အခန်း ၁၃၇

အခန်း (၁၃၇) ငါးနှစ်

"ယင်ဝိညာဉ် လား..."

ချန်မုသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားဆင်ခြင်နေသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယခင်က သူ မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးမားစေကာမူ သာမန်လူသား တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူသည် သာမန်လူသား ဘဝမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခု မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ထပ်မံ သွားရောက်မည် ဆိုပါက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အရာများကို ခံစားသိရှိနိုင်ကောင်း သိရှိနိုင်ပေမည်။

သို့သော် ချန်မုသည် မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ သွားရောက် စူးစမ်းရန် အလျင်မလိုသေးဘဲ စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ဝိညာဉ်မှတ်များကို ကြည့်လိုက်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝိညာဉ်မှတ်များကို ဆက်လက် အသုံးပြု၍ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းလေး တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အဆင့်မှာ ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၁ မှ အဆင့် ၂ သို့ ခုန်တက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ချန်မုသည်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အနည်းငယ် ပိုမို သန်စွမ်းလာကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲတော့ မရှိလှပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်မှတ်များမှာ ၁၈၁ မှတ်မှ ၁၇၁ မှတ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်မှတ် ၁၀ မှတ် လျော့ကျသွားလေသည်။

"ဝိညာဉ်မှတ် ၁၀ မှတ် က အဆင့်တစ်ဆင့် မြင့်တာလား။"

ချန်မု အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

အဆင့်သစ် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်ရန် အတွက် အသုံးပြုရမည့် ဝိညာဉ်မှတ်များမှာ အလွန် များပြားလာမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်မှတ် ၁၀ မှတ်သို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ချန်မု နားလည်သွားတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်ပြီး ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၂ မှ အဆင့် ၃ သို့ မြှင့်တင်ချိန်တွင် အသုံးပြုရမည့် ဝိညာဉ်မှတ်များမှာ ရုတ်တရက် အမှတ် ၂၀ သို့ ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် ပင်။

နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်တော့ ၃၀ မှတ် ဖြစ်သွားပြန်သည်။

အစပိုင်းတွင် ယခင်ကထက် များစွာ ကျဆင်းသွားသော်လည်း အဆင့်တစ်ဆင့် တက်တိုင်း လိုအပ်သော ဝိညာဉ်မှတ်များ၏ တိုးလာမှုနှုန်းမှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆခန့် ပိုမို များပြားနေပြီး အဆင့် အနည်းငယ်မျှ ထပ်တက်လိုက်ရုံဖြင့် ယခင်က အသုံးပြုခဲ့ရသော ပမာဏထက် များစွာ ကျော်လွန်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ချန်မုလည်း ဤအချက်ကို သိပ်မအံ့အားသင့်လှပေ။ အကယ်၍ အဆင့်သစ် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပိုမိုများပြားသော ဝိညာဉ်မှတ်များ အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ဘဲ သိသာစွာ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဆိုပါက ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

ခဏတာ ရပ်နားပြီးနောက် ချန်မုလည်း ဆက်လက် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၄။

ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၅။

ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၆။

တစ်ချက်တည်းဖြင့် ငါးဆင့် ဆက်တိုက် မြှင့်တင်လိုက်ပြီး အဆင့် ၁ မှ အဆင့် ၆ သို့ တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်မှတ် ၁၅၀ မှတ် အတိအကျ အသုံးပြုလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ အဆင့်တစ်ဆင့်တည်း မြှင့်တင်ခြင်းက သိသာသော အပြောင်းအလဲ မရှိဘူးဟု ဆိုလျှင် ငါးဆင့် ဆက်တိုက် မြှင့်တင်လိုက်ခြင်း ကတော့ သိသာထင်ရှားသော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ချန်မုသည် ဤ လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း သူ၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးတက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

မိမိ၏ မူလအခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက သိပ်မများပြားလှသော်လည်း ယခုအခါ သူသည် ကောင်းကင်နှင့် လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အဆင့် ၁ တာအိုဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ဝက်လည်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကဲ့သို့ ကွာခြားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ် စွမ်းအား နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ တိုးတက်လာခြင်းကပင် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင်ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး ယခုခေတ် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးကိုလည်း အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ နောက်ပိုင်းတော့ ရှည်လျားတဲ့ ကျင့်ကြံရေး ခရီးလမ်း ဖြစ်လာတော့မယ် ထင်တယ်။"

