အခန်း ၁၃၈

အခန်း (၁၃၈) အစပျိုး

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်။

လောကရှိ ဂိုဏ်းကြီး ရှစ်ဂိုဏ်းအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်မှာ တာယွမ်၏ အလယ်ပိုင်းဖြစ်သော ယုံကျိုးပြည်နယ်ရှိ ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ဒေသခံ ခရိုင်မြို့တော်နှင့် အလွန်နီးကပ်ကာ မိုင်နှစ်ရာခန့်သာ ကွာဝေးလေသည်။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်မှာလည်း အလွန်ကြီးမားလှပြီး ဓားစံအိမ်တော်ဟု ခေါ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သဖြင့် ခရိုင်မြို့တော်တစ်ခုနီးပါး ကျယ်ဝန်းကာ မိုင်ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး နေထိုင်သူ လူဦးရေမှာလည်း သန်းချီ ရှိနေလေပြီ။

သေချာတာပေါ့။

ဤသန်းချီသော လူများအနက် အများစုမှာ သာမန်ပြည်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ပါရမီပါပြီး ဇွဲလုံ့လရှိသူ အနည်းငယ်သာ ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရှိကာ အပြင်တပည့်အဖြစ်မှ စတင်၍ လေ့ကျင့်ခွင့်ရကြပြီး အများစုမှာလည်း လူအုပ်ထဲတွင်သာ ပျောက်ကွယ်သွားကြရသည်။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ အလယ်ဗဟို အတည့်တွင် တောင်ထွတ်တစ်ခု ရှိပြီး ထိုတောင်ထွတ်မှာ မမြင့်မားလှဘဲ မီတာတစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း အလွန်မတ်စောက်ပြီး တည့်မတ်စွာ ရှိနေသဖြင့် တက်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုတောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားများ၊ သံချေးတက်နေသော ဓားများနှင့် ဓားကျိုးများစွာကို မြင်တွေ့ရလေသည်။

ဤနေရာမှာ ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ ဓားများမြှုပ်နှံရာ နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ အတွင်းတပည့်များ မည်သည့်နေရာတွင် သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်က သူတို့ အသက်ရှင်စဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော ဓားကို ပြန်လည်ရှာဖွေပြီး ပျက်စီးနေသည်ဖြစ်စေ၊ မပျက်စီးသည်ဖြစ်စေ ဓားသိမ်းတောင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးလေ့ ရှိသည်။

နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ ဤဓားသိမ်းတောင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားများ စိုက်ထူထားပြီးဖြစ်ကာ ထိုအထဲမှ အချို့တွင် ပြင်းထန်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နှစ်ရာချီ ကြာသော်လည်း မပျောက်ကွယ်သေးပေ။

ဤဓားသိမ်းတောင်၏ ထိပ်တွင်။

မို့မောက်နေသော ကျောက်ဆောင်ပေါ်တွင်။

အမျိုးသားတစ်ဦးက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး ဒူးပေါ်တွင် ငွေဖြူရောင် ဓားတစ်လက်ကို တင်ထားကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည့်အလား ပင်။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ အိမ်တော်သခင်၊ တာယွမ်၏ ကိုးပါးမြောက် သိုင်းသူတော်စင်၊ တိန့်ချန်။

တိန့်ချန်၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် ဓားတစ်လက် စိုက်ထားပြီး ထိုဓားမှာ တစ်ဝက် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားကျိုးတစ်လက် ဖြစ်သော်လည်း ထိုဓားကျိုးပေါ်တွင် ဓားစိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်ကာ စွဲလမ်းမှုတစ်ခုအလား မပျောက်ကွယ်သေးပေ။

ဤဓားကျိုးမှာ ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ ပထမမျိုးဆက် အိမ်တော်သခင်ထံမှ ဖြစ်ပြီး တာယွမ်၏ တတိယမြောက် သိုင်းသူတော်စင် လည်းဖြစ်ကာ ဓားလမ်းစဉ်ဖြင့် အဆင့် ၁ သို့ တက်လှမ်းပြီး သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော ပထမဆုံးပုဂ္ဂိုလ် လည်း ဖြစ်လေသည်။

သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က။

ဓားကိုင်ဆောင်၍ ကောင်းကင်ကို ခုတ်ပိုင်းရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

ထိုကောင်းကင်ယံကို ခုတ်ပိုင်းပြီး ကောင်းကင်အပြင်ဘက်တွင် ဘာရှိသနည်းကို ကြည့်ရှုရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ဓားကျိုးတစ်လက်သာ ပြုတ်ကျလာကာ ဓားသိမ်းတောင်၏ ထိပ်တွင် စိုက်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ်..."

