေးစားမှု များ ပါဝင်နေကာ မည်သူကမျှ မထီမဲ့မြင် ပြုသည့် အမူအရာ မပြရဲကြပေ။

ကောင်းကင်ဆရာသခင် နှင့် သိုင်းသူတော်စင် မရှိချိန် တွင် ဧကရာဇ် မှာ ကိုးပါးမြောက် အထွတ်အထိပ် တန်ခိုးအာဏာရှင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ရှိနေချိန် တွင်မူ ဧကရာဇ် မှာ ကောင်းကင်ဘုံ ၏ သားတော် သာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဆရာသခင် ၏ အရှေ့တွင် တပည့် တစ်ဦးအလား အရိုအသေပေးရမည် ပင် ဖြစ်သည်။

မြို့တော် အပြင်ဘက် တွင် နတ်ဆိုးဘုရင် ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ထို ဓားချက် မရှိလျှင်တောင်မှ မည်သူကမျှ ကောင်းကင်ဆရာသခင်ကို မထီမဲ့မြင် မပြုရဲကြပေ။

"ထကြပါ။"

ချန်မု က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ဘာမှ မပိုင်ဆိုင်ထားဘဲ ဤနေရာတွင် ရပ်နေကာ အရာရှိ များ အားလုံး ၏ ဒူးထောက် အရိုအသေပေးမှုကို ခံရပါက ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးများ ထကြွလာမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ သည် အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင် တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး က သူ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်တော့ပေ။

အရာရှိ များ အားလုံး ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

"နတ်ဆိုးကပ်ဘေး ကျရောက်လာတာ ကပ်ဘေး တစ်ခုပဲ။ အရင်က နတ်ဆိုးဘုရင် ပေါ်လာပြီး ငါက သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း က လူတွေ အခွင့်ကောင်း ယူပြီး လုံကျန်း ဧကရာဇ် ကို ဒုက္ခပေးသွားကြတယ်။"

"ငါ နောက်ကျသွားလို့ သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ခြေရာခံ လိုက်သွားပြီး ထျန်းရှန့် ဂိုဏ်းချုပ် ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် လုံကျန်း ဧကရာဇ် ရဲ့ အသက် ကိုတော့ ပြန်မရနိုင်တော့ဘူး။"

"တိုင်းပြည် တွင် ခေါင်းဆောင် တစ်ရက်မျှ မရှိ၍ မဖြစ်ဘူး။"

"အခု ဝူအန်း မင်းသမီး က အကျင့်စာရိတ္တ ရော၊ အရည်အချင်း ပါ ပြည့်စုံလို့ တာယွမ် ရဲ့ ဆယ့်သုံးဆက်မြောက် ဧကရီ အဖြစ် ခန့်အပ်သင့်တယ်။"

"အရာရှိ မင်းတို့၊ သဘောထား ကွဲလွဲမှု ရှိကြလား။"

ချန်မု ၏ အသံ မှာ တည်ငြိမ်နေပြီး တစ်ခွန်းပြီးတစ်ခွန်း ပြောဆိုလိုက်ရာ စကားလုံးများ မှာ ရွှေနန်းတော် အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မည်သူကမျှ ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်ရဲကြပေ။

နောက်ဆုံး စကားတစ်ခွန်း ဆုံးသွားချိန် တွင် ရွှေနန်းတော် အတွင်း စက္ကန့်အနည်းငယ် မျှ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ဦး က စကားပြောလာတော့သည်။

"ကောင်းကင်ဆရာသခင်၊ ဝူအန်း မင်းသမီး က ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာ လည်း ထူးချွန်ပေမယ့် မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ လောက ကို ဘယ်လို အုပ်ချုပ်နိုင်မှာလဲ။ ကောင်းကင်ဆရာသခင် အနေနဲ့ အခြား တစ်ယောက် ကို ရွေးချယ်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

စကားပြောသူ မှာ စာရေးတော်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး တန်းစီ နေရာမှ ထွက်လာကာ မြေကြီး ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်လေသည်။

ဤ စကား ထွက်ပေါ်လာသည် နှင့်။

ချက်ချင်း ပင် အခြားသူများ လည်း ထွက်လာပြီး ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