ချန်မုက မိမိ၏ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အဆင့်သစ် တစ်ခုမှာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မတူညီတော့ဘဲ ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်ပင် နောက်ထပ် အတားအဆီး တစ်ခုနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးကြောင်း သူ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အဆင့် ဆယ်ဆင့်တိုင်းမှာ အဆင့်တစ်ဆင့် ကွာခြားမှု မဟုတ်တော့ဘဲ ပိုမို ရှည်လျားလာပုံ ရသည်။

ဤသည်မှာ သူ နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လိုအပ်သော အချိန်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ပြီး နှစ်နှင့်ချီ၍ တွက်ချက်ရလောက်ပေမည်။

သို့သော်လည်း။

စိတ်ဝိညာဉ် ၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှု နှေးကွေးသွားသော်လည်း သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ၏ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်း မှာမူ အလွန် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် တက်လှမ်းသွားခြင်း ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မှ လွတ်ကင်းသွားကြောင်း ခံစားရသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုမို ကျယ်ပြန့်သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များကို အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်လာသဖြင့် ဤ အချက် တစ်ချက်တည်း ကပင် ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်း ကို များစွာ မြန်ဆန်လာစေနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ သူသည် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်၏ အမှန်တရား ကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှု များကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အလွန် သေးငယ်သော အသေးစိတ် အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်လာသဖြင့် ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက် အရ ခြောက်လခန့် အတွင်း သူ၏ သိုင်းပညာ အဆင့် မှာ အဆင့် ၃ မှ အဆင့် ၂ သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ဘူး။

ပိုမို တိကျစွာ ပြောရလျှင် သူ ကျင့်ကြံနေသော အခြေခံ ကို အဆင့်မြင့် မှ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့် သို့ ရောက်ရှိစေပြီး ကောင်းကင်နှင့် လူသား နယ်နိမိတ် တံခါးပေါက် သို့ ရောက်ရှိရန် ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်ဆင့် မှာ အဆင့် ၁ သို့ တက်လှမ်းကာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပါ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် သို့ ရောက်ရှိပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ စွမ်းအား များကို အသုံးပြုနိုင်ရန် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤ အဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် အများဆုံး သုံးနှစ် ပင်။

ထို့နောက် ထပ်မံ စုဆောင်းမှု များ ပြုလုပ်ပြီးပါက တာအို ကို အခြေခံ အဖြစ် ထားရှိကာ ပညာရပ် များ အားလုံး ကို ပေါင်းစပ်၍ ပြီးပြည့်စုံသော ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့် သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤ အဆင့် မှာ သူ့အတွက် မည်သည့် အခက်အခဲ နှင့် အတားအဆီး မျှ မရှိနိုင်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ အဆင့် တွင် အခက်ခဲဆုံး မှာ ကောင်းကင်နှင့် လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ် ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ဖြစ်သော်လည်း သူက ထို နယ်နိမိတ် ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

ထာဝရသခင်ကြီး ၏ အဆင့် ကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ထာဝရသခင်ကြီး ၏ ဓမ္မကိုယ် ကို မရရှိသေးခြင်း သာ ဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ကြံရာတွင် ရေစီးကြောင်း အတိုင်း စီးဆင်းသွားသကဲ့သို့ လွယ်ကူ ချောမွေ့မည် ဖြစ်ပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော လမ်း ကို ဖောက်ထွက်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

"သုံးနှစ် လား..."

ချန်မု ခဏတာ စဉ်းစားနေပြီးနောက် ရုတ်တရက် မျက်လုံးမှိတ်ကာ တွက်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ယခု သူ၏ အဆင့် သို့ ရောက်ရှိလာချိန် တွင် တာယွမ် တစ်ခုလုံး၊ ဝူရှန်း နယ်မြေ တစ်ခုလုံး တွင် သူ၏ တွက်ချက်မှု မှ လွတ်ကင်းနိုင်သော အရာများ မှာ အလွန် နည်းပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ထျန်းရှန့် ထာဝရသခင်ကြီး ၏ စကား များကို တွက်ချက်နေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထျန်းရှန့် ထာဝရသခင်ကြီး ၏ စကားများ အရ ဝူရှန်း နယ်မြေ မှာ ပြင်ပ လောက နှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သတ်မှတ်ထားသော အချိန် တစ်ခု သို့ ရောက်ရှိပါက ဝင်ရောက်၍ ရနိုင်သေးပြီး စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက် အတက်အကျ အလား ဖြစ်လောက်ပေမည်။