တိန့်ချန်က ဘယ်အချိန်ကတည်းက မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်မှန်းမသိဘဲ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က သူ အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ဧည့်သည်များကို လာရောက်ကြည့်ရှုရန် ဖိတ်ကြားချိန်တွင် ဤနေရာ၌ ချန်မုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် သတိရလာမိသည်။

ထိုအချိန်က သူနှင့် ချန်မုတို့ ဒုတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်ပြီး ပထမအကြိမ်မှာ မြို့တော်တွင် ချန်မုက အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင် အဖြစ် နတ်ဆိုးဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ချိန်တွင် ဖြစ်ကာ ထိုဓားချက်ကပင် သူ့ကို အကြံဉာဏ်များ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှု သုံးနှစ်အကြာတွင် အဆင့် ၁ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဓားလမ်းစဉ်ဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ့တွင်လည်း ဓားတစ်ချက် ရှိလာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ဤနေရာတွင် ချန်မုထံမှ ဓားတစ်ချက်ကို အကြံဉာဏ် တောင်းခံခဲ့သည်။

သို့သော် သူ တိုက်ခိုက်ခွင့် မရခဲ့သလို သူ၏ ဓားကိုပင် မဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ချန်မုနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ရုံသာ ရှိပြီး ချန်မု၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများထဲမှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ထင်ဟပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရကာ စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ဓားအလင်းတန်းကြီးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့လေသည်။

အဲဒါက လုံးဝ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာရဲ့ အဆင့် မဟုတ်ဘူး။

ထိုအချိန်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေးတစ်ခုသာ ရှိခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် ချန်မုက သူ့ကို သိုင်းပညာမှာ ပြီးပြည့်စုံမှု မရှိကြောင်း၊ အဆင့် ၁ မှာလည်း အဆုံးသတ် မဟုတ်ကြောင်း၊ အထက်တွင် ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ် ရှိနေသေးကြောင်း၊ ထိုနယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်မှသာ အနှောင်အဖွဲ့များကို စစ်မှန်စွာ ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး လူ့လောကဘဝမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤသုံးနှစ်အတွင်း သူသည် ဓားသိမ်းတောင်မှ တစ်လှမ်းမျှ မထွက်ခဲ့ဘဲ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ ပထမမျိုးဆက် အိမ်တော်သခင်၏ ဓားကျိုးအရှေ့တွင် ထိုကောင်းကင်နဲ့ လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ခံစားသိရှိရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ မထိတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

မှန်ထဲက ပန်း၊ ရေထဲက လ အလား ပင်။

မဟုတ်ဘူး။

မှန်ထဲက ပန်း၊ ရေထဲက လ လို့တောင် ခေါ်လို့ မရဘူး။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ထိုနယ်နိမိတ်ကို မြင်ပင် မမြင်ရသဖြင့် ထိတွေ့ရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ပင်။

သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ဓားကို လေ့လာခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မရရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ချန်မု ပြောခဲ့သော စကားများ၏ အမှန်တရားကို သူ သံသယ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်မုနှင့် သူ၏ ကြားရှိ ကွာခြားချက်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားခဲ့ရပြီး ဓား မဆွဲထုတ်ရသေးမီကပင် သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

အကယ်၍ ယခု သူ၏ အဆင့်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်နေပြီး ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း ဖြစ်သည် ဆိုပါက ချန်မုမှာမူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ လွတ်ကင်းပြီး လူ့လောကသားများ၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေသော တည်ရှိမှုတစ်ခု အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လောက်ပေမည်။

ဤအဆင့်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှိနေလေသည်။

ချန်မု၏ စကားများလည်း အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

တိန့်ချန်က ချန်မုကို မေးခဲ့ဖူးသည်၊ ထိုနယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ပါက ဤကောင်းကင်ကြီး၏ အနှောင်အဖွဲ့ကို ချိုးဖျက်ပြီး ကောင်းကင်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ တက်ကာ ကောင်းကင် အပြင်ဘက်ရှိ လောကကြီးကို ကြည့်ရှုနိုင်မလား ဟု။

ချန်မု၏ အဖြေမှာ မရနိုင်ဘူး ဟု ဖြစ်သော်လည်း၊ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းပြီး ပိုမို ဝေးကွာအောင် လျှောက်လှမ်းနိုင်ပါက ရနိုင်သည် ဟု ဖြစ်လေသည်။