"လု စာရေးတော်ကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အခု မင်းသား သုံးပါး ရှိနေပြီး ပညာ ရော၊ သိုင်း ပါ ပြည့်စုံကြသလို တိုင်းပြည် ကို အုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်း လည်း ရှိကြပါတယ်။ ပြီးတော့ တာယွမ် တည်ထောင်ပြီးကတည်းက နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ့ ဆယ့်လေးနှစ် အတွင်း မင်းသား တွေကို ချန်လှပ်ပြီး မင်းသမီး ကို ဧကရီ တင်တဲ့ ထုံးစံ မရှိခဲ့ဖူးပါဘူး။ ကောင်းကင်ဆရာသခင် အနေနဲ့ သေချာ စဉ်းစားပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါတယ်။"

"ရွှီ အမတ်ကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်..."

အရာရှိ များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာသည် နှင့် အမျှ အချိန်တို အတွင်း မှာပင် နေရာ တစ်ခုလုံး တွင် ဒူးထောက်နေသူ များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဒါက ဧကရာဇ် လုပ်ရတဲ့ ခံစားချက် မျိုးလား။

ချန်မု က နန်းတော် အတွင်း ဒူးထောက်နေသော အရာရှိ များကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဝူအန်း မင်းသမီး ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ရှီးယွီ၊ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝူအန်း မင်းသမီး က ချန်မု ဘက်သို့ လှည့်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် "အခုခေတ် မှာ လောကကြီး က ရှုပ်ထွေးနေပြီး နတ်ဆိုးကပ်ဘေး လည်း ကျရောက်နေလို့ ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်နေကြရပါတယ်။ ရှီးယွီ က အသက် ငယ်ရွယ်ပြီး အင်အား နည်းပါးပေမယ့် တစ်သက်တာ အစွမ်းအစ တွေနဲ့ ဒီ လောကကြီး ကို ငြိမ်းချမ်း သာယာတဲ့ ခေတ် တစ်ခု ဖြစ်အောင် ပြန်လည် တည်ဆောက်သွားပါမယ်။" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

"အဲဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့။"

ချန်မု က ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီး "ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ ဆိုတာတော့ မင်းနဲ့ သူတို့ တဖြည်းဖြည်း ဆွေးနွေးကြပေါ့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နန်းတော် အတွင်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဒူးထောက်နေသော အရာရှိ များ မှာ အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်။

အရှေ့တွင် ရပ်နေသော မင်းသား တစ်ပါး မှာ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှီးယွီ၊ ကောင်းကင်ဆရာသခင် က မင်းကို မျက်နှာသာ ပေးပေမယ့် မင်း သိသင့်တာက အဲဒီ နေရာကို မင်း ထိုင်လို့ မရဘူး ဆိုတာပဲ။ အမြန် ဆင်းလာခဲ့ပါ။"

"ရှီးယွီ၊ မဆော့ပါနဲ့တော့။ အခု ဆင်းလာခဲ့ရင် ဘယ်သူမှ မင်းကို အပြစ်မတင်ပါဘူး။"

အခြား မင်းသား တစ်ပါး က ပြောလိုက်သည်။

ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များလည်း ဤ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ပြိုင်တူ ဝေဖန်ကြ၊ အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြကြ၊ ချော့မော့ကြ ဖြင့် ဝူအန်း မင်းသမီး ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာအောင် ကြိုးစားကြတော့သည်။

ချန်မု ၏ စောစောက စကားများ မှာ ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ဧကရီသစ် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ကြောင်း သေချာသွားစေသဖြင့် သူတို့ အားလုံး ချန်မု ၏ အမြင် ကို မဆန့်ကျင်ရဲကြသလို မတားဆီးရဲကြဘဲ ဝူအန်း မင်းသမီး ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာအောင် သာ ကြိုးစားနိုင်တော့သည်။

လူတိုင်း က ဝူအန်း မင်းသမီး ကို ဝိုင်းဝန်း အပြစ်တင်နေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း။

ချန်မု က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား ဖြင့် ဘာမှ မပြောဘဲ ဘေးမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

"ဝုန်း"

ရုတ်တရက် ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များ နှင့် မင်းသား သုံးပါး ကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွားကာ သူတို့၏ စကားသံ များ အားလုံး ကို ရပ်တန့်သွားစေတော့သည်။