ယခင်က ချန်မု သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ ဤကဲ့သို့ သေးငယ်သော အပြောင်းအလဲ များကို လုံးဝ မခံစားမိခဲ့သလို တိကျသော အချိန် ကိုလည်း မတွက်ချက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ချန်မု သည် ဤအရာ ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း နေ့တစ်ဝက် နှင့် ညတစ်ဝက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချန်မု မျက်လုံးများ ပြန်ဖွင့်လာတော့သည်။

"နှစ်တစ်ထောင် ကို တစ်ကြိမ် လား..."

"ဒီလိုကိုး။"

သူ၏ အာရုံခံမှု တွင် အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည် နှင့်အမျှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက် အတက်အကျ ကဲ့သို့ သေးငယ်သော အပြောင်းအလဲ များ အမှန်တကယ် ပင် ရှိနေလေသည်။

သူ၏ တွက်ချက်မှု များ အရ ဤ အပြောင်းအလဲ ၏ ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝန်း တစ်ခု မှာ နှစ်တစ်ထောင် ခန့် ဖြစ်လောက်ပေမည်။

ဆိုလိုသည်မှာ နှစ်တစ်ထောင် တိုင်း တွင် ဝူရှန်း နယ်မြေ ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မှာ တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး ထျန်းရှန့် ထာဝရသခင်ကြီး ပြောခဲ့သော ရွှီးထျန်း အတားအဆီး မှာလည်း တစ်ကြိမ် အားနည်းသွားမည် ဖြစ်ကာ အတွင်း အပြင် အဝင်အထွက် လုပ်၍ ရနိုင်လောက်ပေမည်။

ဤ အချက် ကို တွက်ချက် သိရှိသွားသောအခါ။

ယခင်က မေးခွန်းများစွာ လည်း ချက်ချင်း ပြေလည်သွားတော့သည်။

ဘာကြောင့် တာယွမ် တွင် ဖြစ်စေ၊ နန်လီ တွင် ဖြစ်စေ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင် မတိုင်မီ က သမိုင်းကြောင်း များ လုံးဝ မရှိသလောက် ဖြစ်နေပြီး မည်သည့် အချက်အလက် မျှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ရသနည်း။

နှစ်တစ်ထောင် တိုင်း တွင် ဖြစ်ပေါ်တတ်သော အပြောင်းအလဲ များ ကြောင့် လောက တစ်ခုလုံး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ပြီးခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင် က ရှေးဟောင်း သမိုင်းကြောင်း များ အားလုံး ကို ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဝူရှန်း နယ်မြေ တွင် ရှိနေနိုင်သော မူလ ကျင့်ကြံရေး လမ်းစဉ် များ အပါအဝင် အားလုံး မှာ သမိုင်းကြောင်း ထဲတွင် ဖုံးကွယ်သွားခဲ့ပြီး ပြည့်စုံမှု မရှိတော့ဘဲ ပြန်လည် ပြင်ဆင်ထားသော သိုင်းပညာ လမ်းစဉ် သာ ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"နှစ်တစ်ထောင် ကို တစ်ကြိမ် ဆိုတဲ့ အလှည့်အပြောင်း အရ တွက်ကြည့်မယ် ဆိုရင် နောက်တစ်ကြိမ် စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်ထချိန် က နောက်ထပ် ရှစ်နှစ်လောက် နေရင် ရောက်လာလောက်တယ်။"

ချန်မု စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေလေသည်။

သူ၏ တွက်ချက်မှု များမှာ အတိအကျ မဟုတ်နိုင်သော်လည်း ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ အများဆုံး တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ် သာ ကွာဟလောက်ပေမည်။

ဆိုလိုသည်မှာ နောက်ထပ် ရှစ်နှစ်ခန့် အကြာတွင် အပြင်ဘက် လောက မှ ထာဝရသခင်ကြီး များ ဖြစ်သော ထျန်းရှန့် ဂိုဏ်း နှင့် ကျိလဲ့ ဂိုဏ်း တို့ ကိုးကွယ် ယုံကြည်ကြသော ထို ထာဝရသခင်ကြီး နှစ်ပါး လည်း တာယွမ် အတွင်းသို့ ဆင်းသက်လာနိုင်ခြေ ရှိနေလေသည်။