"တာအိုဆရာမှာ အဆင့် ၁ ရှိပေမယ့် သိုင်းပညာမှာတော့ လမ်းမရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ လမ်းမရှိရင်တောင်မှ ငါက လမ်းတစ်လမ်း ဖောက်ထွက်ပြီး နောင်လာ နောက်သား ဓားသမားတွေ အတွက် လမ်းသစ်တစ်ခု ဖွင့်ပေးမယ်။"

အကယ်၍ အရှေ့တွင် အဆုံးသတ်သွားပြီ ဆိုပါက ထားလိုက်ပါတော့၊ သို့သော် အရှေ့တွင် အဆုံးသတ် မဟုတ်ပါက၊ လမ်းမရှိလျှင်တောင်မှ သူက တစ်သက်တာ အစွမ်းအစများကို အသုံးပြုပြီး သုံးပေရှည်သော ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လမ်းတစ်လမ်းကို ဖောက်ထွက်မည်သာ ဖြစ်သည်။

ပထမမျိုးဆက် အိမ်တော်သခင်က ကောင်းကင်သို့ တက်ကာ ဓားဖြင့် ကောင်းကင် အတားအဆီးကို ခုတ်ပိုင်းပြီး ကောင်းကင် အပြင်ဘက်ရှိ လောကကြီးကို ကြည့်ရှုချင်ခဲ့သလို၊ သူကလည်း သိုင်းသူတော်စင် ထက် သာလွန်သော မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုချင်လေသည်။

တိန့်ချန်၏ အကြည့်များက အရှေ့ရှိ ဓားကျိုးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အောက်မေ့လွမ်းဆွတ်သည့် အမူအရာ အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို့နောက် အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းကာ မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်ပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော်။

ဤအချိန်တွင်။

အဝေးမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤအသံမှာ အလွန်တိုးညင်းပြီး အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ လွင့်ပျံ့လာသည့်အလား ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ကြားလိုက်ရလေသည်။

"သိုင်းသူတော်စင် ရှိလား။"

"ဝူဟွာ နယ်မြေ လင်ထျန်း ဂိုဏ်းက လီဖေးရှန်း လာရောက် ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

လူတိုင်းနီးပါး လက်ထဲရှိ အလုပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး အသံလာရာဘက်သို့ အံ့အားသင့်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

မကြာမီတွင်။

အနောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံတွင် အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက လေထုကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို လောင်ကျွမ်းစေမည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီးနှင့်အတူ ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခင်က အပြာရောင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနီရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တိမ်ဖြူများလည်း အနီရောင် မီးတိမ်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး မီးလောင်နေသည့်အလား ပင်။

"ဝူဟွာ နယ်မြေ... ဆိုတာ ဘာလဲ။"

လူအချို့က ကောင်းကင်ယံမှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သံသယဖြစ်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကြလေသည်။

တာယွမ်၏ ပြည်နယ် ကိုးခုတွင် ဝူဟွာ နယ်မြေ ဆိုသော နေရာကို မကြားဖူးသလို လင်ထျန်း ဂိုဏ်း ဆိုသော ဂိုဏ်းကိုလည်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘဲ လီဖေးရှန်း ဆိုသော နာမည်မှာ ပို၍ပင် စိမ်းသက်နေလေသည်။

အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံ့နှံ့နေသော အနီရောင်များမှာ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပြီး ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီးမှာ သိုင်းဆရာသခင် ထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည့်အလား ပင်။

အနည်းဆုံးတော့ အဆင့် ၂ သိုင်းသမား ဖြစ်ရမည်။

လောကတွင် ဘယ်အချိန်က ဤကဲ့သို့ စိမ်းသက်သော အဆင့် ၂ သိုင်းသမား တစ်ဦး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာရသနည်း။

လူတိုင်း တစ်ချိန်တည်းတွင် သံသယ ဝင်နေကြတော့သည်။

သို့သော် မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များမှာလည်း ဤအချိန်တွင် အလယ်ဗဟိုရှိ ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

တိန့်ချန် သိုင်းသူတော်စင် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းပြီး ကတည်းက ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် အဖြစ် ဤကဲ့သို့ လာရောက် နှုတ်ဆက်ခြင်း ခံရခြင်း ဖြစ်ပြီး နှုတ်ဆက်ခြင်း ထက် စိန်ခေါ်ခြင်း ဟု ခေါ်လျှင် ပိုမှန်ကာ ယခုခေတ် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်သော တိန့်ချန် ကို လာရောက် စိန်ခေါ်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ကြည့်စရာ ပွဲကောင်း တစ်ပွဲ ရပြီ။"