သူတို့ အားလုံး မှာ တန်ချိန် သောင်းချီသော အလေးချိန် ဖြင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး အစွမ်းကုန် မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မတ်တတ် မရပ်နိုင်ဘဲ ခါးများ တဖြည်းဖြည်း ကိုင်းကျသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် မြေကြီး ပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ဒူးထောက် လဲကျသွားကြတော့သည်။

ဤ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ မှာ ချန်မု ထံမှ လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဝူအန်း မင်းသမီး ထံမှ လာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အတိအကျ ပြောရလျှင်၊

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ထံမှ လာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ဆရာသခင် က ကျွန်မကို အသိအမှတ်ပြုပြီးပြီ၊ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကလည်း ကျွန်မကို အသိအမှတ်ပြုပြီးပြီ၊ ခေတ်အဆက်ဆက် ဧကရာဇ် တွေကလည်း ကျွန်မကို အသိအမှတ်ပြုပြီးပြီ ဆိုတော့ အစ်ကိုတော် တွေနဲ့ ဦးရီးတော် တို့ ဆန့်ကျင်ဘက် လုပ်ရပ် တွေ မလုပ်ကြပါနဲ့တော့။"

ဝူအန်း မင်းသမီး က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်မု ၏ အသိအမှတ်ပြုမှု ကို ရရှိပြီး ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ သူမ မှာ အားနည်းသော မင်းသမီး တစ်ပါး မဟုတ်တော့ဘဲ အတည်ပြုပြီးသော ဧကရီသစ် တစ်ပါး ဖြစ်ကာ နတ်ဆိုး ကို ပူဇော်၍ နန်းတက်ရန် သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အတည်ပြုပြီးသော ဧကရီသစ် တစ်ပါး အနေဖြင့် မင်းသား သုံးပါး နှင့် ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များ ၏ ဝေဖန်မှု များကို ရင်ဆိုင်ရချိန် တွင် သူမ အနေဖြင့် မည်သို့မျှ နောက်ဆုတ်မည် မဟုတ်ဘဲ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ၏ စွမ်းအားဖြင့် အားလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အောက်တွင်။

လူအများအပြား မှာ ဝူအန်း မင်းသမီး ၏ လက်ထဲတွင် ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေသော ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြလေသည်။

ထိုနေ့က ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ၏ ကောင်းကင်ဘုံ ၏ အာဏာ အလား စွမ်းအားများ ဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ယွီ ကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်း ကို လူအများအပြား မှတ်မိနေသေးပြီး ဤ အဖိုးတန် ရတနာ ကြီး တွင် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေသည် ကို သိရှိထားကြသည်။

ယခုအခါ ဤ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကို ဝူအန်း မင်းသမီး က ကိုင်ဆောင်ထားပြီ ဖြစ်သည်။

မင်းသား သုံးပါး နှင့် ဧကရာဇ် ၏ ညီတော် များ ၏ လက်အောက်ခံ အရာရှိ အများအပြား မှာ ဤ မြင်ကွင်း ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်မိကြသည်။

အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ။

ချန်မု ၏ အသိအမှတ်ပြုမှု ကို ရရှိပြီး ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားကာ ဝူအန်း မင်းသမီး မှာ အနည်းငယ် ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း နှင့် ဧကရီ တစ်ပါး ၏ အသွင်အပြင် များ ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ဧကရီသစ် အဖြစ် နန်းတက်ရန် မှာ သေချာသွားပြီ ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဝူအန်း မင်းသမီး ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချန်မု လည်း ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီး သူ က ဝူအန်း မင်းသမီး မည်သို့ လုပ်ဆောင်မည် ကို ကြည့်ချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များ မှာလည်း သူ၏ စိတ်ကြိုက် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အသိအမှတ်ပြုမှု ကို ရရှိပြီး ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားပြီ ဆိုလျှင် ဧကရီ ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုး တွင်သာ နောက်ဆုတ်သွားပါက သူ့ကို စိတ်ပျက်စေမည် ဖြစ်သည်။

ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ဝူအန်း မင်းသမီး မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဧကရီ တစ်ပါး ၏ အရည်အချင်း များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး နန်းတက်ပြီးနောက် အနာဂတ် တွင် မည်မျှ အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ကိုသာ စောင့်ကြည့်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။