ဤသည်မှာ သတင်းဆိုး တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ ထာဝရသခင်ကြီး များမှာ လူ့လောကသား များကို ဂရုမစိုက်ကြဘဲ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် တာယွမ် တစ်ခုလုံး ကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်ပြီး အတွေး တစ်ချက် ဖြင့် လောက တစ်ခုလုံး ကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေနိုင်ကာ ထိုအထဲမှ နှစ်ပါး မှာ သူ့ကို အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်။

သို့သော် တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်း မှာမူ တစ်ဖက်လူ ယခု အချိန် တွင် ဝင်လာ၍ မရနိုင်သေးဘဲ ဝင်လာချင်လျှင် အနည်းဆုံး နောက်ထပ် ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်ခန့် စောင့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ချန်မု ခန္ဓာကိုယ် ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ အနားယူလို့ မရသေးဘူး ထင်တယ်။"

မူလက ကောင်းကင်နှင့် လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ် ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အနှောင်အဖွဲ့ များကို ချိုးဖျက်ကာ ကံကြမ္မာ ၏ ကန့်သတ်ချက် များကို မခံရတော့သဖြင့် သူသည် အချိန် အတန်ကြာ အနားယူရန် စဉ်းစားထားခဲ့သည်။

ချန်ယောင်၊ လုရှီယွင်၊ လျှိုလျန် တို့ ကဲ့သို့သော တပည့် များကို ပြုစုပျိုးထောင်မည်၊ ထို့နောက် လင်းယွဲ့ ၏ ကျင့်ကြံမှု များကို လမ်းညွှန်ပေးမည်၊ ရှင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း သို့ သွားရောက် လည်ပတ်မည်၊ ထို့နောက် ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ဂိုဏ်း သို့ လှည့်လည် သွားလာမည် ဟု စဉ်းစားထားခဲ့သည်။

ယခုအခါ အချိန် နည်းပါးနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤ ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ရန် အချိန် မရှိတော့ဘဲ အစွမ်းကုန် ကျင့်ကြံ အားထုတ်ရမည် ဖြစ်ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စနစ် ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်မှတ် များကို ဆက်လက် ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ပြီး နှစ်ခု စလုံး ကို ပြိုင်တူ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်။

ချန်မု တွေးတောမှု များကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တံခါးပိတ်ခန်း ထဲမှ မထွက်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံ အားထုတ်နေတော့သည်။

...

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးကပ်ဘေး မှာ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ် ကတည်းက ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး ဤ တစ်နှစ် မှာ တာယွမ် အနှံ့အပြား တွင် အနားယူ အားမွေးရသော နှစ်တစ်နှစ် ဖြစ်ကာ မည်သည့် အရေးကြီးသော ကိစ္စ မျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဘဲ ဧကရီသစ် ၏ အုပ်ချုပ်မှု အောက်တွင် အစီအစဉ် တကျ ရှိနေခဲ့သည်။

ရှီးယွီ ဆိုသော ဤ ဧကရီသစ် မှာ နန်းတက်ပြီး ပထမ တစ်နှစ် တွင် ဘာမှ သိပ်မသိသာ သေးဘဲ အချိန် အများစု ကို လေ့လာခြင်း နှင့် စောင့်ကြည့်ခြင်း တွင်သာ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ဒုတိယ နှစ် မှ စတင်၍ နန်းတွင်း ကိစ္စရပ် များကို တဖြည်းဖြည်း ထိန်းချုပ်လာပြီး ပြတ်သားသော လုပ်ဆောင်ချက် များဖြင့် လုံကျန်း ဧကရာဇ် ချန်ရစ်ခဲ့သော ပြဿနာ များကို ဖြေရှင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယမန်နှစ် က ချန်မု က ရှီးယွီ ကို ဧကရီသစ် အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ခြင်း အပေါ် နောက်ကွယ် တွင် ဝေဖန်မှု အနည်းငယ် ရှိခဲ့သည် ဆိုပါက ဤ နှစ် မှ စတင်၍ မည်သူကမျှ ဤ အမြင် မျိုး မရှိတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရီသစ် ၏ လုပ်ဆောင်ချက် များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမ၏ အရည်အချင်း မှာ မည်သည့် မင်းသား ထက်မျှ မနိမ့်ကျကြောင်း သက်သေပြနေကာ ဝင်မစွက်ဖက်သော ကိစ္စများကို ခဏ ထားလိုက်ပါ၊ ဝင်ရောက် စွက်ဖက် ဖြေရှင်းသော ကိစ္စ တိုင်း မှာ လုံးဝ ပြည့်စုံ ကောင်းမွန်နေသောကြောင့် ပင်။