"သွားမယ် သွားမယ်။"

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် မည်မျှ များပြားသော လူများ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်လာကြသည်ကို မသိရပေ။

တိန့်ချန် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်ပြီးနောက် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ဓားတစ်ချက်မျှ မဆွဲထုတ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် လောကရှိ လူတိုင်းက တိန့်ချန် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း သူ၏ ဓားကို မြင်တွေ့ချင်နေကြပြီး ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများလည်း ပါဝင်လေသည်။

အမြဲတမ်း အခွင့်အရေး မရခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ အခွင့်အရေး ရရှိတော့မည့် ပုံပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လာရောက်သူမှာ အလွန်စိမ်းသက်ပြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ဤ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီးမှာ အနည်းဆုံး အဆင့် ၂ သိုင်းသမား ဖြစ်သဖြင့် ယနေ့တွင် တိန့်ချန်၏ ဓားချက်ကို မြင်တွေ့ရရန် အခွင့်အရေး များစွာ ရှိနေလေသည်။

"ရွှီး။ ရွှီး။"

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လူအများအပြား လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။

အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထို အနီရောင် အလင်းတန်းလည်း ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော အပူရှိန်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ ပျံ့နှံ့လာကာ ဓားစံအိမ်တော် တစ်ခုလုံး၏ အပူချိန်ကို မြင့်တက်လာစေတော့သည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ။"

အေးစက်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် အတွင်းမှ အေးစက်သော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တိန့်ချန် မဟုတ်ဘဲ ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ ဒုတိယ အိမ်တော်သခင် ချွီမင် ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ကာ ချန်မုနှင့် တိန့်ချန်တို့ နှစ်ဦးကို မပါဝင်ဘဲ တွက်မည်ဆိုပါက ယခုလက်ရှိ လောကတွင် အဆင့် ၆ နေရာ၌ ရှိသူပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်က လာတာလဲ ဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး၊ တိန့် ညီတော်ကို လာတွေ့ချင်ရင် ယဉ်ကျေးမှု ရှိဖို့ လိုတယ်။"

ချွီမင်က ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ရာ ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပျံ့နှံ့လာသော အပူရှိန်များကို အများကြီး ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် အနီရောင် အလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လူရိပ်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်လိုက်လေသည်။

လီဖေးရှန်း လား။

ဘယ်က ထွက်လာတဲ့ ကောင်လဲ။

ဤ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီးမှာ အလွန် ထူးဆန်းပြီး သိုင်းသူတော်စင်များ၏ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း ခံစားချက်မျိုး မရှိသော်လည်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အဆင့် ၂ သိုင်းသမားများ အားလုံးထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ နာမည်မရှိဘဲ နေမည်မဟုတ်သလို ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းမျိုး လည်း မဖြစ်နိုင်ဘဲ သူ ပြောသော ဝူဟွာ နယ်မြေနှင့် လင်ထျန်း ဂိုဏ်းမှာလည်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော အရာများပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

အနီရောင် အလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လူရိပ်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

"မင်းလို ကောင်က ငါ့ကို ယဉ်ကျေးမှု အကြောင်း ပြောဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး။"

လီဖေးရှန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ချွီမင်ကို လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ဘုန်း"

ချက်ချင်းပင် အနီရောင် မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နေမင်းကြီး ဆင်းသက်လာသည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်က မိုင်အနည်းငယ် ပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးကို အငွေ့ပျံသွားစေမည့်အလား ပင်။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ တပည့် အများအပြားမှာ အော်ဟစ်သံပင် မထွက်နိုင်မီ ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် မီးသွေးခဲများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

ချွီမင်လည်း ချက်ချင်း အံ့အားသင့်ကာ ဒေါသထွက်သွားပြီး တစ်ဖက်လူ ဤမျှလောက် ထင်ရာစိုင်း ရဲလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သူ၏ အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်မှုများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များက သူ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးလာသောကြောင့် ပင်။

အဆုံးအစ မရှိသော အပူရှိန်၊

ကောင်းကင်ယံရှိ တောက်ပနေသော နေမင်းကြီးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချီယွင် ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျင့်ကြံသော ချီယွင် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် ပင်လျှင် ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး မရှိနိုင်ဘဲ ဤသည်မှာ အဆင့် ၂ သိုင်းသမားများ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော စွမ်းအားများကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ခွဲစမ်း။"