စာပေ နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အများအပြား မှာ ရှီးယွီ ဆိုသော ဤ ဧကရီသစ် ကို တဖြည်းဖြည်း ထောက်ခံ လာကြပြီး ဤသည်မှာ ရင်ထဲမှ အမှန်တကယ် ထောက်ခံမှု ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်။

လုရှီယွင် သည် သိုင်းပညာ အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ချန်မု နှင့် မနှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ အသက် နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ် အရွယ် တွင် အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မှာ လူငယ် မျိုးဆက် များ ကြားတွင် ထူးချွန်သူ တစ်ဦး အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ချန်မု ၏ အနီးအနား တွင် အလုပ်အကျွေးပြု နေသူ ဖြစ်သဖြင့် လောက တွင် နာမည်ကျော်ကြား နေလေသည်။

ချန်မု ၏ အမည်ခံ တပည့် ဖြစ်သော လီချန်ရှင်း မှာမူ သိုင်းပညာ အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး ယွမ်ဝူ လမ်းသွယ် တွင် အကြိမ် တစ်ရာ တိုက်ခိုက်ရာ တွင် တစ်ကြိမ်မျှ မရှုံးနိမ့်ခဲ့ပေ။

အသက် ဆယ့်ငါးနှစ် အရွယ် သာ ရှိသေးသော်လည်း သိုင်းပညာ အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း မှာ ဤ လေ့ကျင့်မှု အမြန်နှုန်း ကပင် ပါရမီရှင် အဆင့် တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အကြိမ် တစ်ရာ တိုက်ခိုက်ရာ တွင် တစ်ကြိမ်မျှ မရှုံးနိမ့်ခြင်း ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုတော့ဘဲ ဤသည်မှာ အဆင့်အတန်း နှင့် ရရှိသော အရင်းအမြစ် များ ကြောင့် သာမကဘဲ ကြိုးစားမှု နှင့် ပါရမီ တို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ၏ ရလဒ် ပင် ဖြစ်သည်။

အခြား တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်သော လျှိုလျန် မှာမူ ပြောစရာ သိပ်မရှိဘဲ အဆင့် ၇ တာအိုဆရာ ဘဝ တွင်သာ ဆက်လက် ရှိနေလေသည်။

ဤ ကာလ အတွင်း ချန်မု က သူမကို သေချာစွာ လေ့လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထျန်းရှန့် ထာဝရသခင်ကြီး က တာအိုဆရာ များ အားလုံး မှာ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုး များ၏ စွဲလမ်းမှု များ ပြန်လည် ရှင်သန်လာပြီး လွှမ်းမိုးခံရခြင်း ၏ ရလဒ် ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သဖြင့် ဤ အချက် မှာ အမှန်တကယ်ပင် လိမ်လည်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုး များ၏ မသေဆုံးနိုင်သော စွဲလမ်းမှု များကို အံ့အားသင့် ရင်း နှင့် ချန်မု သည် လျှိုလျန် ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် စမ်းသပ်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်း ဖြင့် လွှမ်းမိုးနေသော ထို ဝိညာဉ် စွမ်းအား များကို လုံးဝ သန့်စင်ပေးခဲ့ကာ ဤ ဝိညာဉ် စွမ်းအား များကို သူမ ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်သော အရာများ အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။

အခြား တာအိုဆရာ များကိုမူ ချန်မု ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

တာအိုဆရာ ရာပေါင်းများစွာ မှာ သူနှင့် မည်သည့် ကံကြမ္မာ အကြောင်းအကျိုး မျှ မရှိသဖြင့် သူတို့ တစ်ဦးစီ တိုင်း ကို အချိန်ကုန်ခံ၍ ဝိညာဉ် စွမ်းအား များကို သန့်စင်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်လူမျိုး များ၏ စွဲလမ်းမှု မှာ စွဲလမ်းမှု သာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် ပြန်လည် ရှင်သန်လာရန် မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် က ထို 'အဆင့် ၁ တာအိုဆရာ' ကို ကြည့်လျှင် သိနိုင်ပြီး ထို အခြေအနေ အထိ ပြန်လည် ရှင်သန်လာလျှင်တောင်မှ ထို တည်ရှိမှု ကို တစ်ဝက် ရူးသွပ်သွားစေရုံ သာ ရှိပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို အသုံးပြု၍ အမှန်တကယ် ပြန်လည် ရှင်သန်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သမိုင်းကြောင်း ထဲတွင် မပျောက်ကွယ်ချင်သော စွဲလမ်းမှု များ က နောက်ဆုံး အနေဖြင့် ရုန်းကန်နေခြင်း သာ ဖြစ်သည်။

ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားလျှင်တောင်မှ အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည် နှင့်အမျှ သမိုင်း ရေစီးကြောင်း ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားမည် သာ ဖြစ်သည်။

ချန်ယောင် သည် ဤ တစ်နှစ် အတွင်း တွင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၆ တွင်သာ ဆက်လက် ရှိနေသေးသော်လည်း သူမ သည် ယွမ်ထျန်း အစောင့်တပ်ဖွဲ့ မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး လောက အနှံ့ လှည့်လည် သွားလာကာ ဂိုဏ်းပေါင်း များစွာ ၏ လူငယ် မျိုးဆက် များကို စိန်ခေါ်ပြီး သူမ၏ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ကို သက်သေပြနေခဲ့သည်။

တစ်နှစ် အချိန်ယူကာ မြို့တော် တည်ရှိရာ ပြည်နယ် အတွင်းရှိ ဂိုဏ်း အကြီး အသေး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကို အားလုံး သွားရောက် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

စုစုပေါင်း ငါးဆယ့်ရှစ်ပွဲ နိုင်၊ ကိုးပွဲ သရေ၊ တစ်ပွဲ ရှုံး။

တစ်ပွဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ရှေးခေတ် ကတည်းက ခေတ်အဆက်ဆက် သိုင်းသူတော်စင် များ ပင်လျှင် တစ်သက်လုံး မရှုံးဖူးသူ ဆိုသည်မှာ မရှိသလောက် ပင် ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော စံချိန် ဖြင့်ပင် ထွက်ပေါ်လာတော့မည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ဦး ၏ အသွင်အပြင် များကို ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မု သည် ဤကိစ္စကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သိုင်းပညာ မှာ ပြည့်စုံမှု မရှိသော လမ်းစဉ် ဖြစ်သော်လည်း ဆက်လက် လေ့ကျင့်၍ ရနိုင်ပြီး နောင်တွင် သူ ပြင်ပ လောက မှ ထာဝရသခင်ကြီး များ ထံမှ စစ်မှန်သော ကျင့်စဉ် အချို့ ကို ရရှိပါက ချန်ယောင် ကို ပြောင်းလဲ လေ့ကျင့်ခိုင်းလျှင်လည်း ဘာမှ မဖြစ်ပေ။

ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် အတွက်လည်း တာအို စိတ်ထား ကို လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်ပြီး ဤသည်မှာ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ နှင့် များစွာ မကွာခြားလှပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ဤ လေ့ကျင့်မှု မှာ အကျိုးရှိပြီး အပြစ် မရှိပေ။

အတော်လေး တည်ငြိမ်သော နှစ်တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ဒုတိယ နှစ် သို့ ရောက်ရှိလာချိန် တွင် ဤ နှစ် တွင် လောက ကို တုန်လှုပ်စေသော အရေးကြီး ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သိုင်းသူတော်စင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် ၏ အိမ်တော်သခင် တိန့်ချန် သည် နတ်ဆိုးဘုရင် နှင့် တိုက်ပွဲ ပြီးကတည်းက ဓားစံအိမ်တော် သို့ ပြန်သွားကာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ရာ ဤ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှု မှာ သုံးနှစ် တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး သုံးနှစ် တိုင်တိုင် ဂူထဲမှ တစ်လှမ်းမျှ မထွက်ခဲ့ဘဲ နွေဦး နှင့် ဆောင်းဦး သုံးကြိမ် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။