ချွီမင် ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဓားကို လွှဲခုတ်လိုက်ရာ တစ်ချက်တည်း လွှဲခုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း စစ်မှန်သောစွမ်းအင် အားလုံးကို အသုံးပြုကာ အပြာရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး အပေါ်မှ ဖုံးအုပ်လာသော မီးတောက်များကို ခွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော အပြာရောင် ဓားအလင်းတန်းမှာ မီးတောက်များနှင့် ထိတွေ့သွားပြီးနောက် ခွဲထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ဝါးမျိုခံလိုက်ရတော့သည်။

ထို ကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များမှာ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖုံးအုပ်လာတော့သည်။

သူ့ကိုပါ တိုက်ရိုက် ပြာကျသွားစေမည့်အလား ပင်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်။

အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားစေကာ နေ့အချိန်မှ ညအချိန်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည့်အလား ထို မီးတောက်များ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

မီးတောက်များ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တစ်လက်မချင်း လျော့နည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"... တိန့် ညီတော်"

ချွီမင်က ထို မီးတောက်များကို ဓားအလင်းတန်းက ခုတ်ပိုင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း ကျောပြင် တစ်ခုလုံး အေးစက်သွားကာ သေမင်း၏ တံခါးဝတွင် တစ်ခေါက် ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဤ တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကို စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

ထို မီးတောက်များကို ခုခံ ကာကွယ်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သူမှာ တိန့်ချန် သာ ရှိပြီး ဓားလမ်းစဉ်ဖြင့် အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာသော တည်ရှိမှု ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင်။

တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသော လီဖေးရှန်း၏ မျက်လုံးများ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချွီမင်၏ အနောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ လမ်းစဉ်တု ဖြစ်ပေမယ့်လည်း အသုံးဝင်တဲ့ အချက်တွေ ရှိသားပဲ။"

ချွီမင်လည်း အနောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တိန့်ချန်၏ ပုံရိပ်က ဘယ်အချိန်ကတည်းက ထိုနေရာတွင် ရောက်ရှိနေမှန်းမသိဘဲ လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ အကြည့်များက အောက်ဘက်သို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ စောစောက ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများ ကြောင့် မီးသွေးခဲများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ တပည့် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းကာ လီဖေးရှန်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်လုံးများ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဘေးနားရှိ ချွီမင်က တိန့်ချန်၏ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်မိပြီး တိန့်ချန် ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကာ ဤသည်မှာ တိန့်ချန် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံး အကြိမ် ဒေါသထွက်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဒီဓားချက်ကို ခံနိုင်ရင် မင်း အသက်ရှင်မယ်၊ မခံနိုင်ရင် မင်း သေမယ်။"

တိန့်ချန်၏ တည်ငြိမ်သော အသံက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

လီဖေးရှန်း ပြုံးလိုက်သည်။

စကားမပြောဘဲ၊ အဖြေလည်း မပေးဘဲ တိန့်ချန်ကိုသာ ကြည့်နေလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

တိန့်ချန် ဓားဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်ပြီး ကတည်းက အမှန်တကယ် ပထမဆုံးအကြိမ် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း ဟု ဆိုနိုင်ပြီး မူလက ချန်မုနှင့် ရင်ဆိုင်ချိန်တွင် ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်သင့်သော်လည်း ဓား မဆွဲထုတ်ရသေးမီကပင် သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။

စောစောက ချွီမင်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော ဓားချက်မှာလည်း ဓား မဆွဲထုတ်ရသေးပေ။

ဤအချိန်တွင် ဤဓားချက်မှာမှ သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်ဖြင့် အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာသော သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှု ပင် ဖြစ်ပြီး သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်ပြီးနောက် ပထမဆုံး ဓားချက် လည်း ဖြစ်လေသည်။

ဓားအလင်းတန်း ကြီးမား ခမ်းနားလှပေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခွဲထုတ်လိုက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု အလား ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်သွားပြီး မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာမှပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားစေသော ဓားအလင်းတန်း ကြီးကို မြင်တွေ့ရလေသည်။

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်မှ ပြည်သူများ ဖြစ်စေ၊ သိုင်းသမားများ ဖြစ်စေ အားလုံး ထို ကြီးမား ခမ်းနားလှသော ဓားအလင်းတန်းကြီးကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ကောင်းကင်ယံကို ခုတ်ပိုင်းကာ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားတော့မည့် ဓားစိတ်ဆန္ဒကြီးကို ခံစားနေကြရသည်။

"ဒါက... တိန့် သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ ဓားပဲ..."

ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်၏ တပည့်များ ဖြစ်စေ၊ အခြား နေရာများမှ ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော်သို့ ဓားလာရောက် မေးမြန်းသော သိုင်းသမားများ ဖြစ်စေ အားလုံး ရိုသေ လေးစားသည့် အမူအရာများဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်နေကြလေသည်။

ဤ ဓားချက်မှာ သူတို့ တစ်သက်လုံး လိုက်လံ ရှာဖွေနေသော ဦးတည်ချက် ပင် ဖြစ်သည်။

ဘယ်လောက် ကြာသွားမှန်း မသိပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်မျှ သာ ဖြစ်သည် ဟု ထင်ရသလို၊ ရှေးဟောင်း အချိန်ကာလများစွာ ကုန်လွန်သွားသည် ဟုလည်း ထင်ရပြီး ထို ဓားအလင်းတန်း ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ကြိုးမျှင်လေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ဓားအလင်းတန်း၏ အလယ်ဗဟို ဆီသို့ ရောက်ရှိနေကြလေသည်။

"သေသွားပြီ ထင်တယ်..."

ချွီမင်က မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

တိန့်ချန် ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤ ဓားချက်တွင် အလျှော့ပေးထားခြင်း မရှိသဖြင့် ဓားချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင်များ၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဆိုးဘုရင်များ ပင်လျှင် အထိအခိုက် မရှိဘဲ နေနိုင်မည် မဟုတ်ရာ အခြား သူများ ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။

ထို လီဖေးရှန်း ဆိုသော သူမှာ ပြာကျသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

တာယွမ်တွင် ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဘယ်အချိန်က ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသနည်း၊ သူ ပြောသော ဝူဟွာ နယ်မြေ ဆိုသည်မှာ ဘယ်နေရာနည်း၊ လင်ထျန်း ဂိုဏ်း ဆိုသည်မှာရော ဘာဂိုဏ်းနည်း ဆိုသည်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် အဖြေ မရှိသော ပဟေဠိများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချွီမင်၏ အတွေးများမှာ ဤနေရာတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

သူ၏ အကြည့်များလည်း တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ဖြစ်သွားကာ အရှေ့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသော အလယ်ဗဟိုတွင် လူရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာပြီး လီဖေးရှန်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသော အနီရောင် ဓာတ်လုံး တစ်လုံး လွင့်မျောနေပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် အကောင်းပကတိ ရပ်နေဆဲဖြစ်ကာ ပါးစပ်ထောင့်တွင် သွေး အနည်းငယ်သာ စီးကျနေလေသည်။

ချွီမင်၏ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များ အောက်တွင်။

လီဖေးရှန်းက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို ခပ်ဖွဖွ သုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဓားလမ်းစဉ်က တကယ်ပဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ်ပဲ၊ မီးဓာတ်လုံးကို ကျော်လွန်ပြီး ငါ့ရဲ့ မီးစွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်... နှမြောစရာ ကောင်းတာက လမ်းစဉ်တုတွေ က ဒီလောက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်သွားပြီ။"

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တိန့်ချန် ဤ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူလည်း သိုင်းသူတော်စင်၊ သို့မဟုတ် အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ဆိုပါက ထားလိုက်ပါတော့၊ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အခြေအနေမျိုး မရှိဘဲ ထိုအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးကြောင်း သေချာလှပေသည်။

"ကဲ၊ အခု ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီ။"

လီဖေးရှန်းက တိန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

...

ထိုနေ့တွင်။

မီးတောက်များ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည်။

မိုင်ဆယ်ဂဏန်း ပတ်လည်လုံး မီးပင်လယ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကွေ့ယွမ် ဓားစံအိမ်တော် မှာလည်း မီးပင်လယ်ထဲတွင် ပြာကျသွားခဲ့ရသည်။

တိန့်ချန် ဓားကျိုးသွားခဲ့သည်။

ကွေ့ယွမ် သွေးရည်လွှမ်းသွားခဲ့ရသည်။

နတ်ဆိုးကပ်ဘေး ပြီးနောက် ငါးနှစ်တိုင်တိုင် ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သော တာယွမ်မှာ ဤနေ့မှ စတင်၍ လုံးဝ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လူများက နှစ်တစ်ထောင် အပြောင်းအလဲ ဟု ခေါ်ဆိုကြသော အပြောင်းအလဲကြီး၏ အစပျိုးမှုကြီး စတင်လာခဲ့တော့သည်။