ထိုနေ့တွင် ဓားမြည်သံ တစ်ခု က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံ ရှိ တိမ်တိုက် များကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

သိုင်းသူတော်စင် အသစ် တစ်ပါး မွေးဖွားလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဤ လောကကြီး ကို ကြေညာလိုက်ပြီး တာယွမ် ၏ ကိုးပါးမြောက် အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင် လည်း ဖြစ်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

လောက တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာ မှ လာရောက် ဂုဏ်ပြုကြလေသည်။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် က အရပ်လေးမျက်နှာ ကို ဖိတ်ကြားကာ ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ဂိုဏ်း နှင့် တာယွမ် နန်းတွင်း ကို လာရောက် ကြည့်ရှုရန် ဖိတ်ကြားခဲ့ပြီး ချန်မု ဆိုသော ကောင်းကင်ဆရာသခင် ကိုလည်း ဖိတ်ကြားစာ ပေးပို့ခဲ့သည်။

ချန်မု သည် သိုင်းသူတော်စင် များကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ဘဲ ဖိတ်ကြားစာ ရရှိပြီးနောက် တွင် ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် သို့ တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ကာ သိုင်းသူတော်စင် အသစ် ဖြစ်သော တိန့်ချန် နှင့် တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ချန်မု နှင့် တိန့်ချန် တို့ တွေ့ဆုံခဲ့သည် ကို မည်သူကမျှ မသိရှိကြဘဲ ချန်မု ဆိုသော ကောင်းကင်ဆရာသခင် က လာရောက် ကြည့်ရှုခြင်း မရှိဘူး ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သိရှိခဲ့ရသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ထိုနေ့က ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် ၏ နောက်ဘက် တောင်ပေါ်တွင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု က ကောင်းကင်ယံ ကို ထိုးဖောက်သွားသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း လင်းလက်သွားပြီးနောက် အမှောင်ထု ထဲတွင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

လူအများအပြား က ထို ဓားအလင်းတန်း ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရင်း တိန့်ချန် က လာရောက် ကြည့်ရှုသူ များကို အရိပ်အမြွက် ပြသခြင်း ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦး က တိန့်ချန် ဆိုသော သိုင်းသူတော်စင် နှင့် ချန်မု ဆိုသော သက်ရှိထင်ရှား ကောင်းကင်ဆရာသခင် တို့ နှစ်ဦး တွင် မည်သူ က ပိုမို အစွမ်းထက်သနည်း ဟု ဆွေးနွေးကြချိန် တွင် တိန့်ချန် က 'ငါ သူ့ကို မမီပါဘူး' ဟု တစ်ခွန်းတည်း သာ ပြန်ဖြေခဲ့ပြီး ထိုကိစ္စ ကို ထပ်မံ မဆွေးနွေးတော့ပေ။

ဤ တစ်နှစ် အတွင်း တွင် ကိုးပါးမြောက် သိုင်းသူတော်စင် မွေးဖွားလာခြင်း အပြင် ချန်မု နှင့် ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေ ဟောင်း အများအပြား လည်း ပြောင်းလဲမှု များ ရှိခဲ့ကြသည်။

ချန်ယောင် သည် နောက်ဆုံးတွင် အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

လူငယ် မျိုးဆက် များ၏ ပါရမီရှင် စင်မြင့် ပေါ်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အမြင့်ဆုံး နေရာ သို့ ရောက်ရှိသွားကာ မြို့တော် တည်ရှိရာ ပြည်နယ် မှ ထွက်ခွာပြီး လောက အနှံ့ တကယ် လှည့်လည် သွားလာကာ ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ဂိုဏ်း ၏ မျိုးဆက်သစ် အဓိက တပည့် များ နှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ယခင် မျိုးဆက် ၏ ပါရမီရှင် ဖြစ်သော လင်းယွဲ့ မှာမူ အဆင့် ၄ သို့ တိတ်တဆိတ် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး လူသားစွမ်းအားလွန် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ချန်မု ကို လာရောက် ရှာဖွေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အဆင့် တက်လှမ်းချိန် တွင် မြို့တော် ရှိရာ ဘက်သို့ အဝေးမှ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ မြတ်နိုးမှု အနည်းငယ် ကို ပြသခဲ့ပြီးနောက် အကြည့် ကို ခိုင်မာစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

ချန်မု နှင့် သူမ ကြားရှိ ကွာဟချက် မှာ အချိန် များ ကြောင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားခြင်း မရှိဘဲ ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သော်လည်း သူမ သည် ဖူထျန်း ဂိုဏ်း ၏ အဓိက တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ဓာတ် ခိုင်မာပြီး သိုင်းပညာ လမ်းစဉ် တွင် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

တတိယ နှစ်။

လီချန်ရှင်း သည် အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် အရွယ် တွင် သိုင်းပညာ အဆင့် ၆ သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး ချန်မု ၏ အမည်ခံ တပည့် အဖြစ် လောက အနှံ့ စတင် လှည့်လည် သွားလာခဲ့သည်။

သိုင်းနန်းတော် ၏ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး မဏ္ဍိုင် ခုနစ်ခု အနက် မှ တစ်ဦး မှာ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့မည် ဖြစ်ပြီး သေမင်းတမန် နယ်မြေ တစ်ခု သို့ သွားရောက်ပြီးနောက် ပြန်မလာတော့သော်လည်း သိုင်းနန်းတော် ၏ နိုင်ငံတော် ကာကွယ်ရေး မဏ္ဍိုင် အရေအတွက် မှာ ခုနစ်ဦး သာ ဆက်လက် ရှိနေသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြား တစ်ဦး ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ပင်။

ယန်ဟန်ယု သည် သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သိုင်းပညာ မှာ အသက် ပိုကြီးလေ၊ လေ့ကျင့်မှု ကြာလေ ပိုမို တက်လှမ်းနိုင်ခွင့် ရှိလေ မဟုတ်ဘဲ အတိအကျ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ကာ အသက် အရွယ် တစ်ခု ကို ကျော်လွန်သွားပါက အထွတ်အထိပ် အခြေအနေ ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လျှင်တောင်မှ နောက်တစ်ဆင့် သို့ တက်လှမ်းရန် မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ခေတ်အဆက်ဆက် သိုင်းသူတော်စင် များ အဆင့် ၁ သို့ တက်လှမ်းချိန် မှာ အသက် ငါးဆယ် ဝန်းကျင် တွင်သာ ဖြစ်ကြပြီး တိန့်ချန် မှာ အသက် အကြီးဆုံး သူ ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနည်းတူစွာ သိုင်းပညာ အဆင့် ၂ သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူ များမှာလည်း အသက် ငါးဆယ် ဝန်းကျင် တွင်သာ ဖြစ်ကြပြီး အသက် ငါးဆယ် ကျော်သွားပါက အဆင့် တက်လှမ်းနိုင်သူ အလွန် ရှားပါးလှသော်လည်း ယန်ဟန်ယု မှာ အဆင့် ၂ များ ထဲတွင် အသက် အငယ်ဆုံး သူ တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထ နှစ်။

လုရှီယွင် သည် သိုင်းပညာ အဆင့် ၄ သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ချန်ယောင် သည် လောက အနှံ့ လှည့်လည် သွားလာခြင်း ကို တစ်ပတ် ပြည့်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ဂိုဏ်း ၏ အဓိက တပည့် များ နှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လူငယ် မျိုးဆက် များ တွင် ပထမ နေရာ ကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာလည်း သဘာဝ ကျလှပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၁ တာအိုဆရာ ချန်မု ၏ လမ်းညွှန်မှု များကို ရရှိထားသဖြင့် လူငယ် မျိုးဆက် များ တွင် ပထမ နေရာ ကိုပင် မရရှိနိုင်ပါက သူမ အလွန် ပျင်းရိ နေကြောင်း သာ သက်သေပြနေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

...

ပဉ္စမ နှစ်။

တာယွမ် တစ်ခုလုံး အနားယူ အားမွေးကာ အင်အားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသော ဤ နှစ် တွင်။

တာယွမ် ၏ အရှေ့ဘက် အစွန်ဆုံး ရှိ ရွှီးထျန်း အတားအဆီး ၏ နေရာ တစ်ခု တွင် အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည် နှင့်အမျှ ၎င်း၏ အလင်းရောင် များမှာ တိတ်တဆိတ် မှေးမှိန်သွားခဲ့လေသည်။